Telegrammen. Parijs, 15 april. De Moniteur bevat het volgende. Gisteren heeft bij gelegenheid van het leggen van den eersten steen der kerk te Rambouillet de heer Baroche eene rede uitgesproken , waarin hij mededeelde , dat de wet tot aanleggen van buurtwegen in de volgende zitting zal worden ingediend. Daarbij heeft hij doen uitkomen dat dit plan, hetwelk de finantien van den staat en de gemeenten voor eenige jaren vorderde, niet zou kunnen worden uitgeroerd door het gouvernement in een tijd , waarin men niet zeker was van het behoud van den vrede, en de oorlog dreigend of zelfs waarschijnlijk was, --- Mengelwerk. Reisschetsen uit Amerika, door Friedrich Gerstäcker. XII. Daar de proviandwagens voorop moeten staan om eiken dag naarmate het werk vorderde vooruit te worden gebragt, werden van den constructietrein dc rails afgeworpen en naar voren getransporteerd , daar op kleine , a ge karren geloden en door een aan den regterkant aangespannen paard naar het einde der baan getrokken. Zoodra deze karren de bedoelde plaats bereikten, stond het paard, reeds aan dat werk gewoon, van zelf stil, daarna werden regts en links snel twee rails uitgeworpen cn in de reeds liggende spoorstaven vastgemaakt. Te gelijker tijd stond voorop een man met een maat, die hij tusschen beiden paste , en op hetzelfde oogenblik trok het paard ook weder de kar voort en twee nieuwe rails worden neergeworpen en vastgehecht, terwijl verscheidene werklieden achteraan stonden, deels oin*;de rails met de overal neêrgestrooide ijzeren spijkers vast te klinken, deels om voor de goede aansluiting der rails te zorgen. Men had werkelijk om vier spoorstaven te leggen en te bevestigen niet het derde gedeelte van den tijd noodig dien ik behoefde voor de weinige regels om het te beschrijven, en de tegenwoordigheid van generaal Sherman was oorzaak dat de werklieden alle krachten inspanden om hem eens te toonen wat zij doen konden. Daartoe was al het noodige voorbereid en de ondergrond geheel gereed. Binnen vijf minuten precies op het horloge af werden 700 voet spoorstaven afgeworpen, uitgelegd en vastgeklonken, hetgeen echter eene inspanning vorderde, die de werklieden zeker niet lang zouden volgehouden hebben. Het geheel maakte op mij een eigenaardigen of laat ik liever zeggen een grootschen indruk. Ginds in het westen lag de uitgestrekte, woeste step, zonder huis, zonder boom of struik , met geen enkel teeken van menschelijke vlijt of bedrijvigheid, het verblijf van buffel en antiloop. Meer dan duizend mijlen verder bespoelde de Stille zee het strand en met dat doel voor oogen, trots alle hinderpalen en gevaren, die er tusschen lagen, ondanks de woeste indiaansche horden die het werk bedreigden en ondanks gebrek aan water en hout, bragt de menschelijke energie en de vaste wil van een volk door deze wildernissen zijn ijzeren weg tot stand met geen anderen spoorslag bezield dan het enkele woord : voorwaarts ! En langs dat werk snelde het gevleugelde woord voorbij. De telegraafpalen verrezen te gelijk met den weg, dien men aanlegde, uit den grond. De draad volgde het spoor , en zoodra men een nieuw station gevestigd had , werd het, ofschoon het overigens zelfs de geringste gemakken miste, reeds van een telegraaftoestel voorzien , om de verafgelegen plaats in een oogenblik met het verre oosten , met de beschaving in eene vaste en snelle verbinding te brengen. De spoorweg brengt den Indiaan den doodsteek toe, want hij doorsnijdt zijne jagtgronden en verdrijft zijn wild, waarvan hij leeft en leven moet, doch wat vermogen alle woeste horden tegen den geest van vooruitgang — zij kunnen hem niet tegenhouden , hem ni:t eens een oogenblik in zijne vaart stuiten. — Arme Indianen ! het toekomstig geslacht zal nog wel in de geschiedboeken en romans van u en uw leven lezen, maar dan gaat de ploeg over uwe graven heen. Op korten afstand bevond zich een kamp der pawnees, die zich aan de blanken volkomen onderworpen hadden en voor een gedeelte reeds van uniformen voorzien waren ; gaarne zou ik hun een bezoek gebragt hebben, maar de tijd ontbrak mij daartoe. Onze locomotief, die meer dan drie mijlen bad moeten terugrijden om eene wisselplaats te bereiken en een trein, die ons achterop kwam , voorbij te laten , was teruggekeerd. Het sein werd gegeven; wij moesten weder „aan boord" zooals men hier overal op de stations zegt in plaats van het bij ons gebruikelijke woord „instappen", en weldra rigtte onze baan zich weder oostwaarts terug naar de Noord-Platte , waar den volgenden dag de groote raadsvergadering zou worden gehouden. Intusschen was bet reeds laat geworden ; wij bragten daarom den nacht door in het stadje Julesburg, dat zelfs reeds een photografisch atelier (eene glazen tent) bezat, en kwamen eindelijk des middags aan de NoordPlatte , waar wij de Indianen wel is waar nog niet aantroffen, doch van boden , die wij uitgezonden hadden , de bepaalde tijding ontvingen dat zij op weg waren en de verzamelplaats, zoo niet vóór zonsondergang, in elk geval niet veel later bereiken zouden. Ik maakte mij dien tijd ten nutte om het nabijgelegen, naauwelijks 300 schreden verwijderde kamp eener kleine, met de blanken bevriende bende Ogellala-Sioux te bezoeken. Itchonka (grootmuil) was hun opperhoofd , en zoo ik ooit in mijn leven een mensch gezien heb, die zijn naam in elk opzigt eer aandeed, dan was hij het zeker. Het kamp zelf bestond uit 17 tenten of wigwams, die er in de verte als spitse linnen tenten en geheel wit uitzagen. Slechts twee er van waren echter van deze stof vervaardigd, namelijk de woning van Itchonka en van den tolk , een Franschman uit Canada. De overigen bestonden uit gelooide en in de zon gebleekte buffelvellen, met stokken overeind gezet die er van bovei in het midden uitzagen als de bajonetten met in elkaar gestoken geweren M slechts een eirond , met een klep afgesloten gat tot ingang hadden, waardoor men moest heenkruipen als men zulk eene woning wilde binnentreden. Ik zou de laatste zijn , om te ontkennen dat er iets zeer romantisch in gelegen is zulk een indiaansch kamp te bezoeken. Ons allen liggen nog te zeer de romans van Cooper in het geheugen om de betoovering te vergeten, waarin hij het leven 'dcr Indianen heeft gehuld, of liever waarin onze phantasie hen, zelfs waar hij volkomen de waarheid schilderde, geplaatst heeft. Ik moet echter even gaaf toestemmen, dat vele zaken in de wereld hare bekoorlijkheid verliezen wanneer men ze van te nabij beziet. Ook het indiaansche leven is eene soort van decoratie -schilderij, en het smachtend verlangen er naar wordt volkomen bevredigd zoodra men eenigen tijd te midden der Indianen heeft doorgebragt. Wel is waar gevoelen de fransche kolonisten uit Canada zich in deze omgeving vrij wel te huis en verbinden zij zich dikwijls door liet huwelijk met de voornaamste familien, wier opperhoofden er met hunne blaauw, rood en geel geverwde geiigten vrij imposant uitzien; doch ieder die slechts eenigzins op beschaving aanspraak kan maken, walgt er van als hij de verregaande onreinheid ziet, waarin deze half verdierlijkte menschen zich bewegen. Zoodra ik het wigwams-kamp binnentrad, dat in een wijden kring gebouwd was, trof ik een paar geelbruine wijven aan, die zich van rundermilt, ingewanden en vet eeD ragout toebereidden, die iemand jaren langden trek naar vleesch zou benomen hebben. Het waren inderdaad een paar monsters, waarvan nooit eene getrouwe schilderij zou te leveren zijn, want het vuil, dat op hen en hunne vette kleederen kleefde, zou er op het doek toch weder romantiseh uitzien en nooit den indruk weêrgeven, dien de werkelijkheid terstond maken moet. Ook kwamen er jonge squaws naderbij en eene menigte kleine kinderen, maar geen van allen had zeker sedert maanden water of ooit in zijn leven zeep gezien, en het effect bleef bij allen juist gelijk. — En wat zag het er in hunne hutten uit, waar zij den afval der blanken, oude lompen en God weet welke vodden meer, opeengehoopt hadden ? Maar dat waren ook geene eigenlijk gezegde wilden meer, die, fier op hunne armoede, al wat zij noodig hadden, op hunne eigenaardige wijze zelf vervaardigden. In elk geval hadden zij van hunne vroegere rooftogten eene menigte voorwerpen in hunne woning gesleept, waarvan zij vroeger niet eens den naam kenden of het gebraik dat er van gemaakt kon worden. Daar stonden koffers en manteljassen ; de vrouwen bedienden zich bij het borduren met paarlen van kleine, goed bewerkte naikistjes, waarin zich naalden, scharen, garen, knoopen — en wat wisten zij van knoopen af! — en alle andere benoodigde artikelen bevonden. Ja, — ongeloofelijk , maar toch waar — zelfs eenige crinolines lagen opgerold tusschen de overige prullen, en de tolk verzekerde mij dat zij er nu en dan gebruik van maakten — o, als men dat eens zien kon! Maar zij doen dat slechts ver buiten in de prairie, waar hun de cactusplanten zeker wel eenigzins hinderlijk zullen zijn. Dames echter laten zich niet door kleine hinderpalen afschrikken , wanneer het de toepassing eener nieuwe mode geldt. --- Familiebericht Advertentlen. Bevallen van eene Dochter Vrouwe M. van MANEN—HIDDINGH. Arnhem , 13 April 1868. Heden overleed zacht en kalm mijnen innig geliefde Echtgenoot JOIiANNES STEPHANUS KAMPS, na tijdig voorzien te zijn geweest van de Heilige Sacramenten der Stervenden, in den ouderdom van bijna 75 jaren, waarvan ik ruim 45 jaren door een gelukkigen echt met hem vereenigd was. Diep betreurd door mij, mijne Kinderen en Behuwd Kinderen. Arnhem , Wed. J. S. KAMPS, 13 April 1868. geb. Niersen. Heden overleed te Botterdam mijn Broeder de Heer J. HYMANS. JACOBUS HÏMANS. Arnhem , 13 April 1868. --- Advertentie BURGEMEESTER en WETHOUDERS der GEMEENTE AKNHEM geven bij deze kennis , dat, van den 30sten April tot cnmet den 29sten mei 1868 , ter inzage der belanghebbenden op de secretarie der gemeente zullen zijn nedergelegd : Staten houdende wijzigingen of veranderingen in de LEGGERS A. en B van de wegen, voetpaden, straten, enz. der gemeente Arnhem. Arnhem , den 15 April 1868. Burgemeester en Wethouders voornoemd, V an PALLANDT. De Secretaris, H. H. VITRINGA. Tectoocstelliog van Red. Rij verheid en Kunst, TE HOUDEN TE ARNHEM 1868. De Commissie zal op Zaturdag, 25 April, des namiddags ten 2 ure, in eene der lokalen der Doorloopende Tentoonstelling te Arnhem , verpachten : Het regt van verkoop van SIGAREN, TABAK, SNUIE enz. in Musis Sacrum, van 1 Mei tot en met 31 October 1868. De voorwaarden van verpachting liggen in genoemd lokaal, Bakkerstraat Arnhem , ter lezing. --- Ten overstaan van den Notaris VAN Ten overstaan van den Notaris VAN ECK, te Arnhem, zal men op Maandag, den 20sten April 1868, des namiddags ten een ure, in het Koffijhuis de Harmonie aldaar, bij inzet en 14 dagen later, op Maandag den 4den Mei, ter zelfder uur en plaats, bij toeslag in het openbaar verkoopen : 1. Den BOUWHOF , gelegen op den Byland te Lobith , bewoond door ANTON VERHOEVEN, bestaande in HUIS , SCHUUR, VARKENSCHOT met ERVE, TUIN, BOOMGAARD-, BOUW- en WEILANDEN, te zamen groot 17 Bunders, 19 Roeden, 80 Ellen. 2. Een Perceel BOUWLAND , genaamd de Vlijt bij den Lindenboom, gelegen als boven , groot 6 Bunders , 3 Roeden , 60 Ellen. 3. Een Perceel UITERWAARD , genaamd de Osseweide, gelegen als boven, aan de Oude Waal, groot. 7 Bunders, 1 Roeden, 80 Ellen. Deze drie Perceelen zullen ook in Massa worden geveild , en zijn in huur bij ANTON VERHOEVEN tot lo. Mei 1872, voor ƒ 1400 'sjaars. De helft der kooppenningen kan tegen 4% pCt. 'sjaars in bet goed gevestigd blijven. Aanwijzing zal worden gedaan door den bewoner VERHOEVEN, terwijl nadere inlichtingen zijn te bekomen ten Kantore van de Notarissen VAN ECK te Arnhem en VAN EVERDINGEN te Terborg. Brieven franco. ---