De nieuwe koers van minister De Geer I. Met de aankondiging van liet voornemen om gebruik te gaan maken van een ,,onmisbaar gebleken hulpmiddel bil het bevoraeren van vriendschappelijke re aties met andere landen' , voorkomen de in de Memorie van Antwoord op het Voorloopig Verslag inzake hoofdstuk I der staatsbegrootmg wordt door minister de Geer een nieuwe koers ten opz chte Vfin onze handelspolitiek ingeluid. Want het valt niet te ontkennen, welke kunstgrepen men ook doet op het gebied der terminologie, de beteekenis van dit voorstel is: de invoering van een vechttarief. De beteekenis daarvan is weer. sturen in de richting van een hooger tarief, zoodat zoo langzamerhand onze tariefmuur, zij het dan ook steentje voor steentje steeds hooger zal worden opgetrokken. Langzaam maar zeker! Eerst was het 5 % daarna 8 % thans zal men zich niet moeten verwonderen, wanneer de voorstellen van den minister ten opzichte van het strijdtarief verwezenlijkt worden, het voor verschillende artikelen meer zal worden, dit alles nog afgezien van de uitstapjes op het gebied der keramische industrie e.d., die alle het > zelfde doel beoogen en waarvan men bij voorbaat dit kan vaststellen: men weet wanneer men er mede begint, doch niet hoever men er mede gaat en nog minder hoe en wanneer men er weer zal afkomen. Wie sedert het uitbreken van den oorlog de goocheltoeren op financieel en economisch terrein van de staatslieden in Europa nauwlettend heeft gevolgd, die zal ongetwijfeld thans, c.u wc toch blijkbaar aan een keerpunt zijn gekomen, met verbazing van dezen stap van den minister hebben kennis genomen. Die zal zich al spoedig deze vraag gaan stellen : ,,is de minister op dit oogenblik, dus negen jaren na het sluiten van den wapenstilstand, wel verantwoord dergelijke stannen te doen nu de gevolgen daarvan door de voorbeelden, die men in het buitenland heeft opgedaan, te overbekend zijn en men niet meer als in 1919 en later in 1922 bij het intreden van het depressietijdperk kan besluiten tot het aanprijzen van middelen, waarvan men destijds misschien een goede verwachting had mogen koesteren:'" Want tot de voornaamste middelen, die men overal in Europa steeds heeft genoemd om de industrie te kunnen tegemoet komen behooren wel de inflatie en de protectie en ten opzichte van deze beide is nu wel zonneklaar be wezen, dat zij geen enkel nuttig effect hebben te weeg gebracht, waar op den aardbodem men ook speurt. De inflatie. Hierover is thans een ieder het wel eens dat het kwaad een dergeüjken omvang bereikte, dat het tegenover eigen bevolking niet meer te verantwoorden was. Kon tijdens den ooriog nog van een vi coactus (door ge weid gedwongen) worden gesproken, en na den wapenstilstand de inflatie hiei en daar nog uit politieke overwegingen verdedigd worden, dat de biljettenciiculatie in meerdere landen ten slotte dusdanig werd uitgebreid, ging toch alle perken te buiten en is absoluut niet te verantwoorden geweest. Geloove aith ns wie het wil! Wij voor ons hebben dan ook niet geaarzeld dit corruptie te noemen. Dat de industrie er ten slotte nog eenige baat bij heeft mogen vinden, moet zeer 2eker, achteraf bezien, worden ontkend, daar zij mede hierdoor in de gelegenheid werd gesteld hare productiecapaciteit boven het gewenschte peil uit te breiden. Een grappige coincidentie is het dan ook dat men in Frankrijk, na steeds maar aan den roep om inflatie van indu strieelen kant te zijn tegemoet gekomen, thans mede bij de buitenlandsche industrie — wij doelen -hier op het afsluiten der leening van 75 millioen dollar met de Zweedsche lucifers-maatschappii - gaat aankloppen om de inflatie te bestrijden! De protectie. Van geen enkelen staat in Europa kan worden gezegd, dat men hier ook maar eenig blijvend succes heeft te boeken. Dan weer was het de industrie, die hier en daar een voorsprong kreee, ten koste van andere categorieën der bevolking, zoo b.v. ten koste van den landbouw, dan weer was hel deze laatste, die weer geprotegeerd werd ten koste van anderen, doch im groszen und ganzen kan gezegd worden, dat aan de Ëuropeeschc bevolking in haar ge heel door de protectie ontzettend na 'deel i: berokkend. De uitnemende bijdrage van den hser tVleeschhomver heeft nog eens duidelijk aangetoond, dat men tegenover on-/t? politiek van vrijheid, in het buitenland geen enkel voordeel heeft weten te stellen van de protectionistische politiek: overal heeft de economische crisis hare intrede gedaan, overal is de werkeloos heid schrikbarend geweest, in meerdere landen heeft er massa-emigratie van de industrie plaats gehad en zoo is er veel meer.. De eenige conclusie, waar men toe kan komen is wel deze: men zou in het buitenland gaarne van al die tariefmaatregelen af willen, doch kan niet meer terug, althans niet terstond! Maar de minister schijnt daar nu eenmaal niet voldoende van doordrongen te zijn en tot overmaat van ramp komen verschillende politici in Nederland Zijne Excellentie stijven in zijn voornemen door er op te wijzen, dat protectie toch niet altijd protectie is! „Het vechttarief is niet een omweg naar protectionisme,. doch veeleer een teruggrijpen naar internationaal ruilverkeer. Aanhanger zïjn van het protectionisme en verdediger van retorsiemaatregelen zijn dus geheel uiteenloopende begrippen. Vrijhandelaar zijn en ijveren voor retorsiemaatregelen sluit elkaar niet uit'' — aldus prof. Diepenhorst in zijn praeadvies voor de vereeniging voor de staathuishoudkunde en de statistiek. Een reeks van uitspraken van politici van diverse richtingen is gevolgd om aan te toonen, dat retorsiemaatregelen geen. protectie inhouden, waarbij ruimschoots gebruik gemaakt is van terminologische hulpmiddelen, zoodat het een gewoon sterveling gaat duizelen. *') Maar het is dan toch zeer vreemd, dat men op het onlangs in de Twee Steden in Den Haag gehouden congres der vereeniging voor actieve handelspolitiek, waar men dan tegen protectie gekant zou zijn, als eersten spreker liet optreden den heer Drion, die onomwonden te kennen gaf, dat het gewenscht zou zijn het bestaande tarief van 8 % tot het dubbele op te voeren. Het is mogelijk, dat de minister zich door dit alles heeft laten influenceeren en daardoor tot de bekende voorstellen is overgegaan. En het mag verder worden aangenomen, dat vele voorstellers van retorsiemaatregelen absoluut te goeder trouw zijn en mcenen ons land hiermede een dienst te kunnen bewijzen. Maar voor alles dient men dan de dingen toch bij hun waren naam te noemen en te zeggen waar het op staat. De nadeelen van inflatie en protectie zijn vele geweest in Europa. Doch o.i. hebben zij wat de industrie betreft hoofdzakelijk dit groote nadeel gebracht, dat de productiecapaciteit daardoor in schier alle takken van nijverheid veel te ver boven de behoefte is uitgebreid. Men had absoluut geen kijk meer op de ware verhoudingen en produceerde er lustig op los, zoodat het evenwicht tusschen productie en consumptie totaal werd verbroken. Dit is nu o.i. juist het groote voordeel van de door ons gevoerde handelspolitiek ; men werd ten onzent niet door de inflatie en protectie in een richting gestuurd, die ongetwijfeld noodlottig zou zijn geweest en waardoor wellicht een ontijdige industrialisatie van Nederland zou zijn ontstaan, die thans de nadeeligste gevolgen zou hebben gehad. In tegenstelling met het ,,onze handelspolitiek is de schuldige" zeggen wij onomwonden: onze handelspolitiek heeft ons voor veel erger kwaad behoed. Daarom kan men niet anders dan met nadruk den Kamerleden toeroepen: laten wij nog een tijd op denzelfden voet doorgaan! Reeds thans komt er licht uit Genève en het is opmerkelijk, dat in een staat als Duitschland, waar men steeds voor protectie heeft geijverd, de regeering te Berlijn aan den Reichswirtschaftsrat de opdracht heeft gegeven om een plan tot algemeene verlaging van rechten te gaan uitwerken. Het is ongetwijfeld hoopvoller, dat dit van de regeeringen zelf uitga, dan dat deze door het buitenland daartoe zouden moeten worden gedwongen ! (Slot volgt) *) In den trant als in Molières tooneelstuk: jacques: 't Is een groote cassette. Harpagon: Die men van mij heeft gestolen is klein. Jacques: Ja, ja, ze is klein als je 't zoo noemen wil, maar ik noem haar groot naar den inhoud. Ze is immers rood? Harpagon: Neen grijs. Jacques. Juist, natuurlijk. Grijs-rood, dat wou ik ook zeggen. --- Binnenland Lorentz herdacht in den Leidschen senaat In het groot-auditorium der Leidsche universiteit is gistermiddag wijlen prof. Lorentz vanwege den academischen senaat in een plechtige bijeenkomst herdacht. De belangstelling was zoo groot, dat geruimen tijd voor den aanvang van de bijeenkomst een rii van ongeveer achthonderd studenten en anderen zich voor de universiteit had geschaard, wachtende, totdat hun een plaats zou worden toegewezen. Nadat alle gereserveerde plaatsen waren ingenomen, is het slechts aan enkelen hunner mogen gelukken een plaats deelachtig te worden. De overigen waaronder ook velen uit andere plaatsen, die naar Leiden waren gekomen, moesten teleurgesteld vertrekken. Onder de aanwezigen waren o.a. mr. van Beeck Calkoen, als vertegenwoordiger van den minister van onderwijs, jhr. Baud, kamerheer van prinses Juliana, prof. Langevin uit Parijs en Rutherford uit Engeland en voorts tal van hoogleeraren uit verschillende universiteitssteden. Nadat curatoren en de academische senaat, voorafgegaan door de pedellen, waren binnengelaten, volgden eveneens door de pedellen voorafgegaan en vergezeld door den rector-magnificus prof. Wensinck, de secretaris van den academischen senaat, prof. jhr. van Eysinga,. prof. Einstein, en de familie Lorentz, welk'' tot het bijwonen der plechtigheid was iïit» r enoodigd. Bij het binnentreden der familie verhieven alle aanwezigen zich van hun zitplaats. Nadat de familie Lorentz had plaats genomen, beklom prof Einste ; n onder doodsche stilte den katheder en hield vervolgens een herden. kingsrede, waarin hij in treffende bewoordingen de groote verdiensten van prof. Lorentz schetste. Winkelsluiting Eeo adres aan de Tweede Kamer Tegen het ontwerp winkelsluitingswet en werktijden-besluit zijn reeds heel wat bedenkingen geopperd. Thans heeft de kamer van koophandel van West^riesland weder een adres aan de lweede kamer gezonden, waarin wordt gezegd, dat de over het ontwerp gevoerde besprekingen tot het resultaat hebben geleid, dat al de vroeger geuite bedenkingen door de kamer blijven gehandhaafd ei dat zij in verband met de aangebrachte wijzigingen daaraan nog eenige wil toevoegen. Nu wordt voorgesteld, dat de bepalingen der wet niet van toepassing zullen zijn op den verkoop van benzine voor motorvoertuigen en -vaartuigen, wordt gevraagd, of het geen aanbeveling verdient, het betreffende artikel uit te breiden tot den verkoop ook van andere voor motorvoertuigen en -vaartuigen noodige artikelen, alsmede tot het verrichten van reparaties. In een ander artikel wordt thans voorgeschreven, dat de bepaling voor bloemenwinkels geen toepassing vindt op den eersten Paaschdag. Nu deze wijziging is aangebracht, dient daaraan te worden toegevoegd de eerste Pinksterdag. Het Vijzelstraat-hotel In financieeie moeilijkheden Al geruimen tijd was het bekend, dat de naamlooze vennootschap, die het nieuwe hotel in de Vijzelstraat te Amsterdam bouwt in financieeie moeilijkheden verkeerde. Er zijn pogingen in het werk gesteld om aan nieuw kapitaal to komen. Daartoe hoorde ook een aanvrage aan de gemeente om steun, die door den vorigen wethouder voor de financiën, de® heer Wibaut, in gunstige overweging werd genomen. Dit college van B. en W. sctiijat er echter niets voor te gevoelen. Thans is tenminste, zoo meldt de N. B. frt,, de zaak hopeloos vaslgeloopcn, Gisteren heeft de bank voor onroerende goederen, die zes ton bouwcrediet verschafte, de exploiten doen uitbrengen en Maandag zullen waarschijnlijk de borden van den verkoop bij executie worden aangeslagen. En dat in een stad als Amsterdam, waar een groot tekort aan Hotelruimte is, aan den vooravond der Olympische spelenl Wij vreezen, xldus het Rotterdamsehe blad, in dit opzictit de riséo van den vreemdeling te zullen worden. Gas Corruptie in Friesland De justitie te Leeuwarden heeft een instructie geopend tegen een veertiental personen, die bij de gasfabricage in Friesland zijn betrokken of betrokken geweest, wegens het aannemen van gelden van de firma's Wilson en Gautzsch. Voorts is de commissie te Langend ijk uit de lichtbedrijven teruggekomen op haar standpunt in zake de beweerde corruptie aan de gemeenschappelijke lichtbedrijven der vier Langendijker ge meenten en St. Pancras. Zij heeft thans besloten den heer Van der Stel uit te noodigen, zijn beschuldigingen in zake corruptie te bewijzen. Inval in fabrieken Philips en haar concurrenten Philips gloeilampenfabriek te Eindhoven heeft onlangs een klacht ingezonden bij de justitie, dat verschillende electrische lampenfabrieken te Tilburg, Nijmegen en Arnhem inbreuk maakten op een patentrecht, dat klaagster vele jaren geleden in Amerika bad gekocht. Het betreft hier den namaak van ^voetjes" en „stengels" en het in bezit hebben van de machine zelf. Gevolg gevende aan deze klacht heeft de Bredascbe justitie een inval laten doen in de electrische lampenfabrieken „Radium" en ,,Electra" te Tilburg. In de ,,Radium"-fabriek werd o.a. 'n machine als door Philips bedoeld, aangetroffen, maar de directie meende te kunnen bewijzen, dat deze machine reeds van 1915 af in haar bezit is. Ook in Nijmegen en Arnhem zijn gisteren invallen in verschillende fabrieken gedaan. Klompen Industrie Groote malaise De gemeenteraad' van Dinxperlo heeft besloten, wegens de malaise, die daar in het klompenbedrij f bestaat, een adres te zenden aan regeering, Eerste en Tweede kamer, met verzoek om maatregelen tegen de concurrentie door den invoer van Belgische klompen. Verbod van uitvoer van klornpenhout wordt niet wenschelijk geacht, omdat de houtprijzen reeds laag zijn en bij verbod van uitvoer de aanplant van peppels en wilgen zou verminderen. Oorlogsmateriaal Statistische gegevens gevraagd De Nederlandsche regeering heeft de aandacht van het Volkenbondssecretariaat te Genève gevestigd op het feit, dat tot dusverre alleen Nederland en Spanje gevolg hebben gegeven aan de resolutie van 22 Sept. 1925, welke den regeeringen aanbeveelt, statistische gegevens over den handel in wapens, munitie en ander oorlogsmateriaal te publiceeren. De Nederlandsche regeering deelt mede, dat zij die publicatie zal staken, als haar voorbeeld geen navolging mocht vinden. Stakende werkloozen Donderdag wordt het werk hervat Tusschen de plaatselijke vaneentralen en do directie van. do arbeidsbeurs te Utrecht, is een bespreking gehouden over de stakende werkloozen. Voor dien hadden de vertegenwoordigers der vakcentralan geconfereerd met deputaties uit de stakers, en van hen de onder deze menschen heersohende grieven gehoord, welke grieven daarna, zijn behandeld in do conferentie met de directie der arbeidsbeurs. De vakcentralen hebben van den aanvang af het begrip „staking" geheel geëlimineerd, aangezien zij zich op het standpunt stelden, dat hier geen sprake is van een staking, doch slechts van een avontuur. Op die conferentie hebben de vakcentralen de toezegging gekregen, dat zij zullen worden opgenomen üi het overleg tusschen de directie der arbeidsbeurs en de te werk gestelden, zoodat de menschen eventuee'.e grieven direct aan de vakoentralen ter kennis kunnen brengen. Tevens werd op de bespreking medegedeeld, dat alle mens oho n, die van Zwolle naai Utrecht zijn gekomen, Donderdag a.s. weer naar Zwolle kunnen terugkeer en, op oen enkele uitzondering na, waaromtrent een nader onderzoek zal worden ingesteld. Do vakcenlralen zullen bovendien nog trachten om voor de mens enen, van het gemeentebestuur een soort nooduitkeering te verkrijgen, zoodat zij niet geheel van inkomsten verstoken zul 'en zijn gedurende den tijd, dien zij niet aan het werk zijn geweest. Het ooilege van B. en W. zou zich omtrent dat verzoek gistermiddag beraden. In aansluiting aan deze conferentie heeft het bestuur van den Ulree-htscbeu bestuurders bond met de niodern-georganiseerdo „stakers" vergaderd. Besloten werd Donderdag a.8. weer na,ar Zwolle te vertrekken. HET UITROEIEN VAN ONZE ZANGVOGELS Het comité tot opheffing van de vaagst van beschermde inlands cshe vogels (jeeiotaris W. Tolsma, Houtrustweg 62, Den Haag), heeft zich opnieuw met een uitvoerig schrijven tot den minister van binnenlandsehe zaken en landbouw gewend. Daarin wordt o.a. gewezen op do door den Nederlandsehen staat in 1917 vrijwillig aanvaarde verplichting — door onderteekening van de Parijsche conventia van 19 Maart 1902 tot bescherming van de voor den landbouw nuttige vogels-, om een eind te maken aan do massavangst van vogels met netten. Voorts wordt krachlig stelling genomen togen de redeneering, als zou do overneid eerst dan tot een verbod van de kooivogelvangat mogen overgaan, wanneer do liefhebberij van sommige lieden, om wilde vogels in een kooitje op te sluiten, ongeveer geheel overwonnen zal zijn, zoodat, atedan door vinkers en kandelaren aait dezo diertjes zoo goed als niets meer to verdienen valt. Reeds nu is de economische betoekeni» van do kooivogolvangst gering, noewel daarmede jaarlijks tuinduizenden zangvogels verloren gaan en putters on goudvinken al bijna uit ons land zijn verdwenen. Sommige handelaren hobbon uit eigen beweging reeds den handel in inlaodsche vogels afgeschaft.. De beteekenis voor land- en bovenbouw van een beteren vogelstand, welke ongetwijfeld zal ontstaan door sluiting van de vinkenbanon, weegt vermoedelijk ruimschoots op tegen de materieete belangen van vogelvangers en -handelaren. Gewezen wordt, verder op den uitvoer van duizenden Nederlandsche zangvogel* ■naar Duitschland. Alleen langs het douane­ kantoor te Beek bij "Nijmegen, werden 1 iii October en November 1927 ruim 16000 lm Nederland gevangen vogeltjes over do grens gebracht, (vinken, groenlingan, putters, sijsjes, goudvinken, kneutjes, leeuweriken, enz.) Bovendien houdt do boven vermelde overweging geen rekening met da ze feiten, dat allerwegen in binnen- en buitenland geklaagd wordt over vermindering van het aantal vogels, dat het behoud van onze zangvogels in de vrije natuur een economisch en aesthetisch belang ie, het uitroeien van deze diertjes daarentegen een roekelooze natuurverarming moet worden genoemd, dat bovendien met ergerlijke wreedheden gepaard gaat. Tenslotte wordt een vergelijking getroffen tussonen de kooivogelvangst en het vroegere lijsterstrikken, verboden bij de Vogelwet 1Ü12. Daaraan waren indertijd (voor strikkers, opkoopers en poeliers) veel grooter materieete belangen verbonden dan tegenwoordig aa,n het vinkersbedrijf, dat nog voor een deel als sport wordt beoefend. Evenmin als de regeering destijds heeft gewacht tot geen enkele lekkerbek moer gebraden lijsters wilde eten, behoeft zij thans, meer dan een kwart eeuw na het tot stand komen van do Paiijsohe conventie, te wachten tot de laatste Nederlander overtuigd is van het misdadige, een vroo'ijk klein vogeltje tot levenslange celstraf te veroordeelen. Het wordt inderdaad hoog tijd, dat aan deze door de overheid gesanctionneerde natuurvernïëtiging paal en perk wordt gesteld. N. B. Andere bladen wordt dringend overname verzocht. JAARBEURSGEBOUWEN In de gistereu gehouden vergadering van aandeelhouders der maatschappij tot exploitatie van jaarbeursgebouwen te Utrecht, zijn de bouwplannen voor de uitbreiding van de permanente huisvesting van het jaarbeursinstituut goedgekeurd. Aan den raad van bestuur werd machtiging verleend uitvoering te geven aan de met den bouw samenhangende finaaciëele voorstellen. JUWEELENDIEVEN De Hengelosche politie heeft een spoor gevonden van de inbrekers, die een brutale inbraak gepleegd hebben bij de firma. Van Weezel, te Hengelo, waar zij voor f 5.00!i. —- aan goud en zilver ontvreemden. Blijkens de verklaringen van een caféhouder aan de Telgen hebben drie verdachte personen zich den avond van do inbraak in zijn café opgehouden, waar de plannen besproken zijn. Het vermoeden is tnans gerezen, dat de inbrekers nauw contact hebben met de bende, die den laatsten tijd een bezoek gebraent heeft aan verschillende juwelierszaken in Den Haag en Rotterdam, waar een zeer groote som werd ontvreemd. Korte berichten — Door den hoogen vloed is weer een groot gedeelte van het eiland Ameland ondergeloopen. Met moeite werden de nog los loopende schapen gered. Verscheidene echter worden nog vermist. --- Bespiegelingen Er zijn menschen, die menscheti noodig hebben als de visch het water. Zij kunnen niet buiten hen en ze zoeken hartstochtelijk omgang, gezelligheid en conversatie. Daar zijn er ook. die wel tot wat beters in staat zouden zijn, maar die door gedachteloosheid en zwakheid in de onvrijheid der gezelligheid raken en jaar in jaar uit hun beste krachten, hun tijd en hun toewijding in het onnut en afmattend samenkomen met andere menschen verspillen, totdat zij opeens merken, hoe kort het leven is en hoe erg zij hun tijd verkwist hebben en laten verkwisten. Zelfs ernstige menschen verEraten nog gaarne een groot deel van un bestaan. Wij laten ons nog te veel uit ons gewone doen halen door wanordelijke menschen, die geen ernstige tijdyerdeeling hebben, die zich. naar het schijnt, tegen hun eigen doelloosheid willen verdooven en die ons overvallen met den eisch ,,La conversation ou la vie . De strijd tegen de overmaat van gezelligheid eischt moed, bedachtzaamheid en karakter en is reeds daarom een goede oefening in het handhaven van eigen levensrichting. Men dient zelfs den moed te hebben zijn beginselen ten opzichte van de gezelligheid onomwonden uit te spreken en dat kwetst veel minder dan ongemotiveerde terughouding. Men kan zijn omgang immers zooveel mogelijk beperken tot menschen die werkelijk tot gevoelens van vriendschap en trouw in staat zijn, die ons geestelijk iets geven en wien ook wij iets geven kunnen. Halve kennissen berooven ons slechts van den tijd voor echte vriendschap. Concentratie in plaats van versnippering zou het motto voor den omgang moeten zijn. Goethe zegt ergens, dat niets zoo vermoeit en zoo onbevredigd laat als de omgang met menschen, die niet tot onze sfeer behooren. Emerson schreef over de kunst der conversatie, dat hij maar een paar maal in zijn leven, menschen had ontmoet, waarmede hij elk onderwerp zonder vrees voor misverstand kon bespreken en zulk gezelschap verhoogt de waarde der conversatie natuurlijk bovenmate. „Het is een bewijs, dat de beschaving nog op een lagen trap staat, zeide ook Emerson, wanneer elke dame of heer de vrijheid heeft, bij ernstige lieden een bezoek te brengen van langer dan tien minuten." ---