BUITENLANDSCHE BERIGTEN. FRANKRIJK llet berigt, dat 30,000 man Oostenrijksche troepen 1 ' ~ * naar Italië zijn gezonden, heeft te Parijs de gemoederen op nieuw verontrust. Men weet bovendien , dat Keizer Napoleon op de herziening der tractaten van 1x15, tegen Frankrijk gesloten, met kracht aandringt, en zich verpligt acht, Italië eene grootere vrijheid en een beter bestuur te schenken. Hoewel het nu meer dan waarschijnlijk is, dat hij dit doel langs minnelijken weg wenscht te bereiken , heeft nogtans het gerucht, dat het evolutie-eskader in de Middellandsche zee bevel had ontvangen, zich voor een veldtogt tegen den 15 Maart gereed te maken, en het feit, dat in alle arsenalen van het zuiden groote krijgstoerustingen worden gemaakt , eu eindelijk, dat op den oever van den Var een observatie-corps zou worden geplaatst, aan de vrees voor een op handen zijnden oorlog nieuw voedsel gegeven. — Volgens eene telegr. tijding uit Weenen hebben de 30,000 soldaten, die op marsch zijn naar Italië, bevel ontvangen voorloopig te Laijbach te verblijven. Bekend is het dat de prinses Czartorisky jaarlijks in het hotelLambert te Parijs een bazar houdt, waar jeugdige eu elegante Poolsche dames tegen hoogen prijs allerlei kleinigheden komen aankoopen , de opbrengst waarvan aangewend wordt om de Poolsche emigratie te ondersteunen. Men zal zich welligt herinneren, hoe ten vorigen jare een zeer rijk man zeide gaarne 10,000 fr. veil te hebben voor e'én enkelen haarlok i van de prinses, en hoe deze terstond het zoo hoog gewaardeerde voorwerp afsneed en den rijken in ruiling voor de genoemde som overreikte ten behoeve van de Poolsche armen. Thans heeft een nog opmerkelijker feit plaats gehad. edel, maar arm meisje weigerde halstarrig de hand van een Een | een ! millionnair aan te nemen, doch dezer dagen uit de bazar van het hotel Lambert komende verklaarde zij zich bereid die te aanvaarden, mits haar pretendent 100,000 fr. aan de armen schonk- // Dandus sprak zij , » zullen zoo vele kinderen, ouden van dagen , armen en zieken de bevende handen ten hemel opheffen om den zegen af te smeeken over mijn huwelijk, dat dan voorzeker gelukkig zal zijn." Denzelfden dag nog werd de bepaalde som gestort, en het huwelijk zal spoedig worden voltrokken. — De heer Eromage van Dametal (departement der Beneden Seine) heeft dezer dagen voorgesteld de communicatie langs de spoorwegen tusschen Engeland cn Frankrijk te voltooijen, door middel van zeer groote stoombooten, in staat om een spoortrein over het kanaal te voeren. Bij aankomst van den trein te Calais stelt hij voor, dat deze doorloope tot op het dek van de stoomboot, behoorlijk aldaar bevestigd en over het kanaal gebragt worde naar een bassin te Dover, waarde heer Fromage den Franschen trein op den Engelschen spoorweg wil overbrengen en de reis naar Londen laten voortzetten. De retourtreinen zouden bij aankomst per stoomboot j te Calais door middel van zekeren toestel op den Franschen spoorweg worden overgebragt en zoodoende verder naar Parijs; kunnen doorstoomen. De heer Fromage zegt, dat zijn voorstel zeer uitvoerbaar is, met betrekkelijk weinig kosten en de voorkeur verdient boven tunnels onder- of bruggen over : het kanaal. — De Moniteur du Canial, verhaalt het volgende vreeselijk drama, dat in het arrondissement de Mauriac heeft plaats gehad. Op zekere vrouw Jeanne Moussier , in de gemeente Méallet, rustte zware verdenking van kindermoord te hebben gepleegd, waarom de procureur-generaal die hiervan onderrigt werd, het noodig achtte, omtrent deze zaak op de plaats zelf een onderzoek 111 te stellen. Op den dag dat hij zich naar Méallet zou begeven, zond hij twee gendarmes vooruit, om Jeanne Moussier op te sporen en niet uit het oog te verüezen. Het toeval wilde dat deze de gendarmes op straat als of eene inwendige stem het haar zeide , at er op til was. Oogenblikkelijk was haar i ontmoette, en vermoedde zij wat besluit genomen. Zij begaf zich den weg op, van waar de procureur-generaal moest komen en, niet verre was zij gegaan , of zij ontmoette den magistraat, die haar niet kende, //Mijnheer, zoo sprak zij hem aan, gij gaat waarschijnlijk te Me'allet eene vrouw in hechtenis nemen, die men beschuldigt van haar kind te hebben omgebragt. Die vrouw ben . . .. ontbood, terwijl hij inmiddels te Champagnac onderzoek zou ; laten doen. Jeanne echter, in plaats van zich den volgenden dag naar het parquet van den procureur-generaal te be- j geven, sloop in de kerk en verborg zich in een biechtstoel.: jJaar gekomen, en verzekerd dat niemand haar bespeurd had, bragt zij zich met een mes een ernstige snede aan den hals toe. Op haar gejammer kwamen eenige menschen toeschieten,j cpe haar badende in haar bloed vonden. OogenblikkelijkI ik. Een gedeelte van hetgeen men verhaalt is waar, een ander gedeelte is onwaar en lasterlijk. Ik heb een misslag begaan en dien voor mijne ouders willen verbergen, doch mijn kind leeft, het is te Champagnac bij eene tante van mij. Gij kunt u van de waarheid van hetgeen ik zeg overtuigen, en inmiddels met mij handelen naar uw goedvinden." Deze woorden op den toon van opregts waarheid uitgesproken, vonden ingang bij den magistraat, die de vrouw voor het oogenblik ongemoeid liet, en haar tegen den volgenden dag gasthuis vervoerd en daar door den r verklaarde alsnu dat Z1 J : werd zij naar het j ter van instructie verhoord. Zij ! haar kind in den tuin, achter de woning harer ouders be; graven had, doch dat het varken het lijkje had opgewoeld h^t .verslonden had, en dat en dat men in liet varkenskot, ten bewijze dat zij waarheid, sprak, dc beenderen van het wichtje vinden kon. Oogenblikkelijk werden er nasporingen ter aangewezen plaats gedaan, doch men heeft nog mets ontdekt dat over deze geheimzinnige zaak eenig meerder licht kan verspreiden. Inmiddels is de kerk, die door de wandaad dezer vrouw is ontwijd geworden, gesloten, totdat zij weder op de gebruikelijke wijze zal zijn gezuiverd. — Eenige jonge lieden uit Clichy gingen onlangs aan de Seine wandelen. Men sprak over den zachten winter en een van hen zeide : // Het is toch nog niet warm genoeg om een bad te nemen." //Waarom niet?" zeide zekere Regnier, «Ik wed , dat ik over de Seine zwem !" Dadelijk sprong hij met {al zijne kleederen in de rivier, bereikte het middenen zonk; z ij n lijk is nog niet gevonden tegen Dezer dagen den werd te Pavia een moordaanslag gesmeed O O nieuwen commissaris „ van politie Palippa Rossi (denzelfde, voor wien de professor vermoord werd), die bere ids in 1852 te Mantua het voorwerp van dergelijken aan,lag geweest was. Men wist het uur, waarop hij uit zijn kabinet zou komen, en weinige minuten te voren iegde men e en bom digt voor de deur, door welke hij moes^komen. Gelukkiglijk hield Rossi zich eenige minuten langer op, ? , 0 odat de bom sprong zonder haar doel te bereiken. De daders zijn evenmin bekend als de moordenaars van Briccio. Ook weet men niet van wie de oproerige plakkaten aan de muren afkomstig zijn, noch wie de nationale kleuren boven het keizerlijke wapen heeft aangebragt. ! — Eenigen tijd geleden was er te Velletri, in den Kerkelijken Staat, eene regtszaak aanhangig, waaromtrent thans de volgende nadere bijzonderheden zijn bekend geworden. De stad Velletri beroemt zich niet ten onregte opliet bezit van een kostbaar Madonnabeeld, hetwelk een harer kerkgebouwen tot sieraad strekt, en slechts op hooge kerkelijke feesten of bij andere gelegenheden van buitengewonen aard wordt ten toon gesteld. Dit meesterstuk van plastische kunst werd in de 'aatstvoorgaande heilige week weggeroofd door iemand , die door het bezit van dit gewijde voorwerp hoopte, vergiffenis voor zijne wanbedrijven en voor die van zijnen ter dood veroordeelden broeder te zullen verwerven. De kerkroover, eeu man van 32 jaren, Eranciscus Vendetta genaamd , had reeds in zijne jeugd een moord begaan en zich later aan onderscheidene diefstallen schuldig gemaakt, ten gevolge waarvan hij dan ook gearresteerd en gevonnisd was. In Januarij 1857 uit de gevangenis ontsnapt, vertoonde hij zich , even als of er niets gebeurd ware, in alle openbare kringen te Velletri, waar hij in Augustus 1857 een sluipmoord beging op den wachtmeester der gendarmerie. m00 rd beging op den wachtmeester der Gendarmerie Op goe den Vrijdag des vorigen jaars pleegde hij nu zijn stouten roof en schreef daarop onmiddelijk aan den aartsdeken der cathedraal: * De heilige Madonna prijkt niet'meer op hare plaats; zij is in mijne magt. Vervoeg u bij' den deln-'aat en vraag hem voor mij een vrijgeleide, geldig voor acht°dagen, ten einde ik een mondgesprek met hem kan hebben." Op voorstel van den aartsdeken verleende dc delegaat het verlangde vrijgeleide en ontving nog denzelfden avond den vermetelen schrijver bij zioh aan huis, die niets minder eischte dan pardon voor zich zeiven en zijn broeder, benevens een levensi ang jaargeld van 16 kroonen per maand. De prelaat "af hierop te kennen, dat zijne magt zich niet zoover uitstrekte maar verbond zich, in overeenstemming met de daarbij te»enwoordige leden der hooge geestelijkheid, zijn invloed, daartoe bii den H. Vader te zullen aanwenden. In het volle vertrouwen op zijn vrijgeleide verliet Vendetta het paleis, maar werd door den wachtmeester der gendarmerie, Campana die het niet van zichI kon verkrijgen den vermetelen dief zoo ongestoord te laten ver-! trekken, gearresteerd, doch op aandrang der paters die wel bei grepen dat het kerksieraad anders moeiieliik zon Jiin torno- te grepen dat het kerksieraad anders moeijelijk zou zijn terug te! krijgen, weder vrijgelaten. De prelaat begaf zich terstond naar Rome, om in dit laatste geval de noodige instructien te vragen, en had bij zijne terugkomst andermaal eene bijeenkomst met Vendetta, wien hij, in het bijzijn van den bisschop Vitali en andere voorname kerkvoogden, de toezegging gaf, dat de H. Vader ten volle bereid was hem gratie te verleenen en te beproeven, of er door een nieuw onderzoek van de zaak zijns broeders, voor dezen ïets te doen was, doch niet voor dat hij het beeld weder had te- 1 ruggegeven. Hiermede nam Vendetta evenwel geen genoegen en bleef niet alleen bij zijn vroeger gedanen eisch, maar vorderde nu zelfs nog een voorschot van 1000 piasters, zonder zich door alle aangevoerde vertoogen der geestelijken, die hem piasters aanboden , in het minst van zijn besluit te laten brengen. Intusschen was de gepleegde kerkroof in de stad bekend geworden en kwam het volk — in den waan dat het feit slechts een uitstrooisel was, om eene buitengewone inzameling van gelden, ten behoeve der kerk te kunnen doen, — op Paaschda°' vrij onstuimig de gewone plegtige onthulling der madonna eischen. Toen het bleek dat hieraan niet kon worden voldaan, volgde er een ergerlijk tooneel. Het gemeen dron°- met geweld j in de sacristy, sloeg daar alles aan stukken e°n gin» zelfs in blinde woede zoo buitensporig te werk, dat de pater! menige mishandeling hadden te verduren en een hunner zelfs door eene' vrouw uit den razenden hoop, een stuk van het oor werd gebeten. Te midden van die opschuddig verschijnt eensklaps Vendetta ; hij dringt met een dolk in de hand door het vojk, plaatst zich stoutmoedig op den kansel en verklaart ten aanhoore van allen , dat hij de madonna gestolen en ongeschonden bewaard heeft, maar niet voornemens is het beeld terug te geven, voor aan zijn eisch van gratie en jaargeld voldaan is. Dit werkte: van alle kanten toegejuicht, verlaat hij, begeleid door de woelige menigte, het kerkgebouw en scheen door zijne koene houding, de algemeene sympathie te hebben verworven. Den volgenden morgen waren de hekken echter verhangen. De naburige bergbewoners mengden zich in de zaak en kwamen in de stad , onder het aanheffen van zulke dreigende kreten tegen den roover, dat deze, geen kans ziende zich te verdedigen, de voor zijn huis opeen gehoopte volksmassa uit het bovenraam toeriep, dat hij den geestelijken zou aanwijzen waar het beeld te vinden was. In plegtstatige processie werd het toen van de door hem aangewezen plaats afgehaald , hij zelf, op last van den delegaat, ingevolgeinstructien uit Rome ontvangen , in hechtenis genomen , en eerst voor zijn kerkroof tot twingtigjarige galeistraf, doch later wegens den door hem op een officier der gendarmerie gepleegden moord ter dood veroordeeld. ENGELAND. — Aan de admiraliteit is eene door een Amerikaan gedane uitvinding te koop aangeboden, namelijk van eene boot, welke zich onzigtbaar onder het water bewegen kan ; de uitvinder biedt aan een dergelijke boot van acht ton voor 12 a 15 man te bouwen, in deze boot is plaats voor eene menigte zakken met kruid en andere ontploffende toestellen;: zij kan onder water met eene snelheid van 3 mijlen per uur in alle rigtingen worden gestuurd, en dus in het centrum van vijandelijke vloten dringen, schepen en batterijen in de lucht doen springen; enz. Ook kan dit vaartuig een stuk zwaar geschut medenemen , om eensklaps te midden van. den vijand boven water te komen, het kanon af te schieten en weder onder te duiken. Het spreekt van zelf, dat deze nieuwe uitvinding ook tot vredelievende doeleinden, zoo als de parelvisscherij; het vlot brengen van gezonken schepen, enz. kan gebezigd worden. — De persoon, die beschuldigd was zeven vrouwen te hebben gehuwd, terwijl zijne eerste vrouw nog leefde, is tot eene gevangenisstraf van 4 jaren veroordeeld. Van deze huwelijken waren er tusschen November 1857 tot December van het afgeloopen jaar niet minder dan 5 door hem aangegaan. — Te Pendlebury heeft een ongeluk in eene kolenmijn; plaats gehad, ten gevolge van het kantelen van den bak waarin de werklieden worden naar boven gebragt, waardoor zeven personen op den bodem der mijn (300 yards diep) ; nedervielen en op de plaats dood bleven. DUITSCHLAND. S enamen 111 nederdalende linie gestorven; deze heeft een vertnogen Van rUlm 12 ln, ' lloen J ulden ' NccL cour -) nagelaten hüt S een tusschen genoemden officier en zijne zuster, de echtgen00t van 6611 deurwaarder ' moet verdeeld worden. — Op den eersten dag des jaars, ontdekte de machinist van een spoortrein , tusschen Keulen en Berlijn, op de hoogte van Wolfenbuttel, dat er eene vrouw op het spoor lag. Hij deed te vergeefs al het mogelijke om den trein te stoppen en wenkte haar met de hand dat zij zich zou verwijderen. Zij schudde echter met het hoofd en bleef onbewegelijk liggen , zoodat de trein haar letterlijk in tweeën sneed. Men weet tot nog toe niet, welke redenen deze ongelukkige tot dien zelfmoord hebben bewogen. — Een gepensionneerd officier van de keizerlijke lijfwacht, de heer Reinhardt, heeft eene erfenis gekregen, die hem in eens een schatrijk man doet zijn. Een zijner ooms was in het begin dezer eeuw als soldaat in Nederlandsche dienst naar O.-Indie vertrokken , en is aldaar drie jaar geleden zonder erfB E L GI E. — Zoowel te Brussel als te Parijs worden tegenwoordig in plaats der overschoenen van gutta- percha, die van gevlochten stroo gedragen, omdat zij ligter zijn eu de uitwaseming niet beletten. — Onlangs overleed te Charleroi een grijsaard , die altoos zeer armoedig had geleefd en zich niet slechts alle genoegens maar zelfs de noodzakelijkste behoeften des levens had ontzegd , in weerwil dat hij eigendommei: bezat, die hem genoegzame renten opleverden, om hem een ombekrompen bestaan te verschaffen. Geen wonder dus, dat de erfgenamen die natuurlijk met deze laatste omstandigheid wel be ua .u„~-«.. 8 - verborgen hoekjes doorsnuffeld, alle beschotten of wat maar los en°vast was uit elkander gehaald; doch tot ieders bittere teleurstelling kwam er niets van hetgeen zij zoo ijverig zochten voorden dag. Een hunner, hierdoor eenigzins wrevelig geworden, raapt een hoopje schamele plunje, dat naast de bedstede op een stoel was blijven liggen, bijeen en slingert, in zijn kwaadaardigen luim, een der daarbij behoorende kend waren, zieti op het berigt van zijn naderend uiteinde naar ziin sterfbed spoedden en nadat de rijke erflater den laat sten "adem had uitgeblazen, terstond aan het werk gingen, om alle papieren van waarde of wat er verder van hunne gading mogt zijn, op te sporen. Het armoedig huisje werd naauwkeurig doorzocht, alle kasten en laden tot in de meest kleedingstukken, een afgesleten afzigtelijk vod, het venster uit. Juist op dat oogenblik kwam er een bedelaar voorbij, die het weggeworpen stuk als een onverwacht buitenkansje gretig opving en, uit vrees dat het welligt bij ongeluk uit het raam was gevallen of teruggeëischt zou worden, zich op een drafje er mede uit de voeten maakte. Te huis komende, besluit zijne vrouw van het oude ding nog zooveel mogelijk partij te trekken en zet zich dadelijk aan het werk om eene naad los te tarnen, toen daaruit tot hare niet geringe verbazing een bankbillet te voorschijn kwam. Gelijk men wel kan denken , was er voor de ijverige huismoeder geene krachtiger aansporing noodig, om het geheele stuk los te knippen, in de hoop, dat er tusschen de voering nog wel meer zulke snippertjes zouden verborgen zijn. En waarlijk, zij zag hare moeite ruim genoeg beloond, daar de bankbriefjes weldra bij hoopjes om haar heen in het rond verspreid lagen. De arme echtgenooten waren evenwel van oordeel, dat zij het niet voor hun geweten zouden kunnen verantwoorden, wanneer zij hunne vondst verborgen hielden en maakten er daarom terstond hun werk van, 0111 alles terug te brengen naar het huis, waar de man het verachte en toch zoo kostbaar voorwerp had opgedaan. De erfgenamen waren daar nog bij elkander; zij namen het gevondene met dankbetuien het goedhartig echtpaar werd, tot eerlijkheid, afgescheept met een ontvangst, ging in loon der betoonde pond koffijboonen. ---