Euwe's schaakbijdrage. Het beste paard struikelt weleens. Frappante vergissingen van groote meesters. Flohr en Keres, vertegenwoordigers van twee richtingen. „Wie de voorlaatste fout maakt, wint", is een oud gezegde onder schakers dat in meestertournooien vaak bevestigd wordt. Ook de meesters zijn niet gevrijwaard voor alle mogelijke fouten en zelfs grove blunders zijn bij hen geenszins buitengesloten. Intusschen is het wel merkwaardig, dat spelers, die men op grond van hun successen als ongeveer gelijkwaardig moet beschouwen, zeer sterk uiteen kunnen loopen wat betreft het aantal door hen gemaakte fouten. De oorzaak van dit verschil zetelt in den speeltijd. Wie op eenvoudige stellingen aanstuurt, maakt in het algemeen weinig fouten, maar geeft daardoor ook den tegenstander minder ' elegenheid om verkeerde zetten te doen. Speelt men echter zeer ingewikkeld, dan is het maken van fouten onvermijdelijk, maar hetzelfde geldt dan natuurlijk ook weer voor den tegenstander. De voornaamste vertegenwoordigers van deze twee richtingen, de solide en de combinatoire richting, zijn de grootmeesters Flohr en Keres. Op het oogenblik staat Keres in het middelpunt van de belangstelling, omdat hij in den wedstrijd te Baden eerste werd. Als men de partijen van Keres nauwkeurig bekijkt, stuit men op vrij veel fouten, maar men treft tevens zooveel moeilijke problemen aan, dat de verklaring voor de hand ligt, dat zulke partijen onmogelijk — bpVmndeld kunjien worden. Het is een zuiver psycnoiogisclie kwestie of r on zich meer aangetrokken voelt tot den ri stigen stijl van Flohr of tot het avontuurlijke spel van Keres. De psychologische aanlef, is een constante, waaraan niet te tornen val En deze constante is beslissend voorden stijl, want in bijna elke stelling heeft men ruin 3 keuze tusschen verschillende behoorlijke zetten en plannen, van timide en solide tot ondernemend ei. avontuurlijk toe. Hieronder eenige staaltjes van frappante vergissingen van Keres, die alle min of meer het ge T olg zijn van zijn streven naar complicaties. In d n landenwedstrijd te Stockholm ontstond ti sschen Keres en mij de hieronder volgende spelling. Zwart: M. Euwe. Wit: P. Keree. Ste.ling na 21 Ta8—a3. Wit hee t moeilijkheden op den damevleugel en mo t probeeren op den koningsvleugel compensat e te krijgen. Keres verrastte mij nu met hc . pionoffer Tl. g2—g4 blijkbaar met de bedoeling, na 22 Lg4: met 23. f5 voort te zetten en aldus een zeer ster! en -aanval te verkrijgen. De ondernemende tekstzet had in zooverre succes, dat ik voor het openen van de g-lijn terugdeinsde en liever het „solide" 22 Le4 koos. Intusschen had ik den tekstzet met 22 Lg4:! kunnen weerleggen, want 23. f5? faalt op 23 Lf5: 24. Tf5:, Dg6| benevens 25 Df5:. Bijzonder karakteristiek is de partij Petrow •—Keres uit den Oostenrijkschen achtkamp, waar Keres eveneens op zeer ingewikkeld spel aanstuurde. In de volgende stelling maakte hij echter een ernstige fout. Zwart: P. Keres. Wit: W. Petrow. Stelling na 18. Tal—cl. Zwart speelde: 18 g 5 X f4 «n nu had wit met 19. Pd5!, Dd6 20. Pc4, Db8 21. Pe7:f benevens 22. Pf5: duidelijk voordeel kunnen bereiken. Petrow sloeg echter op f4 ïfjug. waarna zwart zijn stelling met 19 •rdf8 beveiligde. Uit denzelfden wedstrijd: Zwart: R. Fine. Wit: P. Keres. Zwart: Kg7, Tc7, Lc6, Pi a5, b7, f5, g6, h6. Wit: Kf2, Td8, Lc4, pi a4, b3, f4, g3, h3. Stelling na 34 Te7—c7. Zwart dreigt een pion te veroveren, doch ^'t zag dit over het hoofd en speelde 35. Kf2—e3 waarna zwart met 35 Lc6xa4 zijn dreiging uitvoerde. Gelukkig voor Keres zirtf deze fout geen beslissend nadeel met h mede, de partij werd remise. v, Was ^ us 6611 fout in eenvoudige stelling, kpw mag f : cJlter n i e t vergeten, dat ingewikboonrï * partijen vaa k tot tijdnood leiden en dirpci Ü" 1 zee