Oorlogsberigten. Uit de heden ontvangen telegrammen wordt het meer en meer duidelijk, dat de krijgsbewegingen aan de zwitsersche grenzen voor het oogenblik van het uiterste belang zijn voor de strijdende partijen. Met het oog op de groote gebeurtenissen, die daar worden verwacht, heeft de zwitsersche Regering de grensbezetting aanmerkelijk versterkt, en is het kommandement van het duitsche leger in het oosten in andere handen gegeven. Generaal von Manteuffel, de kommandant der le duitsche armee, is benoemd tot bevelhebber van »het leger der Vogezen gelijk het thans heet, en dat ook reeds een gansch anderen omvang heeft gekregen dan do legerafdeelingen, die tot nu toe door von W erder werden aangevoerd. Von Werdeis leger bestond , gelijk men zich herinnert, uit het 14de duitsche legerkorps en de badensche divisie. Deze troepen zijn thans versterkt, vooreerst door bet 7de legerkorps , onder von Zastrow , dat na den val van Metz belast werd met het bezetten dezer vesting, het transport der krijgsgevangenen en het belegeren der noordelijke vestingen. Sedert de kapitulatie van Thionville, Montmédy en Mézières en na de krijgsgevangenen reeds lang in veiligheid zijn gebragt, kon dit legerkorps worden gebruikt om meer zuidwaarts op te rukken en de communicatie te vormen tusschen de legers van Frederik Karei op. von Werder. De berigton van schermutselingen bij Auxerre, Nuits-sur-Armanijon en. laatstelijk ook bij Sémur bewezen, dat deze troepen op de plaats hunner bestemming waren aangekomen en de departementen Yonne en Cöte-d'or bezet hielden in de rigting Auxerre-Dijon. Zij vormden dus den duitschen regtervleugel, terwijl von Werder in de rigting Vesoul-Montbéliard den linkervleugel uitmaakt en de belegeraars van Belfort dekt. Het centrum echter, ter hoogte van het plateau van Langres, was nog niet bezet, en waarschijnlijk heett het 3de armeekorps, dat tot nu toe tot Frederik Kareis leger behoorde en de linie Orleans-Gien bezet hield, in last gekregen, om deze gaping aan te vullen; het kan dan over Auxerre en Chatillon reeds de plaats zijner bestemming hebben bereikt. Zoodoende heeft von Manteuffel te beschikken over het 3de, 7de en 14de legerkorps en de badensche divisie, totaal ongeveer 120,000 man, behalve het belegeringskorps van Belfort. Bourbaki's strijdkrachten vallen moeijelijk te begrooten; hij zelf schijnt met niet meer dan 40,000 man te Dijon te zijn gekomen, doch hij vond in deze streken het leger van Besancon (generaal Michel), het leger van Lyon, de troepen van generaal Cremer, de vrijwilligers van Garibaldi en do bezetting van Bellort. Hoe groot deze magt is, kunnen wij niet berekenen, maar zeker is zij aanzienlijk. Wij hebben thans twee fransche telegrammen, die spreken van govocliteu, welke reeds op den uitersten regter-. en linkervleugel hebben plaats gehad. Zeer duidelijk zijn deze mededeelingen niet, doch wij maken er melding van, gelijk wij ze ontvingen. Op den franschen linkervleugel w as een aanval gedaan op de positien der Garibaldianen bij Sémur aan de Armanijon, departement Cöte d'or. De Garibaldianen hadden dezen aanval afgeslagen en den vijand noordwaarts teruggeworpen op Montbard. M n mag dus aannemen, dat de voorhoeden van den duitschen regter- en den iranschen linkervleugel zich thans bevinden respectivelijk te Montbard en Sémur. Montbard is een niet onbelangrijk punt aan den spoorweg Dijon-Parijs, aan het verenigingspunt der grooto wegen op Chatillon en Auxerre en aan het kanaal van Bourgogne. Sémur is eene vrij belangrijke stad ten zuiden van Montbard. Beiden liggen op ongeveer 10 nur afstands N.-W. van Dijon. Gelijktijdig zou, volgens de fransche berigten, zijn gestreden op den franschen regter vleugel. De Moniteur zegt, dat de strijd den ganschen dag heéit geduurd tot des avonds zeven uur, en men kon door de dnisternis nog niet overzien, hoe groot het, gewigt was der, door de Franschen behaalde overwinning. Bourbaki overnachtte in het dorp Yillersexel aan de Oignon, dat het centrum is der door de Franschen ingenomen positien; ook Rougemont is bezet. — Wanneer wij dit berigt van de overdrijving ontdoen, waarin het gesteld is, dan schijnt het, dat de Franschen er in zijn geslaagd, de linie van de Oignon te bezetten, die reeds bij Pesmes, Voray en Rioz in hunne handen was. Waarschijnlijk was von Werder niet sterk genoeg, om deze beweging van Vesoul uit tegen to houden. Terwijl met gespannen verwachting de operatien in het oosten worden gadegeslagen, zet Freöerik Karei zijne beweging tegen Chanzy krachtig voort. Wij hebben ook hieromtrent eenige nadere gegevens. — De prins heeft met twee legerkorpsen, het 9e en 10e, den togt naar le Mans aanvaard, doch langs een anderen weg dan wij gisteren vermoedden. Aanvankelijk meenden wij, dat Frederik Karei achter Mecklenburgs troepen om Chartres had bereikt en zóó Chanzy's linkervleugel had teruggedrongen. Thans blijkt, dat de prins integendeel vóór Mecklenburgs front heeft geopereerd en dat het zijne troepen zijn geweest, die Chanzy's regtervleugel bij Yendöme hebben aangetast. Den 6den januarij begon de ofi'ensive beweging uit Blois naar Chateau-Renault; het fransche legerkorps van generaal Curten en dat van Jouffroy, streed met afwisselend geluk bij Saint-Cyr, Villeporcher, Villechauve, Neuville en Saint-Amand, maar moest eindelijk wijken voor het 10de duitsche legerkorps, dat denzelfden dag Montoire en den overtogt der Boulou bij Azay bezette. Den volgenden dag werd de vervolging in twee rigtingen voortgezet; de duitsche linkervleugel trok westwaarts langs den regteroever der Loir, forceerde den overtogt over de Brayejbij Pont-de-Braye en bezette la Chartre en Chateau-du-Loir. Van hier uit wordt le Mans aan de zuidzijde bedreigd. Gelijktijdig rukte de regtervleugel noordwaarts van Montoire op Savigny, bezette dit plaatsje, forceerde den overtogt der Braye tusschen Savigny en Sargé, en drong daarna voort tot Saint-Calais, waar le Mans van de oostzijde wordt bedreigd. Mecklenburg, die bij Chartres dea weg naar Versailles dekte, rukte inmiddels voorwaarts tot Nogent-le-Rotrou en bedreigt de noord-oostzijde van le Mans. Het feit, dat aan deze zijde twee plaatsjes liggen, die even zoo Sargé en Savigné heeten, gaf aanleiding tot de vorige onjuiste opgave. In het noorden heeft generaal von Göben, de bevelhebber van het 8e legerkorps, het kommando der le armee overgenomen na het vertrek van von Manteuffel; hij was daartoe de aangewezen man. — De fransche armee voor Havre is gesteld onder de bevelen van generaal Loysel,die volgens fransche berigten den vijand reeds heeft teruggedrongen van Saint-Romain tot Bolbec. Omtrenthet bombardement der parij3che forten is heden geen nieuws. Het beschieten werd langzaam voortgezet, daar de nevel hét treffen moeijelijk maakte. De kazerne van het fort Montronge schijnt geheel afgebrand, hetgeen echter geen groot bezwaar kan zijn, daar de troepen tijdens het bombardement in de kazematten verblijf houden. De oorlogscorrespondent van de Pall Mali Gazette schrijft van den 29sten december: De koude blijft vinnig; de thermometer teekent 15 graden onder 0. Op de hooggelegen vlakten rondom Parijs is het nog kouder, en een aantal soldaten zijn ten gevolge daarvan naar het hospitaal gcbragt. De jonge soldaten lijden aan eene soort van lethargie , en het is zelfs moeijelijk , hen te bewegen ora hun eten te koken. Zij houden hun snede ham boven het vuur, verliezen er de helft van en eten het overige met een stuk zwart brood. Een groot aantal van hen zijn doodgevroren, en nog meer hebben bevroren ligchaamsdeelen. De afstand, waarop de Pruissen hun vuur geopend hebben , begrijpt men niet. De batterijen der vijanden te Raincy zijn tusschen de 5 en 6 kilometers van Rosny en tusschen de 6 en 7 van Nogent. Van Noisy-le-Grand tot Nogent is de afstand 5 kilometers; tot Rosny 5 1 / 2 en tot Noisy 9. Eindelijk de batterijen te Gourmay zijn 9 mijlen van het meest nabijzijnde fort, namelijk Nogent. De vooimalige kommandant van Pfaltzburg heeft de volgende mededeéling bekend gemaakt: »De fransche bladen hebben, in navolging der buitenlandsche bladen, medegedeeld dat Pfaltzburg heeft gekapituleerd. Pfaltzburg heeft echter niet gekapituleerd. Nadat wij tweemaal eene bestorming hadden afgeslagen, viermaal een bombardement hadden doorstaan en zagen, dat eindelijk de levensmiddelen ons geheel begonnen te ontbreken, hebben wij ons kruid in het water geworpen, de 11,000 geweren, die zich in het arsenaal en in de handen onzer soldaten bevonden , vernield, onze 65 kaaonuo^ vernageld en de affuiten doorgezaagd. Op den dag waarop het brood ons ontbrak, hebben wij de poorten geopend, terwijl wij aan de Pruis.ien mededeelden, dat wij ons materieel hadden vernield en niets van hen verlangden. Dit mag geene kapitulatie heeten. De kolonel, kommandant van Pfaltzburg. Taillant. De Gazetta di Torino behelst een brief uit Epinay, dd. 28 december, van een Garibaldiaan. Men leest daarin o. a.: »De ofiiciele tijdingen en dépöches der Regering gewagen onophoudelijk van de vastberadenheid der bevolking, om den oorlog voort te zetten. Ware dit maar zoo ! Maar do massa is den oorlog moede, die nu reeds vijf maanden duurt, en de natie zou elk traktaat, waarin het woord »vrede" geschreven is, welkom heeten. Misschien is men in de groote centrums des lands nog niet zoo diep gezonken ; maar ik spreek als ooggetuige, en wat ik zie , schokt mij zeer. Na Sédan openbaarde zich eene revolutionaire beweging, die tot dusver een vrij krachtigen tegenstand mogelijk maakte. Dit is niet te miskennen. Maar allen die, in 't binnenof buitenland, gelooven dat eene krachtsinspanning van dien aard lang kan duren, bedriegen zich ten eenenmale. Op de actie is een reactie gevolgd, en deze heeft thans de overhand. Het volk en de gemeenten gaan gebukt onder de oorlogsschattingen, hetzij van de Pruissen of van de Franschen, of wel van beide zijden te gelijk. De meest dringende levensbehoeften zijn verschrikkelijk duur. Het is de sociale quaestie, welke op den voorgrond begint te treden. De vrouwen klagen en werken op het gemoed deimannen. »De Hemel geve, dat hieraan, op welke wijze dan ook, spoedig een einde kome!" Dat is het refrein, hetwelk men van alle kanten hoort, en het baat niet te verkondigen, dat de vijand uit Frankrijk verjaagd en de eer des lands gered moet worden. Indien de oorlog nog eenigen tijd mogt duren, en alzoo de hulpmiddelen des lands worden uitgeput, dan zal in de maaud maart of april eene gansch andere ellende over het land komen." Garibaldi zelf oordeelt daarentegen gansch anders over den toestand, zooals blijkt uit den volgenden brief van zijne hand uit Autun van 30 december, die in de Movimento is opgenomen: »Nooit heb ik zoozeer als thans verlangd, dertig jaren jonger te zijn. Ik beschouw den tegenwoordigen oorlog als den gewigtigsten gedurende mijn leven, en ik ben in waarheid voldaan over de zeer gunstige wending, welke de zaak der republiek neemt. »Ik heb geen oogenblik aan hare eindelijke zegepraal getwijfeld, en thans minder dan ooit. De geest der bevolking heeft nieuwe veerkracht gekregen, en maniien van eiken leeftijd snellen te wapen met een wonderbaailijke energie. »Aan het schrift kunt ge zien, dat mijne hand zwak is ; maar overigens ben ik sterk en ik kan zelfs te paard stijgen." Graaf de Kératry bekleedde, ofschoon hij het bevel over hot kamp vau Conlie had nedergelegd, nog altijd den rang van generaal. Na een vijandige demonstratie, waaraan hij te Nantes heeft blootgestaan, heeft hij nu ook zijn ontslag genomen als vrijwilliger. De Neue Wiirzburger Zlg. bevat uit Straatsburg eene correspondentie, volgens welke het reeds definitief is besloten, Elzas en Lotharingen als„onmiddellijk rijksland bij het duitsche rijk in te lijven. Aan het hootd van het bestuur zou een stadhouder staan , die door den duitschen keizer moest worden benoemd en in Straatsburg zou resideren. Dit rijksland zou zijne eigene finantien, zijn eigen bestuur en regtspraak hebben , na drie jaren zijne afgevaardigden naar den Rijksdag zenden , maar dadelijk in het Tolparlement treden. Deze nieuwe regeling zou worden ingevoerd , nog vóórdat de vrede werd gesloten. Men schenkt dit berigt eenige opmerkzaamheid, omdat de voormalige redacteur van het blad secretaris is bij den prefect van den BenedenRijn , den beijerschen graaf Luxburg. Toch is het niet geloofwaardig, vooreerst omdat men niet mag annexeren voordat het vredestraktaat is geteekend , en ten tweede omdat de bondskanselier eerst onlangs door de Spenersche Ztg. er op opmerkzaam maakte, dat hij in geen geval geheel Lotharingen wilde annexeren. Misschien dat wij hier te doen hebben met eene voorloopige regeling, totdat de vrede zal zijn gesloten. Men zegt, dat lord Granville in eene dépêche aan lord Loftus van 'den 17 dec. met genoegen geconstateerd heeft, dat Bismarck het verdrag van 11 Mei 1867 , waarbij de onzijdigheid van Luxemburg aangenomen is, niet opgezegd heeft, maar zich slechts de vrijheid der militaire operatien op luxemburgsch grondgebied, tot beveiliging der duitsche troepen, voorbehoudt. Lord Granville meent echter, dat Pruissen daarover de medeonderteekenaars van het verdrag geraadpleegd moest hebben, en hij gelooft, dat Luxemburg de neutraliteit niet geschonden heeft, dan door toevallige omstandigheden, die zich niet weder herhalen; zullen. Daarop heeft graai Bismarck, met eene dépêche aan graaf Bernstorff te Londen, van 24 dec., geantwoord. Hij herhaalt daarin, dat hij het verdrag van 1867 niet heeft willen opzeggen , maar dat hij slechts de militaire operatien der troepen veilig heeft willen maken. Daartoe behoeft hij, naar zijne meening, zich niet met de hoven van Londen en St. Betersburg te verstaan. Graaf Bismarck zegt verder, dat als Luxemburg bij de belegering van Longwy, evenals bij het beleg van Thionville, zich zou gedragen, Pruisen dan daarnaar handelen en Luxemburg binnenrukken zou. Zijn eisch tot schadeloosstelling zou hij aan de luxemburgsche Regering zenden. --- ARNHEM, 11 JANUARIJ. Be Tijd voorspelt wederom eene revolutie , die bij uitnemendheid zedelijk zal zijn, en op zedelijk gebied zal strijden en overwinnen. »Aan »de volkeren legt God den heropbouw der maat»schappelijke orde in de handen." Met genoegen nemen wij kennis van deze gewijzigde zienswijze van de Tijd. Met zijne rigting strookte het tot dusverre niet, om aan het volk gezag toe te kennen ; maar nu geleidelijk de legitime vorsten werden opgeruimd, laat het zich wel eenigzins verklaren, dat de Tijd eenige wijziging moet brengen in zijne autoriteitsleer en, bij gebrek van legitime vorsten, de autoriteit plaatst bij het volk, evenals zijne meest radicale tegenstanders. In een voornaam opzigt blijft de Tijd echter met zijne tegenstanders verschillen. Hij meent, dat de volkeren zullen opstaan, om het pausdom te herstellen. Hoe bemoedigend deze hoop ook zijn moge, wij vreezen er zeer voor, dat zij niet zal worden verwezenlijkt. De rigting, waarin zich de maatschappij ontwikkelt, men moge ze goed- of afkeuren, leidt niet tot een herstel van het geestelijk gezag. De vrijheid van den menschelijken geest is een beginsel, dat meer en meer veld wint , en dat vooral bij het volk de meeste en hartstogtelijkste aanhangers telt. Zij, die regeren, mogen uit eigenbelang pogingen aanwenden om die vrijheid te belemmeren, die pogingen blijken hoe langer hoe meer onvoldoende. Elk jaar gaan wij vooruit op dat gebied, en wordt hier of daar al eens eene schrede achterwaarts gedaan, het volgende oogenblik haalt het verlorene weder in. De geest van vooruitgang is niet voor goed tegen te houden. Men moet de wereld anders zien dan zij werkelijk is, om zoodanige hoop te kunnen koesteren. Werkelijk ziet dan ook de Tijd de zaken anders dan zij zijn; getuige het slot van dit artikel, waarin hij zijn geloofsbelijdenis ais democraat aflegt. Daarin zegt hij: »Eéno waarheid ligt op den bodem , deze, dat »het pausdom het middenpunt der geschiedenis is. >Alles, wat zieh daaraan vergreep, is gestorven »of stervend; de volkeren gap.n op tot de steenrots, en drinken daarvan het water des levens. »Waar men ook de oorzaak en de oplossing van »alle verwarringen en ziekten moge zoeken: alleen te Rome ligt de genezing l" Het pausdom het middenpunt der geschiedenis! Dat het dit lang geweest is, valt niet tegen te spreken , even als vóór het pausdom , Rome; vóór Rome, Athene het middenpunt der geschiedenis waren. Maar na de hervorming heeft het pausdom geleidelijk aan magt verloren, en na de revolutie is er weinig van overgebleven dan de naam. De regeringen, de Tijd erkent het zelf, bekommeren zich niet meer om het pausdom, en de volkeren hebben zich er nooit voor in de bres gesteld. Zij stonden steeds tegenover de middeneeuwsche trits, die vorst, adel en geestelijkheid vormden, en geenerlei verschijnsel openbaart zich, dat eene verandering aankondigt, en grond geeft tot de hoop op eene Omwenteling, door het volk ten behoeve van het pausdom tot stand gebragt. Alles heeft zijn tijd van komen van gaan; de magt van het pausdom behoort tot de geschiedenis; men moge zich vleijen met de zoete illusie , dat hetgeen was terug zal keeren en verloren grootheid zal worden herkregen; de geschiedenis leert het tegendeel. Geene instelling , die eenmaal een toppunt van aanzien bereikt heeft en in verval geraakt, verkrijgt weder den vorigen ibloei. Het pausdom zal hierop geene uitzondering maken; het berustte op beginselen, die lang werden gehuldigd, maar wier aanhangers meer en meer in de minderheid geraakten; en hoe hoogdravend de toon ook zij van de clericale organen, en hoe overmoedig hunne beschouwingen , zij vinden slechts bij weinigen gehoor. Met kunstmiddelen worden zij gehandhaafd en houden zij den kring bijeen , waarop zij invloed kunnen uitoefenen ; maar het aantal geloovigen wordt voortdurend geringer, en wanneer de Tijd uitroept, dat van alle verwarringen en ziekten de genezing alléén te Rome is te zoeken, dan zal de denkende lezer onder zijne volgelingen hoogstens de verzuchting slaken: och , dat het waarheid ware ! Te Rome ligt de genezing voor alle verwarringen en ziekten. Zou de Tijd werkelijk meenen, dat, wanneer weder de wereldlijke magt van den paus werd hersteld en de suprematie van de Kerk boven den Staat gevestigd, aan alle verwarringen een einde zou komen? De strijd, die zoo lang gevoerd werd en zooveel rampen heeft te weeg gebragt; de strijd tusschen de vrijheid van den geest en de handhaving van het gezag, zou dan op nieuw uitbreken, en dezelfde verwarring stichten, die hij in vroeger eeuwen te weeg gebragt heeft. Hetzelfde treurspel zou weder worden opgevoerd en zeker met hetzelfde slot: wederom zou het gezag moeten zwichten voor de vrijheid. »Wie zich aan het pausdom vergrepen heeft, »is gestorven", zegt de Tijd, en ook hierin heeft hij, behalve wat den vorm betreft, geen ongelijk. In den strijd tegen de overheersching van het geestelijk gezag zijn velen bezweken; wjj erkennen dit mot de Tijd, maar men heeft hem daarom niet opgegeven, en eindelijk heeft men overwonnen. Een toestand van spanning kan en zal nog volgen; maar al werd de strijd hervat, de uitslag zal geen andere zijn dan nu werd verkregen. Meent de Tijd , dat voor alle rampen en ziekten troost is te zoeken in de godsdienst, dan komen wij tegen die stelling niet op; elk moet voor zich zeiven weten, waar hij zijn troost wil vinden , en wat hem met zijn lot en het lot der wereld verzoenen kan. Maar is zijne meening, dat die maatschappelijke rampen en ziekten alleen kunnen eindigen door aan Rome de rol weder op te dragen, die het vroeger vervuld heeft, dan komt de geheele geschiedenis in elk harer bladzijden daartegen op. Dat de volken zeiven zouden ïmedewerken om het verleden te doen herleven is daarom, bij de toenemende verspreiding van kennis, ook van de geschiedenis, eene ondenkbare zaak. < Noch de zedelijke revolutie, waarvan de Tijd droomt, noch de uitslag, die er door verkregen zou moeten worden, verwachten wij dus in de toekomst. De vorsten kunnen niet meer , maar de volkeren willen niet meer, en wij stellen de verwachtingen en voorspellingen van de Tijd gelijk met de verwachtingen en voorspellingen van hen, die de wederkomst des Heeren en het duizendjarig rijk verbeiden. Eeuwen lang hebben zij het verbeid, en eeuwen lang zullen zij het nog kunnen verbeiden , en er misschien troost en bemoediging bij vinden, maar het duizendjarig rijk zal evenmin aanbreken als een tweede tijdperk van de magt des pausdoms. --- Finantiele Kroniek. Let jours se suivent et se ressemblent; zóó is het op de beurs, zóó is het in de politiek. Schier eentoonig worden de oorlogsberigten, al is het eene treurige eentoonigheid , slechts afgewisseld door het berigt van de Times, dat de kapitulatie van Parijs spoedig te verwachten valt, wat misschien niet geheel en al uit de lucht gegrepen is, daar ook particuliere brieven uit de fransche hoofdstad, betreffende den toestand binnen hare muren, steeds ongunstiger tijdingen mededeelen. Een anderen keer wordt de beurs plotseling ongeduldig en verklaart Bismarck dood, waarop direct het protest van den levenden Bismarck volgt. De canard van Bismarcks dood scheen echter de beurs oen enkel oogenblik meer leven te schenken, terwijl de stemming der duitsche beurzen onder het bombardement van Parijs iets verbeterde; want naar dit vuurwerk werd in Duitschland zeer verlangd, omdat — is de gunstigste uitlegging — men daarop de hoop van eene spoedige beslissing van den strijd schijnt te vestigen. Qui vivra verra! De voornaamste reden echter van de meerdere vastheid der beurs, als men het dien naam geven wil, zal wel de geldruimte zijn, door den januarij-coupon te weeggebragt en het kapitaal, dat daardoor woder belegging zoekt. Want van welke zijde men overigens den toestand van Europa ook beschouwen moge, eene, in het oog vallende verandering ten goede is nog nergens op te merken. De markt vertoont dan ook telkens weder neiging tot stilstand. Als finantieel nieuws kan worden medegedeeld, dat, nadat onlangs de eerste 50 millioen thaler der noord-duitsche bondsleening in Duitschland en te Londen zesmaal overteekend zijn, de minister thans aan hetzelfde consortium de tweede 50 millioen, tot circa 3 pCt. hoogeren prijs, geplaatst heeft, zoodat de openstelling der inschrijving spoedig verwacht wordt. De variatien onzer nationale fondsen hadden niet veel te beteekenen; over het geheel vertoonden zij aanleg tot kwijning. Ook de aandeelen Nederl. Hand. Maats, waren doorgaande minder gunstig gestemd. Daarentegen ondergingen de obligatien Centraalspoor — vóóral de gestempelde — eene belangrijke rijzing. — De handel in Russen leverde niets bijzonders op; alléén oude obligatiën on zesde serie werden eene fractie hooger verhandeld. — Onze couponknippers, vooral de kleine renteniers, hebben een gedeelte hunner oostenrijksche coupons natuurljjk weer ia hetzelfde fonds belegd, waardoor het een enkelen dag iets beter was. Voor belgische rekening werd het evenzeer gekocht. — Portugezen waren een zweem lager. Ea Spanjaarden? Over het geheel, zelfs veel williger, ook op hoogere londensche noteringen. De redenen moeten wij schuldig blij ven. Misschien boezemt de nieuwe koning zooveel vertrouwen in ; welligt heeft de paniek, ten gevolge van den moord van Prim, uitgewoed; mogelijk is het de betaling van den januarij-coupon; wij weten er niets anders op, want van eigenlijke beterschap der finantien is ons niets bekend. Het is zoo, aan fraaije woorden, ook over de finantien, ontbreekt het in de Cortes niet. Konden met praten en snoeven — men herinnere zich uit' het begin der omwenteling de bluf, dat Spanje zijn finantieel blazoen nooit bevlekt had — de spaansche finantien geholpen worden, Spanje ware reeds lang de wedergade van Amerika, zoo het dit niet overtroffen had; maar: l'idéal tombe en poudre au toucher du réel. De nieuwe minister van Finantien heeft bij zijn optreden weder schoone woorden gesproken. De eer des lands, heeft hij gezegd, is, wat de betaling der rente betreft, buiten gevaar; die eer zal in zijne handen ongeschonden blijven. — Spanje is het land der hidalgo's! Wel noopt het tekort in de schatkist de Regering bij voortduring tot het aangaan van leeningen en andere buitengewone hulpmiddelen, maar hopeloos is daarom de toestand nog niet, ja, zelfs gunstiger dan in 1834, 1836 en 1849. De fondsenhouders hebben heugenis van die jaren. Het jaarlijksch tekort raamt de minister op R. 800 millioen ; maar daar hij beweert, dat het sluiten van nieuwe leeningen niet in zijn stelsel past, hoopt hij wonderen te doen door eene nieuwe belasting, en wel, door eene income-tax. Het ga hem naar wensch en naar wil! Dat hij bovendien , als alle ministers van Finantien eene begrooting met bezuinigingen belooft, spreekt van zelf. Bij het ministeriele woordje : bezuiniging , heeft de madridsche correspondent van de Times oene randglosse gevoegd, die de aandacht verdient. In twee jaren — zegt hij — heeft Spanje, boven en behalve de ontvangsten der schatkist, £ 12 a 13 millioen geleend en verbruikt]; het heeft zijne geconsolideerde schuld van £ 22 millioen tot £ 35 millioen, en den daarvan te betalen interest van £ 6 millioen tot £ 11 millioen vermeerderd. Het geeft £ 25 millioen jaarlijks uit, niettegenstaande de natie slechts £ 16 millioen kan opbrengen , zoodat de bestaande schuld jaarlijks met een tekort van £ 9 millioen aangroeit. Met Turkije's finantien — de Economist plaatste onlangs Portugal, Spanje , Italië , Turkije en Griekenland! naast elkander, omdat zij allen een uitgeputte schatkist rijk zijn, en vruchtelooze pogingen doen om hunne j aar lijksche uitgaven te bestrijden — is het ook , als te verwachten was, turksch gebleven. Toch vonden de obligatien steeds koopers. De januarij - coupon zal betaald worden, dank zij het geluk, dat der Porte ten deel is gevallen, om op voorwaarden , die in de jaarboeken der finantiele operatiën onzer eeuw geen wedergade hebben , voor die voldoening van den coupon eene leening te sluiten. Te gelijk oppert echter een der konstantinopelsche beursmatadors , volgens la Finance, de bedenking, of do coupon mogelijk wel niet voor het laatst betaald wordt ? Het is voor de bezitters van het fonds niet te hopen , maar eene opgave, die regtstreeks van den Malié afkomstig heet te zjjn, dat thans 75 pCt. der inkomsten van het rijk voor ds dienst der verschillende openbare schulden , die de schatkist beladen , verloren gaan , pleit niet voor het tegendeel. — Nu wij toch over twijfelachtige coupons aan het spreken zijn , kunnen wij mededeelen, dat dr. Stronsberg heeft berigt, dat de coupon der rumaansche spoorweg-obligatien van den 1 januarij, betaald zal worden den 1 april e. k. Niettegenstaande deze verzekering, schijnt men er nog niet zeker van. — De grenadasche fondsen waren, ten gevolge der overgemaakte remisen , niet onbelangrijk hooger. De amerikaansche staatsfondsen waren over betgeheel, willig en ook de spoorwegwaarden, al was de omzet van geen bijzonderen omvang , vrij vast. Centraal Pacific werd door Duitschland verkocht, bij veel binnenlandtche vraag voor dit fonds. De betaling van hst februarijdividend van den Illinois wordt in goud verwacht. De januarij-coupon van de Alabama eu Chattanooga Spoorwegmaatschappij , wier obligatien in augustus op onze beurs werden ingevoerd, kan door de Maatschappij zelve niet voldaan w jrden. Daar de staat Alabama de rentebetaling garandeerde, vleit men zich, dat alsnog de betaling spoedig zal volgen, en de Vertegenwoordiging, die den 20 januarij te zamenkomt, de noodige fondsen zal aanwijzen. In plaats dezer obligatien, woiden thans door het administratiekantoor Boissevain en Kerkhoven de 7 pCt. Kansas-Pacific obligatien genomen. Slechts een bedrag van D 20,000 Alabama en Chattanooga obligatien, dat reeds was aangekocht , blijft deel uitmaken van het fonds. De UnionPacific-Southern-Branch Spoorwegmaatschappij heeft, ten gevolge der uitbreiding harer lijn op 7 mei 1870, haar naam veranderd in »MissouriKansas en Texas spoorwegmaatschappij", omdat deze benaming hare locale ligging en toekomstige rigting naauwkeuriger aanduidt; zij is gebouwd cn in exploitatie van Junction-city tot de zuidelijke grens van Kansas, en heeft sedert de voltooijing dier lijn de Tebo en Neosho Spoorwegmaatschappij in Missouri in zich opgenomen. Op de prijscourant zal de oude naam, tot nadere beslissing van het beurs-comité, behouden blijven. — De _St. Paul en Pacific-obligatien, die door plaatselijke verkoopen achteruit waren gegaan , herstelden zich nagenoeg. Bezitters van dit fonds hebben zeker nota genomen van den brief van den heer v. O. B. in het Bijblad, betreffende den St. Paul en Pacific en Northern Pacific. Genoemd schrijven ooi'deelt gunstig over de tusschen deze Maatschappijen gesloten overeenkomst, en tracht sommige nadeelige geruchten dienaangaande te wederleggen. — De onlangs op onze beurs mgevoerde Colorado-obligatien werden tot. hoogere prijzen gezocht. — Het geld was ruim a 4 ptt. 10 Januarij 1871. ---