Advertentie Ingezonden mededeelingen --- OCH ARME ! Och, och, die arme politiek, wat gaat liet haar slecht, wat kost het een moeke en vernuft om eenige aandacht voor haar te krijgen. We hebben Woensdag gemeld dat de S. D. A. P. het bij de aanstaande verkiezingen met gramoioonp.aien gaat probeeren en „Het Volk" verwacht dat die gramofoonredevoeringen „een nuttig effect zullen sorteeren". Wij niet! In Duitschland heeft men het anders beproefd. Er wordt een onschuldig, politiekloos radio-praatje gehouden over een ot ander onderwerp en aan het slot schiet de spreker dan een paar vurige propaganda-zinnen at. Zoo was er deze week aangekondigd voor de huisvrouwen een verhandeling over het gebruik van den stofzuiger. De verhandeling werd ook uitgesproken en toén de tijd daarvoor gesteld, bijna wa3 verstreken kwam de politieke aap uit de mouw en besloot de spreker: „Nu heb ik een handleiding gegeven voor een doelmatig gebruik van den stofzuiger. Maar wat kan u tenslotte een gereinigd karpet schelen, zoolang nog de dikke stoflaag van het internationaal kapitaal ligt op het proletariaat. Ot 'kunt ge voldaan zijn met een schoongemaakt gordijn, wanneer ge leest, dat een pantserkruiser tot knechting van het internationaal proletariaat gebouwd zal worden? Neen, laten we het stof uit de suffe hersens der Duitsch-Nationale oorlogszuchtigen uitzuigen, dan eerst komen de tapijten en de gordijnen aan de beurt. Leve sovjet-Rusland". De Duitsche monarchisten zochten heil heul bij... de kinderen. Er was den kleintjes een vertelling beloofd „De prinses op de erwten" en die kregen- ze ook. liet sprookje kreeg evenwel dit ongewone slot: „Jullie hebben zeker met genoegen geluisterd naar het sprookje van „De prinses op de erwten". Nu, tegenwoordig rusten de prinsessen niet meer op kussens, want de ondeugende sociaal-democraten hebben die hun ontstolen en zelfs do keizer is zoo arm geworden, dat hij zich niet eens kan laten scheren. Daar zit hij nu in Holland in een armzalige hut en moet zijn kroon verstoppen in het Stroo van zijn armoedig nachtleger, opdat ze hem die kroon ook nog niet ontstelen. Niet waar, lieve kindertjes, dat moet spoedig veranderen. Willen we onzen goeden, lieven keizer niet weer terughalen en weer op zijn troon zetten? Nu, roep mij dan maar eens flink na: Leve de monarchie 1" Zijn de eerste woorden van dit artikeltje niet juist? Och, och, die arme politiek, om tot zulke middelen te moeten dalen. Misleiding of fopperij van politieklooze huisvrouwen en argelooze kinderen. Wat zullen door die onverwachte en onbehoorlijke slot-accoorden een menigte van nieuwe aanhangers zijn gewonnen. Men kan zich voorstellen hoe de aandachtig toehoorende stofzuiger-eigenaressen kokend van geestdrift hebben herhaald: „Leve sovjet-Rusland" en hoe de onthutste kinderschaar opgewonden heeft gejubeld: „Leve de monarchie!" De slakkers! We bedoelen hiermee niet de verbaasde kinderen, maar de stakkerige politiekers, die met zulke middelen werken. A --- Buitenland Handel in portefeuilles Men weet wat een hinkend paard is. Als men aan een hinkend paard èn aan Duitschland denkt, denkt men meteen aan de groote coalitie, groot in omvang, maar klein van inhoud. Want we weten het allemaal de „groote" coalitie is in de Duitsche politiek maar een bitter klein middel, om de parlementaire zaak gaande te houden. Geschiedde het in Nederland, er zou eenige kans zijn dat men aldus redeneerde: laten we trachten in alle dingen groot te zijn, waarrin men met een kleine politiek groot kan zijn. Maar men doet dat in Duitschland helaas niet! De handel ia politiek, wat niet erg is, maar de politiek is handel geworden, wat wel erg is. Men handelt n.m. in portefeuilles. Als er geen ministerieele portefeuilles te vergeven waren zou deze handel wellicht al lang opgehouden zijn. Ging het nu nog om een paar dozijn portefeuilles dan zou de zaak begrijpelijk zijn. Maar de oorzaak van het niet tot stand komen van de groote coalitie, ligt opgesloten in een enkele: namelijk het verschil tusschen de drie, die het Centrum tot nu toe opeischte en de twee, waarmee het Centrum wellicht tevreden zal kunnen worden gesteld. Over die eene portefeuille wordt tot in het oneindige geredeneerd. Het is de portefeuille waarvan het Centrum verleden jaar afstand heeft gedaan, omdat de functie van vice-rijkskanselier niet aan een katholiek kon worden toevertrouwd. Nu staat al lang vast dat de overige partijen in dezen eisch ten slotte wel zullen berusten. Maar zoodra het Centrum dat begon te voelen is het gekomen met een nieuwen eisch: n.m. dat een wetsontwerp tot regeling van de echtscheiding niet zou worden ingediend. De andere partijen zijn toen toevallig in eens bijzonder prijs gaan stellen op dat wetsontwerp. Zoo is de handel nu eenmaal. De toestand, die door allerlei bijzaken verward wordt, schijnt voorbeschikt in etappen te worden afgedaan. Een dier etappen is de vorming van een „interfractioneele commissie", waaraan het Centrum niet mede zal doen. Stegerwald, de voorzitter van de Centrumfractie heeft dat aan den rijkskanselier medegedeeld. Tevens heeft Stegerwald aan den rijkskanselier verklaard, dat zijn fractie de vorming van een groote coalitie eischt, daar slechts deze een productieve werkzaamheid in den rijksdag waarborgt. Bovendien werd er vandaag van de zijde van het Centrum ook de nadruk op gelegd, dat de vraag der groote coalitie nog in deze week beslist moet worden. Men zou zoo zeggen, dat een interfractioneele commissie beschouwd mag worden als een proefkonijntje, waarvan het welvaren heel veel bewijzen kan omtrent de levensvatbaarheid van een „groote coalitie." Maar dat schijnt men in de allerhoogste politiek van de Duitsche republiek niet te begrijpen. De rijkskanselier houdt besprekingen zonder tal. Gisteren heeft hij o.a. een onderhoud gehad met von Guerard, den rijksminister van verkeerswezen, die het Centrum in het kabinet vertegenwoordigt en met den Pruisischen minister-president Braun. De „Germania" verklaart naar aanleiding van deze besprekingen, dat von Guerard, tijdens zijn gesprek met den rijkskanselier, te kennen heeft gegeven dat het Centrum in overweging zal moeten nemen of bij het voortbestaan van den tegenwoordigen toestand 't nog langer in staat zal zijn mede de verantwoordelijkheid te blijven dragen voor de politiek der rijksregeering. Erg opwekkend zullen deze besprekingen overigens vermoedelijk niet geweest zijn, al ware het alleen maar omdat het behandelde onderwerp behoort tot de taaiste, die ooit op een politieken disch werden opgediend. En zelfs als dan wellicht dezer dagen de bom in Duitschland barst en een crisis ontstaat, ingewikkeld als een puzzle, ook dan nog zullen we ietwat meewarig moeten verklaren: wat is de politiek een vervelende aangelegenheid geworden. Laten we blij zijn dat we nog een Afghanistan hebben, waar men politiek van ietwat meer opgewekte allure maakt. --- Binnenland De Belgische nota Geen verbinding naar den Moerdijk De „Temps" te Parijs, bevat een artikel van zijn Brusselschen correspondent over de Belgische nota, die eenigen tijd geleden naar Den Haag werd gezonden, in antwoord op de voorstellen, gedaan door de Nederlandsciie technische experts. Volgens dezen zegsman wordt daarin.het Hollandsche voorstel van een kanaal door het Kreekrak en het Hillegat afgewezen. België ziet echter af van een direct kanaaltracé naar den Moerdijk. Het opperde het denkbeeld van een nieuw kanaa.1 dat bewesten den Moerdijk nabij Willemstad uitkomt, maar bei . sten het Hellegat, dat men wil vermijden, omdat het een zeer gevaarlijke plek voor de scheepvaart is. Kortom, het beoogde tracé zpu komen te liggen tusschen het tracé uit het verdrag van 1925 (Moerdijk) en het jongste Hollandsche voorstel, dat door de Belgische technici onaanvaardbaar is verklaard. In dit verband biedt België een compensatie aan, die Rotterdam ten goede komt en die, zegt de correspondent, mocht zij niet verwerkelijkt worden, niet alleen Rotterdam kan schaden, doch geheel Nederland. Te groote snelheid der Gooische tram Slingerende wagons Enkele Gooische automobilisten hebben in de laatste weken met hun snelheidsmeter controleproeven genomen, waarbij gebleken is, dat de „Gooische" veelal snelheden van 50, 55 en 60 K.M. maakt, hoewel de maximum-snelheid volgens de locaalspoor- en tramwegenwet teil hoogste 45 K.M. mag bedragen. Gisteren reed de stoomtram op het traject Hakkelaarsbrug—Muiden constant 60 K.M., een snelheid waarbij het slingeren van locomotief en wagns bedenkelijke afmetingen aanneemt. Ook door de politie werd deze overmatige snelheid of icieeii geconstateerd. Niet onmogelijk is het, dat binnenkort een verzoek tot vervolging wegens overtreding der locaalspoor- en tramwegenwet zal worden ingediend. Staking van betaling Van een notaris te Leeuwarden Gisteren hebben wij reeds melding gemaakt over de staking van betalingen van den notaris J. H. B. te Leeuwarden» De notaris was een geacht persoon in de stad. Hij was eenige jaren raadslid en wethouder en maakte deel uit van verschillende corporaties. Het was in financieele kringen te Leeuwarden reeds eenige dagen bekend, dat de notaris iii financieele moeilijkheden verkeerde. Er worden pogingen in het werk geste'd om de liquidatie door minnelijke schikking te doen geschieden. Weinigen zijn door de staking van betalingen gedupeerd, daar het te kort voor een groot deel door borgtocht wordt gedekt. Kleine spaarders zijn niet bij de gedupeerden. Notaris B. is reeds eenige dagen ongesteld. Het trok den laatsten tijd veler aandacht, dat de Gooische stoomtram op bepaalde baanvakken met buitengewone snelheid rijdt. Met name tusschen Muiden en de Hakkclaarsbrug, tusschen de Hakkelaarsbrug en Naardcn en tusschen Naarden en Laren is dit het geval. --- Feuilleton Langs glibberige wegen Door R. L. de W. 25 -)(Na haar hoorders met deze woordenvloed te hebben gedrenkt, glimlachte mrs. Crisp en vervolgde: „U moet haar zien. Ze gaat morgen weg. Komt u bij mij ontbijten? Mr. Quelch komt ook. Hij is zoo'n krachtig medium. Ik heb graag gasten aan het ontbijt.'' De laatste woorden waren uitsluitend tot Drewith gericht. Bij het woord „ontbijt'' wierp Beresford een blik op D evvith, die hoogstwaarschijnlijk nog nooit uit ontbijten was geweest. Gewoonlijk stond hij op in tijds voor de lunch, wel tc verstaan als de lunch laat ^vns, toch vertelde hij mrs. Crisp zonder olikken of blozen, dat hij geloofde den volgenden morgen al een ontbijtinvitatie