Van Delft naar Maassluis. 'In de lucht hing dien middag een lentegeur, die ons deed grijpen naar de fiets: enkele uren buiten Delft in de vrije, door geen schoorsteenrook bezwangerde, atmosfeer, het was plotseling een behoefte. Langs de Binnen- en Buitenwatersloot, waar men na Adam's fabriek ter linkerzijde zoo ver over de velden kijkt, naar den Hoorn. Een hooge brug in het hart van het dorp, wat huizen aan een vaart, kerk met pastorie en enkele boomen, een weg die bij den A.N.W.B.-wijzer links ombuigt en we bevinden ons reeds buiten dit bescheiden woningcomplex. Zonder handschoenen op de fiets, warm voorhoofd onder knellenden hoedrand, waarlijk we zouden ons in het voorjaar wanen, zoo niet een allengs dichter wordende mist, als een gordijn, den einder aan ons oog onttrok, waardoor het niet mogelijk was op eenigen afstand een volgend dorp aan toren of hoogen schoorsteen te onderscheiden. Iets, dat anders in het Westland zoo'n eigenaardig gevoel van. vlakke oneindigheid geeft. Ofschoon we dit dus op dezen tocht moesten missen, stond daartegenover de verrassende gewaarwording van op het meest onverwachtsche oogenblik in Schipluiden aan te komen. Een echte Zaterdagmiddagstemming in de smalle straten: in de vaart een platte schuit van een melkfabritk, die de aan den kant staande vuilglinsterende bussen afhaalde, op een erf een bakkerswagen, zooals men hoofdzakelijk op het platteland ontmoet: een hooge bruine kar met bruine, in tweeën klapbare, deksel, getrokken door een kleinen hit. Nijvere moeders deden boodschappen in lage winkels, waarvoor opgeschoten jongens op hun Zaterdagmiddags lummelden. Na Schipluiden bood de toch wel zeer veel afwisseling. Waren daar niet de hooge spoorbrug, de oude molens, naar we meenen uit de achttiende eeuw, benevens het vervallen hek van een eertijds uitgestrekt landgoed? En aangezien de Zaterdagmiddag zich ook op de wegen deed gelden, passeerde ons ten hoogste een enkele fietser. Maasland. Dit oude middelpunt van het Westland met zijn bochtige straatjes en mooie kerk aan den overkant van het water, zijn deftige, iets naar achter gebouwde, stadhuis, spreekt nog van het verleden, dat voor dit dorp zoo roemruchtig was. Het ligt er thans als een schier vergeten plaatsje te droomen in de wijde weilanden, die het t'allen kant aansluiten, hier en daar afgewisseld door rijen glazen kassen, die den Westlandschen trots kweeken en voortbrengen. Nu werd de mist toch wel eenigszins 'spelbreker, wijl hij ons het gezicht vanuit Maasland op den prachtigen toren van Maassluis vrijwel ontnam. Slechts enkele vage grijze schaduwen dutdden in den nevel de omtrekken van dit bouwwerk aan. Eveneens verhinderde hij ons den doorkijk van af Maassluis o-t> Maasland en verder zelfs tot Schipluiden. Het stadje daarentegen bood lustig vertier van menschen, die vrij zijn. De kaden, de markt en de straten rumoerden van lachende, prattnde en schuifelende menschen. In groepjes stonden ze bijeen, genoegelijk kun pijpen bekluivend in het vooruitzicht van den komenden Zondag. Alleen de dienaren van den Heiligen Hermandad deelden deze stemming niet, integendeel, op bars eken toon kregen we een vermaning, toen wij, vreemdelingen, ons blikbaar op een verboden fietsweg bevonden. Doch dat heeft ons goed humeur niet kunnen verstoren en evenmin kunnen verhinderen, dat de prikkelende lucht van den vallenden ai>ond tot in de uiterste vezels van ons lichaam niemve werkkracht bracht, op dien Zaterdag in het Westland. --- Binnenland DE BEGROOTING VAN UTRECHT NIET GOEDGEKEURD Naar het „Utr. Dgbl." verneemt, heeft het College van Ged. Staten zijn goedkeuring onthouden aan de gemeentebegrooting voor 1930. Dit besluit was te verwachten. Men weet, dat er tusschen het gemeentebestuur en het College van Gedeputeerden ernstig verschil van meening bestond over de wijze, waarop de dekking moest plaats hebben van het tekort in het reservefonds voor de eigen pensioenen. Ged. Staten hadden B. en W. reeds eenigen tijd voor de indiening der begrooting doen weten, dat zij hun goedkeuring aan de begrooting niet zouden kunnen geven, indien het gemeentebestuur aan zijn methode van dekking vasthield. Na een uitvoerige briefwisseling hierover bleven B. en W. hun standpunt handhaven en bij de behandeling van de begrooting in den gemeenteraad heeft deze de houding van B. en W. goedgekeurd en de door het dagelijksch bestuur aangegeven dekking aanvaard. Naar het „U. D." verder verneemt zullen B. en W. den raad thans voorstellen van de beslissing van Ged. Staten -hij de Kroon in beroep te gaan. DE MOORD IN DEN POLDER BLIJDORP. De rechtbank heeft de voorloopige hechtenis van den verdachte in de zaak betreffende den moord op Marietje van Os, gepleegd in den polder Blijdorp, opnieuw verlengd met dertig dagén. De rechter-commissaris hoopt de stukken in deze zaak binnen afzienbaren tijd naar den officier van justitie te kunnen zenden ter sluiting van de instructie. --- Advertentie Ingezonden Mededeelingen ilea^ifsais en Overspannen Onrustig en Slapeloos Gebruik hiertegen de Zenuwstillende en Zenuwsterkende MIJNHARDT'S ZENUWTABLETTEN Glazen Buisje 75 et. Bij Apoth en Drogisten C023 18 --- Van Zuiderzee tot IJselmeer Hoe door zand en slik, een nieuwe wereld ontstaat. Gisteravond heeft ir. T. Th. Thijsse, eerst-aanwezend-ingenieur bij de Zuiderzeewerken, voor het Koninklijk Nederlandsch Aardrijkskundig Genootschap in het Koloniaal Instituut te Amsterdam een lezing gehouden, getiteld: ,,Heden en toekomst van de Zuiderzeewerken". Over de toekomst der Zuiderzeewerken ervoer het auditorium uiteraard slechts weinig, maar des te meer over verleden en heden. De aanwezigen hebben, bij ir. Thijsse's onderhoudende causerie, deze in haar nuchterheid zoo pakkende geschiedenis mee-beleefd: hoe uit keileem, zand, s'cenen en rijshout de groote afsluitdijk ontstaat; hoe de Wieringermeer afzonderlijk stukje na beetje werd omdijkt; hoe d'e Dieselgemalen worden geïnstalleerd in sluisputten en, na het wegbaggeren van den ringdijk om zoo'n put, in het brakke element komen te staan, dat weldra een zoet element zal zijn; hoe de dijkenbouwers moeten vechten om de laatste, nauwe sluitgaten te dichten, waardoor de eb- en vloedstroom zich met geweld een doortocht baant; en hoe daar, op den kleinen proefpolder. thans reeds de eerste experimenten worden verricht met het in cultuur brengen van nieuwverworven grond. Een aantal duidelijke filmbeelden, waarbij ir. Thijsse als een opgewekte explicateur fungeerde, liet van nabij aans-. houwen, hoe dat alles geschiedt. Wie dze film gezien heeft, wéét voortaan, dat de werklieden, die steenen in het water mikken, daar niet de Zuiderzee mede trachten dicht te plempen; maar dat die steenen dienen tot het bezwaren van de groote zinkstukken uit rijshout. Zij weten, dat keileem geen ,,klei" is, maar een stevige, vette, compacte substantie — „heerlijke brokken!" riep de ingenieur enthousiast — en dat de kranen, die het klodderige goed uit de schuit op den dijk brengen, niet verankerd worden, maar in den zeebodem zitten vastgeprikt met ,.reusachtige punaises". Zij weten, dat sommige grijpers bedrijvig met hun vettigen last heen en terug glijden lanfs de ,,transporteurs" en dat, als het werk gedaarj is, de polderjongens ieder aan een ketting gaan bengelen en zich — hoepla! — als levende brokken keileem door de lucht naar hun schaftlokaal laten zwieren. Tot slot vertoonde ir. Thiisse een serie fraaie luchtfoto's van de K.L.M., waarop, bijna van maand tot. maand, het ontstaan van eenige bedijkingen is vereeuwigd. Hij toonde tevens het ved-avelingsplan van den geprojecteerden Wieringermeerpolder — een rechtlijnig systeem van wegen en kanalen met een kunstmatige tero in het midden; liet zien, hoe in den proefpolder kanalen worden uitgebaggerd, terwiil het land nog blank onder water staat en paf een kükje op het nieuw-ontstane Bree7andeiland, als Venus verrezen uit het schuim der zee: mettertijd zal het geen eiland meer ziin, maar een ,.station" in den machtigen afsluitdijk; op het oo<*enb'ik echter, is het nog een geïsoleerd stukje menschenwereld, waar de houwers zich op hun eigen schenning hebben geïnstalleerd 1 en het zelfs al niet meer zonder een provisorisch geboorteregister kunnen steden. Hoe het ZuiderzeelandsrhaD er in de toekomst zal uitzien — daarvan kree" men een indruk door een foto van den reeds drooppemaakten nroefnolder; een Haarlemmermeer in miniatuur. Hoe kort noer? (als alles poed craat, komt half Augustus 1932 dp afslnitdük cereed!) — en een autotocht'V van Amsterdam via D°n Oever Paar T eeuwarden behoort tot de gewone gebeurtenissen van eiken dag.... Het laatste retou vliegtuig teru?. Een terugblik. Het zevende retourvliegtuig is gisteren op Schiphol geland en daarmede is het experiment met de proefvluchten voorloopig geëindigd. We laten hieronder een aan het Hbld. ontleend overzicht volgen van deze aaneengesloten reeks van postvluchten, waarvan de eerste 12 Sept. 1929 begon en de laatste gisteren, 24 Jan. 1930, eindigde. Een tijdvak van ruim vier maanden, waarin acht vliegtuigen van Amsterdam naar Batavia vertrokken — van welke er zeven hun bestemming bereikten — en zeven vliegtuigen van Batavia naar Amsterdam vlogen, welke laatste met verwonderlijke regelmatigheid den ruim 14.000 K.M. langen tocht aflegden. Op 12 September dan vertrok de P.-H. A. E. Z. met Smirnoff, Beekman en Veenendaal, meenemende 146 K.G. post. Een week daarna ging de P.-H. A. E. O. met D.uimelaar, Tepas en Dunk, meevoerende 132 K.G. post. Kwamen Smirnoff en Beekman op regelmatige wijze te Bandoeng aan, het tweede toestel bleef op het schiereiland Malakka, bij Setul, steken, tengevolge van het feit, dat de vliegers, op weg naar Medan, uit hun koers zijnde, terugkeerden naar het vasteland en daar wegens benzinegebrek hun toestel aan den grond moesten zetten, waarbij het vliegtuig zoodanig beschadigd werd, dat het per schip naar Batavia moest worden vervoerd. Het derde vliegtuig, dat 3 Oct. vertrok, was de P.-H. A. E. N. mft 230 K.G. post, bestuurd door Frijns en Soer met als werktuigkundige Waalewijn. Ook dit vliegtuig bereikte Bandoeng op vlotte wijze. Een gedenkwaardige datum werd 17 Oct., toen de P.H. A. G. B. naar Indië vertrok met 262 K.G. post en een bemanning, bestaande uit Aler, dr. Jongbloed en Bruynesteyn, terwijl in den natpiddag van dien dag de P.-H. A. E. Z. als eerste retourvliegtuig weer te Amsterdam terugkwam met 106 K.G. post uit Indië. Smirnoff bracht nog een passagier mee ook, den eerste op die route, den heer Grabau. Drie dagen later sloep' de A.G.B. te pletter tegen de bergen tfn N. van Constantinopel. waarmede een einde kwam aan Alers Indië-vlucht. De A. E. Z. ging 31 October wederom naar Indië, nu met Beekman,. Van D"k en Buitenhuis, die 195 K.G. post meenamen. Van toen af is het steeds vlot gedaan. De A. E. N. kwam 1 Nov. als tweede retourvlieotuig te Am=+erdam terug met 109 K.G. post. Veertien dapen later. 14 Nov., vertrok de P.-H. A. G. R. uit Amsterdam met Smirnoff, TT ondonc en Kntte en 'W K^. nost. Weer veertien da^en later, 28 Nov., volcde de P.-H. A. E. N. met Soer, Wiersma en Naber, die 166 K.G. post meenamen. De A. E. O., rreheel hersteld na de noodlanding bij Setul, kwam 4 Dec. uit Tndië, landde echter op het noodlanóingsveld bii Deventer, van waar de nost, 282 K.G., ppr trein naar Amsterdam werd vervoerd. Datzelfde vliegtuig startte acht dagen later alweer onder leiding van Tenas, met Degens als tweede bestuurder en Weber als werktuigkundige, meenemende 3 9 6 K.G. post: dat was het vTie"+ing, dat gisteren ten?p-kwam met 178 K.G. post. Achtereenvolgens kwamen in het laatst van 't vorig jaar tern^ - de P.-H.A.E.7. on Dec. met 186 K.G. en 'le P.-H. A.G.R. ot > 28 Dec. met 388 K.K. post. Het voorlaatste vlie^iMg daalde in den avond van 11 Jan. on SrViinhol: dat was de A.E.N., die rond 200 K.G. post meebracht. Nop " een'Ve cijfers: i" totaal zijn met de acht heengaande vliegtuigen i~?4 K.G. nost vervoerd, waaraan 26°. K.n. (van de A. G. B.1 van Go"Sta r >tin° T vl naar Indië ner pewong nostverbrn^ing moest worden orpt-irppht en 12° V C. ('van de A.F.O.) d° reis ook ge^^elte^k ner boot (van Setul naar Batavia) maakte. Teruo-caande werden normaal vervoerd 13 4 0 K.G. post, één passagier en 20 K.G. ba^a^e. Het grootste ortantnm nost naar Tndië hedi-nenr 3°6 K.ft. Cmet de A. E. O.V: uit Tndië ^88 K.G. de A. G. R.1 Rest ons nog d» mede^eelinc, dat in alle gevaren — behalve dat van de verketterde A. G. B. -— de post binnen 14 daTe n heen zoowel als terug is gebracht. 7oodat de K. L. M en haar vleiers met penanten trots or» de?e veertiendaags'-he postvlnrhten zullen mopen terugzien. VLIEGVELD IN OVERIJSEL IN AANLEG. Na lang oponthoud is er eindelijk een begin gemaakt met de werkzaamheden voor aanleg van een vliegveld in den driehoek Enschede—Hengelo—Oldenzaal. Door de Heidemaatschappij, aan wie het werk is opgedragen, is nl. thans met het werk begonnen. Voor dit werk zal in hoofdzaak gebruik worden gemaakt van werkloozen uit Enschede en Lonneker. Maandag zou er in den raad van Enschede ten voorstel worden gedaan om de gronden, noodig voor het vliegveld, die niet bij minneliike schikking kunnen worden verkregen, te onteigenen, terwijl bovendien voorstellen zullen worden gedaan, zoowel in den raad van Enschede als : n dien van Lonneker, om te zamen met de gemeente Weerselo de wegen, welke naar het vliegterrein leiden, te verharden. Voor deze verharding is noodig een bedrag van rond ƒ 156.000. waarvan ƒ 43.000 door de provincie f 47.000 door de N. V. Vlieghaven „Twente" en ƒ 22.000 door elk der drie genoemde gemeenten zal moeten worden bijgedragen. Naar wij vernemen heeft de K. L. M. het voornemen ook in Ootmarsum een lichtopstand met lichtmast te plaatsen. Ingenieurs van het departement van waterstaat hebben reeds uitgezien naar een geschikt terrein. --- ONZE PUZZLE Schaakbor d-p u z z 1 e. Hoeveel vierkanten vindt men op een schaakbord? Zooals men weet, heeft een schaakbord 64 ruiten of volgens Bartjens 8 bij 8. Oplossing puzzl e no. 52. In de kamer is steeds wel een meubelstuk te vinden, dat scherpe hoeken heeft, b.v. een tafel, een buffet of iets dergelijks. Nu neemt men de lucifer en legt die zoodanig, dat ze met den hoek van het meubelstuk een driehoek vormt. --- Wekelijksche Tuinbouwkroniek Op een vergadering van de af deeling 's Gravenzande van den Bond Westland kwam dezer dagen nog weer eens het belangrijke vraagstuk naar voren, van het al of niet verplicht veilen. Zooals overal waren er voor- en tegenstanders, maar opmerkelijk was, dat het aantal tegenstanders verre in de meerderheid was. Een voorstel van het bestuur om het algeheel verplicht veilen in te voeren, kelderde met 31 stemmen voor en 162 tegen. Een dergelijke uitspraak in het centrum van het Westland met zijn jaren lange practijk is wel teekenend. Het bewijst toch minstens, dat het veilen alleen, niet onder alle omstandigheden het beste verkoopsysteem wordt geacht ; minstens wordt verlangd dat uitzonderingen zullen worden toegelaten. Bij het strak doorvoeren van verplicht veilen komen somtijds zulke moeilijkheden naar voren, welke door de tuinders als bedrijfsbelemmeringen worden gevoeld. Het gaat er ten slotte om hoe en op welke wijze de tuinders het zekerst aan den hoogsten totaalprijs komen. En daar men natuurlijk op het standpunt staat, dat de veiling den tuinbouw moet dienen en niet omgekeerd, moet men bij het veilen rekening houden met de practische moeilijkheden, die het maken van een zoo hoog mogelijke totaalprijs voor alle producten, in den weg staan. Het veilen van groenten, fruit enz., zooals wij dat op het oogenblik kennen, is allereest een wijze van verkoop welke collectief geschiedt, d. w. z. de organisatie verkoopt het product, niet de tuinder; ten tweede is het een systeem waarbij alle producten openbaar bij afslag worden verkocht. Al dadelijk zien wij dat het tweede niet mogelijk is zonder het eerste, terwijl het eerste wel tot een goede manier van verkoop kan leiden zonder het tweede. Dat onderscheid is van beteekenis, omdat als voordeelen van het veilen vaak factoren worden genoemd welke evengoed aanwezig zijn bij een georganiseerden verkoop, zonder veilen. Een georganiseerde verkoop, met of zonder veilen dus, heeft verschillende erkende voordeelen: 1. Een tuinder, hoe goed vakman hij overigens ook is, mist dikwijls den tijd, de gelegenheid en de kennis om zijn goed zoo voordeelig mogelijk te verkoopen. Doet de vereeniging dat voor hem, dan is hij van een heele boel moeilijkheden af, heeft geen risico voor wanbetaling en kan rustig in zijn tuin bliiven. 2. Een groot voordeel is, dat de eene tuinder den anderen niet beconcurreeren kan met den prijs; een verschijnsel dat in den vrijen handel vaak voorkomt en waardoor een producent soms gedwongen wordt zijn artikel beneden de marktwaarde te verkoopen. 3. Bij een georganiseerden verkoop kan knoeierij gemakkelijker en doelmatiger worden bestreden. Feit is, dat ook degene die niet knoeien, toch een lager en prijs ontvangen alleen omdat er geknoeid kan worden. 4. Door georganiseerden verkoop is het mogelijk grootere en dus ook vaak betere afnemers te bedienen. Elke koopman heeft n.1. een zeker minimum kwantum noodig om er zelf van te kunnen bestaan en dat minimum is natuurlijk grooter naarmate hij met een kleiner winstpercentage werktiets waarbij producent zoowel als consument groot belang heeft. Bovenstaande voordeelen hebben echter niets te maken met het eigenlijke veilen, d. i. dèn verkoop over den klok. De voordeelen van het eigenlijke veilen bestaan hierin, dat vraag en aanbod zoo duidelijk mogelijk te herkennen en te overzien zijn. Elke koopman kan aan de veiling overzien wat er aangeboden wordt en tevens is hij in staat te constateeren wekle prijs er door de andere kooplieden wordt besteed en welke kwamtum er bij voorkeur worden afge J rukt, zoodat hij ook de vraag kan beoordeelen. Natuurlijk bedienen de kooplieden zich eeregeld van de telephoon om ook de stand aan andere veiling te weten. Door de hiergenoemde factoren te kennen is de koopman in staat een prijs te schatten waarbij hij de minste risico loopt. Hierin ligt echter opgesloten, dat elke veiling wil zij steeds goed functioneeren en de hoogste prijs kunnen bedingen welke de wereldmarkt toelaat, een bepaalde capaciteit moet hebben. Eerst als de toestand zóó is, kan een handelaar inderdaad zonder abnormaal risico de marktpositie overzien, in alle andere gevallen kan hij dat niet, waardoor dan ook niet de maximum marktwaarde kan worden besteed. Het volgende voorbeeld zal dit nader aantoonen. Veronderstel een koopman krijgt opdracht of verkoopt een wagon bloemkool 1ste soort tegen een goede prijs. Ieder begrijpt, dat zoo'n koopman naar een veiling gaat waar bijv. minstens 10 wagens per keer worden aangevoerd. Want doet hij dat niet en gaat hij naar een veiling waar de aanvoer niet zoo groot is, dan beloopt hij de kans zijn benoodigd kwantum niet te kunnen koopen of, hij krijgt die kans wel maar tegen een veel te hoogen prijs en daar maakt hij natuurlijk geen gebruik van. De grootste kooplieden die zelf de beste afnemers hebben en met het laagste winstpercentage kunnen werken, gaan dan ook steeds naar die veilingen waar steeds voldoende kwantum van de producten die zij noodig hebben regelmatig worden aangevoerd. Hiermede rs het dan ook verklaarbaar dat onder sommige omstandigheden, nl. wanneer een of ander bepaald product niet regelmatig of in een onvoldoend kwantum wordt aangevoerd, dat daarvoor niet de prijs kan worden bedongen als het eigenlijk op dat moment waard is. Zou men dan in zoo'n geval toch het verplichte veilen handhaven, dan zou dit tot gevolg hebben, dat de betrokken tuinder te weinig voor ziin goed kreeg terwijl ook indirect de vooruitgang van de cultuur van dat bepaald product wordt belemmerd. Bij het verschijnen van het rapport van de commissie-Hoffman hebben wij met een streven om een van de Rijksdiensten voor den land en tuinbouw op te drapen aan de organisaties. Daarvoor werden speciaal onder het oog genomen : de voorlichtingsdienst, de proefstations en het landbouwonderwijs. Jammer genoeg stuitte de commissie, ten aanzien van den voorlichtingsdienst ae organisaties er ..,p voor zijn. Gezien de verdeeldheid van het landbouw-organisatieleven en het gevaar van mindere onafhankelijkheid der ambtenaren tegen nietof op andere wijze georganiseerden, heeft de commissie dit denkbeeld terzijde gelegd'. Zij kan geen enkele streek aanwijzen, waar thans de verhoudingen zóó zijn dat zonder bezwaar de organisatie den dienst tot zich zouden kunnen trekken. De overheid moet niet ingrijpen in den groei van' het organisatieleven, wanneer de omstandigheden daarvoor niet rijp zijn. 't Is jammer dat de commissie geen onderscheid gemaakt heeft tusschen landbouw- en tuinbouw-organisaties, dat doet de Rijksvoorlichtingsdienst wel. Wanneer wij dat onderscheid wel maken, zou de vraag toch zeker niet ongepast zijn of de bestaande tuinbouworganisaties nu werkelijk zoo'n verdeeldheid als de commissie bedoeld, veroorzaken. Met den handel gaat het momenteel bijzonder slecht. In Flakkee kocht een hoofdonderwijzeres 1 H.L. aardappelen (70 K.G.)', 1 H.L. uien (60 K.G.) en 1 H.L. peen (50 K.G.) voor totaal ƒ2,50. 't Is overal even slap. Spruiten halen voor eerste soort moeilijk meer een doorsnee prijs van 10 ct. per K.G. Met de zeer lage aardappelprijs wordt er ook weinig soep gegeten. Soepgroenten worden voor een deel omgespit, 't Eenige wat nog een behoorlijken priis opbrengt is spinazie, bospeen en andijvie. Spinazie varieerde van 20 tot 40 ct. per K.G. Peen 20 ct. per bos en andijvie 20 tot 28 ct. per. K.G. Frankrijk heeft intusschen ziin invoerrecht op aardappelen verdubbeld, wat zeggen wil dat wanneer ér in het loopende jaar een zelfde kwantum naar Frankrijk zal worden uitgevoerd als verleden jaar, daarvoor f 180.000 méér zal r^oeten worden betaald. --- TEDDY EN BOBBIE, DE KLUCHTIGE BEERTJES 142 Teddy, Bobbie en Umbo hebben alweer wat nieuws verzonnen: een „circus". Voor de jeugd van Berendorp gevfen zij een voorstelling. De toegangsprijs is heel laag; maar één centje. Goedkooper kan het toch werkelijk aJ niet. Nu, een cent kan iedere jongen nog wel missen en de tent is dan ook stampvol. De voorstelling gaat beginnen. Een groote i heeft Teddy op een stuk karton geschilderd; dat beteekent: het eerste nummer van het programma. ---