Amerika en Japan. De jongste immigratiebesluiten van 'Amerika, speciaal ten opzichte van Japan, hebben — en terecht — veel stof opgeworpen en het loont dan ook de moeite daarbij eens wat uitvoeriger stil te staan. Tal van interessante punten doen zich bij een nadere beschouwing voor ; de emigratie-noodzakelijkheid voor Tapan en de immigratiekwestie voor de Ver. Staten brengen ons in aanraking met het bevolkingsvraagstuk, zoowel als met koloniale en internationale politiek. En ook de rassenkwestie speelt daarbij een rol. |r .pan bestaat uit 550 groote en kleine eil -en, waarvan de vijf grootste en voornaamste zijn: Honshiu, Kiuaiü, Sh;!:sku, Hokkaido en Taiwan (= Formosa). Bovendien behoort tot het Japansche gebied het schiereiland Korea en een gedeelte van Saghalien. De totale oppervlakte van den Japanschen staat bedraagt ruim 175.000 vierkante Mijlen, terwijl het geheele rijksgebied door circa 80 millioen menschen wordt bewoond. (Ter vergelijking diene dat ons land 12l : 50 vierk. Mijlen groot is en ongeveer 7 miliioen zielen telt). De Tapansche bevolking vertoont jaarlijks een absolute toename van 6"0.000 è. 700.000 zielen en men gevoelt sterk de behoefte aan expansie om het reeds bestaand en sterk toenemend surplus te kunnen doen afvloeien. Wanneer men Korea en Sangbaüen daartoe niet rekent, heeft Tapan feen eigenlijke koloniën en de vraag of apan zelve zich niet leent voor een verspreiding der bevolking is spoedig beslist. Inderdaad bestaat daarvoor eenige mogelijkheid: het \ T oordelij leste groote eiland, Hokkaido of Yezo, is betrekke. lijk dun bevolkt en zou gemakkelijk nög 4 a 5 millioen méér inwoners kunnen hebben. Maar het schijnt dat door klimatologische invloeden en minder gunstigen bouwgrond dit eiland bij de zuidelijker wonende Japanners in den ban is, althans merr blijkt eerder bereid naar het buitenland te emigreeren dan naar Hokkaido. Het buitenland moet dus het Japan sch surplus absorbeeren en de „Imperial Economie Council", die voor eenige jaren een emigratierapport heeft opgesteld, heeft zich bij hare adviezen hoofdzakelijk de Italiaansche emigratiepolitiek ten voorbeeld gesteld. Zij tracht het emigreeren naar andere landen aan te moeoigen, doch poogt tevens een band te doen blijven bestaan tusschen de emigranten en het moederland. Eerstens om net nationale gevoel niet te doen verloren gaan, secundo om het economisch voordeel, dat voor Japan ontstaat, wan neer de emigranten bespaarde gelden geregeld naar Japan remitteeren en later nun ouden dag in de streken, waar zij feboren zijn, komen slijten. Tot voor ort emigreerden de Japansche landverhuizers hoofdzakelijk naar de Vereenigde Staten en Siberië, in mindere mate ook naar de Philippijnen en onze Oost-Indische koloniën. Daarin is echter de laatste jaren een ingrijpende wijziging gekomen. Siberië is om politieke redenen voor Japanners feitelijk gesloten en Amerika heeft door de jongste imrnigratie-besluiteif practisch haar grondgebied tot verboden terrein voor de vestiging van Japansche onderdanen verklaard. Het spreekt wel vanzelf, dat deze besluiten een storm van verontwaardiging in Japan hebben gewekt en dat men op allerlei manieren op repressailles zint. En het is voorloopig op politiek terrein, dat de strijd verder gestreden wordt. Reeds hebben de betoogingen, uitingen van de Krenking van den nationalen trots, plaats gemaakt voor maatregelen tot boycot van Amerikaansche goederen. Het lijkt wel aannemelijk, dat de met zoo groote haast door het Japansche Lagerhuis en Hoogerhuis behandelde en reeds aangenomen wetten tot sterke verhooging der invoerrechten voor tal van artikelen eveneens, althans ten deele, tegen Amerika zijn gericht Wordt de tot nu toe bloedelooze strijd om de heerschappij op de Stille Zuidzee op het oogenblik niet sterk geaccentueerd ? En waarop moet dit uitloopen f Van Amerikaansche zijde wordt de veranderde houding ten opzichte van de immigratie eenvoudig verklaard d^or de volgende factoren: lo. Het is absoluut noodzakelijk gebleken paal en perk te stellen aan de immigratie in het algemeen ; 2o. het is wfcnschelijk gebleken dat een zeker systeem wordt gevolgd ten opzichte van de mate, waarin de onderdanen van de verschillende naties worden toegelaten ; 3o. teneinde de beide .voorgaande principieele uitgangspunten in de practijk toe te passen, wordt elk jaar voor ieder land een cijfer vastgestel, dat het maximum aantal immigranten vormt, dat wordt toegelaten. Bij de beschouwing van deze cijfers is duidelijk te bemerken, dat de ,.quota'' zijn vastgesteld ten gunste van die landen, die van den aanvang af hebben bijgedragen tot levering van het menschenmateriaal, waaruit de Amerikaansche bevolking en het Amerikaansche volkskarakter is gegroeid In het algemeen gesproken zijn dit de Noord- en West-Ëuropeesche naties. Dat de Japanner feitelijk buitengesloten is, verklaart de Amerikaan daardoor, dat men vreest, dat door een onbelemmerden toevloed van heterogene elementen een ongewenschte verandering in het volkskarakter niet zou uitblijven. Dit alles klinkt zeer aannemelijk en vooral het argument inzake het zuiver houden van het Amerikaansche ras (eigenlijk is liet woord ,,ras" onjuist, gezien de eigenaardige samenstelling van net Amerikaansche volk) verklaart wel tot op zekere hoogte het weren van Japanners in de Ver. Staten, maar achter een en ander schuilt toch zonder twijfel een voorzorg om het machtige Oostersche volk de gelegenheid te ontnemen zich tè vast in de Ver. Staten te nestelen en zich op allerlei wijzen in te weven in het economisch leven van Amerika. Men kan dit duidelijk voelen uit de redevoeringen van de anti-Japansche Senatoren Johnson en Lodge. Op het gevoelselement, het zich gekwetst voelen van den Japanschen nationalen trots, antwoordt men in Amerika dat Japan zich toch allerminst moet verwonderen over exclusivisme, waar het zelf gedurende 250 jaar geen vestiging van vreemdelingen toeliet en het land volkomen afsloot voor vreemde elementen. Dit betoog heeft echter daarom weinig waarde, omdat in de eerste plaats het Japansche exclusivisme uit een veel ouderen tijd dateert, waardoor dit in een geheel ander daglicht komt, terwijl voorfs daaraan een andere gedachte ten grondslag lag. Immers, het was ook aan den anderen kant den Japanner verboden zich buiten zijn land te vestigenden wij hadden hier dus te doen met een ouderwetsch in zich zelf opsluiten van een rijk, dat in de lijst van den tijd en gezien de mentaliteit van het volk geen verbazing wekte. Men denke aan het bouwen van den Chineeschen muur. Als overblijfsel van oude Tapansche opvattingen in dit verband herinnere men zich de tegenkanting tegen de buitenlandsche reis van den Kroonprins Hirohito, toen men zelfs door een aanslag op een trein, die hem naar de haven van inscheping voeren moest, heeft willen trachten te voorkomen, dat gebroken werd met de traditie dat een Tapansch heerscher het grondgebied van zijn rijk nooit verlaat. Tal van factoren werken hier dus op elkaar in en helaas kan men over de uitwerking geenszins gerust zijn. Op het verweer van Amerika — en als zoodanig heeft men de immigratie-besluiten zeker op te vatten — is tegenweer van Japan een natuurlijke, reac-tie. Reeds heeft de Japansche regeering er de Amerikaansche van in kennis gesteld, dat zij zich niet langer gebonden acht aan het in 1907 aangegane ,,Gentlemen's Agreement" (een eenvoudige afspraak, waaraan partijen zich loyaal, als gentleman, gebonden achten, waarvan echter geen officieel verdrag is opgestelde, waarbij lapan zich o.m. verbond emigratie van Japansche arbeiders naar landen grenzende aan de Ver. Staten tegen te gaan en Amerika heeft erkend dat deze overeenkomst voor Japan thans niet meer bindend is. Direct heeft Japan de voelhorens uitgestoken naar Mexico als immigratiegebied, waar in de olie-industrie en den landbouw vlijtige werkers als de Japanners zeer zeker in groote getale een bestaan zouden kunnen vinden, temeer omdat de aard van de Mexicanen zelve nu niet bepaald gunstig is voor de economische ontwikkeling van het land. Ook op de Zuid-Amerikaansche republieken heeft Japan reeds het oog geslagen, doch er zijn al teekenen, die er op wijzen, dat van Amerikaansche zijde druk wordt uitgeoefend op Mexico en het Zuidelijk gedeelte van het Amerikaansche werelddeel, met het doel ook in die landen Japansche immigratie tegen te gaan. Het is eigenaardig, dat, nu de verhouding tusschen Amerika en Japan alles behalve rooskleurig is, in Amerika invloedrijke stemmen opgaan om den Philippijnen de lang reeds gevraagde volkomen zelfstandigheid te geven. Velen beschouwen dit bezit als een lastpost, terwijl de geografische ligging in de nabijheid van Japan de kans groot maakt, dat de Ver. Staten vroeg of laat in een oorlog zouden worden gestort door het schenden van Philippijnsch gebied door Japan. Want deze natje zou deze eilanden zeer gaarne de hare noemen en het heeft er den schijn van, dat een strooming in Amerika de Philippijnen liever vrijwilligaan Japan afstaat, dan daarvoor een oorlog te riskeeren. ,.Vrijwillig afstaan" natuurlijk onder het mom van verleenen van zelfstandigheid, maar men begrijpt in Amerika heel goed, dat de onafhankelijkheid niet lang zou duren. De Phikppinos, aan zich zelf overgelaten, zouden spoedig komen onder het juk van de militaire gelukzoekers van Spaansche afkom*, die reeds nü onder het Amerikaansche bewind, een hoogen toon in Manüle aanslaan. Stellig zou Japan daar spoedig ..orde komen scheppen" en den Philippijnschen archipel zonder veel scru-. pules bij zijn eilandenrijk voegen. Inderdaad zijn deze kwesties voor ons van het allergrootste belang, daar Tapan op de Philippijnen onmiddellijk aan onze Oost-Indische koloniën zou grenzen. Doch ook voor geheel Europa is de verhouding tusschen Amerika en Tapan van de hoogste beteekenis. Reeds lang heeft in het blad „Kokumin" de Tapansche staatsman Goto de wenschelijkheid bepleit van een nauwe aaneensluiting van Japan, China en Rusland en indien het daartoe zou komen, zou ginds in het Oosten een groepeering ontstaan, wier geweldige macht, ten kwade aangewend, voor het oude Europa funest kan worden. --- BINNENLAND. Mgr. Dr. Seipel. Reis afgelast. Het Weensch Correspondentie-bureau seint: Volgens den Christelijk-socialen inlichtingsdienst is de gewezen bondskanselier mgr. dr. Seipel ten gevolge van overspanning gedwongen rust te nemen. Dientengevolge heeft hij moeten afzien van de voor den naasten tijd voorgenomen reizen, waaronder de overeenkomst om in Nederland spreekbeurten te vervullen. Postd' fetal. Kantoorbediende verdwenen. Te Amsterdam is weer een ernstige postdiefstal gepleegd. Uit een geldtrommel, welke Donderdagavond van een der bijkantoren der posterijen naar het hoofdpostkantoor was vervoerd, bleek bij opening al het papiergeld tot een totaal-bedrag van f 11.000 te zijn verdwenen. Het zilvergeld tot een bedrag van f 1000 was nog in den trommel aanwezig. Als gevolg daarvan was het gewicht van deri trommel als gewoon en gaf dit bij het vervoer geen reden tot het vermoeden van den diefstal. Met het geld bleek de beambte, die den trommel onder ii ; n beheer had gehad, een 2>'5jarig ongehuwd jongmensch met den rang van kantoorbediende te zijn verdwenen. Hij is althans Donderdagavond niet in de ouderlijke woning teruggekeerd. Het was bekend, dat de jongeman den laatsten tijd ver boven zijn stand en inkomen leefde en dik in de schulden zat. * HET PALEIS AAN DEN KNEUTERDIJK. Het bericht, dat minister Van Karncbeek op zoek naar een huis moet. &ft%n — thans een heel wat gemakkelijker taak dan toen hij het paleis aan den Kneuterdijk betrok, want wat staan er een massa, burgerlijke paleizen leeg! — zal allioht de gedachte wekken, dat prinses Juliana op den Kneuterdijk gaat wonen. Intussehen meent het „Vad." te weten, dat dit nog wel niet zoo'n vaart zal loopen. Ten eerste is de Prinses pas 15 jaar en vóór haar 18e, het officiede jaar, zal toch van.alleen gaan wonen wel geen sprake zijn. Tegen hét vermoeden, dat reeds nu de prinses een oigan woning met eigen hofstoet zou betrekken, verzet zich ook het bekende streven der koningin: in deze economisch nog altijd abnormale} tijden do uiterste zuinigheid te betrachten. De minister had een huur van zeven jaar. Dat men geen tweedon termijn wilde ingaan ligt voor de hand Het paleis is nu eenmaal historisch de kroonprinselijke woning en het moet bifinen korten of langen tijd de kroonprinsesselijke worden. Met een waardige voorbereiding voor deze bestemming gaat allicht ook eenige tijd heen. Er loopen ook geruohten, dat H. M. tot verkoop van het pand aan het rijk bereid zo\i zijn en er dus kans zou bestaan op een blijvende ambtswoning van het rijk, maar daar kunnen we vooralsnog moeilijk aan gelooven. 79 MILLIOEN GEVLUOHT. Naar aanleiding van een desbetreffende vraag antwoordt de minister van financiën aan de Eerste Kamer dat hij niet weet of de kapitaal-vlucht uit ons land tot staan is gekomen. Wel kan hij mededeelen, dat in het belastingjaar 1928/1924 582 aajigcslagenen in de vermogensbelasting, met oen gezamenlijk vermogen van 79 millioen, naar het buitenland zijn vertrokken. i | jDE SClftlLDE. Een lid van de Belgische regeering heeft aan een redacteur van De (Brusselsche) Standaard meegedeeld, dat de thans aan den gang zijnde Nederlandsch-Belgische besprekingen betredende de herziening va^t het Sehelderegime vlot van stapel loopen. „Ook is — aldus de zegsman van het blad — de hoop gewettigd dat, binnen enkele dagen, een oplossing wordt getroffen welke ,aan de Belgische eischen voldoening schenkt. Leze oplossing zal het standpunt nabij koifien dat, en 1920, te Parijs, door de Belgische afgevaardigden werd ingenomen. De belangrij : kste eischen van Belgiè zullen in ieder geval worden beviedigd. De kwestie van de Wielingen wordt onaangeroerd "gelaten." ONZE RIJKSDAALDERS. Volgens een mededeeling van den minister van financiën is de oinmunling van rijksdaalders tot guldens van het lagere gehalte reeds geruimen tijd geleden stopgezet in afwachting van de verschijning van net rapport dar staatscommissie voor het muntwezen. Dat rapport moet worden afgewacht alvorens een beslissing kan worden genomen over de vraag of aan den papieren rijksdaalder een blijvende plaats in ons betalingsverkeer moet worden gegeven. Mocht die vraag bevestigend worden beantwoord, dan zal allicht de zilveren rijksdaalder uit dat verkeer moeten verdwijnen, meent de minister. DE N.V. „DE HOOGSTRAAT". Men zal zich herinneren, dat het feit, dat minister Colijn in December van zijn landgoed ,,De Hoogstraat" bij Leersum, een N. V. maakte, heel wat stof heeft doen opwaaien. Later is er een tegenspraak op gevolgd in dien zin, dat minister Colijn er zelf niet zou blijven wonen, doch het landgoed wenschte te verhuren, en daartoe de vorm van een #J.V. had verkozen. Thans echter vinden wij in het tijdschrift „Het Buitenverblijf", dat in de nmcie Utrecht wordt te koop aangeen een groote buitenplaats van ca. 68 H.A. Dan volgt een heele beschrijving van huis, tuin enz., enz., terwijl boven deze advertentie een foto van het huis is afgedrukt. Een naam wordt in de advertentie niet genoemd, echter blijkt ons bij vergelijking met een-nog in ons bezit zijnde afbeelding van het landgoed ,,De Hoogstraat", dat de twee foto's identiek zijn. Zoodat uit een en ander blijkt, dat minister Colijn dus zijn landgoed van de hand wil doen. Waarom hij er echter eerst een N.V. van heeft gemaakt, wordt hierdoor nog niet verklaard. CHINEESCHE ZEELIEDEN. De Ned. Zeeliedenvereeniging „Eendracht" heeft aan den minister van binnenlandsche zaken een adres gezonden, waarin nogmaals de nadruk gelegd wordt op het feit, dat er onder de Nederlandsche zeelieden geen werkloosheid behoefde te bestaan, indien door de Nederlandsche regeering werd ingegrepen en de Chineesche zeelieden, 'die als loondrukkers worden gebezigd door de reederijen, werden teruggezonden naar die havens, waaruit zij naar hier zijn geëxporteerd. DE AUTO-BANDIETEN. De te Kolderveen aangehouden, autobandiet, die te Groningen „met een vriend zijn slag geslagen had, is gebieken to zijn een zekere Kühnen, uit Ro- terdatn, en niet d'Hont, zooals hij opgaf. Later is ook de tweede persoon aang shouden door de gemeente-politié te Ruinerwold, een zekere G. H. Barro. Des nachts had hij zich verborgen gehouden bij een boer te Nijentap (tusschen Haveite en Ruinerwold). Doornat is hij 's morgens om 9 uur bij vrouw van der Weide, een oud menschjo dat alleen thuis was, aangekomen. Hij heeft zijn kousen op de kachel gedroogd. Het vrouwtje heeft hem brood en koffie gegeven. De poHtienmrwien hadden zijn voetetappen kunnen nagaan. Ze wilden bij v. d. W. vragen, of ze misschien een vreemden heer hadden geszien en hadden niet gedacht, dat ze zoo gauw den vogel zouden kunnen knippen. Korts berichten. De amusements- en variété-bonden zullen dit jaar bij de Kamerverkiezingen met een eigen lijst uitkomen. De candidaat dezer partij is de heer J. G. Potharst te Gouda. — Bij het binnengaan van het Tuschinski-theater te Amsterdam heeft mevrouw Speenhof een been gebroken. — Bij het visschen van ankers zijn twee visschers uit Vlissingen over boord gevallen. Een hunner verdronk. — Tegen H. S., den zoon van het Staphorster boertje, die in verschillende steden zitting hield, is proces-verbaal opgemaakt wegens onbevoegd uitoefenen der geneeskunst.. — Te Den Hout (N. Br.) is een pot vol zilveren munten uit de 15de eeuw gevonden. — Te Rotterdam is een loswerkman aangehouden, verdacht van het schrijven van dreigbrieven. --- Bespiegelingen. Waarom werken wij ? Ieder die arbeidt heeft een reden daarvoor, maar ze zijn niet allen dezelfde. Op elk arbeidsveld of het gebruikt wordt voor technische, financicele, wetenschappelijke .of artistieke dcèlcinden zijn de beoefenaars slechts groot geworden " door hun beweegredenen. De beweegreden in den mensch is tevens zijn beweegkracht. Men kan een stukje speelgoed voorttrekken aan een touwtje, maar aan den trein, die een mijl per minuut aflegt, is geen touw bevestigd — de locomotief draagt haar eigen vuur. Een krachtelooze man wordt als een stuk speelgoed voortgetrokken, door iets dat geen contact heeft met zijn innerlijk organisme. Maar wanneer een man zijn eigen vuur gaat aanleggen —kijk dan uit, daar komt een sneltrein aan. Welk motief beweegt mij ? Is het noodzakelijkheid, vrees, gewoonte,' gretig, heid, lafheid of de opinie van anderen. Als een dezer motieven het touw is dat ons voorttrekt dan zijn we nog niet tot een vollen mensch uitgegroeid ; dan zullen we in het oog van sterke menschen een zwakkeling blijven, waarmede zij geen rekening houdien, zooals zij niet letten op de speelgoed-focomotief van een kind. Er zijn drie beweegredenen, die tot goed werk aansporen en dat ook tot gevolg hebben: le. het genot dat men om het werk op zich zelf beeft; 2e. het nut dat men er mede doet aan anderen; 3e„ het persoonlijk belang dat er mede gepaard gaat. Als men het werk als een vloek beschouwt dan zal het ook geen heil kunnen brengen, maar neemt men het op als een zegen dan zal men er dien ook van ondervinden. Tracht u voor te stellen dat gij juist de geschikste persoon ter wereld zijt om het werk uit te voeren, dat u is opgedragen. Misschien zijt gij het niet, maar het zou toch kunnen dat 't wel zoo is en in dat geval groeit ge onder het werk door uw uiterste best te doen. Iets waarvoor wij ons blijven inspannen wordt ons tot iets eigens, waaraan wij ons gaan hechten, zelfs als wij het alleen uit plicht zijn begonnen en dan wordt het een talisman, dig ons boven ons zelf uit doet groeien. --- STADSNIEUWS. Gevonden voorwerpen. Aan het bureau van politie zijn iederen werkdag tusschen 12,30 en 1.,0 inlichtingen te bekomen omtrent een fluweelen ceintuur, een portemonnaie met inhoud en eenige handschoenen ; terwijl zijn te bevragen: Westerstraat 17, een paar heerenhandschoenen en een damesportret; Carthuyzerstraat 7, een damesarmbandhorloge; Verwersdijk 85, een portemonnaie met inhoud ; Gasthuislaan 184, een zweep; Hoomsche weg 22, Schipluiden, een dynamo van een electrische lantaarn ; Oranje Plantage 39, een horlogeketting; Hugo de Grootstraat 1GG, een gelakte ceintuur ; Groenlandsche laan 24, een bus motorolie; Van Houtenstraat 10, een jongenscape; Binnenwa.tersloot 7, een boenen haarspeld ; Oldenbarnevcldstraat 22, een .zwarte l*nd ; Posthuis Wippolder, een zak spruiten. Zon en maan. Zondag 15 Februari. Zon, opkomst 7.19, ondergang 5.10. Maan, opkomst 12.00 n.m., ondergang 10.10 v.m. Maandag 10 Februari. Zon, opkomst 7.17, ondergang 5.12. Maan, opkomst 12.54 v.m., ondergang 10.39 v.m. Laatste kwartier 11.00 v.m. Wekelijktohe terugblik. — De koningin is deze week voor da tweede maal tot doctor - bevorderd. Zijl •was reeds doctor honoris causa in do letteren, nu heeft de koningin ook den doctersgraad in de rechten. Bij de kroon van den staat heeft do koningin nu da kroon der wetenschap, den doctorshoed* Een lange stoet van professoren en studenten is opgegaan naar de kerk, da plaats waar door de eeuwen heen het Nederlandsche volk te zarnen kwam ia dagen van vreugde en voorspoed gelijk in tijden van druk en leed. Leiden'» bevolking, dio reeds zoo menigmaal getuige is geweest van een dergelijk schouwspel, bevolkte ook nu de ramen, stond saamgedrongen langs den weg en sloeg in eerbiedige stilte het schouwspel gade. Niet door uitbundige pracht, me# door imposante machtsontwikkeling boeide dit. het oog, maar waar is het volk op aarde, dal:, zooveel beroemde narfien saui- i kan brengen in één enkelen «jtoet tri huldiging van zijn vorst? Liep daar niel de Nobelprijswinnaar Loivutz naast ier evenals in eenige andere gemeenten een storingsdienst in te stellen voor het geleidelijk 1 k -talen van belasting, schoolgeld enz. Donderdag heeft men in ons blad kunnen lezen dat de Nutsspaarbank de organisatie van zoo'n stertin gs- en afhaalclienst reeds voltooid heeft en Maart dien dienst zal openen. Ook het gemeentebestuur qverweegt liet plan voor een gemeentelijken storting-.d'èn.-.t, r. ;ar de gemeente is pas m bet eerste stc-dirm van voorbereiding, het inwinnen van ii.Jichtineen. Voor d i- ; 'le stukken zijn gewisseld en een ontwerp gereed is om in den raad behandeld te worden, zal de dienst van het Nut al heel wat penningen hebben verzameld. Bij het Nut wordt het den inleggers zoo gemakkelijk mogelijk gemaakt, me? 1 kan het spaargeld laten - halen of ze?* brengen men kan het doen in groote - kleine bedragen, wekelijks, maande' of cp onbepaalde tijden, het geld Ir : worden bestemd om er belasting enz. van te betalen of om het als spaarfonds te' behouden, men kan het terug vorderen, wanneer men verkiest — in 't kort men behoudt volkomen het beheer over zijn bezit, alleen wordt het sparen vergemakkelijkt en als de fiscus zijn deel moet hebben staat men niet plotseling voor de noodzakelijkheid een groot bedrag in eens te moeten betalen. — De heer Jos. Berlijn, heeft zooals gemeld is een filiaal van zijn handel in koloniale waren geopend op de Brasserskade en daar in die nieuwe zaak ook een agentschap van de Delftsche Courant is gevestigd, staan we met den heer Berlijn in voortdurend contact. Nu vernamen we ven hem iets waarmede andere handeldrijvende :i wellicht hun voordeel kunnen doen. Het filiaal van den heer Berlijn bleek nood'g, er was 1 hoefte aan op de Brasserskade en omgev. g. Die omgeving is groot, een nieuwe stad is daar verrezen en Behalve \oor kruidenierswaren is daar een mooie gelegenheid voor andere filialen in goederen van dagelijksch gebruik. — „Wat Jantje vroeger 's winter» deed" was oen der oneven van de Calvé kruiswoordpuzzle. „Vroeger" kon Jantje glijden, nu is het blijkbaar veranderd; do fabrikanten van schaasen en slede», de ijsclubs maken " slechte «aken. Vro-'g.'i' hadden elk jaar of althans dikwijls winters. ijs en sneeuw, hoe lang i-f 't nu al den, dat er op 't ijs gereden kon worden. Als de wintervorst dit jaar rog iets van zijn gezag wil tonnen, moet hij vlug zijn. want do zon 'zal' hem spoet!L» de ban< zijn. Er komen berichten over jonge vogels, er zijn al groe»v knopjes aan de struiken, croetisjes .seken haar kleurige kopjes reeds boven den grond, in de enkele parkjes die Delft heeft ziet n,en madeliefje®, jong > 'lantrnèrïn komen ter markt. Op weiden en akkers, dio anders om dezen tijd van 't jaar zo3 grauw kunnen zien van de winterkou, ligt nog 'n friseïi-groen kleed, in den tuin beginnen do aardbeien en l'nml ozen zelfs iets te werken en eiiKele» heggen en struikgewas laten zelfs n>é,> kh ine uitbot tin gen zien. Het, vogeleerieir begint op 'wat stiller dagen, vooral in 't iv.orgentiur. reeds meer té kenen van )e>ven te geven. De spreeuw 'n. anders teeestal teriigkeerende berin of middeni Februari, zijn er nu al lang weer en zoo nu en dan ziet men zo reeds boven in de uiterste toppen der bojmen, eji hoort men zelfs 'n kort gefluit. Zouden dan al dieren en planten misleid zijn met het geven, zoo vroeg, van teekenen van nieuw loven? Of zouden ze ons bij de voorspelling der tijden misschien de loei' afsteken, wij, die nauwelijks 'n enkelen dag vooruit het komende'weer kunnen bepalen. Zou hun vermogen in dit opzicht grooter en scherper nog- zijn, dan 't onze? Zouden de natuurlijk© middelen het in dat opzicht nog winnen, boven die der kunst. Misschien. Immers, uit zooveel van het kleino spreekt zoo dikwijls da stern van het groote, het niet zelden ondoorgrondelijke. '— We vroegen deze week aan een ■ landgenoot, die eenige jaren in Amerika had doorgebracht hoe de uitwerking was van de drooglegging in de Yereenigde Staten. Hij lachte en antwoordde dat men er zooveel sterken drank kon krijgen als men verkoos. Wel tegen een hooger prijs dan vroeger maar geenszins onbereikbaar duur. De millicenen dollars die jaarlijks aan de drooglegging worden besteed, zijn verspild geld zeiifEe hij, en het woord drooglegging zz.ich onder de oogen van Delft afspeelden, minder vriendelijke woorden gebezigd aan het adres dier autoriteiten en aangedrongen op irïgrijpen. Gisteren is ons gebleken, dat deze verwijten eersigszins onverdiend waren. Het gemeentebestuur, dat het belang van een goeden verbindingsweg Delft—Den Haag begrijpt heeft in het afgeloopen jaar niet stil gezeten, doch met "groote activiteit de verbetering van den weg des doods ter liarte genomen. Alleen... de gemeente werkte in stilte, en daarom schreven wé hierboven, dat de vele verwijten, die aan haar gericht zijn , .ecrijgsztn" onverdiend waren. Niet geheel echter. In ons nummer van gisteren hebben we leclits de hoofdzaak van het resul— — taat der bemoeiingen van het gemeentebestuur 'kunnen melden. Thans willen we de kwestie eenigszins uitvoeriger bezien. Hierbij is het wellicht met overbodig, 1 dat we herinneren aan het nauwe verband, dat bestaat tusschen de verbetering van den Haagweg en de plannen van de H. T. M. binnen de kom der gemeente. Teneinde een regelmatig 'verloop van de . besprekingen te Kunnen geven willen we dus eerst de geschiedenis met de H. T. M. releveeren» De concessie van de stoom tram-verbinding tot de Rotterdanische brug zou m 192ö aflocpen. In .1923 echter vatte men het plan op om de stoomtram te electrificeeren. Dit plan riep h«t vraagstuk in het leven: „De tram over het Oude Delft, of de tram niet over het Oude Delft". Nadat deze kwestie de, verschillende instanties doorloopen had, werd besloten het Oude Delft van het tramverkeer- uit te schakelen. De concessie der tram hield échter in, dat er een verbinding meest zijn tot de Rotterdamsche poort. Nadat de eleetrificatie tot het Kalverbosch was tot stand gekomen, voorzag de H. T. Al. dopr autobussen in het verkeer Haagpoort-Rotterdamsche brug. Intusschen lagen andere plannen klaar. Het lag in de bedoeling, dat er een trambaan gevoerd zou worden over de Westvest en door de Phoenixstraat. Een nieuwe, hooge brug over de Provinciale vaart, te bouwen ongeveer ter hoogte van de woning van den burgemeester, zou de verbinding tusschen de stad en den Oostsingel vormen. Deze plannen waren door het gemeentebestuur, in overeenstemming met de H. T. M. opgemaakt. Het geheele werk zou ongeveer 850.000 gulden kosten. Deze gelden zouden bijeengebracht moeten worden door H.T.M., rijk, prov. en geipeenie. Toen kwam het rijk plots met den nieuwen' verkeersweg Rotterdam—Den Haag. In de besprekingen in de Tweede Kamer deelde de minister mede, dat de groote verkeersweg om Delft gevoerd zou worden, doch dat een zr'V; {Vrijenbanlaan— Kalverbosch) Delft met den weg zou verbinden. Voor het aanleggen van deze verbinding zegde de minister een bedrag van f 175.000 toe. Daarmede had het rijk voor een groot deel voldaan aan de bijdrage, die de H. 1. M. had willen vragen voor de verwerkelijking; der tramplannen. Thans restte nog een bijdrage te verkrijgen van f 200.000 van de provincie. De minister zeide trouwens de subsidie onder deze voorwaarden toe. Daar officieus vernomen werd, dat de Provinciale Staten weinig voor een subsidie gevoelden, trachtte het gemeentebestuur een conferentie te verkrijgen met de verschillende belanghebbende colleges. Het wendde zich tot den minister met de vraag of het niet op den weg van dezen lag om een dergelijke conferentie bijeen te roepen. De minister deelde mede, dat dit niet tot zijn taak behoorde. Hij gaf echter de verzekering, dat hij gaarne aanwezig zou zijn als de provincie of de gemeente een conferentie tot stand wist- te brengen. Ongeveer 14 dagen geleden heeft het gemeentebestuur van Delft een samenkomst met de provinciale staten gehad, Over de besprekingen, die bij die gelegenheid gehouden zijn, is men hier m Delft alleszins tevreden. De Provincie bleek, in tegenstelling met het ©fficieuse bericht, niet ongenegen te zijn aan de verbetering van den Haagweg-te willen medewerken. Thans is men reeds bezig met het oorsatonkelijke plan, dat alleen een hooge brag en een zijtak naar den Haagweg beoogde, zoo te wijzigen dat daarin de verbetering van den geheelen Haagweg begrepen is. Deze weg, die thans over een breedte van ongeveer M. voor het verkeer beschikbaar is, zal circa M. breeder worden gemaakt. De tramrails zal dan gelegd worden op het terrein, dat naast den tegenwoordigen weg- leidt. Verder houdt het plan der gemeente in de aanleg van de in dit artikel genoemde .brug, dfe afgraving der Westvest en de doortrekking van de " electrische tram dóór de Phoenixstraat. Hoewel het geheel nog moet worden voorgelegd aan de Provinciale Staten en het niet is buitengesloten, dat deze een kleine wijziging zullen aanbrengen, verwachten ingewijden, dat met de uitvoering van dit prachtige en groote werk binnen afzienbaren tijd een aanvang zal worden gemaakt. Voor Delft is dit een belangrijke gebeurtenis. De Haagweg zal een genietbare en niet gevaarlijke verkeerstak worden, het Oude Delft zal ongerept bewaard blijw*s en de westelijke verkeersader van Ijfeift (men zie hiervoor de beschrijvingen over ,,Gemcentezorg") zal nagenoeg geheel voltooid worden. Deze prachtige oplossing geeft reden tot groote blijdschap. -] _ i Voor Delft opent zij nieuwe perspectieven ! Het dansverbod Zooals destijds gemeld, zou de verordening op het dansen 15 dezer ingaan. Thans hebben de verschillende belanghebbenden mededeeling ontvangen, dat de bepalingen morgen niet van kracht worden. Voorloopig mag men iiog dansen onder de oude voorwaarden. Het B a g ij n h o f. Het nieuwe ziekenhuis der St. Hypolitus-stichting, dat reeds in een vergevorderd stadium verkeert zal nog eenige uitbreiding ondergaan. We vernemen dat eenige huizen op het Bagijnhof door de stichting daarvoor zijn aangekocht. Eerlang zal van h'et mooie Bagijnhof dan wederom een eigenaardig stukje oud verloren gaan. Gehoopt mag worden, dat de verbouwer rekening zal weten te houden met de" omgeving. Hooge belangstelling, Prof. dr. G. A. F. Molengraaff van de T. H. heeft gisteren voor de maatschappij Diligentia in Den Haag gesproken over het geologisch evenwicht der aarde. Een talrijk publiek woonde deze voordracht bij. Ook de koningin-moeder gaf door haar aanwezigheid van hare belangstelling blijk. Na het beëindigen van zijn lezing bracht de voorzitter den spreker in bijzonder namens koningin-moeder dank voor zijn voordracht. Een hartelijk applaus viel den hoogleeraar ten deel. Openbare les. De heer ir. H. C. J. H. GClissen, bij beschikking van dern minister van onderwijs toegelaten als priaat-docent in de afdeeling der scheikundige technologie aan de T. H., om onderwijs te geven in de chemie en technologie der bleekmiddelen, zal zijn voordrachten aanvangen met het geven van een openbare les op Maandag 23 Februari, te 2 uur in zaal 31 van het laboratorium voor scheikunde. „A poll o". Vrijdag 6 Maart zal de studenten muziekvereeniging „Apollo" in Stads Doe^ len een kamermuziekavond geven ten bate van de vereeniging „Ziekenhulp". Uitgevoerd zullen worden o. a. de Kreutzer-sonate van Beethoven en de orgelfantasie en fuga van Bach-Liszt voor piano, terwijl mej. Mia Seltenburg liederen van Schubert, Wolf en Roussel zal zingen. Plaatsvervangend kantonrechter. Bij kon. besluit is benoemd met ingang van 10 Februari tot kantonrechterplaatsvervanger in het kanton Delft, de heer C. W. de Rochefort. inspecteur der registratie en domeinen alhier. Tusschen dood en cindgoricht. Voor een bijna geheel gevulde tainzaal van het Gebouw voor ohr. belangen, sprak gisteravond, op uitnoodiging van de geref. meisjes- en jongelingsvereen. ds. K. Schilder over: Tusschen dood en eindgoricht. Nadat de vergadering op de in 'deze kringen gebruikelijke wijze geopend was, verkreeg ds. Schilder het woord tot het houden van zijn lezing. „Het valt niet te ontkennen, dat vooral cok in onze kringen geen afgeronde gedachte bestaat, over den toestand van do ziel na dit leven, vóór het eindgerioht", aldus begon epr. zijn rede. „Wel is men hot vrijwel algemeen erover eens, dat er een zekero waeiit-periodei bestaat, waarbij de ziel als in een wachtkamer vertoeft, wachtend, op den j>ngsten dag. Men spreekt dan ook van een onsterfelijkheid van de ziel na den dood, hoowel deze naam eigenlijk onjuist te noemen is. God alleèn is onsterflijk, Bij 'alloen bestaat, Hij alleen hóeft, genoeg aan zichzelf en daarom is Hij alleen onsterfelijk. Dr. Kuyper spreekt in één van zijn werken over liet verschil van sterven tusschen mensch, plant en dieij. Wanneer een plant sterft, is er geen ver-* zet tegen den dood merkbaar, .bij het dier vindt men een verzet tege ■ d n dood, terwijl bij den mensoh een . ■ 1 tegen den dood bestaat. De mensc v.il den dood niet aanvaarden. Ba er geen leven zou zijn na den dood, kan door ons, zelfs met de bewijzen, niet worden geaccepteerd. Wat is de bedoeling van den Schepper met de zielen na den dood? Wat wil Hij met de zielen der gestorvenen in de periode tusschen den dood en den jongsten dag? De nadruk valt in dezen op den jongsten dag. God roept niet enkele zalig, dodi. Hij heeft een heilsprooes in de wereld gein-acht. De wereld is geschapen, doch valt van God af, doch God wil de wereld weer terug hebben. Op den jongsten dag dan zal de wereld als kosmisch geheel tot G od worden gebracht. De gemeenschapsgedachts beheerscht het geiieele gebeuren in den dag. En om tot dit gebeuren te k>men, m<"eten wij allen wachten, zoodat. een ieder óf ter gelijkertijd zal worden verheerlijkt, öf door God worden afgewezen. De dood is dan ook geen wezenlijke en essentieele straf op de zonden; hij zou evengoed bestaan indien er geen zenden waren. De dood is een voorafgaand proces, waarbij de zielen een Waoht-peiiode ingaan. Indien de dood een strtf op do zonde zou zijn, zouden ook do laatste menschen ntet in den dood ingaan. Zij, die vovereeniging 1). II. C. schreef tu voor 2W j gulden per H.A. per jaar. De heer C. 11. van Mullem voor 260 gulden, per H .A» per jaar. Prof. Behrens, , Bij beschikking van den minister van onderwijs is bepaald, dat de afdeeling' der weg- en waterbouwkunst der T. H. voor de in liet studiejaar 1024—1925 af te nemen ingenieursexamen zal worden aangevuld met: ir. W. Behrens oud-hoogicciaar aan de technische hoogeschool. W aarsc huwingen. Dc commissaris van politie, afd. .D. te 's Gravenhage, geeft in overweging voorzichtigheid te betrachten met het aanknoopen van relaties met de volgende personen: J. C. Geurst, zonder vaste woonplaats, die voor een uit te geven „bedrijvengids" advertenties werft; G. Keur, v. Lumeystraat 74, die onder de firma G. Keur en Co., Den Haag, een blcembollcnhandel drijft; A. v. Kluyve, Vaillantplein 7, Den Haag, handelaar in zuivelproducten • W. G. F. v. d. Kraats, thans Ieplaan 23, Rijswijk; P ƒ. v. d. Laar, Bloemfontemstraat 71, Den Haag, handelende onder den raam Haagsche boter- en eierenhandel; R. de Vries, DHmanstraéit 312, 's Gravenhage, fotogr v . A. G. Acket, tegen wien herhaaldeliik is gewaarschuwd, is thans bezig met het oprichten van een „ziekenfonds'' en daartoe samenwerkt met zekeren C. de Bert, Paulinastraat 42. A. vraagt voor zijn onderneming deelnemers met geld. RoodeKruis-reclameplaat. De „Ligue des Sociétés de la CroixRouge", gevestigd 2 Avenue Vélasquez Paris Vllfe, schreef een prijsvraag uit voor de plaat, die op de beste wijze het werk van het Roode Kruis in vredestijd symboliseert. Ontwerpen kunnen tot 31 Mei 1925 aan het Bureau de Ligue worden ingezonden» _ Er zal één enkele prijs van 5000 r ransche francs door de Ligue voor de beste inzending worden beschikbaar gesteld. Verdere bijzonderheden zijn op aanvrage verkrijgbaar bij het Hoofdbestuur van het Nederl. Roode Kruis, Princessegracht 27, 's Grayenhage. Gebeurtenisjes. -— Bij S. op de Brabantsche Turfmarkt ontstond een begin van huisbrand, tengevolge van het te fel stoken van de kachel. De politie stuitte het brandje. — Twee wielrijders reden op de Brabantsche Turfmarkt op elkaar in. De schade aan het eene rijwiel toegebracht zou door den eigenaar der andere trapkar vergoed worden. R a d i o-p r o g r a m m a. Zondag 15 Februari: Radio -Parijs, 1780 M. 1.05 Radioconcert door liet Tzigane „Padio-Paris' - orkest. 4,50 Radio-concert met optreden der Radio-P ar i s-sal ïsten. 9,243 Radio-jazz door Mari Cazes en zijn erkest van het Chateau Caucasien. H. D. O., Ï094 M. 8 uur. Draadloos Orkest en Lezing. Maandag lCYebruari. Radio-Parijs, 1780 M. 12,50 Radioccncert door het Tzigane „Radio-Paris"' orkest. 5.05 Radio-concert: 1. Romance sans paroles No. 12, piano, Mendelssohn ; 2. Zang; 3. Chant blave, violoncel, Leo Sachs ; 4. Un Cancerti, lezing, G. fraip.nt; 5. Rondel du 18e Siècle, piano, J. Mouquet;