BENOEMINGEN, enz. Z. M. heeft aan mr. P. B. H. M. Swart. eervol ontslag verleend als regter -plaatsv. in de arr -regtb. te Maastricht. — Z. M. heeft benoemd tot subst.griff. bij de arr.-regtb. te Gorinehem mr. J. R. 'H. vau Schaik, tbans griff. bij het kantong. te Ridderkerk. — Z. M. heeft met 15 aug. benoemd tot griff. bij het kantonger. te Purmereud mr. J. Boldingh Gz. , adv. te Hoorn. — Z. M. heeft met 15 aug. benoemd tot griff. bij het kantong. te Zevenaar, mr. A. T. 11. G. baron van Lamsweerde, adv. te Nijmegen. — Z. M. heeft benoemd tot notaris biunen het arr. Goes, ter standplaats de gemeente Sas van Gent, i). W. Coninck Westenberg, kand.-notaris te Aardenburg. — Z. M. heeft aan W. Collard eerv. ontslag verleend als notaris te Baarn en benoemd tot not. binnen het arr. Amersfoort, ter standplaats de gem. Soest, S. Cambier van Nooten, kand.-not. te Lopik. — Z. M. Leeft benoemd tot notaris binnen het arr. Dordrecht, ter standplaats de gem. Poortugaal, H. Dujfjes, kand.-not. te Naaldwijk. — Z. M. heeft lot burg. der gem. Nieuwe Schans benoemd H. Mulder; — tot bewaarder der hypotheken van het kadaster en der scheepsbewijzen te Eindhoven, S.W. Middelkoop, thans ontv&nge- der registratie en domeinen te Druten. Bij Koninklijk besluit zijn de 1ste luits. R. A. T. Wijgersma, van het wapen der inf., en J. C. Gaillard, van bet wapen der artill, die van het leger hier te lande ■rterden gedetacheerd bij het leger in Ned.-Indie, in hun rang overgeplaatst, eerstgenoemde bij hüt wapen der inf. en katstgeinelde bij dat der art. van het leger in Oost Indie. --- Bij deze Courant behoort een Bijvoegsel. ARNHEM, 5 AUGUSTUS. dra er eene landsbetrekking wordt aangeu ziet men van alle zijden sollicitanten opda- Do betrekking van minister is misschien de • e waarvoor de kandidt ten schaarscher zjjn, orns wel geheel schijnen te ontbreken. Dit is W01 minder het gevolg van zelfkennis en het É»rL ^ m en niet voor die taak is berekend, of iat zij te aanzienlek is, dan wel dat zij geen vast^ gen0 eg oplevert. Eene enkele maal moge IQ ie opmerking hooren, dat deze of gene gelijk ^ g Mn minister te worden, omdat hij dan de iwue verantwoordelijkheid van dien post op zich /Jura nemen, in don regel geeft men hem gelijk, ondat «tegenwoordig" het ministerschap zoo on„fc er is; pas treedt men op, of men wordt feder door een votum van de Kamer gedwongen te freden. Het groote voordeel nu van de strekkingen is, dat zij »zoo vast zjjn." Men ft geen risico; men ontvangt elk® drie maanden zijn traktement en als men niet meer mede of door eenigen maatregel van bestuur it, pensioen of wachtgeld. Jeeft men echter eenmaal zijne pluats aan de Éraif verworven, dan begint men langzamerd te ondervinden , dat wel is waar het voeaer geregelde tijden wordt uitgedeeld, maar dat hoeveelheid alles behalve voldoende is. Dan it iet streven naar verhooging en promotie > at in het leger der ambtenaren dient ieder ' avancement; en heeft men eenmaal eene re positie en eene zekere jaarwedde verkredan rusten velen niet vóór zjj gehuwd en n van gezinnen zijn. Dit getuigt voor den leljjken zin van ons volk , waarvan de rustige, zijn geregelden arbeid verrigtende amblar eene vrij juiste type is. Maar met net lelijk worden de uitgaven hooger en de Staat daarmede geen rekening en verhoogt de inaten niet naarmate van de behoeften. Nadat te jaren lang pogingen werden aangewend om inkomsten te doen verbeteren, heeft eindelijk Begering tot eene percentsgewijze verhooging fltan. De ambtenaren bij de Departementen Algemeen Bestuur worden thans een weinig |er bezoldigd, evenwel niet zóó hoog, of na Pilige jaren zal van die ^lotsverbetering", gelijk ■ ia tanselarij-stijl heet, door hen niets meer 60 gevoeld. ! ambtenaren der Departementen van Aleen bestuur zijn nog de minst bevoorreg""t. Zij genieten ook, naar verhouding van ,ot i min Lu jaarwedden, inkomsten, die van het puen Tan andere ambtenaren worden geheven, 1 den titel van leges-gelden. (1) Ook bij de Hciale griffien en gemeentesecretarien bestaan 'onden die leges-gelden, maar uit den aard £ ^dragen zij daar minder. Het centrum administratief bestuur geniet het grootste ln ^ 8ze gelden, die geheel noodeloos zjjn, 'enerlei waarde er tegenover staat. Zij u 't den zak der ingezetenen in dien der we lke door den Staat voor hun arbeid worden. Is die belooning te gering, de 'erhoogo haar, maar niet door toepassing _ 00 üenstelsel. Voor elke benoeming, voor sti 9W ? Z ' n ® ee ner aanneming, voor een aantal «schikkingen wordt door den Staat leges, e ' en ' n iet ten behoeve van de Staatskas, e ^ en voordeele van het algemeen zou maar uitsluitend ten behoeve van zijne ren ' ^°® ver men bij de toepassing van het S^t moge daaruit blijken, dat dezer dagen l^tbu ® Uns ^'8 e beschikking op het verzoek f2 - r ^ emees t 01 ' om een verlof van zes weken, dit m re ^ en ' n ? werd gebragt voor leges, er , ei ^P° or za l> bij het verleenen van een b'voe' u.' , Waar ' oe commissaris des Konings 1 R ' t ' eveneens een bedrag voor worden geheven. Die twee a drie |) Oi «ef tenai iel, n° ^ges-gelden en emolumenten 1 ■ ieith een zeer belangrijk artikel, Ct h de Arnh *™che: Mn d ezes jaars. Courant van 25 gulden zal den burgemeester, welke misschien eenige we*en buiten ; 's lands gaat doorbrengen, niet verarmen en evenmin zal het legesgeld betaald door den aannemer bg eene aanbesteding dezen een merkbaar verlies berokkenen, terwijl, bij eene benoeming, de benoemde zonder morren enkele guldens zich korten laat; maar het stelsel van fooijen, hier van gedwongen fooijen, is verkeerd, en in dit geval onbillijk tevens. Die 'eges toch komen niet ten bate van alle ambtenaren, maar van eenige kategorien van begunstigden , die als leges-trekkende ambtenaren worden betiteld. Het aandeel wordt hun echter niet in zijn geheel uitgekeerd, maar een gedeelte wordt er afgehouden, en dit wordt bewaard als pensioen voor hunne weduwen of minderjarige kinderen. Dit pensioen misgunnen wg aan de nagelaten betrekkingen van ambtenaaen niet: menige weduwe leeft er bjjna geheel van; maar waarom dit voorregt toegekend aan enkele klassen van ambtenaren ? Erkent de Staat, dat het noodig is, niet slechts aan ambtenaren die ongeschikt zjjn geworden voor hun werkkring pensioen uit te keeren, maar ook aan hunne weduwen, hetzelfde argument geldt voor de weduwen van alle ambtenaren; deze verkeeren na den dood van den kostwinner in denzelfden benarden toestand. En is de Staat van oordeel, dat niet de schatkist, maar afgedwongen giften van particulieren in dat pensioen moeten voorzien, dezelfde redenen van billgkheid, zoo die bestaan , kunnen aangevoerd worden om ze aan andere ambtenaars weduwen mit te keeren. Het Gouvernement hinkt op twee gedachten: voor den een erkent het de wenscheljjkheid van een weduwen-pensioen en administreert dit zelfs voor hem; den ander laat het zelf voor zjjne na te laten betrekkingen zorgen; voor den een heft het eene willekeurige belasting tot dat doel, voor den ander is die bron van inkomst niet toegankeljjk. Gaat het Rjjk, met betrekking tot de weduwenpensioenen, niet naar denzelfden maatstaf te werk, ten opzigte der pensioenen van de ambtenaren zeiven volgt het eveneens een weg, die den toets der regtvaardigheid niet doorstaan kan. Alle ambtenaren moeten tot het pensioenfonds bjjdragen. Gedurende de vjjf eerste jaren moeten zjj een vjjfde van hunne jaarwedde laten staan, en daarna twee percent van de jaarwedde; elke bezoldiging en elke verhooging gaat dus feitelijk eerst een jaar |later in, om dat de volle som van die verhooging in vier jaren moet worden gestort. Tegenover dat offer staat het vooruitzigt om, wanneer men korter of langer' in dienst is geweest, een pensioen te ontvangen. Regt op dat pensioen geeft het geenszins, slechts aanspraak. Sterven de ambtenaren vóór zij hun pensioen trokken, het gestorte geld bljjft in het fonds. Bekomen zjj hun eervol ontslag, het gestorte geld wordt hun niet teruggegeven. Dienen zij vele jaren, dan genieten zij gedurende den korten lerenstjjd, die hun nog overbljjft, misschien zelfs de helft niet van hunne bijdragen met de oploopende rente. Het pensioenfonds is dan ook een zeer rjjk fonds geworden, veel rijker dan voor de bestemming er van noodig is. Jaarlijks wordt het groeter, en toch bljjft hetzelfde onbillijke stelsel gehandhaafd. Die toestand heeft reeds tot vele aanmerkingen en klagten aanleiding gegeven. Meestal waren zjj slechts individueel. Thans echter hebben de ambtenaren in£alle deelen des lands zich vereenigd om gezamenljjk te protesteren tegen het stelsel en dringen zjj er op aan , dat de bevoorregting der leges-trekkende ambtenaren ophoude, en allen die in burgerlijke betrekkingen den Staat dienen in denzelfden gunstigen toestand worden gebragt: dat ook hunne weduwen en minderjarige kinderen in het genot van pensioen worden gesteld. Zjj verlangen de verandering van het pensioenfonds in een pensioen- en weduwenfonds. Adressen aan de Regering en de Staten-Generaal zjjn ingediend, en daar de deelneming nagenoeg eenparig is en elk ambtenaar zjjne relatien heeft, mogen zjj verwachten, dat deze poging tot lotsverbetering, w.it zjj inderdaad wezen zou, tot het gewenschte doel zal leiden. Billijkheid en regtvaardigheid pleiten er voor en de finantiele bezwaren, die er zich tegen mogten verzetten, zjjn niet van overwegend belang. De Staat is zeker niet verpligt om voor de ambtenaars-weduwen te zorgen, maar nu hjj dit stelsel ten opzigte der leges-trekkende ambtenaren heeft laten varen, vordert de billgkheid, dat hg anderen in dat voordeel dee deelen. Het eenige argument, dat tegen de beweging der ambtenaren ware aan te voeren, zou zjjn, dat zjj, hunne betrekking aannemende, wisten onder welke voorwaarde die hun gegeven werd; maar nu die voorwaarden aanzienljjk beter kunnen zjjn, zonder belangrijk nadeel vcor den Staat, mag dit geen motief wezen om aan den bil— ljjken wensch niet toe te geven. Meent de Staat dit niet te mogen doen, hij make dan de positie volkomen zuiver, keere het pensioenfonds aan de regthebbenden uit en late voortaan de ambtenaren zelvem voor hun pensioen zorgen. Dit voordeel zullen dezen er dan althans bjj kunnen hebben, dat, zoo zjj zeiven er niet van kunnen genieten, hunne nagelaten betrekkingen in het bezit van het geld komen, hetwelk zjj niet in het fonds behoefden te storten. Het stelsel van pensioneren geeft aan de Regering zeker eenig gemak: hjj, dien zjj genoodzaakt is te ontslaan, wordt door dit ontslag niet broodeloos. Maar zoo het voor den man, die zijne betrekking verliest, wegens ouderdom , gebreken, of niet zelden door eigen schuld, hard is broodeloos te zijn , even hard en nog harder is het voor eene vrouw, om door den dood van haar man alle middelen van bestaan te verliezen. Men moge zeer wjjsgeerig zeggen , dat het niet in de magt van mensehen is dien harden toestand te keeren, het efiect is toch volkomen hetzelfde, of een koninklgk besluit tot ontslag of de dood het traktement doet ophouden. Uit medeljjden, voor het zeer zeldzame geval dat een ambtenaar, eervol altijd naar het heet, van zijne betrekking ontheven wordt, behoeft dus het stelsel niet behouden te blijven. Maar als medeljjden een der grondslagen voor het stelsel van pensioneren uitmaakt, men bljjve dan aan dien grondslag getrouw en make van het pensioenfonds een weduwefonds tevens. --- Binnenland. ARNHEM, 5 Augustus. In het Wageningsch Weekblad protesteert'de heer de Savornin Lohman tegen de coalitie tusschen clericalen en anti-revolutionairen, door welke coalitie zjjn kandidatuur voor de Tweede Kamer werd gesteund. Indien hjj daarvan kennis had gedragen , hij zou zich hebben teruggetrokken , want door zoodanige coalitie werden de roomschkatholieken misleid. Zjjn protest is gerigt tegen het W. W., waarin zjj wordt vermeld. Het W. ontkent nu, dat het daarvan gesproken heeft en beweert, dat zoowel de heer de Savornin Lohman als de Arnhemsche Courant, naar aanleiding van welker opmerking deze zjjn protest schreef, het verkeerd heeft begrepen. Het haalt daarop nogmaals zijn woorden aan. O. a. leest men daarin: »wjj zjjn daardoor (door op te treden als politieke partij) vaak in eene verkeerde positie gekomen, men steunde mannen met wie wij toch maar zeer ten deele konden meegaan, terwjjl we daarentegen hen van ons vervreemdden, die ons in andere opzigten genegen waren. Vooral daaraan is het te wijten dat we, hoezeer ten onregte, bjj de clericalen werden ingedeeld, en 't is den liberalen maar al te wel gelukt om in de schatting van een groot deel van het publiek ons met onze felste tegenstanders, de ultramontanen, te vereenzelvigen." , Nu vragen wjj: wie kan het W. W. anders bedoelen dan de clericalen, als zjj spreekt van mannen, met wie de anti-revolutionairen toch maar zeer ten deele méégaan, en die gesteld worden tegenover hen, die hen in andere opzigten genegen zjjn? De liberalen gaan niet ten deele met de antirevolutionairen mede; de conservativen? maar dezen zouden dan gesteld zjjn tegenover hen, die den anti-revolutionairen in andere opzigt6n genegen zijn, en hieronder zouden dus de liberalen moeten wordon verstaan. Ook die zin is aan de woorden niet te hechten. De steun werd verleend, volgens de eigen bekentenis van het W. W., aan de clericalen, en omgekeerd steunden do clericalen de rnti-revolutionairen. Nu moge het W. W. volhouden, datditgeene coalitie was, omdat er geen geschreven contract bestond, feitelijk bestond die coalitie wel. Op de kandidatuur van den heer de Savornin Lohman en diens geschriften, welke bjj die kandidatuur besproken werden, komen wjj niet terug. Wjj nemen slechts acte van zjjne eigene verklaring: dat die geschriften »niet zeer geschikt zjjn »om (hem) bij (zjjne) roomsch-katholieke landgesnootèn bjjzonder populair te maken." Surinaamsche Tentoonstelling van Landbouw, Veeteelt, Nijverheid en Kunst te Paramaribo. Met verwjjzing naar Lb.-C. 12 (feuilleton en advertentie) kan alsnog het volgende naar aanleiding van ontvangen brieven en gedrukte stukken worden berigt. De tentoonstelling zal in october a.s. plaats hebben. Er zal voor inzendingen uit ons land gelegenheid zijn door bemiddeling der heeren van Tubergen en Daam, cargadoors te Amsterdam, om goederen van daar naar Paramaribo te verzenden, begin september. De commissie te Paramaribo zou gaarne ontvangen verzamelingen van in Nederland groejjende gewassen, die de inlanders niet kennen. Werktuigen zon zjj voorts verlangen ingezonden te zien, en daaronder naar men mjj mededeelde de volgende: 1. Baggermachine voor stoom van een paar paardenkracht en een voor handgebruik ter uitmoddering van trenzen van 12 voet breedte, zoo mogelijk met werktuig om den modder op een afstand van minstens 10 voet op den kant te werpen. (Moeten gemakkelijk te vervoeren zijn.) Dito, dito, voor kleine trenzen of greppels van 2 & 2^'j voet breedte. 2. Tuinpompen met pijpen, en gieters van de laatste constructie. 3. Werktuigen om boomen te snoejjen en om vruchten te plukken. 4. Ploegen van eenvoudige zamenstelling voor de klei, schoppen, hakken, schoffels, modderlepels, vorken, houwers door ieder arbeider hier gebruikt. 5. Delfwerktuigen, hand- en kruiwagens van hout en gegalvaniseerd jjzer, karren, tuigen voor trekdieren van sterk doch eenvoudig maaksel. 6. Grasmaaiwerktuigen, ook voor perken. 7. Werktuigen om noten te kraken, zooals de awara, maripa, enz. 8. Persmachines voor katoenen andere zaden, ook voor li«smetjes-sap. 9. Werktuigen tot bereiding van vezels (tot touw, enz.) 10. Volledig stel voor de melkerjj. 11. Schaapscheerders. 12. Roeken en ander veevoer. 13. Kunstmeststoffen (van Ville enz.) 14. Een transplanter, om [boomen te verpoten zooals Witte, de leidsche Hortulanus, in Sempervirens beschreef. 15. Maïs-ontkorrelaars. 16. Pikhouweelen en dergeljjken voor de gouddelverjj. 17. Draineerbuizen, ook geschikt voor loozing-kokers. 18. IJzerdraad, enz. enz. De commissie verzond voorts eene, trouwens uit den aard der zaak vooral op Suriname betrekking hebbende, nljjst van voorwerpen die onder meerderen ter inzending geschikt zjjn", terwjjl ik heden eenige jinvullingsljjsten" ontvangen heb. Ook ontving ik «programma's." Op franco aanvrage zend ik gaarne van de »invullingsljjst" franco exemplaren toe aan de mjj (duidelijk 8. v. p.) opgegeven adressen. Van de »lijst" en het »programma" kan ik slechts een exemplaar ter lezing zenden (in de hoop het per keerende post terug te ontvangen), daar bjjna al wat ik daarvan ontving, reeds aan belanghebbenden verzonden is. Men vergunne mjj van harte te wenschon, dat het Moederland bljjken van belangstelling geve op deze eerste surinaamsche tentoonstelling. Ook houde ik mjj nog aanbevolen voor deelneming a, f 5 in het waarborgfonds, daar alle koste* der tentoonstelling uit particuliere middelen en hulp van belangstellenden moeten bestreden worden. Vooral de geldersche landbouwers, de leden der Geldersche Maatschappij van Landbouw, zullen hunnen zóó geachten oud-voorzitter, president der surinaamsche expositie, wel niet vergeten en hem naar vermogen steunen. Maar ook de zoo groote en vertakte Hollandsche Maatschappjj van Landbouw kan ligt wat doen, om ginds een blijk van belangstelling en waardering te geven. Vooral zorge men er voor, dat van al wat men zenden wil aan de commissie door middel der invullingslijsten tijdig opgave geschiede. 31 juljj '76. De Corr. voor Nederland, Dr. L. Mulder. ---