Duitsch-Engelsche besprekingen. Woensdag vertrekt lord Halifax naar Berlijn Geen gunstige sfeer voor beraadslagingen. Heftige Duitsche critiek op artikel van de „Evening Standard" Lord Halifax zal zich Woensdag naar Duitschland begeven. In officieele kringen worden niet geopperd, dat de reis van lord Halifax zal worden uitgesteld. Dit besluit is genomen tijdens een conferentie tusschen Chamberlain, Eden en lord Halifax, welke gisteravond is gehouden. In diplomatieke kringen te Londen verklaart men, gezien verschillende uitleggingen, welke gegeven werden aan de jongste besprekingen tusschen graaf Ciano en lord Perth en aan de besprekingen tusschen Grandi en Vansittart, dat er geen sprake is van een directe toekomst met.de Italiaansche regeering de onderhandelingen aan te vatten, welke reeds sinds Juli kunnen worden voorzien. Zeer zeker is men geneigd met de Italiaansche regeering te onderhandelen over Middellandsche Zee- en andere vraagstukken, welke zich voor de beide landen voordoen, doch men wil tevoren den toestand in Spanje opklaren en met name het vraagstuk der vrijwilligers ten minste tot een begon van oplossing zien komen. Dit sluit niet uit, dat langs diplomatieken weg met Rome contact moet worden onderhouden. DUITSCHE KOLONIALE EISCH ALS RUIL-OBJECT? Volgens den diplomatieken redacteur van de Evening Standard heeft het Britsche kabinet uit Berlijn vernomen, dat Hitier, indien hij de aanmoediging ontvangt, bereid is, Engeland ten aanzien van de koloniale kwestie een godsvrede voor den duur van tien jaar voor te stellen. Tijdens deze periode zouden de Duitsche koloniale eischen niet ter sprake gebracht worden, doch in ruil hiervoor zou Hitier verwachten, dat de Britsche regeering hem in middden-Europa de vrije hand zou laten, voor het geval Duitschland zou aandringen op vrije verkiezingen of een volksstemming in Oostenrijk of van Tsjechoslowakije zou willen verlangen, dat het onmiddellijk aan de Duitsche minderheid in dat land het recht toekent op een autonoom bestuur en op intellectueele toenadering tot het Duitsche volk. HEFTIGE CRITIEK VAN DUITSCH PARTIJBLAD. Het Duitsche Nieuwsbureau publiceert een artikel van de Nationaal-Socialistisch ParteiKorrespondenz, waarin heftige critiek wordt geleverd op eenige buitenlandsche bladen, die het a.s. bezoek van lord Halifax aan Duitschland zouden misbruiken om het „intendencieuse combinaties tot voorwerp te maken van hun politieke sensatiebehoeften of concreter bedoelingen". Tegenover deze pogingen, de onderhandelingen, welke lord Halifax te Londen zal, voeren, door tendencieuse stemmingmakerij te benadeelen, ziet de N.S.P.K. zich, naar zij verklaart, genoopt de bloote politieke gegevens terug te brengen tot hun politieke werkelijkheid. Bij de onderhandelingen, welke lord Halifax in Duitschland zal hebben met toonaangevende Duitsche staatslieden, zal zeer zeker openlijk en vrijmoedig over veel worden gesproken. Wanneer iemand evenwel de hoop of ook zelfs maar de gedachte heeft, dat de politieke vriendschappen, die Duitschland met Italië en Japan verbinden, voorwerp van discussie zouden kunnen zijn, getuigt dat van een miskenning van den toestand. Aan de politieke werkelijkheid van de as BerlijnRom en van het anti-Komintern-verdrag met Japan kan door niemand worden, getornd. Daarover mag hier niet de minste twijfel bestaan. Ook de veronderstellingen, aldus vervolgt de correspondentie, dat Duitschland zich bereid zou kunnen verklaren zijn politieke vrienden te bewerken over aangelegenheden, die niet Duitschland, doch uitsluitend dien staten aangaat, moeten volledig bijzijden en vreemd aan de werkelijkheid worden genoemd. In de koloniale kwestie heeft de Duitsche openbare meening kennis genomen van de opvattingen, die daaromtrent te Londen en Parijs bestaan. Zij zal de verdere ontwikkeling dezer dingen weten af te wachten. De koene bewering, dat het Duitschland is, dat ter gelegenheid van het bezoek van lord Halifax een toenadering tot de Wetsersche mogendheden zoekt, om op die wijze eindelijk de groote mogendheden te nopen tot de door hem met verlangen tegemoet geziene besprekingen van vier, zou men van Duitsch standpunt uit willen corrigeeren. Het rijk heeft zijnerzijds geen aanleiding, naar deze besprekingen te verlangen, aangezien daarvoor geenerlei in aanmerking komende verschillen tusschen hem en deze mogendheden bestaan. Ook bij deze veronderstelling moet, aldus de N.S.P.K. de wensch de vader der gedachte zijn. Ten slotte wordt in het artikel felle critiek uitgeoefend aan het adres van de Evening Standard wegens de publicatie van een artikel over een politiek ruilobject. Wanneer het bezoek van lord Halifax in een dergelijke atmosfeer plaats vindt, doet zich de ernstige vraag voor of het niet in het belang der politieke ontspanning nuttiger zou zijn, dit voor het oogenblik uit te stellen, wanneer in het bijzonder in de Britsche pers die kalmeering is ingetreden, welke men in andere landen met de woorden fatsoen en waarachtigheid pleegt te omschrijven. ROEMENIË De regeeringscrisis. MIHALACHE GEEFT OPDRACHT TERUG. Tatarescu thans formateur. Mihalache, de voorzitter van de Nat. Boerenpartij, heeft de opdracht tot het vormen van een regeering neergelegd, omdat hij er niet in kon slagen een kabinet tot stand te brengen in samenwerking met het Roemeensche front. Hij heeft zijn besluit genomen in volledige overeenstemming met het bestuur van de Nationale Boerenpartij en hij heeft den koning verklaard, dat de partij trouw blijft aan land en troon. De koning heeft thans Tatarescu opgedragen een nieuwe regeering te vormen op breeden grondslag, waarin de liberalen, eventueel ook de dissidente liberalen en de radicale boerenpartij zitting zullen hebben. Hij verklaarde ; aan de pers te hopen, dat hij zijn opdracht spoedig zal kunnen vervullen. DUITSCHLAND. Locarno-mogendheden binnenkort bijeen? KONING LEOPOLD ZOU DE CONFERENTIE LEIDEN. Volgens den diplomatieken redacteur van de «People" zal koning Leopold van België Engeland voorstellen, dat de mogendheden van Locarno worden bijeengeroepen. Verder zal hij volgens het blad aanbieden zelf de conferentie te leiden, De redacteur is van meening, dat de terugkeer van België tot de neutraliteit de noodige onpartijdigheid voor de leiding van een dergelijke conferentie waarborgt. De conferentie zou voor Kerstmis kunnen bijeenkomen, indien de voorbereidende besprekingen tusschen de hoofdsteden zouden slagen. THANS 115 PREDIKANTEN GEARRESTEERD. Het aantal Evangelische predikanten en leden der kerkelijke oppositie, dat zich in hechtenis bevindt, is sinds den vorigen Zondag toegenomen van 95 tot 115. het verre oosten. NIEUWE JAPANSCHE TROEPENLANDINGEN. STREEK TEN WESTEN VAN SJANGHAI GETEISTERD. Scheepvaartweg Sjanghai— Nanking versperd. De Japansche marine deelt mede, dat sterke Japansche afdeelingen Zaterdagavond te Paimau, 60 kilometer ten noorden van Sjanghai, aan land zijn gebracht. De nieuwe troepen gingen onmiddellijk tot actie over en bezetten Tsjihtangtsjen, 25 kilometer ten noorden van Tatsjang. Zij achtervolgden de Chineesche troepen. Japansche oorlogsschepen hebben vier Chineesche kanonneerbooten op de Wangpoe bij Minhangtsjen genomen. De mijnen in de rivier bij Sjanghai zijn verwijderd. De Chineesche strijdkrachten hebben zich uit Lioeho teruggetrokken. De stad is thans door de Japanners bezet. De geheele linkervleugel van het Chineesche leger trekt terug. De Japanners beweren ook reeds Taitsjang, ten zuidwesten van Lioeho gelegen, en Ping Toe Tsjen te hebben bezet. De Chineezen beweren echter dat deze laatste plaats nog in hun bezit is. INDRUKKEN VAN 'T OORLOGSTERREIN. Een vertegenwoordiger van Havas heeft een bezoek gebracht aan de streek ten Westen van Sjanghai, waar de Japansche troepen de laatste dagen in zeer snel tempo zijn opgerukt. In het geheele district Hoengjau hebben vele huizen van buitenlanders schade geleden. De burgerbevolking heeft de streek verlaten, met uitzondering van een aantal boeren, wier woningen vernield zijn en die langs de wegen bivakkeeren. Eenige franc-tireurs zijn gebleven en nu en dan hoort men schoten. Overal langs de wegen ziet men lijken van Chineesche soldaten en burgers. Alles wijst er op, dat de Chineezen inderhaast teruggetrokken zijn: men vindt achtergelaten stukken geschut, granaten, munitie en veel ander oorlogstuig. Het vliegveld van Hoengjau bleek in een gecamoufleerd bolwerk veranderd te zijn: vele machinegeweren waren er opgesteld. WATERWEGEN NAAR NANKING VERSPERD. In verband met de aanwezigheid van sterke Japansche zeestrijdkrachten in de baai van Hangtsjau hebben de Chineezen door het laten zinken van met steenen geladen schepen de laatste gaten in de rivierversperring bij Noengpo gesloten. Daardoor is verkeer te water naar Nanking, zoowel van Sjanghai naar Nanking als van Noengpo naar Nanking, onmogelijk. De eenige nog openzijnde scheepvaartweg van Sjanghai naar Nanking over de Jangtse staat voor het grootste deel onder Japansche controle. De verliezen in de Fransche concessie. De Fransche minister van buitenlandsche zaken deelt mede: ten gevolge van de gevechten op 12 November bedraagt het totaal aantal dooden in de Fransche concessie van Sjanghai 16, onder wie de correspondent van de „Daily Telegraph", een tot de Fransche politie behoorende Chineesche detective en 14 Chineesche niet aan den strijd deelnemende bewoners. Het totale aantal gewonden bedraagt 21, allen Chineezen, met uitzondering van een Franschman. Laurens, de correspondent van de „Paris Soir" is licht aan het gelaat gekwetst. Onder het Fransche militaire detachement zijn geen slachtoffers gevallen en evenmin onder de ontschepingscompagnie. De ter aardebestelling- van Philip Pembroke Stephens. Vertegenwoordigers van het Japansche leger, van de Japansche marine, van de Japansche ambassade en van het Japansche consulaat-generaal hebben gistermiddag de ter aardebestelling op de begraafplaats te Bubblingwell bijgewoond van den Britschen journalist, Philip Pembroke Stephens, die tijdens zijn werkzaamheden voor de „Daily Telegraph" in een kogelregen was geraakt en door schoten doodelijk werd gewond. Voorts hebben Britsche ambtenaren, dagbladcorrespondenten en vertegenwoordigers der Chineesche regeering Pembroke Stephens de laatste eer bewezen. china kan geen italiaansche bemiddeling aanvaarden. Naar aanleiding van een gerucht, als zou de Italiaansche regeering haar bemiddeling wik len aanbieden, verklaart men in Chineesche politieke kringen, dat China slechts de bemiddeling van de conferentie te Brussel zou kunnen aanvaarden. De conferentie te Brussel. bijeenkomst verdaagd tot heden. Nadat te Brussel de ontwerp-verklaring Zaterdag in haar geheel was aangenomen werd de zitting tot hedenmiddag vier uur verdaagd. In een nieuwe besloten zitting zal de verklaring dan definitief worden goedgekeurd. In den tusschen tijd zullen de gedelegeerden die zich met hun regeeringen in verbinding hebben gesteld, de noodige instructies kunnen hebben ontvangen. amerika. Grieksch s.s. gezonken in Atlantischen Oceaan. BIJNA ALLE OPVARENDEN GERED. Het Amerikaansche vaartuig „Swiftsure" h eeft Zaterdag zes personen opgepikt van de uit 29 koppen bestaande bemanning van het Grieksche stoomschip „Tzennychandris", metende 5815 ton en op weg naar Rotterdam, dat in den Atlantischen Oceaan gezonken is. Het schip bevond zich op 30 tot 40 mijl ten noordoosten van de Diamond-Shoals, toen het de laatste noodseinen uitzond. Een schip van de kustwacht meldde later, dat het bijna alle opvarenden van het Grieksche vrachtschip heeft opgepikt. Het verkeer eischt.... BIJNA 30.000 DOODEN IN DRIEKWART JAAR. Gemiddeld 100 personen per dag hebben gedurende de eerste negen maanden van 1937 in de Vereenigde Staten bij verkeersongelukken hun leven verloren. In totaal bedroeg het aantal slachtoffers in die periode 28.140, aldus het Nws. v. d. Dag. Naar de nationale veiligheidsraad mededeelt, beteekent dit een toeneming met 9 %, vergeleken bij dezelfde periode van verleden jaar. Het grootste aantal verkeersongelukken met doodelijken afloop gebeurde te New York, waar in de genoemde negen maanden 551 personen op deze wijze oim het leven kwamen. ENGELAND. De Negus leeft in behoeftige omstandigheden. HIJ HEEFT IN HET GEHEEL GEEN INKOMSTEN. Een redacteur van de „Sunday Referee", die een bezoek aan Haile Selassie heeft gebracht, vertelt, dat de koning der koningen in armoede leeft en zelfs geen vuur kan laten branden in de kamers van zijn bescheiden huis te Bath, behalve in de kamer van zijn kinderen. De negus wil nu zijn laatste auto en het huis, dat hij bewoont, verkoopen. Er leven ruim twintig familieleden onder zijn dak; de garage is verbouwd om eenige van hen te kunnen herbergen. „Wij hebben geen enkel inkomen — zeide de negus tot zijn bezoeker — wij leven van het kleine kapitaal, dat wij bezitten. Toen ik Abessinié verliet, hoopte ik er, met de hulp van den Volkenbond, weldra te kunnen terugkeeren; ik heb dan ook alleen datgene medegenomen, dat in mijn onmiddellijke behoeften kon voorzien". De redacteur deelt nog mede, dat particulieren bij het ministerie van buitenlandsche zaken pogingen in het werk stellen een jaargeld voor den negus te verkrijgen. italië. WORDT MAARSCHALK GRAZIANI als ONDERKONING VAN ABESSYNIË VERVANGEN? Uit betrouwbare bron verluidt, dat maarschalk Graziani binnenkort als onderkoning van Abessynië vervangen zal worden door den hertog van Aosta, een neef van den koning. BRUNO EN VITTORIO MUSSOLINI TE ROME. Bruno Mussolini vertoeft thans te Rome. Hij heeft in gezelschap van zijn broer Vittorio een wedstrijd bijgewoond. MIDDEN-AMERIKA. Het conflict tusschen Haiti en San Domingo. HAITI WENSCHT BEMIDDELING. Het Amerikaansche ministerie van buitenlandsche zaken heeft van den president der republiek Haiti een nota ontvangen, waarin de wensch tot uiting wordt gebracht, dat de Yereenigde Staten, Cuba en Mexico bemiddelend optreden in het conflict tusschen Haiti en de Dominicaansche republiek. Naar vernomen wordt, zou de regeering te Washington, zich reeds tot de regeeringen van Cuba en Mexico hebben gewend, teneinde haar standpunt hieromtrent te vernemen. De regeering der Vereenigde Staten zou bemiddelend willen optreden, indien ook Cuba en Mexico hiertoe bereid zijn. BRAZILIË. President Vargas over de nieuwe politiek. GEEN WIJZIGING IN DE BUITENLAND SCHE POLITIEK. President Vargas heeft de buitenlandsche journalisten ontvangen en verklaard, dat de nieuwe grondwet fascistisch, noch integralistisch, doch Braziliaansch is en beoogt in overeenstemming te zijn met het temperament van het volk. De buitenlandsche politiek zal geen wijziging ondergaan. Brazilië zal alle verdragen eerbiedigen. Het vraagstuk der buitenlandsche schulden zal direct worden bestudeerd, doch de voorkeur zal worden gegeven aan landen, waarmede Brazilië een actieve handelsbalans heeft. Brazilië heeft geen belang bij het anti-kominternverdrag, omdat het aandacht heeft voor de pan-Amerikaansche politiek. Hoewel de nieuwe grondwet weer de doodstraf invoert, zal deze straf slechts in uitzonderingsgevallen worden toegepast. --- BUITENLAND. PALESTINA. ZEER ERNSTIGE INCIDENTEN. POLITIE TE JERUZALEM OP ALLES VOORBEREID. Zeven dooden en tien ernstig gewonden. Een reeks gebeurtenissen van buitengewoon ernstigen aard heeft zich gisteren in Palestina voorgedaan. Zij doen herinneren aan de ernstige uren in de Joodsch-Arabische crisis. Er zijn zeven dooden te betreuren, o.w. twee vrouwen, en een tiental ernstig gewonden. Tot de slachtoffers behooren zoowel Joden als Arabieren. Bij een hevig gevecht tusschen Arabische en Joodsche arbeiders zijn drie slachtoffers gevallen. De politie heeft machinegeweren in stelling gebracht bij de toegangspoorten van Jeruzalem om aldus op alle gebeurlijkheden voorbereid te zijn. Slechts vijf dooden? Officieel wordt later verklaard dat gisteren vijf Arabieren en een Jood bij ongeregeldheden zijn gedood en vier Arabieren en vier Joden zijn gewond. --- SPANJE. Rechtsche troepen teruggeslagen. LINKSCH SUCCES BIJ DE HOOFDSTAD. Opstandige beweging tegen Franco in Tetoean. De correspondent van de „Daily Herald" in Gibraltar meldt aan jijn blad, dat 60 Arabieren en 20 Spanjaarden gedood zouden zijn tijdens een opstandige beweging tegen Franco in Tetoean. Deze opstandige beweging zou zich in den loop van de vorige week hebben voorgedaan. O.m. zouden Vrijdag j.1. verscheidene honderden Arabieren betoogd hebben voor de Tesidentie van den hoogen commissaris. Zij zouden door troepen uiteengedreven zijn. De betoogers, die voornamelijk leden waren van bergstammen, die er in zouden zijn geslaagd naar Tetoean door te dringen ondanks de autoriteiten, droegen opschriften mee, luidende „Dood aan Franco en zijn recruteeringsagenten" en „Sinds 18 Juli 1936 zijn 150.000 Arabieren naar Spanje gegaan. Niet één is teruggekeerd. Wij moeten hen wreken". De strijd bij Madrid. Zaterdagavond trachtten de rechtsche troepen zich meester te maken van de stellingen van de regeeringstroepen bij Cerro Rojo. Na een gevecht van man tegen man werden de troepen van Franco teruggedreven. Zij lieten talrijke dooden achter. Vervolgens opende de artillerie van de regeering het vuur op de stellingen der rechtschen. Ook ten noordwesten van Madrid, bij Aravaca, werden de troepen van Franco door de artillerie der regeering teruggedrongen. --- HONGARIJE. DRIE DOODEN BIJ ONGEREGELDHEDEN IN EEN DORP. Volgens het dagblad Reggel zou het in den afgeloopen nacht in het Hongaarsche dorp Nyirbator, gelegen in Noord-Oostelijk Hongarije, dicht bij de Roemeensche grens, tot een kloppartij zijn gekomen tusschen dronken jongelui. Gendarmen en politie-beambten, die de orde wilden herstellen, gevoelden zich bedreigd en maakten van hun vurwapens gebruik. Er zijn drie dooden en tal van gewonden, van wie acht ernstig. Er wordt een onderzoek ingesteld. --- FEUILLETON. RECHTER ZONDER GENADE door GEORG FROESCHEL. 36) „Questenberg weer alleen met zichzelf, teekende, zooals hij gewoon was, een symbo lisch kruis in de lucht om zijn afrekening met een chapiter in zijn werk aan te duiden De strijd van maanden was ten einde, hij had gewonnen en voelde eerst nu hoezeer hij de overwinning noodig gehad had. Op dit mo ment dacht hij niet aan wat hem den weg daartoe gekost had, maar gaf zich geheel over aan het geluksgevoel, dat nu bij hem domi neerde. De wereld zag er weer behoorlijk uit en hij had dat zoo gemaakt! Zoo abstract dacht Questenberg en geen spoor van per soonlijke gevoelens, bevredigde wraak, vergelding voor geleden beleedigingen was er in gemengd. Een fanatiekeling van het recht had zijn doel bereikt en dit zekerheid bracht hem in een roes. Hoe Alfred Questenberg ertoe gekomen was, om de onbelangrijke zaak van Karl Rittenwald tot een beslissenden factor in zijn leven te maken, zou op verschillende manieren verklaard kunnen worden. Als zoon van een officier was hem van zijn prilste jeugd af het gevoel voor autoriteit ingeprent geworden, maar reeds het kind was vervuld geworden door een hartstochtelijk gevoel van zelfstandigheid en de zucht zich te onderscheiden. Alle conflicten, die daardoor in zijn gemoed ontstaan waren, had hij met zichzelf uitgevochten en het einde ervan was altijd geweest, dat hij bij zichzelf met de toekomst getroost had. Steeds had hij het gevoel, dat hij nog niet sterk genoeg was voor de daad, dat hem dan weer terughield van doorslaggevende beslissingen, steeds had een innerlijken drang hem gelimiteerd en had hem gedwongen om wat plicht voorschreef te volgen Zoo was het op het gymnasium, op de universiteit, in den oorlog en in de revolutiejaren gebleven. Steeds was zijn hart gekeerd geweest tegen de leeraren, tegen de conventioneele romantiek van het corpsleven, tegen den hoogmoed van de officieren en het had zich na de ineenstorting aan den nieuwen staat evenzoo gekeerd tegen de nieuwe heerschers. Hij had het nooit met de wereld kunnen vinden, maar ook nooit in die wereld definitief partij gekozen. Hij was te zwak om de verantwoordelijkheid voor een daad te dragen en was toch te zelfbewust om aan de daden van anderen mee te doen. Zwijgend protesteerend stond hij tusschen klassen en wereldgebeurtenissen, ijverzuchtig, onbevredigd en heimelijk vol schaamte, dat het zoo met hem stond. Zoo kon men den dag zien aankomen, die hem tot zijn daad gebracht had. Met het liggende kruis, dat hij met gestrekte hand in de lucht geteekend had, sloot hij strijd, verwarring en overwinning af. Deze verdwenen voor hem in de diepten der vergetelheid en als getuige van zijn triomf, bleef een gevoel als van. een roes in zijn bloed en zenuwen achter, een drang naar heftige beweging als een antwoord op het snellere kloppen van zijn hart. Plotseling stond hij in den gang, schreed, neen rende langs de vijftig verschillende deuren, de steile treden van een neverrtrap lokten hem naar boven, en van de derde verdieping liep hij weer naar de parterre. Het gerechtsgebouw, het verschrikkelijke eentonige baksteenen gebouw werd in zijn verbeelding tot een landschap vol bergen en dalen waardoor hij flink marcheeren kon.' Zoolang hij in zig-zag de gangen volgde vond hij geen rust, eerst toen hij in een blinden gang kwam, kwam hij tot stand en liet zijn opgejaagde ziel tot rust komen. Hij zag daar een cel van hout en glas, waarin een toestel schemerde, en zonder te weten, wie hij wilde telefoneeren opende hij de deur, wierp de munt in het slot en eerst toen hij het nummer genoemd had en een vreemde stem geantwoord had „Hier Deutsche Reisebureau!" wist hij, dat hij naar Marianne verlangd had. „Hier rechter Questenberg. Is juffrouw Kirbach te spreken?" „Een oogenblikje „Een oogenblikje...." De rechter hield de microfoon aan zijn oor en wachtte. XVIII. EEN TELEFONISCH GESPREK. Een oogenblikje.... een oogenblikje is de kortste tjjd, waarmede in de zakenwereld ge rekend wordt, een oogenblikje is de tijdsperiode die noodig is om iemand van zijn werkplaats aan de telefoon te roepen, een telefoongesprek duurt volgens het horloge een paar seconden en soms een paar minuten. In zulk een oogenblik werd het noodlot van Marianne Kirbach beslist. Zij was des morgens in het bureau gekomen, punctueel en prettig om aan te zien zooals altijd en had haar werk gedaan met haar gewone ijver en vriendelijkheid en de slagvaardigheid, die het bedrijf eischten. „De beste verbinding naar Glatz?" „Via Breslau, de trein vertrekt om elf uur zeventien 's avonds." „Een visa voor Italië?" „Vijftien mark voor Duitsche staatsburgers " „Slaap wagen naar Venetië—Milaan?" „Ja, maar alleen eerste klasse." De klanten van het reisbureau kregen allen prompte en nauwkeurige antwoorden en ook de vrouwelijke collega's ontdekten geen verandering in Marianne's gedrag. Zij was niet bleek, ze was niet nerveus, zij was niet moe, niets verried haar leed en haar besluit. Een lange nacht was na die ontmoeting verloopen. Als men drieëntwintig jaar oud is en gedurende de laatste zes jaren zijn brood zelf verdiend heeft, dan is een nacht voldoende om een bittere ervaring, een zware teleurstelling zoo diep in zich te begraven, dat een vreemde er niets van merkt. Toen. zij die vrouw uit het huis van haar verloofde had zien komen, had zij twee jaren van haar leven afgeschreven en de uren, die daarop volgden, hadden haar ' de overtuiging gebracht, dat een definitieve breuk de eenige oplossing was. Zij was zoo diep beleedigd, zoo gekrenkt, dat zij niet verstandig zijn kon en haar gewond gevoel zei haar, dat dat de" eenige oplossing was. En toen kwam opeens mijnheer Dietrich naar haar toe en zei: „Mejuffrouw Kirbach, mijnheer Questenberg is aan de telefoon voor U." Dat veranderde alles. Gedurende deze seconde, voor zij zich van haar plaats aan de toonbank losmaakte, voltrok zich het noodlot voor haar leven. Een leven vol kleine zorgen, vol strijd met de dagelijksche moeilijkheden, een leven, waarvan zij twee jaren aan een man gegeven had, die haar bedroog. Daartegenover stond veel hoop, hoop op een zeker, burgerlijk bestaan, beschermd door een titel, hoop op een rustig leven, sociale positie en misschien een kind. Zou zij dat alles wegvlakken en alles vergooien ter wille van gekwetste gevoelens, omdat een ouderwetsche moraal ontrouw verraad noemde, dat niet vergeven kon worden. Alle vrouwen werden immers bedrogen, waarom zou zij dan een uitzondering zijn. Zij vergaf niet, zij vergat niet, zij verdroeg het onveranderlijke, omdat schande en beleediging lichter te dragen waren als de vernietiging van een toekomst. Zoo dacht en berekende Marianne in die eene minuut en zij vond zich zelf erg verstandig. Zij erkende alles, alleen niet, dat de kern van dit verstand, deze berekening slechts liefde was, die door een teleurstelling niet vernietigd kon worden. Zij ging naar de telefoon — opende de deur, greep de hoorn en luisterde naar den vertrouwden stem. „Marianne, ben jij het, hoe gaat het en nog succes gehad op het woningbureau?" „Ja, Alfred, moeder was er gisteren en heeft alles in orde gebracht." „Dat is prachtig. Vertel het me." „Ik ben. nu aan het werk, maar we zien elkaar toch vanavond?" ....„Ja, vanavond, weer op onzen hoek..*... ja?".... „Ja." „Tot straks dan?" „Adieu, tot straks." (Wordt vervolgdX. --- Advertentie 1535 9 ---