BRIEVEN UIT AMERIKA Verhuizen is ons lot. De New-Yorkers — en daarmee be"doel ik vooral de bewoners van appartementen — zijn hartstochtelijke verhuizers. Terwijl wij op ons gemak een aardig huis of een deel daarvan uitzoelfen en dat voor lengte van jaren huren, vinden wij het gewoonlijk een ramp, wanneer het een of ander niet voorziene gebrek aan rust of comfort, pjra dwingt den huisheer mee te deelen, r]*t we van domicilie gaan veranderen. Weer al die last van een nieuw huis zoeken, inpakken, uitpakken, gordijnen laten veranderen, adresverandering bij de post en de kranten opgeven, onbekende leveranciers in de buurt en wat met al schrikken ons terug. De NewYorker voelt daar allemaal niets voor! In het algemeen hebben de Amerikanen een groote voorliefde voor reizen en trekken, vandaag zitten zij in New-York en een week later wonen zij in Californie: komt het verlangen om de wereld ie zien en rond te reizen niet uit hetzelfde beginsel voort? Misschien is het nog een herinnering uit den tijd der oude voortrekkers of anders het ontembare Amerikaansche vrijheidsgevoel, zich niet door grenzen gebonden te weten. Voor de stadsbewoners gaat het net zoo op, wie vandaag in Manhattan woont, zit het volgend jaar in de Bronx of Queens of ergens anders in Greater New-York. Ik ken er zelfs, die principieel elk jaar verhuizen en dat klinkt gekker dan het in werkelijkheid is. De huur van onze appartementen en huizen hier gaat bij jaarcontract. Dit is neg een overblijfsel uit den oorlogstijd, want vóór dien nam men kamers bij de week of de maand. In de laatste oorlogsjaren, toen ook hier een prijsstijging plaats vond op ieder terrein, gingen de janitors of concierges er een gewoonte van maken om elke week of maand een schepje op den prijs te doen. En de huurders, die bij het groeiende woninggebrek liever hielden wat ze hadden, betaalden en bleven. Het werd echter zoo erg, dat het gemeentebestuur er een wet door kreeg, waarbij de huurders een jaarcontract voor een vasten prijs kregen bij de inhuring. Deze bepaling bestaat nog en is nu in het voordeel van de huiseigenaren, aangezien er veel meer gebouwd en dus veel grooter keus is. In 3« praktijk is het niet zoo erg, want indien men acht van de twaalf maanden in het apartement gewoond heeft, kan dit gerust verlaten worden zonder dat éen proces daarvan het gevolg zal zijn. In vegelijk tot de zoogenaamde schade voor den huiseigenaar is een proces nog veel te lang en te kostbaar, tenzij men millionair is! Velen blijven dus van Mei tot Januari op het eene adres en verhuizen dan naar een volgend, waar zij tot September blijven, om dan weer een "derde op te zoeken. Vele van onze bezwaren gaan hier niet op. Het gemiddelde Amerikaansche huishouden mist onze overdaad van artikelen en snuisterijen, waarmede wij onze kamers gezellig maken. Wij zouden de meeste interieurs kaal noemen met het hcognoodige aan den muur, geen in de weg staande tafeltjes met breekbare waar er op en geen portretten op de piano, die altijd neiging tot omvallen vertoonen. Misschien komt het omdat men hier veel meer uithuizig is of omdat 'de huisvrouw geen tijd en geen lust heeft haar dagelijksche werkzaamheden nog grooter te maken dan ze al zijn, genoeg zij, dat inpakken en uitpakken niet zoo'n omvangrijk werk is als bij ons. Verder vindt men in het nieuwe apartement de lampen, rolgordijnen, het gasfornuis en de ijskost, om een paar kleinigheden te noemen, kant en klaar staan te wachten, omdat ze bij het huis hooren en is de eerste dag in de nieuwe omgeving niet zulk een inconvenient als bij ons. Verhuizen zelf is niet duur, afscheid nemen van de oude buren en visites maken bij de nieuwe is niet noodig, omdat men nooit weet wie links, rechts, boven en beneden wonen en daar ook nooit eenige moeite toe doet. De winkels in de nieuwe buurt zijn zoo goed als zeker van dezelfde maatschappijen en handelaars als aan het oude adres. Een kruideniersfirma als Daniël Reevers heeft bij de duizenden filialen door de stad en zoo is het volgens het systeem van standaard'iseering eigenlijk overal. Verschil van spijs doet eten en de eene maal zit men op een appartement, waar de zon volop in schijnt, maar waar geen lift in het huis is en linkerburen, die tot den vroegen morgen fuiven. De andere keer kijkt men op een donkere binnenplaats uit, woont gelijkvloers en heeft een concierge, die veel te warm stookt. Een van de voornaamste redenen voor het vele verhuizen is echter, dat men zijn nieuwe appartement altijd grondig schoongemaakt en geheel geverfd en behangen krijgt. En het grappige van de zaak is, dat men bij een verblijf van drie jaar in dezelfde vuile, ongeverfde boel blijft zitten, omdat de huisbaas het dan niet noodig oordeelt. Nu is het in New-York zoo droog van atmosfeer en zoo stoffig, dat alle lichte verf in minder dan geen tijd grauw ziet en na een winter, wanneer de radiatoren van de centrale verwarming nog eens goed gesputterd en gestoomd hebben tegen den muur, ziet het er gewoonlijk ontoonbaar uit. Het eene radicale middel tegen een tweeden winter ingaan in zulk een omgeving is verhuizen. Dan bestaat er nog een andere NewYorksche plaag, die men soms door te verhuizen kan ontgaan en dat is die van het ongedierte. De druk bewoonde binnenstad heeft ontzettend veel last van ratten, kakkerlakken en wandluizen en aangezien deze parasieten zich niet alleen bepalen tot de armere wijken in de lagere East Side, maar heel geregeld doorkomen In de grootsche huizen van fatsoenlijke bewoners, durf ik er zoo openlijk over te schrijven. Natuurlijk wordt er een verwoede strijd tegen gestreden en wanneer die maar regelmatig volgehouden wordt, kan een huis vrij van het gedierte gehouden worden. De firma's ter verdelging zijn tegenwoordig hypermodern ingericht en gassen een kamer uit zonder levensgevaar voor de buren te veroorzaken. De ratten worden uit den aard der zaak meer aan de straten van den waterkant gevonden, maar doordat Manhattan een eiland is en de overige districten Bronx, Brooklyn, Queens en Richniond alle door water omgeven zijn, is de rattenplaag vrij groot. In een stad als New-York, waar alle nationaliteiten met al hun deugden en gebreken opeen gehoopt wonen, zitten heel wat menschen, die het met reinheid en zindelijkheid niet al te nauw nemen en de gevolgen laten zich raden. Wanneer men het geluk heeft in een apart staand huis met niemand dan zijn eigen familie te wonen, zooals schrijver dezes, aan is het een klein kunstje om van ongewenscht bezoek verschoond te blijven. De vaderlandsche orde en zindelijkheid van onderhuis en keuken zijn doodsvijanden van het gespuis, dat een apart zintuig schijnt te hebben, want mijn rechterburen, die ook in een alleen staand huis wonen, maar van OostEuropeeschen afkomst zijn, klagen zelfs over ratten en de rest! Nu hebben we ook andere ondervindingen gehad; wij hebben op gemeubileerde en ongemeubileerde kamers en appartementen gewoond en daar zongen we een heel ?.nder liedje. In heilige onwetendheid omtrent het bestaan en het uiterlijk van een kakkerlak, keken wij de eerste dagen verbaasd in het keukentje rond, waar het des avonds leefde, wanneer we het licht aanstaken. Eindelijk ondervroeg ik den janitor over deze levendige bevolking en die ried me met een geringschattend lachje een verdelgingsmiddel van de ..cockroaches" te koopen. Ik kocht en verdelgde en kocht nieuw en bleef verdelgen, totdat ik ontdekte, dat het onbegonnen werk was. Ik verdelgde niet de bewoners van onze keuken, maar van het heele huis, ja misschien van een paar huizen ver weg. Al die kamers en appartementen staan cloor buizen van gas, water en verwarming, om niet de barsten en reten in de vloeren en muren te vergeten, met elkaar in connectie voor kakkerlakkentoerisme en indien men het ongeluk heeft menschelijke medebewoners in het huis te hebben, die er zich weinig van aantrekken, is een plaatselijke verdelging niet minder dan een onbegonnen werk. Ik ken een jong Hollandsch echtpaar, dat twee jaar geleden in de stad kwam wonen en waarvan zij vooral van de echte ouderwetsche kraakzindelijkheid was. Zij zochten een gloednieuwe apartementenkazerne uit, die eigenlijk nog niet afgebouwd was, toen zij er al introkken. Alles keurig in de verf, nog nooit te voren bewoond, geen barsten of scheuren, geen ongedierte. Het is goed gegaan tot een paar maanden geleden : niet alleen zagen de muren er ontoonbaar uit, maar het ongeluk wilde, dat onder hun apartement een winkel was, waarvan de eigenaar niet de vereischte hygiënische opvattingen bezat en dus dadelijk de kakkerlakken mobiliseerde. Waar die vandaan kwamen in deze uithoek van de stad is en blijft een raadsel, maar ze kwamen bij legioenen. Dezelfde lift voor ijs, boodschappen e.d.. die mijn vrienden bediende, kwam in dien winkel en de kakkerlakken gingen 's avonds kijken hoe het er boven uitzag. En ofschoon zij er geen korreltje voedsel vonden, bleven zij nog een tijdje door de heldere keuken rondboemelen en stoven bij het • aangaan van het licht en het hooren van een vrouwengil verschrikt naar alle kanten. Dat gaf de doorslag. Dezer dagen zijn mijn vrienden verhuisd naar een gloednieuw apartement, keurig in de verf, zonder naden in de vloeren of reten onder deplinten. Tot tijd en wijle, dat een winkel gelijkvloers of minder nauwlettende buren de horden hebben binnen gehaald en het lieve leven van voren af aan begint. De intelligente lezeres en lezer heef zeker wel begrepen, dat de lijdensgeschiedenis met het andere hierboven genoemde kleine ongedierte net zoo gaat. Met Tanuari, Mei en September verhuizen heele bevolkingen en anderen blijven veilig waar ze zijn. --- De Ned. Spoorwegvrachttarieven. Zijn zij een belemmering voor den groentenexport? Er is den laatsten tijd in de verschillende tuinbouwvakbladen en ook in de tijdschriften van de groenten- en fruitexporteurs veel geschreven over de hooge vrachttarieven van de Nederlandsche Spoorwegen, welke volgens de schrijvers een «belemmering vormen voor den export van de Nederlandsche producten. Er zijn zelfs schrijvers geweest, die de oorzaak van de huidige moeilijke omstandigheden in den tuinbouw geweten hebben aan de dure tarieven, welke een goeden export onmogelijk maakten. In minder mooie bewoordingen heeft men daarbij wel eens de directie der N. S. over den hekel gehaald en het doen voorkomen alsof deze niet bereid waren tot verlaging over te gaan, alhoewel het buitenland, mét name Duitschland, Frankrijk, België en Italië veel lagere tarieven berekenen. Wij hebben ons naar aaneliding van deze berichten gewend tot de Nederlandsche Spoorwegen te Utrecht, teneinde te vernemen tot op welke hoogte deze berichten waarheid zouden kunnen bevatten. Ons werd daarbij medegedeeld, dat de N. S. terdege met de bezwaren van den tuinbouw rekening houdt en ook altijd gehouden heeft. De tuinbouw maakt een moeilijke periode door, welke nog lang kan aanhouden, doch ook spoedig geëindigd kan zijn. Bij een wisselvallig bedrijf als de tuin- en landbouw Ts het onmogelijk om een tarief vast te stellen naar gelang de waarde van de producten is. Men heeft aangevoerd, aldus werd ons meegedeeld, dat er wagons naar het buitenland verzonden zijn waarvan de vracht hooger was dan de werkelijke veilingwaarde van de producten, welke erin waren opgestapeld. Dit is in een enkel en bijzonder geval zeer goed mogelijk geweest, doch men heeft te rekenen met normale omstandigheden. Is de waarde van een tuinbouwproduct eenmaal tot die waarde gedaald, dat de vrachtprijs naar een afzetgebied de waarde overtreft, dan is die handel op een dood punt gekomen en zal men moeten wachten met den export tot de vraag naar een zeker product na eenige dagen weder grooter wordt. De Ned. Spoorwegen acht zich echter niet geroepen om in dergelijke gevallen de schaal in het evenwicht te houden, daar de consequenties van een dergelijke stap niet te overzien zouden zijn. Een korting op de vrachttarieven zou in de huidige omstandigheden een subsidie beteekenen, welke subsidie de maatschappij niet kan verleenen, zonder ook andere takken van bedrijf te subsidieeren. De nevenbedrijven in den tuinbouw zouden b.v. met evenveel recht een korting op het vervoer kunnen aanvragen. De Ned. Spoorwegen zullen de tarieven gelijk moeten houden. In de goede jaren heeft de tuinbouw voor eenzelfden prijs kunnen vervoeren als thans. De maatschappij heeft er destijds niet aan gedacht om van dezen tijd misbruik te maken en de tarieven voor groenten etc. te verhoogen. Thans — nu de uitkomsten minder loonend zijn "=» ziet men echter ook niet in waarom de prijzen verlaagd moeten worden. De tarieven in het buitenland zijn inderdaad lager dan die van Holland, doch dit is te wijten aan lagere loonen van het personeel en van den lageren levensstandaard, welke in het buitenland gelden. Men moet er ook rekening mede houden, dat de duurdere waren in Holland goedkooper vervoerd worden dan in het buitenland. Het buitenland verdient dus grootere sommen aan waardevol vervoer, terwijl de N. S. de exploitatie loonend moet maken door een gelijke heffing op alle vervoerproducten. Een vergelijking met het buitenland gaat dus in het geheel niet op, daar ieder land zijn eigen tariefstelsel heeft. Wijziging van het eenmaal gebruikelijke stelsel is voor Holland ook niet mogelijk, omdat men de waardevolle verzendingen niet tegen een hooger tarief kan vervoeren, daar de verzending via de waterwegen dan nog als een grootere concurrente zal optreden. Zijn de vrachten niet hoog? Er wordt gezegd, dat de vrachten voor den Nederlandschen tuinbouw te hoog zijn, doch inderdaad is dit niet zoo. De verzending van groenten en fruit is gerangschikt in de op één na laagste klasse van vervoer. In de laagste klasse worden de zeer ruwe partijen verzonden, zooals steenkool, zand etc. Tevens geldt voor groenten en fruit een speciaal tarief ijlgoed. Als dit er niet was, dan zou de vracht zeker tweemaal zoo duur zijn als thans. De prijzen voor dit vervoer bedragen n.1. over 150 K.M. per 100 K.G. in de 2e klasse C., waarin dit vervoer anders vervallen zou, f 1 .48 per 5 ton, f 1 .16 per 10 ton en f 0.98 per 15 ton. In de speciale tariefklasse 5, waar men "het vervoer van groenten en fruit thans heeft ondergebracht, bedragen de vrachtprijzen voor 't vervoer naar het buitenland, resp. 90, 83 en 68 ct. Voorts is een speciaal tarief 1 ingevoerd voor het verzenden van aardappelen en een tariefklasse C., verminderd met 20 pet., voor het vervoer van stapelproducten, onverschillig het station van verzending of aankomst in binnen- en buitenland. Met deze goedkoopere tarieven heeft de directie van de N. S. gemeend te kunnen volstaan, zonder precedenten te scheppen of gevaar te loopen ook andere takken van bedrijf korting te moeten verleenen of speciale tarieven te verstrekken. Ten opzichte van de regeering acht men zich niet verantwoord om verder te gaan. Naar aanleiding van verschillende vragen van den minister van Binnenl. Zaken en Landbouw heeft men dan ook geantwoord, dat de tarieven in normale omstandigheden zeer gemakkelijk voldaan kunnen worden, doch thans, nu de tuinbouw een moeilijke periode doorstaat, vangt men aan met klagen. Deze klachten mogen in verband met de zware tijden in den tuinbouw gewettigd zijn, doch zeker zijn ze in verhouding tot de Ned. Spoorwegen onbillijk. Het is toch niet voor te stellen, dat de thans geldende tarieven de oorzaak zouden zijn, dat de tuinbouw moeilijke tijden doormaakt. In dit verband, zoo werd ons gezegd, zal de N. §. zich dan ook op een neutraal standpunt moeten stellen en zullen de tarieven, mits de regeering geen ander besluit wenscht te nemen, ongewijzigd moeten voortduren. --- Scheepstijdingen „P. C. Hooft" (uitreis) vertrok 10 Juni v. Algiers. „Sibajak" vertrok 11 Juni v. Rotterdam n. Batavia. --- Kunst en Letteren. TOSCANINE-MENGELBERG In de Vossische Zeitung schrijft Carl Flesch met groote bewondering over Toscanini en het New Yorksche orkest. Hij neemt echter de gelegenheid waar op een verzuim te wijzen: „een verzuim dat men overal in Europa waar het orkest opgetreden is, begaan heeft. Wanneer aan het New-Yorksche Philharmonisch orkest voor een groot deel den overal gewekten, geweldigen indruk te danken is, dan be hoort men tot de eerste plaats de vraag te stellen, wie de man is, die dit orkest tot zoo een volkomen instrument heeft weten te maken. De musici die op de hoogte zijn, weten dat Mengelberg het is. Reeds in het jaar 1920 nam hij de leiding op zich van een orkest, dat niets was als een geheel ongedisciplineerde, bij elkander gehaalde verzameling musici; eerst vijf jaar later kwam Toscanini naar New-York. Toen was het orkest in vijf jaar tijds door Mengelberg tot een onovertrefbaar instrument gemaakt. Ziekte heeft toen bovendien nog Toscanini in het seizoen 1926—27 en 1927 tot 1928 verhinderd te dirigeeren. Nadien is hij begonnen gedurende drie maanden van het seizoen het orkest te leiden. Het is dus niet anders dan een daad van billijkheid, wanneer men bij gelegenheid van deze concerten dr. Willem Mengelbergs naam met groote dankbaarheid noemt." MAATSCHAPPIJ DER NED. LETTERKUNDE. Het bestuur der Maatschappij der Nederlandsche Letterkunde heeft prinses Juliana het eere-lidmaatschap aangeboden. Aan Antoon Coolen werd de C.Wi. van der Hoogt-prijs toegekend. KURZAALBERICHTEN. Het openingsconcert, te geven door Het Residentie-orkest onder leiding van Carl Schuricht, zal plaats hebben op Zaterdagavond 14 Juni. Het programma vermeldt o.a. de vierde Symphonie van Bramhs: R. Strauss' Till Eulenspiegels lustige Streiche en Wagners Ouverture Der Fliegende Hollander. Zondagmiddag 16 Juni heeft de eerste matinée plaats onder leiding van Ignaz Neumark, waarop o.a. de navolgende werken zullen worden gespeeld: SaintSaëns — Danse macabre; — Liadow Sechs russische Volksweisen; 2 fragmenten uit Les Esquisses caucasiennes van Ipolitow-Iwanow ; Dvorak — Ouverture Carnaval enz^ Zondagavond 16 Juni solistenconcert o. 1. van Carl Schuricht. waarvoor als solist is geëngageerd de violist Jan Damen, die het concert van Dvorak ten gehoore zal brengen. Als orkestwerken vermelden wij o.a. Goldmark — Concertouverture Sakuntala en Liszt Les Préludes. --- Westlandsch Nieuws. Monster Eerste koude-kas Tomaten. De heer N. J. v. Leeuwen voerde Dinsdag de eerste tomaten ter veiling. Woensdag voerden de heeren C. v. Geest, G. P. Scheffers en anderen de eerste groote boonen ter veiling, welke 22 k 23 ct. p. K.G. opbrachten. Op het trottoir gereden. De heer C. v. D. reed in de Burgemeester Kampschöerstraat tegen het trottoir op, waardoor twee jonge boompjes het slachtoffer werden. Een spatbord van de auto werd voorts beschadigd. Wateringen. Wippolder In het bestuur van den Wippolder is de heer J. J. Hofstede als bestuurslid herkozen, terwijl de heeren Joh. v. d. Kley en J. P. Boers als gecommenteerd ingeland werden herbenoemd. Auto in brand. Een luxe auto van den heer V uit den Haag geraakte in de Loozerlaan in brand, doordat de motor plotseling warm liep. De bestuurder wist zich tijdig uit de wagen te redden en trachtte het vuur met slootwater te bestrijden, waardoor de motor nog harder begon te branden. Met behulp van een brandbluschapparaat dat in een juist passeerende vrachtauto was opgehangen, mocht men er ten laatste in slagen het brandje te blusschen. Honselersdijk. Demping Dijksloot De dempingswerken aan de Dijksloot hebben veel meer tijd gevergd dan men aanvankelijk verwacht zou hebben. De raming van kosten voor deze uitgebreide dempingswerken was dan ook op f 160.000 geschat, doch door onvoorziene omstandigheden is dit bedrag ver overschreden. Het is thans gebleken, dat de raming in totaal met f 50.000 overschreden moest worden. Verkoop grond F. Bijl, aannemer, wonende te Kethel en Spaland, wenscht van de gemeente te koopen een perceel grond van het gemeentelijk bouwterrein te Honselersdijk gelegen langs de van der Goesstaat tusschen de perceelen van J. Voorberg en L. W. Koppenol, met de bedoeling daarop 5 huizen te doen bouwen. Het terrein behoort tot de percelen kadastraal bekend gemeente Naaldwijk sectie B nos. 706 en 718 en heeft een grootte van ongeveer 750 vierk. meter. Het is de bedoéling van kooper om b;*t achterterrein te benutten als autoweg naar het Moddermanplein, waarvoor het dan wel noodig zal blijken, dat in overleg moet worden getreden met de Woningbou wvereeniging „Algemeen Belang" voor bijtrekking voor zoover noodig van hat bvf de aangrenzende woningen dier vereniging behoorende pad ter breedte varï 1 .25 meter. Het bestuur van de woningbouwvereniging is bereid daartoe onder bepaalde voorwaarden zijn medewerking te verleenen. Bij verkoop behoort nog recht van weg te worden bedongen ten behoeve van de perceelen 'tHoen en Voorberg, voor zoover betreft de grond bij deze perceelen gelegen. B. en W. hebben overigens tegen verkoop geen bezwaren en stellen voor een prijs te bepalen van f 7. — per vierk. meter, een bedrag waarmede de kooper zich accoord heeft verklaard. Woningvoorschotten „Almemeen Belang". Bij raadsbesluit van 6 December 1929 zijn voorschotten verleend aan de Woningbouwvereeniging „Algemeen Belang" te Honselersdijk voor den bouw van 24 woningen, tot bedragen van f14.125 en f 52.790, respectievelijk wegens grond- en bouwvoorschot. In verband met een gewijzigde begrooting van kosten zijn bij de toekenning van de Rijksvoorschotten deze bedragen vastgesteld op respectievelijk f15.140.— en f51.075.—. In verband hiermede stellen B. en W. Voor het raadsbesluit van 6 December 1929 tot toekenning der voorschotten in zooverre te wijzigen, dat in plaats van f14.125 en f52.790.— wordt gelezen f 15.140 en f 51.075.. Verruiming Mariëndijk, In de onmiddellijke nabijheid van de perceelen van de woningbouwvereeniging „Algemeen Belang" gelegen langs den Mariëndijk te Honselersdijk staan twee arbeiderswoningen ,toebehoorende aan de erven van wed. C. de Jong—Kuijvenhoven, die zeer hinderijkl zijn voor het verkeer ter plaatse. De huisjes zijn in openbare veiling gebracht en op 20 Mei j.1. ingezet op f 2825. Over de wenschelijkheid tot aankoop is reeds eerder in den Raad gesproken. Intusschen zijn namens de gemeente de huisjes op 27 Mei j.1. afgemijnd op f 175 boven den inzet, zoodat de gemeente eigenaresse is geworden voor f3000, te verhoogen met de onkosten ten bedrage van f 283.25, zoodat B. en W. voorstellen de aankoop te bekrachtigen. Schipluiden. Zilveren jubileum. Vrijdag 13 Juni 1930 is het de dag, dat de heer A. Bontenbal vóór 25 jaren gekozen werd tot voorzitter van de Goöp. Onderl. Brandwaarborg-Mij. „De Eendracht" te Schipluiden, als opvolger van wijlen den heer C. Tetteroo. De heer A. Bontenbal heeft al die jaren zijn functie als voorzitter met ijver en groote toewijding vervuld, wat ongetwijfeld veel tot den bloei der plaatselijke maatschappij heeft bijgedragen. Moge de jubilaris nog lange jaren den voorzitter van „De Eendracht" bleven. Nootdorp. Tragisch. Gisternacht is een eenjarig kind van den heer v. VI., Dorpsstraat, dat de slijmhoest had, in de slijm gestikt. Rijswijk. Gymnastiekver. R ij s w ij k. De gymnastiekvereniging Rijswijk behaalde op de Nationale gymnastiekwedstrijden te Leerdam de volgende prijzen: Op 7 Juni: wedstrijd voor meisjes, 2den prijs. Op Maandag 9 Juni, wedstrijd voor dames en heeren: 2den prijs voor dames, en 2den prijs voor heeren. Zonnestraaldag. Op Zaterdag 21 Juni a.s. zal alhier de jaarlijksche Zonnestraaldag worden gehouden. --- Marktberichten Delftsche veemarkt. 12 Juni. Aanvoer: Paarden 5. Runderen 114. Graskalveren 8. Nuchtere kalveren 223. Magere varkens 241. Biggen 505. Schapen of lammeren 4. Weide lammeren 233. Geiten of bokken 3. Prijzen: Paarden 1 100—f375. Vette koeien f 200— f 450. Kalfkoeien f 200— f425. Varekoeien f150—f350. Nuchtere kalveren f 10—f 26. Magere varkens f 18— f68. Biggen f 10— f22. Schapen nut lam f55 —f85. Lammeren i 18— f25. Rundvleesch: f 1 .20, f1 .05, f°-9° per K.G. slachtge-wicht. Delftsche Groentenveiling 11 Juni. Bloemkool ie soort f3.80— f9.10, idem 2e soort fi—f 2.70 per ioo. Komkommers (Engelsche) ie soort (9— f 12.60, idem 2e soort f6.10— (8 .70, idem witte ie soort f9.50—f12.80, fdere ae soort f6— f8.90 per 100. Sla fi--t*90 per 100. Peen f 9 —f 19 per »oo bo«. Stoofsla 20—54 ct. per kist. Tomaten f15 —f25.60 per 100 pond. Pluimveemarkt. 12 Juni. Oude kippen fo.6o— fa; oud 9 hanen fo.6o—f 1.50; haantjes fcjo — f 1.60; duiven 10—25 ct.; konijnen f 0.3e tot f 2. ---