Voor de Jeugd. Een verstandig Chineesje. Op een eenzamen weg, in de nabijheid 't yan Foetsjou, waar nog slechts een chaos ; yan groote en kleine steenklompen aan; (luidde, dat op deze plek eens een * Ohineesche tempel stond, liepen Liem en IJVang, twee kleine jongens, druk te babbelen over het Tjap-Gomeh, het lentefeest, dat in heel China elk jaar met zooveel pracht wordt gevierd. ! ,,De optocht zal iets bijzonders worden, ;fcegt mijn Vader", sprak juist weer Liem. >,En de L ion g*) wordt nog véél fgrooter dan verleden jaar...." 'j Wang zei niets; hij luisterde zelfs niet fineer naar wat Liem nog meer vertelde, i', i'Zijn verstandige, scheeve oogjes keken i naar iets, dat heel zijn aandacht vroeg. j-Dit was een tonvormige pul van roode leem, die zóó hoog was, dat zelfs geen groot mensch over den rand kon kijken. Het vreemde ding stond niet ver van de tempel-ruïne, en dit vond Wang nog yreemder. „Zie jij daar die vreemde pul, Liem?" yroeg hij. „Wat zou daar wel in kunnen pijn?" „Ik denk, dat er water in zit", meende SLiem. „Maar we kunnen er niet inkijken, i' Wel jammer, hè?" 3 „Met brokken steen op elkander stapelen, gaat het best", stelde Wang izijn vriendje voor. „Kom mee, wie weet, f ;wat er voor vreemds in verborgen is...." 't Duurde toen niet lang, of Liem en Wang hadden eenige groote steenbrokken naar de pul gesjouwd en deze weldra t zóó opeengestapeld, dat, als zij daarop jklommen, hun nieuwsgierigheid wel , bevredigd zou worden. Zoo besloten zij Sdan ook om beurten naar de opening te ^klimmen en Liem zou, als de oudste, het . icerste den klimtocht ondernemen. Van steen op steen klauterend, bereikte hij Weldra de opening en, met zijn handen om den leemen bovenrand geklemd, trok bij zich aan den rancl op, boog zich daarover en keek. „O, 'k zie water en ("aarin drijft iets!" riep hij Wang toe. „Ik geloof, dat het vischjes zijn!" Dit roepende boog Liem zich nog wat verder over den rand, en wel zóó ver, dat hij eijn evenwicht verloor en.... in de pul iviel! ■ „Kom er vlug uit, Liem!" schreeuwde Wang luid en angstig. En ook Liem's stem riep uit de pul: „Help me vlug er vit! Help! help!" Radeloos van angst en schrik wilde Wang naar boven klauteren, denkende i Liem uit de pul te kunnen trekken. Doch nog vóórdat hij met klimmen begon, riep een schelle stem hem toe: ,,Wacht, ik weet iets beters!" Hij, die dit meer schreeuwde dan riep, was Sing, het zoontje van een arme weduwe, die den kost verdiende met het verkoopen van vruchten. Sing had juist vruchten voor zijn Moeder weggebracht en was met zijn juk, waaraan de twee leege manden bengelden, op weg naar huis. Maar nü had hij vlug het juk op den grond geworpen, greep even vlug een grooten, puntigen steen en begon daarmee zóó hard tegen het dikke gedeelte der pul te beuken, dat het broze leem weldra een barst vertoonde, waardoor het water sijpelde. En steeds feller sloeg Sing's steen tegen dezen barst, totdat daarin een gat kwam, waardoor nu met kracht het water naar buiten stroomde. En al maar door sloeg Sing, totdat het gat zóó groot was, dat hij Liem daardoor gemakkelijk kon bereiken en naar buiten kon trekken, waarbij nu ook Wang hem hielp. Liem, die reeds veel water had binnengekregen, kwam toen, ook al door Sing's flinkheid, weer heel gauw bij, zoodat hij, met Wang en Sing, en een nat pak, op eigen beenen thuis kwam. Daar vertelde hij toen zijn ouders, hoe hij door Sing was gered. „U moogt hem wel een flinke belooning geven, Vader", sprak hij. „Want zijn Vader is dood, en zijn Moeder is heel arm " Gelukkig was Liem's Vader heel rijk, en Liem was zijn eenige zoon. Toen nij er nu aan dacht, hoe vreeselijk het zou geweest zijn, als Sing zijn jongen niet had gered door zijn verstandig optreden, sprak hij tot den armen jongen: „Hoe kan ik je beloonen voor je verstandig en moedig gedrag, beste jongen?" Toen antwoordde Sing, dat de grootste belooning voor hem zou zijn, als hij heel veel mocht lepren, opdat hij iets kon worden, waardoor hij later zijn Moeder een prettigen en onbezorgde ouderdom zou kunnen verschaffen. „Ik zou wel graag zoo iets als een mandarijn worden, weet u", zei hij wat verlegen. Liem's Vader moest lachen om Sing's wat al te grooten wensch. Maar tóch wilde hij dan jongen, die zoo heel 'verstandig bleek, laten leeren zooveel hij wilde. En hij hielp óók Sing's Moeder, zoodat zij en Sing het beter kregen. Sing leerde veel, en door zijn groot verstand bracht hij het, veel jaren later heel ver. Ja, het gebeurde toen waarlijk, zooals hij als klein ventje reeds had gewenscht, want hij werd een mandarijn! En een flink en buitengewoon verstandig Mandarijn werd Sing-Ho-Koang zooals men hem nu noemde. Zóó bleel hij geacht en geëerd door allen. En dat Sing-Ho-Koang werkelijk heeft bestaan en stief in 't begin der Xlle eeuw, blijkt nu nog, omdat zijn naam | ;eft. Want als men, in sommige i van China, iemands groot verwil prijzen, zegt men; ,,Hij is zoo ndig al» eens de groot* Sing -Hor was", TANTE JOH. *) Een van papier of dunne zijde nagemaakte draak, in wiens geopenden' muil vele kaarsjes branden. Deze draalt wordt in den optocht meegedragen op de schouders van zooveel Chineezen, als voor de lengte van het monster noodig is. --- SJEFFIE IN DE WILDERNIS 12. Maar nu besloot Sjeffie een laatste kans te wagen. Hij zou nog probeeren de ongelukkige poes van den kook-dood te redden. 't Was eigenlijk erg gevaarlijk wat Sjeffie ging doen, want een doodgewoon 'minderjarig nikkertje mag eigenlijk nooit tegen een opperhoofd praten. Smeekend strekte Sjeffie zijn twee handen naar het opperhoofd uit. „Ach, meneer het opperhoofd", smeekte hij, „waarom mag die arme poes niet blijven leven. Als u hem vrij wilt laten, dan zal ik aan mijn vader vragen om twee konijntjes voor u te vangen". Het opperhoofd was toevallig in een bijzonder prettige bui. Hij mompelde iets binnensmonds, dacht even na en ten slotte zei hij: „Goed dat is afgesproken". (Wordt vervolgd.}. --- Fouten-zoekplaatje. Welke zijn de 7 fouten in dit plaatje? --- De Poppendokter. — Dokter, 'k heb u laten roepen. — Lieseloot viel van de trap — En mi is raar linker voetje — Heelemaal een beetje slap! — — Ja. mevrouw, ik zal eens kijken, — Lieselot, waar heb je pijp? — O, ik zie al, niet gebroken, — Maar verstuikt moet d'enkel zijn! — Vlug zal 'k een verbandje leggen. — Op den divan moet ze dan — En daar rustig blijven liggen. — Of ze beter worden kan? — Maar natuurlijk wel, mevrouwtje, — Als ze goed doet, wat ik zeg, — Is de pijn, ik denk het zeker, — In een dag of twee weer weg. — Laat u haar maar lekker eten, — Alles waar ze veel van houdt! — Heerlijk zoet moet alles wezen. — Lieselotje lust geen zout. — Nu, mevrouw, ik moet weer verder, — Overmorgen kom ik weer, — En ik hoop dan, dat "k kan zeggen' — 't Is vandaag de laatste keer! — BETSY K. --- De Bijenkorf. Kleine Jantje ging logeerfen In het groote Amsterdam, Vond het heerlijk, dat Oom Karei Hem in d'auto medenam. r !*■> Met de neefjes en het nichtje Had klein Jantje veel plezier. Ging naar Artis en bleef tijden Staan bij 't hok van menig dier. Op een keer zou hij met Tante Naar de Bijenkorf eens gaan, Met de tram kwamen zij weldra Bij het warenhuis toen aan. Wat had Jantje veel te kijken! Overal was wat te zien. Maar was hij op 't. laatst onlekker Of teleurgesteld misschien? Bij het weggaan kruipt klein Jantje Onder Tante's paraplu En zegt: — Tante, 'k zag geen enk'le! — Waar zijn alle b ij e n nu? — CARLA HOOG. --- Als de zon schijnt. 't Is zomer en de zon schijnt. Die maakt ons allen blij! We gaan nu bloemen plukken In 't bosch en in de wei. Kiik eens! de bloemen keeren Zich naar de zon ook toel Ze stralen en ze glanzen, Zijn nu niet langer moe. Of laten 't kopje hangen, Als in den regentijd. —• Weg is nu alle droefheid. Die zijn z'op éénmaal kwijt! De bloemen en de zieken, Die lijken op elkaar, De zon kan hun zoo'n goed deen. Dat merken w' ieder jaar! Wij, kind'ren, zijn ook vroolijk Én houden van de zon, Die regen en zelfs tranen Wegtooveren steeds kon. En... gaat de zon eens schuilen, Dan treuren wij toch niet! Wii willen vrooliik blijven, Al regent het, dat 't giet! --- RAADSELHOEKJE. Oplossingen moeten worden Ingezonden vóór Woensdag. De uitslag wordt Zaterdags bekend gemaakt. Bij de oplossingen ook opgeven naam, voornaam en adres; liefst ook leeftijd, voor de keuze der prijzen. Op de enveloppe met oplossingen steeds vermelden: „Raadselhoekje". De prijzen kunnen aan ons bureau worden afgehaald Maandag van U tot 1 uur. Oplossingen der raadsels van de vorige week Voor grooteren. 1. Baarden van sleutels. 2. Margriet. Griet, train, Marie. Maart, Gerrit. # 3. Kan, aal; kanaal. i. AARDBEI Arnhem Rotte Duin Bol El I Voor kleineren, 1. Een antwoord. 2. Wesp, mug, tor, kever, 3. De hoed. 4. Deur -— dreu, mes. Dreumes. Correspondentie : Voor een prijs kwam deze week slechts een der kleineren in aanmerking en wel: Truus Gautiery Maerten Trom[>straat 6. Een bouwplaat mogen komen haten de volgende jongelui: Margaretha H. G Tuinman, Tini Libot, Piet v. d. Berg-, Jannie v. d. Werf, Bartha de Rochcfnrt. --- Aan het Belgische Prinsje en Prinsesje. Wij hopen, flat in Holland Je het heel prettig vindt. De groeten van wat veel, liè?.... Van ieder Hollandsch kind C. E. DE LILLË HOGERWAARD Een prinsj' en een prinsesje. Die komen op bezoek In Noordwijk. — Is het eig'lijk Niet net iets uit een boek? Ze willen Hollandsch leeren — Al spelende — aan zee! Ze baden en ze graven En doen van alles mee Met kindertjes uit Holland. Of zij elkaar verstaan? Ik denk, dat valt wel mee, hoor! 't Zal zeker heel gauw gaan. Lief prinsje en prinsesje, Welkom zijn jullie hier! Heb samen aan de zee maar In Noordwijk veel plezier! --- OP ZOLDER Op zolder in een groote kist, Daar ligt een stapel kleeren Uit d'ouden tijd. — Dien mogen wij Te onderst boven keeren. Want weet je, Moeder vindt ' et goed, Dat wij ons gaan verkleeden. Zij zegt: — Als 'k jullie bezig zie, — Herleeft voor mij 't verleden! — Ik zie dan alle pakken weer, — Waarmee 'k als kind wou spelen. — Als 't buiten regende, dat 't goot, — Kon i k mij niet vervelen! ■ Nu eens was ik prinses, dan bruid, — Een page of Roodkapje! ■ Vriendinnen kwamen graag bij mij. — 't Was altijd leuk. — Dat snap je! Soms, als het groote schoonmaak was, — Hielp 'k alles netjes luchten. Je vat, dat 'k bij zoo'n heerlijk werk — Geen enkel maal kon zuchten. Speel jullie nu maar op je beurt. — Maar kon dan ook beneden En laat mij zien, hoe mooi je ja — Op zolder kunt verkleeden! — Wij zijn al weg, verkleeden ons En hebben dolle pret! Moes heeft voor 't sproókjesvolitje vlug Een kopje thee gezet! C. E. DE ULLE HOGERWAARD --- Om op te lossen. Voor grooteren. 1. Kruisraadsel. Op de beide kruisjesliitien komt de naam van een plaats in Overijsel. X . * . . . X . . » . . X . . . XXXXXKKKK • • " . X * • * " X * « , " X • X le rij een klinker; ... 2e ,, een getal; 3e „ een broodje; 4e ,, vaartuigen; 5e ,, 't gevraagde woord: Ge „ een ander woord yoor alleen, verlaten; 7e ,, een vruchtje, dat in het wild bloeit; 8e „ het tegenovergestelde van moe dig; 9e „ een medeklinker. 2. Een jongetje verloor zijn hoofd, Een vogel, bleef er over. Die onder het gevederd volk Steeds is een echte roover! 3. Mijn eerste is een stroompje, mijn tweede en derde vormen samen hocgten en mijn geheel is een plaats in Gelderland. 4. Mijn geheel wordt met 12 letters geschreven en noemt een boom. 7, 5, 0 is een jongensnaam. Een 12, 5, 3, 4 is een deel van een schip. 7, 10, 11, 3, 4 is een jongensnaam. Een 9, 10, 11, 4 is een vaartuig. Een 1, 5, 4 is een huisdier. Een 3, 4, 2, 12 is een deel van een boom. Een 9, 8, 3 is een vruchtje. Voor kleineren. 1. Vul de 9 vakjes in met: 2A102L1M2R1V maar doe het zóó, dat je van links naar rechts en van boven naar beneden leest: le rij een toespijs; 2e ,, een ander woord voor vod; 3e ,, een lichaamsdeel. 2. Wanneer vliegen spotvogels 't hoogst? 3. Wie kent er een sprookjesman Met heel groote laarzen an? Heb je 't antwoord soms al klaar, Zeg het één-twee-drie! dan maar. 4. Verborgen jongens- en meisjesnamen. Heb je de zebra met haar jong al gezien ? Het weer is veel te ruw immers om te zeilen. , • Wij zagen den ouden man naar bi nen gaan. . , Gisteren was het ook OostenwindWat zijn hooger: Ardennen pt Vogezen ? ---