ARNHEM, 2 SEPTEMBER. Onze vrees, dat de dordrechtsche Kinderverbuiging tot de oprigting van zusterverenigingen in andere gemeenten aanleiding zou geven, is , na bet artikel van den heer S. in ons nommer van U zaturdag , zeer verminderd, zoo niet geheel verdwenen. Zoo van iemand, dan mogt men van den stichter der Vereeniging verwachten, dat hij deze met kracht zou verdedigen en met deugdelijke argumenten de ingebragte bezwaren zou weerleggen, ten einde het nut zjjner schepping te bewijzen aan allen die daaraan nog twijfelden. Zijn artikel bevat niets van dien aard; het ontzenuwt niets van hetgeen wij tegen de onkinderlijke, onnatuurlijke kindervereenigingen hebben ingebragt. Integendeel, hij zelf schijnt te twijfelen aan den goeden uitslag zjjner pogingen. De heer S. noemt onze beschouwing eenzijdig: wij hadden het beeld van den hollandschen jongen voor oogen zooals Beets en de Génestet dien schetsen de heer S. bedoelde eene Vereeniging van kinderen, die reeds volwassen zijn in de boos; een klub van kleine deugnieten, in ondeugd geboren en groot gebragt. Hjj verdedigt zijne Vereeniging als een «buitengewoon middel voor le straat." Dit is de zijde, welke wij vergaten e bezien. Doch ook na die tweezijdige beschoufring blijven wij ons ongunstig oordeel over de tindervereenigingen handhaven. Want het bewjjs, at voor deze, kategorie van jongens de bezwaren, wij opperden, niet gelden en de Vereeniging tól treft, ontbreekt geheel. de schrijver ons omtrent achterbuurten verhaalt nemen wij aan, ofschoon wij de schets wel wat donker gekleurd achten; maar het is mogelijk, dat Dordrecht op dezelfde lijn of misschien [ iets ten achter staat bij de groote handelsfabrieksteden. In elk geval, het is niet te ontkennen, dat de toestand der kinderen en ook die te ouders in de achterbuurten zeer treurig is, en elk middel, dat aan dien toestand een einde kan maken, verdient dus alle aanpryzing en steun. Maar zullen de kindervereenigingen daartoe strekken ? Wij gelooven het niet en vreezen dat zij meer kwaad dan goed zullen doen. De heer S. kan toch in werkelijkheid niet meenen, dat kinderen, die, volgens zijne eigene woorden, «in laagheid en gemeenheid de groote menschen «vaak overtreffen, onder Wier verpestenden adem >zjj na de schooluren worden opgevoed , (zegge «opgevoed) kinderen, die stelen en zich aan de jgrofste onzedelijkheid schuldig maken", wanneer zij maar eenmaal lid van de Vereeniging zijn geworden, niet alleen die gemeenheid en dat stelen zullen nalaten, maar ook niets zullen doen wat «onfatsoenlijk is" en «niet knap staat". Die zich dat voorstelt, maakt zich aan eene buitensporige illusie schuldig Zijn de verpligtingen, bij de statuten opgelegd, reeds te zwaar voor gewone kinderen, dan is de naleving onmogelijk voor hen, die in ondeugd worden groot gebragt. De lijst van pligten in de artt. 5 en 6 maakt een knaap die eene goede opvoeding geniet reeds half wanhopend; hoe zal ze beschouwd worden door hem, die te huis alle leiding en vorming derven moet ? Maar, wanneer esn lid der Vereeniging die pligten, tot welker nakoming hij zich verbonden heeft, overschrijdt, dan zal hij, hoogst waarschijnlijk, zich zeiven niet komen aangeven; die taak zal in den regel op zijne medeleden rusten en ook dit aanbrengen is een bedenkelijk gevolg van de Vereeniging, waarop wij nog niet hebben gewezen, maar dat wel verdient in aanmerking te worden genomen. Het antwoord van den heer S. op onze bedenkingen, doet ons echter nog eene andere strekking van zijne Vereeniging zien, waarop wij niet bedacht zijn geweest. Dit is eene derde zijde, maar ook van die zijde gezien, wint de onderneming niet. De leden zjjn eigenlijk slechts tusschen-personen: de Vereeniging moet een middel zijn «om de ouders te herinneren op welke ver«keerde zaken zij bij hunne kinderen hebben te letten." Eigenlijk is dus de Vereeniging slechts in naam voor de kinderen, maar in werkelijkheid voor de ouders. Die ouders worden ons in hetzelfde artikel omschreven, als eene «soort van dieren, tot «wier verbetering eene maatschappij noodig is"; «afgunstige wezens, die bedeeld worden", en dezen diepverdorven wezens moet herinnerd wor| den, «dat hunne kinderen niet onbeleefd moeten «zijn en niemand mogen uitlagchen." Een vader, die nooit anders dan dronken t' huis komt, eene moeder,' die onophoudelijk met hare buurvrouwen kijft, om van erger dingen niet te spreken, zullen aan hunne kinderen moeten voorhouden, dat deze geen vuile woorden mogen spreken, niet met steenen mogen gooijen, geen belletje mogen trekken en wat dies meer zij. Wij verbeelden ons, dat vermaningen in dezen zin, van die zijde komende, niet bijzonder veel invloed zullen hebben. «Beter iets dan niets, beter iets goeds, dan «geheele verwaarloozing", zegt de stichter der Vereeniging. Maar dat «iets goeds" zal de Vereeniging niet geven, en hij zelf schijnt er geene hooge verwachtingen van te koesteren. Immers hij vraagt: «Weet gij beter, eenvoudiger middelen, dan mijne «kindervereeniging, die mij zeer veel kost, want «de Vereeniging is slechts een band, waardoor de «jongens zich aangemoedigd gevoelen; men moet Ttzelf en voortdurend den moed sterken en ondervhouden" De eerste worden, welke wij cursief schreven, geven een vierde zijde van beschouwing aan: de kindervereeniging kost zeer veel geld. Wie zal dat betalen? De onvermogende kinderen? Zij bezitten niets. Bemiddelde beschermers ? Reeds in zijne kindsheid leert dan de aanstaande ambachtsman , of wat hij worden moge, op de beurs rekenen van de rijkeren, waarop toch al veel te veel gespeculeerd wordt. Wanneer wij de zaak van die zijde beschouwen, neemt onze ingenomenheid niet toe. Met de laatste woorden erkent de heer S. zelf de zwakheid zijner Vereeniging en geeft hjj het eenige middel aan, dat ouder zijn bereik ligt : «zelf onafgebroken den jongens het kwade te doen inzien en opwekken om er tegen te strijden." Dit op gepaste wijze, zoo als een verstandig onderwijzer dit vermag, omdat zijne ervaring hem geleerd heeft, hoe hij het best het kinderlijke gemoed aangrijpt en beheerscht, dit is het middel om het kwaad tegen te gaan. Niet eene vereeniging met statuten, tot wier naleving de knapen zich verbinden, zonder eigenlijk te beselïen wat zij beloven, terwijl bovendien eene belofte van zulke verdorven telgen dier diep gezonken ouders, toch waarlijk nies veel vertrouwen verdient. De stichter van de Vereeniging wil treden in de plaats der ouders, omdat deze hun pligt verwaarloozen; maar dit is zijn gebied niet; die taak ligt buiten zijn magt; het is een danaïden-vat vullen; de bodem ontbreekt, want zij die hem nSest«n leggen, verzuimden dit. Wij hebben diep medelijden met de arme kinderen uit onze achterbuurten. Wij zouden hen gaarne uit «die verpestende atmosfeer" in zuivere lucht overbrengen; maar met onze tegenwoordige maatschappelijke inrigting is dit niet mogelijk. Niemand met gezonde hersenen zal het eenig afdoend radicaal middel in toepassing willen brengen, om de kinderen niet slechts van staatswege te doen onderwijzen, maar ook op te voeden. De staats-opvoedmgs-gestichten laten wij aan de Lilliputters. De ouders zijn de aangewezen opvoeders der kinderen; daarin kan geene verandering worden gebragt; dit hangt zamen met de groote, ingewikkelde vraagstukken van onzen tijd. Verzuimen zij dien pligt, des te erger voor de kinderen ; maar hem aan anderen op te dragen, omdat zij hem verzuimen, zou een greep zijn in onze zamenleving, waarvan de gevolgen niet zijn te overzien. Beproeft men dit door de kindervereenigingen, dan is de dood van deze reeds bij de oprigting besloten. --- 2) DE AARTSMIMUS PARIS. ~~ Alles is dus volmaakt in orde, zeide Paris, en Balbus kan komen als hij wil. ie woorden gingen gepaard met een veelbeeekenenden blik en een gemaakt lachje, die Faus_ n ' e t opmerkte. De nar was verontaar ïgd over den spoed en de gehoorzaamheid , ziin m antwoordde Faustulus ; en hij heeft hjj sm aak aan den maaltijd deelgenomen ; d w i ' caesar op opgeruimden toon , zonm te vleijen en zonder bitterheid en hij stotterde met meer dan gewoonlijk. WoonliiV 6 ! 1, dotterde hij niet meer dan gerne r j- w ' ' herhaalde Paris, bijna lagchend over die ?e randi», U 'P ^Ü z °nderheid. Daarop van toon jui ze "' e hij met ontroerde stem : Terlaat 1 US ' S een vers tandig man en zijne kalmte ^drasV "k za ' we t en te sten en en zijne '^' e t hem'" ons troosten in zijn verlies. Bij ^ ' maar z ü ne edele gade, Gellia, beklaag ik. Ntulu .7 01 ' den ' me ^ gevoel uitgesproken, sloeg %te bat i 6 °°8 en neder , en de weenende Sylvia scli ene „°? , 0 P en za o Paris aan. Die woor= maken 1611 ^ en ? en tegenovergestelden indruk &t Jjjj ( j e Paris, wiens beroep medebragt, ontging hii .f, n ? > wiens beroep medebragt, r Vde , in ? . c ' ru kkingen van het gelaat bestujij geen dier bewegingen. f°ord v a ^ 6 + n . so ^ e , vre \» zoo ging hjj voort, een yoy, X ) ayjyj ö lu ö U iJ VUUIltj CtJil 1181(1 zal® iT te ri 8 ten tot Gellia. Hare droef, - OntJL °n t zaggelijk wezen. "den u herhaalde Faustulus en hief de "'etnanH " eme l. Zij is zóó bedroefd, dat zij h pw? tTan £en wil. brikken Va i U zlc ' 1 ^ 00r di e woorden te laten ? z 'jn va 'i enen zij Paris juist te versterken °ng er r , an gen om haar toe te spreken. Hij linten U ^j °P aan - — Mij zal zij zeker wel i 1,1 drnï-u 6 ' U J ' 'k wil haar alleen maar de ^t, en - Verzoek haar, dat zij mij toeU ' 113 gehoorzaamde en ging heen. Zoodra hij vertrokken was, vroeg Paris, op zachten toon, of Gellia inderdaad niemand ontving. — Hare vrienden, antwoordde het jonge meisje. — En de bloedverwanten van haar echtgenoot, waar zijn die ? Ik zie Hermes niet, zijn neef en naaste bloedverwant. — Hermes is afwezig. — Men had hem van de zaak moeten kennis geven. Welk een verzuim ! — Het is geen verzuim, hernam Sylvia, Paris nog digter naderende, om ook op fluisterenden toon te spreken. Ik heb aan den hofmeester durven verzoeken de vrienden en bloedverwanten van mijn oom hier te noodigen, en gezegd dat de omstandigheden de tegenwoordigheid van Hermes vorderden. Maar hij gaf mij ten antwoord , dat zijn meester daartoe geen last had gegeven; dat dit buitengewoon ongeluk ons ook ontsloeg van gewone gebruiken en dat, zoo de tegenwoordigheid van Hermes noodzakelijk was, Gellia hem wel zou ontbieden. — Zoo ? Zou zij dat ? sprak Paris langzaam en nadenkend. O, maar dan heeft Faustulus gelijk en zal ik ook maar geen moeite doen om Gellia te zien, wier droefheid ontroostbaar is. Voor u vooral is het eene treurige gebeurtenis, meisje, want Balbus zou u immers tot de vrouw van Hermes hebben gemaakt en tusschen u zijne nalatenschap hebben verdeeld? Maar als Domitianus gelast dat Balbus sterven moet, dan worden zijne goederen verbeurd verklaard, en dan . . . Paris zweeg en Sylvia vervolgde : — En dan kan ook van het huwelijk niets inkomen. Ons geluk en onze toekomst zijn verloren. Als ik arm ben, zal ik nooit de vrouw worden van Hennes. Sylvia boog het hoofd, verbleekte en zuchtte zoo diep, dat de nar er door getroffen scheen. Hij was het echter niet; zijn ongeregeld leven had hem ongevoelig gemaakt voor zachtere indrukken —- Misschien zal een goede genius u nog wel te hulp komen, sprak hij. Als Balbus er niet meer is, zal zijne edele gade Gellia u wel in hare bescherming nemen. Zij zal de goede daden van haar man navolgen en, door u te doen huwen met Hermes, het genot smaken van haar rijkdom. Sylvia gaf geen antwoord; zij hief slechts het hoofd op, zag Paris moedeloos aan maar zonder eenige klagt over Gellia, die, volgens dezen zoo goed voor haar zou wezen. De nar bleef geruimen tijd Sylvia aanstaren. — Het spijt mij, zeide hij eindelijk, dat ik niets voor u doen kan, maar ik geloof, dat gij toch nog niet alle hoop moet laten varen. Ik hoor daar Faustulus; ik wacht zijne komst niet af. Zeg hem dat ik er van af zie, Gellia te spreken, dat ik haar hinderen zou en dat ik haast heb om naar het paleis te gaan, ten einde iets van Balbus te weten en van het gevaar, dat hem boven het hoofd hangt. Terstond begaf hij zich naar zijn draagstoel, gevolgd door zijn secretaris Syrus, en Faustulus, die van zijne meesteres terugkwam, kon tusschen het lommer van den tuin de lichten zien schitteren van de lantarens in den stoet. Hij scheen voldaan over dat vertrek en over het besluit van Paris, om Gellia niet te bezoeken. Bij afwezigheid van zijn meester en met het vooruitzigt op diens aanstaanden dood, besefte Faustulus ten volle, welk een gewigtig persoon hij geworden was. De droefheid, die hij in deze omstandigheden betoonen moeit, verminderde zijn ijver volstrekt niet. Hij had getrouw den wil van Balbus ten uitvoer gelegd, waarbij bepaald was, dat bij diens leven alles in orde moest worden gebragt voor zijne begrafenis. Weldra werden door het gedruisch op straat in dit nachtelijk uur, de slaven verwittigd , dat hun meester te huis kwam. Domitianus, die het gevolg van al zijne gasten had weggezonden , liet elk van hen naar zijne woning brengen door zijne eigene slaven. Balbus kwam vrolijk te huis, wel wat vermoeid, maar volstrekt niet neêrslagtig. Hij bleef in den voorgang staan, nam aandachtig de toebereidselen op, die volgens zijn bevel gemaakt waren, en zeide tot Faustulus: — Zoo is het in orde. Sylvia naderde hem toen en wierp zich weenend in zijne armen. Hij omhelsde haar met aandoening en dat was het eenige oogenblik, dat zijne opgeruimdheid hem verliet. Maar weldra was hij zijne aandoening weder meester; het geweld, dat hij zich aandeed, maakte echter, dat hjj meer dan gewoonlijk stotterde. — Wat.... wat.... wat.... beteekent dat? zeide hij. Ik had verboden, dat iemand, wie ook, i over. treuren zou. Ik treur ook niet over., over mij zelf. Doe als ik. Daarop sprak hij eenige vriendelijke woorden om Sylvia tot kalmte te brengen. Hij fluisterde haar in het oor, dat haar toekomst verzekerd was, dat hij in zijn testament, noch zijn pleegkind noch zijn neef vergeten had en dat zij met Hermes zou trouwen. De dankbaarheid voor die goedheid maakte hare droefheid slechts grooter; zij was hare aandoeningen niet meer meester en hare armen om den hals van Balbus slaande, verborg zij haar gelaat aan zijne borst en zeide, dat zij met hem wilde sterven. Dit was te veel voor kaar oom, die, ondanks zijn wijsgeerig gedrag, zeer goedhartig was. Hij maakte zich zachtkens uit Sylvia's armen los en zeide tot Faustulus : «Neem dit meisje mede. Bij Herc.... Herc. .. . Herc.... zij zou mij aan het leven doen hechten. Terwijl Faustulus het meisje met zich voerde, kwam een man van hooge gestalte, in het zwart gekleed, met een somber voorkomen enplegtigen gang, tot Balbus en groette hem eerbiedig. Hij was een beambte van het bestuur der begrafenissen en moest de plegtigheid van den volgenden dag leiden. De zetel van dat bestuur was vroeger in de stad, maar werd onder Nero verplaatst naar het terrein , waar men de lijken der slaven opstapelde. Zeer groote magazijnen, waarin alles bewaard werd wat noodig was om aan de dooden de laatste eer te bewijzen, waren opgerigt bij den tempel van Venus, de godin voor die plegtigheden. Door den rouw als ónder de hoede te stellen dier bevallige godin, wilden de Romeinen daarmede zeker te kennen geven, dat bet de weelde is, die de meesten ten grave voert. Dat was eene waarschuwing voor hen, die een weelderig leven leidden. Een gansch heirleger van beambten, klaagvrouwen , baardragers, schrijvers voor de daden van den overledene, vervaardigers van karren en lijkbezorgers vormden het personeel voor' dit kantoor. Balbus, die rijk was, had d n naam dat hij, al wat hij deed , goed deed. De administratie zond dus de besten van hare menschen om een man , die aan zich zeiven de laatste eer wilde bewijzen, goed te bedienen. --- Binnenland. ARNHEM , 2 September. Uit een particulieren brief van een officier der voormalige 2de expeditie, dd. Batavia 19 julij, is het ons vergund het volgende uittreksel te publiceren. .... De atsjinsche zaken willen nog maar niet de zoo gewenschte rooskleurige tint aannemen. Uit de indische bladen zult gij gezien hebben, dat de rollen geheel omgekeerd, en wij van aanvallers tot eene volkomen passive houding zijn teruggebragt. Een paar malen werden wij reeds, tot behoud van onze communicatie, genoodzaakt weder agressief te werk te gaan, hetgeen ons — hoewel het doel werd bereikt — nog al offers heeft gekost.' Tot verzekering onzer positie te Atsjin is nu de bezetting van 13 verschillende punten noodig geworden, dus nog al eene aanzienlijke versnippering onzer strijdkrachten, vooral wanneer men in aanmerking neemt, dat de gezondheidstoestand zeer ongunstig blijft. Ik geloof dat men in Nederland nu eindelijk ook tot de overtuiging begint te komen, dat de ware staat van zaken te Atsjin hier steeds met opzet verbloemd is. De generaal van Swieteti zal zonder twijfel, met zijn ver gedreven optimisme, ook den tegenwoordigen toestand van hetindisch leger ais zeer bevredigend kenschetsen; en toch is in waarheid Atsjin een moordkuil voor het leger, een draak, die langzamerhand alles verslinden zal. De supplering op groote schaal moet daar steeds blijven voortduren om ons staande te ki nnen houden in onze positieh; alles wat van daar terugkomt, zoowel van officieren als minderen, is voor goed, of voor langen tijd, onbruikbaar; en het kan dus niet anders, of het geheele leger is binnen kort uit zijn verband gerukt. Ik spreek niet eens van de onmogelijkheid om den troep te oefenen, wat toch hoofdzaak diende te blijven. Het eenige middel om te Atsjin een gezonden toestand te scheppen is: het uitzenden eener derde expeditie onder een energieken, kundigen aanvoerder; maar waar is thans de laatste te vinden, en van waar moeten de soldaten komen ? Wel is waar heeft de minister, die voor niets terugdeinst, bij de behandeling der motie-Fabius reeds verklaard, dat wanneer eene derde expeditie noodig was, het zenden van suppletie uit Nederland zelf j niet noodig zou zijn; maar op welken grond berustte deze bewering ? Hij Leeft zich daarmede eene groote verantwoordelijkheid op den hals gehaald. Reeds in mei van liet vorige jaar hac 1 men aangevangen met krachtige voorbereiding tot-de expeditie, en oi^lanks die ongekende krachtsinspanning — ook van het moederland — was men in november nog niet geheel gereed. Nu zijn wij reeds twee maanden verder en kunnen slechts beschikken over een leger dat uitgeput en een derde minder sterk is, zonder dat er nog aan gedacht wordt eenige voorbereiding te treffen. De pensionering van kapitein van Daalen wordt een groot verlies voor het leger beschouwd. Door de hulp van Bultzinglowe zal hij eene landelijke onderneming in den Oosthoek beginnen en waarschijnlijk over weinige jaren een gefortuneerd man zijn. Aan boord van de boot waarmede hij vertrok, bevond zich ook de mandoor van het paleis te Buitenzorg, ter escortering eener dame. Toen deze inlander van Daalen goeden dag kwam zeggen, reikte de laatste hem de hand, die hij aan zijn hoogen meester had geweigerd. Ik vind het wel excentriek, maar het contrast toch aardig.... Levyssohn Norman gaat morgen zijue beruchte reis, quasi in het belang der agrarische ondernemingen , beginnen en Stortenbeker is nu waarnemend algemeene secretaris. Ik ben benieuwd of de eerste werkelijk na afloop zijner reis zijne betrekking neerleggen en naar Europa gaan zal; dan heeft hij klaarblijkelijk het veld moeten ruimen voor Rotsberg. Mozes de L. heeft onlangs aan R. een briefkaart gezonden van den volgenden inhoud: »Amice R. Ik hoor dat gij de gaba voor de paarden van Z. E. tegen ƒ 6 den pikol berekent; ik wil gelooven dat gij daar niets op verdient, maar ik kan ze u leveren tegen ƒ 4; praat er dan niet over, dan deelen wij de winst. Apropos, men zegt hier dat gij Mephisto zijt, waar is dan de Toean Besaar Faust? In dat geval bied ik mij aan om Z. E. aan een Gretchen te helpen. Groeten aan vriend Levyssohn. t. t. M. d. L." 'Het Provinciaal Geregtshof in Gelderland heeft op 1 september gewezen de navolgende arresten. P. Veldhuis en vier andere personen, appen. en geappen. ca. het Openbaar Ministerie, geapp. en appt. van ten Vunnis der ArrondissementsRegtbank te Arnhem, waarbij al de beklaagden wegens moedwillige mishandeling in vereeniging gepleegd, waren veroordeeld tot gevangenisstraf en wel n°. 1 en 2 elk voor twee maanden en n°. 3, 4 en 5 elk voor 6 weken allen, elk tot eene boete van ƒ8.—, dat vonnis vernietigd en de beklaagden alsnu ter zake voorschreven veroordeeld tot gevangenisstraf en wel n°jj 1 en 2 elk voor drie maanden en de drie laatsten elk voor twee maanden, en bovendien de eerste voor twee boeten van ƒ 8 en de overigen voor eene boete van ƒ 8. Als verdedigers traden op mr. van Cappelle voor de vier eerste en mr. Elias voor de vijfde. H. Keyl en twee andere personen, de le appt en allen geappen ca het Openbaar Ministerie, geapp. en appt. van een vonnis der Arrondissements-Regtbank te Arnhem, waarbij de beklaagden ter zake van «moedwillige mishandeling in vereeniging gepleegd", waren veroordeeld no. 1 en 2 elk tot gevangenisstraf van zes weken en ƒ 8 boete en no. 3 vrijgesproken, dat vonnis vernietigd en alsnu no. 1 en 3 vrijgesproken en no. 2 tot dezelfde straffen als in eersten aanleg. Verdediger mr. van Cappelle. De eenige Dochter, het tooneelspel dat gisteren avond in onzen schouwburg werd opgevoerd, is, wat karakter en inhoud betreffen, geheel fransch; het herinnert aan de Gabrielle van Augier, maar mist te veel de zoo onderhoudende 'actie der stukken van de moderne fransche school, wat oorzaak is , dat het telkens eentoonig dreigt te worden en dan slechts door den dialoog gered wordt. De inhoud is bovendien zeer eenvoudig, al verraden de eerste bedrijven nog niet hoe de oplossing der dadelijk gestelde valsche positie zal zijn, die wel terstond aan de liand geeft welke zij moet zijn. Ouders hebben voor hun eenige dochter, voor wie alleen zij leven, wier verlangans en grillen zij in alles toegeven, een schoonzoon gezocht, die bij hen wil inwonen, opdat zij over alles hun bezorgd oog kunnen laten gaan. Voor dien schoonzoon was dit huwelijk louter «un mariage de raison." Albert stak diep in schulden en greep de gelegenheid om een onafhankelijke positie te herwinnen gretig aan, te meer daar hij zijn bruid een bekoorlijk lief meisje vindt, dat hem zeker spoedig opregte liefde zal inboezemen. Hij heeft gerekend buiten zijn schoonouders, die hem, naauwelijks gehuwd, het leven ondragelijk maken door een iiselijk overdreven zorg voor hun eenige dochter en de weinige aandacht die zij hun schoonzoon schenken. Deze is allengs de knech geworden van de geheele familie; niet alleen van zijn vrouw, die getrouw is aan de lessen harer ouders, maar ook van papa en mama en van de kamenier. Een oude vriend van Albert, de levenslustige Hypolitüs Grigioni, komt hem te hulp. Ziende in welke netten Albert verward is, weet hij hem, door gezonde taal, hier en daar wel wat al te practisch, te bewegen tot een krachtig verzet; geruchten, dat de graaf Paris dal Colle, een huisvriend der familie, het hof maakt aan Helena, Alberts vrouw, en bij deze een welwillend oor heeft gevonden, doen het hunne om Alberts wankelenden moed tot vastheid te brengen: hij zal zich doen gelden, het koste wat het wil. Vereenigd met Hypolitüs slaagt hij er dan ook in. Om tot dit einde te geraken bewandelden de verschillende partijen intusschen niet altijd een pad van rozen. Het komt tot een uitbarsting; Albert wil een scheiding maar zal, om de vormen te redden, voorgeven, dat hij zich slechts op reis begeeft. Na zijn vertrek is Helena dezelfde niet meer. In werkelijkheid bemint zij haar man; zij zoekt verstrooiing, maar vindt die niet, hoe haar bedroefde ouders en de beminnelijke graaf dal Colle zich ook inspannen om haar die te verschaffen. Zes maanden duurde reeds de scheiding, toen er in Milaan (de plaats der actie) inkwartiering kwam. De familie Castellani, die van Helena, is verhuisd, vandaar dat Albert en Hypolitüs , die zich onder dienst hebben begeven en in den oorlog tegen Oostenrijk den rang van luitenant behaalden, niet weten dat zij in het huis van Helena ingekwartierd worden. Hier komt het tusschen de beide echtelieden tot een verklaring; de lafhartige, lage graaf dal Colle krijgt een voor dergelijke wezens gepaste straf; de schoonouders verzoenen zich, hoe ongaarne ook, met Albert, omdat het de wensch hunner eenige dochter is! en daarmede is eindelijk de valsche positie een ware geworden. Er zijn gebreken in De eenige Dochter. Een man toch, die niet genoeg eergevoel bezit, om de hand van een meisje af te slaan , terwijl hij weet, dat er slechts van een overeenkomst sprake is, waarbij het hart niet geraadpleegd werd, mag niet eischen dat zijn toestand groot belang inboezemt, al wenscht hij met goede oogmerken een verandering daarin. Zulk een man verdient daarentegen de kwetsende gedragingen, waaraan hij was blootgesteld. Toch bezit dit tooneelstuk veel aantrekkelijks door de geestige dialoog. De humoristisch-praktische levensbeschouwing van Hypolitüs; de met hem nu eens sympathiserende dan weder verschillende — al naar de behoeften — redeneringen van de markiezin Villanis ; de tot dwaasheid geworden liefde van mijnheer en mevrouw Castellani voor hun eenige spruit; de tafereeltjes welke door deze verhouding in het leven geroepen worden, in dat alles maken woord en daad een aanlokkelijk geheel, zoodat het toch niet te verwonderen was, dat aan dit stuk groote toejuiching ten deel viel. Over de vervulling der rollen wijden wij ditmaal niet uit: zij was uitmuntend. De verdeeling was dan ook zooals die door den moeijelijkste kon ge wenscht worden. Met genoegen zullen onze lezers zeker vernemen, dat op uitnoodiging van vele zijden de heeren Albregt en van Ollefen besloten hebben, tot sluiting der reeks voorstellingen, welke zij gedurende de kermis hier hebben gegeven, Uitgaan van Glanor op te voeren. Het zal wel onnoodig wezen om hen, welke nog niet in de gelegenheid waren Uitgaan te zien, a in te sporen om donderdag den schouwburg te bezoeken, maar wij twijfelen ook niet, of zeer velen, die reeds met dit voortreffelijke tooneelstuk kennis maakten, zullen het gaarne nogmaals genieten, zoowel om het stuk zelf als om de wijze, waarop het door het rotterdamsche tooneelgezelschap wordt opgevoerd. * Naar men verneemt is het gisteren aan de politie te dezer stede mogen gelukken, om 4 jongens te arresteren, welken den avond te voren hun lust in gerookte paling niet konden weerstaan en zich op eene listige wijze van eenigen daarvan wisten meester te maken. Zij begunstigden met hunne klandisie een kraampje, staande tegenover het Stadhuis, doch zullen than3 waarschijnlijk voor hunne smulpartij moeten boeten. In den afgeloopen nacht, omstreeks 4 ure, is de bliksem ingeslagen door het geopende dakvenster eener woning in de Klarenstraat alhier, waardoor een begin van brand is ontstaan op den zolder van dat pand. Door spoedig aangebragte hulp is men het vuur terstond meester geworden, zoodat de aangerukte brandweer onverrigter zake weder kon aftrekken. Met betrekking tot de opmerking omtrent de bladeren van treuriepen in onze nos. 6343 en 6349 deelt men ons mede, dat een dergelijke boom op Rusthoeve, Plattenberg, dezelfde monstruositeit vertoont. Wij beginnen er dus zeer aan te twijfelen of het wel eene monstruositeit is. Z. M. do Koning zal, na zijne terugkomst van het Loo op 18 dezer , zich in de laatste dagen van september weder derwaarts begeven om er tot ongeveer 25 october te vertoeven. Van 10 october af zullen daar tegenwoordig zijn de pensionnaires in de muziek, die onder leiding van den heer van der Does proeven zullen afleggen Z. M. de Koning heeft weder ter beschikking der jury gesteld eene groote gouden medaille , met het daarbij behoorend diploma, uit te reiken op de aanstaande stedelijke tentoonstelling te Amsterdam aan Jeen nederlandschen kunstenaar , onverschillig of deze reeds vroeger onderscheiding van wege den Koning of het Rijk verwierf. Z. M. de Koning heeft, ter aanmoediging der compositie onder Zr. Ms. pensionnaires voor de toonkunst, voor hen de gelegenheid geopend tot inzending van compositien; de beoordeeling daarvan opgedragen aan de heeren C. van der Does, Joh. J. H. Verhulst, Frans Coenen en Richard Hol, daaraan, als belooning voor de uitstekendste onder die compositien, de uitreiking van gouden en zilveren medailles en eervolle vermelding verbindende. De jury heeft aan drie compositien, dooiden heer Jacob Kwast ingezonden, eene «ouverture" voor groot orkest, een «kwartet" met piano en eene «romance", de gouden medaille toegekend — de benoeming van den heer Kwast tot leeraar aan het conservatorium te. Keulen doet overigens reeds zien, welke goede vruchten voor de kunst Zr. lts. instelling afwerpt. Aan een concert voor viool met orkest, door den heer Hollander gecomponeerd, is de zilveren medaille toegekend en een eervolle vermelding aan den heer Brandts Buys, mede voor eene «ouverture" voor groot orkest. Al deze werken moeten van veel talent getuigenis geven. Te Tiel zal, volgens eene mededeeling aan het U. V., jhr. mr. H. A. Ridder van Rappard kandidaat worden gesteld voor de Tweede Kamer in de plaats van den heer van Lijnden van Sandenburg, thans minister van Justitie. Het stoomschip Koning der Nederlanden is gisteren te Port-Saïd aangekomen. * Hummelo en Keppel, 1 sept. De Raad heeft bij zijn besluit van den 27sten aug. j.1. de jaarwedden van de hoofdonderwijzers eu die van den hulp- onderwijzer verhoogd en wel al3 volgtj: De jaarwedde van den hoofdonderwijzer te Hummelo, thans ƒ 750, gebragt op ƒ 775; die van den hoofdonderwijzer van Hoog- en Laag-Keppel, thans ƒ 550, gebragt op ƒ600; die van den hoofdonderwijzer van Drumpt, thans ƒ 575, gebragt op ƒ 600, en de jaarwedde van den hulponderwijzer te Hummelo, thans ƒ350, gebragt op ƒ 400. * In de zitting van den gemeenteraad van Varsseveld op den 31 sten aug. is vastgesteld het suppletoir kohier van den hoofdelijken omslag over 1874, het kohier der hondenbelasting over 1874 en het kohier der boomenbelasting 1874. Voorts is aangeboden de gemeenterekening over 1874. Eindelijk is aan het dagelijksch Bestuur opgedragen ten spoedigste over te gaan tot de aanbesteding van den weg door het Klootslag. * "Winterswijk, 1 sept. In de gemeenteraadszitting van 31 augustus is o. a. besloten: de rekening over het afgeloopen dienstjaar goed te keuren; bij de begrooting over 1874 eene suppletoire te voegen met eene som van ƒ2000 in ontvangst, door een onbekenden gever voor het op te rigten Ziekenhuis geschonken en tot gelijk bedrag in uitgaaf voor genoemd doel; om de aftredendo zetters H. Beukenhorst en J. A. Scholten met de heeren H. J. Tenkink en L. H. Bessinkpas ter benoeming als zetters voor te dragen. In deze zitting zijn de nos. 18, 19, 54,146 en 161 uitgeloot van de aandeelen in den kunstweg op Breedevoort; de nos. 24 en 47 van eene leening groot ƒ5000 en de nos. 11 en 20 van eene leening groot ƒ 3200. Voorts werd mededeeling gedaan dat de verkiezing van een lid van den gemeenteraad, in plaats van wijlen den heer J. F. Veeren, op 15 september a. s. zal plaats hebben. Een adres van de heeren R. E. de Haan en A. Snellen werd in handen van B. en W. gesteld, om in de volgende vergadering daarover advies uit te brengen. * Borculo, 1 sept. Gisteren had het alhier bestaande Leesgezelschap het zeldzame voorr egt, zijn SOjarig jubilé te vieren ten huize van den logementhouder J. Wijers, die de plaats waar het feest gevierd werd smaakvol had gedecoreerd. De president opende het feest met een kernachtige rede, daarna werden verschillende toasten uitgebragt, afgewisseld door muziek en zang. Tot laat in den nacht bleven allen te zamen en keerden hoogst voldaan huiswaarts. ' Deventer, 1 sept. De veiling van het landgoed »De Brinkgreve", indertijd door mevrouw Eckstein-Cort Heiligers aan de nederlandsche Vrijmetselarij gelegateerd, heeft opgebragt eene som van ƒ 139,210, waaronder begrepen de boomen tot een bedrag van ƒ16,635. De beide eerste perceelen, woon- en kookhuis, met 18 van deöSVj hectaren grond, zijn gemijnd door het bestuur van het Sint Elisabethsgasthuis of ^Krankzinnigen-gesticht alhier voor ƒ49,000, makende met de daarop staande boomen ƒ62,237. De andere perceelen zijn op één na aati de hoogers verbleven. Alles is gegund. De quaestie over de plaatsing van het standbeeld van wijlen mr. J. R. Thorbecke is, na de beslissing van den gemeenteraad van 's Gravenhage, om door het opstellen van een latwerk te onderzoeken of het beeld de communicatie op «de Plaats" niet zou belemmeren, niet meer in de gemeentelijke vertegenwoordiging te berde gebragt, en ook Burgemeester en Wethouders hebben nog geen uitvoering aan dat besluit gegeven. Deze stilstand heeft het hoofdcomité voor de oprigting van het huldeblijk aanleiding gegeven tot het indienen van een adres aan den gemeenteraad , waarvan in de gisteren gehouden vergadering mededeeling is gedaan, en dat de strekking heeft den raad te verzoeken eene beslissing te nemen omtrent de plaats waar het standbeeld zal verrijzen. Het verzoek is in handen gesteld van het Dagelijksch Bestuur. In de zitting van den gemeenteraad van Amsterdam op gisteren, is met 16 tegen 14 stemmen ook het voorstel aangenomen om eene leening aan .te gaan van ƒ1,800,000 voor het oprigten van arbeiderswoningen. De geheele leening van 17 millioen is alzoo goedgekeurd. De burgemeester van Amsterdam, overwegende dat sedert de invoering der brandweer niet zelden aan de huizen , waar zich eene brandschel bevindt, kennis wordt gegeven van brand, en de brandweer , op de aangewezen plaats gekomen, bemerkt dat van brand geen sprake is; dat het hem gebleken is, dat hierbij baldadigheid in het spel is; noodigt een ieder ernstig uit, zich in den vervolge van zulke praktijken te onthouden, waarvan het schadelijk gevolg is, niet alleen dat de brandweer telkens noodeloos uitrukt, maar vooral dat deze hierdoor in de onmogelijkheid kan gebrn worden om zich tijdig te begeven naar eene puf waar hare hulp werkelijk wordt vereischt. In de maandag avond gehouden samenkom* der amsterdamsche afdeeling van het Nederland i Tooneelverbond is , in plaats van het aftrede h bestuurslid J. Ft. Rennefeld, gekozen de heer I Elias Hacke. Op aandrang van den heer Jol] t Zimmerman is besloten, het bestuursvoorst I strekkende om iedere drie jaren een eerepew 6 voor een in dat tijdsverloop geschreven, buit»" gewoon verdienstelijk tooneelstuk te bestemmen" in dier voege te wijzigen, dat de beoordeel de bevoegdheid erlangen er, indien wensclieliilT meer toe te kennen. De algemeene vergaderin ' welke in october plaats heeft, zal over dit voor stel uitspraak te doen hebben. In den loop deizitting werd medegedeeld, dat de tooneelschool in november a. s. zal worden geopend. Bijzonder heden nopens de inrigting en het onderwijze^ personeel zullen eerlang worden bekend gemaakt Toen na het spoorwegongeluk te Warmond ds spoorbaan werd afgezet, zoodat niemand dep^ des onheils kon naderen, begaven de nieuwsró. rigen zich op het nabijgelegen weiland, dat onmiddellijk aan den spoorweg grenst, om daar & verwoesting te aanschouwen. De eigenaar i het weiland nam deze gelegenheid te baat, om zich, voor hetgeen op zijn land vertreden w sr J schadeloos te stellen. Van de dorpelingen Vorderde hij 1 '/o en van de vreemdelingen 2 cents entreegeld. Zoodoende ontving hij in den tjjd vatitwaa dagen de som van bijna tweehonderd gulden. Uit Haarlem berigt men , in tegenspraak met hetgeen het Vad. omtrent een paar slagtoffen van het spoorwegongeluk bij Warmond meidie het volgende: V. d. W., de stalhouder, is,wat het ligchaam betreft, gezond, heeft geen bloedbrakingen, doch lijdt alleen aan de beenen, Bs andere. heer, die met een stokje zou moeten loopen, is daartoe niet gedwongen en is in staat, zijne bezigheden waar te nemen en zijne gewent levenswijze te volgen. Naar men verneemt, zal de duur der tentoonstelling te Zaandam verlengd worden tot 30 september. De gemeenteraad althans heeft toegestaan, de lokalen in het stadhuis tot dien dag nog te gebruiken. De tentoonstelling heeft een ongemeen succès en de belangstelling van het publiek blijft onverflaauwd. Zij is reeda door ruim 10,000 personen bezocht. * Diepenveen, 31 aug. De districta-veearts voor Gelderland en Overijssel bevond heden, dat drie paarden leden aan den kwaden droes. 2ij zullen worden afgemaakt en verbrand. Onverstandige ambtsijver van een rijksveldwachter bragt de geheele bevolking van Bruinisse verleden week in opschudding. Een kramer beweerde dat een timmerman, die koek bij hem had geloot, twee stuks boven zijn regtmatig eigendom had weggenomen. De rijksveldwachter aarzelde geen oogenblik om zich als regter op t« werpen. Hjj drong, tegen den zin des timmerman», in de woning van dezen door, nam twee der daar gevonden koeken weg en bezorgde een kind een stuip van angst en den vader bjjna een toevi/ van toom. De laatste vloog op straat en riep < hnlp der voorbijgangers in. Spoedig waren honderden varensgasten en arbeiders op de been en de rijksveldwachter, ongenegen de koeken terug te geven, moest ergens in huis vlugten. De bewoners evenwel wierpen hem naar buiten, toen hij ook tegenover hen nog beweren bleef in zijn regt te zijn, ofschoon zij hem aanvankelijk vergund hadden zich daar in veiligheid te stellen Een gedeelte volks had de straat voor het telegraaf bureel bezet om te voorkomen, dat naar Zierikzee om hulp geseind werd. De grootste massa bleef op den veldwachter wachten en deed hem door de spitsroeden loopen, toen hij w eer buiten kwam. De gemeente-veldwachter geraakt* onder den voet, doeh werd niet mishandeld. Anders verging het den rijksveldwachter, wien liet te» slotte gelukte naar het open veld te Jontvlugt®' Men zegt, dat door het gemeentebestuur pro<$ verbaal tegen hem opgemaakt is wegens vers ring der orde, en door den timmerman weg® het bezigen van geweld en het nemen van zi J eigendom. De rijkspolitiedienaar heeft allw geten , naar men zegt, en herinnert zich zelfi B klappen gehad te hebben. ( ,. De trekking der oostenrijksche loten 1864 heelden volgenden uitslag opgeleverd: _o< Serie 256, no. 52, de hoogste prijs. Serie/J no. 57, fl 20,000; serie '1192, no 6, fl serie 3761, no. 51, f110,000. Verder zijn «E loot de serien 604, 711, 738, 1375, 1479, ^' 2689, 3017, 3208, 3325 en 3585. ---