KERK EN SCHOOL. Een medische faculteit? De kwestie van de stichting van een 4de faculteit vóór 1928 I's urgent. In een juist verschenen vlugschrift in de Vrije Universiteit projecteert dr. D. Schermers een medische faculteit als deze 4de. Hi) komt daarbij tot de volgende conelusie's: „De Vrije Universiteit is niet in staat atflve te zorgen voor een medische faculteit, die liet recht heeft examens af te nemen en getuigschriften uit te reiken. De V. U. worde uitgebreid met een medische faculteit die voldoet aan den minnnum-eisch, dien de wet stelt voor bet hebben van een bijzondere Universiteit. Voor dit doel is het noodzakelijk, dat zoo spoedig mogelijk worde voorzien in de beide aanwezige vacaturen (physiologie en psychopathologie). Een derde katheder worde gevestigd in de algemeene ziektekunde en daarvoor benoemd een hoogleeraar, die de beschikking krijgt over een eigen laboratorium. Voor deze hoogleeraren worden bijzondere leerstoelen gevestigd aan de medische faculteit van een Openbare .Universiteit, bij voorkeur te Amsterdam of te Utrecht. De V. U. neme geen plannen in overweging om over te gaan tot den bouw van eigen ziekenhuizen of klinieken." --- ONZE KOLONIEN. Hoe 't was &n is. Een gep. gezagvoerder van de K.P.M. MJhrijft aan de Haagsche Crt.: Nu ik in uw blad las over verspreiding van circulaires der „Perhimpoenan Indo*eeia", kom t mij een gesprek met een 1 grijzen inlander in de gedachte. Deze oud© heer reisde met zijn vrouw fan Halmahera naar Toeal. Kei Eilanden, om zijn zoon, die bij do gewapende politie stond, op te zoeken. Het deed mij genoegen te hooren, hoo de oude zich witte over de vroegere tijden en thans. „Wij leven in een rus lig en tijd, toewaai fcaptèn, verklaarde hij. En hoe was het .vroeger? Radja's, die „kera* sekali" (zeer machtig) waren. Andere kampongs, d» over ons faeenvielen, roofden en moorden en huizen verbrandden. De éjahuts durven 'lit niet meer, want zfij weten, dat de Kompeuie (gouvernement) hen weet te vinden en hen streng straft. Omzei onrust is weggenomen. Wij kwinen onze kebons veilig beplanten." Wij, Paketvaaiiiui, die dus over den geheelen Indisehen Archipel komen, wij 1 hebben uo veranderingen ten goede in den loop der jaren kunnen volgen. Gezien hebben wij de vruchtbare uitwerking van bestuursmaatregelen, zendings- en missiewerk. Nemen wij o.». do Tamimbar-eilanden. In 1906 kwamen d« kroeskoppen nog in oorlogsdos aan boord der schepen. Onderling beoorlogden do kampongs zich. Oneenigheden onderling eindigden met afgeslagen menschennoofden. Vaak moesten ev etraf-eixpedities heen om aan dat geharrewar onder elkaar een eind te maken. Toen ik als gezagvoerder in 1919 in die streken terugkwam, zag ik geen naakte wildemannen meer. Den vettigen kroeskop waren zij kwijt. Aan hun benamen hadden zij behoorlijke en zindelijke kleeding. In de scholen zagen wij gewasschen kinderen ordelijk in de klas zitten. Onder leiding van den mannelijken of VTOuwelijken goeroe (meestal Amboneeneesche of Menadoneesche zendelingeai) werd goed gezongen en heten zij hun fhrl torkeet hooren. Op mijn vrni-ig aan den' gezaghebber kreeg ik ten antwoord: „Een Tamimtaaree--: in oorlogsdos hebben wij' niet' meer Dio kuut'u dus niet fotografceren, kapitein." De vrees voor de centrale macht, de Kcmpenie, heeft bovenal dit bewerkstelligd. Ook dieneu wij eerbied te hebben voor de Jffollandsche en Indische zenthngsoieneehen, groot, en klein. Een inoord- oen tra. 1 e. Door dan 'landraad te Soerabaaj ia een aanvang gemaakt met de zaak betreffende de geheime communistische vereeniging ,,'Peitjat Tondo Panggroe