Het Russische volk en de émigré's Eenige millioenen Russen zwerven door de geheele wereld rond, voortdurend met verlangen naar het oosten turend òf zij niet naar hun vaderland kunnen terugkeeren R tien jaar lang zwerven eenige millioenen Russen, die uit hun land waren gevlucht om het veege lijf te redden, door de gèheele wereld, voortdurend met verlangen naar het Oosten turend, of er de toestand zich daar niet wijzigt, of zij naar hun vaderland kunnen terugkeeren. In dien langen tijd is er tusschen de émigré's, of juister gelegd: tusschen een bepaald gedeelte det émi ré's en het Russische volk een diepe klouf ontstaan, die steeds wijder wordt. De rinigré's beschouwen zich zelf als de eer e groep van het Russische volk, die de Russische nationale eer vertegenwoordigt, terwi)l de vele tientallen millioenen, die in Rusland zijn overgebleven, door deze émigré's in het gunstigste geval als een soort quantité négligeable worden beschouwd. Zooals er in het Westen (ook hier te lande) onwetende en dwaze menschc bestaan, die .in vollen ernst bewe dat er c i „Nievv Rusland" is ontstaan, dat in het geheel niets uitstaan e heeft met het ou e meer dan di; i jarige Russische Rijk, zoo zijn er \ed émigré's, die met even veel verdwaas hei beweren, dat na de Nove- er- agen van 1917, toen de bolsjew k' zich van de maent hebben weten meester te maken, de Russische geschiedenis heeft opgehouden te bestaan, de Russische staat van den aardbodem is verdwenen, clè Russische beschaving in -een lethargischen slaap is gevallen enz. en dat deze toestand zal duren, totdat zij, de émigré's, als overwinnaars naar Rus 1 and zullen terugkeeren en er ,,de orde zullen herstellen". En de verdwaasdheid van deze émigré's gaat zoo ver, dat zij in vollen ernst beweren, dat het Russische volk hun komst met ongeduld afwacht, dat de Russische massa hartstochtelijk naar herstel van het oude regime verlangt. Men moet nooit generaliseeren. Lang niet alle émigré's zijn zoo (evenmin als alle beschaafde Nederlanders het dwaze gedoe van de Nederlandsche bewonderaars van het bolsjewisme goedkeuren). Het zijn hoofdzakelijk de monarchisten van verschillende pluimage, de voorstanders van de grootvorsten, de bewonderaars van het door en door verrotte tsaristische reenre, die zu^'e dwaasheden verkondigen. En toen Miljoekof, de leider der RepublikeinschDe ocrati?'"- i cv 'n n» ec ier merkwaardigste zonen van het Russische volk, die onze tijd rijk is, tegen deze dwaze opvattingen te ve*~e troK, werd hij, natuurlijk, door de monarchisten voor „verrader" uitgekreten. De berichten uit Rusland toonen echter steeds duidelijker aan, dat het Russische volk zeer weinig gesteld is op de émigré's, dat het de émigré's zells wantrouwt en vaak haat. In het begin trachtten de monarchisten dat feit te ontkennen, maar de bewijzen namen zoo in aantal en duidelijkheid toe, ciat zij ten slotte moesten toegeven, dat lang niet alles zoo is als zij zich hebben voorgesteld. Wij willen nu in het kort de redenen uiteenzetten, die tot zulk een vreemden geestestoestand hebSen geleid. Waarom wenscht de Russische massa den terughaat van bolsjewiki en boljewistisch gezinde groepen spreken, maar van zeer breede lagen van het volk, die niet alleen geen pro-bolsjewistische sympathieen koesteren, maar het tegenwoordige régime fel haten. Voor alles heeft daarbij de bewuste tactiek der bolsjewiki een zeer groote rol gespeeld. Het Russische volk is door een hoogen muur van de buitenwereld afgesneden en niet in staat iets te vernemen, wat er achter dien muur gebeurt, dan datgene, wat de bolsjewiki wenschelijk achten. Het eigenlijke doel van de bolsjewiki was een nieuw soort mensch te scheppen, die in alles volgens de aanwijzingen van zijn heerschers zal denken, een gestandartiseerd mensch, De bolsjewiki noemden dat het scheppen van een „massa-mensch", volgens hun propagandisten het grootste ideaal, dat wij zouden kunnen nastreven. Alle menschen zouden op dezelfde wijze denken en voelen, zouden dezelfde opvattingen, denzelfden smaak, dezelfde behoeften enz. hebben. Natuurlijk is dat „ideaal'', gelukkig, onuitvoerbaar gebleken. Bijzonder duidelijk is dat in de binnenlandsche politiek gebleken, omdat, tioe onwetend en primitief de Russische massa ook is, zij haar directe belangen niet minder duidelijk voelt dan de beschaafde en hoogontwikkelde Westersche" volkeren. Ondanks al hun handigheiu, konden de bolsjewiki de Russische massa niet wijs maken, dat het blin^elings gehoorzamen aan de bevelen van de bolsjewistische „golowka" (letterlijk; kop; zoo wordt de bolsjewistische oligarchie genoemd, die Rusland uit naam van net proletariaat bestuurt) in haar belang is. Iets anders is het in zake de buitenlandsche politiek. Elf jaar lang bestaat er in Rusland geen andere pers dan de bolsjewistische, die onder strenge censuur staat en slechts datgene mag publiceeren, wat de „golowka" wenscheliik acht. De Russische bladen vormen dan tok ee. 1 i nrkwaardi* voor' l vn standartisatie, zoodat het moeilijk is een groot verschil te ontdekken tusschen de bladen, zelfs in zeer ver van elkaar verwijderde gebieden. Elf jaar lang bestaat er in Rusland ook geen vrijheid van het woord meer; op vergaderingen mogen alleen communisten spreken, propaganda mogen zij alleen voeren. Ook 't tooneel en de cabarets zijn geheel onder communistisch toezicht gesteld en zij mogen alleen stukken opvoeren, liedjes laten zingen enz., die het bestaande regime verheerlijken en in het algemeen alles doen, wat de golowka dicteert. In de bolsjewistische pers, op bolsjewistische vergaderingen (andere bestaan er in'sovjet-Ruslanu niet , op het tooneel, in de cabarets, in de films enz. worden de émigré's elf jaar lang als schurken, moordenaars enz. voorgesteld. Dag in dag uit leest de Russische massa, hoort zij op vergaderingen, in de schouwburgen, in r'e cabarets, bierhuizen, ziet zij op het doek van de b ; osconen ue mededeeling,, dat de émigré's allen in dienst van de Engelsche regeering staan, dat er in het geheel geen verschil bestaat tusschen de socialisten en de uiterst rechtschen, dat de uiterst rechtscnen zelfs te verkiezen zijn boven de socialisten, omdat zij openlijk verklaren het herstel van het czaristische reg'rre na te streven, terwijl de socialisten het in bet geniep doen. In al ^ie elf jaar heeft de Russische massa dus niet alleen geen enkel geel woord over de hoord, maar zelfs geen enkel rnenschelijk woord. En zoo wisten de bolsjewiki de massa een haat tegen de émigré's in te spreken. Zelfs de beschaafde Russen, die wel begrijpen, dat de bolsjewiki's sterk overdrijven, nemen langzamerhand deze opvattingen c .er en zijn ten zeerste verbaasd, wanneer zij, indien het hun na veel moeite lukt, verlof te krijgen, naar het buitenland te gaan, zien, dat de émigré's niet in weelde baden, maar hard werken, dat aristocraten op fabrieken werken, gravinnen tot kellnerinnen, naaisters, modistes enz. zijn geworden. Zoo sterk is de suggestie van iets, dat gij elf jaar lang, clag in dag uit hoort, leest en op ontelbare films ziet. De laster der bolsjewiki steunt daarbij op twee feiten, die de beweringen van de bolsjewiki voor de Russische massa aannemelijk maken. Ten eerste bestaat de emigratie voor een zeer groot gedeelte uit gewezen landheeren, fabrikanten enz., d. w. z. uit menschen, uie door de revolutie geruïneerd zijn geworden. Onder deze groepen van de émigré's zijn er veel menschen, die begrijpen, dat wat gebeurd is, nooit meer ongedaan gemaakt zal kunnen worden, dat hun verlies definitief is, en zij nemen genoegen met het feit. Er ziin echter ook velen, voor wie het berusten, in hun armoede, in het definitieve verlies van hun landerijen, fabrieken, nuizen, bibliotheken, schilderijen enz. iets onmogelijks is. Zij koesteren de hoop, dat een contra-revolutie hun dat alles zou teruggeven of ten minste een zekere schadeloosstelling zou verschaffen en hun bladen schrijven er over, besprcKen de grootte van de schadeloosstelling. De bolsjewiki maken op hanaige wijze gebruik van de opvattingen dezer onverzoenlijke émigré's en nemen in de sovjetbladen gedeelten van de meeste onverzoenlijke artikelen over. Aan ^en lezer wordt daarbij medegedeeld, dat alle bladen der émigré's zoo schrijven en dat alle émigré's zoo denken. Op deze w ze wordt de bolsjewistische laster voor de Russische massa begrijpelijker. De Russische boer wil echter in geen geval den akker, dien hij na de verdeeling van de landerijen der landneeren gekregen heeft, teruggeven. Voor zijn akker is hij bereid te vechten en hij vindt het in elk geval veiliger, dat de landheer in het buitenland blijft, dat hem de toegang naar Rusland verboden is. Ook onder de intellectueelen zijn er velen, die belang heonen bij het wegblijven van de émigré's. Deze laats'cen behooren voor een zeer groot gedeelte tot de beste intellectueele krachten, die Rusland bezat. Het zijn ervaren ingenieurs, bankdirecteurs, hoogleeraren enz. Hun plaatsen zijn nu ingenomen door nieuwe krachten, die de minderen z'm van de émigré's. De nieuwe leiders der bedrijven vreezen, dat een terugkeer van de émigré's hun positie zou benaneelen. Er zijn nog andere omstandigheden, die in deze^de richting werken. Overigens is de tegenzin van de bevolking tegen de émigré's een gewoon verschijnsel bij elke groote revolutie. Dr. BORIS RAPTSCHINSKF. --- Advertentie Ingezonden mededeelingen V xnvem&jp Japon | Eerst ySSfe""" 'ïïS Oen Haag Alléén Hofweg 6 Rotterdam Hoogstraat hoek Spui 2844 21 --- Advertentie Ingezonden mededeelingen c i Cyf é-:, nict\ -oir/j^ c/c t cs/£ f 584S 8 --- Voor twee jaar naar Egypte £)g „Garde van Wales", het jongste regi- „ _ _ ^ ment van het Engelsche leger, dat in 1915 werd gevormd met den prins van Wales als aanvoerder, is voor twee jaar naar Kaïro gezonden. Vrouwen en kinderen brachten de manschappen weg naar het Waterloo-station ih Londen. --- Feuilleton LIEFDE DE LEIDSTER! Uit het Engelsch van CHARLES GARVICE 4 -)(Laurence werd vuurrood en trok z'ijn hoofd weg. — Ja. Ik zie het aan je gezicht, zei Wharton scherp. — Ik geloof dat hij hem heeft. Gaat u toch naar binnen, lady Marie. Maar zij bleef staan en keek den jongen doordringend aan en de arme Laulencc sloeg zijn oogen neer, zooals een schuldige zou hebben gedaan. — Heb je hem? vroeg Wharton en schudde den jongen door elkaar. Lady Marie hiet de hand op. — Doe hem geen pijn. Laat hem maar Jos. Hij zal wel antwoorden. Zeg jongen heb jij mijn gesp Ja hk ,geef maar hier. Zijn oogen zagen haar smeekend aan. — Jij kleine dief, riep Wharton verontwaardigd. - Hij heeft u zeker fiFgewaeht, lady Marie en van de gelegenheid gebruik gemaakt om hem te stelen. Hij had u wel kunnen aanvallen. Waar is de steen? Wie ben je? Spreek 'op, kleine galgenbrok. Laurêrice was doodsbleek geworden. Hij wierp den man een boozen blik toe, maar_ zwijgen. — Ik zal hem aan den butler overgeven, zei Wharton en de politie waarschuwen. Een dief, en dan nog wel zoo'n brutale, in een rustig dorpje als Ravenford. Het is bijna ongeloofelijk. Lady Marie, gaat u toch naar binnen. Dit is geen scène voor u. Het meisje staarde den jongen nog steeds met kalme trotsche oogen aan. — Hij ziet er niet uit als een dief, zei ze. — Hij ziet er juist heel 'eerlijk uit. Waarom deed je het, jongen. Ben. je arm? Heb je honger? . — Om Godswil, Sherborne, breng lady Marie naar binnen, fluisterde Wharton tegen zijn confrère en Sherborne kwam op haar toe, maar Marie keek hem niet aan. — Kun je niet antwoorden? Ben je bang? vroeg ze. — Als je mij de waarheid wilt vertellen, zullen ze je loslaten. Vlug dan. Zij stampte met haar voetje en in haar oogen was een gebiedende schittering. Laurence keek haar aan en opende cie lippen. Maar voor hij kon antwoorden kwamen eenige bedienden het terras opIooperi. — Hebt u hem? Is er iets? hijgde de butler. — Neemt u mij niet Jcwalijk lady Marie maar er is vanavond een man op den weg gezien, een eigenaardig man, en We dachten dat er iets niet in orde was. Mijnheer Wharton, wat is er gebeurd? Hè Larry, Ben jij hier? Hij 'hield op en keek van den een naar den ander. — Ken je hem? vroeg lady Marie. Wie is het? — Larry, de visschersjongen, Laurence Harding, die op den molen woont, mylady. — Hij heeft de diamantengesp van lady Marie gestolen, zei "Wharton. Neem hem maar mee en sluit hem op. Lady Marie, mag ik u naar binnen brengen? De bedienden wilden hem meenemen, maar de butler zag bloed aan zijn schouder cn riep: — Hè, Wat is dat? Hij bloedt. Wharton kwam er ook bij. Ja, werkelijk, zei hij verbaasd. — Zeg jongen, Iioe komt dat? Het ziet eruit als een niessnede. — Hier is een mes mijnheer, riep een van de bedienden opgewonden — Ik heb het hier gevonden, ik stootte ■er met mijn voet tegen. Wharton nam het mes • aan en bekeek het, toen ging hem een licht op. Maar het meisje had het nog vlugger begrepen. — Het is die vreemde man, zei ze rustig. — En die man vond den gesp en nam hem mee en de jongen heeft hem weer afgenomen. Is het niet zoo? Laurence zweeg, maar de verlichting en dankbaarheid in zijn oogen spraken duidelijke taal. — Wat dapper, ging lady Marie voort. — Die jongen heeft met een man gevochten voor mijn mooien gesp. Voor den gesp van moeder. Ik zou het heel naar gevonden hebben om dien te verliezen. Zij keek Laurence aan en zei: — Dank je wel, hoor jongen. Laurence's oogen ontmoetten de hare. Er was toegewijde bewondering in zijn blik, maar hij bleek zwijgen. — Neem hem mee, kijk öf hij érg gewond is en kom het me straks vertellen, besliste lady Marie. — Ja, mylady, — ga maar mee Larry. — Neen, ze iliij tusschen zijn tanden. Laat me los. Met een vlugge beweging bevrijdde hij zich uit den greep van den butler en sprong over den muur, voordat iemand hen', kon tegenhouden. — Groote God, hij zal zijn nek breken, fiej Wharton uit, terwijl hij. met de anderen haastig naar den muur ging — koni toch hier dolle jongen. — Kom terug, Larry, riep ook de bul iei. Lady Marie keek eveneens met de anderen toe, hoe Larry voorzichtig en langzaam naar beneden klom. Toen legde zij haar liand op Wharton's arm. Nee, zei ze kalm. — Laat hem gaan. Stil, jullie, je zult hem anders aan het schrikken maken. Wat een sterke jongen is hij. Een lange dame in een avondjapon van zwarte kant, kwam uit het huis. — Meneer Wharton? Waar is lady Marie? Lieve kind, wat doe je hier? Wat is er gebeurd? Maar het meisje wendde het hoofd niet om. Zij bleef ingespannen naar den jongen kijken en had voor niets anders oog of oor. Een paar maal maakte Larry een steen los, die naar beneden rolde met groote vaart cn geweldig geraas, één keer deed hij een verkeerden stap, en bleef met zijn sterke handen hangen aan den wortel van een plant bij den vooruitspringenden hoek van de rots. De toeschouwers hielden hun adem in, in angstige spanning. Tenslotte was Larry veilig beneden en liet zich op het zand vallen. Hij keek even naar al die gezichten over de balustrade, hield zijn oogen een moment langer gericht op één ervan en verdween. Lady Marie slaakte een zucht. Zij was bleek en haar donkere oogen glinsterden. — Hij heeft het er goed afgebracht, zei ze. — Ik ben toch zoo blij. Ja, ik kom al, mevrouw Merston. Wat een flinke jongen. En wat sterk. Ik wou dat ix zoo was. Wordt vervolgd. --- Binnenland De documenten-vervalsching Verklaringen van Frank Heine Frank Heine heeft zich vrijwillig ter beschikking van den rechter van instructie gesteld te Brussel om te verklaren, dat Hermans in het bureau van Hel, van liet ocgenblik af, waarop zij weten, dal de gemeente deze oplossing aanvaardt." Verboden processie Proces verbaal De maréchaussee uit Wageningen heeft, naar aan de N. R. Crt. wordt gehield, o;» Hemelvaartsdag procesverbaal opgemaakt tegen twee geestelijken uit Arnhem, dia met een stoet van plm. <400 volgelingen een bedevaart maakten naar Onze Lieve V rouwe van Rediehem alhier, wegens het houden van een godsdienstoefening op den Rijksstraatweg. Ook de namen van enkele volgelingen zijn genoteerd. De dagelijksche brand Te Groningen Zware binnenbrand Gisteravond om 9 uur brak een zware binnenbrand uit in het perceel van de firma Pels, behangsel-magazijn in de Zwanenstraat te Groningen. Dc brandweer bluschte het vuur met twee stralen op de waterleiding, Een groote hoeveelheid papier, die gisteren was opgeslagen in den kelder, ging verloren. , De brand trok, doordat het perceel vlak bij liet kermisterrein is gelegen, enorm veel belangstelling. Te WolÊheze 1 H.A. b o s c h verbrand Gistermiddag, omstreeks kwart voor drie, werd boschbrand ontdekt in de bosschen nabij hotel Wolfheze. Dank zij het krachtig optreden van de Öosterbeeksche boschbrandweer, bijgestaan door het personeel van het hotel, is een groot onheil voorkomen, mede door de gunstige omstandigheid, dat het brandende gedeelte te bereiken was met de auto-brandspuit, die spoedig ter plaatse was. Daar de brand ontstaan was in de onmiddellijke nabijheid van den Bilderberg en het Schilderslaantje, werd het ergste gevreesd. Met één straal werd water gegeven en slaagde men erin verdere uitbreiding van den brand te voorkomen. Ongeveer 1 H.A. bosch is echter in vlammen opgegaan. De oorzaak van den brand is nog niet bekend. De Veluwe in brand Militairen verleenen hulp Zondag is de Veluwe door drie heidebranden geteisterd in dezelfde omgeving en denzelfden tijd. Circa elf uur ontstond de eerste, grootste brand tusschen Oud-Milligen en Garderen op een terrein van het Staatsboschbeheer. Deze brand heeft men weten te bedwingen door tegenbranden. Aan de zijde van het Uddelermeer werd de brand reeds spoedig afgesloten door een tegenbrand. De militairen uit het Remontedepot Nieuw-Milligen hebben onder leiding van luitenant-kolonel H. A. C. Fabrius en den burgemeester van Barneveld. 100 H.A. heide gingen verloren. Bij Arnhem brak door tot nog toe onbekende oorzaak brand uit in de heide achter huize Vrijland, tusschen den Dielenschen weg en den Apeldoornschen weg. De brandweer uit Schaarbergen begon eenigen tijd na het uitbreken van den brand het vuur te bestrijden. Eerst na langen tijd slaagde men er in door het aanleggen van een tegenvuur den brand te blusschen. Ruim 20 H.A. heide is verloren gegaan. Tengevolge van onvoorzichtigheid van een paar jongens ontstond een heidebrand ten westen van den Apeldoornschen straatweg, aan den grintweg naar Deelen. Hoewel er weinig wind was, en er al heel gauw honderden fietsers en automobilisten op het terrein van den brand waren, breidde deze zich in de droge heide zoo snel uit, dat in een half uur tijds een strook van circa 500 meter in vlammen stond. Gelukkig draaide de wind iets, waardoor de brand gedeeltelijk tegen afgeplagd terrein en tegen den weg stuitte en de rest door de toeschouwers met spaden en schoppen kon warden overwonnen. Te ongeveer 5 uur was de vlammenzee gebluscht en bleef er een zwarte vlakte van naar schatting zeker 20 H.A. achter als waarschuwing tegen den rooden haan, die op de Veluwe al zooveel verwoestte. De staking te Zaandam De gevolgen Als gevolg van de langdurige staking in de Zaansche houtindustrie zal 'de N.V. „Fibra", die ten doel heeft de vervaardiging van houtstot en cellulose uit krullen, welke zij van de Zaansche schaverijen en zagerijen betrekt, door gebrek aan grondstoften het bedrijf moeten stop zetten. Bi] het uitbreken van de staking beschikte de fabriek over een voorraad van 830 ton krullen, doch de voorraad waarvan per dag 18.000 K.G. wordt verbruikt, is thans nog slechts toereikend om het personeel enkele dagen, uiterlijk tot Donderdag aanstaande, aan hef werk te houden. Aan veertig arbeiders is reeds ontslag aangezegd. Ook de houtmeelfabriek der firme Van Wessem en Co., welke haar grondstoffen grootendeels van de N.V. Fibra betrekt, komt hierdoor stil te liggen. Welk standpunt B. en W., die tegenover de kleine verbruikers, wat betreft de betaling en het afsnijden van den toevoer, de noodige soepelheid betrachten, ten opzichte van de houtzagerijen en straks ook de N.V. Fibra, welke allen voor de a'neming van electrische energie groote Contracten met haar hebben afgesloten, w-aUce zij echter bij 'iangeren duur van de staking niet kunnen nakomen, zullen innemen, is nog niet bekend. Dit onderwerp heeft ook reeds een punt van bespreking uitgemaakt bij 'den bond van werkgevers in het houtbedrijf. De stakers hebben in het gebouw „Ons Huis" aan de Gedempte Gracht met de hoofdbestuurders der organisatie een huishoudelijke vergadering gehouden. De heer Sievermk deed hier, volgens het Hbld., eenige mededeelingen over de met den rijksbemiddelaar en den bond van werkgevers in het houtbedrijf gehouden conferentie. Het voorstel van den rijksbemiddelaar, om een bemiddelingsraad te benoemen, aan wiens oordeel de geschilpunten kunnen worden onderworpen, kunnen de organisaties wei aanvaarden, daar zij, zooals reeds in het door hen verstrekte perscommuniqué wordt gemeld, voor ieder intermédiair toegankelijk zijn. De heer De Groot, hoofdbestuurder van de r.k. organisatie, vermaande de stakers niet te veel aandacht te schenken aan de enkele tientallen werkwilligen die thans op het eiland van de firma Pont zijn te werk gesteld. Dit zijn, aldus spreker, wei dure, maar geen duurzame arbeiders voor de patroons. De ramp op de „Barendrecht" De ketelontploffing Omtrent de ramp op de ,,Barendrecht" wordt nog vernomen dat kort na het vertrek van Casablanca de donkey-ketel is ontploft. De vier slachtoffers werden door den uitstroomenden stoom getroffer? en bekwamen zulke ernstige brandwonden dat zij bezweken. De Spaansche stoker Perez werd ernstig gewond. Daar de machinekamer vol stoom stond, kon het personeel de machines niet bedienen en daarom besloot de gezagvoerder zich naar Casablanca te laten sleepen. De slachtoffers zijn reeds begraven. Bij onderzoek is gebleken, dat de schade zich beperkt tot de donkey-ketel. Daar deze ketel gemakkelijk ontbeerd kan worden is er geen bezwaar de reis te vervolgen. De machines zijn volmaakt intact gebleven; ook de hoofdketels zijn onverlet, zoodat men onmiddellijk weer kan varen, om later te Rotterdam te repareeren. Een rumoerige Zondagavond Gevechten en gewonden In de nabijheid van en op het Damrak te Amsterdam, is het Zondagavond opmerkelijk rumoerig geweest. De tijden zijn voorbij, dat het Damrak de plaats was, waar bepaalde personen, wier beroep van een dusdanigen aard is, dat het adresboek het wijselijk niet vermeldde, elkaar te lijf gingen. Thans echter was er iets, dat aan de tijden van vroeger herinnerde. Vanwege het warine zomerweer was het zeer druk c-11 vandaar dat de ruzies en vechtpartijen door een groot belangstellend publiek werden aangehoord en gadegeslagen. Om kwart over acht ontstond er in den Langen Niezel "een vechtpartij, waarbij een der deelnemers, volgens de Tel., radicaal bewusteloos werd geslagen. De politie bracht hem naar het bureau Warmoesstraat over en toen hij weer bij kennis was gekomen kreeg hij een procesverbaal. Het tweede geval om 9 uur was van ernstiger aard. Deze twist liep tusschen schippers en dateert van veel jaren her. Er schijnt tusschen eenige hunner een veete te bestaan, die zich tot dusverre slechts uitte in schelden en dreigementen. Zondagavond echter had een uitbarsting plaats. Een der schippers zat in een cafétje aan de Prins Hendrikkade, zaken te bepraten met een bevrachter, toen plotseling de deur openging en de tegenpartij binnen trad. Na eenigen tijd ontstand ruzie tusschen beide schippers, waaraan de tapper een eind maakte door een hunner op straat te zetten. De schipper begon te schelden en te schreeuwen, waarop de ander op stond, den tapper op zij duwde en den buitenstaanden collega te lijf ging. Beiden rolden over de straat en plotseling riep de schipper, die op dat oogenblik boven lag: help, ik ben gestoken. Dit bleek inderdaad het geval te zijn. De getroffene had tweè steken in den rug en een in de borst. Zijn toestand moet vrij ernstig zijn. Per autobrancard van den G .G .D. is hij naar het Binnengasthuis overgebracht en daar is hij ter verpleging opgenomen. De dader werd later door de politie gearresteerd. Precies een uur later moest de politie van het bureau Warmoesstraat opnieuw assistentie verleenen, ditmaal in een lunchroom op den Nieuwendijk. Hier waren eenige o'pgeschoten meiden en jongens op alienszins rauwe wijze bezig hun verschil van meening te demonstreeren. Het clubje wierp daarbij met bierglazen en een der „dames" kreeg zoo'n bierglas in het gelaat. De gewonde is naar het Binnengasthuis overgebracht en kon na verbonden te zijn huiswaarts keeren, zooals te hopen is met het voornemen die gelegenheid waar de bierglezen door de lucht vliegen, niet meer te bezoeken. Het volgende politie-alarm was om één uur. Opnieuw voor een veete. Een aan-* tai opgeschoten jongens en mannen, die aan het hoofd staan van zekere établissementen in donker Amsterdam kregen twist met elkaar, of liever, zij zochten twist. E11 met succes. Het was op den Nieuwendijk en het Damrak een veldslag 111 het klein. De liederlijkste uitdrukkingen werden gebruikt en er vielen gevoelige klappen. Ook ditmaal sneefde een vertegenwoordigster van het „zwakke geslacht'' op het slagveld. Zij kreeg een steek in de liesstrieek Van een der vele ridders, die aan het nachtelijk gevecht deelnamen, doch lang duurde dit niet, want de politie van het bureau Warmoesstraat verscheen en sloeg met de gummi stok beide partijen op gevoelige wijze uiteen. Het gestoken meisje werd 'per auto van den G.G.D. naar het Binnengasthuis overgebracht. Vijf personen werden naar het bureau Warmoesstraat geleid. Bij fouilleering vond men op een der mannen een bedrag van f 16.000, benevens effecten. Sommige zaken schijnen in donker Amsterdam wel te floreeren. Twee der arrestanten zijn in een cel opgesloten. De staking te Scheveningen Rustig verloop De staking van de Scheveningsche haringvisscherij heeft tot nog toe een rustig verloop. Eerst als de zestig motorloggers, die thans nog ter trawlvisscherij op de Noordzee zijn, weer de Scheveningsche haven zijn binnengeloopen, om gereedgemaakt te worden voor de haringvisscherij en deze bemanningen het aantal zeelieden te' land is komen aanvullen, zal men eerst goed kunnen bemerken, dat ean staking is uitgebroken, tenzij dan voor dien tijd het conflict is bijgelegd, waartoe de conferentie met den rijksbemiddelaar ir. Van IJsselsteijn op Woensdagmorgen de kans biedt. Op het resultaat dezer conferentie wacht ook de beslissing van wat verder met de Scheveningsche treilervisscherij zal gebeuren. De Nederlandsche bond van christelijke fabrieks- en transportarbeiders heeft gisterenmiddag vergaderd, ter bespreking wat met de treilervisscherij moet gebeuren. In verband met de conferentie met den rijksbemiddelaar werd besloten de treilervisscherij voorloopig nog uit te oefenen. De Centrale bond van transportarbeiders heeft besloten niet aan het werk te gaan bij de Scheveningsche reeders, doch een afwachtende houding aan te nemen. Ter motiveering van de voorwaarden der reeders kunnen nog de volgende cijfers worden gegeven. In 1928 bestond de Scheveningsche vloot uit 87 motorloggers en 28 zeilloggers, terwijl voor 1929 deze verhouding is pl. min. 10 zeilloggers en ongeveer 100 motorloggers. De minimum- en maximumbesomming der zeilloggers bedroeg het laatste seizoen ƒ 13.000 en ƒ 30.000 en voor de motorloggers ƒ24.000 en ƒ64.000. Ren verdeeling van de 24 % der besomming die de bemanning in haar geheel krijgt is zonder meer niet te geven. Gewoonlijk ontvangt de schipper het dubbele van een matroos. Mocht de staking lang duren dan is haringschaarschte te verwachten, hoewel de mogelijkheid niet is uitgesloten dat buitenlandsche haringschepen hier hun lading komen verkoopen. De Vlaardingsche en Katwijksche haringvlooten staan echter buiten het conflict en voorloopig zullen deze wel zorgen dat de haring niet geheel van de ontbijttafel zal verdwijnen. Gisteren werden reeds drie vrachtauto's met vele tonnen haring uit Vlaardingen te Scheveningen aangebracht, vermoedelijk om al eenigen voorraad hier te vergaren. De aanranding te Hulsberg Een onverlaat Omtrent de aanranding te Hulsberg (L.) wordt nog vernomen dat de 18-jarige mej. R., Zondagmiddag van een godsdienstoefening huiswaarts keerde naar het gehucht de Heek en onderweg door een jongeman op een landweg onder Hulsberg werd aangesproken. De jongeman was haar al eenigen tijd gevolgd en had blijkbaar minder eerbare bedoelingen. Het meisje verzette zich tegen de aanranding en werd daarop door den onverlaat danig mishandeld. Zij kwam ten slotte in een weiland terecht, waar zij aan het prikkeldraad tallooze verwondingen aan beide handen en het gelaat' bekwam en bewusteloos geraakte. Geheel bebloed werd zij later door voorbijgangers gevonden. Haar toestand bleek zoo ernstig te zijn, dat zij naar het hospitaal te Heerlen moest worden vervoerd. Eerst den volgenden morgen is het bewustzijn teruggekeerd. De maréchaussée te Valkenburg heeft Zondag aldaar den 20jarigen metselaar G. M. uit Hulsberg als den vermoedelijken dader gearresteerd. Hoewel hij ontkende, waren er voldoende aanwijzingen om hem in arrest te houden. Op zijn kleeren werd op tal van plaatsen bloed aangetroffen. Woensdag wordt hij naar Maastricht overgebracht, waar hij in het Huis van Bewaring zal worden opgesloten. De toestand van het slachtoffer is nog zeer kritiek. Conflict in de steenindustrie Bemiddeling mislukt De gisteren ten stadhuize te Gorcum door den rijksbemiddelaar gehouden conferentie met de directies der steenfabrieken en stakingsleiders om te geraken tot opheffing der staking, is mislukt. Zoowel de directie der n.v. kalkzandsteenfabriek „De Menvede" alhier als de directie der beton mij „Grotius" en die der kalkzandsteenfabriek té Duren wilden den bond, waarbij hun arbeiders zijn aangesloten, nl. den Nederlandschen bond van fabrieksarbeiders niet erkennen. Zoolang dit niet geschiedt, valt er volgens de stakers over opheffing van dc staking niet te onderhandelen. De vliegbooten Te Trincornali De twee Nederlandsche vliegbooten kwamen Maandagmiddag om twee uur uit Bombay te Trincornali aan. De officier-vlieger van een toestel, die onlangs gewond werd, is geopereerd aan booro van den Britschen kruiser Enterprise, die op het oogenblik in Trincornali ligt. De vliegbooten zullen morgen naar Sabang vertrekken en nemen thans 1700 gallon benzine in voor het langste traject van de vlucht. Een bericht uit Trincornali meldt nog, dat de vliegers een goede vlucht gehad hebben zonder bijzondere gebeurtenissen van Karatsji naar Trincornali. De eerste uren viel er regen, nadat zij van Cochin vertrokken waren. De vliegbooten verkeeren in goede conditie. DE MOORD TE - GIESSEN-NIEUWKERK Aan het persbureau Vaz Dias heeft Mr. Roobol medegedeeld dat Theunissen, die in de strafgevangenis te Leeuwarden vertoeft, het volgende schrijven van het echtpaar Kroon uit Rotterdam heeft ontvangen: „Theunissen, wij willen van u zoo graag vergeving vragen voor het leed, u en je gezin aangedaan en indien u alles weet hoa het eigenlijk gegaan is, hopen wij, dat u ons vergeven zult. U zult wel zeggen: „Dat hebt u wei "eer kunnen doen", maar, Theunissen, wij konden niet anders. Wat is het toch verschrikkelijk hé, dat u voor iets, waar u zelt heelemaal niets van weet, toch zoo iets mee moet maken. Denk niet, dat voor ons die jaren ook zoo pleizierig zijn geweest. Wij "hadden bijna geen dag, of wij spraken er over en hoopten maar, dat toch eens de tijd zou komen, dat wij eens vrijuit konden spreken, want wij alleen wisten wat een macht, dat het was om daaraan te beginnen, want dat toch leugens zoo gauw geloofd worden. Ik had het nooit kunnen denken en nog houden diezelfde leugenaars \jpl, maar nu zullen wij hiaar hopen, dat het aan het licht zal komen en de wereld eens zal zien, wat of die zoogenaamde betrouwbare menschen zijn. Denk niet dat wij een oogenblik met opzet jullie in het verderf 'hebben willen storten. Wij stonden er precies zoo voor als jullie, maar werden met alle mogelijke dreigementen en verwijten gedwongen. Ik weet wel, het is niet meer goed te praten, maar ik kan nu alles niet zoo schrijven, maar ik hoop, dat gauw het uw zal slaan, dat de poorten voor jullie open gaan. Het zai geen blijder uur voor ons wezen en dan zal Stuy u wel veel vertéllen en laten lezen. Ik zal nu maar eindigen. Als ik u mocht schrijven zooals wij het voelen en meegemaakt hebben, zou ik wel een dag door kunnen gaan. .Wij vragen nogmaals vergeving en dat wij eensgezind de waarheid aan het licht zullen brengen, want nu zijn er gelukkig menschen die ons helpen want anders had er nooit geen licht in gekomen. Ontvang verders de groeten van C. Kroon en M. Koppelaar. P.S. Wilt u s.v.p. bijgaande brief aan Klunder laten bezorgen?" DE ROTTERDAMSCHE DIERGAARDE Men schijft ons: Men kan in den Rotterdamschen dierentuin, nu den opbloei der natuur weer volgen, die begint bij de sneeuwklokjes en al gaiïw met de crocussen, narcissen, sterhyacmthjes en andere bolgewassen op den grond, met de Cornoelje, de Hamamehs en de Forsytie daarboven, tusschen de struiken met de wilgen, elzen en haselaars in de lucht, het voorspel geeft voor die groote symphonie van kleuren die de rhododendrons, azaleas en gouden regen (eerst nog slechts in de koesterende warmte der kas te bewonderen) tezamen met borderplanten en andere voorjaarsbloemen samenstellen. Daarnaast zien we dan het jonge dieren geaoe dartelen om hunne moeders, de jonge herten, mouflons, Iamas, kangaroes en wat verder de oogst van de toenadering tusschen de sexen moge zijn. Er gaan ten aanzien van een gedeelte der gebouwen, de rozentuin en de daaraangelegen gebouwen, apenhuis, roofdierengebouw, olifantenstal, dreigende geruchten. De demon „Verkeer' 1 heet zijn scherpe klauwen naar dit zonnig en schilderachtig stuk park uit te strekken. We zullen het niet hebben over de yermeerdering in de gezinnen der leeuwen en wolven, want die moeders verxtoeven toch nog in hunne kraamkamers, we zullen niet voorbarig pralen op komende blijde gebeurtenissen bij allerlei andere dieren, want we hebben maar ai te vaak — bij anderen — gezien, dat aan zulke verwachtingen de bodem kan worden ingeslagen. Korte berichten — De Holland-Amerika Lijn heeft het publiek in de gelegenheid gesteld het stoomschip Statendam te bezichtigen. Zondag is het record wat betreft de belangstelling van het publiek, wel geslagen. Het getal der uitgegeven kaarten bedroeg 15.000. Omstreeks 12 uur was de drukte het grootst, toen 9 i 10 duizend personen wenschten toegelaten te worden. — Bij de Willemskade te Rotterdam is drijvende gevonden het lijk van den 22jarigen zeeman P. P. H. uit Stavanger, die sedert geruimen tijd werd vermist. In de Schiekade aldaar is de 40-jarige G. B., toen hij een kameraad, die uitgleed, wilde grijpen, te water geraakt en verdronken. Het lijk is opgehaald en naar de woning vervoerd. — Gistermiddag is te Amerongen een ernstig ongeluk gebeurd, waarbij de motorrijder van Beusekom uit Lienden op slag werd gedood. B. kwam in botsing met een vrachtauto van de Fa. W. uit Utrecht, waarbij van B. werd gedood. Zijn lijk ia naar het lijkenhuisje op de begraafplaats te Amerongen overgebracht. De politie, die spoedig ter plaatse waa, heeft den vrachtauto in beslag genomen. De motorfiets was geheel vernield. ---