Buitenland Frankrijk's schuld aan Amerika lil het schuldenprobleem, waarin Euro; a na den oorlog verward is geraakt als een dronken hommel in het web van een broodnuchtere spin, spelen de schulden van Frankrijk aan de Vereenigde Staten vrijwel de voornaamste rol. Een rol van tweede rangsbeteekenis speelt verder in deze aangelegenheid, de nooit uitgesproken, maar daarom niet minder daadwerkelijke waarheid, dat zoo goed als Duitschland niet veel zin heeft aan Frankrijk te betalen, Frankrijk op zijn beurt bitter weinig geneigd is Amerika te betalen. Het vraagstuk der internationale schulddelging is daarmee gekomen in het tweede stadium, dat van Briand, nadat de periode Stresemann een voorloopig slot heeft verkregen. Heel de wereld oogt daarom thans naar Briand en is nieuwsgierig naar de manier, hoe hij zich uit de kwellende greep zich van over den Oceaan zal bevrijden, te meer omdat Engeland ten deze in vriendelijke harmonie met Amerika knijpt. Intuschen, de Engelsch—Amerikaansche druk op de Fransche politiek moge niet van dien aard zijn als men aanvankelijk misschien verwacht had, niet te ontkennen valt, dat de positie van Briand bij de komende vredesonderhandelingen er te dezen aanzien niet sterker op is geworden, zoo oordeelt een dagbladcorrespondent. Reden genoeg, zegt hij, voor dezen onvergelijkelijken tacticus met de grootste voorzichtigheid te manoeuvreeren. Een hypotheek op zijn politiek is sinds jaren de schuld aan de Ver. Staten. Zooals men weet is 29 April 1926 de wijze, waarop deze zou worden afgedaan, geregeld bij een accoord tusschen Mellon den staatssecretaris van financiën te Washington en Berengör, destijds Fransch ambassadeur aldaar. Den 1 Aug. a.s. komen echter te vervallen de betalingen, die Frankrijk heeft te doen voor het materiaal, dat het van de Amerikanen heeft overgenomen na afloop van den oorlog. Alleen een spoedige ratificatie van dit accoord maakt het mogelijk de betaling dier groote som geleidelijk te doen geschieden. Tot nog toe echter is de Fransche Kamer onwillig geweest aan de overeenkomst haar goedkeuring te hechten. Uit volksvrees zoowel als uit parlementair-tactische overwegingen heeft de meerderheid er nimmer aangewild, de laatste weken echter is — juist van rechts — een campagne begonnen voor de ratificatie. Laten we — uldus de redeneering van mannen als Pertinax — toch snel die schuldquaestie met Amerika afdoen, dan hebben wij op de a.s. internationale conferentie de handen vrij. Men begrijpt den opzet. Parijs weet, dat het nog altijd mogelijk is de Amerikanen in belangrijke Eurepeesche quaesties mee te krijgen, mits men hun gevoeligheid ontzie ten aanzien der schuldvordering. Met die overeenkomst tusschen Engeland en Amerika voor de vlootsterkten heeft het nog zoo'n vaart niet en zoolang dit vlootgeschil niet uit den weg is geruimd, zijn er voor Frankrijk nog allerlei mogelijkheden. Welnu, zegt Parijs, maken wij gebruik van die kans, die wij nog hebben. Laten wij met Amerika in het reine komen. Zijn gezindheid ten opzichte van ons zij op de komende conferenties zoo gunstig mogelijk; wij hebben die noodig teneinde onze eischen te doen praedomineeren. — Hst congres van den Britschen nationalen bond van spoorwegarbeiders besloot aan het bestuur op te dragen, om met inachtneming van een opzeggingstermijn van drie maanden het verleden jaar tot stand gekomen contract op te zeggen, krachtens welks bepalingen deJoonen met 2% procent werden verlaagd. Het bestuur zal zich thans in verbinding stellen met de beide andere bonden van spoorwegarbeiders, ten einde het .over een gemeenschappelijk te volgen gedragslijn eens te worden, waarna onderhandelingen met de spoorwegmaatschappijen zullen volgen. — In het Lagerhuis zeide Snowden, de kanselier van de Schatkist, in antwoord op een vraag van den afgevaardigde Somerville, dat de regeering de Fransche regeering niet had aangesproken over de betaling van de Fransche schulden aan Engeland. Somerville vroeg verder: Heeft de kanselier ook inlichtingen, of Frankrijk de overeenkomst met Groot-Brittannië denkt te ratificeeren? Snowden antwoordde: Ik weet niet méér dan gij uit de dagbladen. Het rapport van de commissie van deskundigen over de schadevergoedingen en de oorlogsschulden is in het bezit der regeering gekomen. Er zal een internationale conferentie worden gehouden om het rapport te bespreken. De kanselier achtte het daarom beter, geen voorbarige verklaring af te leggen. — Een deputatie van de Vereeniging van Britsche Kamers van Koophandel, die gisteren gehoor vroeg bij Lawson, den parlementairen secretaris van het ministerie van Arbeid, heeft critiek geoefend op de wijze, waarop de totaal-cijfers der weikloozen worden samengesteld. De woordvoerders wezen er op, dat de cijfers het werkelijk totaal overtroffen doordat daarin werden opgenomen arbeiders, die lichamelijk of geestelijk ongeschikt of slechts tot lichten arbeid in staat waren. Zij verzochten om een andere, en meer gedetailleerde becijfering. Lawson zegde toe, de in het midden gebrachte opmerkingen zeer nauwgezet te zullen overwegen. — Oud-minister Neville Chamberlain heeft gister in een voor de-Empire Association uitgesproken rede verklaard, dat een nieuwe industrieele politiek voor het rijk moet worden geformuleerd. Niet slechts een politiek om zich te beschermen tegen buitenlandsche concurrentie, maar in alle deelen een politiek om den imperialistischen handel te bevorderen, waarvan in de toekomst de redding van GrootBrittannië afhangt. --- Feuilleton DE PLAATSVERVANGER Door RICHARD MARSH Vrij naar het Engelsch door 11 C. M. G. de W. -)(Het jonge meisje scheen bepaald verschrikt te zijn. Zij was achteruit gegaan totdat zij precies tegen den wankelen muur aanstond. Haar oogen waren wijd opengesperd zooals de zijne zooeven, zij keek bepaald verschrikt. Het was duidelijk dat zij opeens bang voor iets was, dat dat iets wezen kon was niet zoo duidelijk. En hij scheen niet van plan te trachten daar ac.iter te komen, liever te doen of hij er geen notitie van nam. Met een snelheid die zij natuuilijk moest opmerken stapte hij van het onderwerp af. „Welnu juffrouw Hallam, nu wij óns aan elkaar zooals liet hoort hebben voorgesteld en wij tenminste iets van elkaar afweten, zou u mij Veel genoegen doen my naar een van die plaatsen, die u oaareven noemde, den weg te wijzen. HOOFDSTUK V Wanneer vrienden el kaar ontm oeten Geheel Messina scheen naar de kade geloopen te zijn. Het was een zonderlinge, maar tragische verzameling menschen. Mannen, vrouwen en kinderen van allerlei stand en zoo vreemd mogelijk 'uitgedost. Sommigen hadden haast geen kleederen aan, anderen de zonderlingste kleedingstukken. _ Vropen in mannenkleederen, mannen in vrouwenrokken. Rijken waren niet gemakkelijk tah armen te onderscheiden; men had wel den indruk, dat de armen de meeste drukte maakten. Het was niet onwaarschijnlijk, dat er negen van de tien alles verloren hadden wat zij bezaten, tot familieleden toe. Verscheidene van die Sicilianen, die een leven maakten als een oordeel, waren misschien naar bed gegaan, rijk niet alleen in familieleden, maar sommigen misschien ook in aardsche goederen. En nu? De nacht had in dat alles verandering gebracht. Het was niet te verwonderen dat zij, een beetje te luid misschien, hun bittei lot bejammerden. Het was een tooneel van verwarring, met de ineengestorte gebouwen op den achtergrond, de weg haast onbegaanbaar dooi hinderpalen van allerlei aard, de zee, die niet alleen over den havenmuur was geslagen en tot nu toe geen plan scheen te hebben het terrein te verlaten waarop zij beslag had gelegd en heen en weer bruiste, als 't ware toornig en aangevuurd 'door een onbekende macht, dreigde met schrik en verwoesting. De menigte liep heen en weer, gillend en gebaren makende. Ambtenaren en politieagenten, verre van tot kalmte en rust aan te manen, vermeerderden eerder de verwarring door hun verkeerde maatregelen. Op eenigen afstand van het land lagen de schepen, die het doelwit vormden van al deze menschen. Hier en daar werden booten afgezet. Kwamen zij "aan land, dan holden zij er naar toe. Wanneer ze hun zin hadden gekregen, zouden de sloepen veel te vol zijn geladen en zonder twijfel zijn omgeslagen. Dit tooneel van verwarring scheen Talbot te amuseeren, maar zijn gezellin geenzins. Zij scheen er alleen de droevige zijde van op te merken, het dwaze en ongerijmde maakte indruk op hem. „Een mooie, practische troep menschen lijken ze mij toe. Ik heb zulk volk wel eens meer bij een paniek gezien, ze zijn dadelijk 'hun hoofd kwijt. Ik zou wel eens willen weten of er iemand onder die menigte is met een greintje gezond versland. Wc moeten hem wel met een lantaarntje zoeken, laten we hopen, dat we hem spoedig vinden.' 1 Het jonge meisje keek hem aan met een blik dien men lang niet vleiend kon noemen. „Waarom zegt u dat? U begrijpt die menschen zeker niet. Ze hebben honger en hebben geen brood. En dan die kinderen, die arme kleine kinderen, kijk dan eens hoe ze schreien. Denkt u niet, dat dat het voldoende 'is een moeder krankzinnig te maken wanneer ze haar kind hoort schreien van honger en ze kan hun niets te eten geven." Op zijn beurt zag hij haar aan alsot hij haar hard oordeel afkeurde. „Het spijt mij, dat ik het uitgesproken heb, ik_ meende er geen kwaad mee. Ik heb hardop mijn gedachten uitgesproken. Het kwam bij mij op, dat iemand, die kalm blijft, er zeker het beste afkomt. Als ik hun taal kon spreken zou ik eens met hun praten. U moet mij niet zoo scherp beoordeelen, ik ben niet onvatbaar voor medelijden met de menschen, maai mij dunkt dat dit een geval is waarop een persoon met tact en goede woorden en die heU goed 'me? hen meende heel veel invloed op zulk een volksmenigte zou kunnen hebben. Hé, wat is dat? Ik geloof, dat ik daar Engelsch hoorde praten. Heidaar, mijnheer. Zou ik die alleen Engelsch en geen andere taai'kan spreken, u even iets mogen vragen? Op mijn woord ik geloof werkelijk, dat u zeeofficier is. Dat is het gelukkigste en mooiste wat ik nog gezien heb sedert ik weet niet hoe lang.'' De persoon, tot wien hij zich wendde, was een jongmensch in de uniform van een Engelsch zee-officier. Hij had een jong gezicht en blond haar en was de eenige kalme persoonlijkheid, voorzoover zij konden beoordeelen. Hij wendde zich met een glimlachje tot hen, toen hij 'een dame opmerkte groette hij beleefd. „Neem mij niet kwalijk, ik heb haast. Ik geloof, dat iedereen op het oogenblik haast heeft. Maar is er iets waarmee ik u van dienst kan zijn?'' „Ja zeker, geet ons eenige inlichtingen waar 'Wij een schip of een bootje of iets van dien ztarcl kunnen vinden, om van hier ergens anders naar toe te kunnen gaan. Ik spréék daar liever niet over, maar of het wat geld kost komt er niet op aan, en als het wel helpt om over geld te praten, doe het dan zooveel als u wilt.'* De zeeman begon te lachen. „Ik zie wel, mijnheer, dat u een Amerikaan is. ' „Neen, daarin vergist u zich toch. Ik ben wel een heelen tijd in Amerika geweest en in buien van opgewondenheid komt dat misschien voor den dag. Maar ik ben een Engelschman evengoed a's u en daar ben ik 'even trotsch op als u. Maar om op dat vaartuig terug te komen?,' 1 (Vervolg 2e Bladi --- Stadsnieuws Zon en Maan Zaterdag 6 Juli. Zon, opkomst 4.4T, ondergang 9.21. Maan, opkomst v.m. ?.35, ondergang n.m. 9.47. Nieuwe Maan 10.07 n.m. Het licht op rijwielen enz. moet x /z uur na zonsondergang worden ontstoken. Een oud Delftsch klooster Gewijd aan de H. Barbara Het perceel aan de Oude Delft, dat later tot weeshuis werd ingericht bood oorspronkelijk huisvesting aan kloosterlingen en droeg den naam van St. Barbaraklooster. Over den oorsprong van dit klooster wordt verhaald, dat nadat eenige geestelijke vrouwen ongeveer 10 jaren samen hadden gewoond in een huis aan den Geerweg, zich omstreeks 1400 een dezer nonnen van „St. Aachten" Van de anderen afscheidde, een huis aan het Rietveld huurde en daar met eenige andere vrouwen in gemeenschap van goederen leven ging. Nadat zij daar 1Yi jaar gewoond hadden huurden zij een huis tegenover de Nieuwstraat aan het Oude Delft, alwaar zij 1 jaar verblijf hielden. In het jaar 1405 kochten de nonnen dit stuk grond en lieten er een klooster bouwen. De geschiedenis van dit klooster werd het eerst beschreven door Jan Jansz. van Delft, de 8ste pater van het klooster en na diens dood voortgezet door pater Christiaan van Adriehem. De titel van het geschrift luidt: „Die eerste oorspronck ende begliinsel van dat Convent van sinte Barbaren binnen Delft, alhier beschreven mette handt van mr. Jan Jansz. Pater des zelve Convents." Het stuk begint als volgt: „Omtrent dat jaer ons Heeren dusent drie hondert ende tachtich, als die devotie hier in Hollant seer verslapt onde verlopen was, soe datter weynich Conventen in Hollant waren daer men eenich regiment hilt of reformatie, soo synder sommighe devote maachden geweest binnen Delft, die die gheest Gods liaar harten beroert heeft tot een ofghescyede leven te leiden, ende want sy niet en saghen hoe dat sy dat soude moghen beghinnen, soo syn sy mit malcander overcomen, ende hebben mit den anderen ghehuurt een huis aan die Gheewech int Nieuwelant, ende was een houten huis, ende hebben daar by een ghewoont." Over de eigenlijke stichting van het klooster, na de verschillende verhuizingen, wordt dan gezegd: „Int jaar ons Ileeren 1405 toe hebben die susteren van sinte Barbaren ghecost van dat Convent van sint Aechten die plaats daar sy nu wonen om hondert Nobelen, daar of bevorwaart is, dat sy souden uitreyken an eeuwighe staande renten dat Convent van sint Aechten een Noben 's jaars, en noch oem Jacop acht pont Holl. sjaars. Ende syn in dat jaar voornoemt op die plaatsy*hecomen omtrent Meye. Ende huer eerste Pater is gheweest Meester Maerten Ghysbrechtsz. ende regierden 2 jaar. Obiit (overleed) Anno 1410 ende leyt begraven in de oude kerek, in onse Vrouwe Capelle, voer onse Vrouwe Outaar." Onder pater Pieter Gerritsz., de derde van het klooster, ging het gesticht sterk vooruit „ende die eerste kerc is onder hem ghemaact ende ghewyt geweest als men schreef 1417 op sinte Benedictus dach." Onder het bewind van dezen pater sloten zich de meeste nonnen bij diens orde aan. Turnkring 'sGravenhage Wedstrijden Bij de Turnkring 's-Gravenhage en omstreken zijn talrijke gymnastiekvereer,-gingen aangesloten, uit Den Haag, Wastland en Delft. Evenwel, om fle vereenigingen die nog niet bij dien kring aangesloten zijn, op te wekken dit alsnog te doen, en tevens om de gymnastiek te propageeren, zal morgen (Zaterdag) middag, hier ter stede een turndag worden gehouden, waaraan verschillende vereenigingen medewerken. Hiervan noemen we: Olympia, Sparta en Brünhilde allen te Delft; Turnlust, W. I. K., Donar, te Den Haag; V. D. L. en Sparta uit Maassluis. Deze vereenigingen stellen zich morgenmiddag op aan de Hugo de Grootstraat, vanwaar men 2.30 uur vertrekt. Er volgt dan eerst een omwandeling door de stad, welke tevens een marschwedstrijd is. Op het terrein aan de Laan van Altena, worden daarna oefeningen uitgevoerd en het volgend^ programma afgewerkt: 2.30. Vertrek van den optocht. 3.15. Opmarsch en vaandelgroet. 3.30. Toestelturnen Heeren. 3.45. Vrije oefeningen meisjes. 4.00. Demonstratie van handbal en en tamboerijnbal, resp. door Olympia (Den Haag) en Olympia (Delft). 4.20. Vrije oefeningen jongens. 4.35. Oefeningen naar keuze. 4.45. Oefeningen naar keuze. Oefeni/h voortbewegen meisjes Turnlust (H.) en Olympia (D.) 4.55. Estafette 4 x 80 M„ dames, 4 x 100 M. heeren. 5.30 Toestelturnen dames en jongens. 5.45 Vrije oefeningen meisjes en jongens. 6.00 Afmarsch. Rolprent-revue Delfia-fcioscoop Broederhaat is de veelbelovende titel, van de film die deze week op het programma van de Delfia-bioscoop staat en waarin sterren ls Jetta Goudal en Victor Varconi optreden. Ze behoort tot de beste van Loet C. Barnstein's producties. Ziehier iets omtrent het scenario: Reeds sedert maanden hebben de Arabieren hun beste strijders verloren, doordat de Fransche kolonel Gautier hem te slim af was. Huil opperbevelhebber heeft een beeldschoone kleindochter, Zita, genaamd en als opperhoofd van hun kerk gebiedt hij haar, zich in verbinding te stellen met de Franschen, door met kolonel Gautier te trouwen, om zoodoende achter hun geheimen te komen. Ze doet het voorkomen alsof ze door de Arabieren overvallen -is en kolonel Gautier krijgt haar lief en trouwt met haar. In den avond van hun huwelijksdag moet hij voor een geheime militaire bespreking naar Parijs en Zita volgt hem per boot onder een aangenomen naam. Op reis ontmoet zij den beroemden violist Jean La Coste, die haar oprecth lief krijgt en zij bemint hem wederkeerig. Bij hun aankomst te Parijs ontdekken zij, dat Jean La Coste de broeder is van haar echtgenoot Pierre Gautier en Jean slechts een tooneelnaam heeft aangenomen. Jean wil zijn liefde onderdrukken, doch Zita smeekt hem haar mee te willen nemen. Bij een zeer vertrouwelijk onderhoud komt Pierre binnen en Jean om Zita te redden, neemt de schuld op zich. Nu verandert Pierre's broederliefde in haat en hij beveelt zijn broer om, als gewoon soldaat dienst te nemen in zijn regiment. En hij, wiens handen slechts gewoon waren, een viool te bespelen, moet nu het grofste werk verrichten. Zita bezoekt hem en nogmaals verklaart zij hem haar liefde. Als hij dan zegt, haar niet meer te beminnen, wil zij zich wreken. Zij verraadt de Fransche legergeheimen aan het Arabische opperhoofd en doet het voor komen alsof Jean La Coste de spion was. t Jean La Coste wordt daarvoor ter dood veroordeeld, doch voor hij gaat sterven vraagt hij nog eenmaal Zita te mogen zien. En in den kerker, in het aangezicht de» doods, bekent hij haar zijn groote liefde. Als Zita dan hoort, dat hij nooit heeft opgehouden haar te beminnen, gaat zij heen en bekent, dat zij de spion was en als de volgende morgen de klok zes uren slaat, wordt Zita gefusilleerd inplaats van Jean. •¥ * * Doelen-kino ,,Amateur-detectives!" Deze dol-vermakelijke filmklucht in zeven acten met het komische duo Karl Dane en George K. Arthur in de hoofdrollen, is weer een van de filmen, waarin het komische span Karl Dane en George K. Arthus, die met Kwattasoldaten en Circusdilettanten reeds zooveel duizenden menschen over den geheelen aardbol aan het lachen hebben gemaakt, gelegenheid vinden hun talenten te ontplooien... en dezen keer in een gansch nieuwe situatie. Wederom is het de strijd om hetzelfde aardige meisie, die den langen Dane en den korten Arthur met elkaar in botsing brengt, waarbij opnieuw blijkt, dat de beste hersens lang niet altijd hun verblijfplaats kiezen in het grootste lichaam. In deze rolprent treffen wij Karl Dane en George K. Arthur te zamen als bedienden aan in een groot hotel van Chicago, de stad, die tegenwoordig in Amerika de slechte reputatie geniet van het grootste aantal misdadigers binnen haar muren te bergen. Karl is de huis-detective in het hotel en George één der vele lift jongens. Beiden kampen om de gunst der lieftallige Lois de steno-typiste van het groote hotel. In haar hart geeft het jonge meisje de voorkeur aan den kleinen, doch pienteren liftjongen. Aan de mededinging der beide mannen wordt tijdelijk een eind gemaakt, als Dane opgedragen wordt zijn bijzondere bescherming te verleenen aan een der vrouwelijke gasten, mevrouw Winters, een handelaarster in juweelen, die een uiterst kostbare verzameling parels bij zich heeft. De hotel-detective is zoo dom hiervan melding te maken tegenover Doctor Orloff, ook een der gasten, die lezingen houdt voor de logé's over Egyptische Oudheidkunde. In werkelijkheid is deze Orloff het hoofd van een internationale dievenbende en heeft hij zijn tenten in het hotel opgeslagen voornamelijk met de bedoeling mevrouw Winters te berooven. Zooals immer loopt alles goed af. De kleine ,,hij" behaalt de overwinning en tevens zijne uitverkorene. De lange bluffer wordt flink gestraft voor zijne verwaandheid. Alles bijeen genomen is deze film zeer dé moeite waard om te zien. Roxy-theater Hyena's van den Balkan heet ditmaal de hoofdfilm in Roxy theater, die handelt over vrouwenhandel, internationale politie, schuld, en liefde. Hieronder volgt een scène uit dat boeiende werk, weergegeven in eenvoudige woorden, die desondanks een goed beeld geven van het geheel. Het aas is goed geworpen, de visch bijt, en we zien hoe** Irene zich enkele weken later met mevrouw Von Erdellyi (de vriendin van Akkunian) op reis begeeft naar Athene. Mevrouw Von Erdellyi is heel vriendelijk tegen haar, en in een open auto rijden ze naar het adres, dat deze den chauffeur opgeeft. Hier echter verandert de vriendelijkheid in de grootste ruwheid, en met een kreet van afschuw komt Irene tot de ontdekking waar ze gebracht is. Tegelijk met haar is ook Ida Schulz in het bordeel aangekomen, en in de grootste ellende vinden de twee .meisjes elkaar. Nog een Duitsche is daar, en hoewel zelf door het bestaan in dat huis afgestompt, wil ze toch die beide meisjes redden. Door haar toedoen wordt Irene juist op het laatste oogenblik gered. Ze was opgesloten met een man, en hoewel ze zich tot het uiterste verdedigde waren haar krachten juist uitgeput, toen de te hulp geroepen matrozen met geweld de deur openbraken en den man ongenadig afranselden. Ook de politie was gewaarschuwd en zoo werden de meisjes gelukkig gered en naar het Duitsche consulaat gebracht, waar ze eindelijk door Giza Farkas werden gevonden. Akkunian, die heeft weten te ontsnappen, is echter bevreesd, dat de meisjes alles aan de politie zullen vertellen, weet hen echter op hun thuisreis op geraffineerde wijze voor de tweede maal te ontvoeren. Eerst na hevige scènes en worstelingen, waarbij de geheele Atheensche politie-macht tegen de bende optreedt, mag het Giza gelukken zijn verloofde weer terug te winnen. Ida Schulz zal echter haar vaderland niet terugzien. Zij sprong voor de revolver, die Akkunian op Giza wilde afschieten en kreeg daardoor den voor hem bestemden kogel midden in liet hart. Flora-bioscoop ,,De Bloedbruiloft". Dit is een historische film van groote waarde. Ze schetst een brok wereldgeschiedenis dat uoor alle historici tot de meest belangrijke gerekend -wordt, dat waarin Maria de Medicis den toon aangaf. In de hoofdrol: Norina ïalmadge, welk feit de film reeds tot een eerste klasse prestatie verheft. Zie hier het begin der geschiedenis, welke hier op zoo voortreffelijke wijze in beeld wordt gebracht: Catharina de Medici had na veel wikken en wegen toegestemd in het huwelijk tusschen haar dochter Marguerite de Valois en den leider der Hugenoten, Henri de Navarre. Op den avond van 2o Aug.loTo werd aan het hof een bal gegeven ter eere van dit koninklijk huwelijk. Terwijl de gasten zich vermaken begeeft Catharina, die in dit huwelijk haar toestemming had gegeven om haar vijanden des te beter te kunnen raken, zich naar den koning en wist na lang praten hem te bewegen een edict te teekenen, waarin stond vermeld, dat alle Hugenoten zouden worden gedood. Het bal, dat zich kenmerkt door zijn buitengewone grootsche opzet, was het tooneel van vreemde ontmoeitingen; immers hier ontmoetten zich voor het eerts weer de aanhangers der Medici en die der Hugenoten. Menig booze blik trof een tegenstander, menig hand greep naar het zwaard, maar daar bleef het bij, men was de gast van de koningin en dat moest men eerbiedigen. Toch warert er nog wel andere wapens om iemand te wonden. Graaf Charles de la Doche wist zijn doel te treffen door te llirten met de verloofde van Rupert de Yriese, wiens familie sedert jaren de doodsvijand van die van La Roche was. Rupert betrapte de la Roche, terwijl hij Margot de Vaiceoir omhelsde en zooals het m die jaren de gewoonte was, werd een dergelijke beleediging door een duel gevolgd. Rupert bleef meester van de situatie, had het in zijn macht de Valoise te dooden, maar schenkt hem om hem te vernederen genadiglijk het leven. Inmiddels hadden Catharina's volgelingen een laatste bevel ontvangen en v/aren tot vervolging overgegaan. Charles de la Roche was nu m de gelegenheid zich te wreken. Met Rupert voor het huis van Margot gekomen, stelde hij hem voor de keuze of overgelaten te worden aan de genade van het grauw of redding van beider leven in ruil daarvoor 5 jaar dienstbaarheid aan het huis de la Roche. lerwille van zijn verloofde stemt Rupert hier in toe ; Margot wordt onder geleide m veiligheid gebracht en Rupert volgt de graaf na eerst den eed van trouw te hebben gezworen, naar diens kasteel. Yoeland, de zuster van graaf de la Roche, zette groote oogen op, toen zij vernam, wie deze vreemde dienaar was. Dit neemt echter niet weg, dat na Rupert's worsteling met een losgebroken wolf en door zijn verder optreden, Yoeiand een groote achting voor den dienaar begon te voelen, die dreigde in liefde over te gaan. Een bezoek van hun oom Louis, waarbij deze vermelde dat zijn dochter bezwaar maakte tegen een hugelsjk tusschen haar en de hertog de I oers, deed Yoeland besluiten haar nichtje een bezoek te brengen. Het afscheid van haar ziekelijk zusje Anne viel haar zwaar en haar zwager en haar zuster zag haar ook zeer ongaarne vertrekken. Daar Rupert Yoeland zou vergezellen had Anne hem tot haar ridder verkozen om haar zuster te beschermen en schonk haar beschermeling een lok haar bij het afscheid. Charles de la Roche had Rupert toegestaan weer een zwaard te dragen, doch alleen om zijn zuster te beschermen. DE HONDERD HEEREN In dit nummer vindt men de portretten van de nieuw gekozen honderd heeren in Den Haag. Van één dezer, den sociaal demonaat Drop is de naam niet juist weergeven: oaaer zijn toto staat Brok. RIJKSVOORLICHTINGSDIENST Blijkens ,het jaarverslag hebben de werkzaamheden van den dienst zicli in he* algeloopen jaar sterk uitgebreid, voornamelijk tengevolge van de groote toeneming van het aantal aanvragen. Teneinde dezen grooten toevoer van aanvragen te verwerken, was het noodzakelijk een nieuwe arbeidsverdeling onder het personeel tot stand te brengen, waarbij in het bijzonder aandacht werd geschonken. aan de wenschelijkheid van het uitoefenen van een scherpe controle op de juistheid der proefnemingen, welke aan de uitgaande adviezen ten grondslag hggen. De dienst geniet nog steeds gastvrijheid 'in het textiellaboratonum van de afdeehng Mechanische Technologie van de T. H. Door het steeds uitbreiden der werkzaamheden ontstond êen nijpend gebrek aan Euimte. Een oplossing werd gevonden, door de onder het laboratorium gelegen kelderruimte, welke als bergplaats diende, tot laboratorium ïn te richten. Het aantal aanvragen bedroeg in 1928 977» tegen 715 in 1927, een toeneming dus van ruim 36 pet. Het aantal onderzochte monsters steeg in nog sterker mate. "Er werden namelijk in 1928 onderzocht 2308 monsters tegen 1551 in 1927, heetgeen een vermeerdering beteekent van 49 Pet. Sinds 1924 heeft het aantal aanvragen zich verdubbeld. , Hieruit volgt dat de dienst zich in een steeds toenemende belangstelling mag verheugen. Ook \verd door rijks- en andere overheidsinstellingen in het afgeloopen jaar belangrijk meer van den rijksvezeldienst gebruik gemaakt. De vlugge alwerkmg van de aanvragen werd verschillende malen vertraagd, doordat belanghebbenden de vragen onjuist of zeer onduidelijk stelden. Voor belanghebbenden stelt de dienst gaarne vragen lijsten ter beschikking. Omdat het wenschelijk is gebleken aan verschillende van de m het verslagjaar verkregen ervaringen meer afgemeene bekendheid te verleenen is afgeweken van de gewoonte om verschillende daarvoor in aanmerking komende onderzoekingen in het jaarverslag te pubheeeren. Deze zullen dit jaar meer uifvoeng afzonderlijk worden gepubliceerd in „De Textielindustrie''' onder den titel „Het keuringswerk m 1928" EERVOL ONTSLAG Met iggang van 1 Juli 1.1. is aan den hoofdkantonnier-opzichter van de provinciale waterstaat, J. v. d. Wildt, eervol ontslag verleend in verband met het bereiken van den 65-jarigen leeftijd. „ORANJEDAG" Men schrijft ons: ,,Oranjedag" stijgt immer niet alleen in ledental, maar ook .n de sympathie van allen, die haar werken gadeslaan. Het bestuur werd heden verrast met de klinkende belangstelling door schenking Van een som van f 250,— en één van ƒ 25,—. Hieruit moge blijken, dat het werken van ,,Oranjedag" de volle belangstelling der Delftsche bevolking heelt. Met het oog op het uitgebreid programma voor de openbare viering van den verjaardag van H. M. de koningin op 31 Augusus a.s. is veel geld noodig, reden waarom wij de vereeniging ,,Oranjedag" in uw aller belangstelling aanbevelen en met nadruk onderschrij ven: ,,Wie volgt?" ONDERSCHEIDING VOOR ONZE PROFESSOREN De universiteiten van Kaapstad en van Witwatersrand hebben, naar aanleiding van het congres der „British Association" alhier, onderscheidenlijk prof. dr. ;W. de Sitter uit Leiden en prof. dr. G. A. F. Molengraaf f uit Delft eershalve den graad van doctor in de wis- en natuurkunde verleend„ONS HUIS" Het programma van het concert, dat a.s. Zondag in „Ons Huis" wordt gegeven, luidt: 1. Kröningsmarsch, Meyerbeer. 2. Ouverture Rosamunde, Fr. Schubert. 3. Rachel (grande valse), L. Langlois. 4. Ballet des Parfums, Fr. Popy. 5. Ouverture Romantique, Keler Bela. ü. Am meer (Lied), Fr. Schubert. 7. Kinderhederfilm, arr. R. J. v. Seuren 8. Vredesklanken. J. Feltzer. HET ZEESCHIP MET DE KACHELS In ons blad van gisteren vermeldden wij het grootsch gebeuren dat een „zeekasteel" geladen met kachels Delft's haven was komen binnenvallen. De lading is beheel bestemd voor de Delftsche firma n.1. de fa. van der Heide uit de Jac. Gerritstraat. „DELFTSCHE MARKTEN" Tengevolge van een misverstand is verzuimd bij het artikel „Delftsche Markten" in ons nr. van eergisteren te vermelden dat het was van de hand van wijlen mr. L. G. N. Bouricius, archivaris der gemeente. NIET GEGUND __ Dijkgraaf en Hoogheemraden van Delfland hebben het uitbaggeren van den voorboezem van het stoomgemaal Van der Goes en andere -bijkomende werkende, na bespreking in comité, niet gegund. KANTONGERECHT Openbare dronkenschap: J. H. C. D. te Drift: f7 .50 subs. 3 d. h., W. J. H. te Delft: f6 subs. 3 d. h. Overtreding politeverordening Berkel en Rodenrijs: M. J. T. te Rotterdam, f0.50 subs. 1 vv. t., A. M. v. B. te Rotterdam, li. subs. 1 w. t. Overtreding locaal Tramwegnet: hC. B. te Delft: f 10 subs. 5 d. h. Overtreding Invaliditeitswet: Th. A. R. te Schipluiden: driemaal 'f2 subs. drie maai "i d. h. Overtreding keur Delfland: J. C. C. E., C. W. T. h.v. J. C. C. E beiden te 's-Gravenhage en J. A. T. B. te Amsterdam: geen straf. Over eens anders grond loopen: M. H. te Maassluis: f2 .50 subs. 1 d. h. Overtreding Jachtwet: G. J. v. d. V. en N. P. G. v. d. H. beiden te Wateringen: elk f 5 subs. 2 d. h. Overtreding politieverordening Monster: J. F. zonder vaste woonplaats: f3 subs. 2 d. h., A. N. M. v. H. te Naaldwijk: 16 subs. 2 d. h. Overtreding Spoorwegwet: W. S. V. zonder vaste woonplaats: f 4 subs. 2 d. h. Overtreding politieverordening Delft: J. F. D. te Delft, f 10 subs. 5 d. h. D. v. d. A., J. C., A. v. D. allen te Delft: elk f 2 subs. 1 d. h., A. W. te Amsterdam, j. Th. v. A. te 's-Gravenhage, J. C. J. te Delft, allen f 3 subs. 2 d. h. Overtreding motor- en rijwielwet: M. W. S. te Rotterdam, f3 subs. 2 d. h., P. C. V. te Delft, f 1 .50 subs. 1 d. h., W. L. S. te Schiedam, f 5 subs. 2 d. h., J. W. W. te Schiedam, f 5 subs. 2 d. h., J. J. S. te ,s-Gravenhage, f 4 subs. 2 d. h., J. W. M. te Wateringen, W. B. te Rotterdam, J. P. v. H. te Stompwijk, A. C. v. S. te Naaldwijk, J. de Z. te Naaldwijk, A. J. P. v. U. te Leiden, S. A. S. te Delft, elk f 5 subs. 2 d. h., A. de M. te Naaldwijk, H. A. B., G. L. v. d. K., beiden te Naaldwijk, W. J. T. te Nootcioip, D. v. d. E. te Honselersdijk, J. J. te Delft, elk f 3 subs. 2 d. h. VOOR KLEINE TUINEN De siertuin pronkt nu in volle zomer - weeloe en geeft ons veel te genieten, maar tevens volop werk. Hooggroeiende vaste planten moeten worden voorzien van steunsel, en ook half hooge soorten met slappe stengels binden we tijdig op, opdat ze straks met zwaren regenval óf wind, niet tegen den grond slaan, waardoor de bloei 'niet voldoende tot haar recht komt en de planten onoogelijk zijn. Het plaatsen der stokken en het opbinden moet zoodanig worden uitgevoerd, dat de plant haar natuurlijken vorm behoudt en de stokken niet, of althans zeer weinig, zichtbaar zijn. De in Mei—Juni gezaaide 2-jarige planten werden Teeds verspeend, en kunnen nu op wachtbedden worden uilgeplant, vanwaar we ze in den herfst overbrengen naar den siertuin. Nu is het tijd voor het zaaien van viooltjes en vergeet-mij nietjes. Wanneer we in het bezit zijn van een goed soort, kunnen we van beiden zelf zaad winnen. Van violen plukken we dan de volgroeide zaadbolletjes af, welke b.v. in een sigarenkistje worden gelegd om na te rijpen. Zoo'n kistje kan men voor het venster 1 of op een soortgelijke plaats, in de zon zetten. Afdekken met een ruit is noodig om het wegspringen van het zaad bij het openbarsten der zaadbolletjes of vruchtjes te voorkomen. We zaaien in een bak, welke we schermen en zorgvuldig vochtig houden, totdat het zaad opkomt. Dan wordt het schermmateriaal geleidelijk weggenomen, opdat de jonge plantjes aan Jiet licht gewennen en opgroeien tot stevige planten. Indien de aarde eens uitdroogt voor dat het zaad opkomt, komt er gewoonlijk weinig van terecht, oppassen is dus de 'boodschap. Vergeet mij nietjes zaaien we op een beschaduwde plaats, direct buiten. Men kan eenvoudig de uitgebloeide planten op een vooraf gespit rabat, dun uitspreiden. Het zaad valt er dan vanzelf uit, en al spoedig zien we de jonge plantjes verschijnen, waarna het restant der oude planten wordt weggenomen. Men kan zoo ook handelen met violen, alleen zal men op droge gronden zorgvuldig moeten sproeien, daar het in den vollen grond sterker droogt dan in een bak. Al spoedig worden de jonge zaailingen verspeend, wijl ze anders bij te dichten stand op het zaaibed ijl opgroeien en geen goed wortelgestel kunnen maken. ---