Rondom de Middellandsche Zee. Koning Zog I van Albanië. Van ter dood veroordeelde tot Vorst Een avontuurlijk verleden, - Gesprek met den Vorst. Het is onmogelijk om van Athene per spoor naar Tiranë, de hoofdstad van Albanië te reizen. Gansch Albanië is nog geen honderd kilometer spoorweg rijk; alleen van de belangrijkste havenstad Durrës, zooals de inheemsche naam van Durazzo luidt, voert een liliputterig spoorlijntje van nog geen veertig kilometer lengte naar Tiranë. Doch de Albaneesche spoorwegmaatschappij, al is zijn maar klein, weet met haar tijd mee te gaan en geeft buitenlandsche toeristen op de toch al minieme kosten van het kaartje nog een extra korting om het reizen per spoor te bevorderen In Tiranë, een stadje met dertigduizend inwoners vindt men den modernsten weg van het land: de boulevard Zog I. Zij voert langs de in modernen trant opgetrokken ministeries, die vlak naast de oude moskee staan, dwars door de stad.. Heele gedeelten van de Boulevard zijn bezwangerd met een scherpe, bijtende uiengeur, afkomstig van de maaltijden der bewoners, die voor een deel hun potje langs de straat koken. Maar tevens ziet men op de Boulevard snelle auto's, die dwars door de trage muilezelkaravanen heenschieten; naar de laatste mode gekleede mannen en vrouwen tusschen nog met hun witte fez gedekte Albaneezen. Men vindt op den Balkan vaker zulk een mengeling van oud en nieuw, maar nergens zijn de tegenstellingen zoo sterk als hier. De Koning. Heerscher over dit land is koning Zog I, nadat voor hem prins Wilhelm von Wied korten tijd als vorst over Albanië geregeerd heeft, toen in 1912 eindelijk Albanië als laatste Europeesche staat zich van de Turksche overheersching wist los te maken. Hij is vier en veertig jaar oud en was reeds in zijn jeugd bij de Turken verdacht wegens zijn afkeer tegen het regime van den sultan. Men oordeelde het dan ook veiliger om hem in Constantinopel te hebben, waar men hem in het oog kon houden. In het Page-instituut Van Galata Serail werd hij tot officier opgeleid, en deze kennis is hem later zeer van pas gekomen. Toen echter de Jong-Turkenrevolutie uitbarstte vertrok hij weer naar zijn vaderland. Tijdens de korte onafhankelijkheid van zijn land was hij zeer bevriend met den prins von Wied, doch toen Oostenrijk tijdens den Wereldoorlog een deel van Albanië veroverde, oordeelde het ook, dat het maar veiliger was om den opvliegenden jongeling onder bewaking te houden en zond hem naar Weenen. Na den oorlog kon hij weer terugkeeren en nam dadelijk actief deel aan het bestuur van het land. Als minister en ministerpresident nam hij van 1920 tot 1925 aan het bestuur deel, met een onderbreking in 1924, toen bisschop Fan Noli een revolutie tegen hem ontketende. Zog moest haastig naar Servië vluchten om zijn leven te redden, want de bisschop had hem bij verstek met nog een aantal van zijn medestanders ter dood veroordeeld. Een nieuwe revolutie, door den huidigen koning vanuit Servië voorbereid, wierp den bisschop echter weer uit het regeeringszadel en als opperbevelhebber van de nationale troepen trok Zog zegevierend Tiranë binnen. In Januari 1925 werd de republiek in Albanië uitgeroepen en de nationale assemblee koos Ahmed Zogoe, zooals hij voor zijn kroning heette, tot president. Ruim drie en een half jaar heeft hij als zoodanig over Albanië geregeerd en zijn best gedaan om het volk op een hooger beschavingspeil te brengen. Maar ,/yimed Zogoe was met den presidentstitel niet tevreden, en daarom liet Jiij zich op 1 September 1928 tot koning aller Albaneezen uitroepen, tot groote onrust van Griekenland en Joego-Slavië, die tesamen meer dan een millioen Albaneezen binnen hun grenzen tellen en dezen fraaien titel verbonden achtten met oorlogszuchtige plannen. Zoo ver is het echter niet gekomen, al was Albanië's houding tijdens de Italiaansch-Joego-Slavische spanning verre van vriendelijk tegenover laatstgenoemden staat. Doch dit was meer te wijten aan het feit dat Albanië practisch 'n Italiaansche kolonie is, dan aan werkelijke vijandelijkheid tusschen beide volkeren. Albaniës afhankelijkheid van Italië sproot voort uit de I financieele onmacht van het land, waarvan Mussolini partij trok om zich van de alleenheerschappij in de Adriatische Zee te verzekeren door het met gouden ketenen aan zich te verbinden. Het Albaneesche eiland Saseno, dat strategisch de Bocht van Valona beiieerscht, is met Italiaansche troepen bezet, zoodat Italië de geheele Adriatische Zee kan afsluiten en Joego-Slavië van de Zeezijde kan isoleeren. Handel en industrie in Albanië zijn voor het meerendeel in Italiaansche handen. Eerst scheen het of Mussolini de vriendschap van Albanië wel te duur had gekocht en eenige jaren geleden dreigde hij met opzegging van den financieelen steun. Zog wendde zich daarop echter om hulp tot Joego-Slavië, doch nog voor er ook maar officieuze onderhandelingen waren aangevangen, was Mussolini zoodanig geschrokken, dat hij ten snelste weer toenadering zocht. Het schijnt thans dat het Italiaansche goud niet geheel en al in het water geworpen is, er bestaan namelijk vermoedens dat Albanië's bodem ertsen en petroleum bevat, twee zaken, waaraan Italië dringend behoefte heeft. Een gesprek niet den vorst. De koning, die slechts gedurende den winter in Tiranië vertoeft, ontving mij in zijn zomerverblijf, dat zich even buiten Durrës op een hoogen rots bevindt, die nauwlettend bewaakt wordt, opdat er geen vreemden tot de residentie door kunnen dringen. Twee aides-de-camp geleidden mij naar den ontvangsalon, waar, na de protocollaire buigingen, ik alleen met den jongen vorst achterbleef. Slechts een klein tafeltje, waarop glazen en sigaretten, stond tusschen ons in, zoodat ik hem van zeer dichtbij kon opnemen. Men kan den koning aanzien, dat hij een militaire opleiding heeft gehad: zijn slanke, haast smalle gestalte, is kaarsrecht. Hij heeft roodblond haar, dat reeds begint te dunnen, een klein snorretje onder den langen, rechten neus. Onder het hooge, ietwat te breede voorhoofd blikken een paar heldere grijsgroene oogen, die echter meestal naar buiten staren. „Albanië is slechts een klein landje", zegt hij met een langzamen, haast aarzelenden glimlach, „dat voldoende eigen zorgen heeft om zich mee bezig te houden, dan dat het zeer actief aan de wereldpolitiek zou deelnemen. Wij wenschen slechts vrede om in rust de hervormingen,te kunnen uitvoeren, die ons land van noode heeft. En de kansen om dien vrede voorloopig te behouden lijken mij toe groot te zijn. Wat toch zijn de voornaamste oorzaken van een oorlog? Ontevredenheid bij volkeren, die door vreemde heerschers onderdrukt worden of wien gebiedsdeelen ontnomen zijn. Voor den wereldoorlog vond men deze in heel Europa verspreid, thans zijn er slechts hier en daar geringe, onbeteekenende minderheden, die men wel eeuwig in de geschiedenis zal kennen. Wij leven in vrede met alle staten en het is mijn innige wensch, dat daarin geen verandering zal komen. Vooral met Italië verbinden ons sterke vriendschapsbanden en wij verheugen ons met ons buurvolk in zijri hernieuwde grootheid. Van 's ochtend tot 's avonds leid ik het bestuur van mijn land en ben dus uiteraard ook op de hoogte van de voornaamste internationale tendenzen. Ontegenzeggelijk is er in de afgeloopen jaren veel spanning geweest, waarin wij gelukkig echter nimmer rechtstreeks betrokken waren. Ook op het oogenblik zijn er wel spanningen in de wereld, maar is dat niet volkomen normaal? In een levend organisme, zooals de onderlinge samenleving der volkeren vormt, is altijd spanning en ontspanning, die men zou kunnen vergelijken met den hartslag, die het bloed door het lichaam stuwt. „Natuurlijk weet ik, dat deze vergelijking niet heelemaal opgaat, maar ik gebruikte haar hoofdzakelijk om duidelijk te maken, dat ik een zoodanig verschijnsel niet gevaarlijk acht. Als twee menschen oneenigheid hebben over het eigendom van een weg, die zij beiden steeds hebben kunnen gebruiken, dan is dat ook een spanning, maar dat heeft nog niet te beduiden dat er klappen zullen vallen! Zij zullen desnoods braniënd met hun wandelstok op de straatsteenen tikken, ten teeken, dat zij toch lekker doen wat ze willen, maar verder komt zoo iets toch niet. Neen, ik zal wel rustig mij kunnen blijven wijden aan den opbouw van mijn land, en de twee kibbelaars om het straatje zullen elkaar nog wel eens boos aankijken, maar toch niet handtastelijk worden. Heeren vechten niet in het openbaar!" De aides-de-camp staan reeds weer bij de deur, het korte onderhoud is geëindigd. Terwijl ik mijn buigingen maak, zegt de koning staande nog eens: „Neen, in het openbaar vechten heeren niet." En hij heeft zijn wenkbrauwen gefronst alsof hij met inspanning van al zijn gedachtekracht de methode Coué toepast.... De Albaneezen zélf vechten wel eens in het openbaar.... Kort na elkaar, in 1934 en dit voorjaar, zijn er twee opstanden in het Zuiden des lands geweest, die men echter spoedig heeft kunne onderdrukken. Het Zuidelijk, overwegend Mohammedaansche gedeelte van Albanië kan zich maar noode bij konings Zogs hervormingen neerleggen. Bovendien is in het Zuiden de wet der bloedwraak nog van kracht, en juist velen uit dat gebied zijn in den loop der jaren terechtgesteld. Telt men daar nog bij, dat de Zuiderlingen een ander idee van onafhankelijkheid hebben dan aan den leiband van Italië te loopen, dan is het zonder meer duidelijk dat daar voldoende stof voor meerdere conflicten opgehoopt ligt, die in tijd van oorlog Albanië's waarde voor Italië wel eens sterk zou kunnen verminderen. Zoodat koning Zog werkelijk reden heeft om van harte op vrede te blijven hopen.... K. ANDR. (Nadruk verboden). KONING x. --- BINNENLAND. De getroffen pluimveehouders GIFT VAN PRINSES EN PRINS. Het bestuur van „Avi Corni", de vereeniging, welke gelden inzamelt ten behoeve van de getroffen pluimveefokkers te Landsmeer, mocht belangrijke giften ontvangen van Prinses Juliana en Prins Bernhard. De wanverhouding in de consumptiemelk regeling. ADRES VAN ZUIVELHANDELORGANISATIES. Woensdagmiddag hield de Nationale Besturenbond van Zuivelhandelorganisaties in Nederland een buitengewone algemeene vergadering te 's-Gravenhage. Het doel van deze bijeenkomst was, de algemeene aandacht te vestigen op de wanverhouding, welke bij de regeling voor de consumptiemelk ter zake van de prijsbepaling is ontstaan en er op te wijzen, dat de melkslijters hun zelfstandig bestaan moeten verdedigen en medewerken om in het melkbedrijf orde te scheppen. De eerste spreker was de heer A. Renzenbrink, voorzitter van den bond, die een inleiding hield over: „De prijspolitiek in de consumptiemelkregeling". Spr. hoopte, dat de nieuwe minister van Economische Zaken zijn medewerking zou verleenen om aan den noodtoestand een einde te maken. Daarbij is ordening in den zuivelhandel en verhooging van den minimumprijs noodzakelijk. De heer Stam, secretaris van den bond wees op de funeste uitwerking van den lagen minimum prijs. De heeren G. Klapwijk uit Rotterdam en J. Tammes uit Haarlem zetten daarna de situatie in genoemde plaatsen toe. Bij acclamatie werd door de vergadering ten slotte een resolutie aangenomen waarin zij den wensch uitspreekt, inderdaad de vrije organisaties en hare leden een versterkte positie krijgen en het niet-georganiseerd zijn niet meer mogelijk wordt. Zij verzoekt den minister gedurende den overgangstijd alsnog te bepalen, dat bij wijziging in den melkprijs, het vaststellen van den minimumprijs gelijken tred houdt met die wijziging. De salarissen van het Rijkspersoneel. CENTRALE COMMISSIE VOOR GEORGANISEERD OVERLEG. In de vergadering van de Centrale Commissie voor Georganiseerd Overleg in ambtenarenzaken van Dinsdag 5 October, kwam in bespreking de financieele positie van het Rijkspersoneel, welke aangelegenheid in de vorige vergadering der commissie was aangehouden. De sindsdien in de millioenennota door de regeering gedane mededeeling — nader door den voorzitter ter vergadering toegelicht — dat de budgetaire toestand voorshands geen verhooging der ambtenaren-salarissen toelaat, werd algemeen ernstig betreurd. Zoowel tegen het feit, dat aan deze publieke mededeeling geen overleg voorafging, als tegen haren inhoud, werden door de organisatievertegenwoordigers bezwaren aangevoerd. Zoowel op grond van feitelijke gegevens, als op overwegingen van psychologischen aard, achtten de organisatievertegenwoordigers verhooging van de zoo belangrijk verlaagde salarissen van het rijkspersoneel noodzakelijk. Intrekking van het Koninklijk Besluit van 4 Dec. 1935, betreffende de laatste 5 % salarisverlaging, werd algemeen het daartoe aangewezen middel geoordeeld. De regeeringsdelegatie zegde toe het door de organisatievertegenwoordigers aangevoerde ter kennis van de regeering te brengen en haar in overweging te geven de centrale commissie omtrent de onderwerpelijke aangelegenheid nadere inlichtingen en motiveering van haar standpunt te willen doen toekomen, zoo mogelijk vóór dat de behandeling van hoofdstuk I der staatsbegrooting plaats vindt. ORGANISATIE VAN HET LANDBOUWKUNDIG ONDERZOEK. Ter bevordering van de gewenschte samenwerking op het gebied van het landbouwkundig onderzoek ligt het in het voornemen van den minister van Economische Zaken over te gaan tot het instellen van een centrale commissie van advies voor het technisch landbouwkundig onderzoek, welke te Wageningen zal zijn gevestigd. De arbeid, welke tot heden ressorteerde onder de commissie van advies voor de landbouwproefstations, voor zoover deze betrekking had op het landbouwkundig onderzoek, alsmede die van de regelingscommissie voor de landbouwproefvelden zal aan de genoemde centrale commissie worden toevertrouwd. Aan deze commissie zullen worden toegevoegd de noodige wetenschappelijke ambte naren, die zich op bepaalde onderdeelen van het landbouwkundig onderzoek zullen specialiseeren b.v. varieteiten, nieuwe gewassen, veevoederbouw, grasland. --- NIEUWE LOTGEVALLEN VAN TRIPJE. 828 Oepoetie neemt het konijntje voorzichtig in zijn armen en vlug loopt hij door het bosch terug naar den oever, waar de boot gemeerd ligt. — Och, oom Tripje, egt hij, — kijk eens wat ik in het bosch heb gevonden.... Dit konijntje zag ik op den grond liggen. Het arme diertje is door een schot gewond.... --- GEMENGD NIEUWS. Nachtrumoer op de Heerengracht te Amsterdam. KRANKZINNIGE VROUW WERPT HAAR HUISRAAD OP STRAAT. Een viertal gemeente-diensten in actie. Hedennacht te ongeveer kwart voor vier is de Heerengracht, nabij de Gasthuismolensteeg te Amsterdam in rep en roer gebracht door een vrouw, die in een vlaag van verstandsverbijstering haar geheele inboedel op straat heeft geworpen. Op genoemd uur kwam een surveilleerend agent van politie van het bureau Singel voorbij perceel 273 Heerengracht, waarvan de benedenverdieping onbewoond is en de eerste etage bewoond wordt door een ongeveer 40jarige alleenstaande vrouw. Het was der politie bekend, dat deze vrouw niet geheel normaal was en meer dan eens trokken haar zonderlinge gedragingen de aandacht. Zoo had zij vlagen waarin zij uit een der ramen liggende, haar totaal onbekende voorbijgangers scheldwoorden naar het hoofd wierp en of andere wijze last veroorzaakte. De oorzaak van deze abnormalen gemoedstoestand moest worden gezocht in het feit, dat de vrouw oneenigheid had met haar huisheer, die er op stond cTat zij de woning zou verlaten, hetgeen zij evenwel pertinent weigerde. Toen de hierboven genoemde agent zag dat de vrouw bezig was eenige stukken huisraad naar buiten te werpen wist hij onmiddellijk waarmede hij te doen had en hij verzocht aan het bureau om assistentie. Eenige agenten trokken er op uit maar toen zij bij het pand arriveerden bleek de vrouw inmiddels letterlijk alles wat haar maar onder de hand kon komen op straat te hebben geworpen. Tafels, stoelen, een schemerlamp en alles wat maar eenigszins te vertillen was lag op elkander aan stukken op de straat. Natuurlijk probeerde de politie zoo spoedig mogelijk aan deze vernieling een einde te maken en wilde zij zich daartoe in het huis begeven, maar al spoedig bleek haar, dat de vróuw letterlijk alles had gebaricadeerd. Toen het gelukt was de buitendeur te openen, bleek ook de trap naar de eerste verdieping bezaaid met allerlei huisraad, zoodat men zich langs anderen weg toegang tot de kamer waarin de geweldig te keer gaande vrouw, die maar steeds bleef doorgaan met haar vernielingswerk, zich bevond, te verschaffen. Via het dak van het belendend perceel kon men haar ten slotte bereiken en overmannen. De inmiddels gewaarschuwde geneeskundige dienst nam de vrouw van de politie over, maar deze liet zich niet gewillig wegvoeren! Met een stuk hout weerde zij zich af en trof daarbij een der broeders. Toen men haar eindelijk overmeesterd had kon zij naar het Wilhelmina-gasthuis worden overgebracht. Intusschen had ook de brandweer haar aandeel genomen in deze nachtelijke expeditie door de deuren te forceeren en alles wat de vrouw als baricade had opgeworpen op te ruimen, waarna de reinigingsdienst werd gerequireerd om de gehavende massa, welke de straat versperde te vervoeren. Het bleek dat de vrouw letterlijk alles in huis had vernield en er was geen stuk meer heel gebleven. In haar vernielzucht had zij bovendien nog kortsluiting veroorzaakt. Vanzelfsprekend bracht een en ander een aantal nieuwsgierigen op de been, die zich in de onmiddelijke nabijheid van het huis ophielden en met belangstelling het verloop van dit ongewone drama bleven afwachten. DOOR EEN DRAAIENDE AS GEGREPEN. De 46-jarige molenaar J. Potters, die Zaterdag j.1. te Beugt, tusschen Dinther en Veghel met een draaiende as in zijn molen in aanraking kwam en daardoor ernstig aan het hoofd werd gewond, is gistermiddag in het ziekenhuis St. Joannes de Deo te Den Bosch overleden. De man laat een vrouw en zes kinderen achter. TE WATER GEWAAID. Gisteravond omstreeks zeven uur is uit het Noord-Willemskanaal te Eelde het lijk opgehaald van zekeren H. uit Groningen. Vermoed wordt, dat de man, die veertig jaar oud is, tijdens den storm in het water is gewaaid. ERNSTIGE AUTOBOTSING TE AMSTERDAM. Hedennacht zijn in de Spaarndammerstr te Amsterdam twee zwaar beladen vra k *' auto's tegen elkaar opgebotst, waardoor v materieele schade is ontstaan. ^ Een vrachtauto met tractor, beladen nw groenten en fruit, reed met groote vaart W van den weg toen uit tegenovergestelde ri^ ting een eveneens zwaar beladen auto nart de, waarvan de bestuurder, afkomstig T Hem, gemeente Veenhuizen, vermoedde ri U zijn tegenligger, waarop een chauffeur , Beverwijk was gezeten, wel voor hem zou „u wijken. Dit geschiedde evenwel niet en zond vaart te verminderen stietten de beide watJ'' met volle kracht op elkaar. De tractor S door den schok geheel vernield, terwiil a truck kantelde. Ook de andere wagen vj* ernstig beschadigd. De geheele inhoud va n 2 truc lag over de straat verspreid. De polit; van het bureau Spaarndammerstraat, die ; n e middels ter plaatse was gekomen, requireerdè de kraan wagen van de tram, teneinde do wagens, welke dwars over de sfraat lagen WP ! te sleepen, nadat een foto van de situatie w a * gemaakt. De vermoedelijke oorzaak van het met uitwijken van den chauffeur uit Bevpr wijk is, dat deze door slaap overmand, te laat e hem tegemoetkomende auto opmerkte. Hii zelf kwam er met eenige schaafwonden af. --- KUNST EN LETTEREN. Huldiging Charlotte Kohier. 12½-JARIG JUBILEUM „MARATONDANS". Te Amsterdam is Charlotte Kohier, na haar voordracht van „Marathondans" van Horace Meloy wegens haar 12^-jarig jubileum als voordrachtskunstenares gehuldigd. De heer Bendien, administrateur van de Stadsschouwburg, opende de rij van sprekers, aanvankelijk namens den wethouder van onderwijs en kunstzaken, doctorandus Boekman, die verhinderd was aanwezig te zijn. Namens het gemeentebestuur bood hij haar een groote mand met bloemen aan. Vervolgens sprak hij persoonlijke woorden van waaxdeering. Wat deze eerste actrice voor ons eerste gezelschap doet, is een wonder. Naast haar groote rollen, St. Joan, Pygmalion, Electra en zeer veel meer, heeft zij kans gezien, ook nog onze eerste voordrachtskunstenares te worden. Namens het huldigings-comité sprak mevr. Ketelaar—Van Goch, die een telegram voorlas van den voorzitter van het comité, prof. dr. Willem Mengelberg, die door dringende zaken verhinderd was aanwezig te zijn. Zij bracht de kunstenares dank voor het vele dat zij het publiek heeft doen genieten en bood haar vervolgens bloemen ' alsmede het door bewonderaars bijeengebrachte huldelijk aan. Charlotte Kohier dankte, nadat nog verschillende redevoeringen waren uitgesproken, aanvankelijk zeer ontroerd, later, toen zij haar ontroering meester was, vlotter en met veel geest: „Laat dit voetlicht, dat ons altijd scheidt, nu eens vervallen en kom mij allen persoonlijk de hand drukken", riep zij het publiek toe. En velen gaven met graagte aan dit spontaan verzoek gehoor en wandelden in lange processie het tooneel op om de kunstenares persoonlijk te danken voor haar kun6t, waarvoor zij in de afgeloopen 12%jaar de dank heeft geoosst van zeer velen. EEN NIEUWE i.iiJZlEKGESCHIEDENIS. Bij de Uitgevers-Maatschappij W. de Haan N.V. te Utrecht zal over enkele maanden verschijnen een algemeene muziekgeschiedenis, geïllustreerd overzicht der Europeesche muziek van het begin tot op heden. Het geheele werk staat onder leiding van prof. dr. A. Srnijers; voor de verschillende perioden zijn de volgende medewerkers gekozen: dr. E. Brüning O.F.M. (Oudheid en Gregoriaansch), prof. dr. Ch. v. d. Borren (De Middeleeuwen t.e.m. Dufay), dr. R. Lenaerts (Het Tijdperk van den becijferden bas), drs. E. Reeser (Van Bach t.e.m. Beethoven), prof. dr. F. v. d. Mueren (Van Beethoven t.e.m. Wagner), John Daniskas (De Epigonen der Romantiek van Wagner tot op heden) en Willem Pijper (De Modernen). Prof. dr. A. Smijers zelf zal de periode „Van Okeghem tot Sweelink" behandelen. „NAAR 'T U LIJKT" BU HET CENTRAAL TOONEEL. Vrijdag 8 October a.s. zal in het CentraalTheater te Amsterdam de eerste voorstelling gegeven worden van Shakespeare's blijspel „Naar 't u lijkt", in de vertaling van Jacobus van Looy. Met nieuwe decors van Lucas Wensing wordt het stuk ten tooneele gebracht door Eduard Verkade. De rol van Rosalinde zal worden gespeeld door Mary Dresselhuys. Medespelenden zijn verder de dames en heeren: Cees Laseur, Joan Remmeelts, Cor Hermus, Jan C. de Vos, Gijsbert Tersteeg, Chris Baay, Ans Koppen, Lucas Wensing, Peronne Hosang, Gerard Schild, Diny Heynes en Arend Hauer. --- OMTREK. Pijnacker. WAARSCHUWING. In het Gemeenteblaadje voor de Ned. Herv. Gemeente waarschuwt Ds. van Dingstee tegen een zekeren Geleijnse, die in deze gemeente gelden probeert in te zamelen voor de Evan» gelische Stads- en Landszending, welke te Rotterdam haar zetel heeft. Het geven van geld wordt ten sterkste ontraden, volgens de door Ds. van Dingstee bij de Rotterdamsche politie ingewonnen inlichtingen. V eilingberichten. Pijnackersche Groentenveiling. 6 October. Sla le srt. 60—90 ct., per 100 kr.; komkommers le srt. 3.70—4.90, idem 2e srt. 2.80—3.20, idem 3e srt. 1.80—2.20, idem 4e srt. 1.50—1.70, bloemkool 4.80—7.00, alles per 100 stuks; tomaten A 2.00—2.30, B 2.00—2.50, C 2.00—2.20 per 10 pond; andijvie 60—70 ct. per 100 str.; Spinazie 4.20—5.10, postelein 2.00—2.60, snijboonen 8.80—19.00, stamprincesseboonen 11.20—18.00, stokprincesseboonen 8.20 —11.80, pronkboonen 2.00—2.60, roode kool 1.90—2.60, Savoye kool ; 1.10—1.40, kroten 1.10 —1.40, snijstek 11.00—13.00, appelen 8.00, peren 7.00—11.00, spruiten 6.00, witte kool !>0 ct., alles per 100 k.g.; netmeloenen 4.00—7.00, ananasmeloenen 4.00—21.00 per 100 stuks; blauwe druiven 8.00—10.00 per 100 pond; selderij 0.80—1.30, radijs 1.60—2.00, beide per 100 bos. ---