SJEFFIE IN DE WILDERNIS II. Het was voor den chef-kok natuurlijk een klein kunstje om Poes Piet te pakken. S je ff ie kon er niets meer aan doen en inoest toezien hoe de chef-kok de arme poes heel valsch in zijn groote handen kneep en er mee in de richting stapte van de hut van het opperhoofd. Het opperhoofd kwam juist uit de hut, gekleed in een lange ochtendjas. „Wat is dat voor kabaal?" riep hij uit en keek heel verbaasd naar de jankende poes, die de chef-kok voor hem neer had geworpen. ,,Is ie nog niet gekookt?", riep hij uit. Smeekena hief de arme pietepoes zijn twee voorpootjes naar h^t opperhoofd jOp, maar deze was onverbiddelijk en met schaterende oogen mompelde hij om zich heen. ,,?o«®ie lekker, lekker poesie kook". {Wordt vervolgd). --- Harlekijntje. Harlekijntje was gevallen. In de donk're speelgoedkast. In zijn droom was Harlekijntje Vlug geklommen in den mast Van het groote schip van Jantje. Maar juist zat hij in den top, Of.... daar viel hij!.... Met een bons kwam Harlekijn neer op zijn kop! — Op den grond naast oude boeken, 'n Zak met knikkers en een bal! Harlekijn was heusch wat duiz'lig Van zijn onverwachten val. Maar de knikkers en de boeken — Zelfs de bal wou vriend'lijk zijn! — Zeiden allen: — 't Gaat wel over! — Kan 'k je helpen, Harlekijn? — — Laat me eerst maar wat bekomen! — Zei het ventje, nog wat ble.ek, Want hij was door 't avontuurtje Eigenlijk wel erg van streek! D' and'ren dag vond kleine Jantje Harlekijntje op den grond. Harlekijn, die gisteravond Naast het groote zeeschip stond! Janneman heeft nooit geweten, Hoe 't gebeurde. — Harlekijn Kon het immers niet vertellen, Daarvoor was hij nog te klein! Jan nam Harlekijn naar bed mee In 't vervolg en veilig was 'tl Want als hij weer wilde droomen, Hield z'n baasje 'm stevig vast! C. E. DE LILLE HOGERWAARD. Van een eigenwijs muisje. In 't muizetischooltje, in de klas, Van Knabbel, Vaal en Grijs Daar zit voor straf heel achteraan Iets vrees'iijk eigenwijs! Ze heet Josifentje Trippelpoot En weet het steeds het best; "» Veel beter — in haar eigen oog! — Dan meester en de rest. Zoo zei ze laatst: — Och, voor een poes — Hoef jë niet bang te zijn! — Maar wat gebeurde op een keer Bij held'ren maneschijn? Josientje was den heelen dag Zóó eigenwijs geweest, Dat Meester zei: — Jij mag niet mee -— Naar 't avond-muizenfeest. — Blijf jij dus alleen in 't hol! — Het speet Josien geducht, Maar toch stak ze heel eigenwijs Haar snuitje in de lucht. Ze ging — 't was stout! — alleen op stap, Maar — wat op eens was dat? Wie kwam daar plots'ling sluipend aan? Minet, de dikke kat! Josientje sidderde van schrik. Ze was geheel van streek. Haar muizesnuitje was dan ook Op eens zoo bleek, zoo bleek! Ze wipte haastig 't holletj' in. Poes liep gelukkig door... Maar 't eigenwijze muisje zat Nog lang te beven, hoor! En nooit meer zei ze: — Voor een poes — Hoef je niet bang te zijn! — Want eig'lijk is zoo-'n dier heel groot, — Een muisje maar heel klein! — BEP K. Rozenfeest. 't Is Juni en dus rozenmaand. Ons «tuintje is zoo mooi! De Bloemenkoningin verjaart, Vandaar die rozentooi! Maar weet je, wie ook jarig laf Mijn Moedert 't Is dus feest' Zoo'n bloemenweelde als van 't Jaa* Is het nog nooit geweest l En Moeder is nu Koningin, Haar troon is rijk versierd Met rozen — 't is een sprookj# iwfcl Maar een, dat wordt gevierd. Met rozen en.,.» s>en reuz» taa *tS 't Is net iats uit een boek, De Bloemenkoningin, die kwam B$ Moeder op bezoek Maar Jammer, tlen deed fk haal nlestl Dat doet gieen enkel kind. 1c Geloof, oat ztf die drukte heusdK Niet zoo heel prettig vindt. Mijn Koningin houdt wel van feeat, 'k Maak haar met rozen mooU In stilte dank Ik d'ander voor Haar fraalen bloementooL as. DE LILLB HOGERWAARD. --- De luchtreis van Poes Minet. DOOR C. E. DE LILLE HOGERWAARD. In 't schuitje van den luchtballon, Daar zit.... ja, raadt eens wat! Heel vriend'lijk wuivend met haar staart, Minetje, onze kat! Ze wil wat van de wereld zien, Graag in de wolken zijn, Denkt stellig, als ze heel hoog is: — Wat is 't beneden klein! — En als ze staks weer is gedaald. Vertelt zij honderd-uit Van d' aarde, die een stipje wasl Met een gewichtig . snuit. Beschrijft ze dan haar avontuur. Maar als ze d'r mandje ziet, Dan zegt ze: — Oost West, thuig is 't best Nee, ik vergis me niet! Ze knipoogt tegen 't zonnetje, Dat zij van dichtbij zag In 't schuitje van den luchtballon. Dat was een vreemde dag! --- Vlinderdansje. Langs en dan boven en óver elkaar Buitelen goudgele vlinders, Spelen zoo blij in de heerlijke zon, Als een paar vroolijke kinders. Langs en dan boven en over elkaar, Nu weer eens langzaam, dan vlug, Nu weer heel hoog en dan laag bij den grond Nu weel heel ver, dan terug. Langs en dan boven en over elkaar, Spelen de vlinders zoo blij, Brengen een groet van den zomer, die komt, Brengen een groet van de Mei. ANNIE LEMMENS. --- Schommelen. Op mijn schommel in het groen Zwaai ik op en neer; Als een vogel, licht en vrij, Telkens, telkens weer! Hooger, hooger, door de lucht, In het groene hout, Waar de lichte plekken zijn Van het zonnegoud. Als een vogel kwinkeleer Ik mijn liedje blij, Tot ik langzaam, langzaam aan Naar beneden giij. Eind'lijk hangt de schommel stil En 'k spring on den grond Wat veel schoons van heind' en ver Zag ik in het rond! HERMANNA. --- Voor de Jeugd. DE VLAG VAN DE K. N. A. C. Alle jongens in de buurt vonden Rien een reuze-bofferd. En dat zullen jullie ook vinden, als je hoort, wat er gebeurd is. Hebben jullie wel eens voor een speelgoedwinkel staan kijken naar zoo'n groote auto, waarin je zelf kunt zitten om 'm te besturen? Zoo'n auto, die net een ècbte lijkt, maar dan in 't klein. En heb je dan niet bij je zelf gedacht: ,,Hè, als ik zóó'n auto eens had!" Nu, dat was Rien ook zoo gegaan. En ééns, toen hij met z'n moeder door den bazar liep, ■was hij vol bewondering bij zoo'n auto blijven staan. Hij was er gewoon niet weg te krijgen. Aan den winkelbediende had hij den prijs gevraagd, maar hij schrok ervan, zoo duur als 't ding kostte- Neen, die auto zou hij wel nooit krijgen, dat begreep hij. En moeder gaf dat toe. Doch Rienus' oom kwam uit Indië terug, de oom, naar wien Rien genoemd was. Oom had nooit cadeautjes gestuurd en nu mocht Rien een heel mooi ding uitkiezen. Oom noemde het een en ander op: een viool, een rasechte hond, een tuinschommel. Rien vroeg, of hij ook een auto mocht kiezen. En ja, dat was goed Hij ging dadelijk met oom naar de zaak en koos een fijne, vuurroode auto uit. Dienzelfden dag nog werd het geschenk ;"">bracht en Rien was de wereld te rijk. .Vol trots toonde hij zijn wagen aan ''Vrienden en buurkinderen, 't Was net eer, dichte; alleen ontbrak de motor. Want f jiij moest trappen als bij een hollander. Maar verder vond je er allerlei dingen ^aan, die bij een echte auto hooren: lamcipen, die branden kunnen, een claxon, ifeen rem en dikke gummi banden. Oom keek toe, hoe handig Rien over He -loepen reed. Rien reed het blok Inuizen om, toeterde bij de hoeken en ' remde bij zijn eigen huis, waar oom Rien fthaar zijn neef stond uit te kijken. „Kan ik het goed, oom?" vroeg de jjengen. „Uitstekend". „Geeft u me dan eens een rijbewijs". Oom moest er om lachen. Maar hij ging toch naar binnen, kwam even later met het papier terug. Rien bekeek 't. ! Hij kon nog niet lezen. Hoewel hij al zes iwas, mocht hij pas met September naar 'school. Maar de R van zijn naam, kon Rhij toch goed herkennen. Hij vouwde het ' papier weer dicht en schoof 't in den ^Éak van zijn blazer. Rien's auto had van achter ook een • letter en een nummer. Een L, omdat hij uit de provincie Utrecht kwam en dan 401. Rien vermaakte zich dag aan dag met zijn wagen. Soms mocht er ook wel eens een vriendje in, maar ze moesten er voorzichtig mee zijn. Want Rien paste goed op zijn auto. Als hij stoffig was, maakte hij 'm schoon en als de wagen was natgeregend, droogde hij 'm secuur af. Oom vertrok weer en wenschte zijn neef veel plezier met z'n auto. Nu, daar twijfelde de jongen niet aan. De school ging uit. Alle grootere jongens en meisjes uit de buurt kwamen weer thuis. Sommige haalden hun fietsen en gingen wat rondkarren. Daar was Gijs ook. „Moet je achterop, Rien?" vroeg hij. „Ia, graag!" zei Rienus. „Wacht even, dan zet ik m'n auto binnen". Daar was de jonge man al terug. Meteen klom hij op den bagagedrager en zette zijn voeten op de stepjes. „Waar gaan we heen?" vroeg hij. „Naar de Veiligheidslaan", riep Gijs. „Wat is dat?" „Dat zal je wel .zien". Langs de singels reden ze. En 't duurde niet lang, of ze kwamen aan een deel van het plantsoen, dat vol wachtende auto's stond. Gijs reed er langs en vooraan, stapte hij af. „Hier kunnen de automobilisten hun auto's laten keuren", vertelde Gijs aan Rien, die nu ook naast de fiets stond en vol aandacht toekeek. Twee heeren in lange witte stofjassen met een pet op het hoofd, waarop K.N.A.C. (Koninklijke Nederlandsche Automobiel Club) stond, onderzochten de nummerplaats, de lichten, de remmen, de banden en de wielsporing. Van den wagen, welken ze onder handen haden, bleek alles in orde te wezen. Daarom kreeg de auto een mooi oranje vlaggetje, waarop met zwarte letters stond K.N.A.C. Veiligheid vóór alles. Een dame bevestigde het vlaggetje van voren aan het voertuig en weg reed het. Rien vond, dat zoo'n oranje wimpeltje mooi stond op de auto. De volgende wagen was minder gelukkig. De remmen waren niet goed. Die moesten eerst gerepareerd worden. Maar de daarop-volgende wagen kreeg weer de vlag. Toen moesten de jongens naar huis. Onderweg kwamen ze verschillende malen een auto of autobus tegen met zoo'n veiligheidsvlag. En Rien^peinsde, dat zoo'n oranje vlag van de K.N.A.C. ook fijn zou staan op zijn eigen auto. Aan tafel was Rien vol van 't geen hij gezien had. Haarfijn vertelde hij alles en hij eindigde: „Hé, 'k wou, dat ik ook zoo'n vlaggetje op m'n auto had". „Laat je wagen ook keuren", grapte vader. Maar Rien vatte Vader's voorstel niet als een grap op; doch als ernst. En den volgenden dag reed hij langs de singels naar de Veiligheidslaan. Dat _ was een heele toer. Rien moest goed op 't verkeer letten en hij werd aardig moe van 't trappen. Telkens moest hij zijn claxon gebruiken. Heelhuids kwam hij aan. Hij trof 't, dat er niet veel auto's stonden. En na een poosje wachten kwam hij aan de beurt. „Hé", zeide keurmeester verwonderd, „dat is de jongste automobilist, dien we gehad hebben". „Ik wou m'n auto laten keuren", zei Rien heel ernstig. „Heb je een rijbewijs?" Rien haalde 't uit zijn jasje en liet 't zien. „In orde", zei de man. Lachend onderzocht hij lampen, remmen, banden, claxon en nummerplaat. Rien moest een eindje rondrijden. „Goedgekeurd", zei de man en wreef Rien over zijn bol. De juffrouw maakte de vlag aan Rien's auto vast. Keurig wapperde die. Rien bedankte en reed voorzichtig naar huis. Daar stond Moeder al naar hem uit te kijken. Ze had hem in zoo lang niet gezien. Triomfantelijk reed Rieri voor en wees op de vlag. „Gekregen?" vroeg Moeder» „Ja. Van de K.N.A.C."' ert toen v«iv telde Rienus, wat hij gedaan had. Moeder schrok, toen ze hoorde, dat Mj zoo ver weg was geweest, Rien móest beloven, met meer zulkft tochten 1» maken. Dat hoefde ook niet, 'H!J had 3$ vlag van de K.N.A.C. en was daarop wat trotsch op. En zoo mogelijk rijdt hfl fttt nog voorzichter dan anders* Veilignei4 vóór alles! Als hij met September naar achooi gaat, wil hij flink leeren. Want hij moet gauw een groote man worden. En dan een échte auto met de vlag vaii d« K.N.A.C. J. H. BRINKGREVE—ENTROP. --- RAADSELHOEKJE. Oplossingen moeten worden ingezon den vóór Woensdag. De uitslag wordt Zaterdags bekend gemaakt. Bij de oplossingen ook opgeven naam, voornaam en adres; liefst ook leeftijd, voor de keuze der prijzen. Op de enveloppe met oplossingen steeds vermelden: „Raadselhoekje". De prijzen kunnen aan ons bureau worden afgehaald Maandag van 11 tot 1 uur. Oplossingen der raadsels van de vorige week. Voor grooteren. 1. Pinksterfeest. Prins, steek, rif, fiets, Piet, keet. 2. N Noorwegen, vos avond Haarlem Noorwegen N ij m e g e n tijger kei n 3. Ibis, oehoe, arend, ekster. 4. As, best; asbest. Voer kleineren. 1. Als er een lek in de soepterrien is. 2. Wol. 4. Den anderen poot optrekken. Correspondentie. De prijzen kenden wij toe: voor grooteren aan Walther Knoll, Oosteinde 154. Een bouwplaat mogen komen halen: Wim ,Huffman, Jannie Muller, Toos Bergman, Wim v. d. Kooy, Nel van Leusden en Wim Seinstra. Om op te lossen. Voor grooteren. L Welke baarden groeien niet En zijn hard, nooit zacht? Worden daarbij nooit geknipt, Draagt men soms bij 'n vracht? Moeilijk is dit raadsel wel. Dus: goed nagedacht! 2. Mijn geheel wordt met 8 letters geschreven en noemt een bloem. 4, 3, fi, T, 8 is de naam van een visch. Een 8, 5, 2, 1 is een vervoermiddel. 1 N 2, 3, 6, 7 is een meisiesnaam. 1, 2, 2, 5, 8 is de naam van een maand. — 4, 7, 3, 5, 6, 8 is een jongensnaam. 3 Wie kan een vloeistof maken Van 'n voorwerp en een visch? Ik zeg alleen, dat 't voorwerp Van boven open is! 4. Op de beide kruisieslijnen komt de naam van een vruchtje. x x x x x x x x . . . v V, X . . . « X . . X . X . X Ie rij 't gevraagde woord; 2e „ een stad in Gelderland; 3e „ een riviertje in Zuid-Holland; 4e „ een zandheuvel; 5e „ een rond voorwerp; fie ,, een maat: . 7e „ een klinker. Voor kleineren. 1. Zeg eens even. 'k Wist het graag. Welk woord volgt er Op een vraag? 2. Verborgen insecten. Moeten we nu al naar bed? We spelen juist zoo prettig! Ik neem u geen oogenblik kwalijk, dat u zoo iets zei. Heeft Tante Cato roomsoezen besteld? , Waar zitten jullie toch ? Ik zoek Evert en jou al een heelen tijd! 3. Welk kleedingstuk heeft de meeste afnemers? 4. De timmerman zaagde een deur n vier stukken, maar toen hij ze wee samen wilde voegen, deed hij dit » verkeerde volgorde. Hij zette er n nog een scherp voorwerp achter e kreeg een levend persoontje, * 10 kan dat? ---