Binnenland. ARNH EM , 9 October. Ia de haagsche correspondentie van de Middelkrgsche Courant leest men: iDe taktiek der nieuwe ministers , zooals die M de op jl. maandag gesproken woorden is af te I®, is de bekende taktiek van tijd winnen. 001 een staatsman is, evenals voor een krijgs11 > gewin van tijd dan ook dikwijls genoeg, en Jt ministerie vooral kan door tijdverlies niets ■«liezen. Het laat zich wel aanzien dat de be?roütiiig8-di gcU ssi en , zoowel voor Nederland als '°° r indie, — zelfs thans de gewoonlijk afgevoerde speciale begrootingen, gelijk die van de Mtdrukkerij en die van de bedelaarsgestichten ei arbeid van gevangenen, ten gevolge van personele en algemeene maatregelen, door deze ministers voorgedragen,—veel tijds vorderen zullen. Vóór het winterreces valt er voor de Tweede Kamer niet te denken aan de behandeling van andere onderwerpen dan «de voorziening in de behoeften van de dienst". De wet op hethooger onderwijs zal, welk haar lot ook zij, in het voorjaar veel tijd rooven ; ook de zaak der indische spoorwegen kan dan misschien tot haar beslag komen , en het door den minister van Marine in te dienen wetsontwerp op de pensioenen der zeeofficieren zal tot wet verheven kunnen worden. Misschien zullen een paar partiele wijzigingen der wetboeken dan ook nog kunnen worden afgedaan, en wanneer dan de heer van der Heim met zijne finantiele en de heer Heemskerk met zijne onderwijsvoorstellen voor den dag zullen komen, zal het gebruikelijke bezwaar wel op zijn post staan, dat men zoo ingrijpende voorstellen niet voegzaam behandelen kan vlak vóór eene periodieke aftreding, maar dat men met de behandeling, of althans met de beslissing, wachten moet tot het volgende dienstjaar. Gaat men nu de lijst der Kamerleden na , dan zal men zien dat de liberalen in 1875 niet veel winnen kunnen, maar dat integendeel verliezen bij de stembus voor hen niet tot de onmogelijkheden behooren. Indien het ministerie het dus tot zoo lang uitzingen kan, dan heeft het wel geene kans op eene meerderheid , maar kan het de groote minderheid der liberalen, die toch al geen erg aangesloten korps vormen, verder afbreken, en verhoogt het dus eigen levenskansen door de meerdere verzwakking der tegenpartij. Zekerheid op lang leven kan het zich wel niet verschaffen, maar stellig meer kans." Dezelfde correspondent deelt ook nog mede, dat de minister van Marine voornemens is een verhooging der pensioenen van zeeofficieren voor te stellen met f 75 voor elk indisch dienstjaar. De minister van Oorlog heeft bepaald, dat de toekenning eener gratificatie aan sommige onderofficieren bij het aangaan eener nieuwe verbindtenis slechts kan geschieden op magtiging van den minister van Oorlog. De stukken bronzen geschut, in Atsjin veroverd , zijn te 'sHage aangebragt en in de Rijksgieterij geplaatst. Later zullen op de Rijksmunt daaruit medailles voor de deelneming aan den krijg in Atsjin worden geslagen. Het Provinciaal Kerkbestuur van Gelderland heeft de nieuwe redactie van art. 23 verworpen en de verandering van artikel 38 aangenomen met vijf tegen drie stemmen. Bij het opgraven der Weverstraat tot het leggen van gaspijpen worden vele doodsbeenderen opgedolven , vermoedelijk afkomstig van het kerkhof bij de voormalige Broerenkerk. Voorstanders van het stelsel van begraven, omdat dit waardiger is voor de dooden, mogen dit opgraven en wegwerpen met die waardigheid in overeenstemming brengen. In de laatst gehouden vergadering van den gemeenteraad van Nijmegen is eene vrij uitvoerige discussie gehouden over een voorstel van den heer Gourbois. om eene uitdrukking van den voorzitter onjuist te verklaren. Zij betrof de benoeming van den heer van Goor tot leeraar bij het middelbaar onderwijs. Naar aanleiding van eene bewering van dien heer, had de burgemeester van Nijmegen in een ingezonden stuk in de Nieuwe Rotterdamsche Courant verklaard, dat hij (de heer van Goor) eerst ongeschikt was bevonden voor de betrekking, waartoe hij daarna toch door den Raad was benoemd. Alzoo, redeneerde de heer Courbois, had de Raad een ongeschikt persoon gekozen. Men bragt die uitdrukking ook in verband met een berigt in hetzelfde blad, dat de leden, welke op den heer van Goor hunne stem hadden uitgebragt, de ultramontaansche meerderheid vormden en zich hadden laten leiden door kerkelijke inblazingen. Bij de beraadslaging over dit voorstel werd door den burgemeester of verscheidene leden de uitdrukking verdedigd en afgekeurd, maar tevens deed zich het incident voor, dat de burgemeester aan den Raad de bevoegdheid ontzegdel om over zijne handelingen een oordeel te uiten, wel over de handelingen van B. en W. Door eene stemming met zitten en opstaan, door een der leden uitgelokt, werd nogtans de handeling van den burgemeester afgekeurd. De heer Most kwam tegen zoodige stemming op en protesteerde tegen de gevolgtrekking. Daarentegen stelde hij voor om tot de orde van den dag over te gaan. Dit werd verworpen. Nadat toen nog eenige leden over de hoofdzaak zelve het woord hadden gevoerd, en de voorzitter de beraadslaging had gesloten, trok de heer Courbois zijn voorstel in. In diezelfde zitting werden verscheidene aanvragen van onderwijzers tot verhooging van jaarwedde afgewezen ; dat van hulponderwijzers ter secretarie gedeponeerd. Verder is verworpen het voorstel om den heer van der Kemp, op zijn verzoek, als hulpleeraaraar in het lijnteekenen den heer Henderson toe te voegen. De heer Opwyrda is aangewezen om, tegen betaling van f 0.25 per keuring, waren, hem aangeboden, te keuren met de hulpmiddelen aan de school voor het M. O. Tevens kent de gemeente hem jaarlijks f 50.— toe , waarvoor hij, des verlangd , vijf keuringen zal verritten. Tot leeraar in de wiskunde en natuurlijke geschiedenis bij het M. O. werd gekozen de heer Houba, van Venlo. Boven aan de lijst van aanbeveling stond de heer Bruinsma, van Leeuwarden. Op voorstel van den heer Francken zal aan den minister van Oorlog een adres worden gërigt tot amotie van Molen- en Hezelpoort. § Elden, 8 oct. Gisteren zijn in eene weide alhier vier paarden, toebehoorende aan het regement veldartillerie te Arnhem, onteigend en afgemaakt, die volgens advies van den districtsveearts lijdende waren aan kwaden droes. Na de paarden en voorwerpen, die daarmede in aanraking waren geweest, met petroleum en koolteer te hebben begoten, is alles verbrand. Men meldt uit Winterswijk van 8 october: Een treurig voorval heeft ditmaal de jaarlijkscbe kermis dezer plaats gekenmerkt. Die kermis bepaalt zich tot een soort van gecostumeerden optogt, waarin knapen en jonge mannen, gedeeltelijk in allerlei versleten militaire pakken gedost en onder een afgrijselijke muziek, ergens naar buiten trekken om naar den vogel te schieten. Dat het bezigen van allerlei soort van geweren door de onbekwame handen van dorpelingen en boeren dikwerf kleinere of belangrijker ongelukken ten gevolge heeft, is ligt te begrijpen , vooral als men in aanmerking neemt, dat de sterke drank bij deze uitspanning een hoofdrol speelt. Na afloop van den jongsten wedstrijd, een dag of tien geleden, kregen twee der «schutters" , een jongeling van 25 en een van 18 a 19 jaren, twist, ten gevolge waarvan de laatste in drift zijn geweer opnam en met de kolf den ander een 'slag op het hoofd toebragt, die hem door de pet heen zoo ernstig verwondde , dat hij woensdag na eei^ smartelijk lijden bezweken is. De omstandigheid dat de verslagene, een oppessend fabrieksarbeider, doofstom en de eenige zoon van arme bejaarde ouders was, maakt den indruk, door het voorval hier te weeg gebragt, dubbel treurig. . (N. R. C.) * Door den Raad der gemeente Duiven is besloten, aan den hoofdonderwijzer der openbare school te Loo, in stede van vergoeding, eene vrije woning te verstrekken. Op de gemeentebegrooting voor de dienst van 1875 is daartoe bereids f 3000 uitgetrokken. § Balgoy, 8 oct. Gisteren morgen omstreeks 7 uur is alhier brand ontstaan in eene schuur, welke spoedig oversloeg tot het huis, bewoond door L. Willems en vervolgens, door den feilen wind aangewakkerd, ook de schuren, varkenshok en huis van de wed. J. Jacobs, alsmede var­ kenshok, schuur en huis van den wethouder J. . yan Haren. Een en ander was binnen een half uur een prooi der vlammen. De gebouwen alleen waren tegen brandschade verzekerd; van de meubels echter weinig en van het overige niets. Van de groote hoeveelheid hooi, koorn en landbouwgereedschappen is niets kunnen gered worden. De brandspuit uit de gemeente Wijchen heeft niet veel kunnen werken, wegens gebrek aan water, zoodat de schade zeer belangrijk kan worden genoemd. De oorzaak van den brand is niet bekend. Ten ruim half vijf is Godjrd gisteren te Amsterdam voor de derde maal opgestegen, nu met den reusachtigen ballon l' Union des Peuples. Vier personen vergezelden hem, met name de heeren A. Pischa, A. D. Verschuur, Eduard Bok en Bruinings. Het monster dreef af in noordoostelijke rigting. Men zou dus, zegt het Hbl., weder een gedeelte van de Zuiderzee oversteken , om in de omgeving van Kampen of Deventer neêr te dalen. Duizenden woonden het altijd indrukwekkende schouwspel bij. Daar de opstijging zeer langzaam geschiedde, hebben allen genoten. Te 's Gravenhage is overleden de heer William Lee, inspecteur-generaal der registratie. De commissie voor het geneeskundig staatsexamen , zitting houdende te Utrecht, heeft bevorderd tot arts den medic. dectorandus H. J. Planten. Volgens het Dagblad weet men in den Haag niets van de komst Yan den grootvorst-troonopvolger van Rusland. Het russische regeringsblad had dus regt, toen het dien prins naar de Krim. deed reizen. Als een monument ter nagedachtenis van haar broeder, die te Atsjin den heldendood stierf, heeft mevrouw Moerinx-Schoenmaekers, te Brussel, in de St. Servaaskerk te Maastricht een prachtig kerkraam doen plaatsen, voorstellende tafereelen uit het leven van den H. Lambertus. Onder in het raam vindt men de wapens van Nederland en van het geslacht Moerinx, het naamcijfer van mevrouw Moerinx en deze inscriptie: sKerkraam geplaatst door vrouwe Marie Moerinx-Schoenmaekers, ter eere van St. Lambertus en ter nagedachtenis van haar geliefden broeder, den heer Lambert-Schoenmaekers, die den heldendood stierf voor het vaderland in den oorlog tegen Atsjin, den 26sten december 1873, in den ouderdom van 25 jaren. God hebbe zijn ziel." De Barneveldsche Courant van den 25en september bevat een advertentie, waarin dokter Beijen zijne diensten — bij mingegoeden — tegen contante betaling a -40 centen de dagvisite — aan huis, en a 25 centen voor consultatie ten zijne huize, — met bijlevering van de noodige geneesmiddelen daaronder begrepen, aanbeveelt. Dit heeft de concurrentie opgewekt, waardoor in dezelfde courant van den 2 october jl. dokter Viller deze advertentie liet plaatsen. «Dokter Viller, K. K. geheim hofarts — Bidder van 25 orden, lid van 99 geleerde genootschappen. 1) geeft bij dezen kennis dat hij van heden af de boeren, burgers en buitenlui, niet tot de gemeenteof diaconie-armen behoorende, behandelen zal tegen contante vooruitbetaling van 39 centen de dagvisite enz. met bijlevering van de noodige geneesmiddelen (Aqua Pompa), door een geëxamineerden boerenarbeider klaargemaakt,| daaronder begrepen. Doch dit is nog niet alles: Ieder patiënt, die zich aanmeldt, ontvangt gratis 1 doosje anijsdrop, Vj flesehje beste eau de cologne, 1 stuk zoethout om op te zuigen; maar let wel, nog daarenboven geef ik een verzegeld pakket, inhoudende: 1 pijp lak, 24 beste stalen pennen, 1 uitmuntend potlood, dat dubbel schrijft, en 1 memorandum of notitieboekje. Hoe is dit mogelijk, zult gij zeggen; maar luister, uw verbazing is nog niet iten eind. De eerste 100 patienten ontvangen nog een nieuw onopengesneden fraai boekwerk, getiteld : De geheimen uit een Harem, en wat nog alle tot dusverre gedane aanbiedingen onzer concurrenten overtreft, in iedere tien exemplaren van genoemd boekwerk is er één, waarin een bewijs ligt om gratis een kies getrokken te krijgen, terwijl den 9 anderen, die niets trokken, als cansolatieprijs gratis een lavement toegediend wordt." 1) De standplaats wordt niet opgegeven, kan die ook te Ursus in Campos zijn ? --- BEKENDMAKINGEN. Bargemeester en Wethouders der gemeente Arnhem, brengen ter openbare kennis, dat het 2de ■appletoir kohier der plaatselijke directe belasting IC or 1874, zooals dat door hen voorloopig is vastgesteld, ter voldoening aan art. '264 der geaeentewet, te rekenen van den 9den dezer, burende 14 dagen ter Secretarie- der gemeente, v^r een ieder ter lezing is nedergelegd. Arnhem, 8 October 1874. Burgemeester en Wethouders voornoemd, F. Pels Rijcken. De Secretaris, H. H. Vitringa. Burgemeester en Wethouders der gemeente irahem, brengen ter algemeens kennis, dat op heden , afgekondigd en ter gebruikelijke plaats aangeplakt het tarief van veergeld aan het veer over i IJssel te Westervoort, als de brug, ten gege Tan overmagt, is weggenomen, vastgesteld ir den Raad dezer gemeente den 29sten Augustus 1874; dat, bij 's Konings besluit van 20 September 1874, No. 10, concessie is verleend tot heffing van veergeld volgens bovengenoemd tarief voor ï tijd van 3 jaren, ingaande 1 Januarij 1875 dat het tarief in druk, tegen betaling der kosten, ter Secretarie algemeen verkrijgbaar is. Arnhem, 8 October 1874. Burge>neester en Wethouders voornoemd > F. Pels Rijcken. De Secretaris, H. H. Vitringa. --- PRIMAVERA. een paaschverhaal van Elise Polko. "Mich leitet Lieb' und heiszt mich dies beginnen." D ante's H el , tweede zang. Tte^n ^%bieri zelf gevoelde niets van die eselijke verandering; hij leefde niet meer in "»] ^' enwoor( hge, hjj droomde slechts van het Tan gelild 6 ; die hem zonder af■„J, s f>, rGet voor eeuwig had verlaten, en elk JL i ' ^ hij met haar doorleefd had, de ifde ^ esc ^^ e< ^ en i s van zl J n hartstogtelijke, reine Tri, , s * 01l d hem steeds in schitterende kleuren Za ,? ^ aar w eder, zijne Beatriee, te midden ' a ders s P ee lg eno °t en in den tuin haars W 6en ^ind van naauwelijks acht jaar, in Ijl a gskleed, met een rood lint in het haar; %te ^ t °°k z ze lf> een verlegen knaap, in de Zjj |j 0 S J aan ' hij voelde haar blik, haar glimlach, lit J 16 ® bloemen aan, hij nam het bouquet Jiyjd^'j . ®' ne handen — van dat oogenblik af beTtouiv r ' groeide tot een schoonejonkliefde v P tn 8 e U)k nam de innige, onsterfelijke ïan pi an ket dichterhart ook toe. Overal, ver oU te ? nCe ' ''Ü zl J n ernstige studiën te Padua e rhand ■ ^ ewoe ^ vait den oorlog, waar zijn dich0,e tal J' 00 moe dig het zwaard wist te hanteren, iojg jj.. °. haar beeld hem voor oogen, en be"j, m gloeijende stanzen haar bekoorlijk"Oot 7 „ " ' ;oen hg haar weêrzag, als de echtge| zi c ]j n edelen Simone di Barde, met wien '-'jfj aa y den wil haars vaders verbonden had, 'Jienen e ^aar majestueuze schoonheid een m mdruk op hem: k ^?l z un d zierlich wie ein Pfau, c an k und edel wie ein Reiher. | )ü flonde lokken hingen ongedwongen tj e j ^apen; op haar voorhoofd stond ernst ^alde S ^ ezen ; uit haar donkere oogen een strenge, doch teedere glans: Ba ^,^ ew °hnt Madonna's Angenlicht, w es ' Was sie anschaut, sich verklaret DÜij ■ s ' e geht, sich Jeder zu sich kehret, ^iets 68 ^ 8rZ er ^ e ^' zu ^ em s ^ e ^ schooner dan om haar te zien lagchen, met die lieve kuiltjes in de blozende wangen ; die blanke hals droeg zoo edel dit schoone hoofd; die welgevormde schouders, dat tengere figuur waren in alle opzigten zoo onberispelijk. Lelieblanke armen ei), handen kwamen uit de plooijen van het lichtblaauwe, met zilver omzoomde kleed te voorschijn, dat zij altijd bij voorkeur droeg. Kostbare ringen tooiden haar fijne vingers; kleine voetjes droegen haar rijzige gestalte. Er was letterlijk geen enkel gebrek aan die betooverende schoonheid te ontdekken, en nu, nu was haar levensgeest voor altijd uitgebluscht! Waarom moest hij zijn leven in dezen nacht van ellende nog voortslepen? De bron der dichtkunst scheen uitgeput, zijn muze had hem verlaten: Dante Allighieri wenschte te sterven. En daar buiten vierde de aarde het groote feest der opstanding; het was alsof juichende engelenkoren de lucht met hunne liederen vervulden ; de adem der lente bezielde al wat leefde; de gloed van een nieuw leven doorstroomde de geheele schepping. En op paaschmorgen liep de lijdende dichter weêr in zijne sombere cel heen en weder, na een bangen, slapeloozen nacht. Het licht der kaarsen wierp een matten schijn op zijn doodsbleek gelaat, met dien verwarden donkeren baard, op die gebroken gestalte. Uit de verre verte drongen klokketoonen door — hij kromp ineen van aandoening — dat waren de klokken van de Battisterio, die hem pijnlijk herinnerden aan den dag, waarop de geliefde Beatriee naar haar laatste, koude rustplaats werd gebragt. De smart overweldigde hem heviger dan ooit te voren; hij gal zich geheel en al over aan eijn vertwijfeling, tot hij onmagtig op de knieën neerzonk, en het gelaat met de handen bedekkende, den naam zijner Beatriee op een toon van wanhopige smart uitstiet. Op eens verschrikt hij door een zacht geritsel; een liefelijke bloemengeur waait hem toe, zóó rnagtig en onwederstaanbaar, dat hij het hoofd opheffen en de oogen openen moet. Was dat fantasie of werkehjkheid? Da&r, naast de tafel, stond in al den glans harer frissehe, schitterende schoonheid, Giovanna, de boezemvriendin der doode. Wel speelde er een droeve trek om dien vriendelijken mond, wel glinsterde er een traan in die groote oogen, wel waren die wangen met eene doodelijke bleekheid overtogen, maar toch straalde een glimlach van die rozenroode lippen hem toe. In haar handen hield zij een bouquet geurende voorjaarsbloemen, even als Beatriee, toen zij nog een kind was, den jongen Dante een had gegeven. En tusschen die heerlijke bloemen en bladeren stak een wit papier, met de woorden : »a rivedérci." iDaar gij de lente niet komt begroeten, komt zij tot u, om u te groeten," zeide zij op zachten toon. »Dante Allighieri, sta op, het is Beatriee, die u in de herleefde natuur daar buiten verwelkomt. Moet zij te vergeefs haar dichter zoeken ? Zij wacht u. Wilt gij haar zien?" Onwillekeurig stond cie zwaar beproefde man op, zijne oogen dwaalden in het rond, alles scheen hem een droom toe. Daar trok de kleine vrouwenhand de zwarte gordijn weg. Giovanni opende het venster, gouden lichtstralen stroomden de gevangenis des dichters binnen — een warme, versterkende voorjaarslucht gaf hem nieuwe krachten — boven zijn hoofd schitterde een bloem even schoon als het gewaad zijner beminde, en te midden van al die fonkelende stralen en kleuren klonk het plegtig klokkengelui der kerken van Florence. Klonken die toonen nu anders dan vroeger, zachter en troostrijker; riepen zij hem niet toe: »leef, bemin, en wees gelukkig?" «Waarom luiden zij heden zoo wonderlijk ?" vroeg Dante en zag op naar die schoone gestalte, die, als de verpersoonlijkte Lente, door de zon bestraald, voor hem stond: »Monna Vanna' ^ neen de bekoorlijke Primavera." »Zij luiden het feest der opstanding in, het is paaschzondag!" was het plegtige antwoord. »En Dante Allighieri zal ook opstaan! Gij zult niet langer lijden: dat is Beatrices wil en ook de mijne I" »Maar gij hebt ook om harentwil geleden," fluisterde de dichter als in een droom. Zijn blikken ontmoette die wonderschoone ^verraderlijke" oogen, en zijn uitgeteerde hand raakte het van levende gloeijende voorhoofd van het meisje aan. nJa, ik heb ook geleden," sprak nu Primavera ontroerd en blozend; smaar niet om Beatriee, — zij is in den hemel; ik leed om uwentwil, Dante Allighieri!" Op dien paaschzondag ontwaakte de groote dichterziel uit de zwarte duistérnis vin een woeste smart, — door de reddende hand eener vrouw werd hij aan het leven teruggegeven; — op dien paaschzondag dichtte hij de eerste verzen op den dood zijner Beatriee. Ja, Beatriee ging zu Himmels Zinnen In's Land der Engel — in des Friedens Reich Und weiiet dort, ihr Frauen, euch entrücket. Nicht starrer Frost entraffte sie von hinnen Auch Sonnengluth nicht, andern Frauen gleich; Die Milde that's, die uns an ihr entrücket Und die mit ihrer Demuth sich geschmücket, So dasz ihr Glanz durchdrang das Sterngefild, Vom ew'gen Gott mit Stauuen wahrgenommen. Als Gott darauf entglommen, Zu sich zu rufen solch ein Tugendbild, Liesz er empor sie von hienieden kommen, Erwagend, dasz dem armen Erdenleben Mit Unrecht solch' ein Kleinod hingegeben. » In een sonnet van Dante wordt Primavera herdacht, waarin hij, zonder 'haar naam te noemen, van een «schoon, bekoorlijk wezen" spreekt, dat hem «beluisterde, toen hij meende alleen te zijn met zijn smart en zijn God." Sie war so blasz und ihre Augen schwammen In Thranen — als ob sie mich geliebt! Dit is de eenige gouden keten, die ons op het spoor brengt dezer aantrekkelijke vrouw. Zij beminde hem —wie zou het nog betwijfelen? Van toen af wijdde zij haar leven aan den eenzame toe. Deze schitterende schoonheid verdween voor altijd van het woelig feesttooneel in Florence - om de teedere, geduldige troosteres en vriendin van den ongelukkigen dichter te zijn. Dit leven was ongetwijfeld kort, als het licht van een zonnestraal, — een schoon, edel offer aan de liefde. Gezegend de kleine hand, die den steen der smart van de ziel des dichters afwentelde: pluk op Paaschdag een bloemruiker ter herinnering aan de bekoorlijke «Primavera.' Einde. ---