FLORA-THEATER. Een sensationeele detective-film. Spanning en sensatie zijn twee eigenschappen welke men aan vrijwel alle detective-films kan toeschrijven, de slechte uitgezonderd. Doch dikwijls is daarmee dan ook alles gezegd. Nu kan men natuurlijk van de veronderstelling uitgaan dat het dan in orde is, omdat de beide bovengenoemde eigenschappen belangrijk zijn en voor „het" groote publiek „de" hoofdzaak. Maar de toeschouwer, die niet zoo gauw tevreden is, eischt vanzelfsprekend nog wat meer. Sensatie en spanning van begin tot einde, goed; maar daarbij verlangt hij een aanvaardbaar spelpeil en een goede regie. Aan al deze eischen voldoet de film welke het Flora-theater deze week als hoofdnummer presenteert, in ruime mate. „De moord op de huwelijksreis" munt uit door een veelal inerveerende spanning en is van eën zeer sensationeel karakter. Om het spelpeil te schesten noemen we slechts de naam van Edna May, die zich als een zeer verdienstelijke actrice ontpopt. Uitweiden over den inhoud van deze film kunnen we niet doen, omdat dit aan de spanning niet tengoede zou komen. „De moord op de huwelijksreis" is een der meest geslaagde detective-films welke wij den laatsten tjjd zagen. Voor de pauze draait een film van een geheel ander karakter, doch daarom zeker niet minder te apprecieeren. „Het oordeel des levens" behandelt een episode uit het leven van een jonge, ongehuwde moeder, die, verdacht van moord op haar kind, ter dood is veroordeeld, doch door bemiddeling van een advocate, die zich haar lot aantrekt, wordt vrijgesproken, waarna dan tenslotte blijkt dat de echtgenoot van de advocate de vader van het kind is. Nu zal een ieder moeten erkennen, dat het slot van deze film wel erg „goedkoop" is, om niet te spreken van „stuiverroman-achtig". Doch afgezien daarvan kan worden geconstateerd, dat de regisseur het gegeven tot in alle détails voortreffelijk heeft behandeld. Daarbij komt, dat de film tal van schitterende natuuropnamen bevat. Voor het spel van Irene Eichler als de jonge moeder kan men niet anders dan groote bewondering hebben. Het dramatische blijkt haar uitstekend te liggen. James Gleason in de film „De moord op de huwelijksreis" --- Gemengd Nieuws ERNSTIG MOTOR-ONGELUK OP DEN WEG ZWOLLE—MEPPEL. Een motorrijder, op weg naar de T.T.-races, gedood, duo-passagier ernstig gewond. Hedenmorgen had op den weg Zwolle—» Meppel by de Lichtmis, gemeente Nieuw* Leusen, een ernstige motorbotsing plaats. Twee motorrijders, beiden op weg naar Assen, ter bijwoning van de T.T.-races, zijn in volle vaart met elkaar in botsing gekomen. Een der motorrijders, zekere H. uit Amersfoort, werd op slag gedood. Zijn duopassagier, zekere L., eveneens uit Amersfoort, bekwam een ernstigen schedelbreuk. Hij is naar het Sophia-ziekenhuis te Zwolle overgebracht. Het stoffelijk overschot van den heer H. werd eveneens naar genoemd ziekenhuis vervoerd. De andere motorrijder bleef ongedeerd. Nog meer motor-ongelukken. Hedenmorgen heeft op den hoek bij da Hoenwaarschepoort te Hattem een ernstig motor-ongeluk plaats gehad. Op deze plaats leidt de nieuwe weg nSar de Ribbestraat en de bocht is daar bij eenige snelheid moeilijk te nemen. Eert motorrijder, uit Helmond afkomstig kwam in deze bocht in aanraking met den trottoirband. Hij slingerde van zijn motorrijwiel en sloeg met het hoofd tegen den muur van een huis. De man, die zeer ernstige verwondingen bekwam, is, na door dokter Mesdag voorloopig behandeld te zijn, naar het ziekenhuis te Zwolle overgebracht. Zijn toestand is hoogst ernstig. De duorijder bekwam geen letsel. Dit is het zesde ongeluk dat sedert gisteren op dit punt heeft plaats gehad. Gisteravond heeft een motorrijder, die op dezelfde plaats eveneens tegen den trottoir» band reed, een hersenschudding opgeloopen. De andere ongelukken hadden alle eert minder ernstigen afloop. De ongevallen overkwamen alle aan personen op weg naar de T.T.-races te Assen, die met den weg ter plaatse niet op dé hoogte zijn. ZIEKTE VAN WEIL. In het algemeen ziekenhuis te Zutphen is opgenomen het 12-jarig zoontje van den heer G., dat sinds eenigen tijd last had van buik- en hoofdpijn. Daar zijn toestand verergerde, oordeelde de huisdokter het beter, het kind in het ziekenhuis te doen opnemen. Na herhaald bloedonderzoek is thans gebleken, dat de jongen lijdende is aan de ziekte van WeiL Het is niet na te gaan, waar de jongen de infectie heeft opgeloopen, daar hij o.m., behalve in een zwembad te Zutphen, ooit te Apeldoorn heeft gezwommen. De inspecteur van de volksgezondheid, de heer Veegers uit Nijmegen, oordeelde het, na overleg met de doktoren, niet noodig, bijzondere maatregelen te nemen. HET AUTO-ONGELUK BIJ OTTERLOO, Het onderzoek in verband met het auto» ongeluk bij Otterloo is thans door den commissaris van politie te Ede beëindigd. Het ongeluk moet worden toegeschreven aan den toestand van den weg en niet aan de snelheid, waarmede gereden is. Deze was zeer gering. Op het stoffelijk overschot van de slachtoffers is sectie verricht. De begrafenis der beide omgekomenen zal Maandag a.s. met militaire eer plaats hebben te 'sHeerenberg en te Oosterbeek. De toestand van den eersten luitenant Albarda, die in het gemeente-ziekenhuis te Arnhem wordt verpleegd, is gunstig. MAN OVERREDEN EN GEDOOD. Hedenmorgen kwart over zeven is da ruim 60-jarige Marsille uit Philippine, die zich per fiets naar zijn werk begaf, in den Clarapolder te Philippine onder een wagen van de Zeeuw-Vlaamsche Tramwegmaat-. schappij terecht gekomen en op slag gedood. --- De bioscopen DELFIA-THEATER. De vijf Frankforters - Voor Moeders eer. „De vijf Frankforters" zal zijn weg als film overal in de wereld wel vinden behalve in Duitschland, want de film tracht ons te bewijzen, dat de vijf gebroeders Rothschild als stichters van de beroemde bankiersfirma Rothschild en Zn. hun zaken op volkomen eerlijkheid bouwden, dat zij met hun geld liever den vrede dan den oorlog dienden en dat zij ondanks hun lateren fabelachtigen rijkdom nimmer vergaten de zonen van het Joodsche ghetto te zijn. Voor den regisseur was het verfilmen van het leven der vijf gebroeders niet gemakkelijk, doch wel dankbaar werk. Vooral wanneer men de beschikking heeft over een artist als George Arliss, die een prachtige uitbeelding geeft eerst van dep ouden Meyer Rothschild, die op zijn sterfbed zijn zonen inscherpt hoe zij den weg door het leven moeten gaan en latei van den oudsten zoon en bankier te Londen, Nathan, de leider van de firma. Een sluwe handige Joodsche zakenman — typisch Joodsch van uiterlijk met zijn hoogen hoed achter in zijn nek — met het goede hart, fel wanneer het op geld verdienen aankomt, nog feller wanneer hij tegenstanders van het formaat van Tayllerand, Metternich e.d., dan voet op den nek kan zetten, na eerst zelf, naar het uiterlijk, te zijn verslagen. Nathan is het middelpunt van deze film en dat is gelukkig, want hij steekt, als auteur, met kop en schouders boven de anderen uit. Het is een oprecht genot deze figuur door de film te volgen; zijn houding tegenover de staatslieden uit Napoleon's t-d, waarin immers het Huis Rothschild de oorlogvoerenden van geld voorzag te bewonderen en te lachten om den echten Joodschen gijn. Twe kleine opmerkingen moeten ons van het hart; het ware beter geweest de liefdesgeschiedenis van Julie Rothschild er buiten te houden. Deze werkt storend en is niet van ingrijpend belang. Ook had men beter gedaan de laatste meters film niet gekleurd op te nemen. Ze zijn een beetje fondant-zoetelijk geworden. Maar overigens een goede film. Voor de pauze draait „Voor Moeders eer" met Jackie Cooper en Mary Astor, een kinderfilm waarvan men houdt of niet houdt. Een tusschenweg is er niet. Roxy-theater vertoont Zondag het programma van Delfia. George Arliss als Nathan Rothschild. --- DOELEN-KINO. Het leven in een ziekenhuis. Klaarblijkelijk is het filmwerk, dat ook in ons land nogal opgang heeft gemaakt, „Men in white", voor de M.G.M. een groot commercieel succes geworden. Want betrekkelijk kort daarop werd een aanvang gemaakt met de opnamen van een soortgelijke film, die onder d°n titel „Doctor Society" (Ziekenhuisgeheimen) ons nader tracht te 1 rengen tot het intieme leven van een ziekenhuischirurg. Hoeveel waardeering men over 't algemeen ook moge koesteren voor dit genre, wij voor ons vinden de aard ven een dergelijk thema voor een film niet geëigend. Het feit namelijk dat de laatstgenoemde film in wezen niet zooveel van „Men in white" verschilt, (de Metro was er zich ook terdege van bewust!), rechtvaardigt in de allereerste plaats al het vermoeden dat men op den ingeslagen weg uiteindelijk moet vastloopen, omdat, hetgeen overigens haast niet anders kan, het ziekenhuisleven te eenzijdig wordt belicht. Dat het in deze richting voortgaan op den duur tot banaliteit moet leiden, ligt voor de hand, mede omdat de tragedie rondom een chirurg alle aanleiding kan geven tot een met valsch sentiment overladen atmosfeer. In „Ziekenhuisgeheimen", de film die deze week in de Doelen-Kino wordt vertoond is (gelukkig) van filmische wanstaltigheden nog niet veel te bespeuren. Ook al zijn er tegen sommige scènes wel eenige bedenkingen te opperen. Over het algemeen geeft deze film ons een vrij gaaf beeld van een zijde uit het doktersleven, die allesbehalve in overeenstemming is met de ethische grondslag van dit vak. Als bezwaar kan men tegen „Doctor Society" opwerpen, de gecompliceerdheid van de dialogen, die vooral in het begin den toeschouwer een niet altijd even duidelijken kijk op de onderlinge verhoudingen verschaft. \ Uit het verloop van de film blijkt dan echter dat George B. Seitz, die de regie voerde een vaste lijn in de ontwikkeling van het verhaal wist te trekken, waardoor vooral in de operatie-scène een zeer suggestief beeld werd verkregen. Chester Morris heeft ons als dr. Morgan een uitnemende creatie laten zien van een dokter voor wien de ethische zijde van zijn beroep toch op den duur veel hooger staat dan de materieele. Zulks in tegenstelling met zijn directeur-geneesheer. Heel wat minder voldoet het spel van Robert Taylor. Vooral in de dialogen tusschen hem en Madge (Virginia Bruce) schoten zijn capaciteiten te kort. Het bleef te veel tooneel. In de operatiekamer toonde hij echter over genoeg talent te beschikken om de zich hierin afspelende scène beklemmend en boeiend te maken. Van de overige spelers valt nog het quasi naïve spel van de blasé millionaire Crane te loven. Voor de pauze enkele komische Hal Roach filmpjes, waarvan „Wij gaan kampeeren" wel de aardigste is. --- Luchtvaart. „RIETVINK" NAAR INDIË VERTROKKEN. Het K.L.M.-vliegtuig „Rietvink" is hedenmorgen te 6.56 uur, van Schiphol vertrokken voor de reis naar Indië. Voor deze reis hebben de volgende passagiers geboekt: Een Amsterdam—Athene, een Amsterdam—Calcutta, twee Halle-Leipzig—Singapore, twee Halle-Leipzig—Karachi, een Cairo—Bagdad. Medegenomen is 229 K.G. briefpost, 1 K.G. paketpost en 56 K.K. vracht. De „Rietvink" is hedenmorgen te 8.08 uur in Halle-Leipzig geland en te 9.05 uur uur vandaar vertrokken. Bijgeladen werd 136 KG. briefpost en 8 K.G. vracht. Het K.L.M.-toestel „Perkoetoet" is heden te Medan geland. ---