BENOEMINGEN, enz. Bij Kon. besluit is de heer mr. W. A. A. J. baron Schimmelpenninck van der Oije, comm. bij het dep. van Buitenl. Zaken, benoemd tot referend. bij dat dep ; terwijl de heer mr. J. H. Hora Siccama , tot dusver attaché bij het ned. corps diplomatique, benoemd is tot adj.-comm. bij gemeld dep. Bij Kon. besluit is aan mr. G. A. S Huygens, op zijn daartoe gedaan verzoek, eervol ontslag verleend als plaatsvervangend kantonregter te Gouda, en aan mr. J. F. d'Aumerie, op zijn daartoe gedaan verzoek, eervol als plaatsvervangend kantonregter te Waalwijk. Bij besluit heeft Z. M. goedgevonden bij het wapen der art. te benoemen tot kapt. van de 3de kl. (naar ouderdom van rang): bij den staf van het wapen den lsten luit. A. L. W. Seyffardt, van dien staf, werkzaam bij de kon. mil. akademie ; bij het reg. rijdende art. den lsten luit. A. Kool, van den gen. staf. Bij het natuurkundig examen te Utrecht is nog toegelaten de heer G. H. Schlencker, militair student in de geneeskunde. --- Buitenland. De verkiezingen in Frankrijk. De verkiezingen voor de Nationale Vergadering zijn zeer in het voordeel der republikeinen uitgevallen. Te Parijs hebben zij nog het minste succes gehad, of liever, hebben zij het grootst échec geleden; het schijnt, dat Parijs altijd tegenover Frankrijk staan moet. Maar hot is ook zijne eigene schuld. Terwijl de conservativen ééne lijst van kandidaten hadden, waarmede de verschillende rigtingen van die partij zich hadden vereenigd, bestonden er van de republikeinen twee of drie, en zelfs nog eene lijst van ultra-radicalen. Geen enkele der kandidaten, die uitsluitend door de Republikemsche Vereeniging der Pers was voorgesteld, is gekozen. Acht van degenen welke door de Parijsche Vereeniging van monarchalen en clercialen waren voorgedragen, hebben de meerderheid gekregen; van de dertien overigen behooren er acht tot de Parijsche Unie en vijf tot de radicalen. Onder deze is ook Gambetta. De meeste stemmen vereenigde Wolowski op zich. Wat de departementen betreft, in het departement der Somme is René Goblet en generaal Faidherbe gekozen. Te Marseille Gambetta en Laurier; in de Cher generaal Chabaud Latour, voormalig adjudant van den hertog van Orleans, en Duvergier de Hauranne, die tot de partij van Thiers behoort. De republikeinsche kandidaten waren Deroucoux en Girault, een molenaar met veel gezond verstand, die echter wegens zijne maatschappelijke positie nog al te lijden had van zijne medeafgevaardigden. In. Seine-et-Oise zijn de vijf liberale kandidaten gekozen , tegenover vijf bonapartisten. Dit was wel te verwachten, want vroeger werden uit dit district afgevaardigd : Thiers, Leon Say, Ernest Picard, Gambetta en Jules Favre. Niet overal hebben de imperialisten schipbreuk geleden. In Dordogne is tot lid gekozen de oudminister van Finantien en lid van den geheimen raad, Magne. Voorts is gekozen Soubeyran, onder-directeur van de Maatschappij van grondkrediet in Vienne, welke plaats vacant was, daar de heer Thiers voor het departement der Seine had geopteerd. Tegenover hem stond generaal Ladmirault, die alleen verklaard had tot de conservative partij te behooren. Rouher is zoowel in Beneden-Charente als in de Gironde gevallen , in laatstgenoemd departement met het hoofd der arcadiers, Jérome David. Het gouvernement heeft eene zeer groote meerderheid gekregen, en uit de fransche beurs is dan ook gebleken, dat de verkiezingen bijzonder gunstig zijn uitgevallen. Zij hebben de verwachting verre overtroffen. Op de volgende kandidaten is in de hoofdstad het daarnevens staande aantal stemmen uitgebragt, als : Wolowski 122,000 , A. André 111,000, Pernolet 109,000, Louvet 104,000, Dietz-Monin 100,000, de Pressensé 98,000, Paul Morin 97,000, Denormandie 96,000 , Corbon 95,000 , Gambetta 94,000, de Ploeuc 93,000, Cissey 91,000, Kettner 90,000, Krantz 90,000, Ed. Laboulaye 89,000, Leon Lefébure 85,000, Sibert 81,000, Pichat 81,000, Drouin 80,000, A. Moreau 78,000, Breslay 78,000, Bonvalet 76,000, de Flavigny 74,000, Pierrard 73,000 , d'Haussenville 71,000 , Freppel 69,000. Fransche berigten. Naar de Standard meldt, verlangt de Regering van Versailles, dat de nog door de Duitschers bezette parijsche forten en 3 departementen ontruimd worden; Bismarck weigert echter, ten deze eene bepaalde belofte te doen. Volgens hetzelfde blad verklaart de familie van Rochefort voor onwaar het berigt in den Siècle, dat hij waanzinnig zou zijn geworden , en verzekert zij, dat hij kalm en met vertrouwen zijn verhoor voor den regter afwacht. Volgens Paris-Journal luidt de akte van beschuldiging van Rochefort aldus: 1°. opzetting tot haat tusschen burgers onderling; 2°. opruijing tot burgeroorlog en plundering; 3°. opneming van valsche berigten en valsche dépêches in een hem toebehoorend blad; dus valschheid in openbare en private geschriften en medepligtigheid daaraan, en 4°. medepligtigheid aan moord, door aansporing tot arrestatie en executie der grijzelaars. De koning van Italië te Home. In een telegram uit Rome 1 julij aan de Times wordt het volgende gemeld: De ministers van Binnenlandsche en Buitenlandsche Zaken, van Finantien, van Openbare Werken, van Marine en de heer Defalco zijn hier aangekomen , en hebben hunne respective ministerien betrokken. De vertegenwoordigers van Portugal, Griekenland , Brazilië, Zwitserland en Beijeren arriveerden dezen morgen en werden ontvangen door den minister van Buitenlandsche Zaken. De andere leden van het corps diplomatique zullen morgen of overmorgen komen. De Gazzetta Ufficiale van het koningrijk Italië verscheen des avonds te Rome en kondigde aan, dat verscheidene diplomaten van Florence zijn aangekomen. De stad heeft een feestelijk aanzien; er arriveerden vele italiaansche toeristen, afgevaardigden, syndici en nationale garden. Den 3den julij heeft de koning eene revue gehouden over de nationale garde uit Romo en d© provinciën. Ook bij deze gelegenheid werd de koning algemeen met geestdrift toegejuicht. Dit is de tweede maal in de laatste tien jaren , dat Italië naar Rome op weg gaat om daar zijne regering over te brengen. Zonder de geweldige gebeurtenissen van 19 julij des vorigen jaars zou dit niet op zoo kalme wijze kunnen geschieden, of liever, het zou in het geheel niet kunnen geschieden. Nu echter de koning zelf met zijne regering de verantwoordelijkheid op zich neemt voor deze daad en zijne schepen achter zich verbrandt, kan dit er slechts toe bijdragen om aan het volk grooter vertrouwen op zich zelf te geven en de banden te versterken ^ die het aan het huis van Savoge verbindt. _ Victor Emmanuel heeft officieel afscheid ge; nomen van zijne tijdelijke residentie Florence,, waar het afscheid van de zijde der burgerij zeer hartelijk was. Ook in de steden , die hij paseerde , werd hij met geestdrift begroet en, 5 lük de telegraaf reeds mededeelde , de bevolïJcr van Rome bewijst dat zij hoog is ingenomen met des konings komst. Dat hij in Rome u komen gelijk een dief in den nacht, zooz ? s (je ultramontaansche partij beweerde, is door jje wijze , waarop hij door allen werd begroet, te n eenenmale weêrlegd. jjij werd bovendien vergezeld en gevolgd door j 6 o-ezanten der buitenlandsche mogendheden, d e allen de plegtigheden en feesten bijwoonden, it ^ezonderd de fransche gezant, die verlof had gevraagd en de stad verlaten had. Sommigen gillen "hierin een voorteeken zien van eene aanstaande interventie van Frankrijk, maar hoogst waarschijnlijk heeft men slechts te denken aan verlegenheid van Thiers , die de eene partij en de andere wil ontzien. Nu de verkiezingen zijn uitgevallen in republikeinschen geest, bestaat 00 D zulk eene interventie geen uitzigt meer. j|en spreekt bovendien van een verdrag tussehen Italië en Pruissen, en in dat geval kan er van eenige poging tot herstel van het wereldlijk gezag des pausen in de eerste jaren geen sprake zijn. De ministeriele krisis in Spanje. Een schrijven uit Madrid van 27 junij zegt: jKoning Amedeus heeft nu voor de eerste maal met eene kabinetskrisis te doen, en hg handelt daarin geheel overeenkomstig het constitutionele beginsel. Toen het ministerie zijn gezamenlijk ontslag op grond van innerlijke oneenigheid aanbood, weigerde hij het aan te nemen, en wel om reden, dat het ministerie het vertrouwen van de Volksvertegenwoordiging nog bezat, evenzeer als dat van de Kroon; dat hem a)thans niets bekend was waaruit bleek dat de meerderheid der wetgevende Kamers tegen het kabinet gestemd was. »Men herinnert zich nog levendig, hoe het onder de Regering van koningin Isabella toeging: hofkabalen, kuiperijen, persoonlijke neigingen of grillen der souvereine waren het toen schier altijd, waardoor elke kabinetskrisis bewerkt en beslist werd; zoo zag men toen dikwerf den gunsteling van den dag eensklaps aan het hoofd des bewinds plaatsen, en het parlementaire regeringstelsel gansch ontaarden. Gelukkig dat onze jeugdige koning beter weet wat den constitutionelen souverein betaamt." Blijkens de berigten uit Madrid van 28 junij zou het ministerie zonder eenige verandering in stand blijven. De Senaat, van de Regering ophelderingen omtrent de afgeloopen kabinetskrisis ontvangen hebbende, besloot met 68 tegen 20 stemmen, te verklaren, dat hij bij vernieuwing zijn vertrouwen aan het ministerie schonk. Den 28sten junij, twee dagen voor het einde van het dienstjaar, was bij de Kamer van Afgevaardigden te Madrid eindelijk de discussie over de staatsbegrooting voor het nieuwe dienstjaar aangevangen. In de spaansche Kamer is het voorstel gedaan om de belasting op de rente der binnenlandsche schuld te verhoogen en de rente der in het buitenland geplaatste schuld met een vierde te verminderen. Dat voorstel heeft echter geen kans om te worden aangenomen ; het zou gelijk staan met een staatsbankroet. Een waardig besluit. In het Eng. Lagerhuis kwam de aankoop van de kroon en de kelk van Abuna, te Magdala gevonden, ter sprake. Lord North stelde voor die voor rekening des lands te koopen. De minister van Finantiën echter meende, dat men deze voorwerpen te nauwernood als een prijs op den vijand gemaakt beschouwen kon, daar zij niet verdedigd waren. Sir Strafford Northcote kwam daartegen op, terwijl de heer Henley oordeelde, dat de zaak veel op kerkroof geleek. Gladstone keurde af,: 1°. dat de soldaten de genoemde voorwerpen meegenomen hadden; 2°. dat het britsche museum ze had aangenomen; 3°. dat het vorige ministerie daaaromtrent geen beslissing genomen had. Hij stelde voor, dat de kroon en de kelk door de Regering gekocht zouden worden, om ze aan Abjssinië terug te geven. Dit werd aangenomen. ---