Binnenland. ARNHEM, 17 Augustus. De ministers van Koloniën en van Buitenlandse Zaken hebben aan de Tweede Kamer ingejonden een zeer uitvoerig verslag wegens de overdraat aan Engeland van de nederlandsche bezittingen ter kuste van Guinea. De deswege betrekkelijke mededeelingen worden voorafgegaan door een blik op dén, toestand dier bezittingen ran 1815 tot 1867 en vervolgens van 1867 tot 1871. De overdragt zelve en de uitvoering van iet traktaat hebben geene bezwaren opgeleverd. De archieven en de kommandostaf zijn in ons bezit gekomen jen de te Elmina aanwezige oud-gedienden van het N.-I. leger schijnen zich in de overdragt goed te schikken en worden door de engelsche autoriteiten met goed gevolg gebezigd tot verzekering van orde en veiligheid. In het Vad. leest men: »In gewoonlijk goed ingelichte kringen loopt het gerucht, dat correspondentien tusschen Montreux en den Haag tot het resultaat hebben geleid, dat de heer Gericke van Herwijnen, en niet de heer v. d. Does de Willebois, in het ministerie Heemskerk als minister van Buitenlandsche Zaken ial optreden. Wjj meenen reden te hebben te gelooven, ,dat dit gerucht niet geheel uit de lucht is gegrepen." De onlangs gedane mededeeling, dat de Staats-loterij eenige uitbreiding zou ondergaan, is thans officieel bev estigd bij het Koninlijk besluit van den 21n der vorige maand, krachtens hetwelk de loterij thans bestaat uit 21,000 loten en 10,500 prijzen en 2 premien. Dus 1000 loten en 500 prijzen meer dan de voorgaande. Het getal hoogste prijzen in de vijfde klasse dezer loterij is nu gebragt op 65, als: 1 van ƒ 100,000 , '1 f50,000, 1 van ƒ25,000, 1 van ƒ15,000 , 1 vsn. f 10,000, 1 van ƒ5000, 1 van ƒ2000 , 3 van ƒ1500, 55 van ƒ1000 ; een premie van f 30,000 en een van ƒ3000. De collecte wordt geopend maandag 28 september en gesloten op zaturdag 10 october. De trekking van de eerste klasse vangt aan op 26 october 1874; terwijl de laatste '100 nommers op zaturdag 16 januarijl875 borden getrokken. Vrijdag middag arriveerde voor deze stad de stoorrikanonneerboot Ever, kommandant de luitenant ter zee 1ste klasse F. K. Engelbrecht, komende van den IJssel. Het vaartuig bezoekt onze rivieren met het doel: lo. proefondervindelijk na te gaan of dit type kanonneerbooten (typetaanch), bij onverhoopten oorlogstoestand, tijde'1 ( ' e ontbrekende riviervaartuigen zou kunnen vervangen; 2o. om in de groote gemeenten aan e «vieren de gelegenheid te openen tot onmide jke m-dienst-treding bij de marine. , vaartuig is 25,7 el lang , 7,6 el breed en il, 8 e neel toegeladen 22 decimeters diep. Het _ r een z waar kanon van 12,500 kilo gewigt, schietende een vollen kogel van 113 kilogrammen met eene lading van 22,5 kilogram buskruid. De rigting in het horizontale vlak geschiedt met het vaartuig zelve , waartoe dit voorzien is van twee schroeven, ieder door een afzonderlijk e maghine a 15 p. k. nominaal bewogen. Effectief is het gezamenlijke vermogen totaal 180 p. k. Bij het ontwerpen van dit vaartuig vreesde men voor te veel opperlast door het zware stuk geschut in volle zee, en rigtte men dit dus zoo in, dat het plateau, waarop het kanon rust, door vier zware schroeven gedragen wordt, welke schroeven in eene rigting bewogen, de bedding met kanon doen dalen , liggende het dan als lading in het voorruim. De ondervinding heeft echter bewezen dat het vaartuig voldoende stabiel is met het kanon gereed tot vuren , zoodat op de nieuwe booten van dit type deze geheele mechanische inrigting zal verdwijnen en het kanon vast op het bovendek komt te staan. De rijzing en daling van het kanon op de Ever geschiedt door eene kleine hulpstoommachine, die te gelijkertijd gebezigd kan worden tot draaijen van de spil, waarmede men de ankers ligt. In geval van averij aan de machine, wordt het kanon door acht man met eene handbeweging geligt. Het vaartuig in zijn geheel is eene unique oplossing van het vraagstuk waar men voor stond, namelijk voor de kustverdediging een kolossaal zwaar kanon op een klein vaartuig geschikt tot zeebouwen te plaatsen. Het sturen geschiedt eveneens zeer naauwkeurig met stoom. Onze lezers herinneren zich misschien, dat onlangs door het Nieuws van den Dag een scherp afkeurend oordeel werd geveld over het doel van de reis, en dat wij hierin hebben ingestemd, afgaande op de juistheid van het berigt der »kleine Courant", dat de Ever knapen voor de zeedienst ging werven. Wij komen echter gaarne op onze woorden terug, nu wij met de ware toedragtder zaak bekend zijn. Zij is deze: In de maand februarij van dit jaar werd door den minister van Koloniën, tijdelijk belast met de portefeuille van Marine, het verzoek gerigt aan de burgemeesters om ter openbare kennis te brengen, dat op 's Rijks .werven te Amsterdam, Willemsoord en Hellevoetsluis en bij de commiezen van aanneming te Rotterdam en te Vlissingen gelegenheid bestond zich aan te melden voor de zeedienst, en dat premien waren uitgeloofd van ƒ30 voor een jongen, ƒ40 voor een ligt matroos en ƒ16 aanbrenggeld voor een ligt matroos. Deze maatregel was genomen met het oog op het incompleet bij de marine, een natuurlijk gevolg van den oorlog met Atsjin. Er kwam te's Hage berigt, o. a. uit de IJsselsteden, dat er wel jongelingen waren, die zich wilden engageren, doch dat voor de meesten een groot bezwaar was de verpligte reis naar eene der genoemde zeeplaatsen ; immers zij behoorden meestal tot de minvermogende klassen en liepen de kans van afgekeurd te worden, in welk geval eene voor hen dure reis bovendien vruchteloos was geweest. Toen nu bij het Departement het voornemen bestond om de Ever een proefjbogt te laten maken op onze rivieren, werd van deze gelegenheid, die zich als van zelve aanbood, gebruik gemaakt om in dit bezwaar te gemoet te komen. Wie zich wil aanmelden, maar opziet tegen de reis, kan zich thans vervoegen aan boord van de stoomkanonneerboot, waarvan de kommandant tot de aanneming is gemagtigd, immers nadat de aan te werven schepeling door den aan boord aanwezigen officier van gezondheid, den heer Veldkamp, voor de dienst is goedgekeurd. Zjj, die zich aanmelden, moeten, behalve hun geboorte-extract, overleggen een bewijs van goed gedrag en een bewijs van toestemming van hunne ouders of voogden tot hunne in-dienst-treding, voorzien van de handteekening des burgemeesters. Uit dit een en ander blijkt dus, dat hier geen marine-officier als ronselaar fungeert, gelijk het publiek vrij algemeen geloofde, en het komt ons voor, dat er niets immoreels is in het tweede doel van de reis. Wij betreuren het, dat men door eene verkeerde voorstelling van zaken het publiek op het dwaalspoor heeft geleid, en hierdoor een nationaal belang tegenwerkt. Vooral is de voorstelling geheel onjuist, als zou de reis van de Ever eene miskenning zijn van het groote nut van de leidsche kweekschool voor de zeevaart; wel verre van dien lezen wij in de proclamatien der Regering woordelijk het volgende: »Indien ouders of voogden verlangen dat hunne zonen of pupillen, alvorens op voormelde voorwaarden bij de marine eene verbindtenis aan te gaan, eene voorloopige opleiding ontvangen, dan bestaat daartoe de gelegenheid bij de Kweekschool voor Zeevaart te Leiden. Tot opname van hunne zonen of pupil'en bij die inrigting, behooren zij zich in betrekking te stellen tot de commissie van oppertoezigt en beheer over die Kweekschool of tot een harer sub-commissiën in de voornaamste plaatsen des Rijks. »Laatstbedoelde maatregel wordt den ouders en voogden in het belang der knapen aanbevolen. Deze genieten op de Kweekschool, tegen aene geringe vergoeding, eene goede opvoeding en komen daardoor beter voorbereid aan boord van het oorlogschip. Zij worden geleidelijk- aan zindelijkheid, orde en tucht geiend, terwijl het te Leiden aangeleerde hun den weg baant om, eenmaal in dienst getreden, spoedig in graad op te klimmen." Wij hopen door deze mededeeling het publiek te hebben gerustgesteld; wij wenschen de Ever welkom aan onzen wal en goed succès. Zaturdag is hier ter stede aangekomen een detachement kavallerie van het garzioen te Breda, onder bevel van den ridmeester Wijnhof; deze troepen zullen gedurende ééne maand alhier vertoeven, ten einde deel te nemen aan de praktische oefeningen der veld-artillerie. Onderweg had het detachement de batterij veld-artillerie ontmoet, die onder bevel van den kapitein Bérail vanhier naar Breda was vertrokken met hetzelfde doel. * De pleiziertrein uit Groningen en Friesland gisteren, heeft 1400 personen aangebragt. Daarvan vertrokken gisteren 1000, terwijl heden morgen, ten 7.45, de overigen retourneerden. * Van den 12den dezer tot en met gisteren, is het Koloniaal Militair Invalidenhuis wederom door 1190 personen bezocht. * Omtrent de op 29 augustus a. s. te houden 22ste algemeene vergadering van de onderwijzers in het 7e, 8e en 9e district van Gelderland, ia het stationskoffijhuis te Geldermalsen, deelt men ons nog mede. Naar wij vernemen zal door welwillende beschikking den bezoekers dezer vergadering gelegenheid worden gegeven eene wandeling te maken op de uitgestrekte en zeer fraajjë landgoederen van mevrouw van Dam van Isselt, en is toestemming verleend voor een bezoek aan de nabijgelegen beetwortelsuikerfabriek. Na afloop der vergadering kan men deelnemen aan een eenvoudigen maaltijd. Wij hopen, dat deze pogingen van het bestuur op den waren prijs zullen worden gesteld en de vergadering door een groot aantal leden zal worden bezocht. De aan de orde gestelde onderwerpen ter bespreking zijn overwaard in naauwgezette overweging genomen te worden, en een flinke gedachtenwisseling daarover kan niet anders dan tot goede uitkomsten leiden, maar dan moet de opkomst beter zijn dan gewoonlijk. Hoe komt het toch dat dergelijke vergaderingen in Zuid- of Noord-Holland zoo goed worden bezocht en men in Gelderland er zoo weinig prijs op schijnt te stellen? Om der wille van het bestuur en de drie heeren schoolopzieners, die daarin zitting hebben en steeds trouw ter vergadering verschijnen, hopen wij nu op eene zeer talrijke opkomst. * De raad der gemeente Vorden heeft het traktement van den heer P. H. van Heumen, hoofdonderwijzer te Linden, met ƒ 100 verhoogd én alzoo gebregt van ƒ400 op ƒ 500. * Itonkum, 15 aug. Tot rectificatie van ons berigt van gisteren omtrent den verkoop van de Buunderkamp ( Arnhemsche Courant van heden) diene het volgende, dat we, als uit goede bron , ons haasten mede te deelen. Niet de emeritus predikant O. G. Heldring is eigenaar geworden van genoemde hofstede, maar de heer Heldring , thans predikant te Lienden , voor de som van ƒ 37,825. Er is geen sprake van uitbreiding der gestichten te Zetten. Ook is de vroegere koopprijs te hoog opgegeven: wel zegt men, dat de aankoop van grond met ontginning, plaatsing van gebouwen enz. ongeveer ƒ90,000 kan bedragen hebben. * Hoenderloo, 15 aug. Nadat sedert november des vorigen jaars een wild zwijn zich had opgehouden in onze wildrijke bosschen en bergen, werd dit gisteren middag door een onzer jagers geschoten. Het was een vreeselijk dier, lang van den kop tot het einde van den staart 1.8 meter, hoog 0.8 meter en zwaar, zonder ingewanden, 98 kilogram. De ingewanden wogen 25 kilogram. Zijn kop was bijzonder lang en zijne 4 slagtanden waren niet lang, maar dik. Zijn ouderdom wordt geschat op 6 è. 10 jaren. De pooten waren gitzwart, en verder naar boven meer vailgraauw. Daags hield het zich schuil in de groote bosschen en ging 's nachts op roof uit; zoo heeft het zich bijna zonder gezien te worden opgehouden in deze streken, n.1. de hooge streken derVeluwe. Algemeen is men blijde van dit ondier verlost te zijn, daar het in den nacht groote schade aan aardappelvelden en roggelanden toebragt. Apeldoorn, 15 aug. Een, aan den alhier in aanleg zijnden Ooster-spoorweg werkzaam jongmensch, die heden morgen op een nog niet stilstaanden zandwagen wilde springen om deze ledig te gooijen, had het ongeluk te vallen, waardoor zjjn been onder den wagen geraakte en boven den voet zoodanig verbrijzeld werd, dat het bjj de knie moest worden afgezet. Wij vernamen, dat door de heeren Albregt en van Ollefen, tooneeldirecteurs, mejufvrouw Mina Kruseman voor gastvoorstellingen in het aanstaande speelsaizoen is geëngageerd. (A. C.) Te 'sHage heeft de heer dr. S. Hoven sedert eenigen tijd een heelkundige operatie verrigt, die wel vermelding verdient. Een patiente , namelijk, die nu het stadium van volkomen genezing reeds bijna heeft afgelegd, is door genoemden medicus met een neus , een bovenlip en een linker onderooglid begiftigd. (D.) Voorburg , 15 aug. Heden hebben zich twee ingezetenen dezer gemeente, met een adres , onderteekend door een groot aantal hoofden van huisgezinnen dezer gemeente, naar den commissaris des Konings begeven, om te trachten door diens invloed te bewerken , dat de heer Bucaille zjjn verzoek om ontslag als bu-gerneester intrekke. (N. R. C.) Leeuwarden, 15 aug. Heden middag zijn hier aangekomen het peloton van het 2de regement huzaren, in garnizoen te Breda, onder bevel van luitenant A. A. graaf van Limburg Stirum, en de sectie der 2de batterij van het regement veldartillerie , uit Arnhem, gekommandeerd door den luitenant van dat wapen J. D. Wagner, ten einde gedurende eene maand deel te nemen aan praktische oefeningen met vereenigde wapens. De troepen werden ingehaald en verwelkomd door hoofd- en verdere officieren van het hier in garnizoen liggend regement en opgeluisterd door de regements-muziek. Zwolle, 16 aug. Jacob Wolff, de ex-directeur der overijsselsche bank, is gisteren avond per laatste trein alhier gearriveerd en naar het huis van arrest overgebragt. Eene overgroote menigie volks was aan het station, om den beruchten speculant te zien. " In den prijskamp van nederlandsche letterkunde, uitgeschreven door de rederijkerskamer de Olijftak te Antwerpen, voor eene ^Beknopte levensbeschrijving van Marnix van St.-Aldegonde, geechikt voor het volk", zijn toegekend: de eerste prijs aan no. 14, kenspreuk: «Singulier in alles", van den heer J. van der Have, te Utrecht; — de tweede prijs aan no. 13 , kenspreuk: sQuand ainsi serait enz. ", van den heer Yolkmann (H. van den Bosch) , te Antwerpen ; — de derde prijs aan no. 7, kenspreuk : sFiat lux van den heer Edw. van Bergen, te Antwerpen; — eervolle vermelding aan no. 9, kenspreuk: » J'ai étó agréable enz." Prijskamp voor Volksliederen. De le prijs is behaald met het lied: »DerKerelszonen", van den heer G. Antheunis, te Thourout, in West-Vlaanderen. De prijs voor hèt Werkmanslied is toegekend aan het lied met kenspreuk: Zang, »Antwerpens Maagd; de lente is weder daar , van den heer W. G. Borrias, te Arnhem. Zeemansliederen. — Bekroond : Zeemansliedje , kenspreuk: »Soyez discret", van den heer John Browne, Voorburg, bij 's Gravenhage. Minneliederen. — Bekroond : 't Lied der minne, kenspreuk: »De liefde bloeyt winter ende somer", van den heer G. Antheunis te Thourout. Voor de rubriek Gezelschapsliederen is geen bekrooning toegekend. --- 21) PRUDENCE PALFREY DOOR BAILEY ALDRICH. VII. de ion« T Cinae V£m ^ eze twee weken, besloot j ® e raar ; om Dent, met wien wien hij Tegen het einde a °g J Sl eer T' **"" voor Pr, i gesproken had over zijne liefde Willov.'V. • 6 ) 1Ce ' d® 11 haard in de bibliotheek op is „ (:er] 100 z jjne gevoelens mede te deelen. Er k oneni ° Uns ^S er plekje om zijn hartsgeheimen Het eetl( Merl ,ï n het hoekje van den haard, twfien °pboezeming, die Dillingham. scheen te Nipt + r k 6m te verrassen, riep Dent uit: Bij j lS er wereld zou mij gelukkiger maken! eene d er V voor( len werd hij gestoord door Eanny, ^digdg. lens tboden, die hem een kaartje over2 °5deriir!? Del Pe y ton Todhunter! (1) Welk een 'iik° 6 naam ? n . wil bij mij spreken ? Waar^eene militaire inschrijving. Laat hem *Üder?^ Se ^ en het voegzamer dat ik mij verOUlingham aan. ^°°P ik Tt e , ■niet- Bit bezoek zal niet lang zijn, DiJlijj' i " me t u nog veel te bepraten, dpi- °P en gi n g' aan het andere jjji, , hotheek platen bezien. Op 't zelfde „ , ? ~. e Fanny, met een eenigzins veröian' bezoeker binnen. Het was een DDaaj-d' IQe * ; kort afgesneden haren, blonde e 6n ' een ro °d gezigt en gekleed in de Tic, i Ue van een artillerie-officier. —. D' , eei ' Dent... Ralph Dent? be n.ik, mijnheer! (1) . [ s e ®ne verkorting van Toddy, een e drank, brandewijn met water (grog). le geu ?ezet & — Mijn naam is Todhunter, kolonel uit ZuidCarolina. Dent groette koel, want hij was de Unie geheel toegedaan en voor dien kolonel, tot de Zuidelijken behoorende, zonder twijfel een gevangene op zijn woord van eer, voelde hij weinig syznpatie. — Ik moet er bijvoegen, mijnheer, zeide de kolonel, terwijl hij in eene zonderlinge houding plaats nam, dat ik behoor tot het leger der Vereenigde Staten. Ik ben een van de weinige officieren uit het Zuiden af komstig, die aan het oude vaandel zijn getrouw gebleven. Dent maakte er hem zijn compliment over, en met minder terughouding vroeg hij, waarmede hij hem kon dienen. — Ik heb eene treurige zending te vervullen, hervatte de kolonel, die Dillingham strak in het aangezigt keek, alsof hij wilde zeggen: — Voor den duivel, wie kan die verwijfde vent met dien witten das zijn ? — Welke uwe zending zij, antwoordde Dent, die door deze sombere inleiding verontrust werd, aarzel niet te spreken in het bijzijn van mijn vriend, den eerwaarden Dillingham. De twee heeren werden aan elkander voorgesteld en groetten elkaar uit de verte. — Ik ben een jobsbode voor u, mijnheer, vervolgde de kolonel, zich tot Dent wendende. Uw neef.... — John! riep Dent uit. Ik hoop toch niet dat hem eenig leed overkomen is? — Mijnheer, gij moet u op het ergste voorbereiden. In eene sehermutseling, de vorige maand bij Rich-Mountain, werd hij gewond en gevangen genomen... en later is hij gestorven. Uw neef behoorde tot mijn regement, het 10de Illinois. Dent, halverwege opgestaan, viel weêr op zijn stoel neder. Hoewel de brief van John hem veertien dagen geleden niets minder dan aangenaam geweest was, ontstelde hij hevig bij de verpletterende tijding van zijn dood. — Groote God! sprak hij met een ontroerde stem. Na eenige- minuten stilzwijgens, herinnerde hij zich de pligten der wellevendheid en verzocht Dillingham, Eanny te schellen, die dadelijk sherry en beschuitjes bragt. De dominé nam de honneurs waar. — Gij hebt gezegd, dat gij uit Carolina af komstig zijt, zeide Dillingham, om het gesprek weêr op gang te helpen. — Uit Zuid-Carolina, mijnheer. — Dat is ook mijn land, en in de verte ben ik tevens verwant aan een tak der familie Todhunter, de Randalls. — Ik ben een Pleyton, mijnheer. Ik vraag u duizendmaal vergiffenis, maar uw naam heb ik niet verstaan, toen uw vriend u aan mi; voorstelde. — Dillingham. — Aha! inderdaad, zeide de kolonel met de oogen naar het plafond gerigt, een Todhunter heeft eene Dillingham gehuwd, maar wij waren niet van denzelfden tak. Het doet mij echter genoegen , kennis met u te maken. En Tondhunter gaf Dillingham, die zijne ijskoude houding weêr aannam, een hartelijken handdruk. Hij begon vervolgens te vertellen, op welke wijze John Dent sedert kort bij zijn regement was gekomen, en hoezeer hij van het eerste oogenblik af met hem ingenomen was. Toen hij vernam dat John gewond was, besloot hij, daar hij toch voor persoonlijke zaken naar Boston moest, den oom van zijn beschermeling te Rivermouth op te zoeken. Op het oogenblik van zijn vertrek naar het noorden had men hem den dood van John medegedeeld, die in het hospitaal, of liever in eene ambulance, was overleden. Daarop verflaauwde het gesprek zoodanig dat de kolonel afscheid moest nemen, maar telkens ging hij weêr zitten; de karaf met sherry scheen een magnetischen invloed op hem te hebben. Toen hij vertrokken was, zeide Dent: —• Dillingham ik heb meer verdriet dan ge misschien, denkt. — Ik begrijp u, antwoordde de geestelijke met zachtheid. — Geef mij raad, vervolgde Dent, na eene pauze. Vroeger is er een zeer kinderachtig voorval geweest, tusschen Prudenee en mijn neef. Hoewel het lieve meisje zich dit misschien niet meer herinnert, zal deze treurige tijding haar toch zeer ter harte gaan. Hoe zullen wij het haar zeggen? ... — Moet zij het dadelijk weten ? — Ik vrees het, al ware het -slechts voor eene erfenis-quaestie ... — Mijn God! viel Dillingham hem in de rede, den raad dien ik geven zou, zou niet veel baten, want mijn doel is, de gevoeligheid van miss Palfrey te sparen; maar vooronderstel eens dat hier eenig misverstand heeft plaats gehad. De kolonel Todhunter heeft, hij bekent dit zelf, het berigt slechts uit de tweede hand, misschien is het niet waar.... Ik zou miss Palfrey zöo lang mogelijk onkundig laten. — Gij hebt, even als altijd, gelijk. Dent adeinde zich dadelijk vast aan de flaauwe hoop die men hem gaf. Dillingham! hernam hij met levendigheid, ik hoop niet dat de kolonel dit treurige nieuws in de stad zal verspreiden. Het zou afschuwelijk zijn als Prudenee het hoorde, zonder dat wij haar er op hadden voorbereid! Gij zoudt mij genoegen doen zoo gij den heer Todhunter verzocht, dit nieuws voor zich te houden. — Het zij zoo! Ik zal het terstond doen. Maar niets anders, dit erken ik , zou mij kunnen doen besluiten, den man weder te zien die op mij zulk een aangenamen indruk gemaakt lieeit. _ Op mij eveneens ! O hij houdt veel van sherry, merkte Dent aan , de ledige karaf aanziende. — T» veel, antwoordde Dillingham ernstig. ---