DELFTSCHE COURANT van Maandag 13 October 1924 83e Jaargang No. 241 Dit nummer bestaat uit TWEE Bladen Tweede Blad. Krabbels uit Zwitserland. Vacantle indrukken Terug in 't oude' vaderland. Vanaf Brunei weer 't lage land, de vlakte, de wijde horizont, de hooge luchten. In Roozendaat 't station, flink en ruim en bovenal zindelijk. Goed in de verf, proper, netjes, dat is oi) se eerste inaruk in Holland, na, ee n verblijf van eenige jaren in den vreemde. Wanneer je komt uit het Bomaanschc lana als je veel gereisd hebt in 't midden 'en 't Zuiden van Frankrijk, leer Je dit vaardeeren. En sterker nog die imprtssie van welverzorgdheid, wanneer js trams ziet in Amsterdam, in Rotteraa;n in Arnhem, of waar je maar wilt. Behagelijk, gemakkelijk, 't koperwerk jrtuüinend, nergens defecte zittingen, gebarsten ruiten. Goedkoop ook, want waar in 't buiutenland kun je voor een 'simpele tien centen afstanden afleggen als van 't Centraal station tot achter 't .WU'emspark, al3 van Den Haag naar Sciicveningen. Maar benalve die impressie van goedkoopte en comfort krijg je tevens 't "evoui, dat dia mooie, prachtige wagens giecnL: dienen om 'n boertje te maken, voji' je genoegen er een eindje in te rijden. ... . Beidt uw tijd. schijnt hier wel t devies te zijn; time is money slechts geschreven voor de buren. V/ant ze kruipen, vooral in de hoofdstad en in de residentie, die fraaie luxe wagens. In dezen tijd van haasten en jachten, van overspanning en n'èrveusheid is hot een weldaad weer eens in 'n Ho_lanusche tram te zitten. 't Verwekt de gewaarwording in een rijdend sanatorium beland te zijn, waar je een rustkuur doormaakt, terwijl je kalm en gelaten de woelige buitenworelu zachtjes ziet voorbijstuiyen. Ais een taxi passeert schrik je op. Booaifc bij 't plots voorbijdaveren van een «ndtrein bij een stille landelijke overweg. Maar de hoofdindruk is toch, dat in die paar jaren het verkeer in Holland g&weldig is toegenomen niet alleen in de hoofdsteden, maar ook in 't gedeelte, o;>r de ras-Amsterdammers met een zeker dédain aangeduid ali ,,de provincie". Vooral de bussen geven een aparte kleur aan 't stadsbeeld. En naast 't drukke verkeer springt je 't meest in 't oog de bioscoop. 't Lijkt of de menschen hier de eene helft van den dag doorbrengen in tram of bus, de andere in de bios. Je beut nog geen half uur in Amsterdam of er wordt geïnformeerd of je ai in Tuschinsky geweest bent. En als 't uit je antwoord blijkt, dat je op dit punt nog 'n vreemdeling in Jerusalem bent, krijg je onmiddellijk te lioorcu ,,als je daar niet geweest bent, heb je nog niets van Amsterdam gezien". Want zooals vroeger op de ,,Apentuin", op 't Panopticum, op 't Paleis (voor Volksvlijt), gaat thans de Amsterdammer pr &t op zijn Tusohinsky ,,de mooiste, d'i grootste bioscoop van Europa, van de föheeie- wereld". En werkelijk, men moet erkennnen, dat 't bezoek van deze kunsttempel, mvt zijn vorstelijke entree ,zijn grootsche hall en wandelgangen, de prachtige, zij 't ook ietwat overladen zaal op zich zelf loonei; d ia. Trouwens op 't gebied van vermakelijkheden, wat betreft restaurants en café's, slaat Holland, vergeleken bij 't buitenland, voorzeker geen slecht figuur. Je treft in Parijs, dei stad der steden, stell'g wel grootere drukker bezoente café's aan. maar daar is 't de buitenkant, 't zitje op de Boulevard, die er 't aantrekkelijke aan verleent. In Holland daarentegen domineert het interieur. Goed. smaakvol, vaak zelfs zeer weelderig ingericht ..geeft 't een indruk van gezelligheid, van tehuis te zijn, dia je in 't buitemand tevergeefs zult zoeken. F/'-n inrichting bijv. als ,,kras", met zijn groote billardzaal, zijn wintertuin, zijn ruime zalen, is een unicum in zijn soort. ~ Een Amerikaan, een echte globetrotter, verzekerde mij althans, dat „Krasnapolsky was the bigges't restaurant he ever faw". Een ontboezeming, misschien niet van eenige overdsijving vrij te pleiten, maar waarin toch veel waarheid schuilt, waar de meeste vreemdelingen ,,Kras" onder de bezienswaardigheden van Amsterdam rangschikken. Ook in de provincie vind je in Holland café's welke, wat comfort en gezelli^ne.d betreft, absoluut onbekend zijn in plaatsen van dezelfde grootte iu het buitenland. Gezelligheid 'niet alleen in de café's maar ook in de huizen en bij de menschen zelve, dat is 't vooral wit je weer in Holland opvalt. Want wel nergens, met uitzondering misschien van Engeland, wordt aooveel zorg besteed aan de inrichting van het ,,homeT ais in Holland. En typisch treft je nevens die gezelligheid de Hollandsche gemoedelijkheid, de Hollandsche gastvrijheid. Als je geruimen tijd gewoond hebt tusscnen onze Gallische broeders, lange niet zoo toeschietelijk, hoewel uiterst beleefd en vormelijk, leer je die eigenschappon. van de schijnbaar zoo koele Noordelingen waaraeeren. Misschien is de tijd van waarnemen, eenige weken slechts, te kort geweest, maar toch meen ik te mogen o «stateeren. dat 't beruchte ras der straatjongens hier aan t uitsterven is. Althans veel minder dan vroeger werd mijn oog getroffen door blijken van baldadigheid, van vernielzucht, van ruwheia in 't algemeen ook van ,,the min in the street". Wat nagenoeg alle vreemdelingen bij hun bezoek hier te lande treft, dat is t water. Zoo verging 't ook mij, na een jaren lang verblijf in de bergen. Scherper dan ooit voelde ik,dat het Hollandsch schoon te zoeken is aan den waterkant, 't Zij dat je vertoeft aan de boorden van Amstel of Zaan,.aan de oevers van Maas en Waal, van Schelde en IJ, of ronddoolt bij de plassen van Noord- en Zuiü-H&lland, bij de meren van Friesland en bovenal-aan het zeestrand, steeas kom je onder de hernieuwde bekoring van de watervlakte, oneindig verscheiden in aspect bij wisselende belichting. Daarheen moeten wij den vreemdeling voeren, die ons land wenscht te kennen. Daarin ligt Holland's glorie. Op de terugreis een andere stad, in lange, lange jaren niet bezocht, de hoofdstad der wereld. En ook hier weer, den zelfden hoofdindruk van een ondenkbare toename van 't verkeer, een drukte en een lawaai, dat overweldigt, je vernietigt, zenuw vernielend (ia. 's Avonds een zee van licht, die Parijs terecht stempelt tot ,,la ville lumière". Anders geen blijde inkomst waar, onuer de zware overkapping van 't Gare du Nord .je het gevoel krijgt te stikken van den kolendamp en buiten 't =tation kennis maakt met den doordringenden stank van benzine, die Parijs veri-cst. Nog oen andere impressie. Hier zie ja veer 't eerst weer ,,das Militair" in zijn oude glorie, 't Lijkt alsof op de Boulevards een staalkaart geëxposeerd wordt, van 't Franse he leger. Vlotte Jantjes, dónkei blauw met de witte muts, bontgekiecde decoratieve gendarmen, zoua-> ven met de roode fez, kwieke Alpenjagers met lle Baskischa baret, spahi's met 't halve maantje op 't hoofddeksel, officieren in blou horizon met veel geschitter van m ver, dwarrelen als bonte vlokken tusschen de zwarte en grijze stemmige menigte. Maar opvallender nog is dei talrijkheid van diverse ,,coioured gentlemen", in alle mi "elijke schakeeringen. Vanaf de gesoi^neeroe Japannertjes, de bronskleurige aeftige Arabieren tót de roetzwarte zonen van Oham. Voorai ae laatsten. uitb»inkend door pracht van kleeding. Sterk getailleerde jassen., bege overjassen , witte gamaehes, parelen en edelgesteenten, waar slechts mogelijk, en lichtgrijze hoeden, sterk oontrasteerend met de, zwarte kroeskoppen. En terug in Genève, vonden wij wear een stukje van 't vaderLand bij de thé, door onzen populairen HolLandscnen consul aldaar de Nederlandsche kolonie aangeboden. Een aantal hier gevestigde landgenoot»n kregen hier tevens gelegenheid voorgesteld te worden aan den nieuwen Nederiandschen gezant in Bern, Zijne Exo. den heer mr. N. J. Doude van Troostwijk, en kennsi te maken met enkele leden der Nederlandsche delegatie bij de S. D. N. Twee Hollandsche aftisten, de heer L'dus Klein, violist en de heer Is. Kar, pianist, droegen 't hunne bij bot 't slagen van deze intieme réunie door het ten gehoore brengen-van enkele zeer geapprecieerde nummers. Na afloop van 't muzikaal gedeelte van t programma vereenigde men zich in den tuin van 't hotel Reau-Séjour, waar thee en wat dies meer zij geserveerd werd. Fen prettige® dag, waar aangename herinneringen werden opgewekt van 't oude vaderland, een dag, die tevens aangename herinneringen zai 'nalaten over de oud-Hollandsche gastvrijheid door onzen consul betoond. Genève, October 1924. Dr. KLAUS. --- Feuilleton. Toen de ridderschap in bloei was DOOR . EDWIN CASKODEN (CHARLES MAJOR) NAAR HET AMERIKAANSCH. (Nadruk verboden). 25 .*«*Brandon en Lady Mary zagen, elkander in die dagen zeer dikwijls, daar de laatste altijd plannen maakte en ten uitvoer wist te brengen, waarbij zij hem ■noest ontmoeten, wat voor Brandon Y e ' zeer aangenaam was, maar hem in e gunst des konings deed dalen. Branon begreep niet, wat de oorzaak van le verminderde vriendelijkheid van den orst. voor hem was, hetgeen hem nauurhjk zeer ontstemde. Daar ik echter fyjVreesd wa s, dat dit de overtuiging van ar y s liefde voor hem in zijn hart di„ wekken, wilde ik hem de nooden |'' . 1,,n S en liever niet geven. Wat ge twi k f °re aan £ a at, het zou- hem ongeweo volkomen onverschillig zijn smoorri Brandon op zijn zuster Wanne verliefd -ware geworden, maar zette T Z1 ' haar zinnen op iemand gerj l0C] j' n Was zijn eigenbelang er mede rene r ] . ' n zou de gelukkige uitverkoQnderv'i , vroe P er of lat