Binnenland. ARNHEM, 23 April. Het Journal dts Débats bevat thans het vroeger aangekondigde vervolg over de „hollandsche kwestie"', gelijk dit blad onze verhouding tot Pruissen en Frankrijk noemt. Het herinnert aan hetgeen het in zijn eerste artikel gezegd heeft over de plannen van Pruissen ten opzigte van ons vaderland, en hoe ons gouvernement met trees voor de verwezenlijking daarvan vervuld was. Als een gevolg van die bezorgdheid noemt de schrijver de aanneming door de tweede kamer van de verhoogde begrootingen van marine en oorlog, die hij met den naam van reorganisatie onzer zee- en landmagt bestempelt en waarvan hij de strekking overdrijft. Onder anderen zou door onze vertegenwoordiging zijn goedgekeurd de aanbouw van twaalf stoomkorvetten, tien pantserschepen en veertien monitors. De conclusie evenwel die hij er • uit afleidt is juist: Nederland zou de uiterste middelen aanwenden om zich te verdedigen. Die plannen van Pruissen zouden evenwel ook niet in den geest vallen van Frankrijk, Engeland en Belgie. Van Frankrijk niet, omdat dan Duitschland, dat nu reeds over eene lengte van 400 mijlen de grenzen van Frankrijk vormt, dan nog uitgestrekter grenslijn zou bekomen, terwijl het nu door Belgie en Nederland op een afstand gehouden wordt. Wat Belgie betreft, niettegenstaande zijne onzijdigheid gewaarborgd is, zou zijn onafhankelijkheid, ja zelfs zijn bestaan, toch in hooge mate gevaar loopen, wanneer het gelegen was tusschen twee op elkander naijverige groote mogendheden. Engeland zou evenmin genoegen nemen met die nieuwe uitbreiding van Duitschland onder leiding van Pruissen. Het zou niet onverschillig kunnen blijven bij het ontstaan van eene zeemogendheid welker mededinging met den tijd al te magtig zou kunnen worden, wanneer Duitschland eene vloot bezat door matrozen als de hollandsche bemand , Toorts zeehavens als Rotterdam en Amsterdam en koloniën zoo als Nederland nu in elk werelddeel heeft en die het verstandig (?) en tot zijn voordeel bestuurt. Bovendien bestaan er oude banden tusschen Engeland en Nederland. Holland heeft Groot-Brittannie onberekenbare diensten bewezen , die dit nog niet vergeten heeft, en het weet dat het in gevaarlijke omstandigheden steeds een trouwen bondgenoot aan Nederland zou hebben. Engeland is dan ook niet werkeloos gebleven , zoodra het vernam wat men in Nederland duchtte. Correspondenten van het J. d. D. te Berlijn meenen te weten, dat dat vertoogen , wel is waar zeer vriendschappelijk , maar toch krachtige vertoogen, bij het pruissisch kabinet in naam van het engelsche gedaan zijn ; en dat door dit gouvernement gevraagd is wat het te denken had van Je geruchten in Nederland in omloop; daarbij gaf het te kennen dat het zijne goedkeuring niet zou kunnen geven aan de plannen die men den graaf von Bisinarck toeschrijft en dat, zoo men deze ten uitvoer wilde rengen , het zich daartegen volstrekt zou moeten verzetten. „Deze interpellatie," zoo schreef men uit Berlijn aan et fransche blad, „heeft hier eenige verwondering gewekt, „ofschoon zij zeer wellevend en niet in het minst krengend was gesteld, en zij die belast waren haar te doen, „zich op zeer hoffelijke wijze van hun pligt kweten, en „geen oogenblik in strijd waren met den geest van verzoening en de gevoelens van wederzijdsche vriendschap, •.die men te Londen en te Parijs aan den dag legt. „i)eze houding heeft hare vruchten gedragen : zij heeft „den beer von Bisinarck in de gelegenheid gesteld op „zijne beurt zich gematigd en verzoenend te toonen; „met nadruk uit te komen voor zijne opregte begeerte, „dat de vrede in Europa gehandhaafd bleef en te verklaren, dat zoo de vrede wierd verstoord, hij daarvan e sc huld noch de oorzaak zou zijn. Yon Bismarck „aeeft gezegd , dat Pruissen, dat Duitschland behoefte „ eelt aan vrede, en hij heeft om zijn denkbeeld trefuit te drukken, zich bediend van een dier ilderachtige beelden , die hij gaarne gebruikt.... » 'J zeide, „wanneer iemand een goeden maaltijd heeft " "S eda «n en verzadigd is, dan houdt hij zich uitsluitend » „met zijne digestie bezig. In dien toestand verkeert " "| i Ulss en- Het heeft een overvloedigen maaltijd gebruikt; " "vf," 106 . 1 d-ifn verteren en dit is geene zaak van een oogen» » uk. Niet éénjaar, niet twee of drie zullen daarvoor vol» >> oende zijn ; tien jaar misschien zelfs niet, en Pruissen •>» an er niet aan denken iets te ondernemen voor dat de »..«gestie volbragt is."" Maar het blijkt niet dat de 'd^ r V ° n ^' smarc ^ a H e vermoedens heeft gelogenstraft "? le men omtrent hem met betrekking tot Holland 'j^ e , gekoesterd; noch dat hij de stappen ontkend \ e ' ky nioet gedaan hebben, bij het nederlandsch m^ Ve 7 neme ^t, om het te overtuigen, dat zijn belang " fc ebragt zich bij Noordduitschland aan te sluiten en „om zijne denkbeelden ingang te doen vinden. Naar „hetgeen men verneemt van personen die goed inge „licht kunnen zijn , zou von Bismarck zich hebben be „paald om elk denkbeeeld van dwang van zich af te „weren , verklarende, dat hij zich niet tot het neder „landsch gouvernement gewend had of zou willen wen„den dan met een beroep op het gezonde praktische „verstand van de Nederlanders, op hun helder inzigt „in hunne eigene belangen, en dat Pruissen van den „tijd den uitslag verwachtte, dien het voor onmisbaar „hield. De heer von Bismarck schijnt getracht te heb„ben zich te verontschuldigen met te zeggen, dat hij „niet de eenige in Europa was, die de vereeniging van „Nederland en Duitschland voor eene zaak van beider „belang hield; dat hij sedert vijf jaren aan talrijke „zamenkomsten had deelgenomen, waar dit denkbeeld „was besproken, ook buiten Duitschtland ; dat het overal „was behandeld, te Weenen en te Sint Petersburg, „zelfs te Parijs en te Londen ; dat hij zich overtuigd hield, „dat men er te Compiègne over gedacht had tijdens „het bezoek des konings ; dat hij evenwel aan de waarheid „verschuldigd was te erkennen dat toen men in Frankrijk „over deze zaak gesproken had, men nooit had nagelaten om aan deze mogenheid eene uitbreiding toe „te kennen, die gelijk stond met de uitbreiding van „Duitschland door eene inlijving van Nederland; dat „deze toekenning hem altijd billijk was toegeschenen , „en dat hij meer dan eens de gelegenheid gehad heeft „om zijne overtuiging uit te spreken dat eenmaal Belgie „zich met Frankrijk vereenigen zal om dezelfde redenen, „die voor de vereeniging van Nederland met Duitschland „gelden, hetgeen aan Frankrijk eene ongeveer voldoende „vergoeding geven zou, welke men des noods'zou kunnen „aanvullen door eene verdeeling in der minne tusschen „de beide mogendheden van de hollandsche kolomen. „De heer von Bismarck moet niet gezegd hebben dat „het tusschen Frankrijk en Pruissen tot eenige beslis„sing is gekomen , zelfs niet, dat men het ooit eens is „geworden omtrent het lot van Belgie en Nederland, „maar hij moet hebben doen doorstralen , dat de overeenstemming ten aanzien van dit plan, in zijn oog „altijd zeer gewenscht, om zoo te zeggen voorbereid „en kort daarna van weerszijden vastgesteld was , zoodat „het denkbeeld gemakkelijk kon worden toegepast, wan„neer het geschikte oogenblik was aangebroken. „Hoe dit wezen moge , men verzekert dat de stap, „waarvan hier sprake is, reeds zijne uitwerking heeft ge„had, dat de pressie door Pruissen op Nederland uitge„oefend reeds heeft opgehouden en niet vernieuwd zalwor„den; dat de groote zaak op dit oogenblik en waarschijnlijk „voor vrij langen tijd is ingesluimerd, en dat alleen te „beslissen blijft de geheel speciale luxemburgsche zaak , „waaraan niemand zooveel gewigt hecht, dat zij de oor„zaak van een oorlog zou kunnen zijn." De schrij ver in het •/. d. D. , voor wien zich wederom de secretaris der redactie verantwoordelijk stelt, vestigt op drie punten van deze correspondentie de aandacht. Vooreerst, dat het pruissisch gouvernement niet denkt aan een oorlog, dat het behoefte heeft aan vrede, wat ook bevestigd wordt door de troonrede des konings. In de tweede plaats op de verandering die er in de plannen van Pruissen tegenover Nederland heeft plaats gegrepen , zoodat, wat dan ook de reden van die verandering zij, Nederland niet meer dezelfde gronden heeft om. voor Pruissen beducht te zijn. Eindelijk dat nog slechts ééne moeijelijkheid overblijft, die welke ontstaan is uit de bewering van Pruissen — waaraan die mogendheid intusschen niet meer vasthoudt — dat het regt heeft eene bezetting in Luxemburg te leggen. Men verzekert ons , zegt het fransch blad, dat men het middel heeft gevonden om deze zaak tot een einde te brengen. De koning groothertog zou zijne souvereiniteit over het landje behouden , zooals die hem is gegeven ; het groothertogdom zou onzijdig worden verklaard zoo als Belgie en men zou de vesting sloopen. Die oplossing zou zonder nadeel voor Frankrijk zijn ; niemand zou zich hebben te beklagen, ook Pruissen niet, hetwelk eene vesting zou zien sloopen, die het toch niet bewaren kan. Deze oplossing zou waarschijnlijk door Pruissen worden aangenomen en sommigen ' meenen zelfs te weten, dat de heer von Bismarck haar verlangt, hetzij hij ze billijk acht, hetzij omdat hij van den last gaarne ontslagen wilde zijn en waaraan hij niet meer zou willen denken, omdat hij alle vrijheid wenscht te hebben, om te voltooijen wat hij ondernomen heeft. Aan het slot van zijn artikel komt echter de schrijver terug op hetgeen de correspondent gezegd heeft, dat de hollandsche kwestie slechts is ingesluimerd, en om nu voor altijd het ontwaken er van te voorkomen, wil hij, dat men een stap verder ga en Luxemburg tegen vergoeding toevoege aan Belgie, waartoe het in 1830 wenschte te behooren, en dat Nederland en Belgie onzijdige mogendheden werden verklaard, waarvan de onzijdigheid gewaarborgd wierd door Frankrijk en Engeland. Daarin ziet de schrijver een krachtigen waarborg voor den vrede van Europa. Omtrent den stand der onderhandelingen over de luxemburgsche aangelegenheid zijn de berigten zeer onzeker en in onderlingen strijd. Slechts dit blijkt er uit, dat men het nog niet eens is en er niet veel uitzigt bestaat, dat men het spoedig eens zal worden. Een telegram uit Berlijn beweert, dat in de houding van Italië tegenover Pruissen geene verandering zal worden gebragt door de wijziging van ministerie, terwijl er met drie woorden wordt bijgevoegd, dat Rusland de zijde van Pruissen houdt. Eergisteren liep het gerucht dat Luxemburg aan Belgie zou worden afgestaan en Frankrijk daarvoor een belgische strook gronds in de plaats zou erlangen, met welke schikking zich ook Pruissen zou hebben vereenigd. Dit berigt wordt thans van officiele zijde voor ten eenemale ongegrond verklaard. Een berigtgever |te Parijs, schrijft omtrent den stand der onderhandelingen , dat den 19den de engelsche regering aan haar gezant te Berlijn, hare zienswijze heeft medegedeeld ten opzigte der verbindbaarheid van de verdragen van 1839 , van welke nota tevens kennis is gegeven aan het fransche gouvernement. Die zienswijze zou zeer radikaal zijn en op den voorgrond stellen : de ontruiming der vesting door het pruissische garnizoen en het toekennen van het souvereine regt aan den groothertog. Ook Oostenrijk moet zijne meening hebben medegedeeld. De heer von Beust neemt het oude russische plan over en wel de ontruiming van Luxemburg door Pruissen, maar wil tevens den afstand van het land aan Belgie, hetwelk dan de grensstreek ten zuiden van Namen met de vestingen en steden Marienburg, Philippeville, Bouillon en Montmédy aan Frankrijk zou afstaan. De eerste indruk , dien dit plan op den keizer maakte, zou niet zeer gunstig zijn geweest, maar de heei Rouher moet hem daarvoor gewonnen hebben, door te betoogen, dat dit slechts een voorloopig plan was. Het schijnt, dat deze nota's van de beide genoemde kabinetten aanleiding hebben gegeven, tot het gerucht, dat eene schikking was getroffen , ten gevolge waarvan de parijsche beurs onmiddelijk gestegen is. Ondanks alle beweringen, dat Frankrijk niet aandringt op het bezit van Luxemburg gaat de fransche onafhankelijke pers toch voort met dat bezit als zeer gewenscht voor te stellen en de begeerte der Franschen naar deze uitbreiding van grondgebied aan te wakkeren. Zoo heeft nu de Presse een harer mederedacteurs naar het groothertogdom gezonden, die in last schijnt te hebben om het als een land van belofte te schilderen , waarvan de bewoners, zoo als zij zeiven het zouden uitdrukken krijgsgevangenen zijn van de Pruissen. Over de vesting is hij vol geestdrift en hij vermeldt er bij: alle volken, die haar bezeten hebben , Bourgondiërs en Spanjaards, Oostenrijkers en Franschen en Pruissen hebben in Luxemburg vestingwerk naast vestingwerk opgerigt, zoodat zij in de geschiedenis den naam gekregen heeft van onoverwinnelijk, wat evenwel niet verhinderd heeft, dat zij den 4den junij 1684 en den lOden junij 1795 door de Franschen genomen werd. Europa en inzonderheid ook Frankrijk is zoo geheel vervuld met de luxemburgsche aangelegenheden, dat. men geheel en al blind schijnt voor een anderen toestand , die zich hoe langer hoe sterker openbaart: de vernieuwde strijd namelijk tusschen arbeid en kapitaal, die zich nu wel is waar nog in de phase van lijdelijkheid vertoont, maar, wanneer het gebrek er zich mede moeit, al ligt een heftiger karakter kan aannemen. Totnogtoe weigeren de arbeiders slechts om tegen het loon te arbeiden , dat hun door de patroons wordt toegelegd; zij houden den strijd nog uit gesteund door den geldelijken bijstand van elders, maar werdt deze onvoldoende dan is het te vreezen dat de arbeiders tot heviger middelen hunne toevlugt zullen nemen dan tot de eenvoudige weigering om te werken. Te Parijs vooral is de toestand der maatschappij daardoor zeer ernstig geworden. Het TJtreclitsch Dagblad spreekt nogmaals zijne afkeuring uit over het besluit der kamer, betreffende de vermindering van het aantal generaals, en deelt naar aanleiding daarvan mede hoe in 1772 , bij de geboorte van prins Willem, 22 luit.-gen. en 39 gen.-majoors werden benoemd. Het argument van het Utrechtsch Dagblad zou alles afdoende zijn, indien het nu had laten volgen hoe Nederland zijn behoud of zijne toenemende welvaart aan die 22 luit.-generaals en 39 gen.-majoors, met hunne vroeger benoemde mede-officieren, te danken had, of hoe het leger door die reusachtige promotie in kracht heeft gewonnen en zich met roem beladen heeft. Met verlangen zien wij alsnog dit betoog te gemoet. Z. M. heeft benoemd t;t s'^innlopziencr in het tweede schooldistrict van Overijssel mr. A. van Naamen van Eemnes te Zwolle; tot burgem. der gvm. Arnemuiden jhr. mr. J. W. M. Schorer, om deze betrekking gelijktijdig te bekleeden met die van burgem. der gem. Nieuw en Sint Joosland ; tot plaatsverv. kantonr. te Tilburg S. J. Hosang, ontv. der reg. en dom. aldaar; — aan C. van Kemenade, op zijn verzoek, eervol ontslag verleend als notaris te Beek en Donk , en voorts benoemd tot notarissen binnen het arr. Eindhoven: ter standplaats de gern. Oiemert, M. G. van Kemenade, kand.-not. te Beek en Donk , en ter standplaats de gem. Helmond, A. Dijklioff, kand.-not. en gem.-secret te Helvoirt, met bepaling dat een en ander zal ingaan met 1 mei 1867 en dat de door het eervol ontslag van C. van Kemenade opengevallen notarisplaats te Beek en Donk zal blijven onvervuld. Z. M. heeft den luit ter zee 1ste kl. G. W. C. Westenberg op zijn verzoek, eervol uit de zeedienst ontslagen, met vergunning tot het blijven dragen der uniform overeenkomstig de daaromtrent bestaande voorschriften, en de luits. ter zee 2de kl. jhr. C. H. O. van Heemskerck van Beest en J. F. van Kervel bevorderd tot luit. ter zee 1ste klasse. Het stoomschip Bengal , medebrengende de mails van Oost-Indie met berigten tot den 15den maart uit Batavia en China, is den 17den dezer te Suez aangekomen. De tentoonstelling te Parijs is in menig opzigt voorwaar eene zeldzame leerschool voor den industrieel en voor den in zijn vak ook kundigen werkman voorzeker niet minder. Bijeen te zien in kort bestek wat door fabriekanten van alle landen is zamengebragt, is eene wel zeldzame gelegenheid, om bruikbare en bij uitnemendheid praktische kennis op te doen en den smaak te oefenen tevens. Geen wonder dan ook, dat behalve de toebereidselen, die vele meergegoeden maken voor een bezoek van genoemde tentoonstelling, er ook belangstellenden worden gevonden in de ontwikkeling der nijverheid , die de middelen willen beramen, er toe leidende, om bekwame en die onderscheiding waardige werklieden, voor rekening van anderen naar Parijs te zenden. Wij juichen het toe, dat het bestuur van het te dezer stede gevestigde departement der nederlandsehe maatschappij van nijverheid ook in dien zin de handen aan het werk slaat, en eene openbare zamenkomst heeft uitgeschreven, die volgens achterstaande advertentie morgen (woensdag) avond zal plaats hebben. Zal echter die poging om tot het doel te geraken, eenigen kans van welslagen hebben , dan is het bepaald noodzakelijk , dat belanghebbenden en belangstellenden in de nijverheid, die vrije zamenkomst gaan bijwonen. Wij wenschen van onze zijde dan ook daartoe wie het «angaat te hebben opgewekt en voor zooveel noodig aangespoord. * Met ingenomenheid namen wij kennis van de circulaire der heeren Sterk, Maijen en Groh waarbij zij een abonnement openstellen voor zomerconcerten, op voorwaarden , die zeer aannemelijk zijn om hunne vrijgevigheid en billijkheid, vooral wanneer wij in aanmerking nemen de aanzienlijke kosten , verbonden aan het hier doen optreden van vreemde muziekkorpsen. En rijst onwillekeurig de vraag op , hoe zullen die concerten zijn zamengesteld ? dan beseffen wij te gelijkertijd de onmogelijkheid om dit nu reeds te bepalen , en stellen wij het volste vertrouwen in de antecedenten der ondernemers , die in hunne circulaire verwijzen naar de door hun ondernomen zomer-concerten in 1865 , toen zij door het engageren van de Guides van Brussel de grenadiers van 's Hage, het park-Orchest van Stumpff en dat van het paleis voor Volksvlijt, Arnhems Ingezetenen een uitstekend kunstgenot deden smaken. Wij hopen dan ook van harte en vertrouwen ten volste, dat de uitslag van die poging der ondernemers hunne verwachting zal overtreffen , en hen in staat moge stellen, ons weder voortreffelijke Concerten ten gehoore te brengen, niet alleen ter veraangenaming van de Ingezetenen van Arnhem en omstreken, maar ook van de vele vreemdelingen die des zomers onze schoone oorden bezoeken , en die bij de genietingen der natuur, toch ongaarne die der kunst missen, zoo als in den voorgaanden zomer het geval was, en ook waarschijnlijk nu weder zijn zou , wanneer de heeren Sterk , c. s. door ongenoegzame deelneming moesten afzien van hun plan, dat wij om meer dan eene reden aanbevelen in de deelneming van allen, wien de bloei van Arnhem, ook op het gebied der kunst, inderdaad ter harte gaat. Een goed en blijkbaar wel doordacht plan is waard om goed en wèl te slagen. Frilul. Weyringer wordt door ongesteldheid belet aan hare toezegging te voldoen, om zich op het concert van den heer Schliebner te doen hooren. In hare plaats zal thans fraul. Otto optreden; daar deze echter den lsteu mei op een concert te Parijs wordt verwacht, heeft de heer Schliebner zijn concert moeten vervroegen : het zal thans aanstaanden donderdag plaats hebben. De werkzaamheden aan de aardebaan van Kuilenburg naar Zalt-Bommel, zoo ook die aan de spoorwegbrug te Zalt-Bommel staan alsnog, ten gevolge van den hoogen stand der rivieren , stil. Intusschen zal de arbeid te Tuil, tot verbreeding der rivier de Waal, boven en beneden die stad, op heden weder een aanvang nemen. * Men berigt ons, dat de volgende bepalingen zijn vastgesteld, betreffende het bezorgen der goederen, aan de stations te Antwerpen. „Het station Place- Verte is voortaan uitsluitend bestemd , voor goederen die moeten worden vervoerd, door den Belgischen Staats-Spoorweg." „Het station Bassin strekt voor goederen, die onmiddelijk in schepen moeten worden geladen , en transit moeten veiïoe«i (.orden, of wel voor het entrepot zijn bestemd." „Het station Borgerhout is bestemd voor die goederen, die niet in bovengenoemde termen vallen." De vrachtbrieven, die de goederen vergezellen, zullen duidelijk het bepaald station moeten aangeven. Wij vestigen de aandacht van den handel op deze veranderingen, daar hunne goederen bij verkeerde bezorging, noodwendig vertragingen ondervinden, en bovendien door reëxpéditie kosten van het eene station naar het andere, zullen worden bezwaard. De Staatscourant bevat de opgave van de zamenstelling der commissien tot examinering van hen, [die een acte van bekwaamheid voor het middelbaar onderwijs verlangen. De commissien zullen hare vergadering houden te 's Gravenhage. Door den commissaris des konings in de provincie Zuidholland is eene cirkulaire gerigt aan de burgemeesters in dat gewest, waarin onder anderen voorkomt: „De heer minister van binnenlandsche zaken draagt mij op, om de burgemeesters der gemeenten binnen de lijn van afsluiting ',aan te schrijven, om onverwijld de noodige maatregelen te nemen en ten spoedigste alle aangetaste koppels vee te Jdoon afmaken, met inachtneming der bestaande wettelijke voorschriften. De afmaking en begraving moet overal op den 30sten April e.k. zijn afgeloopen. De kosten van begraving en — ingeval van verbranding — die van de benoodigde brandstof en de petroleum of koolteer, waarmede de te verbranden voorwerpen worden overgoten , kunnen aan het rijk in rekening worden gebragt. „Bij de afmaking en begraving is spoedig handelen hoofdzaak. Tijdverlies worde streng vermeden. Ook hier geldt de regel „tijd is geld" voor alle bij de veeziekte betrokken partijen. Met de afmaking en begraving moet geregeld worden voortgegaan zoo dikwijls zich op nieuw gevallen voordoen. „De runderen, die als hersteld gemerkt en werkelijk hersteld zijn, moeten gespaard worden. Vertoonen zij nog eenig ziekteverschijnsel, dan moeten zij worden onteigend en afgemaakt. Bij de afmaking moet de verspreiding Tan het bloed der runderen zoo veel mogelijk worden vermeden. Strenge bewaking der grafkuilen is eerste pligt. „Waar de gemeentekas niet toereikend is, om de ter zake te doene voorschotten te dekken en mij dit wordt aangetoond, zal ik op de eerste aanvrage terstond de noodige middelen beschikbaar stellen. Te 's Hage hebben zich van de 1125 leden der herv. gem., die gestemd hebben , 859 vóór het kieseollegie en slechts 266 voor het behoud van de bestaande orde van zaken verklaard. De invoering van het synodaal reglement is te Gorin chem aangenomen met 297 tegen 39 stemmen * Zaturdag den 20sten had te Utrecht in het gebouwvoor Kunsten en Wetenschappen de uitgeschreven vergadering plaats van de leeraren aan de nederlandsehe burgerscholen. Ongeveer 120 hunner waren uit vele oorden des lands bijeengekomen. De werkzaamheden , die door den heer Framjois, directeur van de hoogere burgerschool te Botterdam, geleid werden bestonden ditmaal alleen in het vaststellen van een reglement. waarvan een concept aan ieder was toegezonden, welks zamenstelling toont dat het aan bekwame handen was toevertrouwd, daar het zonder belangrijke wijzigingen met algemeene stemmen werd aangenomen. Eene wijziging evenwel, die algemeen veel genoegen gaf, was^het voorstel om terug te komen op een denkbeeld, op eene vroegere vergadering te Botterdam opgevat, en aan te nemen dat ook de hoogleeraren en leeraren van de polytechnische school te Delft, leden der vereeniging kunnen zijn. Te regt toch begrepen de bijeengekomen onderwijzers, dat eene gezamentlijke bespreking van de belangen van het middelbaar onderwijs met hen , wier werkkring hen uit den aard der zaak, aan het hoofd daarvan doet staan, natuurlijk heilzaam op het onderwijs zelf moet terug werken en dat de vereeniging veel van haar karakter en hare nuttige schikking zoude verliezen wanneer die gewenschte zamenwerking door eene verkeerde bepaling had blijven ontbreken. Afgestemd werden daarentegen een paar, overigens goed ondersteunde , voorstellen om den leeraren van het voorloopig hooger onderwijs en zelfs allen , die in het middelbaar onderwijs in het algemeen en in zijn ruimsten zin wezenlijk belang stellen insgelijks de gelegenheid te geven om leden der vereeniging te worden , zoodat men haar dan ook den naam gegeven heeft van „vereeniging van leeraren voor inrichtingen van middelbaar onderwijs terwijl bepaald werd, dat de drie heeren inspecteurs regtens als eereleden beschouwd zullen worden. Ter bespreking van de belangen van het onderwijs werd verder bepaald, dat op de jaarlijksche algemeene vergadering , op den laatsten zaturdag der maand augustus te houden , de leden zich zullen verdeelen in vijf hoofdafdeelingen , te weten : lo. Wis-, werktuig- en natuurkunde en teekenen. 2o. Scheikunde , natuurlijke geschiedenis , warenkennis , landbouw en gymnastiek. 3o. Staatswetenschappen en boekhouden, handelswetenschappen. 4o. Letterkundige wetenschappen. 5o. Geschiedenis en aardrijkskunde. In de keuze van een bestuur kon de vergadering niet slagen daar de heeren, welke het concept reglement ontworpen en het voorloopig bestuur gevormd hadden , ondanks hun verzoek om niet in aanmerking te komen, evenwel de meeste stemmen op zich vereenigden , zoodat men zich, daar ook de haarlemsche directeur wegens zeer gegronde redenen zich "verpligt gevoelde voor de eer der benoeming als voorzitter te bedanken, gereedelijk vereenigde met een voorstel om deze benoeming tot de eerstvolgende algemeene vergadering in au heet water of heete damp geleid wordt. Deze behati t ling kan gemakkelijk verbonden worden met de rt ' warming, die het caoutchouc voor het vulcanisee' moet ondergaan. Op deze wijze vervaardigt Bourne ^ „elastieke afschutsels," ( flexible diaphragmas) die wijn-, biervaten enz. gelegd worden, om den scha lijken invloed der lucht op de vloeistoffen te ' zonder de drukking van de lucht te beletten. Men zoo naar believen gedeelten der vloeistoffen uit de ^ ten aftappen, zonder dat de lucht tot de overige dee kan toetreden. Op deze wijze zijn wijn- en bier va prng 5 12 nwanden in gebruik geweest, zonder dat 'f c terugbleven vloeistof in het minst bedorven was q j e tentoonstelling te Dublin verkregen deze „DiaPW»" ce ™ W'»"»" 11 - KI*. J.,r„ ---