Van Recht en Onrecht. (Nadruk verboden). Onder euratesle. Ons in 1838 ingevoerd burgerlijk wetboek draagt er de sporen van gemaakt te zijn in een tijd, dat de medisone wetenschap nog lang niet de hoogte had bereikt, waarop zij zich thans mag beroemen te staan. In het bijzonder zouden de bepalingen, verband houdende met krankzinnigheid, wanneer die eens in overleg met een modern psychiater herzien werden, op menig punt anders luiden. In tegenstelling met wat men wellicht meenen zou, bevat het wetboek geen bepalingen over verzorging en verpleging van krankzinnigen noch over plaatsing in gestichten en wat daarmede samenhangt. Dit alles is vervat in een afzonderlijke wet, dateerende van 1884. Het burgerlijk wetboek bemoeit zich alleen met de gevolgen van de kwaal op juridisch terrein; de lijder in niet in staat zijn wil te bepalen en heeft dus evenals een minderjarige iemand, die voor hem optreedt, een rechtsvertegenwoordiger, curator genoemd. Vroeger sprak men dan ook wel van „bejaarde weezen". Maar naast het verschil in leeftijd der vertegenwoordigers, gaat de vergelijking, zooals uit het vorige blijkt, niet op, omdat de voogd in de eerste plaats ook voor de lichamelijke belangen van zijn pupil moet zorgen, terwijl van den curator alleen als het ware terloops wordt gezegd, dat deze de inkomsten van den „curandus", moet besteden om diens lot te verzachten en zijn genezing te bevorderen. Het practische resultaat is dus, dat terwijl ieder minderjarige onder liet toezicht van zijn ouders of zijn voogd etaat, over een krankzinnige slechts dan een curator wordt benoemd, wanneer hij een eenigszins belangrijk vermogen heeft, dat beheerd moet worden. v Opmerking verdienen nog de graden; die de wet in de krankzinnigheid onderscheidt, n.1. onnoozelheid, krankzinnigheid en razernij. Tezamen met dit onderwerp benandelt de wet ook do onder curateelestelling wegens verkwisting en die wegens zwakheid van vermogens. Bij de eerstgenoemde bestaat, wat den grond van de benoeming van een rechts vertegenwoordiger betreft, natuurlijk geen overeenkomst met krankzinnigheid, maar de zwakheid, van vermogens kan men als een lichter en graad van d-zen beschouwen. Bedoeld zijn immers niet lichamelijke — en nog minder financieel© — maar wel geestvermogens. Het eigenaardige is nu, dat hier d© benoeming van een curator slecats geschiedt op verzoek van den betrokkene zelf, zoodat er een zóó groote mate van zelfkennis noodig is, dat het haast onvereenigbaar is met het vereischte van zwakheid van vermogens. Bij de onder curateele stelling wegens krankzinnigheid daarentegen, moet door anderen de benoeming van den curator worden aangevraagd. Welke de gevolgen van onder curateelestelling wegens zwakheid van vermogens precies zijn, zegt de wet niet; zoo kon er twijfel ontstaan of de curandus nog bevoegd is een huwelijk te sluiten. Reeds geruimen tijd geleden nam de hoog© raad aan, dat dit wel geoorloofd is. Deze beslissing is niet otnbecritiseerd gebleven. In vele gevallen toen zal de geestestoestand van iemand, die aan zwakneid op dat punt lijdende is, niet stationnair zijn; er speelt zien een ziekteproces af, waarbij de kans groot is, dat wanneer beterscnap niet intreedt, de grens met de krankzinnigneid wordt overschreden. Aanleiding om hem dan alsnog onder curateele te stellen wegens krankzinnigheid, is er niet: hij heeft een curator, die zijn vermogen beheert. Toch neemt de hooge raad aan, dat hij wel een rechtsgeldigen wil kan hebben. Natuurlijk zal men altijd mogen bewijzen, dat. op het oogenblik van de handeling zelf, hier dus van het huwelijk, de wil ontbrak; maar het is juist het voordeel van de curateele, dat geen onderzoek meer naar het al of niet bestaan van een geldigen wil behoeft gedaan te worden: rechtshandelingen kan een curandus niet verrienten, ook niet in zijn zoogenaamde heldere oogenblikken. Thans is de hooge raad nog een stap vorder op dit pad gegaan, door uit te maken, dat de wegens zwakheid van vermogens oftder curateele gestelde zelfs geen toestemming van zijn curator noodig heeft om in het huwelijk te treden. Het is te betreuren, dat onze hoogste rechter op eenige, niet eens zoo heel sprekende, argumenten aan den tekst der wet ontleend, een beslissing geeft, die zoozeer indruiseht tegen het rechtsgevoel. Het onderwerp is op zichzelf -niet zoo bijzonder belangrijk: het aantal curandi wegens zwakheid van vermogens zal wel niet zeer groot zijn en het percentage trouwlustigen daaronder nog Vel kleiner, maai' het is het gevolgde systeem van rechts toepassing, dat geen bewondering vea-dient. --- Advertentie Ingezonden mededeelingen. Speciale Mastiek merk N Niet springen! Niet afdruppeien! Niet uitvloeien! Buitengewoon geschikt om te worden gebruikt op staande of schuine vlakken. 1388 15 Bestand tegen elke temperatuurswisseling, Vraagt offerte voor levering uit onzen voorraad, Gebr. MANGER, Molslaan 104 Teerproducten en gros. — Telefoon 532 --- SPORT. VOETBAL. Programma voor Zondag. Kampioenschap van Nederland: Feyenoord—M. V. V. Afdeeling II. Promotie-competitie 4e klasse: Schiedam—T. H. B. U. D. I.—Overmaas. Het seizoen gaat als een nachtkaars uit. Wie stelt er eigenlijk nog belang in de ontmoeting Feyenoord—M. V. V. ? De wedstrijd heeft op den onderlingen stand van de kampioenen niet meer de minste invloed, zoodat het ons koud kan laten wie de zege behaald. B. E. C. - nederlaagwe d s t r ij den. 101/6 uur: B. E. C. II—Delfia II. 12% ,, D. H. C. VI—Concurrent II. Beslissingswedstrijd om den eersten en tweeden prijs. ~V2 >, Concordia—Delfia. Beslissingswedstrijd om den tweeden prijs. . B. E. C. heeft nog een boffertje. Geen groote concurrentie en dan nog een beslissingswedstrijd voor de le afdeeling: Concordia—Delfia. Concordia won met 3-^-1, Delfia met 2—0, zoodat deze vereenigingen om den- tweeden prijs moeten kampen'. Wij houden het op Concordia. De grootste nederlagen werden toegebracht door; le afd.: D. H. C. I 8—0, Concordia I 3—1 en Delfia 2—0. 2e afd.: O. B. II 6—2 en Delftsche Boys 3—1. 3e afd.: D. H. C. VI 9—3 en Concurrent II 6—0. Alleen als Delfia II met 3 of meer goals verschil wint, heeft zij ook nog cans op een prijsje. Serie-wedstrijden Delftsche Boys. II uur: D. V. C. III—D. V. K. I 1214 „ R. V. C. II—D. O. V. I P/s „ D. O. V. II—D. J. S.-comb. 2% », D. V. C. II—Delfia II 4 ,, D. Boys II—S. I. O. D. IV 514 „ Vesta I—D. V. K. II Ook de Delftsche Boys hebben een >aar aardige ontmoetingen. D. V. C. II—D. V. K. is een herhaling van den strijd in de competitie, terwijl D. V. C. II gelegenheid krijgt revanche te nemen op ae eenige weken geleden opgeloopen 1—0 nederlaag. Voorts is de wedstrijd R. V. Q. II— D. O. V. I zeker spannend. R. V. C. II—O. B. II. Bovengenoemde wedstrijd is vastgesteld op Zondag a.s. op ihet terrein van de Ooievaars, naast het R. V. C.-terrein. Ondanks pogingen, door het bestuur van O. B. aangewend, om den wedstrijd op een onpartijdig terrein te doen plaats vinden, zal dit niet geschieden. Vermoedelijk zal O. B. II den wedstrijd onder protest spelen. KEGELEN. Haagsche kegelbond. Het nationaal concours van den 's Gravenhaagschen kegelbond toag zich in groote belangstelling, ook van de zijde van Delft, verheugen, De Delftsche clubs staan op het oogenblik als volgt: Dameskorpsen: Gooi Om I (Delft) 290 p.; Onder Ons I (Delft) 285 p. Personeele baan: A. Overei]nder' (Rotterdam) 45 p.; B. ter Heerdt (Den Haag) 44 p.; S. de Vries (Den Haag) 44 p.; K. Huisman (Delft) 44 p. --- GEMENGDE BERICHTEN De onlusten in Calcutta. Nu eerst beginnen officieele gegevens los te komen, waaruit blijkt, hoe ernstig de godsdienstonlusten zijn geweest, die vorige maand Calcutta in opschudding hebben gebracht. De ,,Chicago Tribune" maakt b.v. melding van het Vrijdag j.1. verschenen verslag van den hoofdcommissaris van politie in genoemde stad, dat zegt, dat er in tien dagen 44 dooden vielen en 584 menschen zwaar werden gewond. En, zegt de hoofdcommissaris, ,,men mag zeker niet aannemen, dat met deze getallen het aantal slachtoffers juist is weergegeven, want naar alle waarschijnlijkheid is een aantal lijken in de rivier den Ganges geworpen, terwijl stellig vele gewonden thuis zijn verpleegd en dus buiten de ziekenhuis-statistiek vielen." Het verslag vertelt verder, dat aan politiezijde twee man gedood en 91 gewond zijn, en het aantal aanhoudingen zeker 500 bedroeg. Het bevestigt den algemeenen indruk, dat de onlusten niet alleen ingegeven maar ook ingericht en geleid zijn door duistere machten achter de schermen. Merkwaardig is zeker het groote aantal aanvallen op tempels en moskeeën. Gewelddaden tegen Hindoe-tempels waren in Indië's geschiedenis nimmer bepaald ongewoon, al is onder het Britsch bewind haar veelvuldigheid regelmatig verminderd. Maar in de geheele nieuwere geschiedenis zoekt men tevergeefs naar een zóó hevige „epidemie" van tempelschennis als tijdens de jongste onlusten voorkwam. Verder zijn in de eerste zes dagen daarvan niet minder dan 150 gevallen van brandstichting, vergezeld van plundering, vastgesteld. Gelukkig Denemarken. In Denemarken zijn de juffrouwen afgeschaft. Niet door een massa-executie, maar door een besluit van de sociaal-democratische regeering, dat alle vrouwen, gehuwd of ongehuwd, voortaan officieel zullen worden aangesproken als ,,mevrouw". Parijs—Peking. Luitenant Pelletier d'Oisy heeft gieter inn Peking verklaard dat hij van voortzteting van zijn vliegtocht naar Tokio afzag en wel omdat hij in de eerst© plaats reeds per vliegtuig te Tokio geweest was, maar voornamelijk omdat hij ©en record Parijs—Peking gevestigd had dat niet zoo licht geslagen zou worden, en dat bij verder vliegen ten noogste minder brillant kon worden. Inderdaad neeft „Pivolo" de 6500 mijl in 63 vlieguren afgelegd of met een gemiddelde snelheid van 170 K.M. per uur. Hij wenschte niet de kans te loopon dit record te bederven door tegenslag, di© eens komen moest. Politieke ontwikkeling. Op een te Moskou gehouden conferentie van onderwijs-autorlteiten heeft Rèkof als zijn meening te kennen gegeven, dat bij het onderwijs dikwijls te veel werk wordt gemaakt van de politieke ontwikkeling. Als voorbeeld noemde nij het geval van een school waar van de leerlingen geëischt werd, dat zij den offioieelen tekst van alle besluiten en moties van de veertien tot nu toe gehouden congressen der communistische partij uit het hoofd zouden kennen. „Ik veronderstel", zeide Rykof volgens de Prawda, „dat weinigen van ons aan de eist-hen, die dezen leerlingen gesteld worden, zouden voldoen; ik voor mij ben althans zeker dat ik, wanneer ik op dit punt geëxamineerd werd, schitterend zakken zou". Lijk in eei} koffer. T© Milaan is een gruwelijke misdaad ontdekt: een rijk© film-fabrikant wilde een bezoek brengen aan zijn vrouw, Emiliai Pettini, en hun 18-jarige n zoon Renzo, die student was. D© fabrikant leefde gescheiden van zijn familie. Hij vond haar bij zijn jongste poging om haar te ontmoeten, niet thuis. Na met eenige vrienden verder te hebben gezocht, ontdekte men Emilia's lijk in een koffer. Het lijk verkeerde in vergevoroderden staat van ontbinding. De verdenking viel oogenblikkelijk op den 18j jarigen Renzo, die reeds enkelo weken „onder water" was, gelijk studenten wel eens vaker zijn, als zij het met de studie niet al te nauw nemen. Renzo werd door de politie te Venetië aangehouden. Waarschijnlijk heeft hij den moord gepleegd en hulp gehad bij het bergen van het lijk, want hij heeft zich in Denzenzano meermalen vertoond met een 30-jarig jongmensch, dat met nog meer bravoure geld stuksloeg dan hijzelf en bovendien wist de filmfabrikant aan te tooiien, dat er een groot aantal voorwerpen van waarde uit het huis van Emilia P.-tiini worden vermist. De sleutel van den koffer, waarin j het lichaam der vrouw lag — Renzo w het er alleen onmogelijk hebban Jjw kregen — lag in ' Rctizo's bureanï Bommen werpend© politie. Het democratisch blad „Siauliu Naujfe. joeeee" uit Siauliai (Litauen) bericht, ^ dezer dagen het hoofd der crimine^ politie in die plaats, Albinas Shiiewit schius, is gearresteerd. Hij had op 5 Itebruari een bom in de redactie-bureau van genoemd blad geworden. Sailewit schius zeide bij zijn verhoor, dat hij ^ bom had gekregen van de districts-polit^, chef met de opdracht, d© helsche machia e onder bureautijd in d© redactiezaal ^ gooien. Voorts had hij van dien chef een revolver, geld ©. d. ontvangen. Pseudo-prinses. Voor de rechtbank te Berlijn—Moabit verscheen dezer dagen de modiste Annie Sannedk, sinds 15 jaar een oude bèkende der justitie. Zij treedt steeds op als prinses, gravin, of hertogin en pleegt dan talrijke bedriegerijen en o plicht®, rijen. Ditmaal werden haai- niet mandet den 26 dergelijke misdrijven ten laste gelegd. Zij stelde zich als krankzinnig aan, toen zij op de plaats der beklaagden moest plaatsnemen, en gaf haar vriend en medebeklaagde een flinken vuistslag in die hartstreek. De voorzitter waar. schuwde haar en zei dat zij lang zoo gek niet was. Beklaagde: U is gekker dan ik. Voorzitter: Is u reeds vroeger ver. oordeeld. Beklaagde: Niet meer dan U. De voorzitter dreigt haar uit de zaal te doen verwijderen. Beklaagd©: Ga gerust uit gang, mij kan het niet schele®. Bekl is wat kalmer als haar vriend aan een verhoor wordt onderworpen. Zij beweert met hem gehuwd te zijn, maar hij ontkect dit, waarop zij dreigt hem de hersens te zullen inslaan. Nu laat de voorzitter haar uit de zaal verwijderen. Zij is nauwelijks buiten of zij slaat in de gang met de vlakke hand een ruit in. Eenigen tijd later verschijnt zij met een verband om de hand weer in de zaal. Haar vriend vertelt intusschen datAnme Sanneck over een groot vermogen beschikt dat op 100 milüoen wordt geschat, en dat in Holland verborgen is. Annie springt plotseling op en vraagt waarom d© vertegenwoordiger van het openbaar ministerie zit te lachen. De voorzitter zegt dat hij in het geheel niet lacht; „wel waar", roept beklaagde daarop, „hij laciht als een bok." Dan komen de getuigen aan de beurt Zij krijgen onvriendelijkheden van beklaagde to hooren. „Oude jongen" —« zegt zie bijvoorbeeld — kom eens hierl hebben wij geen genoegelijke tijden ooorleefd? Daarop dreigt de voorzitter haar weer d© zaal te laten uitzetten, waarop Annie Sanneck hem toeroept: „Wil je misschien ook een liefdesverklaring van mij ?" Verschillende geneesheeren die bekL hebben onderzocht achtten haar slechts in geringe mate toerekenbaar. Zij wordt daarop voor de haar ditmaal ten laste gelegde misdrijven van rechtsvervolging ontslagen, maar zij zal ter observatie in een krankzinnigengesticht worden geplaatst. Al te trouw. • Dat d© trouw van een hond gevaarlijk kan zijn, bewijst het volgende voorval, dat is gebeurd te Bür-Erle (Rijnprovincie). Een herbergier besloot samen met 2 mijnwerkers zijn ouden jachthond met een dynamietpatroon te dooden. Ze trokken naar buiten, bonden het hier aan een boom vast en bevestigden de patroon op den rug van den hond. Daarop staken zij de lont. in brand en renden weg van dB plaats, waar de hond stond. Het trouwe dier wild© echter zijn baas niet in den steek laten, wist het touw, waarmede hij was vastgebonden, los te rukken en liep met reuzensprongen de drie vluchtende mannen achterna. D© mannen zagen tot hun scrik den hond steeds nader komen. Nog slechts een afstand van 10 M. wafl er tussehen xlen hond en zijn meester.... opeens ontploft d© dynamietpairoon met een geweldigen knal. De drie mannen tuimelen over al hun leden bevend op den grond. Van den hond is geen spoor meer te bekennen. Het geval zal nog wel een minder prettig naspel hebben voor de drie mannen, daar zij niet het recht hadden een dynamietpatroon tot ontploffing te brengen. Het geld dat terugkwam Een Duitscher, in Engeland wea' zaam, had op een uitstapje tusscil Richmond en Hampton Court een bankbiljet van vijf pond verloren. Daar "hij niet precies tijd of plaats kon aanwijzen, en niet al te zeer op de eerlijkheid der menschen vertrouwde, bespaarde hij zich de moeite zijn verlies bij de politie op te geven. Twee dagen later echter kwam het biljet vanzelf bij hem terugEr was een eerlijke vinder geweest, die het aan de politie had overhandigd. Deze kwam bij de Engelsche bank te hooren, dat bedoeld biljet op den uitbetalingsdag afgegeven was aan de firma Wciar de Duitscher werkte. De politiebeambte richtte daarop zijn schreden naar die firma en informeerde aan het loket of iemand der bedienden —- cr waren er twintig — wellicht een biljet van v"f pond verloren had. Daar d e Duitscher begri'oelijkerwijze met collega's over zijn verlies gesproken had, werd hij onmiddellijk geroepen en kon hii zonder dat hij zichzelf ook maar de geringste moeite had gegeven, zijn bankbiljet twee dagen na het verlies weer in den zak steken. Het gebruik bij de Engelsche bank om niet alleen de nummers te noteeren van de biljetten die zii uitgeeft, maar ook de firma's die ze ontvangen, heeft dus niet alleen administratieve waarde. Ternauwernood ontsnapt. Een jonge Amerikaansche, miss A'ice Ketmedy, is, volgens de „New York Herald" nog juist aan het gevaar der lynch-justitie ontsnapt. Het geval speeld® zich in de Negerwijk van New Yor&» Harten), af. Mies Kennedy bestuurde haar tigen auto, en reed met aanzienlijke snelheid, toen zij bij een bocht Van do straat opeens een troepje negerkinderen midden oj) den weg zag spelen. Zij slaagde er niet in, tijdig te stoppen en vloog midden tusechen de kinderen, van wie twee werden gedood en verscheidene gewond. Een woedende menigte wilde haar te lijf en slechte ternauwernood kon de politie haar uit handen der meneohen redden. Zij werd, in arrest gesteld, vooreerst op vermoeden, dat zij door haar schuld het ongeluk had veroorzaakt en voorts op grónd, dat zij geen rijbewijs had. Als vijand en als vriend. Gisteren kwam in de Ierscne haven Water field een stoomsönip uit Hamburg aan met een lading kolen. De kapitein ging aan land en deelde aan de Havenpolitie en verdere autoriteiten mee, dat nij 10 jaar geleden een minder vredelievende opdracht aan de Iersche kust tïad uitgevoerd. Hij was toen n-.l. de commandant van de U 22 geweest, de onderzeeboot die den onfortuinlijken Sir Rogcr Casement op een eenzame plek aan de Noordwestkust aan land had gezet had gezet in de hoop dat Sir Hoger zijn landslieden tot afval van de Entente en opstand tegen het Engelsche gezag zou weten te bewerken. Huwelijk met hindernissen. Te Paulsborough in New Jersey, had de 76-jarige dr. William Ponrub, die ja^ renlaag weduwnaar was geweest, z : jn zinnen gezet op de 52-jarige nriUs ólbbs, die grooten indruk op hem had gemaakt en met wie hij tot eiken prijs wilde huwen. In alle stilte en met veel toewijding trof hij de voorbereidselen voor hot huwelijk, dooh zijn familieleden kwamen desniettemin achter Pounds plannen en tot de overtuiging ,dat een nieuwe huwelijksreis voor Oounds ongezond was. Precies aan den vooravond van het huwelijk lichtte zijn eigen zoon, daarin ijverig bijgestaan doo rgewapende lieden, hem op en bracht hem över naar het staatskrankzinnigengestieht te Trenton. Zoonlief had echter buiten den waard' gerekend, in dit geval een aantal burgers van Paulsborough, die van meening waren dat het plan tot het sluiten van een huwelijk, nog geen afdoende bewijs van krankzinnigheid waren, In ieder geval geen geval van zoo ernstige krankzinnigheid, dat het opneming in een gesticht wettigde. Zij trokken daarom met niet minder dan 29 auto's naar het krankzinnigengesticht, waar Hij, onder aanvoering van den burgemeester, de invrijheidstelling van den dokter eiscoten en bewerkstelligden. Onder groote vreugde brachten zij den doctor naar huis, waar hij weenende van gelukzalige aandoening nederzeeg voor het portret van zijn uitverkorene en aangebedene. Hij liet daarop miss Sibbe weten dat zij direct haar bruidsjaponnetje moest aantrekken en reed onder groote belangstelling van de stad naar de kerk, om het huwelijk te doen voltrekken, waarbij het hoofd der politie als „beet man'' fungeerde om er voor te waken, dat de plechtigheid niet werd verstoord. Hetgeen niet meer noodig was, daar de zoon van den bruidegom ijlings de vlucht had genomen naar Philadelphia. % ' Nieuwe Siamees j es. In South Bend ir. den staat Indiana bracht voor eenige dagen een vrouw twee meisjes tey wereld, die aan het onderlichaam samengegroeid zijn, terwijl de gezichten naar elkaar zijn toegekeerd. Na grondig onderzoek door de geneesheeren bleek, dat de tweelingen kans op eien lang leven hebben. Volgens de doktoren zullen zij later zelfs kunnen loopen. Tot een operatie willen de artsen niet overgaan, daar tot dusver iedere operatie op samengegroeide tweelingen een dcodelijk verloop had. Ook dit geval zouden de kinderen de operatie iret overleven. De tweelingen, die Lucy en Bessy Medick heeten, herinneren aan de beroemde Siameesche tweelingen, de aaneen gegroeide twee jongens die 1811 te Macklong in Siam waren geboren en later door heel Europa en Amerika werden vertoond. Deze tweelingen trouwden twee zusters, kregen bij dezen 18 normale kinderen en stierven in, 1874 in Noord-Caroüna als welgestelde farmers. Behalve deze echte Siameesche tweelingen heeft men nog de aanee'ngegroeide Boheemsche zusters Rosa en Josepha Placzek gehad, welk tweelingpaar in 1922 in Amerika stierf in een operatie, waardoor men de gezusters wilde scheiden van wie de één moeder van een kind geworden was. Zelfverminking. Een bijm omgeloofelijke zelfverminking wordt uit Weenen gemeld. Een zekere Emil Marek werkte aan de constructie van een houten pop, die door middel van een ingenieus bedacht mechanisme zou kunnen loopen, springen, spreken en wat nniet-a] meer. Op zekeren dag, toen hij met een scherpen bijl zijn levensgroote pop aan het modelleeren was, schoot de bijl uit en sneed hem den linkervoet radioaal af. In ernstigen toestand werd de uitvinder naar het ziekenhuis gebraent, waar het beén onmiddellijk geamputeerd moest worden. Nauwelijks uit het ziekenhuis ontslagen, wendde Marek zich tot de Anglo Danubain Llöyd, een Engelsche verzekerings-maatschappij, waairbij hij zich tegen ongevallen verzekerd had, en verzocht om uitbetaling van de hem voor het verlies van een been toekomen le 200.000 dollar. Maar de maatschappij wantrouwde het zaakje. Zij liet door eenigo bekende Weensche chirurgen het afgekapte been — dat men in het ziekenhuis nog had bewaar — onderzoeken, en wat bleek? Dat het niet met één slag door den per ongeluk uitscnieteriden bijl wae afgesneden, maar dat Marek met een ongeloofelijke koelbloedigheid en ze'fbeheersching zelf zijn voet had afgekapt. Er waren tenminste vier stevig© bijlslagen voor noodig geweest — en bovendien had hij' nog driemaal misgeslagen, wat bleek uit drie gapende wonden in het scheenbeen, alle drie slechts enkele centimeters boven de plaats, waar hij zijn been had doorgehakt. Het spreekt vanzelf, dat Marek naar de tweehonderdduizend dollar kan fluiten. Zijn gruwelijke zelfverminking heeft hem niets in het laadje gebracht. En tot overmaat van ramp zal hij zich nu nog wegens poging tot oplichting te verantwoorden hebben. ---