Eerste blad. DAMESBEENEN Een titel van een boek en 'n opschrift van een artikel beteekenen veel voor den inhoud. Shakespeare wist er niets van toen 'hij vroeg: wat beteekent een naam ? Als boven een artikel staat geschreven „De katoen cultuur van Egypte", zal het zeker 95 % minder lezers hebben dan wanneer het tot titel heeft „Damesbeenen." .. Dat damesbeenen . aantrekkelijk zijn, niet alleen theoretisch als naam van een artikel, maar ook in werkelijkheid is iets .onaantastbaars, maar er bestaan ten opzichte van die welgevormde extremiteiten onbegrijpelijke zedewetten. Men mag er vrij over spreken en over schruven, ze mogen ongehinderd door de straten loopen, ze mogen meer nadrukkelijk in revues vertoond worden, ze mogen bewonderd, geprezen, gevleid, benijd worden — en dan gebeurt er plotseling iets wat eigenlijk geheel ligt tusschen de bestaande vergunningen, voorrechten en droits de conquêtes, maar dat toch verboden wordt. Voor korten tijd waren 't eenige meisjes in Londen die om reclame te maken voor een merk kousen, door de stad liepen, met op haar ruggen de gentle hint ,,Kijkt naar onze beenen!" Ze werden aangehouden en opgebracht — maar we vermoeden dat dit niet is gebeurd uit zedelijkheidsdrang van een .Londenschen bobby, maar omdat de damesbeenen een verkeersstremming veroorzaakten, In het stillere Alkmaar is ook zoo iets gebeurd. Daar waren 't nog niet eens. -echte damesbeenen, maar slechts imitatie. Een bioscoop h; d reclame voor de film ,,De meisjes van Weenen" acht damesbeenen aan den gevel geëxposeerd. Er ontstond daardoor geen oploop, het verkeer werd niet gehinderd, maar de politie gebood „met het oog op de zedelijkheid", de afbeelding te verwijderen en bij een beroep op den burgemeester bleek deze het eens te zijn met de opvatting dat een afbeelding van damesbeenen wel, en echte damesbeenen niet de Alkmaarsche zedelijkheid in gevaar brengen. In Alkmaar mogen geen afbeeldingen van damesbeenen onrust brengen, in Amsterdam mag men Zondags niet dansen — er zijn nog vele andere gemeenten waar allerlei dingen verboden zijn: films, tooneelstukken, muziek, optochten enz. De ijver van de uitvoerders der voorschriften gaat altijd veel verder dan de wetgever voor mogelijk heeft gehouden — en de menschen schikken zich er in. Ja — wat kunnen ze anders doen dan pruttelen, spotten en naar de clandestiene gelegenheid zoeken, die openlijk verboden is ? Men kan toch voor zulke dingen geen oproer maken, niet met voorladers, pieken en kanonnen uit 't museum optrekken naar het stadhuis onder den kreet; Wij willen damesbeenen en muziek! Men schrkt zich dus in de gedwongen ingetogenheid, niet gelaten, maar omdat 't niet anders kan -en omdat men weet dat het maar tijdelijk is. Daarna zal men zijn schade inhalen. De belegerde en hongerende stad denkt veel meer aan eten en overdaad dan een normaal gevoede gemeente ; de aan handen en voeten gebondene snakt er naar armen en beenen te kunnen uitzwaaien, veel wilder en woester dan een ongebondene — en toen de fanatieke boetprediker Savonarola een ongekende strengheid van zeden in Flonrence had opgelegd, barstte de bevolking na zijn ter dood brenging in'ruwer excessen uit dan ooit onder de prachtlievende Medici gezien was. --- Feuilleton DE RUITERS VAN DEN NACHT DOOR RIDGWELL CULLUM. 34) Maar de ander sloeg geen acht op de hatelijkheid. „U heett het recht niet om tusschen ons te staan," ging hij vertoorn voort. ,,U ; ieeft er geen redelijken grond voor? Ik zeg u ronduit, dat ik niet van plan ben mij te onderwerpen. Als uw dochter meerderjarig is, zal ik haar uit dit huis wegnemen, dit . huis, dat geen tehuis voor haar is, en van u, die nooit een vader voor haar was." ,,Volkomen waar," beaamde de ander met sai rende kalmte. ,,Dan heeft u de macht niet om tusschen beiden te komen. De wet -—" ,,Genoeg van dien .onzin," viel de blinde hem voor het eerst met een teeken van ongeduld in de rede. „Zoolang ik leef, zal je nooit met Diana trouwen. Neem dat van mij. En nu, de kamer uit." En op de een of andere manier was Tresler in weerwil van hem zeiven uit het huis en liep hij in den snelsten pas, die zjjn zwakheid toeliet, den weg op naar het logies. Maar, voordat hij zijn bestemming had bereikt, onderving Jake hem, en hij voelde met ae nunsien twijfel, of deze had hem naar" het huis zien gaan en op zijn terugkomst gewacht. „Wel," zeide deze op langgerekten toon, alsof het antwoord, dat hij zou krijgen, hem meer dan gewone voldoening beloofde. „Ik geloof, dat de blinde tamelijk lastig is om mee om te gaan, hè? Ga je van ons weg ? ' Tresier was niet in de stemming om de hatelijkheden van dezen man te verdragen. „Neen,' zeide hij. „Integendeel, ik blijf mijn tijd uit." Jake kon zijn verbazing en spijt ju et verbergen. „Ga je niet weg?" „Neen!" Tresier genoot van 's mans verslagenheid. „En jij tfaat —" „Neen." En plotseling kwam de gedachte in hem op, dat hij den man nu een en ander betaald kon zetten. „Juffrouw Marbolt wordt weggezonden, totdat ik van hier wegga. Bijna drie jaren, Jake," voegde hij er boosaardig bij. Jake stond nadenkend den ander aan te kijken. Hij liet niets blijken, maar Tresier wist, dat hij hard getroffen was. „En wanneer gaat' ze?" vroeg hij eindelijk. „Vandaag over veertien dagen." „O, vandaag over veertien dagen." Toen keek Take nog eens naar den ander, alsof hij hem tegen andere dingen woog, en zeiae daarna kalm: „ik geloof, dat hij beter haa gedaan met haar dadelijk weg te zenaen." l^n met dit raadselachtige antwooid ging hij terug in zijn hut. Een week later zat Tresier weer in den zadel.. Zijn herstelvermogen was wonderbaarlijk. En zijn kracnt kwam zoo snel terug, dat zijn vrienden er versteld van stonden. Frissche lucht en gezond werk waren beter geneesmiddelen dan de dokter zou hfebben'kunnen geven. En die week was voor Tresier van belang geweest. Het is waar, de roovers hadden zich stil gehouden, maar de gevolgen van hun laatste daad waren duidelijk merkbaar. De sheriff was nu aanhoudend in aanraking met de hoeve. Fyles zocht Julian Marbolt dikwijls op en hield dan lange besprekingen met hem en een feit van beteekenis was, dat zijn mannen de plaats-tot een hulpstation maakten. Hij merkte, dat de lange arm van de wet ernstig aan het werk was, en hij was nieuwsgierig te weten in welke richting het eigenlijke doel lag, want hij begreep zeer goed, dat deze openlijlee bewegingen de ware bedoeling verborgen. Hij en Joe waien beide van meening, dat de sheriff le werk ging volgens geheime mededeelingen en zij braken zich het hoofd met hunne pogingen om de diepte der beweegredenen van den slimmen ambtenaar te peilen. Toen gebeurde er iets, wat Tre; Ier reeds lang verwacht had. Hij had Fyles eigenlijk niet meer gesproken na het ge■beurde bij Wilgen Rots, en dat had hem eenigszins verwonderd. Het verbaasde hem daarom volstrekt niet, toen hij op een dag bezig zijnde op een ver vei wijderd grasveld een klein troepje eenjarige paarden bijeen te - drijven, de boersche gestalte van den sherifl boven den rug van een heuvelachtig terrein zag verschijnen en op zijn bonkig paaïd naar hem toe zag komen. Deze ontmoeting was een openbaring voor Tresier. H!j vernam daar iets \an de machinerie, die aan het werk was, van het systeem van verspieden, dat overhetgeheele distrikt werd U'tgevoerd en de slimme manier van toepassing hiervan. Hij vernam onder andere iets van hetgeen Jake uitvoerde. Hoe hij in aanhoudende voeling was met een aantal halfbloeden van het meest verdorven type, en dat zijn handelingen zoo sluw mogelijk waren. Ook vctnam hij, dat zijn eigen poging, een waarschuv/ing voor de Wilgen Rots-gebeurtenis bijzonder op prijs gesteld was en verder dat Fyles verlangde, dat hij verder met hen zou samenwerken. Toestemmend in het verzoek van den ambtenaar, werd hij toen ingelicht omtrent zekere andere dingen voor zijn toekomstige richting. En toen de man verdwenen was op dezelfde spookachtige manier, waarop hij was gekomen, keek hij hern na en toen hij, al wat hij gehoord had, nog eens overdacht, was hij er verbaasd over, hoe Weinig hern verteld was en hoeveel er aan zijn verbeelding was overgelaten en hoe duivelachtig slim die boersche man te weik ging, in weerwil van zijn laatste nederlagen. Gedurende deze dagen hoorde TresIer zeer weinig van Diana, en dat weinige kwam van Joe Nelson. Nu en dan zond zij hem een bedroefd briefje, \ol over haar aanstaand vertrek. Zij vertelde hem, ofschoon Joe dat al gedaan had, dat haar vader Anton in huis had gehaald, speciaal met het doel cm iedere ontmoeting met Tresier te verhinderen en om over 't algemeen dienst te doen als schildwacht over haar. Zij vertelde hem veel, dat zijn hart voor haar deed bloeden en maakte, dat hij 's nachts uren lang vellen vol met opwekkende boodschappen aan haar zat te schrijven. Er was niets aan te doen.. Hij was machteloos om meer le doen, of te trachten haar te troosten en dikwijls^vroeg hij zichzelven af of hij wel den goeden weg had ingeslagen, of hij haaj: toestand niet verergerde door op de hoeve te blijven. Zijn verstand zeide hem, dat het zeker het beste was. Als zij weg moest, dan was zij tenminste bevrijd van Jake en naar wat. voor soort menschen zij ook gezonden zou worclen, er kon voor haar zeker geen slechter gezelschap bestaan dan dat van_ den blinden man en zijn vriend. (Vervolg 2e Blad.). --- BUITENLAND. De onkwetsbare Duce. Een nieuwe aanslag. Aan dingen, die je dagelijks overkomen, ga je wennen. Zoo zal Mussolini, Italië's dictator wel goed wennen aan aanslagen. Gisteren is er weer een op hem gepleegd en zooals zijn gewoonte is bleef hij ook nu weer ongedeerd en de woedende omstanders hebben zich op den dader geworpen en hem gelyncht. . Mussolini maakte een rondreis door Italië, zoo meldt de Crt., en overal begroette hem de menigte met den schuin omhoog gestoken rechterarm, den bekenden fascistengroet. Verschillende officieele gebeurtenissen leidde hij in of vereerde hij met zijn tegenwoordigheid. Zoo wijdde hij een nieuwe spoorlijn van de Italiaansche stad Reggio tot de rivier de Po in. Ook bezocht hij het dorpje Gualtieri, waar hij vroeger als onderwijzer werkzaam geweest was. Een aantal oud-leerlingen wachtten hem op. Hij herkende ze allen nog en onderhield zich met hen in het dialect van die streek. Zoo kwam hij ook op zijn rondreis gisteren te Bologna aan den Noordelijken voet der Appenijnen. Te paard gezeten reed hij langzaam met groot gevolg door de bevlagde straten toen plotseling revolverschoten knalden. Het was tegen het leven van den dictator gericht, doch ook ditmaal verliet hem, evenals bij de vorige aanslagen, het geluk niet, en ongetroffen reed hij door. De volksmassa keerde zich tegen den aanrander, die nog een jeugdig persoon bleek te zijn, en lynchte hem in dolle woede. Het lijk was zoodanig verminkt, dat men tot nog toe er niet in geslaagd is, zijn identiteit vast te stellen. Tijdens den aanslag heeft Mussolini geen oogenblik zijn kalmte verloren. Hij begaf zich haar het station, waar hij een rede hield voor het daar verzamelde officierskorps en zette vervolgens zijn reis voort per speciale trein. Het aantal aanslagen neemt intusschen bedenkelijk toe en de periode tusschen de aanslagen worden steeds kieiner. Nog nauwelijks zijn de gemoederen in Italië tot rust gebracht van den laatsten aanslag door een Italiaansch uitgewekene, die in Frankrijk vertoefde, gepleegd, of deze jongste aanslag brengt heel Italië in beroering. Doch Mussolini, de man van den wil, zal zich hierdoor niet laten weerhouden, en hij zal niet nalaten zich in het openbaar te vertoonen tot vermeerdering van zijn populariteit. * * * De Russische oppositie. Het al-Russische congres der communistische partij te Moskou is begonnen, meldt de Crt. Vandaag wordt het officieele rapport over de scheuring in de partij behandeld. De stemming is zeer optimistisch. Volgens mededeelingen van het Politiek Bureau is een volledige verzoening met de oppositie tot stand gekomen. De leiders der oppositie hebben een verklaring onderteekend, bestaande uit negen artikelen, waarin zij erkennen, dat hun optreden in de laatste maanden onjuist is geweest en in strijd was met de principes van Lenin en met de belangen der partij. In een openlijke verklaring hebben ze thans hun optreden tegen het Komintern betreurd. Voortaan zal de rechtsche groep de politiek van het Komintern krachtig steunen en onvoorwaardelijk gehoorzamen aan de instructies, welke zullen worden uitgevaardigd door het partijcongres, het centrale comité en het Politiek Bureau. Deze mededeelingen beschouwen de communisten als een zuivere staatkundige overwinning en ze noemen het een telken voor het herstel der eenheid. Van concessies aan de oppositie toegezegd is nog niet'"' bekend. * * V. De m ij n w e r k e r s s t r ij d. De smeekbede van Cook aan Rusland schijnt resultaat gehad te hebben. De alsemeene raad van het Russische vakverbond heeft besloten aan de Britsche mijnwerkersfederatie een mdlioen roebel over te dragen uit het fonds, dat door het Russische vakverbond ten bate van de Britsche mijnwerkers is ingezameld. De rantsoeneeri ng van kolen in Engeland is verhoogd tot 1% H.L. per veertien dagen. De cokésrantsoeneering bedrfpo-t 'thans 3 H.L. per veertien daeren. Het aantal arbeidende mijnwerkers bedroeg Zaterdag 209.557, d. i. een vermeerdering van 7 1 75 in één dag. * Het. Spaansche program. Enkele dagen geleden maakten we melding van de verschillende punten, die Primo de Rivera op zijn program had geplaatst. Thans is hij begonnen enkele punten hiervan uit te werken. Zoo is de kabinetsraad Zaterdag bijeengeroepen. Besproken werd o.a. de samenstelling van de wetgevende vergadering, welke Primo zal bijeenroepen met toestemming van den koning, ondanks de dreigementen van de parlementariërs, dat zij zich, indien dit lichaam bijeenkomt, bij de republikeinen zullen aansluiten. Bij zijn uitvoering van het programma steunt Primo vooral op den handel. De mededeeling, dat hij de beschermen'tte tarieven zal uitbreiden, heeft een goeden indruk gemaakt. Een koninklijk besluit zal binnenkort gepubliceerd worden, waarbij den verschillenden departementen verzocht zal worden de begrootingen in te dienen voor het nieuwe fiscale jaar, dat in Januari aanvangt. De fiscale positie wordt thans beter geacht door de beëindiging van den Marokkaanschen oorlog. Het Berlijnsche v er keers conflict. Het conflict bij het Berlijnsche verkeerspersoneel wordt steeds dreigender. Zaterdag heeft het personeel van de Berlijnsche ondergrondbaan gestemd over de vraag, of de arbitrale beslissing inzake de loonregeling zal worden aangenomen dan wel of de staking zal worden geproclameerd. Ofschoon de definitieve uitslag nog niet bekend is, zou ruim 90 % van het personeel zich voor staking hebben uitgesproken. Ook is het personeel van de autobussen in stemming gegaan over bovengenoemde vraag. Ook hier vermoedt men een meerderheid voor de staking te krijgen. Stellig wordt gerekend op het solidariteitsgevoel van het trampersoneel. Morgenmiddag zal een poging: tot arbitrage gedaan worden, waarbij de oud-minister Wissell als bemiddelaar zal optreden. * * * De reclame-reis. De naam der Roemeensche dynastie, waarover de koning zich bezorgd heette te maken, als gevolg van het opvallende gedrag der Roemeensche koningin in Amerika, blijft bedreigd. Eerst werd op echt melo-dramatische wijze gemeld dat de koning ziek, later ernstig ziek en eindelijk hopeloos ziek was. Dit beteekende dat Z. M. zoo ontdaan was over het koninklijke gedrag van H. M. in Amerika. H. M. zou terugkeeren, werd toen bericht, hetgeen dus beduidde te doen uitkomen de liefde der koningin voor Z. M. En toen deze vertooning was afgeloopen, werd met effen gezicht verkondigd: de koning is heelemaal niet ziek en ook niet ziek geweest. t * * De Hohenzollernskwestie. Er begint schot te komen in de naleving van de artikelen van het compromis met de Hohenzollerns. Een der bepalingen luidde, dat Pruisen aan het vroegere koningshuis een bedrag in contanten van 15 millioen mark zal betalen. De eerste termijn van 5 millioen mark zal heden aun den vertegenwoordiger van de Hohenzollerns, den heer Von Berg, te Berlijn worden uitbetaald. De tweede termijn van 5 millioen mark zal op 1 Februari en de derde even groote termijn op 3 Mei 1927 worden uitbetaald. * Wilhelm II.. De Zwitsersche pers wijdt eenige kolommen aan den vroegeren Duitschen keizer Wilhelm II. Zoo weet ze te vertellen, dat hij ernstige plannen koestert om zich metterwoon in Zwitserland te vestigen en wel in het kurhaus Monta Verita bij Locarno. Dit kurhaus, dat aanVankelijk een inrichting voor aanhangers van de natuurgeneeskunde was, zou ten zijnen behoeve verbouwd worden. De Zwitsersche bladen zijn echter in het geheel niet ingenomen met zijn komst. Ze wijzen op de ervaring, die Zwitserland opgedaan heeft met de gastvrijheid die het aan andere ex-monarchen verleend heeft. Ze schrijven, dat Wilhelm de wereld maar één dienst kan bewijzen en wel:-stil te blijven, waar hij is. » Ex-keizerin Zita. De vroegere keizerin van OostenrijkHongarije vertoeft nog in Spanje als gast van het Spaansche koningspaar, en wijdt zich geheel aan de opvoeding harer kinderen, zoodat men in den laatsten tijd niet veel omtrent deze door sommigen als eerzuchtig beschreven vrouw hoort. Nu schijnen haar financiën niet al te ruim te zijn. Vandaar dat een aantal Spaansche edelen een fonds hebben opgericht voor den aankoop van een kasteel. De laatste honderdduizend peseta's, die no'g ontbraken, zijn thans aan dit fonds geschonken door den Spaanschen nabob, markies Valdecilla, zoodat de plannen ten uitvoer kunnen worden gebracht. Waarschijnlijk zal een kasteel te Leqüeitia, een klein plaatsje nabij Bilbao, worden aangekocht. "V — In Polen dreigt een wrijving tussclien den Landdag en den premier Piloedski over het feit, dat de afgevaardigden de voorlezing van de presidentieele boodschap inzake de opening van de zitting staande moeten aanhooren. De meeste • partijen verzetten zich tegen dit verlangen. Piloedski is vast besloten zijn wil door te drijven, desnoods door middel van ontbinding van den Landdag. — Gedurende eenigen tijd bestond er een loonconflict tusschen de Fransche reeders en de koopvaardijmatrozen, dat tot een staking had geleid. De onderhandelingen tusschen een commissie uit de Fransche reeders én den bond van ,,inscrits maritimes" hebben nu tot een overeenkomst geleid. De soldij der matrozen zal met 4 frs., die der stokers met 55 frs. per maand worden verhoogd. — Een der Fransche bladen meldt, dat in Januari een bijeenkomst zal plaats hebben tusschen Briancl en Mussolini, waarbij de mogelijkheid van eenFranschItaliaansch bondgenootschap en de quacstie van de anti-fascistische propaganda in het buitenland besproken zullen worden. — In het conflict bij de Rijnscheepvaart hebben de vertegenwoordigers van het Duitsche rijksministerie van arbeid een arbitrale uitspraak gedaan, waarbij een zekere loonsverhooging wordt vastgesteld. j, — Bij koninklijk besluit wordt de militaire dienstplicht in Perzip ingevoerd. De recruteering_begint 7 November. --- De grootste locomotief ter wereld. Op het traject New York—Harmoiv is een eleetriselie goederentreinloooinotief in dienst gesteld, welke als dö grootste ter wereld kan worden beschouwd. ---