Moderne telefooncel. Te Los-Angeles heelt men nieuwe telefooncellen geconstrueerd. Men heeft, als men daarin telefoneert, geen hinder van de drukte op straat en kan rustig een telefoongesprek voeren. --- Eerste blad. AANGENOMEN! Wat zou de eigenlijke, de ware reden zijn dat het Nederlandsche parlement de Belgen een buitenkansje schenkt, waarover onze buren hun triomfkreten niet zullen kunnen inhouden ? Wat zou de ware reden zijn ? De politiek? Deze verderfelijke aan 't misdadige grenzende invloed, die nooit en nimmer met 's lands belang telt, doch alleen maar met haar eigen gezag en behoud ? Hier schijnt de politiek niet de volle schuld te hebben aan de noodlottige beslissing, want de groote partijen waren niet eenstemmig over dat verdrag. Er waren 24 kath. voor en 5 tegen • 10 antirev. voor en 2 tegen; 14 soc.-dem. voor en 18 tegen. De vrijheidsbond (8); vrijz. dem. (7), christ.-bist. CU) waren eenparig er tegen. Uit deze stemming zou men moeten opmaken dat niet de politiek hier de beslissing heeft gegeven. Wat dan wel ? Een deel der volksvertegenwoordiging zal overtuigd zijn geweest dat dit in ons land zoo fel bestreden en in België verheerlijkte verdrag tot heil van 't land zal strekken. Een ander deel is bekoord. geworden door des ministers eloquente en charmante gaven; sommige zullen bevreesd zijn geweest voor de gevolgen van een verwerping; eenigen zullen minister Van Karnebeek' hebben willen redden, maar de eerst bedoelde groep, zij die eerlijk en met de hand op het hart gelooven dat dit onbehoorlijke verdrag goed en gunstig zal zijn voor Nederland, dat getal is naar wij meenen, veel kleiner dan 50. We moeten ons echter nu aan dat getal houden, 50 voor en 47 tegen. Een uiterst zwakke meerderheid, die na een dagenlang debat en vinnigen strijd is verkregen. In België daarentegen werd het verdrag zonder discussie met algemeene stemmen goedgekeurd. Deze tegenstelling alleen al is voldoende om te doen uitkomen in wiens belang de overeenkomst zal zijn en wie er de mooiste zij bii zal spinnen. We zullen den klaagzang niet verder voortzetten en onze hoop nu bouwen op de Eerste Kamer, die we meer wijsheid, dieper inzicht en nuchterder beleid toewenschen in deze aangelegenheid dan de Tweec'.e heeft getoond te bezitten. --- BUITENLAND. Wapenstilstandsdag. C'oolidge over Europa.; De herdenking in Engeland en België. Het was gisteren acht jaar geleden, Hat door het sluiten van den wapenstilstand een einde kwamr aan den wereldkrijg, een oorlog, zoo erg, als men nog niet eerder in de geschiedenis heeft aangetroffen. Door de geheele wereld werd een zucht van verlichting geslaakt toen aan dezen oorlog een einde kwam. Het is dus begrijpelijk, dat men dien gedenkvvaardigen dag, waar op de wapenstilstand werd gesloten, in de verschillende landen herdenkt. Zoo heeft president Coolidge gisteren een rede gehouden, waarin hij aanving met te verklaren, dat het thans de tijd niet is om over het verleden te spreken, maar wel over de toekomst. Het voornaamste is, dat de wereldoorlog niet meer is. Wat de oorzaken er van waren is van minder belang dan hetgeen nog in de toekomst ligt. Met dit laatste gezegde doelde Coolidge op de toetreding van de Vereenigde Staten tot het Permanente hof van internationale justitie te 's-Gravenhage. Van het Permanente hof zijn dikwijls verkeerde voorstellingen gegeven, welke tot veel misvattingen omtrent de beginselen en de doeleinden van het hof bij het Amerikaansche volk hebben geleid. Coolidge heeft de toetreding door de Ver. Staten bepleit, echter op voorwaarde, dat de statuten van het hof gewijzigd zouden worden om aan de inzichten van de Ver. Staten tegemoet te komen. De senaat heeft de staten over de toetreding gepolst, doch velen hebben te kennen gegeven, dat zij niet geneigd zijn in te stemmen met resoluties van den Senaat over deze kwestie. Coolidge achtte de mogelijkheid van de toetreding van de Ver. Staten tot het hof niet groot, zoolang de staten zich niet met deze willen vereenigen. De Amerikaansche staatsman sprak in den loop van zijn rede ook over de bewapening van de V. S. Amerika, zoo betoogde hij, heeft zich verplicht mede te werken tot het vermijden van den wedren in de bewapening. Amerika zal zich weten te beschermen zonder aan dien wedstrijd mede te doen. Een dergelijke strijd leidt slechts tot nieuwe conflicten. Belangrijk was hetgeen Coolidge zeide over de verhouding tusschen de Oude en de Nieuwe Wereld. Hij waarschuwde eiken geest van wantrouwen en haat tegenover andere volken te bannen. Amerika wenscht vriendschappelijke betrekkingen met alle andere volken te onderhouden. Een eerste vereischte daartoe is een vriendschappelijke houding van de zijde der V. S. Men zegt, dat Amerika in Europa niet meer gezien is, maar dat is overdreven. De V. S. zijn een crediteur-natie en dit beteekent, dat de belangen van Amerika in de Europeehsce sfeer gekomen lijn, waarin achterdocht en wantrouwen al te veel heerschen. Gaat men op deze wijze de aandacht op Amerika vestigen, dan is dit volgens president Coolidge een bewijs, dat de Vereenigde Staten niet over het hoofd worden gezien. Deze inderdaad belangrijke rede hield Coolidge bij de inwijding van het Vrijheidsmor.ument te Kansas City in den staat Missoury.In Engeland heeft een herdenkingsplechtigheid plaats gehad bij den Cenotaaph te Londen. De koning, de prins van Wales en de hertog van York legden daar kransen neer. Duizenden officieren en manschappen van leger, vloot en luchtdienst namen aan de plechtigheid deel. Het graf van den Onbekenden soldaat is gisteren door velen bezocht. Ter gelegenheid van den wapenstilstandsdag heeft prins Henry van Engeland, die in België vertoefde, naar aanleiding van het vorstelijk huwelijk, een krans op het graf van den Onbekenden Soldaat te Brussel gelegd. Later volgden delegaties van de regimenten van het garnizoen met de regimentsvlaggen en een militaire muziekkapel. Toen al de vlaggen en de delegaties rond het graf waren geschaard, verschenen, door de „Brabangonne" begroet, koning Albert, de koningin, prins Karei en prinses Marie José. De koning legde een krans van chrysanten aan den voet van het graf neer, terwijl in het Warandepark het kanon bulderde. Een kort stilzwijgen volgde daarop, waarna weer de „Brabanconne" werd gespeeld. Na het vertrek van den koning del deerden de delegaties vóór het grafmonument. M, DeDuitsche politieke toestand. Rijkskanselier dr. Marx heeft met de leiders der sociaal-democraten gepraat en met succes. Dr. Marx heeft den sociaal-democraten beloofd meer contact tusschen hen en de rijksregeering te zoeken, ter vermijding van gebeurtenissen, zooals den laatsten tijd hebben plaats gehad. Na deze conferentie zijn de soc.dem. leiders naar hun fractievergadering gegaan en hebben daar verslag uitgebracht over de overeenstemming, die zij hebben weten te bereiken. Intusschen beloofden de sociaal-democraten, dat voorvallen, als hierboven bedoeld, zich niet zullen herhalen. Met deze belofte hernemen de soc.-dem. dus hun houding van welwillende oppositiepartij tegenover de minderheidsregeering. De rijksregeering zal trachten een voorloopige schikking te treffen, waardoor alle partijen elkander zullen verdragen. De rijkskanselier zal een bespreking met de vakvereenigingsleiders houden over de wettelijke regeling van den arTjeidstijd, * *• * Strenge maatregelen. Mussolini, de man met de ijzeren vuist heeft een wet in werking doen stellen, betrekking hebbende op de openbare veiligheid ten aanzien van de anti-fascistische organisaties. Alle anti-facistische politieke partijen en vereenigingen, die een verdacht karakter dragen, zijn door een toepassing van deze wet ontbonden verklaard. In economische organisaties zijn de besturen, waarop verdenking rustte, vervangen door regeeringscommissarissen. Mussolini heeft Malinverno, de prefect van Genua, benoemd tot zijn kabinetschef bij het departement van binnenlandsche zaken. V D e V e e m m o o r d-p rocessen, Een nieuwe vrijspraak van Schulz. Zooals niet anders werd verwacht. Men had in het proces van den onder-officier Gödecke wederom geen bewijzen. Kan het dan anders, dan dat men luit. Schulz, tegen wien de officier van justitie zeven jaar tuchthuisstraf had geeischt wegens aanstichting tot moord, vrijsprak. Ook luit. Hayn, teger. wien V/2 jaar tuchthuisstraf was geëischt, is vrijgesproken, terwijl Klapproth, tegen wien de eisch vijf jaar tuchthuisstraf luidde wegens het. toebrengen van lichamelijk letsel, tot een jaar gevangenisstraf werd veroordeeld. ♦ ♦ * — Naar aanleiding van een bericht in Fransche bladen, dat de kwestie van Duitschland's ontwapening thans geregeld was en de intergeallieerde controle zou worden beëindigd en zou overgaan op een orgaan van den Volkenbond, verklaart men in gezaghebbende kringen, dat deze berichten geen officieel karakter droegen. Een dergelijke oplossing zal eerst plaats hebben, nadat aan de eischen der gezantenconferentie zal zijn voldaan. — De financieele secretaris van de schatkist heeft gisteren in het Engelsche Lagerhuis medegedeeld dat van tevoren behoorlijk kennis zou 'worden gegeven van eenig voornemen tot intrekking van het verbod tot invoer van buitenlandsch vleesch. In verband met het heerschen van mond- en klauwzeer in Europa was het niet waarschijnlijk "dat het verbod spoedig zou worden ingetrokken. — In een gevecht met fanatici zijn een bevelvoerend officier en drie soldaten te San Juan los Lagos (Mexico) gedood. Aan de zijde der fanatici vielen eveneens vier dooden. Troepen werden uitgezonden om de rebellen te tuchtigen. — Te. Honkong zou volgens een bericht in de Times het gerucht loopen, dat vier leden der bemanning van den torpedojager „Wild Swan'' bij Sjanghai zijn gedood en dat een lid der bemanning van den torpedojager ,,Wivern" gewond is. — De prefect van Perpignan heeft den Spaanschen functionaris, die een poging deed om tot kolonel Macia door te dringen, met tot nog toe onbekend doel, uit het land gezet. Hij zal op zijn verzoek naar België worden gezonden. --- BINNENLAND. De moord in de Asterstraat. De dader bekent. De kastelein F. de Ruyter, waarvan we gisteren meldden, dat hij, op aanwijzing van een getuige weder gearresteerd was, en die aanvankelijk hardnekkig bleef ontkennen iets mot de moordzaak in de As terstraat te Rotterdam te maken te hebben, heeft thans bekend, de dader te zijn, nadat hem de revolver werd getoond, dio uit de Maashaven was opgcvischt. Verschillende getuigen hebben hem ook als dader herkend. Ook werd de verdachte nog geconfronteerd met don man, die hein als de dader had aangewezen. Nadat do commissaris yan politie hem gemoedelijk had toegesproken, barstte hij in tranen uit, en verklaarde: Ongeveer een jaar geleden heeft Reingoud omgang gehad met mijn vrouw, maar na eenige maanden wilde zij niets meer van hem weten. Als het daarbij gebleven was, zou er zeker niets gobeurd zijn, want ik had wat mijn vrouw betreft een streep onder de rekening gezet. Maar Remgoud schoon het niet goed to kunnen zetten, dat-mijn vrouw hem uit den weg ging. Hij putte ziofr uit in allerlei laffe, geniepige plagerijen, die mij razend maakten. Meermalen had hij de aardigheid mijn café op te bellen, en ais hij hoorde, dat ik aan do telefoon was, dan nog riep hij sarcastisch: Cliristien, ben jij daar". Als dat gebeurde gooide zoowel mijtt vrouw als ik den haak neer. Dikwijls als ik hem tegenkwam hield ik hem staand, om hem te vragen: „Zeg Krijn, laat het nou uit zijn mot die plagerijen. Wat gebeurd is is gebeurd, maar plaag mij niet langer, want zoo gaat het niet." Het spreekt vanzelf, dat ik hem in mijn café niet meer toeliet, maar hot is dikwijls gebeurd, dat hij in een drongen bui toch bij mij binnenkwam en zeide: „Wordt er hier noar getapt?" Op die manier haalde hij mij het bloed van onder de nagels vandaan. Dikwijls is het gebeurd, dat als ik hem op straat aanspialc om hem te waarschuwen, hij een mes trok en zeide: „Kom maar op". Den een of anderen dag a>u hij mij toch te lijf zijn gegaan. Daarom kocht ik vier weken geleden een revolver. Zaterdagmiddag kwam hij met zijn vader in het café van mijn broer, en daar heeft hij mij sreer uitgelachen. Ik ben toen weggegaan prn geen ruzie te krijgen. Op dat. oogenhlik had ik absoluut de bedoeling niet ham neer te schieten of hem op te wachten. Toevallig ben ik hem tegengekomen toen ik een poosje later door de Asterstraat liep. Ik ging op hem toe en zeide: „Nou Krijn, nou moet het maar uit zijn", waarmee hij bedoelde de twist bij te leggen. Maar evenals vorige malen maakte hij een beweging of hij een mes wilde trekken, zoo vertelde de verdachte. Toen werd ik dol en dacht, nu moet het maar gebeuren. Ik trok mijn revolver en vuurde op hom, eenmaal of zesmaal. Als u zegt dat er zesmaal geschoten is pal het wel zoo zijn, maar ik weet het met, want ik was totaal mijn kop kwijt. Zijn revolver had nij daarna voorzien van nieuwe patronen, om zich zelf dood te schieten, doch de gedachte aan zijn twee kinderen hielden hem ervan terug. Nu ik u dat allemaal verteld heb, ben ik veel meer opgelucht, dan ik in jaren geweest ben, sinds die kerel mij zoo geplaagd heeft. Als de man mij met rust gelaten had zou er niéts gebeurd zijn, want mijn vrouw wilde niets meer van hem weten, sinds het haar bekend was, dal hij er prat op ging, als hij een anderen man met zijn vrouw bedroog, zoo verklaarde hij aan den commissaris. Verdachte eindigde met de verzekering dat hij zich beslist vrijwillig zou nebben aangemeld, als zij den verkeerde voor hem in de gevangenis hadden gezet. Voorgesteld» veranderingen. Uit de begrooting der - financiën. In de Algemeene beschouwingen wordt gewezen op den grooten achterstand der curecte belastingen. Sommige leden drongen echter aan op een gematigd en beleidvol optreden bij de inning van belastingen. Wat de forensenbelasting betreft werd door verscheidene leden aangedrongen op spoedige terhandneming der aangekonoigde herziening van de bepalingen inzake deze belasting, vooral ten opzichte van inkomens b.v. beneden ƒ2500. Met betrekking tot de personeele belasting werd er op gewezen, dat de klasseindeeling van de gemeenten een herziening behoeft. Aangedrongen werd op spoedige wijziging van de Tabakswet ca de opheffing der Rijwielbelasting. Men vroeg om wijziging van art. 43 der Pensioenwet opdat ambtenaren bij* het bereiken van den 60-jarigen leeftijd den dienst rtiet pensioen kunnen veilaten. Ook is nog even de toestand, geschapen door den watersnood, aangevoerd. Verschillende leden betreurden het zeer dat de regeering de zorg voor de slachtoffers van den watersnood heeft overgelaten aan het particulier initiatief. Over het georganiseerd overleg voj: de belastingambtenaren is een onbevredigend oordeel geveld. Enkele leden wezen er op dat Zondagsrust voor verscheiden belastingambtenaren nog een ij del woord is. Ook de salarissen zijn niet luxueus en daarom wordt op verbetering aangedrongen. Wat betreft de eeredienst werd aangedrongen op losmaking van den finandreien band tusschen kerk en Staat. Verwondering wekt de mededeeling, dat de refeerinp- ten behoeve van de algemeene Centrale Bankver;. voor den Middenstand, in December 1925 een extra garantie heeft verleend van / IÖ. 000.000. Het verdrag met België. Een rede in den Rotterdameen en gemeenteraad. Naar aanleiding van net aannemen van het Nederlandsch-Be'gisch verdrag heeft de wethouder van openbare werken te Rotterdam, mr. A. de Jong (A.R.), in de raadsvergadering van gisteravond het volgende gezegd: „Wij komen hier samen, diep onder den indruk van hetgeen heden is geschied. Deze beslissing, die door ons reeds eenige dagen met vrees in het hart werd tegemoet gezien, is gevallet). Do Tweede Kamer heeft het tractaat met België aangenomen. Elk lid van onze- vergadering, onverschillig van welke politieke rionting, betreurt dit besluit. Menigeen van ons zal ten grave zijn gedaald vóórdat de nadeelen hiervan zichtbaar z;jn geworden. Maar nu de slag is gevallen, a'tnans In eerste instantie, geloof ik, dat nog menigeen, die nier than3 zit, de gevolgen hiervan zal ondergaan. Het Rotlerdamsche gemeentebestuur is altijd van mcening geweest, dat Rotterdam zich buiten de aotie tegen het traktaat moest houden". Spreker en de neer Heykoop, die reed3 waren toegetreden tot het comité van aotie tegen net traclaat, hebben zich daaruit op aandrang van den burgemeester teruggetrokken. Met groote dankbaarheid Herdacht spr. wat de Rotterdamschc Kamerleden In deze zaak hebben gedaan, inzonderheid de heer Brautigam. Er is in de Tweede Kamer gezegd, dat Rotterdam zich wel zal kunnen verweren. We hebben nu nog eenige hoop op de Eerste Kamer, maar als ook die het tractaat aanneemt, zullen we toch, naar ik vertrouw, vol energie en één van zin tegen den stroom blijven oproeien en het belang van Rotterdam blijven zoeken. • HET WASSENDE WATER. De ongerustheid over een mogelijke dijkbreuk bij Overasselt in Maas en Waal verdwijnt. Men is overtuigd, dat de wer-, ken, die dezen zomer zijn uitgevoerd, aan de binnenzijde van de dijken, voor het herstel van de schade, die veroorzaakt werd door het onder water staan van de polders, alsook de werken, die aan «Ie buitenzijde van de dijken zijn uitgevoerd, benevens do verhoogingen der dijken, voldoende weerstand bieden aan het water. In het rijk van Nijmegen heeft een panische schrik geheerseht door het verrassend snel wassen van het waterjuist op den dag, toen een punt van den dijk tegenover Grave voor het aanbrengen van herstellingen afgegraven was, en bovendien voor een uitslaanden brand te Keur in den nacht van Zondag op Maandag de brandklok te Wijehen werd getuid. De bevolking geraakte in een zenuwachtige stemming; zelfs de burgemeester van Wijehen maakte voorbereidselen voor een overhaaste vlueht voor hem en zijn gezin. Ook te Dreumel hebben soortgelijke vreesaanjagende geruchten de ronde gedaan, die evenwel allen gelukkig geen waarheid bleken te bevatten. De Maas bij Roermond is 34 o.M. gevallen. Do benedenloop is echter nog stijgende. Te St. Agatha trachten do menschen het water door het maken van dammen zooveel mogelijk te keeren. In Boxmeer wordt het verkeer met booten onderhouden, evenals men te Cuyfc de verbinding met Mook per boot in stand •ho-udt. De mensehen werken met man en macht om do dijken te versterken. Vooral de Valuwsoho dijk, waarover men het verkeer met Katwijk nog kan onderhouden, is door de aanhoudende regens: in een erbarmelijken toestand gekomen. EEN NOODLOTTIGE PROEF. Toen gisterochtend een proef zou worden genomen tijdens de natuurkundeles in de U. L. O.-school aan de Prins Hendriklaan te Rotterdam waarbij spiritus gebruikt werd, geraakte deze spiritus in brand. Waarschijnlijk tengevolge van den schrik, is er toen nog meer spiritus bijgegoten, zoodat de vlammen nog felier oplaaiden. Het hoofd van de school, die bij de proef aanwezig was, en de onderwijzer, benevens drie van de leerlingen, kregen brandwonden en moesten zich onder geneeskundige behandeling stellen. TUMULT IN DEN AMSTERDAMSCHEN GEMEENTERAAD. Tijdens de zitting van den Amsterdamschen gemeenteraad is het cp de publieke tribune tot groot tumult gekomen, toen het werkloozenvraagstuk in behandeling werd genomen, zoodat de voorzitter gelastte de tribune te ontruimen. Onder geschreeuw en scheldwoorden werd hieraan vo-ldaan, waarop de zitting eenigen tijd werd geschorst. Nog lang bleef het ook in de zaal onrustig. Korte berichten. — Te 's-Heitogenbosch is een auto, beladen met uit België binnengesmokkelde spiritus, aangehouden door rijksambtenaren. In verband daarmede zijn twee Tilburgers en een Bosschenaar gearresteerd en naar het politiebureau overgebracht. De auto werd in beslag genomen.— Naar aanleiding van de vergeten veemarkt te Woerden, bericht de gemeentesecretaris van Woerden, dat niet het dagelijksch bestuur de markt vergeten had, doch dat het een verzuim is van den betrokken marktmeester. --- Feuilleton. DE RUITERS VAN DEN NACHT DOOR RIDGWELL CULLUM. 102) — „Ja, en ik zou zeggen, dat de beteekenis je wel duidelijk zal zijn. Je staat nu op bet pad, vriend, waar wij allen eens komen te staan en dat gewoonlijk genoemd wordt ,,de weg, vanwaar nie* mand terugkeert." Het is een breedt., gladde weg en een die zoo effen voor den voet is, als je ooit ergens zou kunnen vinden. Hij is zoo gemakkelijk, dat je niet kunt laten om door te loopen, en je leert eerst de ellende ervan inzien, als je om zoo te zeggen, terug zoudt willen gaan, Ik meen, dat het nog makkelijker is een van de ijspaden naar den top van gindsche bergen te beklimmen dan terug te keeren van dien weg. De bodem van dien weg is bloed, bloed, dat meestal misdadig vergoten is en de oppervlakte is bestrooid met allerlei kwaad, zooals jij en ik uitgevoerd hebl>en. Ik geloof ook niet, dat het een lange weg is. Hij is heel kort, feitelijk komt zijn eind plotseling en gewelddadig. Maar ik geef toe, het eind is niet altijd hetzelfde; soms vindt je een touw in de lucht hangen, soms steeKt er een mes soms is er een pistool met een lichten haan bij de hand, zooals het mijne. Maar jk verbeeld mij, dat al die dingen precies hetzelfde beteekenen. Het is de dood, man, en het is niet zoo gemakkelijk ook. Zeg, )ij en ik, wij staan aardig dicht bij dat eind. Jij vooral. Ik geloof, dat jij er het eerste overgaat. Misschien dat ik er ook overga, als ik klaar ben. Het is voor ons soort niet precies noodig over het evangelie te kletsen, maar ik wil je toch iets zeggen, waar jij nu misschien wel oor voor hebt. Het is over het meiske van iemand — zijn vrouw — van iemand, die je nooit iets in den weg had gelegd. Maar eerst zal je die wanten van je wat optrekken, ik zie, dat zij wat onrustig beginnen te worden en rondkrabbelen, alsof ze lust voelen iets vast te grijpen." De halfbloed deed geen poging om te gehoorzamen, maar staarde koel in het magere gelaat tegenover hem. ,,Handen op!" bulderde Arizona met een vreeselijke verandering van stem, zoodat de ander zijn hémden uitstak, alsof hij geschoten was. Arizona ging naar hem toe en haalde een zwaar pistool uit 's mans jaszak, en nadat hij zich overtuigd had, dat er geen andere wapens meer verborgen waren, nam hij zijn vorige plaats weer in. ,,0, ja, ik sprak juist over de vrouw van dien ander," vervolgde hij rustig. ,,Zeg, je hebt tegenover dien ander vuil gehandeld. En die ander was ik. Ik zeg niet, dat ik een puik ecntgenoot voor dat vrouwtje was, maar dat ging jou niet aan. Het schandaal was, dat ji] in den omtrek bleef hangen, wachtende tot haar man uit den weg was, en dat je er toen met haar en alles vandoor bent gegaan. II: geloof zeker, dat ik je daarvoor zal dooden. Maar ik ben niet zoo vuil al3 jij. Ik ga je behandelen, zoo al 5 jij mij niet gedaan zou hebben, als ik zat, waar jij nu bent en ik niet. Je gaat den weg, vanwaar niemand terugkeert, maar je kunt daarheen gaan, zooals je niet bent, als een man." Arizona's strenge, kalme toon verbitterde zijn toehoorder. Maar „Taaie Mc. Culloch" was niet de man om te schreeuwen. Hij was moorddadiger van aard, en zooah de open Amerikaan haatte en verachtte, en nauwelijks begreep. Hij vergenoegde zich met een cynischeopmerking, die den vulkanischen aard van den ander deed ontbranden, zoodat hij ter nauwernood in staat was zijn hand tegen te houden. Ik was goed voor haar," zeide hij ter verontschuldiging. „Jij goed voor haar? Jij, die wist dat haar man leef del Jij die misschien nog een half dozijn andere vrouwen in leven hebt? Jij was goad voor haar? Wel je zult er nu voor boeten met stukken, stukken, die druipen van bloed — jouw bloed." De __hal fbloed haalde weer de schouders op. Voor het oog was hij onverschil lig, maar inwendig verwenschte hij het toeval, dat hij wanten aanhacl, toen hij het bosch inreed. Hij lette op, hoe Arizona uit den zadel kwam. Jtlij zag de teekenen van zwakte, die de anüer niet meer kon verbergen, maar zij beteekenden niets voor hem, tenminste niets dat hem kon helpen. Hij wist, dat hij afhankelijk was van den cow-boy, en waarom? Die ring van wit metaal, die de loop van een pistool beteekent, heeft de macht om zoowel dapperen als lafaards in toom te houden. Hij durfde zich niet te bewegen en was wijs genoeg, dit ook niet te probeeren. Arizona jaagde zijn paard het bosch in, en stapte op zijn gevangene toe, die nog te paard bleef zitten. Op een paar meters van ?ijn stijgbeugel bleef hij staan. Op zijn trekken lag nu de schaduw van een somberen glimlach, toen hij stilstond en in het gelaat keek, waaruit zooveel voorgewende onverschilligheid sprak. „Zie je dit pistool?" vroeg hij, de aandacht vestigend op het wapen, dat hij in zijn rechterhand had, ,,het is oen vijf! en veertiger en ik geloof, dat twee van de loopen geladen zijn." Toen schraapte hij met zijn voet de sneeuw van een plek van den weg af. „Dit pistool leg ik hier neer," vervolgde hij, zich bukkend om het neer te leggen, maar steeds met zijn oog op den ruiter. „Dan ga ik zoo achteruit", en hij liep met lange, gelijke passen achteruit, „en 'k reken, dat ik vijftien pas geteld heb. Nu maak ik nog een plek schoon," voegae ni] er somDer dij ais een ciuiyoacntige goocneiaar, die ue voortgang van zijn kunsten besair ijlt. ,,;\u, 'laaie Mc. Culloch, zai jij , vuile veilt die je bent, toen latso-eniijK sterven. |e zult sterven als een lieer in een eeriijic gevochten duel. Je zult sterven op een nette manier, die veel te goed voor ie is, maar vergis je met — dood ga ie. ja, je zult van dat paard afkomen en op die plek gaan staan, en dan tel ik drie, netjes en rustig, eén, twee, drie! Juist zoo. En dan rapen wij ieder zoo'n pistool op en schieten, ik geef toe, dat jij het eerst zult vallen, omdat ik je ga, doodschieten — zeker, zeg, ie zult mij verplichten .van dat paard af te komen." De halfbloed bewoog zich niet. Zijn onverschilligheid verliet hem onder het wel overlegde plan van dezen man. „Kom van dat paard af," bulderde Arizona met de kracht van zijn onder-, drukte woede. De man gehoorzaamde oogenblikkelijk en het was nu duidelijk, dat zijn moed hem begaf. Maar daarentegen rees zijn sluwheid. Hij deed een wanhopige poging om met gemaakte onverschilligbeid naar zijn plaats te slappen, en zijn vurige oogen bespiedden iedere bewe« ging van zijn tegenstander. En Arizo* na's uitgehongerden toestand viel henj nu geducht op en deze ontdekking deed! in zijn brein een mogelijk middel to$i ontsnappen oprijzen. 7 ' J ^ (Vervolg 2e Blad. \ . — ---