Ingezonden. Mijnheer de Redacteur ! In het bijvoegsel van de Arnhemsche Courant van heden komt een schrijven voor van eenen zich noemenden Veritas, tegen een vroeger ingezonden stuk van mij. Daarin wordt mij verweten, dat ik de House's en Hughestoestellen op ééne lijn plaats en ik zou geschreven hebben, dat de typen-telegrafen de snelst werkende zijn. Nu staat er in mijn ingezonden stuk, dat er drie klassen van druktclegrafen zijn; dat het toestel Hughes behoort tot de klasse der snelst werkenden, die ook tevens de klasse der minst volkometien is. Wanneer men daaruit nu leest, dat ik beide genoemde toestellen op ééne lijn plaats en bovendien, dat de (dus alle) druktelegrafen de snelst werkende zijn, dan blijft er immers niets anders over, dan dat de zich noemende Veritas nog niet kan lezen of dat hij niet wil lezen, wat er staat. Bovendien rekent bij het mij tot eene groote zonde, dat ik heb durven zeggen, dat wij bij deze uitvinding het neusje van den zalm niet gehad hebben , wij , die van de kleinere staten de eerste geweest zijn welke Hughes-toestel hebben ingevoerd ; wij die na het groote Turkije bovenaan staan! Wat een eer voor Nederland, zelfs achter Turkije te komen 1 Wat een leugen van mij, tc durven beweren, dat wij het neusje ran den zalm niet gehad hebben. Naar deze beide opmerkingen kan men het artikel beoordeelen. Maar het lust mij niet langer te strijden tegen een onbekende. Ofschoon hij beweert, dat de naam er niets toe doet, moet ik toch gul bekennen, dat, volgens mijne misschien bekrompen denkbeelden, geen man van eer het masker der anonymiteit te baat moet nemen in den strijd tegen een ongemaskerde. Wil Veritas een eerlijken strijd met gelijke wapens, naam tegenover naam, dien vrees ik niet; alle verdere anonyme aanmerkingen van zijne zijde laat ik onbeantwoord. Met de plaatsing hiervan zult gij ten hoogste verpligten Uw. Dw. Dienaar, G. A. VORSTEKMAN VAN OlJTEN. Aardenburg , 4 mei 1868. --- Een ingezeten, gedachtig aan de bedenkingen van X. Een ingezeten, gedachtig aan de bedenkingen van X. over een wreedaardig verstoren van „nuttige vogels' vraagt of de jongens, die de zangvogeltjes van waranda's en gevels verdrijven, voor de Singelbewoners geene ergere bezoeking zijn dan het uitroeijen van kraaijennesten ? Naauwelijks mag zich de bewoner in de komst van het liefelijk gevogelte verblijden, of zijn huis wordt beklommen- wat hij des daags hun poogt te beletten, weten de straatjongens in den laten avond te bedrijven. „Hij heeft beide de ouwe,' zoo hoorde de bewoner kortelings 's avonds voor zijne deur juichen, en ontdekte boven op een der zonneblinden den verdelger; maar te laat! De schendige hand wierp het nestje op het trottoir. Wie moet te keer gaan dat de stores beklouterd worden en men zelfs bij zijn ontwaken moet zien dat de brutaliteit" tot de tweede verdieping met een ladder gekomen is? Een Singel-bewoner. ---