Buitenland Duitschland. De Rijkspresident in het Rijnland. Bij de aankomst van président Hin'denburg te Spiers heeft dr. Heldt, de Beiersche minister-president namens de Beiersche regeeung en de: Runpalts een welkomstrede gehouden. Het is traditie geworden, zei Heldt, dat de strijd om den Rijn in de Palts zijn centrum vindt. De Palts is daarom een hoeksteen van de buitenlandsche politiek des rijks. Dat de Palts tot op den huldigen dag beproefd is gebleken als een volkomen zekere hoeder van het Duitsche wezen en een trouwe grenswacht aan den Rijn, is thans aller trots. Wat vernield, wat in zijn ontwikkeling belemmerd is, moet thans hernieuwd of tot nieuw leven gewekt worden. , Zaterdagmiddag 2 uur 10 kwamen de auto's té Neustadt aan. De burgemeesters der verschillende Paltssteden richtten het woord tot den rijkspresident, die getroffen dankte In Worms. Terwijl de boot, waarop zich president Hindenburg bevond 1 den Riin afvoer naar Worms, zag men op de oevers overal talrijke groepen menschen, die juichten eti zwaaiden met zakdoeken. Bij het tegenkomen van de talrijke stampvolle pleizierbooten kwam het herhaaldelijk tot hartstochtelijke begroetingen. Even over vijven kondigden schoten de aankomst van het presidentieele schip te Worms aan, waar de boot aanlegde. Een vertegenwoordiger van de Hessische regeering heette den Rijkspresident weikom. Een veertiental eeregasten, o. w. 'de vertegenwoordigers van de Hessische regeering, begaven zich aan boord om aan de verdere vaart deel te nemen. In M a i n z. Om half acht is Hindenburg te Mainz aangekomen, waar zich tienduizenden verdrongen bij den aanlegsteiger en den president hartelijk toejuichten toen hij het schip verliet. Burgemeester dr. Kuelp heette den president welkom en bracht een ,,Hoch" op hem uit. waarmee de menigte geestdriftig instemde. Toen de boot met den president aankwam klonken mortierschoten. Vliegtuigen waren 'de boot tegemoet gevlogen en vlogen mee terug naar Mainz. Bii de ontvangst waren de bisschop van Mainz en het hoofd van de Saksische landskerk aanwezig. De president maakte eerst een korte rondrit door de stad. Van daar ging de rit naar de rijk-versierde Stadthalle, waar de feestbijeenkomst plaats vond. Nadat het stedelijk orkest de ouverture Leonore III van Beethoven ten geil oore had gebracht, nam de Rijksminister van buitenlandsche zaken, dr. Curtius, het woord. Dank aan v o 1 k i n g. de b e Spreker betoogde, dat de bevrijding van het Rijnland te danken is aan de politiek van Stresemann. Met groote offervaardigheid heeff de bevolking van het tot voor kort bezette gebied alle leed yan den bezettingstijd gedragen, en zich vastberaden verzet tegen alle losmakingspogingen en onrechtmatige acties. Het Duitsche volk brengt den Rijnlanders daarvoor den dank van het vaderland. Wij moeten ons over de zege van de Duitsche zaak echter niet alleen ter wille van Duitschland verheugen, maar bok ter wille van Europa. Een vreedzaam Europa is op den duur slechts mogelijk als alle leden gelijkgerechtigd zijn, aldus het N. v. d. D. Ten slotte gedacht dr. Curtius „den Duitschen broeders aan de Saar, die nog Uitgesloten zijn van de vrijheid", en drong erop aan, verder te strijden, opdat Duitschland weer even vrij en onafhankelijk zou worden als vroeger. Rijkspresident Von Hindenburg dankte daarop voor de ontvangst en bracht hulde aan de mannen en vrouwen van het Rijnland, die, hoe sterk ook in verzoeking gebracht, hun „Deutschtum" trouw zijn gebleven. Met u allen, aldus spr. betreur ik, dat de man, wiens naam met de bevrijding der bezette gebieden innig verbonden is. Gustav Stresemann, niet meer onder de levenden is. Als wij dan den blik naar de toekomst richten, dan hopen wij, dat de dag der bevrijding van vreemde bezetting een stap vooruit zal zijn naar de volledige vrijheid. Nog altijd staat het land aan de Saar onder een regime, dat vreemd is aan zijn wezen. Wij willen hopen, dat onze broeders en zusters in het Saargebied weldra weer met ons vereenigd zullen worden. Tijdens de lunch verscheen de Zeppelin boven de stad. In Wiesbaden. Te Wiesbaden was het gedrang in de straten bijna levensgevaarlijk. Toen de Rijkspresident het kurhaus verliet, kwamen de estafetten aan uit Saarbrücken, Coblenz,'den Eifel, Worms en Aschaffenburg om Hindenburg de hulde der steden en dorpen uit hun gebied over te brengen. Op het sportterrein woonde de president een door üOOO kinderen gegeven opvoering bij. Vervolgens begaf hij zich naar Elswille. waar hij den Rijkscommissaris voor het voormalige bezette gebied, Langwerth von Simmern, zijn intrek nam. Daar zal hij uitrusten van de vermoeienissen dezer eerste twee dagen. Heden vinden geenerlei officieele be zoeken plaats. Oe partij van graaf Westarp. In politieke kringen, zoo meldt men ons uit Berlijn, verwacht men dat de door graaf Westarp te leiden onafhankelijke partij van rechts Woensdag zal worden opgericht. De onderhandelingen over een fusie dezer partij met de volks-conservatieven, wier leider Treviranus is, en met de christelijk socialen worden voortgezet en schijnen niet ongunstig te staan. Na de Rijksdag-ontbinding. In het eerste verkiezingsmanifest van de groep Hugenberg, dat verschenen is in de Zondagochtendbladen, worden, na een verwijzing naar den strijd van de Duitsche-nationale volkspartij tegen de noodwetsontwerpen, de gebeurtenissen in de partij zelf als volgt aangeroerd: ,,Niet zonder parlementair verlies is deze strijd gevoerd. Opnieuw heeft een groep afgevaardigden het vaandel van het Duitsch-nationale blok verlaten om het vaandel te volgen van het centrum, de partij, die een opheldering van den politieken toestand in het Rijk en Pruisen al langer dan tien jaar belet. Zij heeft den gang naar rechts, die was ingezet, vertraagd, om, zooals de rijkskanselier het uitdrukte, democratie en parlementarisme te redden." Het manifest tracht verder de eischen, die Hugenberg den laatsten dag nog aan Brüning gesteld heeft, te rechtvaardigen en wekt de kiezers op tot strijd tegen het marxisme. De Duitsch-nationale volkspartij is gesticht als vechtpartij. Zij heeft tot historische taak onder de leuze „Rechts richt u, front tegen het marxisme!" te handelen en dit front de marschrichting aan te wijzen. Na de dagen van zwijgen en aarzelen, die intraden na den dood van Helfferich, treedt zij, getrouw aan'de oude beginselen en vastberaden den verkiezingsstrijd in." Het eeuwfeest. België. Ter gelegenheid van België's honderdjarige onafhankelijkheid heeft koning Albert gisterochtend het corps diplomatique ontvangen. De deken, mgr. Micara, richtte in éen rede de vurigste gelukmenschen tot den koning. De koning antwoordde, dat het noodig is voor België's toekomst, dat de Belgen in vrede kunnen werken en weten, dat er eendracht en vriendschap bestaat tusschen de volken. Hij begroette in de gezanten de boodschappers van dien vrede en hij verzocht hun, den onderscheidenen staatshoofden zijn hartelijken dank over te brengen voor hun gevoelens. Des middags is een groote optocht van oudstrijders, . ,het défilé der overwinning" genaamd, langs de koninklijke familie getrokken. Des avonds was de koning met prins Leopold en tal van militaire autoriteiten de gast aan een banket van onderofficieren en soldaten, die tijdens den oorlog op het slagveld tot ridder in de Leopoldsorde waren benoemd ; van de 248 geridderden zijn er nog 157 in leven. De koning sprak er in zijn tafelrede zijn vreugde over uit, dat hij de oudstrijders vereenigd terug vond ter gelegenheid van het eeuwfeest. Zwitserland Geeft Brand zijn memorandum op? Op het Volkenbondssecretariaat, waar nien natuurlek met groote belangstelling heeft kennis genomen van de antwoorden der Europeesche regeeringen op het memorandum van Briand en waar men het bijzondere voldoening heeft gezien, dat in vrijwel alle antwoorden de voorwaarde wordt gesteld, dat een nadere samenwerking zoo zal moeten geschieden, dat geenerlei gevaar voor een vermindering van het gezag van den Volkenbond daaruit zal kunnen ontstaan, meent men, op grond van uit Parijs verkregen inlichtingen te mogen aannemen, dat Briand niet langer zal aandringen op het scheppen van een afzonderlijken Europeeschen raad met een afzonderlijk Europeesch secretariaat. Men gelooft, dat Briand zich zal vereenigen met het Bntsche denkbeeld, dat het geheele voorbereidende werk bij de behandeling van speciale Europeesche kwesties zal geschieden door Volkenbondsorganen en wel door het Volkenbondssecretariaat en een speciaal Europeesch comité uit het midden van den Volkenbondsraad. Finland. Hakkila weer vrijgelaten. Uit Helsingfors wordt gemeld, dat de Vrijdag, naar het schijnt door aanhangers van de Lappobeweging ontvoerde sociaal-democratische vice-president van den Finschen Rijksdag en burgemeester van Tammer fors, Hakkila, Zaterdagmiddag weer is vrijgelaten waar na hij zich per trein naar Helsingfors heeft begeven. De mannen, die Hakkila hebben ontvoerd, hebben den geheelen nacht met hun auto doorgereden. Hakkila heeft tot nu toe nog geen signalement van de daders aan de politie verstrekt. Naar verder wordt bericht, zou aan de Fmsch Zweedsche grens de redacteur van een communistische courant te Helsingfors zijn aangehouden, toen hij Finland wilde ontvluchten, waar hij wegens hoogverraad zou worden gearresteerd. Egypte. De troebelen. Naar aanleiding van de stappen van den Engelschen hoogen commissaris inzake de veiligheid van goed en bloed der vreemdelingen heeft Nahas pasja, cle oud-premier, de Engelsche regeering bedankt voor haar onzijdigheidsverklar:ng. Nahas pasja verzekert vastbesloten te zijn de grondwet tegen de eigenmachtig optredende regeering te verdedigen. Amerika. Koopt Engeland 8roenland? De pers stelt het voor alsof Engeland belangstelling toont voor besprekingen tot aankoop van Groenland, of tot uitbreiding van zijn rechten in de overeenkomsten omtrent de voorgenomen arctische vliegroute. De bladen leggen er den nadruk op dat de Ver. Staten hun aanspraken op Noord-Groenland, die berusten op de expeditie van Peary hebben prijsgegeven, toen zij de Maagden-eilanden hebben w kocht. Niettemin zouden zij belang kunnen hebben bij een verkoop van Groenland in verband met de Monroefeer. Britsch-lndië. De onrust. Zaterdag had Lord Irwin. de vicekoning van Indië, officieuze besprekingen met eenige leden van beide Kamers der Wetgevende yergadering. Deze leden vertegenwoordigden de verschillende partijen. De besprekingen droegen een particulier karakter, doch naar verluidt werd de algemeene toestand op ongedwongen en vriendelijke wijze besproken. Een uitlating van den nieuwen legercommandant. In een toespraak tot ngelsche legionairs heeft generaal Sir Philip Chatwood, die binnenkort als leger-commandant naar Britsch-lndië vertrekt, gezegd, dat Engeland in Britsch-lndië thans aan een keerpunt was gekomen. Het moest toonen, dat het voornemens is te doen wat recht is of 9en strijd opgeven, anders zou men leger en politie niet trouw kunnen houden, daar deze de laatste drie jaar zwaar beproefd zijn. Chatwood was er intusschen van overtuigd, dat men op den trouw van het Indische leger staat kan maken. Portugal. Mislukte staatsgreep. Volgens een bericht aan de Chicago Tribune (Parijsche editie) uit Lissabon zijn er zeer veel menschen aangehouden in verband met de ontdekking van de samenzwering om de dictatuur ten val te brengen. Aan de samenzwering hebben tal van officieren deelgenomen, o. w. de generaals Cardosa en Barbesa. De aangehoudenen worden verbannen naar dë Azoren. Het garnizoen van Lissabon is geconsigneerd. --- Feuilleton De verloren Injectienaald. Van ALICE CAMPBELL. .Geautoriseerde vertaling uit het Engelsch door J. E. DE B. K. 14 -XHOOFDSTUK VIII. ,,lk heb het van den beginne af gevoéld", vervolgde miss Clifford. „Ziet u hij had zoo dezelfde symptomen als Bannister, het ziek edienstmeisje. Alleen met dit verschil, dat het bij mijn broeder veel langer duurde eer de ziekte geconstateerd kon worden. Ik begrijp niet waarom, want hij is veel ouder en van veel minder sterk gestel. Je zoudt denken,dat hij vee' eerder zou bezwijken dan een jonge, sterke vrouw''. „Maar er zijn verschillende vormen van typhus. Ik heb menschen gezien, die alle verschijnselen hadden, maar die het niet wisten en gewoon hun gang gingen." „Heusch?" Miss Clifford keek zeer verIrwonderd. „Hoe is het nu met sir Charles"? „Niet zoo ziek als men verwachten zou", antwoordde miss Clifford meer opgeruimd. „Tot dusverre hebben we alle reden tot dankbaarheid. De andere verpleegster zal u haar oordeel wei zeggen en u zult de temperatuurslijst zien, maar ik geloof datze het een licht geval vinden." „Daar ben ik blij om." Na de lunch zult u hem zien. De andere verpleegster is dan vrij tot 's avonds. Morgen zullen we den tijd gelijk verdeelen. Ik dacht, als u eens de verpleging overdag eens op u naamt, omdat" — zij lachte — zonder laffe vleierij, u zooveel prettiger bent om naar te lcijken.'' „Ik weet niet, zonder de andere zuster gezien te hebben, inhoeverre dat een compliment is", zeide Esther, eveneens lachend. „U zult me heet dom vinden", hernam de oude dame na een korte pauze, terwijl haar gezicht weer ernstig was geworden, „maar ai weken geloden, voor deze ziekte, had ik al zoo iets onrustigs, een gevoei van naderend onheil. Ik heb zoo iets niet en dat maakt het nog opvallender. Ik kan het zoo niet uitleggen, maar Ik heb zoo'n angst en die kan ik niet van me afschudden. „Dat moet u toch niet hebben, nu uw broeder het zeer goed maakt." „Neen, dat moest ik niet maar ik heb ze toch." i „Ik denk dat u wat moe bent, moe en at, van daar die voorgevoelens.** „Ja, u zult het wel bij het rechte eind hebben. Was dat de bel?" vroeg zij, haar zin afbrekend en met inspanning luisternd. „Al twee dagen verwacht ik een telegram van mijn neef. Ik telegrafeerde hem al drie dagen geleden, doch kreeg geen antwoord. Dat hindert me." „is hij de zoon van sir Charles?" „Ja, sedert October is hij voor zaken in Amerika. Ik seinde naar Chicago, 't laatste adres dat we van hem hadddem, maar hij heeft waarschijnlijk weer veel moeten rondreizen. Ik wilde dat hij hier was." • Een klop op de deur en de knecht kwam Binnen met een blauwe dépeche. „O, eindelijk, dat ia zeker van mijnheer Roger Chalmers". Haastig nam zij het telegram aan, opende het en las het met 'n uitdrukking van vreugde en verbazing. „Wel dat is vreemd. Het komt van Cnerbcurg en zegt alleen: Zal Vrijdag komen. Vrijdag, dat is morgen. Dus is hij in Frankrijk en neemt den nachttrein in Parijs. Dat is een verrassing, Chalmers." „ja, miss, en ik weet niet of u 't gezien hebt, maar het telegram is geadresseerd aan sir Charles en niet aan u.' v „Is dat zoo? Je hebt gelijk Chalmers. Hij schijnt dus ons telegram niet gekregen te hebben? Neen, dat kon ook niet, hij was aan boord." „Tenzij", merkte Esther op, „ze het telegram draadloos hadden overgeseind.*' „Ja, daar dacht ik niet aan. Maar het doet er ook niet toe, nu we hem gauw hier hebben. We hadden hem nog in geen twee maanden terug verwacht." Levendig wendde ze zich tot den knecht. „Maak de hoekkamer klaar, Chalmers, gelukkig, dat we den dokter de achterkamer hebben gegeven en zeg aan lady Clifford, dat we mr. Roger verwachten — ot neen, dat zal ik zelf wel doen." „Heel goed, miss. ,t Zal prettig zijn om mr. Roger weer te zien, vindt u ook niet miss?" zeide de oude man, de deurknop in de hand houdend. Het zal sir Charles veel goed doen. „Ja hCalmers, het is een echt buitenkansje. Zie eens te weten te komen hoe laat de treinen uit Parijs aankomen en laat de auto voorkomen. Ik ga sir Roger halen", zeide miss Cliffosrd. „Ja miss, ik denk niet dat h$ met den blauwen trein komt, want daar moet hij vooruit plaatsen in bespreken.** „Ja natuurlijk", zeide miss Clifford, toen de knecht weg was, „als hij ons bericht niet ontvangen heeft, zal de ziekte van zijn vader hem doen schrikken. Ik houd heel veel van mijn neet, zuster Rowe. Het is alsof hij mijn zoon is." , Haar oogen glinsterden en haar alledaagsche gezicht srtaalde van vreugdi, zoodat zij er op eens knap uitzag. Het viei Esther op, maar plotseling kwam er iets anders over haar, ze keek bedrukt en haar houding verraadde zenuwachtigheid en iets weitelends. „Ik geloot", zeide ze opstaande, „dat ik het maar aan mijn schoonzuster ga vertellen." Besluiteloos liep ze heen en weer en Es: her begon te denken, dat zij de taak, die ze op zich genomen had, met weerzin vervulde, maar waarom dit zoo was begreep ze niet. Plotseling wendde ze zich tot Esther. „Gaat u met mij niede, zuster Rowe, dan kan ik u meteen de kamer van uw paitënt wijzen." De kamer verlatende gingen ze weer naar het groote portaal. „Dit is de slaapkamer van mijn schoonzuster, zeide miss Clifford, haar de eerste deur wijzende. De derde deur is de kamer van mijn broer en daar achter is zijn kleed-badkamer. Daar tusschen i is een soort zitkamer ot' boudoir, dat eigenlijk van lady Clifford is, maar dat ik ook wel eens gebruik... Ben je daar Thérèse?" rep ze vrendelijk. „Ja, kom binnen." Een fijn, doordringend parfum kwam hen bij it binnentreden tegemoet. Het was een mengelmoes van geuren, dat parfurm van lady Clifford, met iets van Oosterschen oorsprong er in. De met zonlicht gevulde kamer paste volkomen bij de eigenares. Tegen de muren zilverachtig blauw brocaat, op den grond een grijs kleed, sierlijke Louis Quinze meubelen van note sierlijke Louis Quinze meubelen van notahout. De twee openslaanderamen, die op het balkon uitkwamen, waren omlijst door de stof die de wanden bekleedde. Een dunne rookkolom kronkelde naar boven en Esther bemerkte dat zij omhoog rees uit een klein wierookvat, staande op een tafei bij 't vuur. Het stelde voor een gouden Boeddha, die met gekruiste beenen zat tusschen boomen van jade en amethyst. Lady Clifford zat met haar rug naar de deur gekeerd aan haar schrijftafel tusschen de twee ramen. Zij wendde zich niet om, maar opziende zag zij in den spiegel over haar de beelden van haar twee bezoeksters. Het was de eerste maal dat Esther haar zonder hoed zag en zij vond haar niets minder bekoorlijk. Haar goudbruin glanzend haar met scheiding op zijde, was opgemaakt met die ongekunstelde sierlijkheid, die een meesterwerk is van kapeprskunst en de kleur van haar sportcostuum van zachte wollen stol met fijn geplooiden rok paste er precies bij. Haar teint was melkwit, zacht, glanzig als het blaa van een bloem. Ze droeg een paarlen collier, dat bij hier ietwat rose geleek en rookte een cigaret in langen houder gestoken. „Thérese, dit is onze andere verpleegster, die zooeven gekomen is. Je herinnert je wel dat je haar verleden bij den dokter ontmoet hebt." De frangaise legde haar pen neer'en keerde zich. tot Esther mot c>en vriendelijken, beleefden glimlach. „Ja zeker dat herinner ik mij . Haar grijze oogen namen Esther met welgevallen van het hoofd tot de voeten op, en vestigden zich toen weer op het papier op de schrijftafel. Met lichte aarzeling begon miss Gliftord te spreken. (YLordt. vervolgd) --- Binnenland Het Suikerwetje. Voorloopig verslag. Blijkens het Voorloopig Verslag van de Commissie van Rapporteurs uit de Eerste Kamer over het ontwerp van wet tot heffing van een compenseerend invoerrecht op sommige soorten van suiker, stelden enkele leden de vraag, of dit ontwerp te beschouwen is als een normale uitbreiding van het vigeerende fiscale stelsel dan wel als crisismaatregel, verband houdende met den onbevredigenden toestand, waarin tegenwoordig de landbouw verkeert. Is deze laatste veronderstelling juist, dan had, naar het oordeel dezer leden, de regeering, in stede van een poging aan te wenden tot incidenteele oplossing van enkele aan een crisis verbonden moeilijkheden, eerst een nauwgezet onderzoek moeten instellen naar de oorzaken dier crisis. Zij betoogden, dat deze oorzaken samenhangen met het muntvraagstuk, met name met de geringere productie van het goud en de belemmeringen, welke aan de circulatie van dat metaal in den weg worden gelegd. Ten gevolge daarvan is het goud in waarde gestegen en zijn de meeste artikelen in prijs gedaald. De nijverheid vindt weliswaar in de lage prijzen der grondstoffen eenige compensatie, döch de landbouw derft deze en lijdt derhalve het meeste onder den toestand, t© meer, waar de bestendige lasten, op dien tak van bedrijf rustende, alsmede de loonen, ook al mogen zij lager zijn dan in de industrie, den druk nog verhoogen. Eenige andere leden achtten de voornaamste oorzaak de groote verbetering der landbouwtechniek. Immers, de productie in tal van gebieden buiten Europa, met name in Canada, Australië en Argentinië, is geweldig toegenomen. Vele terreinen zijn thans voor den graanbouw geschikt gemaakt, waarop vroeger slechts veevoeder placht verbouwd te worden. Met behulp van grootere en technisch aan steeds hooger eischen voldoende machines kunnen dergelijke gronden goedkooper geëxploiteerd worden. Men heeft minder menschen en trekdieren noodig dan vroeger. Een daling van de prijzen der meststoffen had een vermindering der productiekosten in Europa ten gevolge, doch daarnevens een vermeerdering der productie zelve, zoodat minder graan uit overzeesche gebieden behoefde te worden betrokken en de wereldmarktprijs sterk werd gedrukt. Nadat men zich rekenschap had gegeven van de vraag, of de toestand van den 'andbouw verleening van steun billijkt, ging men over tot een bespreking nopens den modus quo. Ofschoon verscheidene leden de voorkeur gaven aan een algemeene voorziening, wenschten zij zich tegen den hier geboden incidenteelen maatregel niet te verzetten. Eenige leden achtten dit ontwerp onaannemelijk, omdat zij de indiening er van beschouwden als een eerste schrede op den weg, welke leidt tot de vaststelling van een beschermend invoerrecht op de voortbrengselen van den landbouw. Eenige leden vreesden, dat een belangrijk" deel der bescherming aan de raffinaderijen ten goede zal komen. Derhalve hadden zij de voorkeur gegeven aan de invoering eener productiepremie. Eenige leden waren van meening, dat door dit wetsontwerp de invoer van de Java-suiker zal worden belemmerd. Zij sloten zich te dezen aanzien aan bij de bezwaren, uiteengezet in het request van den bond van eigenaren van Nederlandsch-Ind. suikerondernemingen, aan de Eerste Kamer toegezonden. Gaarne zouden wij vernemen, welk standpunt de regeering ten opzichte van het in voornoemd request opgemerkte, inneemt. Rumoerige Zaterdagavond te Wormerveer. Politie slaags met publiek. Zaterdagavond omstreeks halfelf ontstond ruzie in een café aan de Marktstraat te Wormerveer. De inspecteur van de gemeente-politie te Wormerveer, die van den twist op de hoogte gesteld werd, begaf zich naar binnen en gelastte het café te ontruimen. Daar het kermis was, was er spoedig vrij veel publiek bijeen, dat partij trok tegen de agenten.. Opperwachtmeester Arends werd door drie mannen aangevallen en op den grond, gesmeten, aldus het Nws. v. d. Dag. Een andere marechaussee had het eveneens geducht te kwaad, toen een paar van de belhamels hem naar de keel vloog. De politie trok de wapens, waarbij rake klappen werden uitgedeeld. Zij arresteerde zekeren G. met zijn echtgenoote en een zoon, die reeds bij het begin van de ruzie in het café hadden bevonden, en later werd ook de tweede zoon nog gearresteerd. Het publiek bleef bij de arrestatie lastig en opdringerig. Er bevonden zich verscheiden verkeerde elementen onder, die ter kermis waren gekomen. Om de orde te handhaven werd ten slotte een charge uitgevoerd, waarbij de politie met vuurwapenen in de lucht schoot om ruim baan te maken. Des nachts werden alle gearresteerden weer op vrije voeten gesteld. Een hunner had een flinke buil aan het hoofd en ook de anderen hadden flinke klappen opgeloopen. De zendtijdverdeeling. Protestmeeting en een optocht. Op de Rijewijksche wielerbaan is Zaterdagmiddag een groote meeting gehouden vanwege liet A.V. ft.O.-comité voor Den Haag en ometreken, om te protesteeren tegen het zendtijdbesluit van minister Reymer. Deze meeting, welke gevolgd werd door een optocht door Voorburg, Rijswijk, Den Haag en Scheveningen, was als het ware een voorproefje van de groote landelijke A.V.R.O .-demonstratie, welke in September a.s. in de residentie zal worden gehouden. Honderden en honderden hadden het voortdurend dreigende weer getrotseerd en vulden de tribunes van de wielerbaan aan den Delftschen weg. Zeer velen hadden groote of kleinere A.V.R.O.-vlaggen meegebracht, waardoor de tribunes al een bijzonder levendigen aanblik boden. Een strijkorkest, dat zich sedert geruimen tijd uit Haagsche luistervinken heeft gevormd, «peelde voor den aanvang en tijdens de rustpoozen tuschen de redevoeringen vroolijke marschen, welke door middel van luidsprekers voor allen op het groote terrein hoorbaar werden gemaakt. In zijn openingswoord heeft de voorzitter van het comité, de heer J. M. de Graaf, in de eerste paats welkom geheeten het Tweede-Kamerlid mr. Boon en mevr. Boon, ïid van den Radioraad. Voorts kon de heer De Graaf A.V.R.O.-vrienden begroeten uit alle omliggende plaatsen van Den Haag. Het dagelijksch bestuur van de A.V.R.O. had doen weten, niet aanwezig te kunnen zijn wegens een spoedvergadering te Amsterdam. Het woord heeft daarna gevoerd mr. M. Polak, die o.a. afvroeg, wat door de zendtijdregeling v n 15 Mei j.1. bereikt is. Spr. gaf op deze vraag zelf antwoord: Alle betrokken partijen en groepen zijn ontevreden en bovendien is die zendtijdregeling nog onwettig ook, omdat V.A.R.A. en K.R.O. wordt opgedragen algemeene programma's te verzorgen, hetgeen in strijd is met de beginselen dier omroepvereenigingen. Hun algemeene programma's zijn overigens een slechte nabootsing van het A.V.R.O.-programma, aldus spr. Ten slotte sprak ir. Polak zijn groote verontwaardiging uit over het feit, dat een van de vele commissies, welke de minister van Waterstaat heeft ingesteld, zich nog zal beraden of in het algemeen programma het Wilhelmus wel gehandhaafd mag blijven. Vervolgens sprak opnieuw de heer De Graaf, die aan zijn misnoegen over den *endtijdregeling uiting gaf in een felle rede, welke in hoofdzaak neerkwam op het door hem eerder gesprokene in bijeenkomsten te 's-Gravenhage en Amsterdam. Aan het einde der meeting werd besloten een adres aan de koningin te zenden. En aangezien er r.og geen verbod is uitgevaardigd het Wilhelmus in openbare samenkomsten te spelen, verzocht de heer De Graaf het orkest het Nederlandsche volkslied ten gehoore te brengen. De honderden A .V.R.O .-vrienden stemden met de nationale hymne van harte in. Na afloop der bijeenkomst, welke nog geen uur had geduurd, werd begonnen met het opstellen van den stoet, hetgeen nog al tijd in beslag nam. Omstreeks halfvijf werd van de wielerbaan vertrokken, talrijke particuliere auto's en eenige autobussen, en verscheidene vrachtauto's, alles voorzien van opschriften: Het Recht van de A.V.R.O. is goed en sterk, eenige tientallen motorrijders en ten slotte honderden fietsers vormden een schier eindelooze optocht, welke door de straten van Voorburg, Rijswijk, Den Haag en Scheveningen trok, onder zeer groote belangstelling van het pubiek, dat op sommige punten zelfs eenige rijen dik de komst der protestgangers stond af te wachten. En dat heeft voor velen heel lang geduurd, want 'de optocht heeft ongeveer 7ier uur noodig gehad, om het eindpunt te bereiken. Op verschillende paatsen werd hij met gejuich begroet en er waren velen, die langs den weg nog met het blauw-wltte A.V.R.O.-vlagje zwaaiden. De samenstelling van den Radio-raad. Nog een Katholiek als lid. Naar wij uit goede bron vernemen, aldus de Maasbode, zal, op voordracht van Z. Exc. mr. P. J. Reymer, minister van Waterstaat in de vacature in den Radioraad, ontstaan door het ontslagnemen van mr. A. Philips, spoedig worden voorzien door de benoeming van prof. dr. ir. J. Schmutzer, hoogleeraar aan de Rijksuniversiteit te Utrecht, oudvoorzitter van de Indische Katholieke Partij en van de Katholieke Volksraadfractie. Het blad voegt er volledigheidshalve nog aan toe, dat het aantal Katholieke leaen van den Radioraad door deze benoeming van 2 op 3 zal worden gebracht. MERKWAARDIGE VONDST TE IJMUIDEN. Zonder de hulp van Madame Sylvia of andere helderzienden, is in ITmuiden een ,,schat" opgegraven, die sedert een negental jaren werd vermist. In Augustus 1921 werd n.1. ingebroken in een café aan de Hoflaan. Dit café is intusschen ten offer gevallen aan de graafwoede, die daar heerscht in het eens zóo schoone landa-van de Breesaap. De buit was zeer aanzienlijk. Hij bestond n.1. uit een ijzeren geldkistje, inhoudende een groot bedrag aan Engelsch goudgeld, verder o. a. ƒ8000 nom. aan effecten, een spaarbankboekje met een bedrag van f 2400, enz. De diefstal bleef onopgehelderd. Het geldkistje noch iets van den inhoud heeft men ooit meer teruggezien. In de nabijheid van dé plaats waar eens het bedoelde café stond, graaft sinds eenigen tijd geen helderziende man, doch wel een z.g. „IJzeren Man". Deze nu heeft het kistje, dat negen jaar onvindbaar is geweest, opgegraven, tot groote verwondering van het bedienend personeel. In tegenwoordigheid van de politie werd het kistje geopend. En wat bleek? Het goudgeld was verdwenen, dè geldpapieren en andere documenten echter waren nog aanwezig, doch zij waren grootendeels verteerd. TAPTOE KON. MARINE HAAGSCHEN DIERENTUIN. Zooals reeds medegedeeld zal de stafmuziek der Marine morgenavond een speciaal concert in den Dierentuin brengen, waarbij een taptoe van de Marine met medewerking van de tamboers en pijpers der Marine zal plaats vinden. Op veelvuldig verzoek zal de directie van den Haagschen Dierentuin ter gelegenheid van dit concert voor het eerst de tropische bloemen- en plantenkassen gedurende de pauze voor de bezoekers gratis ter bezichtiging open stellen. In deze kassen is daarvoor speciaal een geheel electrische verlichting aangebracht. Indien hiervoor voldoende belangstelling bestaat, ligt het in de bedoeling om deze kassen voortaan bij alle avondconcerten in de pauze open te stellen. Ook zal na dit taptoe-concert in de rotonde gelegenheid tot dansen worden geboden, waar een uitstekende band voor goede muziek zal zorgen. --- Advertentie Ingezonden mededeelingen Voor Hoeren. Heeren die gewoon zijn na het scheren zich even te poederen, maken gaarne gebruik van Purolpoeder, dat verzachtend en gezond voor de huid is. Prijs 45 ct. per doos en evenals Puror verkrijgbaar bij Apoth. en Drogisten. 1292 8 ---