Een nieuwe kerk De Vrije kVdmhcke kerk, zötfafs die door den heer J. Lutniann in de tuin| .-Vn-svv u k Hout. ust re ^sG,-ivênlétge gebouwtl zal worden. --- Binnenland Nederland en België Spoedige onderhandelingen gewenscht Dc Belgische minister van buitenlanosche zaken, de heer P. Hij mans, heeft gistermidhdap bij dc opening van de algemeene bespreking der begrooting van zijn departement, in den senaat, een rede gehouden over de betrekkingen van zijn land met Nederland. De minister sprak woordelijk het volgende: ,, Wekere vraagstukken, sedert den oorlog ontstaan, zijn nog hangende. Bij mijn terugkeer aan het ministerie van buiterilanasche zaken vind ik kwesties terug, die ik in 1919 heb zien ontstaan, die ik in 1924 heb hernomen en aan welker oplossing de heer Jaspar en de heer Vander velde, zoowel als ikzelf, bij beurten hunne zorgen hebben besteed. De diplomatieke vraagstukken evoïueecen langzaam, soms is er nauwelijks vooruitgang te bespeuren; slechts voet voor voet schrijdt men vooruit; er zijn oogenblikken vair stilstand, uren voor de overdenking, uren voor de daad. De tijd is een gröote meester. Eene kwestie, waarbij wij rechtstreeks betrokken zijn, heeft nog geen definitieve oplossing gekregen: de kwestie onzer betrekkingen met Nederland. Wij kosterden de hoop, dat de Nederiandsch-Belgische kwestie zou geregeld geworden zijn door het verdrag, dat ik op ; > April 1Ö25 met den heer Van Karnebeek tc 's Gravenhage heb onderteekend. Dit verdrag was de uitslag van vriendschappelijke besprekingen, die te Genève in September 1924 begonnen waren en die geleid hadden tot eine moeizame en nauwkeurige regeling van het ontwerp van verdrag opgemaakt in 1920, kort na de vredesconferentie. Het scheen, dat de onderteekening van het verdrag van 1920 een gelukkige toenadering tusschen beide landen tot gevolg moest hebben. De heer Van Karnebeek noodigde mij uit het zelf 111 Den Haag te komen teekenen, de Nederlandsche en dc Belgische pers wisselden betuigingen van sympathie. Ongelukkigerwijze verliep er cenigen tijd. Er ontstond oppositie in Nederland cn de atmosfeer werd vertroebeld. Het verdrag, door de Tweede kamer der Staten-generaal aangenomen, werd door dc Eerste verworpen. Toen de heer Van Karnebeek viel, liet de heer Bcelaerts van Blockland ons weten, dat bij de studie van het vraagstuk zou hernemen en ons nieuwe voorstellen zou onderwerpen. En verscheidene malen hebben wij uit Den Haag de verzekering 'ontvangen van den' wénsch der Nedcrlandsche' regee'rrng om tot een bevredigende' overeenkomst met België te konien. Tót"' mi tóe'lïebbcn wij de voorstellen nog niet ontvangen en wij drukken de hoop uit, dat deze binnen afzienbaren tijd bij ons aanhangig zullen gemaakt worden. Wij zullen ze onderzoeken met de bezorgdheid aan België de verbindingen mót de zee cn met den Rijn te verschaffen, die voor de ontwikkeling van onzen rivier- en zeehandel noodig zijn en met den wénsch tusschen beide landen hartelijke betrekkingen en samenwerking te doen ontstaan. De door ons gewenschte verstandhouding beantwoordt niet alleen aan hun beider belangen, maar in werkelijkheid aan een Europeesch belang. Heel onlangs gaf een plechtigheid, die aan de universiteit te Nijmegen plaats greep en waaraan de kardinaal-aartsbisschop van Mechelea deelnam, aanleiding tot toespraken, waarin gelukkige gevoelens van toenadering tot uiting kwamen. De rector-magnificus van de universiteit van Nijmegen sprak, na den kardinaal Welkom te hebben géhecten, dé volgende woorden uit: „Zeker, België en Nederland, wij zijn. van elkander losgemaakt en ' ha een kunstmatige vereeniging hebben wij ons definitief gescheiden in 1830. Maar wij hebben elkander, België,en Nederland aan beide zijden der grens noodig." Ik ben overtuigd, dat de Nederlandsche regeering deze gevoelens deelt en dat zij begrijpt dat de kwestie, die wij reeds sedert bijna acht jaar bespreken, niet in een toestand van stagnatie kan blijven en dat het van belang is het ongeduld det openbare nieening te voorkomen." Een fusie Verdeeldheid onder de arbeiders In een, dezer dagen geiiouden vergadering van het comité tot behoud van de aansluiting van iiet nationaal arbeidssecretariaat bij de 100de vaküiternationale, is een motie aangenomen, met betrekking-, tot de, besprekingen op liet congres va» het. Neder,andsch'syndicalistisch verbond. Eén fusie, tot stand gebraent, zooals deze door enkele leiders van liet N.A.S. en N.S.V. is in elkaar gezet en met uit de arbeiders zelve naar boven •is gekomén, heeft, zoo zegt deze motie, geen reëcle basis 011 moet alleen nog grooter verwarring en. verdeeldheid onder de arbeiders' wekken. Voorts richt de motie zich ©pui,- w lol de arbeiders vaii het nationaal arbeidsiseeïotariaat met het verzoek- goed kennis te nemen van hetgeen zich op het c -011gr«f van het verbond heeft afgespeeld, waaruit blijkt, dat de fusieplannen van de leiding van het N.A.S. oom volkomen riascb zijn. geworden. Er wordt op gowezen, dat een der hoofdvoorwaarden* der fusio is: afscheiding van do R.V.Ï. Dii offer is zeker, gezien het poovcr» resultaat op dit oogénblik — voor de revolutionnaire arbeiders Ie- groot en daarom wekt do motie do leden van het N.A.S. uit deze overweging op, te stemmen tegen de fusie en rnet het comité ■ en krachtige actie te blijven voeren voor behoud van liet N.A.S. bij de rood© vakintèrhaitienalo en van do leiding van net N.A.S, te eischon, dat er een reglementair congres voor administratieve bescheiden in beslag genomen. Hangende dit onderzoek 1- do geniéerilesécretaris. Sé'; tfeer J. van der Zee, Hip diens verzoek afgekeurd; hem zal invaliciiteitspensioen worden toegekend. De Olympische spelen "t Sluitingsuur dor Amsterdamsche café's De burgemeester van Amsterdam heeft het verzoek van de werkgevers- en werknemersorganisaties in het restaurant- en café-bedrijf om iiet sluitingsuur der café's tijdens de maanden der Olympische spelen op twee uur te bepalen, inplaats van om één uur, in gunstige o vei'weging genome», meldt de Tei. Zoowel de werkgevers- als de werknemersbonden hadden zich voor dit latere sluitingsuur uitgesproken. Gasverstikking Oude vrouw overleden In een huis aan de Van delstraat te Amsterdam heeft zich een geval van gasvergiftiging voorgedaan, aan de ge. volgen waarvan een bijna 80-jarige dame is overleden. De dame die de gaskachel wilde aansteken, had wel de gaskraan opengedraaid, maar toen do kachel niet wilde branden, verzuimd de kraan dicht te draaien. Door het uitstroomende gas is zij bewusteloos geworden en overleden. GASCORRUPTIE De directeur van de gasfabriek te WinBcnoten had tegen 1 Juli ais. ontslag' aangevraagd. De gemeenteraad' neaft eonter besloten, den directeur mat ingang van lieden te ontslaan. KLEERMAKERSSTAKING De staking van kleermakers, werkends in de maatzaken te Haarlem, is zooals verwacht werd, ingegaan, nadat vier firma if hadden besloten tot uitsluiting. Er staken ongeveer 40 personen. 'T ALKMAARSCHE ZIEKENHUISCONFLICT He* geschil, gerezen tusschen het gemeentebestuur van Alkmaar en het bestuur der stichting „Alkmaarseh neutraal ziekenhuis" over het. schenken of het kenen der bekende f 150.000 zal aan het oordeel van de plaatselijke comité's, welke deze som bijeenbrachten, worden onderworpen. FLINKE KAPELAAN Op den Haagdijk te Breda had een vrij hevige vechtpartij plaats, waarbij de betrokken partijen elkaar met het mee te lijf gingen. Een passeerende kapelaan wierp ii tusschen de vechtersbazen en voorkwam /.oodoende erger. Toch moest voor een hunner nog medische hulp ingeroepen worden. Korte berichten Op het terrein van het hoogovenbedrijf to IJmuiden is gisteravond de 51jarige arbeider Rietveld, wonende te Veleen, door een bunkerwagen overreden en gedood. --- Feuilleton Eén jaar van Grace en Hugh UIT HET ENGELSCH VAN GEORGE BAAR MC. CUTCHEON 02 Twee figiircn ui bet wit maakten zich uit de areiiigb los en cloor het watei wadend, klemden zij /ich ofschoon cic matrozen hen mot dc roeispanen t ri chtten wee te duwen aan dé kanten van dc boot vest. Ze keken met smeckende blikken nanr hun meesteres, die deer wegvoer. Neem ze als-je-blieft mee, vroeg deze en op Óen bevel van den off.icier tilden sterke armen d; beide meisjes in de bont. Het weren Al/am en Nat:too, dc beide bedienden, die hei sterkst aan hun Izor, die zij van af liet begin gediend nadden, gehecht/ waren. Langzaam voer 't schip van Nedra weg, '■en jair nadat dc eerste blanken, die daar ooit gezien waren, er voet aan wal'hadden gezet. Hoog op den berg wapperde een aan flarden gescheurde Amerikiianschc vlag. De kapitein wees er naar en het volgend oogenbük stonden de officieren cn de manschappen in de houding langs bakboord geschaard , zc salueerden de Amerikaanscbe vlag, cUc twee blanken uit de wildernis verlost had! HOOFDSTUK XXXIII Spoken Den eersten Juni liet de kruiser Winnetka bet anker in de haven van Manila vallen. Op het voordek stonden Hugh Ridgeway cn Lady Tennys Hunlingford. Zc gingen aan land met den kapitein den officier van administratie, luilenant Carruthers en enkele anderen. Een tweede sloep bracht hun onbeschrijfelijke bagage — de huwelijkscadeau*! — en dc beide bedienden van Lady Tennys aan land. Dc kapitein ging direct met zijn passagiers naar het scheepvaartkantoor, waar den aanwezigen ambtenaar naar dc lijst van ver- ng; hikten van de , .Tempest Oneen" g\ \ raatrd werd. Had u vrienden aan boord?, vroeg de ambtenaar d'eelnemcnd. — la, we hadden vrienden aan boord, bevestigde Hwgh met bevende stem. — Laat mij maar even de lijst van de vermisten zien. Zoowel Hugh als fermys voelden den lust opkoiren om weer naar dc ,,Winnetka" terug te vluchten, waar zij zich zouden kunnen verbergen voor de zekerheid die zij zochten . Hugh keek me! strakken blik naar dc namen. Lady Tennys stond tegen de lessenaar geleund en haar oogen volgden de regels. Hugh ging met zijn vinger de namen van verschillende passagiers die zij gekend hadden, voorbij, foen hij bij de srin g zi |n vinger lan ,,R" kwam, zamer. Rades — Reed — Reyer Ridge! Hugh Ridge, Chicago, Illinois, U. S. A. Het duizelde hem, toen hij zijn eigen naam onder de vermisten zag. — Zij werd gered, mompelde hij, want de naam ,,Ridge" stond maai een keer op de lijst. — Kijk eens onder Vernon", fluisterde zij heir. in. Van camp — Yalcntinc — Yazotin — Wilson. Vernon was er niet bij,, evenmin als Veath. — Staan zij niet op de lijst?, vroeg de beambte. — Mag ik ook nog even cic lijst van de ger delen zien?, vroeg Ihigh dapper. t wee bladzijden verder, meneer. De bladzijden wtiden zoo zenuwachtig haastig 1 omgeslagen, dat de ambtenaar te hulp kwam, \reezend dat zij onherstelbaar beschadigd zouden worden. Hugh las hardop met een onnatuurlijke stem; — Costello — Hamilton — Ridge — Shadburn — Veath. — God denk, stamelde Lady Tennys en haar oogen vulden zich met tranen. Samen lazen en herlazen zij den naam. En Henry Veath ook. O, Hugh", het is een wonder, meer da.n een wonder ! - Veath heeft beur natuurlijk gered, ■k wist wel dat hij dat doen zou als li ij er ok maar even kans toe zag. Tennys, Tennys. ik kar. niet gelooven dat het waar is. Hij was bruten zichzelf van opwinding; kapitein Hildebrand, dc bediende en de overige aanwezigen keken met een gelukkigen glimlach naar den opgewonden jongeman. I11 hun eerste, -elite blijdschap vergaten Hugh en l..'.ty Tennys, dat sinds /ij het eiland verlaten hadden, hef hun voortdurend als een schrikbeeld voor oogen had gestaan, dat zij, die zich tusschen hen kon plaatsen, iu.leven zou zijn. — We móeten Veath zien tc vinden, zei Hugh snel. — Is hij in Ma'nila? — Hij is in het gouvernementsgebouw, meneer. Hugh, Lady Tennys met zich meetrekkend, was al op weg naar de deur..-— Is mene r Veatl een familielid van u? — Ne., liij is meer dan dat, zei Hugh, die zich omgedraaid had. — Hij is een vriend. We waren samen op de „Tempest Quccn", toen die schipbreuk leed. — U was... op de... wat zei u. meneer ? Hij vyeet niet wie je bent. Hugh. — Dat- s zoo. I kunt twee namen oi» de lijst van de vermisten schrappen e» bij die van de geredden voegen. Schrijft u inaar even op. Ladv Huntingford en Hugh Ridge. De oogen van den ambtenaar werden zoo groot als soepborden. Al de lieeren uit de groote zaal kwamen aanloopen. — Ja, bet is de waarheid, verzekerde de cormr; nd?nt van het oorlogsschip. — Ik heb zc verleden week opgepikt. Waar is hier het j stkantoor. Ik ïiH'et een telegram 'naar Miss Ridge sturen. Wanneer is eb,- naar de Vereenigdc Staten teruggegaan? (Wordt vervolgd/ --- DELFTSCHE COURANT VAN WOENSDAG 22 FEBRUARI 1928 87e JAARGANG. No. 45 Tweede blad AAN DEN PERISCOOP Wat is spontaneïsme ? Frankrijk kun logen op een nieuwe richting in de kunst. Na. liet impressionisme, pointillisme, tachisme, kubisme-, ^futurisme, expressionisme, a-animisms, inteasisme, surrealisme en dadaïsme is men eindelijk bij het spontaneïsme beland. Georges Plubol is de profeet van dezie nieuwe school en zijn leer berust op het volgende grondprincipe: „het direct vertolken van de natuur, waarbij de kunstenaaf in volkomen vrijheid aan zijn inner lijken drang gehoor geeft, zonder lacht te slaan op traditie of de oen of andere school". Het Parijsche blad, do ..Kelio de Paris", maakt zich op de volgende wijze v rooi ijk over het nieuwe -isme: Het spontaneïsme zal oen groot succes beleven; het komt. werkelijk op hot juiste tijdstip- Ken typisch kenmerk van dezen tijd is, dat do huidige jeugd van meening is, dat de wereld eerst met naar is begonnen. Daarom houdt zij allos, wat vóór haar geweest is, voor onbelangrijk en nietig. Feu algeméén culture©'.© ontwikkeling, historisch inzicht en het bestudeeren van oude meesters..., waarvoor heeft rn n die dingen nog noodig?. Onze jongelui tjés beneden de' dertig, achten dit alle.- niet allee» onnuttig, maar ook ' hinder) c Stol u eens voor, dat • zij iets van ar en mochten leéren, de frisohheid van hi inixjikken verliezen e>n de ,,spontaniteit" van hun inspiratie ondermijnen. Aan die „spontaniteit" danken wij op elk ge>-ied van de kunst de groot© schare van j.-ugdige aanhangers, die romans sohrij v zonder begrip van spelling te hebben, die schilderen zonder aanleg voor toekenen en die oom po nee ren zonder muzikaal gehoor. Spontaneisten. Allemaal SfOntarieisteu... wat dacht u anders? De enkelen, die' naïef genoeg zijn nog aan traditie of aan een oude school waarde te hechten, zijn niets anders da.n fossielen, onverbeterlijke stumpers. Toen monsieur Plubei het „spontaneïsme" in het leven riep, deed hij feitelijk niet veel anders, dan een naam to geven aan den a'gemeencn geest, die tegenwoordig in de kunst heersoht. Het zal hem daardoor aan aanhangers niet ontbreken. Misschien krijgt hij er meer dan hem Hef is. Want — en dit maakt de positie van hel geest •'.ijk opperhoofd der * gfontaneïsteu interessant! —Georges PitH bel is niet alleen een schilder met talent, maar hij is ook „censor" van het lyceum In een groote stad in Zuid-Frankrijk. .Wanneer een leeraar tegen hem zegt: ..Monsieur Plubei, de leerling Frimous+et moet Zaterdagmiddag schoo blijven, want hij heeft woei een één voor zijn Franseh opstel gekregen en bovendien een nul voor teekenen, omdat hij Cioero met oen hoofd als een citroen Itad uitgebeeken 1.». en wanneer de leerling dan opmerkt: „pardon, ik vertolk rechtstreeks de natuur, waarbij ik in volkomen vrijheid mijn innerlijken drang volg", moet Plucel als hij consequent wil zijn, verklaren: „Frimousset is een jeugdig spont motet. Hij moot Ciorhalve eervol vermeld worden". 123 jaar getrouwd .lotin Lawreuce, een Amerikaa.useh© \-j