Dit nummer bestaat uit DRIE BLADEN. Eerste Blad. DE PRIJSDALING. ,,De Handeldrijvende Middenstand", officieel orgaan der ,,'s Gravenhaagsche Winkefcersvereeniging-'', wijst, er op, dat de paniek, welke onder de winkeliers heeft geheerscht en de oorzaak was van een prijsdaling, vaak a tout prix, tot staan is gekomen. Er is door velen verkocht met verlies, sommigen zelfs met groot verlies, om maar liquide middelen te krijgen. Het blad wijst er evenwel op, dat men weer tot bezinning schijnt, gekomen te zijn ; de peiyek is voorbij. De handel is in dit opricht weer meer normaal crewarden en de prijzen zijn in overeenstemming met den 'daadwerkelijken toestand in de verschillende branches. En hoe staat het nu mot de prijsdaling, welke de oorzaak van die paniek is geweest? Wil. men als punt van vergelijking nemen het jaar 1914, voorzeker, dan is er van prijsdaling niet alleen geen sprake, doch integendeel van prijsverhooging. Neemt men evenwel als punt van vergelijking het jaar 1918 of 1919, dan kan men niet anders dan erkennen, dat de prijzen der meeste art kelen zich in gestadig. dalende richting hebben bewogen en nog bewegen. Dat die prijsdaling in den kleinhandel n ; et grooter is geweest of in sommige gevallen niet te constateeren valt, daartoe werken ook al weer verscheidene factoren samen. Daar zijn' de hooge spoorweg- en de boottarieven; .de enorme exploitatiekosten, niet alleen Voor de spoorwegen maar ook voor de fabrieken ; n ons land, welke de grondstoffen of halffabrikaten verwerken tot de heel-fabr'katen, welke men in de winkels koopt; de sterk verhoogde loonen; de overhaaste invoering van den 'acht-ur gen werkdag. Vooral deze laatste maatregelen heeft veel kwaads voor het economische leven gebrouwen en de ethische verwachtingen, welke men ervan koesterde, zijn niet in vervulling gegaan. Uit verschillende onderzoeken toch is gebleken, dat per arbeidsduur belangrijk minder werd geproduceerd dan vroeger. Het gevolg was dus, dat óf meer werklieden moeiten worden aangesteld, wat natuurlijk de productiekosten zeer verhoogde, óf dit tekort aan productie m den prijs van het product moest worden verdisconteerd. Wat in beide tot hetzelfde resultaat, leidde: verhooging van den prijs van het product. Een zeer typisch staaltje van deze vermindering van de dagproductie van den arbe'der wordt van een Dordtsche scheepswerf medegedeeld. Daar waren vele werklieden al bij voorbaat overtuigd van de vermindering, die hun arbeidsprestatie zou ondergaan, daar zij onm'ddellijk hadden, geweigerd voor de oude tarieven werk aan te nemen; dit, ofschoon de uur loonen met een zoodanig percentage waren verhoogd, dat het minimum-dagloon onveranderd was gebleven . ■— En daarbij komt als factor van beteekenis een geringe arbeidslust bij de Arbeiders Een gunstigen invloed in dit opzicht bad men in den verkorten arbeidstijd niet bespeurd. Dezelfde droeve ervaring blijkt uit de antwoorden op de vragen van de Maatschappij van Nijverheid aan de industriedien gesteld inzake de ervaring, opgedaan met den achturigen arbeidsdag en de 45-urige werkweek sinds de wettelijke invoering; dus n 1920. In de meeste bedrijven bleven, bij de inkorting van den werktijd van 50 op 45 uren per week, de Inonon gelijk, dus rezen de productiekosten met 10 pCt. Wilde men al c'e vroegere productie terugkrijgen, dan me ! men meer personeel in dienst nemen. Yocvat in het k1einhndri«f wordt geklaagd over arbeidsmecheid. De exportbedrijven ontvingen nog een b'jv n Vren terugslag van de wet. Zij moeten cencurreeren tegen een buitenland. dat on?e beperkingen van de werkgevers niet kent. Een der Amsterdamsclre industrieën was zelfs genoodzaakt. nog slechs als wederverkooper van buitenlandsche fabrikaten op te treden. Over het geheel is waargenomen oen aam enlnke vermindering van de belang.-tell'ng in liet werk en de vermindering van de kwalite '. De opvatting vat post, dat de Zaterdag heclcmaal niet meer voor arbeid is bestemd en dat 's Maandags later kan worden begonnen. Voor wie niet a tort et a travers alleen goeds in den achturendag wil zien, zal het duidelijk zijn, dat de geschetfbe verschijnselen de prijsdaling van de grondstoffen, zooal niet geheel, dan toch voor het overgroote gedeelte weder te niet doen. Maar er is nog meer. De invaliditeitsverzekering, de ouderdom— verzekering, de ziekteverzekering, ze drukken zwaar op de bedrijven. Ze eischeu elke week duizenden guldens in een fabrieksbe drijf van flink en omvang. En de exploitatiekosten worden dus weer met deze bedragen opgevoerd, welke bijgevolg weer op den kostprijs van het product hun nadeeligen invloed doen gelden en dit weer duurder maken. . Zoo werkt de prijsdaling van de grondstoffen niets of niet veel uit. Doch we hebben nu nog maar het eerste deel van de historie. Het tweede begint, als de artikelen bii den winkelier zijn «ekomen. Waren diens bedrijfskosten nu dezelfde gebleven van vroeger, dan zou het kleine deel der prijsdaling. Jat wellicht na de verhooging der fabrieks-exploitatiekosten in het leven was gebleven, zijn invloed ten slotte noe - doen gelden in den detailprijs. Doch het mocht wat, dat die bedrijfskosten in den middenstand dezelfde zijn geblevenI Ziir. belastingen z"n steeds opgeschroefd. Zijn f.lectrisch licht & zoowat in prijs verdubbeld. Een exorbitant hooge inkomstenbelasting, een hooge straatbelasting enz. moeten voldaan wórden. De loonen van ziin personeel zijn zeer gestegen: de artikelen, welke hi' nood'.g heeft, om zijn /,aak behoorlijk te drijven, zijn zeker niet gedaald tot den pr"" van vóór den oorlog. Zijn kosten in eigen levensonderhoud zijn óók n et gedaald tot die van 1914 en, net zoo goed als die van welken kooper óok, gestegen. Alleen heeft hij niet, zooals ambtenaren en werklieden in ri'ks- of gemeen tedien c t, de cr••o. ^v t' , portefnonnaie, ' ruit hei betaald wordt. Alleen mag hii meedoen, die portemennde te vullen. Dan komen ook voor den winkelier de premies voor ouderdoms-, ziekte- én invaliditeitsverzekering van zijn personeel. Wat niet zoneter invloed op zijn exploitatiekosten blijft. Is er inderdaad nog iets van de prijsdaling van de grondstoffen overgebleven, dan wordt het zeker geneutraliseerd door de hoogcre kosten, welke het bedrijf van den winkelier vereischt. De achturendag telt intusschen ook voor den winkelier mede. Zijn kantoorpersoneel heeft dien al. Zijn winkelpersoneel is op het punt, hem te krijgen. Het gevolg is: of mindere omzet door ' een paar uur sluiten per dag (gelijk de kappers zich voorstellen te doen) óf uitbreiding van personeel, opdat, zoolang de winkel geopend is, het bedienend personeel op volle sterkte zij. In het eerste geval wordt de omzet verminderd, doorloopend verminderd zelfs, in het andere geval worden, de exploitatiekosten, bij gelijken omzet, niet, onaanzienlijk verhoogd. Men zou het instituut reservewinkelbedienden in het leven kunnen roepen, zooals de gemeente reserve-onderwijzers benoemt, die invallen, waar ze noodig zijn; dus op een dag b.v. drie winkeliers in de uren helpen, die hun gewone personeel vrij moet hebben, wil het den achturigen werkdag genieten. Maar wat voor de gemeente wel kan, kan niet voor de winkeliers, c oncurrenten, al zijn ze overigens de beste vrienden, kunnen niet hetzelfde personeel hebben. Zoodat de onkosten niet over drie winkeliers kunnen worden aangeslagen, doch iqder de volle drie deelen zal moeten dragen. Zou men nu willen beweren, dat dit alles bevorderlijk is, om in den kleinhandel een snelle, constante prijsdaling te kunnen verwachten van alle artikelen? Zeker, hoe meer de grondstoffen in prijs dalen, en hoe lager de kolenpzijren blijven, des te meer kans is er, dat deze dalingen haar invloed op de fabrieksnijverheid ten volle doen gelden en minder geneutraliseerd worden dan tot nog toe door de verhoogde exploitatiekosten. En boe minder ze geneutraliseerd worden door die verhoogde exploitatiekosten der fabrikanten, hoe meer kans, dat de verhoogde exploitatiekosten der detaillisten deze gunstige rest niet geheel . neutraliseeren. Doch al wil liet geluk dit, al is inen zoo gelukkig een prijsdaling door te voeren — een fatsoenlijk winkelier neemt heuscli geen 100.pCt. winst, en stelt zich met een behoorlijke verdienste tevreden — laat men zich toch niet verbeelden, dat die prijsdaling zoover zal gaan, dat we weer de prijzen van vóór den oorlog betalen. Helaas, die tijd is voorbij. Dat behoort tot de historie. Menschelijkerwijze gesproken zal zelfs aan een benadering van die prijzen nooit meer gedacht kunnen worden. In elk geval niet door het huidige geslacht. Met deze droeve werkelijkheid dient men zich voor goed vertrouwd te maken. Of would-be economisten al schetteren en schelden, dat verandert aan de feiten niets. Ze aanvaarden die intusschen wel, indien zij ze zelf kunnen bezigen als motief, om hooger inkomen te bekomen, maar zoodra het den winkelstand betreft, rfïaken ze die feiten voor ondeugdelijk en niet steekhoudend uit. Dalen de prijzen, niemand wien het meer zal verheugen dan dg winkeliers. Want ten slotte zijn zij er toch voor het publiek. Doch ditzelfde publiek verwachte niet, en eische nog veel minder, dat zij, handeldrijvende middenstanders, een prijsdaling in den detailhandel zullen forceeren, ten koste van hen zelf, van hun winst niet alleen, doch van hun broodnoodig bedrijfskapitaal. Een winkelier,'die dit wel zou doen, die met verlies zou verkoopen, dus zijn bedrijfskapitaal interen, zou, als hij «niet met spoed zich terugtrok uit zijn zaak, zijn naam gauw op de lijst der failliet-verklaarden zien prijken. Komen na de prijsdalingen der grondstoffen de prijsdalingen der heel-fabrikaten van boven af. in die mate, dat 't dalingen van beteckenis zijn, men kan er zeker van op aan, .dat dan in den winkel de prijsdalingen geen dag te lang op zich zullen latep wachten. Zoodra de prijsdaling der grondstoffen de stijging der exploitatiekosten met een eenigszins noemenswaardige marge overtreft, is dat tijdstip aangebroken. Maar nog eens, een vergelijking met 1914 zette men zidi eens voor al uit het hoofd. Reeds op de lagere school leert men immers, dat twee ongelijksoortige grootheden zich niet laten vergelijken. --- BINNENLAND. NEDERLAND EN DE LUCHT, VAART. De koninklijke luchtvaartmaatschappij is er in geslaagd Nederland te maken tot een centrum van het Europeeschc vliegverkeer. Dat ons land langen tijd het centrum zal blijven mag nog niet gezegd worden, want er staat groote concurrentie van Belgische, Fransche en Engclsche zijde te wachten. Maar thans is ons land nog het middelpunt en dat st mt tot tevredenheid. Officieel zou de luchtvaartmaatschappij haar diensten op Londen, Parijs en Hamburg den llden April hervatten. De datum is echter, vervroegd en nu reeds snorren de vliegtuigen door de lucht, ook boven Delft. Over den afstand naar Parijs, dien ge per trein in 12 uur aflegt, doet de K. L. M. ongeveer 4 uur! Op 14 April begint de gewone dienst op Engeland, en die van Rotterdam op Kopenhagen via Bremen en Hamburg. In Bremen kan de passagier overstappen naar Berlijn. Op 1T Mei wordt ten slotte de dienst Rotterdam—Dortinund en terug geopend. Wie had nog enkele jaren geleden gedroomd, dat men hem een dienstregeling zou voorleggen van een uitgebreid luchtverkeer, — heel gewoon in een boekje, zooals men u de treinverbindingen op Zwitserland of Spanje of Italië voorlegt! Het vliegtuig Amsterdam—Parijs vertrekt om 9 uur uit Amsterdam en om 9 -30 uur uit Rotterdam, dat is om 1.25 te Parijs. Uit Parijs vertrekt het om 11 uur 's morgens en komt om 4.05 te Amsterdam aan. Amsterdam—Londen is aldus: vertrek 2 uur n.m., aankomst 5.25 uiur; in omgekeerde richting 10 uur vertrek, 2.05 uur aankomst. Per trein en boot is men heden nog 14 uur met die reis kwijt. Rotterdam—Kopenhagen duurt G*/' uur (Per trein 30 uuH) Men vertrekt uit Rotterdam om 8.30 uur en is om 3.35 te Kopenhagen. In omgekeerde richting: 10 30 uur uit Kopenhagen, 6.05 te Rotterdam. Stapt men in Bremen over naar Berlijn, dan bereikt men van uit Rotterdam in 0 uur de hoofdstad van Duitsehland. Dit zijn fabelachtig snelle verbindingen, waarbij ook het nuttig effect goed in het oog is gehouden. Immers heeft men er mede gerekend, dat Ncderlandsche brieven den eenen ochtend meegenomen, denzelfden dag in Londen bezorgd kunnen worden, en pver geheel Engeland den volgenden dag met de eerste post. Zoo kan de Engelsche post weer op tijd mee voor Duitschland. Zoo is er te Parijs rekening gehouden met de goede aansluiting van en naar Marscille en wordt de correspondentie tusschen Kopenhagen en Londen binnen den tijd van een etmaal mogelijk, terwijl per scheepsgelegenheid anders slechts driemaal per w«tek een corresi>ondentie binnen 36 uur mogelijk is. De Ncderlandsche posterijen hebben thans voor de eerste maal een luchtpostzegel uitgegeven (het porto bedraagt 15 ct. voor elke 20 gram, voor België 10 ct. per 20 gram). Dit is een bewijs, dat onze post het belang van het luchtverkeer inziet. Het is voor de toekomst van ons luchtverkeer te hopen, dat ook het publiek dit belang inziet -en dat het spoedig zoo ver komt, dat de posterijen aan de luchtreederij een bepaalde lading poststukken kunnen waarborgen. Deze zou er mede gebaat zijn en haar bedrijf daardoor op vasteren grondslag komen te staan. Tot nu toe is dit echter nog niet mogelijk geweest. FRANSCHMAN OVER NEDERLAND. De Franschman René Gillonin, die in verschillende Nederlandsche steden een reek> van conferenties heeft gehouden over de hedcndaagsche Fransche wijsbegeerte, heeft in de „Figaro" ziin indrukken van zijn bezoek aan Nederland weergegeven. Gillonin ontkent, dat Nederland in het bijzemder sympathie voor Duitschland zou gevoelen. Hij betoogt, dat integendeel het Nederlandsche volk v/erkelijk sympathie koestert voor Frankrijk en hij geeft tal van kenmerk, nde voorbeelden en anecdoten daarvan. De Nederlanders, aldus vervolgt Gillonin, geven blijk van e'en prachtige middadigheid, wat een vaste trek is in hun karakter. De tallooze Fransche en Belgische vluchtelingen, die in den oorlogstijd bij hen zoo gulle en hartelijke gastvrijheid hebben genoten, zouden er van kunnen getuigen. Een andere trek van het idealisme van den Nederlander is zijn voorliefde voor godsdienstkwesties". De Fransche beschaving vindt in Nederland hartstochtelijke aanhangers. Wie met Treub, den vermaarden staatsman, of dr. Bijvanck, den uitstekende conservator der Koninklijke Bibliotheek, mannen, die volkomen op de hoogte zijn van de Fransche letterkunde, in aanraking is gekomen, krijgt den ontróerenden indruk zich te gevoelen in een hoekje vol atmosfeer van het eigen land. Gillonin gewaagt van een aantal personen en letterkundige vercenigingen, die even vele middenpunten zijn, die de Fransche beschaving verleiden. Hij wijst ten slotte op de noodzakelijkheid om de banden op geestelijk gebied tusschen Nederland en Frankrijk ten nauwste toe te halen. TWEEDE-KAMERONTBINDING. In vooraanstaande parlementaire kringen wordt het als vaststaande beschouwd, dat de dezer dagen ingediende Tcgeeringsvoorstellen betref lende grondwetsherziening, een zoodanig tijdstip van behandeling, zoowel in de secties als in de openbare vergaderingen der staten-generaal zal worden gegeven, dat de Kamerontbinding, welke het gevolg van de tot standkoming der grondwetsherziening wordt, zal kunnen samenvallen met de algemeene verkiezingen in 1922. LUITENANT VOGEL, De Rotterdamsche correspondent van de ,, l imes" deelt aan zijn blad mede, dat luitenant Vogel, de Duitsche officier, die, zooals men zicfr herinnert, Karl Liebknecht en Rosa Luxemburg doodschoot, eenigen tijd geleden naar Nederland is uitgeweken. Het lekt nu uil, aldus .genoemde correspondent, dat Vogel in Den Haag de rol .speelt van een rustig zakenman, onder een aangenomen naam, en werkt in opdracht van de N.V. „Ingenius", een in- en uitvoeragentsehap in electrische artikelen en algemeen koopwaren. Vogel, die vroeger werktuigkundige was, is, naar volgens den ,,Tinies"man verluidt, een geregeld bezoeker van de Duitsche club in Den Haag. MIJNWERKERSLOONEN. * W e hebben korten tijd geleden melding gemaakt van de plannen der Limburgsche mijndirectie's om in verband met den slechten toestand der kolennijverheid de mijnwerkersloonen te verlagen. Vrijdagmiddag hoeft de minister van landbouw een conferentie gehad met de directeuren der verschillende Limburgsche mijnen in verband met de loonenk west ie. Naar de ,,N. Ct." verneemt, moet ei; geen sprake van zijn, dat de loonen der mijnarbeiders met 40 pCt. zouden worden verlaagd. Het is een feit, dat de kosten van het kolen del ven, als gevolg grootendeels van de hooge loonen, thans niet gedekt worden. De minister deelt het standpunt der mijnarbeiders niet, dat de kolenprijzen verder belangrijk uaar boven zullen gaan. Waarschijnlijk zullen gedurende April de oude loonen worden uitbetaald, doch zuilen alleen de duurtetoeslagen gedeeltelijk vervallen. De bedoeling is, voortaan alleen duurtetoeslag te geven voor de kinderen beneden 14 iaar en wel te beginnen bij het derde kind. Deze vermindering van het loon kan echter naar het oordeel van de mijndirocties door de arbeiders worden ingehaald door verhoogde prestatie. Immers sinds den oorlog is deze prestatie met 30 procent gedaald. Omtrent de oorzaken van deze achteruitgang in de productiviteit der mijnarbeiders wordt verschillend gedacht; doch vermindering van werklust schijnt daarbij een belangrijke rol te spelen. Wordt nu door meerdere inspanning de productie weder met 30 oCt. opgevoerd, dan zal het stukloon in dezelfde verhouding weder stijgen. T ■ t bepaalde besluiten is men ten conferentie niet gekomen, want over de vffttsiell ing der loonen jn de particuliere mijnen hr\ ft de minMrr uit den aard der zaak geen zeggenschap, en ten aanlien van het staatsmijnbedrijf zal de minister niet dan in de uiterste noodzakelijkheid ingrijpen. SPOORKAARTJES-RAADSEL. Een lezer deelt aan het „Vad." mede, dat hij Donderdagmorgen aan het Staatsspoorstation te 'sGravenhage een kaartje le klas naar Apeldoorn nam en f 8,35 betaalde, welk bedrag op het kaartje gedrukt stond. In den namiddag te Apeldoorn een kaartje naar Den Haag nemende, moest hij daar slechts ƒ 7,85 betalen, welk bedrag eveneens op het kaartje was aangegeven. Weet iemand een oplossing van deze puzzla? vraagt het blad. KIND AANGEVALLEN. Donderdagnamiddag werd een spelend troepje jongens op de heide bij Bussum overvallen door een ruim 30-jarigen man die onder den uitroep: ,,jij moet kapot", een der jongens, Slaap geheeten, vastgreep, en hem met een mes toetakelde. De 13-jarige broer van het 11-jarige slachtoffer viel op het zien van bloed den aanrander zoo verwoed aan, dat deze vluchtte, zonder zijn plan geheel te hebben volvoerd. De gewonde, een zoontje van den heer Slaap, is niet levensgevaarlijk gestoken, in zijn snek een snede van 4 c.M. juist naast den slagader, en in zijn voorhoofd. Hij werd in de Majella-stichting ter verpleging opgenomen. De dader werd zoozeer ingesloten, dat hij zichzelf aan de politie meldde. Het bleek een inwoner van Amsterdam te zijn, een café bediende. Voor zijn vertrek per trein van Amsterdam naar Bussum, had hij het restant zijnde / 9, van zijn spaarbankboekje gehaald, waarvan hij een knipmes kocht en was hij 's middags direct naar de plaats van het misdrijf gegaan, waar hij met eenige daar spelende minderjarige meisjes eerst niet te noemen handelingen trachtte te plegen en hem de lust bekroop om een der drie meisjes te dooden. Door geschreeuw der meisjes en daar op korteij afstand een paar dames passeerden, durfde hij daaraan geen uitvoering geven. Toen begaf hij zich naar de voetballende jongens, waar hij aangezocht werd om scheidsrechter te willen zijn, waaraan door hem werd voldaan, en kort daarna zonder eenige aanleiding den jongen Slaap opzettelijk met een knipmes in den nek stak ter hoogte van den eersten halswervel en hem toen nog een snede over het voorhoofd toebracht. Korte berichten — Vrijdagmorgen is te Loosdorp, onder Leerdam, ingebroken bij den landbouwer E. van Kleij. Vermist wordt ongeveer ƒ ;SOOO aan goud en zilver en f1000 aan geld, benevens een fiets en eenige kleedingstukken. De inbrekers waren zoo brutaal de sleutels der zilverkast uit de slaapkamer weg te nemen. --- Bespiegelingen. John Duncan was de zoon van een Schotschen wever, hij was bijziende, gebrekkig, arm en had niets geleerd, een stumperdje, dat door de jongens uit zijn omgeving werd geplaagd en mishandeld. Om wat te verd-ienen hoedde hij het vee van een boer, die hem onbarmhartig behandelde. Doorweekt van den regen, koud en hongerig ging hij 's avonds naar een donkere schuur om te slapen. Hij goot het water uit zijn schoenen, wrong zijn natte kleercn uit en wierp zich op het stroo. Deze misdeelde jongen had toch verlangen naar kennis, hij wilde leeren lezen en op 16-jarigen leeftijd haalde hij een 12-jarig schoolmeisje over hem de letters te leeren. Toen hij kon lezen werd hij door zijn vader man het weefgetouw gezet en nu werkte hij maanden lang over om 3-gulden bij elkaar te brengen voor een boek over plantkunde. De arme John Duncan werd een vermaard botanicus, die op tachtigjarigen leeftijd 12 mijlen aflegde om een exemplaar van een plant te halen en die na zijn dood genoeg geld naliet om 8 studiebeurzen en nog een aantal prijzen beschikbaar te stellen voor arme studenten. Dat was een wil, kracht om te willen, die de eigenlijke hoofdvoorwaarde is voor persoonlijk leven. De rijkste begaafdheid en de grootste aanleg kunnen nog geen persoonlijkheid ontwikkelen; dikwijls voert juist een rijke en veelzijdige aanleg tot vernietiging van het karakter, als er niet de concentreerende macht van een beslist willen bij komt. Eerst wil brengt in de plaats van een chaos die eenheid, duurzaamheid en bestendigheid, welke wij als persoonlijk leven erkennen; eerst de wil verleent ons die zegevierende energie, die John Duncan van een verschoppeling maakte tot een man, aan wien de wereld hulde bracht. Men beseft den laatsten tijd, dat er doof de te groote aandacht, die aan de verstandsontwikkeling is geschonken, de karaktervorming verwaarloosd is en men gekregen heeft wat een modern paedagoog noemde „Kinderwillen en volwassen lichamen". Ook de zenuwartsen waarschuwen tegen een ontoereikende wilsvorming. Zij leggen er nadruk op, dat het van belang is, juist voor een zwak zenuwgestel, dat men leert willen en zich oefent om driften in bedwang te houden en ziekelijke opwellingen het hoofd te bieden. Wilsvorming is van beslissende beteekenis voor het wezenlijk succes, een geoefende en door strenge zelf-tucht krachtig geworden wil overwint kundiger mededingers. Er zijn twee hoofdmethoden om den wil te versterken: le. oefening in onversaagd en volhardend handelen; 2e. oefening in het weerstand bieden en afstand doen van begeerten. ---