DELFTSCHE COURANT van Woensdag 2 April 1924 Jaargang No. 79 Tweede Blad. BUITENLAND. OVERZICHT. Het Münchener proces. Nationale held? r, a 1 k a n - c m o H e. het Münchener proces, waann P Jdeiiik de vonnissen gewezen 11,5 el1 „norü verheven tot nationalen M a< :- was het reeds eenmaal. Zijn ■ raakte echter aan het wanke~''l£ ti ij was '^thans de straiprocedure hem op,. t v oetstuk dienen ? Zoover van verwijderd en geestelijk zóó ^ Ae pruisischen mentaliteit af' v3 als het een behoorlijk Hollander bunnen de meeste van de te ®' gewezen vonnissen ons maar ,£ teresseeren. Het proces, in het üok rechtshandelin^no^wel eens interressant, duurde ien te iall S hehooren in een zeker tempo en met .Tgratie te worden opgediend. iu kan ons dus weinig schelen, hoestraf Pöhner, Kriebel en Weber n Van belang is 't dat Hitier niets en niets minder kreeg dan zij, n.m. flar ' Een poging van zijn advocaat Hitler dadelijk op vrije voeten te mislukte. In D u i t s c h 1 a n d ïd^tniel:! Vjn oneindig meer belang is t te verdat Ludendorff werd vrij gesproDaardoor treft hem hetzelfde lot y 0 n Kahr, Lossow en Seisser, de t wonderlijke hybridische figuren, - an eigenlijk nog niet vaststaat e rol ze hebben gespeeld. ludendorff heeft zich dadelijk na zijn ak candidaat laten stellen voor Rijksdag. En hij zou al een bijzonslecht politicus, moeten zijn om de diitie van „vrijgesproken landverider" niet uit te buiten. De „edele :J n" — deze rol speelt hij sedert zijn" inspraak met zeker talent — wilde niet gesproken worden, wilde zelfs zijn raadde medebeklaagden niet verten, hij wilde samen met hen de cel in. Dn ging natuurlijk niet. „Gratis logies" nooit op verzoek verleend. En Ludendorff moest eruit. Het was een onaardige vertooning. Er waren heel rat dames, die bloemen voor de bekaden hadden meegebracht. Maar de politie nam ze af. Vermoedelijk zullen ze 2e in de gevangenis kriigen. Een bloemtuin 4e cel is een mode-artikel. Naast èe taias taten talrijke officieren in poot tenue en met ordeteekenen op de borsf, Ludendorff zelf is ook in groot tenue. En als de heeren binnenkomen tot iedereen op. In dat milieu heeft de voorlezing van het vonnis plaats. De rec.'iters hebben natuurlijk in dit geval ( en minder grooten mond. Morgen vereert het regiem in Beieren wellicht. i we nu beklaagden zijn worden dan r *°gelijk wel minister! Als de 5 jaar 'wr Hitier worden voorgelezen ontil "2i gemompel in de zaal. Men roept .ïnande,' 1 De vrijspraak van Ludenteff brengt de gemoederen echter weer tamst. Als alles ten einde schijnt komt echter sroote incident. Ludendorff staat in zijn volle lengte, het ,,vierkante" berucht uit de eerste maanden tt 2 oorlog, fier omhoog en protes1 tegen zijn vrijspraak. Deze vrijroept hij uit, beschouw ik als s , , an de voor de uniform en de oncrjj. HK.en die ik draag. De toerijn omgesprongen en roeoen ^ nftig.; Heil Ludendorff. Aljre°P ? chudding. Als de rust weer iLj e J, 5te 'd is, roept de voorzitter Luijfn tot de orde. De houd in pt van fv»„ ?eneraa l vindt hij onbetamelijk en getast is de wii*£ waarop het zich pedraapt. Ld ion dé voorzitter de rustverstoorders zou kunnen ontdekken zou hij niet aarzelen ze te straffen. Hij verzoekt de agenten een oog in het zeil te houden. Voorts deelt hij mede, dat de beklaagden in de zaal zullen blijven tot het publiek zich zal hebben verwijderd. Dat laatste ging, maar Ludendorff ging niet. Deze had klaarblijkelijk gerekend op een soort triomftocht door de stad. Het martelaarschap is in de politiek altijd een heel dankbare positie. Afgesproken was dat hij indien hij vrijgesproken werd, aan zijn auto de zwartwit-roode vlag zou bevestigen. Buiten stonden massa's aanhangers te wachten op deze vertooning. Maar Ludendorff kwam niet. De politie verzocht hem langs een achterdeur tè vertrekken. De bedoeling was demonstraties op straat te voorkomen. Maar daar had de generaal nu juist geen zin in. Hij werd zoo rood als een kalkoensche haan van louter kwaadheid. En hij snauwde de politie toe: Neem me maar dadelijk gevangen. Trouwens ik ga heelemaal niet weg. Ik blijf bij de overige beklaagden. De veroordeelden schenen trouwens van meening te zijn dat de generaal bij hen behoorde. want dr. Weber trachtte herhaaldelijk Ludendorff te bewegen in het gebouw te blijven. De politie-officier ver. zocht Ludendorff nu op de binnenplaats in de auto te stappan. Ludendorff gaf geen antwoord en stapte naar de poort, die door de aldaarstaande agenten werd geopend. De politie-officier duwde nu de aanwezigen op zij en wierp de poort weer dicht. Ludendorff bleef in de gang staan en zeide; ,,Ik denk er niet aan op de binnenplaats in te stappen." Hij weigerde zoo hardnekkig, dat de politie ten slotte maar toegaf en hem toestond te voet het gebouw langs den hoofdingang te verlaten. Dat werd toen ren ovatie van belang. Men zwaaide met hoeden en zakdoeken en schreeuwde zich de keel rauw. Later stapte hij m een auto die door een officier in uniform werd bestuurd. En de politie ranselde er met de gummistokken op los om de men " schen naar huis te krijgen. Zóó werd Ludendorff vrijgesproken en veroordeeld tot...? Natuurlijk tot lid van dén rijksdag. Dat is een leelijk vonnis voor een generaal van het W ïlhelmregiem om zitting te nemen in den democratischen * * * rijksdag, zich collegiaal door communisten te laten uitschelden en voor 't overige rr.aar bitter weinig te kunnen doen aan de uitvoering van zijn program. Dat de verkiezingen Ludendorff nog verder zullen brengen dan rijksdaglid —■ tot kanselier of minister — is niet waarschijnlijk. Het is waar, in den nieuwen rijksdag zal uiterst rechts tegenover uiterst links staan. Maar het gevolg zal wel wtzen dat men een gematigde tot kanselier benoemt. I t a 1 i ë—R umenië. Plotseling dreigt er aan den overigens voldoend onweerzwangeren politieken h-.uel een coniiictje, met name tusschen Italië en Roeaienië. Er zouden voor Constanza eenige Italiaansche schepen zijn verschenen, die tot taak hebben Roemeensche schepen in beslag te nemen, als garantie voor de betaling van door de Roemeensche regeering aan Italianen verschuldigde sommen! Stijl-Mussolini! De Roe neren zijn erg verontrust over het geval. En de schepen houden zich schuil in de haven uit an^st anders de prooi te wor-den van Mussolini's matrozen. Omtrent de oorzaak van het conflict wordt het volgende gemeld: De Roemeensche regeering heeft een schuld van ongeveer 113 millioen pd. ?t. in schatkistbiljetten, welke :.ich in handen van If hanen bevinden en waarvan een gedeelte (ongeveer 13 millioen) geconsolideerd is, tegelijkertijd met de bi'ietten, die zich in Frankrijk en Engeland bevinden. Met de overigen is dit echter niet geschied wegens het verzet daartegen van de zijde der crediteuren. Het schijnt nu, dat Vintila Pratianos, de Roemeensche minister van financiën, en Constmtinesco, minister van landbouw, tijdens hun jongste bezoek bepaalde toezeggingen aan Mussohni hebben gedaan, welke tot dusver niet ziin nagekomen. Bovendien zijn een aantal Roemeensche kooplieden a^n Ifaliaan'sche exporteurs ongeveer 160 tót 180 miMi^n Italiaansche l ; *e schnkhg voor n S den oorlog p^everde eoederen. Een poo^ie R-'L'den w?s er nog sorake van een bezoek van den koning en de koningin van Roemenië aan R^ rr "\ 17,1 thans dit incident! In Mussolini's politiek zit zooveel temperament, dat men in de verzoeking komt het grilligheid te noemen. Het akelige is dat hij met Griekenland geliik kreeg en thans wellicht ook weer met Roemenië eeliik zal krijgen. Dergelüke methoden tan krediet-vordering versterken het kred et van den Volkenbond niet! Dat is het bezwaar van Mussolini's politiek. — In de kwestie van de , .Micuin" in elf* loonsverhooging verlangende miinwerkers wordt bericht dat de bezettende mogendheden het stonzetren van de leveianties door de Micum zouden opvatten als een weder-invoering van het lüd^liik verzet. --- Feuilleton. DE ONZICHTBARE HAND DOOR DOUGLAS VALENTINE. (Nadruk verboden). 23 ? e hu t v^°° s . bracht Desmond naar i Jw d cn kapitein. Die was uitgetf' VrL oiui.-p C de bru S- een E e?el " ! r, ne ruimte met heldere cremtje - s voor de zorgvuldig ^"Jspöorten, een paar ,„ ngs de n w ,n'f nKeri met leeren zitting f, ' n het mirlrt 0611 srna " e slaapbank, t? Sc ^ whist-,/ en cc " tafel, waarop een glaVrn CCn , esc ^ sodawater en •gaten. stonden met een kistje 1 \r* '°0dq d P'tein za t- 0r * in an ' ee n 1° p ™ten mc * een : !C | ni et een , ' breedgeschouderde S ge banden UUrrood en rcus7 ^ a v Waarr - e '"i een damC7 °PpiL-u omvat hield. te n r c ^esmon'i d° tC - ! Utlp körn( ?n?" ■tó 0 , 1 "' binnen",?* >ï* " i,rc "-la te n -,,vi » " lls zou ze ! k K.' lee «e schurU^' stuk voor stuk, r „ rae niet 1 ,I an m pordenaars! over )'7> m e nie f' • van hoorder ***** den^T"' dat » ' nkt > kapitein !"m-SSSS» Toen Desmond binnenkwam, brak de kapitein net gesprex af. Het bleeu een goedgebouwd man van ongeveer vijftig te zijn met een peper-en -zout-baard en een voornomen van rustige kracht, dat niet zelden onder zeelui gevonden wordt. De gids leegde zijn glas, krabbelde overeind, knikte Desmond goedendag en stommelde naar buiten m de koude nachtlucht. Hij was weer aan 't zagen over zijn U-tooten'" zei de kapitein, met een beweging van 't hoofd in dc richting van de deur, „ik weet niet hoe de gevoelens van uw manschappen in de loopgraven zijn tegenover l ritz, m . a " joor, maar ik vertel u, dat geen Duitscher een voet zal zetten in een haven van het Britsche rijk, zoolang als u pt ik leven! Het is een beetje nauw aan boord, daarom dacht ik, dat ti deii nacht graag hier zoudt doorbrengen. ,,Zijn er orders voor mij.?" vroeg Desmond. De gelaatskleur van den kapitein werd nog iets rooder. ,,0 nee", antwoordde hij, met een klaarblijkelijke poging onrer onschuldig uit'te zien, ,,niaar wilt u niet iets drinken ? En een sigaar van mij probeeren, dié ik gekregen heb van een vriend van me, ook een zeeman die van Tilbury naar Manilla voer verleden ^ Desmond zat in een gezellige hut, genietend van een uitstekende sigaar en een glas whisky -soda, terwijl de boot, onder veel geschreeuw van matrozen en gestamp van d- machines, van wal ging. En weldra gleden zij langs zwarte havenhoofden en donkere, onbehagelijk uitziende vuurtorens, tusschen de dreigende oorlogsschepen van allerlei soort het Kanaal in. Er was vrij veel deining, maar de zee was kalm en het schip had spoedig een regelmatige Bijna een uur hadden zij gestoomd, toen Desmond door de openstaande deur van de hut zag, dat een matroos naar den kapitein op de brug toeging. Hij overhandigde hem een opgevouwen papier. . Van den marconist, kapitein!' hoorde Desmond hem zeggen." De kapitein bestudeerde het met aandacht. Toen klonk de scheepstelegraaf, er werd een geluid gehoord van plassend water en het schip verminderde zijn vaart. Het volgend oogenblik verscheen de kapitein in de deur van de hut. Ik vrees, dat wij u zullen moeten afstaan, majoor", zei hij gemoedelijk, een torpedojager is in aantocht om u op te pikken. Ik kreeg een draadloos bericht van den Admiraal over u." , Waar gaan ze me dan heenbrengen, weet u dat ook?" vroeg Desmond. Tk heb er geen flauw begrip van. Ik moét u alleen maar afleveren!" Hij grinnikte en voegde er bij: ,Waar is uw bagage?" ,Tn het ruim, denk ik", antwoordde Desmond. ,,De witkiel aan het Victoriastation zei me dat ik er mij niet om behoefde ie bekommeren en dat ik alles in Erankrijk zou vinden. En, verduiveld nog toe! Ik heb ook een honderd sigaretten in mijn valies! Expresse voor de reis gekocht!" ,,Wel, neemt u dan wat van mijn sigaren", zei de kapitein gasüvrij, ,,want uw spullen zullen naar Frankrijk moeten gaan. majoor. Er is geen tijd om ze op te du-'ke'en. Ik zal de douaneofficier daar er alles van zeggen, als u dat wilt. Dan zal die ze wel voor u bewaren. Wilt u nu met me meegaan?" Desmond schoot zijn dikke overjas aan en volgde den kapitein naar beneden naar het dek. Op korten afstand van het schip was de langgerekte gedaante van een torpedojager flauw te onderscheiden, scliommelend op de sterke deining. Aan de zijde van het schip was éen ladder neergelaten en daaronder dobberde een sloep, bemand met eenige stevig ingepakte gedaanten, heen en weer. Enkele officieren stonden aan de verschansing het tooneel met belangstelling gade te slaan. De kapitein loodste Desmond handig langs hen heen en voor hij het goed wist, was hij al op den ladder gezet. Desmond begreep den stillen wenk, die hierin lag en met een haastig ,, goeden avond" tot den vriendelijken kapitein, daalde hij de bungelende ladder af en werd in de boot geholpen. De sloep zette af. De bel van de machinetelegraaf weerklonk en het schip zette de onderbroken reis voort, terwijl de sloep naar den torpedöjager roeide. Daar werd Desmond aan de verscnansing opgewacht door een officier, clie hem naar de iongroom bracht. Bijna nog voordat ze daar waren, was de torpeuojager al weer onder weg. De oficier, die hem had ontvangen, bleek de tweede officier te zijn, een joviaal type. die de rol van gastheer speelde in de kleine Iongroom met het aplomb var een commandant van een super-Dreadnought. Hij schonk Desmond dadelijk in en begon een gesprek over het leven aan het front, zonder den ander ook maar een kans te geven te vragen, waarheen eigenlijk hun bestemming was. Die onzekerheid duurde echter niet lang, want ongeveer na een half uur verminderde de torpedojager zijn vaart en Desmond's gastheer verdween. Toen hij weer voor den dag kwam, was het om Desmond naar dek te roepen. Zij lagen naast een havenhoofd en er waren enkele treden in het stevige beton uitgehouwen. Hier nam Desmond's gastheer afscheid van hem. ,,Er zou hier een auto voor u klaar staan", zei hij. Aan het eind van het havenhoofd stond, in den vollen wind, een groote limousine te wachten. De chauffeur, die blauw zag van de koude, kwam van zijn plaats toen Desmond opdook Ipoven de trap en bracht dc hand aan ziin pet. , .Majoor Ol-ewopd?" vroeg hij. ,,l)at beu ik"Desmond, i * *' '{Wordt vfriolgd).. --- Een nieuwe autobus-onderneming. Rotterdam heeft een nieuwe autobusdienst gekregen. In de bussen, welke als , .eenmanswagen'' zijn ingericht, is iets nieuws aangebracht. Bij het 'binnenkoken van den wagen moet de vrachtprijs — in dit geval een dubbeltje — in de opening van een zeer eenvoudige automaat worden geworpen, waarna, als de chauffeur de betaling heeft gecontroleerd, door een kleine handbeweging van dezen, het geld in de bus wordt geworpen. De nieuwe wagens, welke afkomstig zijn uit de Schneiderfabrieken te Creusot, zijn vervaardigd naar het model, waarvan er te Parijs than<ï.l500 in gebruik ziin. Dat de bus dadelijk dé aandacht van bet groote publiek trok, bleek toen op den terugweg in de Pretorialaan even moest worden gestopt. Mej. R., uit die laan, die ,,de stad in moest" stak alsof de bus er al jaren had gereden, haar hand op, waarna de chauffeur haar even onverstoorbaar, als passagier mèdenam. Niet weinig verbaasd was zij, toen de directeur der C.A.O.O. haar mededeelde, dat zij de eerste passagier der Maatschappij was en haar toestemming verzocht. haar een waardevol souvenir aan te b'eden. Blozend gaf de dame hiertoe haar toestemming. Onmiddellijk na den eersten proefrit, werd de eerste bus in dienst gesteld. --- Menschelijkheidjes 6. Geld. In de bergsn stond velo jaren geleden het huis van Peter de .Rijke, die het land uren in den omtrek zijn eigendom kon noemen. In het groote toerenhuis, dat als een burcht beveiligd wa3 met een breede gra?ht en 'een dikken muur, leefde hij met een ouden knecht en tweö bejaarde meiden. Deze dienstbaren hadden sedert menschenheugenis daar gewoond. Den kleinen Peter halden zij*zien opgroeien tot een farschen breedgeschouderden boer, die het leed en do ziekten trotseeruo zocala een krachtige eik de Westerstormen aan zich laat voorbijgaan. Hij had met niemand omgang en tot de huisgenooten spi ak hij niet meer dan hoog noodig was om zijn bevelen te doen opvolgen. Peter werd een eenzame, die leefde voor het bezit. In een der vele kamers van het huis, waar zelden een vreemde den drempel overschreed, had hij na den dood van zijn vader een steenen kluis gebouwd, die in allo richtingen een halve meter rnat. Het had hem uren van zware inspanning gekost om met zelf gehouwen steentjes en eigen toebereid cement een kleine, stevige kast te bouwen, doch dank zij een onverzettelijken wil was hij erin geslaagd. Toen een dikke ijzeren deur zijn werk volledig had gemaakt was hij op een middag beneden gekomen in do keuken, waar de meiden en de knecht hun middagmaal nuttigden, en hij had hen met enkele woorden medegedeeld, dat ze het niet moesten wagen ooit een stap in de kamer met de steenen kast te zetten. Want zoo oud als je bent, besloot hij, ik trap je eruit. Den anderen dag was hij op zijn wagen met 2 paarden bespannen naar de stad in het dal gereden. De oude knecht had voor het vertrek een groote aardappelzak onder de linnenhuif gelegd, omdat Peter het zoo bevolen hal. Peter wa3 naar de fcank gereden en toen hij laat in den avond terugkeerde was do linnen zak bijna tot berstens toe gevuld met groote blanke daalders. In den nacht, toen de meiden sliepen, sleepten do baas en de knecht de zware vracht naar de kamer met de kluis. De oude knecht, die buiten adem was van het ongewoon-zware werk had spoedig zijn bed opgezocht, doch Peter bleef den geheelen najht bezig om de daalders in zorgvuldige stapels tusschen de steenen wanden te bergen. Tegen het lichten van den dag was hij ermede gereed gekomen. Het geld lag nu al vele jaren in de kast, en na iederen oogst kwamen er nieuwe stapels bij. Als -Peter zich ergerde of zorgen maakte over de stand der gewassen op het veld, dan ging hij naar de kamer, ontsloot de plaats waar de daalders zich haast vermenigvuldigden en onderging de geweldige sensatie de rijkste man in den omtrek te zijn. Voor geld koop je hemel en aarde had zijn vader hem in zijn prille jeugd geleerd, en dit gezegde bal hij vast gehouden. Bij de kortstondige ziekte, die den dood van den ouden boer voorafging had Peter even verwondord zichzelvo afgevraagd waarom iemand met zooveel bezittingen ziek moet worden en misschien sterven, doch do moeite tofc een antwoord had hij niet noodig geacht. De oude man werd begraven en vergeten. Met do moeder, een stille vromo vrouw, die aan tering bezweek, ging het niet anders. . , Peter leefde verder, zooals hij het ge^ daan had voor hun d»od, gierig en slechts met den wil vervuld om een steenen kast van onder tot boven vol te stoppen met klinkende blanke zilverstukken. Ka niet zoo heel veel jaren gelukte het hem niet nog één geldstukje aan de massa stapels toe te voegen, zoo vol was de kluis. Op een morgen reed hij weer naar de stad en onder de linnenhuif van zijn wagen stonden nu drie tot den nek gevulde aardappelzakken met daalders. Hij wisselde het zilver in tegen goudstukken en stapelde deze op. Zilver had voor hem alleen nog waarde, omdat het kon ingewisseld worden tegen goudgeld. Jaren leefde Peter gelukkig, sleck klopte hot Fluitend liep hij het huis uit, het erf over naar het smalle bergpad, dat naar het hoogste punt in den omtrok leidde. Halverwege Meef hij staan, want er was een ontzettende gedachte in hein gewekt, die alle blijheid verbrijzelde. Hij wist plots dat hij nooit een ander, kostbaarder en kleiner metaal kon vindon dat de goudstukken vervangen zou. Do groote forsche boer voelde zich duizelig worden en hij moest tegen oen boom leunen om niet te vallen. Van den berg kwam een klein meisja naar beneden wandelen, op bloote voeten en in een havelooze plunje. Het zong met een ver-klinkend stemmetje een lied, dat de herders zomers zingen als zij de -koeien hoeden. Peter keek het kind aan, en hield het staande met do vraag waarom het zoo vroolijk was. Het meisje haalde lachend een paar kousen achter haar rug vandaan en zei: „Zie je boer, die heb ik vandaag afgemaakt Zo zijn voor moeder, dio lait van do jicht heeft."Vindt je breien dan zoo'n aardig werk, vroeg Peter. Breien is het vervelendste dat er op do wereld bestaat antwoordde zij. Maar moeder zal zoo blij zijn, broer, dat maakt allee góed. Het meisje ging zingend verder, en Peter liep zwijgend naar den top van den berg. Toen hij later naar het dal keek, zag hij het meisje een oude vrouw tegemoet dansen. Peter dacht aan haar woorden: „ze zal zoo blij zijn, dat maakt alles goed ." Het kleine meisje had den ouden Peter de Rijke geleerd, dat het op den duur geen levensvreugde geven kan, naarstig zilver op zilver on goud op goud te stapelen in een koude steenen kast, ver van de menschelijke zorgen. --- Het hangt van u af. Als gij crere^el' ' n cle ..Delftsche Courant" adverteert moet gij goede zaken maken. --- BINNENLAND. Onderscheidingteckenen Ziekenverpleging De ministers van Arbeid, Handel en Nijverheid, van Binnenlandsche Zaken en .Landbouw, hebben in verband met artikel (i der wet van ü Mei 1921 (Stbld. 702) tot wettelijke bescherming van het diploma voor ziekenverpleging volgende onderscheidingsteekenen vastgesteld . Voor de bezitter? van diploma A eeri onderscheid ingstee':en van zilver 933/000, voorzien van zilveren broche-sluiting met stalen speld. Het onderscheidingsteeken is circelvormig en heeft een middellijn van 3 c.M. De voorzijde van het onder?ch"idingsteeken vertoont een gehjkarmig' zilveren kruis ter hoogte en. breedte van 18 c M., terwiU de breedte van ieder der armen 3 c.M. bedraagt. Dit kruis is aangebracht op een oranje achtergrond, waarvan de omtrek circel is met een middellijn van 21 c.M. In den zilveren ring van 4/j c.M. breedte, welke tusschen den buitenrand van het onderscheidingsteeken en den omtrek van het oranjeveld open blijft, leest men de woorden „Ziekenverpleging" rechtsom en „Wet" linksom, zoodat het woord „Wet" zich bevindt onder een der armen van het kruis. Deze woorden zijn aangebracht in groen geëmailleerde letters, waarvan de hoogte bedraagt 3 m.M., waarvan de buitenste rand zich bevindt op cenigen afstand van den buitenrand van het onderscheidingsteeken en de binnenste rand op % m.M. afstand van den rand van het Oranjeveld. Tusschen de ,,Z." en „W." en tusschen de „T." en de „G." bevindt zich een punt, welke de woorden „Ziekenverpleging" scheidt; voor de bezitters van diploma B een onderscheidingsteeken als voor diploma A. doch met blauw geëmailleerd kruis; voor de bezitters van diploma A en B, een onderscheidingteeken als voor dmloma A, doch met een Wauw geëmailleerd kruis met witten rand. Prof. Staten vsn Zuid-Holland. Onder voorzitterschap van den commissaris der koningin, baron Sweerts de I - idas WyboTgh, zijn de Provinciale Staten gister in vergadering bijeen gekoeien, teneinde te voorzien in de vacaturen, ontstaan in het college van gedeputeerden door het overlijden van rar. Kolk. , . De voorzitter opende de vergadering ïnet gebed en herdacht het overleden lid Kolkman, die wordt opgevolgd door den heer A. J. van Rest. Aan de orde was hierop de verkiezing van een lid van Gedeputeerde Staten ter voorziening in de vacature-Kolkman. Bij de stemming werden uitgebracht: 75 stemmen, waarvan 37 op den heer Van Voorst tot Voorst (R.-K.), 24 op den heer Schaper (S.-D.),9 op den heer Crema de Iongh (V. B.), 1 op den heer Drees (S.-D.), 1 op den heer Van Hou' (St. Ger. P.), 1 op den heer Kersten (St. Ger. P.) en 2 blanco, zoodat tot lid van Gedeputeerde Staten de heer W. C. j. J. van Voorst tot Voorst (R.-K.) gekozen bleek te zijn. De voorzitter wenschte den heer Van Voorst tot Voorst daarop geluk met zijn benoeming, vroeg of hij deze dadelijk wilde aannemen, dan wel dat hij gebrurk wenschte te maken van den hem bij de provinciale wet toegestanen bedenktijd. De heer Van Voorst tot Voorst dankte de vergadering voor het in nem gestelde vertrouwen en verklaarde zijn benoeming aanstonds te willen aanvaarden. Eenige stemmen: Natuurlijk! De heer J. ter Laan (S.-D.): Een misselijke Aprilgrap! De voorzitter: Meneer Ter Laan, geen ongepaste uitdrukkingen in deze hooge vergadering. De heer J. ter Laan: Het is een misselijke Aprilgrap, meneer de voorzitter! De voorzitter: Het is misschien heel aardig als u dit straks vertelt, maar in deze vergadering moogt u het niet doen! De heer J. ter Laan: Ik wil het juist in deze vergadering zeggen, meneer de voorzitter! D"e voorzitter sloot de vergadering.; Uit dt textisl-lndustrl». ! Het voorstel Albardai c.s. Aan het voorloopig verslag van het voorstel van wet van den heer Albai'da u.s. tot het instellen van een onderzoek nopens het geschil in de textielnijverheid wordt het volgende ontleend: Verscheidene leden waren van oordeel, dat, er voor de indiening van dit wetsvoorstel geen aanleiding bestaat. Deze leden achtten het principieel verkeerd, enkele dagen voor dat de arbeidsgeschillenwet in werking zal treden, een voorstel in te dienen, waarbij de eerste twee phasen der wettelijke procedure worden overgeslagen en aanstonds op het meest krasse middel, de enquête wordt aangestuurd. Gelegenheidswetgeving behoort op liet moeilijk terrein van den economischen strijd tusschen arbeiders en werkgevers zooveel mogelijk te worden vermeden en bovenal dient de wetgever zich te onthouden van een ingrijpen, dat den schijn van vooringenomenheid kan wekken en daardoor bij bepaalde groepen der bevolking verbittering en tegenstand zou kunnen teweegbrengen. Dit bezwaar werd van to meer beteekenis geacht, omdat het thans voorgestelde in wezen ingaat tegen de beginselen der arbeidsgeschillen wet. Aan een langzaam en behoedzaam ingaan van de overheid op arbeidsgeschillen, gelijk de arbeidsgesehillenwet wil; ontbreekt hier alles. Sommige leden, hier aan 't woord, verklaarden dan ook met betrekking tot het onderhavige conflict geen andere keuzo to zien dan, öf het afwachten van de werking der arbeidsgesehillenwet, of do instelling van een "parlementaire enquête. Verscheidene leden juichten do indiening van dit initiatief-voorstel ten zeerste toe en konden do daartegen aangevoerde bezwaren niet deelen. Eenigo leden betoogden, dat bij liet Twcntscho geschil het algemeen belang in ernstige nrtite betrokken is. Zij zagen jn de loon- en arbeidspolitiek der Twcntsche fabrikanten een actie van algemeen karakter. " Ongetwijfeld is cc,liier aanleiding voor reu enquête, maar dan moet die dieper Ingaan, dan nu wordt voorgesteld. Dio enqête zou zich moeten uitstrekken tot een onderzoek: a. van de arbeidsverhoudingen in do Twentsche textielindustrie in haai' historische ontwikkeling; b. van den economischen toestand der textielbedrijven in Twente, voorheen en thaus. Het bestuur van de landelijke federatie van textielarbeiders vergaderde te Hengelo (O.) met do besturen en afgevaardigden der in het textielconflict rechtstreeks betrokken afdeeiingen, ter bespreking van de geschapen situatie na de conferentie te Den Haag. Eenparig sprak de vergadering zich uit voor handhaving van den eisch: intrekking der geheele 10 pet. loonsverlaging. Het bestuur werd opgedragen zich in verband met het bovenstaande tot alle in hot conflict betrokken textielarbeidersorganisaties te wenden en hen uit to noodigen voor een gezamelijke besturenvergadering ter bespreking van de mogelijkheid om tot een gemeenschappelijke agitatie to geraken voor de intrekking der 10 pet. loonsverlaging. Postcheque en giro. Waarnemend directeur. Bij koninklijk besluit is, met ingang van 1 April 15)24 de heer P. 't Hoofd, adjunct-secretaris van De Nederlandsche Bank te Amsterdam, op zijn verzoek, eervol ontheven van de tijdelijke waarneming van de betrekking van directeur van den postchèque- en girodienst, zulks met dankbetuiging voor de diensten, door die waarneming bewezen, en is, met ingang van genoemden datum, tijdelijk belast met de waarneming van de betrekking van directeur van den postchèque en girodienst de referendaris bij het hoofdbestuur der posterijen en telegrafie D. van Jole. Ambtenaarssalarissen. Meening der Kamerleden. Verschenen is het voorloopig verslag in zake de wetsontwerpen: I. Voorloopige voorziening ten aanzien van de bezoldiging van de leden van de algemeene rekenkamer, II. Voorloopige voorziening ten aanzien van de bezoldiging van den Raad van state; III. Voorloopige voorziening ten aanzien van de leden der rechterlijke en die der militair-rechterlijke macht. Daaraan wordt ontleend, dat men nagenoeg algemeen ertegen opkwam, dat ten aanzien van de bij de wet geregelde tractementen wordt voorgesteld de korting voor de gehuwden en kostwinners reeds met ingang van 1 Mei op 10 % te bepalen, terwijl voor de ambtenaren, wier wedden in liet Bezoldigingsbesluit worden geregeld, de korting voor gehuwden en kostwinners van 1 Mei tot 1 October 5 •% en eerst daarna 10 % zal bedraden. Men acMte dit zoo volslagen willekeurig, dat men niet begreep, hoe het denkbeeld daartoe bij de regeering had kunnen opkomen. HET WEER IN MAART. Volgens het voorloopig overzicht van het kon. Ned. met. inst. te De Bilt was in de maand Maart de dagelijksche maxi mumtemperatuur gemiddeld 1 gr. Celsius beneden normaal; in de eerste drie weken was het minimum dagelijks onder het vriespunt en gemiddeld 2 tot 3 graden beneden normaal, daarna 1 graad ei boven. De hoéveelheid neerslag bedroeg ongeveer 41, tegen 46 n.m. normale maandsom. De Bilt had 155 uren met zonneschijn tegen ruim 507 uren normaal. De eerste twee decaden hadden zeer veel zon. SCHIP GEZONKEN. Op het Tjeukemeer is tengevolge van liet stormachtige weer het houten tjalkschip de „Twee Vrienden" gezonken. Schipper T. de Jong uit Giethoorn was met een lading steen van Appingedam op weg naar Blesse. De opvarenden wisten zich in een sloep te redden. Het schip, dat gelukkig niet in het vaarwater zit. is niet verzekerd. NIEUWE LUCHTDIENST. Gisteren is het eerste vliegtuig van den nieuwen luchtdienst Rotterdam—Brussel—Straatsburg van het vliegveld Waalhaven vertrokken. De lijn wordt geëxploiteerd door de Belgische luchtvaartmaatschappij Sabena, welke met de Belgische regeering een subsidie-oveieenkomst van 30 jaar heeft aangegaan en thans als eerste lijn van haar net deze van Rotterdam uit opent. GEVAAR VOOR VOGELS. Het zeer sterke licht in den vuurtoren van Hollum (Ameland) heelt bij donkere maan en donkere, bedekte lucht al aan menigen vogel het leven gekost. Ook weer in de afgeloopcn week zijn er honderden van verschillende soort aan hun einde gekomen. Spreeuwen, lijsters, leeuwerikken, kieviten, strandloopers, eenden en rotganzen vliegen zich dood tegen het licht, of vallen van oververmoeidheid levenloos naar beneden. Op een donkeren, mistigen avond zit de geheele brugleuning, welke den kop van den toren omgeeft, vol vogels, die steeds maar naar het licht kijken. Eenmaal hebben 25 rotganzen zich achter elkaar te pletter gevlogen tegen den toren, waarbij de miten braken. Ook voor d^zen. toren is het hoogst noodzakelijk, dat vogelrekken aangebracht worden, evenals op den „Brandaris" van Terschelling. Maar nu is er nog een verdelger bij gekomen, n.1. een roofvogel, welke, is nog niet bekend. In één nacht verslindt hij, buiten de andere vogels, 8 a 10 kieviten. Deze vogel heeft gemakkelijk werk, daar hij zich op de brugleuning van den toren nederzet en zoodoende zijn prooi gemakkelijk pakken kan. ---