Buitenland OVERZICHT De binnenlandsche positie van Tardieu. Hst moet een opmerkelijk feit genoemd worden, dat de Vlootconferentie een rem schijnt te zijn voor al te vurige oppositiepartijen in de verschillende deelnemende landen. We zien dit in Engeland, waar liberalen en conservatieven stelselmatig de klip, waarop MacDonald zou kunnen vallen, ontwijken, we zien het evenzeer in Frankrijk. Al mag Tardieu op de conferentie de groote man genoemd worden, in het binnenland is dat ietwat anders. De terugkeer van Tardieu aan het einde der vorige week naar Parijs, wees alreeds er op, dat er iets niet in den haak was, een veronderstelling, die bevestigd werd door het op Dinsdag bijeenroepen der regeeringsfracties, waaraan echter de radicale ontbraken. linkschen Dien ochtend had Danielou, hun president, in een brief hun wegblijven gerechtvaardigd met de bemerking, dat de radicale linkschen, die op hun medeleden tot nu toe nooit eenigen fractiedwang hebben uitgeoefend, zich niet tot de regeerings meerderheid rekenden. Het ligt voor de hand, dat deze onomwonden verklaring veel opzien baarde; het kwam Dinsdagmiddag in de wandelgangen van de Kamer tusschen Tardieu en Danielou dan ook tot heftige tooneelen. Tardieu hield den woordvoerder der partij, die reeds maanden de plaats op de wip inneemt, voor hoe van de 54 leden minstens 35 hun stem geregeld aan het kabinet gaven. Desondanks bleef. Danielou op zijn stuk staan en weigerde de vergadering bij te wonen, een weigering die in parlementaire kringen een storm heeft doen opsteken, daar deze groep met niet minder dan zes pesonen, drie ministers, waaronder Loucheur en drie onderstaats secretarissen, vertegenwoordigd is. Deze openlijke afval dezer invloedrijke groep heeft begrijpelijkerwijze nieuw voedsel gegeven aan de geruchten over ernstige meeningsverschillen tusschen Tardieu eenerzijds en Briand en Loucheur anderszijds, hetgeen de positie van het kabinet ongetwijfeld zeer heeft geschokt. Niettemin houdt men het niet voor waarschijnlijk, dat daarover thans reeds een crisis zou ontstaan, aangezien het ook voor de tegenstanders van de huidige regeering van groot belang is op het oogenblik alles te vermijden, wat Frankrijks positie op de vlootconferentie zou kunnen schaden. Daarentegen gelooft men het als uitgesloten te moeten beschouwen, dat het kabinet het einde der conferentie lang zal over leven. De door Tardieu in het leven geroepen regeeringsmeerderheid blijkt toch niet die innerlijke kracht te bezitten, noodig voor een langdurige regeeringsperiode. Daarbij dient in de laatste 48 uur gevoegd te worden de zekere spanning die ontstaan is tusschen Frankrijk en Rusland door de verdwijning van Koetepof. Het Russische telegraafagentschap T. A. S. meldt toch uit Parijs, dat de Fransche pers en in het algemeen de publieke opinie in Frankrijk de onmiddellijke terugroeping van Dofgalefski, den Russischen ambassadeur te Parijs, vraagt en voorts een huiszoeking In de Sovjet-ambassade. De waarnemende volkscommissaris van buitenlandsche zaken, Litwinof, heeft Woensdagavond een langdurig onderhoud gehad met den Franschen ambassadeur te Moskou, welk onderhoud echter geen opheldering heeft gebracht. Dat ten slotte de radicale linkschen in een vergadering gistermiddag besloten hebben in meerderheid de politiek van Tardieu te blijven steunen en tevens hun vertrouwen in Danielou hebben uitgesproken, biedt nog geen voldoende waarborgen .voor de toekomst. De Vlootconferentie. Volgens de stercorrespondent van de N. R. Ct. was men in het Engelsche kamp gistermorgen ernstig ontstemd over het plan van Tardieu om voor te stellen om den duikbooten de volledige verplichtingen, die door de Haagsche regelingen betreffende den zeeoorlog voor andere oorlogsschepen bestaan, uitdrukkelijk op te leggen. Men merkte toch op, dat deze humane gedachte reeds lang in het Engelsche kamp was aanvaard. Men is voorts een heel eind opgeschoten met het zoeken van een basis inzake de befaamde kwestie der scheepscategorieën en globale tonnage. De mogendheden worden in twee groepen ingedeeld: de oceanische, bevattende Engeland, Amerika en Japan en de continentale Frankrijk en Italië. Deze zullen onderling hun behoeften bespreken. Naar verluidt heeft de eerste commissie de kwestie van de kruisers en torpedobootjagers besproken. De Franschen stelden voor om de lichte kruisers en de torpedoboot jagers in een categorie onder te brengen. De Tapanners ondersteunden dit voorstel, maar Groot-Britonnië en de Ver. Staten bestreden het voorstel. Italië behield zich zijn meening voor. Spanje. Twee nieuwe partijen. In Spanje zijn twee nieuwe partijen gesticht. De eene, de nationaal-conservatieye partij, steunt hoofdzakelijk op de kringen van aristocratie, bankiers- en financieele kringen: de partij eischt een economische dictatuur. De tweede, de nationaal-liberale partij wordt geleid door den vroegeren minister-president Sanchez-Guerra, die destijds een van de grootere bewegingen teg§n Primo de Rivera geleid heeft en na de mislukking daarvan in hechtenis genomen werd. Men verwacht dat de koning vandaag een groote amnestie zal afkondigen. Mexico. De aanslag op president Rubio. Naar de „Associated Press" gisteren uit Mexico aan de New-Yorksche bladen meldde, was het dien dag in de hoofdstad rustig. Het bericht in de bladen, dat de president niet in levensgevaar verkeert en waarschijnlijk reeds binnen een week in staat zal zijn zijn ambtsplichten op zich te nemen, heeft veel tot kalmeering van de gemoederen bijgedragen. Flores, de dader van den aanslag, is naar de militaire gevangenis overgebracht. Hij heeft bekend, dat hij den president urenlang gevolgd had om een gunstige gelegenheid voor zijn misdaad af te wachten. De rech ter van instructie deelt mee, dat de aanslag berust op een uitgebreid complot, doch laat na te zeggen welke feiten het onderzoek tot dusver aan het licht heeft gebracht. De troepen, die den geheeJen nacht in kleine afdeelingen door de stad gepatrouilleerd hadden, zijn weer in de kazernes teruggetrokken. Alleen voor het huis van den president houden nog 50 man van de presidentieele wacht toezicht. Het verkeer wordt door de politie in een omtrek van twee blokken huizen van het huis van den president verre gehouden. Volgens het politiebericht blijken er eergisteren bij den aanslag drie toeschouwers gewond te zijn. Balkan. Sorvissh nieuws over Albanië Van de Albaneesche grens wordt te Belgrado gemeld, dat de politieprefect van Pisjkopeja op weg naar zijn bureau aangevallen is en door 7 revolverschoten is gedod. De moord zou politieke beteekenis hebben en in verband staan met den strijd tegen de Italiaansche strooming in het land. De betrekkingen tusschen den prefect en den Italiaanschgezinden burgemeester waren slecht en de eerste werd er van verdacht te hebben deelgenomen aan een aanslag op 2 Italiaansche officieren. Intusschen is van officieuze Albaneesche zijde reeds gemeld, dat de betrokken profeet zelfmoord zou hebben gepleegd. Voorts zegt men te Belgrado, dat er langs de grens groote troepenbewegingen geschieden. Het heet officieel, dat er ma noeuvres worden gehouden, doch inderdaad schijnt men met een ontwapening van alle stammen te doen te hebben, die de politiek van koning Zogoe en de overeenkomst met Italië afkeuren. --- Binnenland Revolverbandieten te Woudenberg. Beiden na achtervolging gearresteerd. Woudenberg is andermaal in beroering gebracht door het buitengewoon brutale optreden van een paar jeugdige bandieten. Gisternacht te ongeveer 1 uur werd de landbouwer E. van Egdon gewekt door gebons op de deur aan de achterzijde der woning, aldus meldt de „Tel." De man vermoedae dat een zijner buren hem noodig had en opende de deur. Hij zag tegenover zich twee kerels, die hem met een electrischen lantaarn beschenen. Terwijl zij een revolver voor zich in de hand hielden, drongen zij meteen de boerderij binnen onder de bedreiging: „Je geld of je leven." Beide mannen waron voorzien van zwarte maskers, waardoor alleen dr oogen zichtbaar waren. Ook waren zij voorzien van een gordel met revolvertasch en vlijmscherpen dolk. Van Egdon zeide, geen ^eld in huis te hebben, waarop een der onverlaten verklaarde, dat hem bekend was dat hij wel geld had. Hij drong den landbouwer in een hoek, hem gebiedend te gaan liggen, waarna de ander zich gereed maakte den doodelijk ontstelden man met ijzerdraad, dat hij bij zich droeg, te binden. Van Egdon riep zijn knecht, waarop een der indringers hem toesnauwde, geen hulp te roepen, want dan was hij een kind des doods. Om aan zijn bedeiging kracht bij te zetten schoot hij tot driemaal toe zijn revolver af, echter zonder Van Egdon te treffen. Door deze schoten werd het geheele gezin wakker, doch allen werden met den revolver in bedwang gehouden. De mannen eischten daarop binnen tien tellen uitbetaling van ƒ 500.—, daar zij andersh Van Egdon onherroepelijk zouden neerschieten. Toen zij al tellende tot acht waren genaderd, gaf Van Egdon zich gewonnen. In een der kamers werd den kerels ƒ500.— uitbetaald. Nadat zij dit geld hadden opgestreken, verdwenen zij na te voren te hebben gewaarschuwd geen politiehulp in te roepen, aangezien de geheime bende, waartoe zij behoorden zich dan zou wreken. Ook zou een ieder, die het huis, dat door hun kornuiten was omsingeld, zou verlaten, worden doodgeschoten. Echter had een der dochters van den landbouwer, een nog jeugdig meisje, kans gezien om te ontsnappen. Zij begaf zich in doodsangst, niet anders denkend dar, dat haar vader door de indringers was doodgeschoten, naar den rijksveldwachter en daarop naar den gemeente veldwachter. De rijksveldwachter Petersen ging onmiddellijk op pad. Hij kwam weldra twee personen tegen, op rijwielen gezeten zonder licht. De veldwachter gelastte hen af te stappen waaraan de mannen geen gevolg gaven. Integendeel versnelden zij hun vaart. Petersen begon daarop een achtervolging en vuurde tot viermaal toe zijn revolver op de vluchtelingen af. Door een ongeluk kwamen de mannen na eenigen tijd te vallen en Petersen kon beiden daarop met zijn revolver in bedwang houden. Geholpen door den gemeenteveldwachter Tekenlenburg, die inmiddels ook verschenen was, werden zij in verzekerde bewaring gesteld. Bij onderzoek bleken de daders te zijn zekere V. uit Austerlitz en E. ui Huis ter Heide, jongelieden van 19 en 17 jaar. Beiden hebben reeds bekentenissen afgelegd. DE VREDES- EN VOLKENBONDSTENTOONSTELLING TE DEN HAAG De Vredes- en Volkenbondstentoonstelling, die op Vrijdag ^ Februari a.s. in de daartoe door de Regeering ter beschikking gestelde Grafelijke zalen zal worden geopend, en die tot 6 Maart d.a.v. zal duren, geeft in de derde afdeeling een overzicht van de ontwikkeling van het verkeer op elk gebied. Daaronder behoort in de eerste plaats een uitvoerige inzending van de Posterijen, telegrafie en Telefonie, die zeer aantrekkelijk belooft te worden, maar daaronder behoort ook een inzending, die dank zij de medewerking van de scheepvaart, is bijeengebracht, daaronder behoort ook een inzending, die betrekking heeft op het vliegwezen en door de immer actieve K. L. M. is verzorgd; daaronder behooren inzendingen op intellectueel en geestelijk gebied, maar ook eene van den A. N. W. B., Toeristenbond voor Nederland. Teneinde een overzicht te geven in beeld en geschrift van de ontwikkeling van het toerisme en het verkeer in de laatste halve eeuw, zijn uit de verzamelingen van het archief van den Bond veverlei merkwaardigheden beschikbaar gesteld. Men zal daaruit duidelijk kunnen zien ,wat toerisme en verkeer thans voor het menschdom beteekenen. Niet minder zat daaruit blijken hoe de bestuurders van den Toeristenbond van den beginne af hebben verstaan en ingezien, welke geweldige beteekenis deze in zich bevat voor de bevordering van den vriendschappelijken omgang van menschen en volkeren onderling. Uit deze documenten komt sprekend naar voren, dat het ideaal van verbroedering der volken ook hier voor den geest heeft gestaan, en zal blijken, dat er door den Toeristenbond gestadig naar wordt gestreefd om de vredesgedachte te bevorderen. De inzending van den A. N. W. B. geeft de loopfiets van omstreeks 1806, en prenten van hooge en andere fietsen; geeft een programma van het Congres te Amsterdam en Brussel in 1897 en één van dat te Luxemburg in 1898 ten einde de ontwikkeling van de daar behandelde vraagstukken te doen zien. Tevens wordt de ontwikkelingsgang der grensdocumenten, die in het verkeer zulk een grooten rol spelen, overzichtilijk getoond. BRUTALE DIEFSTAL IN HET POSTKANTOOR TE HAARLEM. Een buitengewoon brutale diefstal in gistermiddag in het postkantoor te Haarlem gepleegd. Omstreeks half zes heeft een onbekende man kans gezien, vermoedelijk door zich over de afrastering bij een der loketten heen te buigen, een houten bakje met f 1000 te ontvreemden. Het geld bestond uit 500 zilveren guldens en 200 zilveren rijksdaalders. De diefstal is gepleegd in de buurt van de loketten voor ouderdomsrente aan de Raaks. Op deze plek heeft men bordpapier aangebracht, teneinde de werkaamheden zvan de juffrouw, die belast is met het incasseeren van alle binnengekomen gelden ,aan het oog van het publiek te onttrekken. De juffrouw was omstreeks half zes uit haar afdeeling gegaan om trommels met bankpapier ia de brandkast te bergen. Het bakje met f 1000 stond toen nog op het steenen muurtje onder de ijzeren afrastering. Toen zij vier minuten later terugkwam, ontdekte zij dat het bakje met geld verdwenen was. Dadelijk heeft zij hiervan aangifte gedaan bij haar chef. Op het oogenblik, dat de diefstal werd gepleegd, was er in het postkantoor geen zaalwachter; deze heeft van 4 tot 6 uur schafttijd. De dief zal hiervan op da hoogte geweest zijn; men neemt aan, dat men te doen heeft met een listig, weloverwogen plan. Het is niet onmogelijk, dat er een handlangster in het spel is. Een besteller heeft omstreeks 5 uur voor het bewuste loket een man met een juffrouw gezien; een uitvoerige beschrijving van den man kon hij echter niet geven. In verband met dezen diefstal verzoekt de commissaris van politie te Haarlem, dengenen, die zich omstreeks dien tijd in de zaal hebben bevonden en inlichtingen kunnen geven, zich ten spoedigste te melden aan zijn bureau, Sme> destraat 9. Prinses Juliana in Katwijk. Gedenkteeken voor gevallen Katwijkers. De burgemeester van Katwijk heeft da volgende proclamatie aan de ingezetenen van de gemeente Katwijk uitgevaardigd: „Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Juliana heeft mij bij haar "vertrek uit de gemeente, haar hooge tevredenheid te kennen gegeven over de wijze, waarop de bevolking van Katwijk haar het verblijf in deze gemeente aangenaam heeft gemaakt en heeft mij opdracht gegeven, waaraan ik hierbij volgaarne voldoe, haren besten dank daarvoor aan u over te brengen en te zeggen, dat Hare Koninklijke Hoogheid met de aangenaamste herinneringen aan haar verblijf ïn deze gemeente zal denken. Tegelijkertijd heeft de Prinses mij medegedeeld, dat Hare Koninklijke Hoogheid, vernomen hebbende van den reeds Iangj gekoesterden wensch van de bevolking) van Katwijk aan Zee om een gedenksteen te bezitten ter nagedachtenis van de mannen, die tijdens de gevaarvolle oorlogsjaren op zee hun leven hebben gelaten, door het beschikbaar ste'Jen van da benoodigde fondsen, een spoedige uitvoering daarvan mogelijk wilde maken, zoodat eerlang daartoe kan worden overgegaan. | Overtuigd van de groote waardeering waarmede deze mededeeling door u zat ontvangen worden, heb ik Hare Koninklijke Hoogheid daarvoor onzen diepgevoelden eerbiedigen dank gebracht". DOODEN VAN EEN SCHADELIJK GEDIERTE. In het Algemeen Politieblad komt een schrijven voor van den minister van justitie aan de commissarissen der koningin in de provinciën, betreffende het dooden van schadelijk gedierte door jachtaktehouders. In dit schrijven wordt als resultaat eener correspondentie met dnn imnister van binnenlandsche zaken en Landbouw meegedeeld, dat geconstateerd werd, dat de Jachtwet 1923 aan den jachtaktehouder voorwat betreft het dooden van schadelijk gedierte, onders dan bij het jagen op wild het geval is, geen uitdrukkelijke beperking van schieten vóór zonsopgang en na zonsondergang oplegt. Derhalve is een aktehouder, die vóór zonsopgang en na zonsondergang in het veld schadelijk gedierte doodt, niet strafbaar. Intusschen kan door het schieten in het donker de veiligheid in gevaar worden gebracht, terwijl een aktehouder, die in de duisternis met een schietgeweer in het veld wordt aangetroffen, een gegrond vermoeden kan vestigen, dat hij zich aan wildstroopen zal schuldig maken. Op deze gronden kan er aanleiding bestaan tot intrekking van de jachtakte. Uiteraard zal ieder geval op zichzelf zijn te beoordeelen. Ergerlijke vernielzucht Redd dgstokken het slachtoffer. Een sober berichtje uit Den Haag: in 19~y zijn er 41 reddingstokken bi) bruggen vernield of gestolen, htet gemeentebestuur vindt dat zóó erg, dat het de ©r»jruikbare of vermiste stokken niet nieer door andere wil vervangen. Wat is de Haagsche vroedschap streng en — wat is de jeugd er zoet. „Zoet" tenminste in verhouding tot die van hoofdstad, stelt het Hbld. vast. In Amsterdam zijn er 420 van zulke stokken bij bruggen en langs grachten. In 1929 zijn er vermist 37ü, dat is dus bijna 9U pCt. van het totale aantal. In 1928 waren er 341 vermist, dus ook al heel veel. Onder vermissing is hier te verstaan: diefstal, vernieling en ook slordigheid van bona fide gebruikers. Het is wel heel ergerlijk, dat de burgerij op die wijze hulpmiddelen om drenkelingen te redden „beschermt". Want al wordt van de stokken slechts betrekkelijk weinig gebruik gemaakt om menschen uit het water te halen, zij kunnen daartoe noodig zijn, en het zal natuurlijk juist gebeuren, dat een stok zoek is, als er dringend behoefte aan bestaat. Zij, die de reddinghaken vernielen, /zoek maken of stelen, handelen dan ook uiterst onverantwoordelijk tegenover hun medemenschen. Het cijfer 37ti beteekent niet, dat op even zoovele plaatsen stokken zijn verdwenen, want het Amsterdamsche gemeentebestuur is lankmoediger dan het Haagsche en doet telkens nieuwe haakstokken neerleggen. Er zijn plaatsen, waar zij herhaaldelijk verdwijnen. O.a. op Kattenburg. Een stok is daar zelfs opgeheven omdat er geen bijhouden aan was. Er is nu bij een bewoner in de buurt een dreg geplaatst. Bij een school op Kattenburg hing een haak en het hoofd heeft verzocht hem maar weg te nernen. Hij zag geen kans hem te beschermen tegen de jeugd. Maar overigens zijn alle verdwenen stokken door nieuwe vervangen. Het euvel trad ook heel sterk op in de omgeving van Uilenburg en in de Jordaan; overigens in de stad was het iets minder erg. De overzijde van het IJ maakt een gunstige uitzondering. Daar blijven de stokken waar zü zijn. Aan den rand van Waterland beseft men blijkbaar beter dan elders de gevaren van het water. Wij spraken nu nog alleen maar van het gevaar, dat vernieling der stokken kan veroorzaken, doch er is ook nog een financieele zijde aan de zaak. Het plaatsen van een nieuwen haak kost f 7. Daar zijn de beugels, waarop de stok rust bij inbegrepen. Die beugels, speciaal langs den Amstel, waar zij aan paaltjes zitten, worden ook wel eens vernield. Maar dat komt toch niet zoo vaak voor. Een stok alleen kost f 4. Vermenigvuldigd met 376 maakt ruim f 1500 per jaar. Tel daar nog een f 100 bij voor de beugels, dan kriigt men: Zestienhonderd gulden per jaar weggegooid door vernieling van voorwerpen, welke dienen qm menschen te redden. Zegt dit u iets ? Laat — ieder'voor zich — doen wat fcti kan om de stokken te beschermen. Wie een vernieling, of een poging daartoe ziet, hij waarschuwe de Dolitie. Een extra lesje op de scholen zou misschien ook geen kwaad kunnen. Het Amsterdamsche diamantbedrijf. De arbeidsb perkiri) na 10 dezer opgeheven. De algemeene ledenvergadering van de Ams' erdamsche Juwe'iersvereeniging heeft op voorstel van het bestuur, besloten de thans geldende arbeidsbeperking tot io Februari te bestendigen. Tot dien datum zal er dus ook verder slechts drie dagen per week gewerkt worden. Na io Februari mag er weer volle weken gewerkt worden; of de werkgevers van die mogelijkheid gebruik zu'len maken, valt af te wachten. Van Maandag af zullen de snijders ook heele weken mogen werken ,als dit ter voorbereiding van het werk der slijpers voor na 16 Februari noodzakelijk mocht blijken. Het bestuur deelt mede tot dit voorstel te zijn gekomen, omdat het van meening is, dat de noodtoestand, die tot beperking noopte, niet meer bestaat. JAN MAANDAG 8o JAAR. Men meldt ons: Op den 23sten Februari a.s. zal de eertijds zoo populaire chefdecorateur- Jan Maandag, van het thans weggevaagde Paleis Paleis voor Volksvlijt zijn 8osten verjaardag vieren. Ten einde de vele vrienden van den Jubilaris in de gelegenheid te stellen hem op dien dag de hand te kunnen drukken, heeft zich een comité gevormd bestaande uit de heeren: H ;nri Polak, A. M. Gorter, H. A. de Vries, L. Schotting en N. van Harpen. Het comité zal binnenkort mededeelen wanneer en waar de receptie zal worden gehouden. Vliegers en technisch personeel naar Indië. Vertrek per 1 Mei. Naar de „Volkskr." verneemt, zullen per 1 Mei twintig vliegers en technisch personeel door de marine naar Soerabaja worden uitgezonden om daar bij het militaire vliegwezen dienst te doen. De gehuwden nemen hun huisgenooten mee en allen zouden een verbintenis aangaan voor vijf jaar. De betrokkenen, die tot nu toe bij het vliegwezen (landmacht) hier te lande to Soesterberg dienst deden, zijn dezer dagen overgeplaatst naar den Helder (de Kooy) In lndië wordt op hun nieuwe standplaats met grooten spoed gewerkt aan de door het gouvernement voor hen beschikbaar te stellen woniogin. Ff et blaJ \erneeml voorts, dat er een flink aantel gegadigden voor Indië beschikbaar zoodat de autoriteiten voor deze uitzending keus konden maken. De Philips' licenties. Besprekingen met minister Verschuur. De minister van arbeid, handel en nijverheid heeft gisteren achtereenvolgens de gevolmachtigden van de N. V. Philips en van den Nederlandschen Bond van Radiohandelaren en den Bond van Radio-ondernemers ter bespreking bij zich genoodigd in zake de bekende licentiekwestie. Nadat beide partijen haar standpunt hadden toegelicht, is onder leiding van den minister een gemeenschappelijke bespreking gevolgd. Daarna hebben op verzoek van den minister partijen de bespreking in den namiddag voortgezet. Deze bespreking zal, naar wij vernemen, begin der volgende week worden vervolgd. Leuning gebroken. Drie ernstig rewonden. Te Utrecht is gisteren een ernstig ongeluk gebeurd aan de Vondelkade. De familie Van Dijk zou gaan verhuizen en werd bij deze bezigheden geholpen door de vijftigjarige juffrouw Simons en den tweeen-twintigjarigen knecht Van den Noort. Toen de heer Van Dijk met beide laatstgenoemden een buffet, dat getakeld werd, naar binnen wilde halen over de leuning van het balcon, brak deze af, met het noodlottig gevolg, dat alle drie omlaag stortten. Juffrouw Simons kwam met het hoofd op een betonnen vloer terecht; de heer Van Dijk had inwendige kneuzingen en was buiten kennis, terwijl de knecht aan de polsen werd gewond en eveneens het bewustzijn verloor De echtgenoote van den heer Van Dijk had het ongeluk gezien en was zóó ontdaan, dat zij de woning uitliep om hulp te gaan halen daar zij zelf niet in staat was dit te doen. De drie slachtoffers, die allen buiten kennis waren, zijn overgebracht naar de rijkskliniek. De toestand van juffrouw Simons is zeer zorgwekkend, evenals die van de beide andere gewonden. Het havenverkeer van Rotterdam. Rotterdam weer op de eerste plaats. De scheepvaartbeweging te Rotter 'am is in Januari bij die van December achtergebleven, doch doordat te Hamburg tde achteruitgang nog aanzienlijk groot er geweest is, heeft Rotterdam onder de havens van het vasteland, gerekend naar den tonneninhoud der aangekomen zeeschepen, weer die eerste plaats bereikt. Het verkeer te Antwerpen is toegenomen en de voorsprong van Rotterdam op de Belgische haven is bijna tweehonderdduizend ton kleiner geworden. Vergeleken met de eerste maand van het vorig jaar is het aandeel van Rotterdam in het gezamenlijke verkeer der tdrie gdrootste Noordzeehavens gestegen, terwijl ook de verhouding Rotterdam tot Antwerpen gunstiger is geworden. Hierbij dient echter te worden opgemerkt, dat de achteruitgang in het verkeer van Januari 1928 op Januari 1929 in Rotterdam grooter was dan in de beide andere. TWEE METSELAARS GESTIKT. Twee metselaars M. de Geer en N. van Schijndel, wonende te Nistelrode, waren gisteren begonnen om een hoerenhofstede te Lieshout te verbouwen. Zij bleven des nachts in de hofstedt slapen en hadden een geimprviseerde kachel (een bak met gloeiende kolen) laten branden. Hedenochtend ongeveer negen uur ontdekte men beide mannen In de hofstede, gestikt ln de kolendamp. Zoowel De G. als Van S. waren getrouwd en leder was vader van drie kinderen. De verslagenheid in Nistelrode is groot. --- Advertentie Ingezonden mededeelingen f N' goafj 400 goed.^ 5214 17 --- Feuilleton De verdwenen Delora. Door E. PHILLIPS OPPENHEIM. Geautoriseerde vertaling van Mr. G. KELLER. 9 Zij namen e enigszins plechtstatig afscheid van ons op het trottoir voor het restaurant, doch alvorens in zijn auto te stappen nam Decresson mij nog even ter zijde en zeide: „Kapitein Rotherby, ik wijs u er op, dat u heden behandeld is als een bijzonder bevoorrecht persoon. U verscheen als gast in het Café des Deux Epingles en wij hadden u uw optreden aldaar ten zeerste euvel kunnen duiden." „Misschien heb ik niet genoeg gezegd", antwoordde ik, „maar geloof geen oogenblik dat ik u niet zeer zeer dankbaar ben." „Dat doet niets ter zake", antwoordde Decresson koel. „Ik wilde er u alleen op wijzen. U is nog jong, waarde heer (maar u zult wel reeds bij ervaring weten, dat iemannd niet gauw van zijn gewone wijze van doen afwijkt ten einde zonder eenige bijbedoeling een onbekende van dienst te zijn. De mogelijkheid bestaat, dat er een oogenblik komt waarop wij u, hetzij door bemiddeling van Louis, hetzij door een ander zullen vragen ons op uw beurt een wederdienst te bewijzen. Wanneer dat oogenblik daar is, vertrouw ik dat u zich niet ondankbaar zult toonen." „Ik durf wel zeggen", antwoordde ik, 'dat daarvoor geen vrees behoeft te bestaan." Decresson tikte Louis op den schouder en verzocht hem in de auto te stappen, welke op hem stond te wachten. Onder het wisselen van beleefde groeten namen wij daarop afscheid van elkaar en ik bleef alleen op het trottoir staan. Ik wachtte tot de auto uit het gezicht was verdwenen en ging vervolgens den anderen kant uit om naar Ritz terug te keeren. Wonderlijk intusschen, dat er bij mij geen oogenblik twijfel opkwam aan de waarde van de mij gedane belofte. Ik koesterde geen oogenblik meer de vrees, dat men mij zou arresteeren. Op weg daarheen kwam ik voorbij het Café de Paris. Ik herinnerde mij in eens het wonderlijke briefje van de vrouw met de turkooizen. Ik bedacht mij geen oogenblik, of ik al of niet verstandig deed om er gevolg aan te geven en ging het restaurant binnen. Er waren bijna geen menschen, behalve een paar gasten, die wat lang na zaten te tafelen. Ik riep Léon bij mij, zeggende: „Léon, ken je mij nog? Ik ben kapitein Rotherby." Hij hief zijn hand op en verklaarde: ,,'t Is in orde, mijnheer. Als mijnheer zoo goed wil zijn " Hij nam mij terzijde en zeide zachtjes: „De dame wacht nog steeds. Wil mijnheer zoo goed zijn naar boven te gaan." „Naar boven?' „De dame heeft een der kleine kamen in beslag genomen. Wil mijnheer mij maar volgen?" „Wel zeker", antwoordde ik. HOOFDSTUK VII. Ik volgde Léon naar boven naar dat gedeelte van het perceel, waar de cabinets particulier waren gelegen. Hij klopte aan de deur van een er van en een vrouwestem riep: „binnen 1" De vrouw zat op de sofa een sigaret te rooken. Op de tafel voor haar stond een ledig koffiekopje en daarnaast een ledig likeurglaasje. „Eindelijk 1" riep zij uit, terwijl zij mij met een verwijtend gezicht aankeek. „Is het de heer, die mademoiselle verwachtte?" vroeg Léon discreet. „In orde, je kunt gaan, Léon, antwoordde zij. Wij waren nu alleen en zij reikte mij haar hand, die ik aan mijn lippen drukte, waarna ik zeide: „Mademoiselle, ik moet u duizendmaal mijn excuses maken. Ik moet u evenwel verzekeren, dat ik zoo spoedig als in mijn vermogen lag hierheen ben gekomen." „Misschien had u wel een aangenamer samenkomst ?" „Onmogelijk, mademoiselle 1" antwoordde ik. Ik was het café binnen gegaan, zonder er een oogenblik aan te denken, het hof aan de jonge dame te maken. Ik gevoelde in de eerste plaats belangstelling voor haar, omdat ook zij een habitué was van dat geheimzinnige café en ook omdat ik reeds onmiddellijk had gevoeld, dat zij nog een andere reden dan de meest voor de hand liggende had om mij dat briefje te doen toekomen. Intusschen was het zaak voor mij dit niet aan haar te laten merken en ik aarzelde dan ook geen oogenblik om, toen ik op haar uitnoodiging op de sofa naast haar had plaats genomen, haar hand te grijpen. Zij trok deze niet terug, doch gaf ook geen enkel teeken van aanmoediging. „Mijnheer", begon zij, „bega, wat ik u bidden mag, geen onbezonnen duigen. Het is misschien erg dwaas van mij geweest u te verzoeken hier te komen. Wij kunnen hier enkele minuten rustig praten en misschien zien we elkander later nog eens weder, maar ik ben altijd bevreesd voor wat er kan gebeuren." „Mijnheer Bartot?" vroeg ik. Zij knikte bevestigend en antwoordde: „Ja, hij is buitengewoon jaloersch." „Gaat u eiken avond met hem naar het restaurant op de Place d'Anjou?" „Ik kom daar zeer dikwijls. Als ik mij niet vergis is mijnheer daar een vreemdeling?" „Inderdaad, gisteravond ben ik er voor de eerste maal geweest." „En u is er heengegaan", zeide zij, met haar ledig likeurglaasje spelend, „in gezelschap van Louis?" „Inderdaad", erkende ik. „Louis brengt daar nooit iemand zonder een bepaalde bedoeling." „Kent u Louis dan?" vroeg ik. Zij trok de wenkbrauwen op en vervolgde: „Dien kent iedereen I Een grooter mooiprater bestaat er op de wereld niet.'" „Louis zou zich gevleid gevoelen, wanneer hij dat hoorde." „Louis kent zichzelven en hij weet dat ook anderen hem kennen. Het speet me werkelijk, mijnheer in zijn gezelschap te zien." „Wel bedankt voor zooveel belangstelling'', zeide ik. Zij wierp voor de eerste maal een blik naar mij waarin iot3 van coquetterie was te lezen. „Ik geloof wel van mijn belangstelling blijk te geven door mijnheer hier te ontmoeten", zeide zij zacht. „Vertel mij eens, hoe het kwam, dat u daar met Louis was." „Rein toeval", antwoordde ik. „Ik ontmoette hem toen ik uit de opera kwam. Ik verveelde mij en we gingen samen naar Montmartre. Ik geloof, dat ik mij daar nog erger verveelde en toen stelde Louis voor aan het café des Deux Epingles een bezoek te brengen." „Wist u", ging zij voort, „dat u daar den man zou ontmoeten met wien u handgemeen is geweest?" Ik schudde het hoofd en antwoordde: „Ik had er niet het minste idee van." ' Zij boog zich een eindje naar mij toe en zeide: „Indien u belust is op avonturen, mijnheer, dan moet u zich niet door Louis laten vergezellen. Hij weet niet wat vrienden zijn, hij kent alleen zich zelf. Het is een zeer gevaarlijk metgezel. Er zijn wel anderen en beteren, die u tot metgezellen moest maken." „Mademoiselle", antwoordde ik met een blik in haar oogen, „dat alles is van niet zoo bijster groot belang. U deed mij in den afgeloopen nacht een briefje toekomen. Wanneer zal ik het geluk mogen hebben u nogmaals te bewonderen in dat mooie, blauwe costuum en u mede te nemen naar den schouwburg, een souper of waarheen u wilt?" Zij wierp een blik naar mij van onder haar wimpers. Het gordijn was niet neergelaten en 't zachte zonnelicht speelde over haar gelaat. Zij was dik gepoeierd en flink geverfd, gelijk tegenwoordig alle knappe vrouwen doen, maar haar trekken waren mooi en haar oogen hoogst bekoorlijk. „O, mijnheer", riep zij uit, „dat zou dubbel onvoorzichtig wezen! Het is inderdaad niet verstandig van u om zich al te veel te Parijs te laten zien. Die arme mijnheer Tapilow heeft het danig te kwaad gehad." „Mademoiselle", verzekerde ik haar, er zijn oogenblikken waarop gevaar van geen beteekenis is." „Zijn alle Engelschen zoo galant?" „Wel als zij in eenzelfde verleiding verkeer en." „U verstaat de kunst van complimentjes te maken uitnemend." „Dat is een kunst, waarin ik nooit sterk was." (Wordt vervolgd\ ---