KINDERFEUILLETON DAGBOEK VAN HANS EN HANNEKE 3 Juli. Hans en Hanneke zijn weer heelemaal beter. Gisterenmiddag hebben ze al in den tuin in 't zonnetje gespeeld. Nu mogen ze weer naar 't fröbeltje. Zusje is ook alweer langs gekomen met haar Vader en Tineke liep gisteren buiten, dus de meeste kinderen schijnen van hun bof af te zijn. Juf Roos en juf Miep zijn blij de kinderen weer te zien. Alleen Piet en Riet en Kareltje ontbreken nog, maar die zullen toch wel weef gauw komen, denkt juf Roos. 't Is heerlijk zacht weer. „Weet je wat!" zegt juf Roos, „we kunnen wel eens naar 't park gaan, buitenlucht is altijd goed voor herstellende zieken". „Nou! we zijn heelemaal niet ziek meer, hoor!" zegt Hans, „maar 't park is toch wel leuk. We kunnen dan boompje verwisselen spelen". Juf Roos en juf Miep zijn in een vroolijke bui. Luid zingende gaat het troepje onderweg. „Vinden jullie 't leuk om de eenden in den vijver eten te geven?" vraagt juf Roos, „dan koop ik even wat kaakjes hier". Ja! dat vinden de kinderen prachtig. In 't park ontmoeten ze warempel Kareltje met z'n Moeder. „Hallo! Karei", roept Frits, „je hebt nog de bof, je wangen zijn veel te dik". Z'n Moeder moet er om lachen en zegt: „Nee hoor! hij is weer heelemaal beter, maar 'k vond het zulk heerlijk weer en daarom ging ik maar met hem wandelen. Had ik geweten, dat jullie ook hier kwamen, dan had ik hem naar school gestuurd!" „Wilde u net naar huis gaan?" vraagt juf Miep. „Ja! eigenlijk wel", zegt Karel's Moeder. „Nou! laat u Karei maar gerust bij ons, hij zal nu geen kou vatten en ik breng hem om 12 uur zelf wel even thuis!" „Heel graag!" zegt Kareltje's Moeder, „maar je jasje aanhouden, hoor, vent!" Juf Miep en juf Roos geven elkaar een knipoogje, want 't is heelemaal niet koud en de dikke Karei zit ingepakt of 't winter of herfst is. Maar dat moet zijn Moeder natuurlijk weten. H