WETENSCHAP EN KUNST. Uude urnen in Twente. Op de i wentscue heidevelden, waar de spaae ot pioeg van den ontginner nog geen „vernieiingswerK" verrichtte, zien we hier en daar kleine verhevenheden, heuvels in miniatuur, soms nog al dicht bij ei.caar, vaak ook zeer verspreid, schrijlt men aan het ,,nbld." Het zijn zeer oude begraafplaatsen uit den tijd der lijkverbranding. In die heuveltjes toch kan men bij groote omzichtigheid nog de urnen uic uon grond graven, waarin de verbrande me'nschenbeenderen met houtskool nog aanwezig zijn. Verschillende vondsten verrijken reeds de verzamelingen der plaatselijke oudheidkamers in Twe.ite. Het opgraven dier urnen, werkelij .; een interessant werk, behoort door min oi meer deskundige handen te geschi den. fessional geworden. Dit is een gelukkig besluit, zoowel voor Bos zelf als voor de beroeps-biljartspcrt, wier beoeV--ren den Hollander met open armen in hun milieu zullen ontvangen. Ongetwijfeld is de toetreding van Bos tot de rangen der beroepsspelers als een aanwinst te beschouwen. Het is zoo goed a's zeker dat Bos in November a.s. zal uitkomen in de wedstrijden voor het open wereldkampioenschap. " --- RECHTSZAKEN. Ambtstitels voor vrouwen. Nu bij de benoembaarheid voor betrekkingen bij de rechterlijke macht gestreefd weidt naar gelijkstelling van de vrouw met den man, oppert mr. C. Bake in het ,,W. v. h. R." de vraag hoe het zal gaan met de ambtstitels. Hij schrijft daaromtrent o. a.: ,,De titel van rechter of griffier klinkt voor een vrouw niet vreemd; n u het Leger des Heils vrouwelijke officieren telt. zou ook officier van justitie waar het een vrouw gsldt, wel door den beugel kunnen, maar een zonderlingen mdruk zou het. duniwt mij, maken als een vrouw den titel droeg van raadsheer. En zou een vrouwelijke kantonrechter moeten worden toegesproken a^ „Edel Achtbare Heer" en een rechtbank of een hof, samengesteld uit drie vrouwen of twee vrouwen en één man, als ,,F.dele Achtbare Heeren" of ,,Edele Groot Ach) bareHeeren"? Vrouwelijke advocaten noemen zich doorgaans advocaat, ook wel eens advecate. In de zestiende eeuw kende men de woorden advocate en advccateresse; beide benamingen werden van Maria gebezigd in den zin van voorspraak, de eene b.v. door Anna Bijs, de andere door Marnix van St. Aldegonde (Woordenboek der Ned. Taal I, 826). In het Westvlaamsch kwam ook de vorm advocaterigge voor (Mickblnederl. Woordlenb. van Verwijs en Verdam I, GO). Procureure zou al heel wonderlijk klinken. Dan ware procuratricc misschien beter, doch ook dezen titel zou ik niet durven aanbevelen. De vrouwelijke procureure doet dus m. i. maar het beste, zich procureur te blijven noemen Opmerkelijk is het, dat ons Burgerlijk Wetboek wel een veogdes en vcogdiesse, maar geen curatrice kent. Ook in de faillisementswet is alleen sprake van een curator." --- GEMENGDE BERICHTEN. Toetenchamon's graf. Verrassende vondsten. Omtrent de opening van de grafkamer yan koning Toet Ankh Amen verneemt de ,,Times" nog het volgende: Tusschen de wanden van het groote anaar en de muren van de graiisamer is sieents een ruimte van -±o cM. Deze nauwe doorgang was blijkbaar ruim genoeg voor oe ouüe ügypttnaren, die dunne kieederen droegen en wier lichaamsomvang ook Kleiner was. Het kostte den aanwezigen echter moeite, het nauwe gangetje door te gaan. Ü.ijkens het eerste onderzoek zijn de muurschilderingen viij sterk verneem. De deuren van het groote altaar aan de oostzijde, worden gedragen , ricor z.vare bronzen scharnieren en het kosite veel moeite de deuren te openen. De binnenwanden van het buitenste altaar dragen aan de buitenzijde mooi houtsnijwerk en opschriften. De zegels op de deuren van het binnenste altaar verkeeren in ongeschonden toestand. Er werd g-cn poging gedaan om ook de deuren van dezen tabernakel te openen. Men zag in, dat zulks eenvoudig onmogelijk was. Waarschijnlijk zal het binnenste altaar niet kunnen worden geopend, alvorens een van de wanden daarvan is verwijderd. Oorspronkelijk moeten de deuren ook zijn gesloten, voordat alle zijwanden van bet altaar overeind stonden. Eerst na sluiting moet dan de laztste wand opgetrokken zijn. Het is daarom onmogelijk het a.taar van buiten af te openen. Het zal geen gemakkelijke taak ziin om in deze beperkte ruimte een van de zijwanden te verwijderen., zonder daaraan schade aan te richten. Onder de voorwerpen op den grend zag men, behalve de reeds vermelde zilveren roeiriemen, ook nog fijnbewerkte albasten vazen en stukken edelgesteente, b' : ' u b">ar door roovers achteloos weggeworpen. Uit het feit. dat het eigenlijke a'taar rr.et de sareophaag nog in ongeschonden staat is aangetroffen, msg men opmaken, dat men thans een graf van een E.Typti'chen koning heeft teruggevrvnr*en in denderden toestand, waarin het rreer den C000 jaar geleden werd gebracht P-ver de Egyptologen wordt er ^o geween, dat c^d"r de papyri van Rsmses IV k een plrtiegrond "'as van een koningrijke grafkamer. Daaruit meende men te moeten opmaken, det de eigenlijke rustplaats van het stoffelijk oversch^ van een kening was gekozen te midden van een aantal beschilderde houten omhulsels. Men heeft dit thans in werkelijkheid kunnen constateeren. De historische waarde dezer'ontdekking is dus buitengewoon groot. Het verwijderen van een der zijwanden van het binnenste altaur kan evenwel nog geruimen tijd in besla" nemen. Later is nog gemeld: In alle beschrijvingen trof men de woorden: overweldigend en onbeschrijfelijk aan en andere dergelijke uitingen van verbazing en bewondering. Intusschen valt er uit de verschillende berichten op te maken, dat de eigenlijke grafkamer bijna geheel wordt ingenomen door den troonhemel, die zich welft boven de verschillende sarcophagen. Er schijnen er minstgenomen twee, doch vermoedelijk nog meer onder den baldakijn te bevinden, doch het is natuurlijk nog een open vraag, waartoe als een ervan de mummie van Toetenchamon bevat die andere zouden kunnen hebben gediend. Vrij zeker staat vast dat de ingewanden van den Pharaoh zich niet onder den baldakijn bevinden aangezien men in het tweede pas geopende vertrek de vazen vond, waarin dergelijke inwendige deelen plachten te worden bewaard en waarvan de vorm uit vroegere vondsten bekend is. Wat den inhoud betreft van het derde vertrek, dat ongeveer even groot schijnt te zijn als de eerst gevonden kamer, wordt speciaal melding gemaakt van een vermoedelijk gouden kist van 6 bij 4 en 4 voet, die allerlei gedreven figuren als versiering heeft, terwijl er bovendien een groot aantal zwarte en andere houten kisten zijn aangetroffen. In dit vertrek vond men voorts een viertal wagens met gouden wielen, die er als nieuw uitzien en vermoedelijk alleen bij de begrafenis zijn gebruikt. Verder is ook de grafslede aangetroffen, naar men uit afbeeldingen weet, waarop de zware sarcophaag door de vlakte naar de grafkamer placht te worden gesleept. Dergelijke sleden zijn nog nimmer gevonden, terwijl men hier een, naar het schijnt, ongeschonden exemplaar heeft aangetroffen. De slede glanst nog van het goud en de edelgesteenten, waarmede zij is versierd. Voorts vond men een viertal grafbooten, elk circa vier voeten lang, die de geest van den pharaoh over de rivieren van de geestenwereld moeten brengen. Ook deze zijn volmaakt in goeden staat. In de eigenlijke grafkamer heeft men slechts yrrr weinig ruimte om zich te bewegen, zoodat een overzicht daarvan nog moeilijker te verkrijgen is. Een andere moeilijkheid is, dat deze kamer vier voet lager ligt dan het voorvertrek, zcodat men staande in de opening, tusschen de beide herhaaldelijk beschareven standbeelden eigenlijk het beste gezicht heeft op den baldakijn, waarvan men, in de eigenl ke kamer staande, het bovenste deel niet kan zien. De baldakijn staat mt het achterste gedeelte naar het voorvertrek toe gekeerd. Aan den voet ervan bevinden zich twee beeldjes van vrij geringe afmeting, staande in schulpvormige uithollingen, terwijl daartusschen in een open schotel een groot aantal amuletten en dergelijke voorwerpen werden aangetroffen, zoo goed als allen uit kostbare steenen gesneden. De wanden der grafkamer, die slechts een kleine 30 cM. van den baldakijn zijn verwijderd, zijn geheel in lichte kleuren beschilderd met figuren en opschriften. Het is echter niet mogelijk een en ander goed in oogenschouw te nemen, eensdeels omdat men er te dicht op staat, anderdeels omdat lord Carnarvon om beschadiging te voorkomen de muren met planken heeft laten beschieten. Ook de troonhemel zelf, die voor een groot deel van goud schijnt te zijn, is met figuren bedekt, die zich op verschil'ende voorwerpen in het tweede vertrek herhalen en die eveneens op de wanden van het grsfgewelf schijnen voor te komen. Verschillende dier figuren zrn ingelegd met lapis lazuli, d ; e ook is gebruikt voor verschillende decoratieve ornamenten. Krankzinnigengesticht in brand. ^ij een . Drand in het Krankzinnigengesticht van Manhattan (ümeri.;a i zijn twee en twintig verpleegden en drie verpleegsters om het leven gexomen. De ramp hud plaats om vijf uur 's morgens, tijdens een hevige koude. Vele verpleegden kwamen om in hun gepoisterde cellen. Anderen ontsnapten en vluchtten de met*sneeuw bedekte velden op; zij werden echter allen weer aangehouden in de drie afdeelingen van het gesticht, die door de vlammen geteisterd werden, bevonden zich henrierdviiftig personen. Uit den aard der zaak vindt men in zoo'n gesticht louter gegrendelde cLur^n en getraliede ramen. Het ongeluk wilde dat de krankzinnigen, die in de bedoelde afdeelingen zaten, van de wildste en gevaarlijkste soort waren. Nog meer van de wijs dan gewoonlijk, en volkomen verdwaasd van angst on o tze*ring, gingen zij hevig te keer en toen de bewakers de deuren openden om hen 'n "eil'gheid te brengen, vielen ve en als •vilde beesten op die mannen san. Maar n een aantal gevallen waren de redders te Iaat en veroranuden de arme gekken in hun goed gesloten kooien. Men vreest dat Ü2 van de ongelukkigen levend verbrand zijn; van elf huner zijn reeds de verkoo de ov. rblijfseien geborgen. Ook drie vrouwelijke verpleegsters kwam om. Terwijl zich deze afschuw^liike tooneeten afspeelden waren de 1800 gekken, die in andere afdeelingen van het gesticht opgesloten zaten, natuurlijk ook hun torh al labiei evenwicht kwijt geraakt en ook in die afdeelingen speelden zich barre tooneelen af en kostte het den bewakers moeite den toestand baas te worden. Naar thans proefondervindelijk gebleken is waren de brandbluschmiddelen < — het eiland volkomen onvo'doende voor het doel. Er stond een felle wind die het vuur aanwakkerde. De brandspuiten van den vasten wal fManhsttaneiland) konden niet op het eiland worden gebracht ,.omdat de veerboot te klein was"; sn de drijvende spuiten konden met hun stralen de brandende gebouwen niet bereiken. Radicale methode. Andere landen, andere zeden. In China heboen de gele machthebbers voor een bij uitstek Westersch kwaad een radicaal middel gevonden. Er was dan een staking op de Peking—Hankou-lijn. Het spoorwegpersoneel had een vakbond gevormd en toen onlangs troepen in de bureau's van de spoorwegmij. een inval deden staakten de employé's bij wijze van protest. Zij vroegen speciale voorrechten en drongen er op aan dat zij medezeggenschap zouden hebben in de benoeming van den directeur van den spoorweg. De betrokken troepen pasten toen op drie leiders van de arbeiders de doodstraf toe en bij arbeidersvergaderingen werd door de soldaten op ongegeneerd baldadige wijze geschoten. Daarbij vielen talrijke slachtoffers. Na vier dagen was de staking afgeloopen en liepen de treinen weer geregeld. Het is maar een geluk dat men in WestEuropa nog niet tot zulke Chineesche middelen om een spoorwegstaking te breken is „verbarbaarscht.'* Gemaskeerde bandieten. In het .postkantoor van Teltow bij Berlijn zijn 's avonds even vóór 7 uur een achttal gemaskerde jongelieden binnengedrongen, die de aanwezige vrouwelijke beambten met hun revolvers bedreigden en er met 2 millioen mark in geld en postzegels van door gingen. Toen een beambte per telefoon de politie wilde roepen, bdeek, dat die dieven eerst de telefoonleidingen hadden doorgesneden. Zij ontkwamen per automobiel. Gezin uitgemoord. Het persbureau Wolff verneemt uit Pionthowo. (kriots Oost Posca) dat aldaar een geheele familie van pas twee jaar geleden uit Amerika naar Polen teruggekeerde boeren vermoord is. De boer, zijn vrouw, een dochtertje van 6 en twee zoontjes van G en 1 jaar, een .18-jarig dienstmeisje en een lfl-jarige knecht zijn door slagen met een stemp voorwerp op het hoofd gedood. Als zijn twee zwagers boer gearresteerd. ^ Ver„ Demisdaden Klan. Naar de „DaillVu^ 11 K is cr in den AmenL^^'" £' Louisiana veel sensatie verT^ mededeehng van Dr. Bu,7 kt ndgeshir P !' Het <^ de „Evenmg Standard'^ ^ „spookhuis". D e bewoner vr £ 1/0