Advertentie Éijn hsrsenen te huur voor het ontwikkelen van ideeën, vooral op het gebiea van Eaken en reclame. Miiuraumprijs 100 golden. Betaling ni geheim advie* (Advertentie.) In een blad stond Zondagmorgen „Ik bied mijn hersenen te huur", „Voor 'tontwikk'len van ideeën", (Niet tegen vast tarief per uur) Keen, „Min'mum prijs één honderd gulden" „Betaling nè geheim advies". Waarschijnlijk denkt die adverteerder, Na led're opdracht: „Bis, bis, bis." Nu willen we geen oordeel vellen, Hls moog'lijk niets te veel betaald, *n Goed idee voor een reclame, Knap, wie de waarde ervan bepaalt. Maar... en dat is nu 'n reden, Dat deze regels zijn gedicht; Hersens in huur? Ik meen, mijn slager Levert hersens bij *t gewicht. Maar, dat zijn niet d'zelfde hersens Van een bersenverhuurderij; De Fransche taal neemt in haar termen, 'rNog een and're zegswijs bij. Want is een Franschman levensmoede, Dan zegt hij toch, U weet. nog wel: (En hij gebruikt dan niet zijn hersens) k ,J'vais me brüler la cervelle." Beste Lezers, 'k bepaal mijn hersens Niet tot de mij gestelde taak. U moet weten dat 'k wou komen Tot ons tijdschrift, dat zoo vaak Reclame-uitwerkingen opnam, Opgesteld naar óns advies, En 'k beaam, wat U gaat denkeai, Zeker,... dan dachten w'ook : „Bis, bis.** Maar adviseeren doem we gratis, Mits... voor de ,.Hollandsche Revue". Leen onze hersens (we zijn bescheiden) Tot hei gestelde doel door U. HOLLANDSCHE REVUE WASENSTRAAT 37 - DEN HAAG TELEFOON 16300 6 LIJNEN --- Advertentie Advertentie n Te koop aangeboden Damesrijwiel met stuur met 2 remmen, in prima staat, I 25,— en een Damesrijwiel met torpeilonaaf 127,50 Fa. Gebr. Jsnse B'nn-enwatersloot 7 3724 12 VriÜUWErJ — iul trit Speciale Fransche Patent Genees.niddeien Verder alle Sanitas- en Hygiënische Artikelen verkrijgbaar o.a. Buik- en Breukbanden, Suspensoirs, Elast. Kousen, enz. enz. » Maison JUIE1H" BRA3. TUrtFM43KT 3713 1 2 Te Den Haag te koopv. f 1 '>.000, Bov. en Ben. Huis bij Reg. plein. Ben. huis spoedig te aanv. Br. no 3730 bur. v.d.biad. Gevraagd een net Kosthuis m.t gebruik van vrre Slaapkamer (geen beroepskosthtiis). Br. letter A Boekh.v. fa.G.J.Zuidam. Burgwal. 3729 5 TE KOOP 3 Kachels, en Petrolenmkachel voor ƒ5.—, Sjoelbak ƒ5.—, Gastafeltje en Gashaardje ƒ 1.60. Te zien tusschen 6—8 uur H. G. Kerkhof 12a. 3714 6 N3B9ÏIKESS OIMB bekend met Kunstsmeedwerk. P. G. DUCHATFAU & ZONEN, Hagastraat 67, SCHIEDAM. 722 5 Jongens gevraagd Adres: Kistenfabriek Gebr. K. D. en A. HUISMAN, Rotterdamscheweg 294. 3710 5 FLINKE LOOPJOHGEN GEVRAAGD goed kunnende fietsen. Flink loon Adres: HAAGSCHE APOTHEEK, Binnen watersloot 24. 3709 10 Wordt gevraagd 3720 5 Dagmeisje van 8-2 uur. Adres Oude Delft 188. Net Meisje gevraagd boven 16 jaar. 3721 5 Adriaan Pauwstraat 18. Wegens ziekte wordt gevraagd voor noodhulp of vast een flink Adres Stooinwasscherij „Fortuna" Nieuwe Laan 4u 3731 7 --- Omtrek RIJSWIJK Ontvreemd H., wonende aan den Kleiweg, heeft bij de politie aangifte gedaan, dat te zijnen nadeele is ontvreemd een zak veevoeder, wegende 80 K.G. en een zak mais, wegende 50 K.G. --- Tijdschriften „ALGEMEEN WEEKBLAD DE MIDDENSTANDSBOND" „SYMPHONIA" (Uitg. :J. J. Lispet, Hilversum). Nummer 4 van „Symphonia", tijdschrift aan de muziek gewijd, bevat o.m. een geïllustreerd artikel over „Toonkunst en de Toonkunstenaars, 1829—1929", door door J. D. C. van Dokkum. Wouter Hutschenruijter zet zijn artikelenreeks voort over: „De geschiedenis van de piano en van het pianospel", terwijl de redacteur E. Elsenaar een herdenking wijdt aan S. van Milligen en André Spoor door Willy d'Ablaing herdacht wordt. „NEDERLANDSCH FABRIKAAT" In „Nederlandsch Fabrikaat" wordt o.a. verteld: „Wat de vereenigmg de laatste maand deed", „Een Nederlandsche wereldindustrie" is de benaming van een beschrijving van hetgeen de Phihpsfabrieken te Eindhoven verrichten op radiogebied. Verschillende afbeeldingen zijn bjj dit artikel opgenomen. _ ;l ' In nr. 16, 19 April 1929, van het „Algemeen Weekblad de Middenstandsbond" wordt o.m. den leden hun oordeel gevraagd over het voor-ontwerp „Huisarbeid". De vereenigingen krijgen een voiexemplaar dier wet toegezonden, om daarop hun adviezen uit te brengen, die als leiddraad moeten dienen voor een advies door het bondsbestuur uit te brengen aan de Nederlandsche regeering. Verder vereenigingsnieuws en dergelijke. „TENTOONSTELLINGSBELANGEN" (Uitg.: De vereeniging ter bevordering van tentoonstellingen). In de April-af evering van „Tentoonsiellingsberichten", het of.ici el maandblad der Nederlandsche vereenigmg voor tentoonstellingsbelangen, trefi^n wij, behalve een zeer uitvoerige opgave van tentoonstellingen en jaarbeurzen in de eerstkomende tijden in binnen- en buitenland te houden aan: een artikel, gewijd aan de tiende internationale jaarbeurs te Brussel, die aldaar op het oogenb ik plaats vindt, afbeeldingen, bij de verschillende artikelen opgenomen, verhoogen de aantrekkelijkheid van het geschrevene. „REGENERATIE" In „Regeneratie", maandschrift voor practisch idealisme, zet dr. J. D. Bierens de Haan zijn beschouwingen voort over: „Idealistische Wijsbegeerte", terwijl Bram Meerloo schrijft over: „Idealisme en Profijt" en mededeelingen der PractischIdealisten Associatie. „DEN GULDEN WINCKEL" (Uitg.: A. J. C. Strengholt en A. de Lange, Amsterdam). In „Den Gulden Winckel" schrijft J. Greshoft een waardeerend artikel, getiteld: „Willem Kloos op zijn zeventigsten verjaardag". Voorts troflen wij in dit tijdschrift aan een recensie over Albert Londres' véél 'besproken en véél geruchtmakend boek „Terre d'ébêne" (Aarde van Ebbenhout) met als ondertitel „De handel in negers". Het wordt gesmgaleerd door E. van Lidth de Jeude als een vuistslag. En een vuistslag kan onder bepaalde omstandigheden veel heilzamer zijn dan een liefkoozmg. Verder een bijdrage over „Sport, Kunst, Film" en tal van toto's. „DE HOLLANDSCHE REVUE" (Uitgave der firma Gaade). No. 8 van den 34sten jaargang van de „Hollandsche Revue" bevat o.a. een beantwoording van de vraag: wat moet er met het Leidsche stadhuis gebeuren. Een groot portret van den dïch.er vergezelt een artikeltje over Willem Kloos, zeventigjarige. Dr. C. de Marees van Swmderen schrijft over Oost-Europeesche landen. Natuurlijk wordt ook de „Statendam" vermeld. Een zeer lezenswaardig artikel in dit nr. is ook dat over Vincent van Gogh. --- DE VLIEG In de havermoutpap van het zieke jongetje was een vlieg gevallen. Geërgerd vischte het kind het insect eruit op en dacht: „nu moet ik eigenlijk mijn pap laten staan, want wie weet wat die vlieg voor ziekten met zich voert, zoodat.... Maar ten slotte is het toch ook wel een rein beestje en wanneer het nu nog maar niet dood is — want lijken-gif is gevaarlijk — kan ik de pap misschien toch nog eten; 't zou ook anders wel wat zonde zijn." Behoedzaam vatte hij het beestje tusschen twee vingers en bekeek het aandachtig of er nog leven te bespeuren viel. Het kwam hem voor, alsof de vlieg één pootje bewoog, maar ze zat nog vol met pap, zoodat de knaap vreesde, dat het zou stikken. Hij vroeg om wat water en spoelde de vlieg voorzichtig af, zette haar daarna op het nachttafeltje naast zijn bed en keek angstvallig toe. Natuurlijk had hij plan het beestje dood te maken, want vliegen zijn immers heel schadelijk en misschien was het wel een vlieg geweest, die de kiem van zijn bedenkelijk hoesten had meegebracht. Doch eerst moest het weer heelemaal in orde zijn — aan een weerlooze wilde hij zich niet vergrijpen; dat betaamt niet, dit had hij geleerd bij het soldaatjespelen. Ach 1 hoe lang was dat al geleden, dat hij soldaatje had gespeeld! Hij wachtte tot de vlieg opgedroogd zou zijn en hij keek gespannen naar haar bewegingen of liever: hij keek toe, of zij zich zou bewegen, want dat deed ze niet en dat was vex>r hem bepaald pijnlijk, ten eerste, omdat ze dus toch misschien dood was, toen ze nog in de pap lag, en ten tweede, omdat hij haar nu niet meer bestraffen kon voor haar brutaliteit, fatsoenlijke menschen de havermoutpap te bederven. Toen hij dus nu een tijdlang gewacht had en de vlieg zich steeids nog niet tot bewegen zette, overviel hem plotseling een angst, zonder recht te weten waarom. Maar daar kwam op eenmaal hem in den geest: „Zóó, als deze vlieg nu dood is, zoo zal ik ook gauw dood zijn en mij niet meer kunnen bewegen en niets meer kunnen zien en niets meer kunnen hooren, hoezeer moeder ook om me zal roepen of schreien." En daarna ook weer dacht hij: „Misschien is ze tóch niet dood — misschien slaapt ze alleen maar of ligt bewusteloos van koude en nattigheid...." Met zijn koortsigen adem ademde hij over haar heen, dat ze maar droog zou worden, doch resultaat zag hij niet. Toen dacht hij: „Ja, nu is ze toch heusch wel dood.... Maar misschien dat de lieve God een wonder laat geschieden en haar weer opwekt, want eigenlijk kan ze het toch niet helpen, dat ze juist in de pap moest vallen en misschien wachten haar kindertjes thuis op haar en die hebben nn niets te eten; dat is alles wel heel droevig, al zijn het maar vliegen.... Ik zal heel ijverig God bidden, dat Hij de vlieg weer levend wil maken...." Maar ondanks alles bleef de vlieg maar steeds onbewegelijk op het nachttafeltje en het knaapje werd moe en moest slapen, maar hij kon geen rust vinden. Ten slotte overmande hem toch de moeheid en zijn laatste gedachte was nog: „Wanneer de vlieg nu toch ontwaakt, dan word ik ook weer beter —< wanneer de vlieg ontwaakt.... word ik gezond.... wanneer de vlieg...." En hij sliep in. Toen hij wakker werd, lag de vlieg onbewegelijk als tevoren en hij peinsde: „Nu is ze dood — nu moet ik ook sterven — en lieve moeder is dan heelemaal alleen..." En hij keek bedroefd naar de vlieg — maar toen hij beter toekeek, ontdekte bij, dat zij zich had omgedraaid; zij keerde hem niec meer haar kopje toe als gisteren, maar nu de rechter zij. Of zou dit van den wind gekomen zijn? Maar bet venster en de deur waren immers toch al den tijd gesloten geweest... Niet durvende gelooven, kon hij toch niet nalaten haar opnieuw met alle mogelijke aandacht te bekijken — en inderdaad, het was zoo — ze zag er anders uit. Hij blies heel zachtjes over haar heen — en ja, heusch, het was geen verbeelding — daar bewoog zij een klein beetje haar vleugeltjes en poetste zich op en snuffelde met haar slurfje. „Zij leeft, zij leeft!" kreet het jongetje luid, zoodat zijn moeder erg verschrikt naar zijn kamer geloopen kwam, daar zij slechts den gil, niet echter de woorden verstaan had. „Moeder", riep de zieke jongen, met bevende stem, „moeder, ze leeft _•— die lieve vlieg leeft! O, nu wordt ik ook weer beter! O moeder, ik ben zoo gelukkig!" Hij strooide voorzichtig een paar korreltjes suiker voor de vlieg uit en met onbeschrijfelijke verrukking, met onzegbare zaligheid, die reeds niet meer was van deze wereld, zag hij hoe ze proestende het slurfje uitrekte, hoe ze langzaam en moeilijk — want ze was immers nog niet heelemaal in orde — naar de gestrooide suiker kroop en daarvan snoepte. Met onuitsprekelijke vreugde nam hij haar waar en toen ze haar maaltijd geëindigd had, zonk hij met een geluksiach je weg in een rustigen „slaap, waaruit hij niet meer ontwaakte. .... Toen men den volgenden dag het doode knaapje in zijn kistje legde, lag op het nachttafeltje naast de sponde een doode vlieg. Maar niemand lette daarop. ---