Bekendmaking. De Burgemeester der gemeente Arnhem brengt ter kennisse der belastingschuldigen, dat het van den heer Controleur van 's rijks belastingen ontvangen, door den heer Provincialen Inspecteur goedgekeurde en vastgestelde kohier der personele belasting voor Wijk E (N°. 8) voor deze gemeente over de dienst van 1871/2, op heden ter invordering is verzonden aan den heer Ontvanger der directe belastingen, en dat een ieder verpligt is zijnen aanslag op den bij de wet bepaalden voet te voldoen. En zal deze door aanplakking ter plaatse hier gebruikelijk worden afgekondigd. Arnhem, 24 Julij 1871. Be Burgemeester voornoemd, C. Visscher, fung. B. --- ARNHEM, 26 JULIJ. Be Tijd voorspelt dat het einde nabij is , en wij zouden het bijna gaan gelooven, op grond van de profetie, dat men in het laatst der dagen vreemde gezigten zien zal. Be Tijd toch waarschuwt met ernst en nadruk tegen politieke verdeeldheid, die voortspruit uit verschil van geloofsovertuiging. Wij erkennen met zekere verbazing de drie artikelen: »de gevolgen van den hartstogt", gelezen te hebben, waarin dat blad zijn afkeurend oordeel uiteenzet over de gewoonte om bij verkiezingen en benoemingen allereerst en bijna uitsluitend de vraag te stellen, van welke religie de persoon is, die gekozen of benoemd moet worden, en hoe de gekozenen of benoemden, in plaats van zich met de zaken bezig te houden die hun worden voorgelegd, slechts oog en oor hebben voor het liberaal programma. Be Tijd geeft daarvan het volgende voorbeeld ter verduidelijking. »De Regering: Ons land is thans kwalijk verdedigbaar. Wat dunkt u van ons verbeterd defensiestelsel, in deze wetsontwerpen u voorgelegd ? »De leden der meerderheid: Wij zijn tegen een overheersching van de school en den Staat door do ultraniontanen. »De Regering: Sedert een twaalftal jaren houden wij ons bezig met de koloniale quaestie; wij hebben, in gemeen overleg, beginselen overwogen , over programma's geredekaveld, begrootingen toegelicht, besluiten getoetst aan onze wijsheid, agrarische wetten vastgesteld die niet uitgevoerd kunnen worden, reorganisatien onderzocht , en zijn zoodoende gekomen tot eene desorganisatie van ónze vroeger zoo welvarende koloniën. Ziehier nu een voordragt, die beoogt ten minste te beletten, dat die desorganisatie in volslagen regeringloosheid ontaarde. Mogen wij uw oordeel daarover vernemen ? »De leden: Wij zjjn tegen het mandement 4er bisschoppen. »De Regering : Soldaten, wapening, gepanterde bodems en vestingwerken kosten geld, veel geld; te meer, daar do defensie te land en ter zee bij ons nog al verwaarloosd is, en wij dus zeer veel op eens zullen moeten doen. Buitendien verkeert onze schatkist niet in bloeijenden toestand. Sedert koloniale overschotten als rampen beschouwd en millioenen ten koste gelegd worden voor een intellectuele ontwikkeling, die de natie meer en meer rijp zal maken, om het vreeselijke van zulke rampen te besefien, staat toch reeds een tekort voor de deur; misschien is het er zelfs al. De burgerij zal dus meer moeten betalen dan voorheen, en van belang ook. Dat convenieert haar wel niet best, maaier is niets tegen te doen. Daarenboven, evenals koloniale overschotten rampen zijn, behooren verhoogde belastingen als zegeningen te worden beschouwd. Immers zij zijn het bewijs van een kracht, die zelfs het ongeloofelijke vermag te torschen. Wij hebben de eer u hier een ontwerp voor te leggen, waarbij zulk een zegening wordt gereed gemaakt. Mogen wij hopen hierop uwe goedkeuring te erlangen ? »De leden: wij zijn voor het verheven staatsregtelijk beginsel, dien grondslag der moderne maatschappij van scheiding tusschen Kerk en Staat 1" Het voorbeeld door de Tijd aangevoerd is niet aan de werkelijkheid ontleend. Het is vrije fantasie, zegt het blad zelf, en met volkomen hetzelfde regt, misschien zelfs met nog meer regt, kunnen wij onze fantasie laten werken en, op de drie vragen dezer Regering die zoo openhartig hare feilen belijdt, de clericale minderheid laten antwoorden: Wij zijn vóór de suprematie der Kerk over school en Staat. Wij zijn vóór de beginselen in het mandement der bisschoppen vervat. Wij zijn vóór de vereeniging van Kerk en Staat, onder dien verstande dat de Kerk do eerste is. Be Tijd erkent, dat zulk eene wisseling van niets met elkander te maken hebbende gedachten slechts plaats zou hebben, wanneer de meerderheid bezield was met den geest die het gros van de kiezers, tijdens de verkiezingen, vervult. Wij kunnei: niet gelooven aan eene persiflage, maar een oogenblik moet toch bij het lezen van die woorden de gedachte oprijzen aan de laatste verkiezingen in Noord-Brabant en Limburg, waar de kiezers op geene andere hoedanigheid letten dan op de zuiverheid in de leer. En nu wordt juist van dezelfde zijde, waar die zuiverheid in de leer tot criterium bij de verkiezingen gesteld is, het verwijt aan de liberalen gerigt, dat zij bij de stembus uitsluitend vroegen, of de liberale kandidaten wel waren vóór de neutrale school en vóór de scheiding van Kerk en Staat. Inderdaad, men zou geneigd zijn te gelooven aan eene satire van de Tijd op hare eigene partij, waarop zij het mutante nomine de te fabula narratur had toegepast. Juist bij de liberalen zijn de koloniale politiek , het defensiewezen, het belastingstelsel, met het onderwijs, de toets geweest; terwijl in de kiesdistricten der clericalen de moeite niet eenmaal genomen is om te vragen, hoe de kandidaten over die quaestien dachten: het was genoeg als zij maar waren vóór de suprematie van de Kerk en tegen het neutraal onderwijs. Het spreekt evenwel van zelf, dat de liberalen de quaestie van het onderwijs onder hun programma opnemen en er eene hoofdzaak van maken. Zij willen voor de toekomst zorgen , evenals de clericalen; maar terwijl deze zorgen willen voor de toekomst van de Kerk, willen zij zorgen voor de toekomst van het land. Het verschil in godsdionstige overtuiging is een feit, dat niet is weg te nemen, maar het behoeft geene reden te zijn tot verwijdering tusschen hen die niet eenstemmig denken, en ten einde niet van de jeugd af die verwijdering te doen ontstaan, verlangen zij gemeenschappelijk onderwijs voor onze kinderen, en dat gemeenschappelijk onderwijs kan niet bestaan, wanneer op de scholen eenig dogma wordt geleerd, dat niet door ieder als waarheid wordt erkend. Wij beweren niet — en hier heeft de Tijd zich blijkbaar verschreven, — dat de katholieken de scholen willen gebruiken om onzen kinderen hunne leer op te dringen. Be Tijd zegt, dat dit sinds jaren van de daken verkondigd werd; waarschijnlijk is het aan de verhevenheid van dit standpunt toe te schrijven, dat wij het ook niet door anderen hoorden beweren, maar in onze omgeving en in de bladen, welke wij lezen, ontmoetten wij die vrees niet. Indien zij gekoesterd werd, zouden juist de liberalen moeten aandringen op de scheiding der gezindheden reeds bij het onderwijs, en zij wenschen het tegendeel: de gemengde school, en staan het mid del voor dat voor de gemengde school eene levensvoorwaarde is: de onzijdigheid van het onderwijs. De rigting van de Tijd doet echter het mogelijke en onmogelijke om die onzijdige school omver te werpen en sectescholen in de plaats er van te brengen. Dit is van haar standpunt te verklaren, maar zij schijnt niet in te zien wat het gevolg er van wezen zal, een gevolg, waartegen het blad thans juist zelf opkomt. Het protesteert tegen de uitsluiting van de katholieken. Die uitsluiting, waar zij plaats mogt hebben, betreuren wij en keuren wij af; maar zal de toestand gunstiger worden, wanneer reeds van de schooljaren af het verschil in godsdienst op den voorgrond treedt ? Zullen katholieken in protestantsche districten, en protestanten in katholieke districten zooveel meer kans hebben om gekozen te worden , wanneer de kiezers reeds van hun zesde jaar af gescheiden waren en geleerd hadden dat zij wezens zijn van verschillende natuur? De uitslag der laatste verkk, zingen in het zuidelijk gedeelte van ons land strel niet om de hoop daarop te verlevendigen; da£ : werden zelfs de liberale katholieken uitgewon pen, en als dit met het groene hout geschied! wat zal dan het lot zijn van het dorre hout? Be Tijd verlangt zeer te regt, dat men ge€ verdeelheid zal zaaijen; geen wievel en misno , gen bij andersdenkenden zal wekken. De redact gelieve kennis te nemen van de artikelen, wel! sedert vijf en twintig jaar in de Tijd over c' liberalen en hunne beginselen voorkomen, < zoo zij thans zich beroept op de handhavii! van de «gouden spreuk van ons voorgeslach Eendragt maakt magt," dan losse zij zelve o' hoo hiermede in overeenstemming is te brengi de leer, dat verdraagzaamheid tot de dwaling^ behoort. Be Tijd verlangt, evenzeer te regt, dat mi ; niet naar het verschil in godsdienst vragen zi en niet in alles en overal de religie-quaest' op den voorgrond zal stellen. Wij hopen vs, het blad zelf en van de rigting, die het ti orgaan heeft, weldra te mogen getuigen, qu' prêchent par l'exemple. »Tot zóó lang kunn i wij zijne ernstige waarschuwing niet ernstig o ' vatten, maar denken wij verleer aan de les: »Als de vos de passie preekt,"... enz. --- Finantiele Kroniek. In wêerwil van het stille saizoen vertoonde de beurs in het begin der week -nog al eenige levendigheid, althans voor den tijd van het jaar; naarmate echter de week ten einde liep werd het gaandeweg stiller, tot eindelijk niets meer de gewone zomerrust stoofde. Een blijk op de prijscourant slaande, valt ons al dadelijk een betrekkelijk zeldzaam verschijnsel in het oog, namelijk een bijzondere rijzing der nationale fondsen. Do animo in deze anders verlaten effecten was echter van korten duur en hield tegelijk met de buitenlandsche kooporders, die tot die rijzing aanleiding gaven, op. De tweemaandelijksche rescontre bragt in de aandeelen der Handelmaatschappij eenige levendigheid te weeg, vooral omdat de contramine , die tot het laatst gewacht had, zich tot eiken prijs moest dekken. De buitengemeen gunstige stemming in aandeelen en obligatien ExploitatieMaatschappij duurde voort, op berigten van den toenemenden bloei der onderneming. De lastpost der Maatschappij blijft steeds de exploitatie : Luik-Limburg; mogt zij er eens in slagen zich van deze los te maken, zoo zijn zoowel de aandeelen als de obligatien, steeds in aandeelen verwisselbaar, nog belangrijk meer waard. De Spanjaarden bleven dobberende; op eene momentanele rijzing volgde spoedig reactie, en de ministeriële krisis , die thans te Madrid weder aan de orde van den dag is, blijft het fonds drukken. — Portugezen bleven koopers vinden , die klaarblijkelijk, niettegenstaande den gespannen toestand der finantien , in de eerlijkheid van het gouvernement vertrouwen stellen. Yan grooten omvang was de handel in russii sche fondsen niet, doch de stemming zeer gunstig. In het bijzonder viel de aandacht op do aandeelen der Groote Russ. Spoorwegmaatschappij en de loten. Eene aanzienlijke rijzing ondergingen wederom do Spoorwegaandeelen Warschau-Weenen, vooral ten gevolge der meerdere opbrengst van den weg en het laatste, bij uitstek, gunstige dividend. Ook de Theiszbahn-actien deelden in de gunstige stemming, opgewekt door het vooruitzigt van graanuitvoeren, dat zeker nog gunstiger voor het fonds zoude zijn, indien er niet steeds eenige vrees bestond, dat de hongaarsche Regering de concessie voor de uitbreiding der lijnen aan de Maatschappij op ongunstige conditiën zal opdringen. De oostenrijksche begrooting voor 1871 sluit met het traditionele tekort. Volgens de Kiener Zeitung zijn de uitgaven geraamd opfl. 345,676,940; de middelen op ft. 333,949,907. — In het tekort van fl. 11,727,033 zal door eene bijzondere wet voorzien worden. Yoegt men bij deze finantiele calamiteiten de voortdurende binnenlandsche politieke harrewarrerijen van den oostenvijkschen keizerstaat, dau is het ligt verklaarbaar, dat de vroegere liefde van de beurs voor de Metallieken nog geen kans heeft vooreerst terug te keeren. — De Oostenrijksche loten van 1860 werden voor berlijnsche rekening gevraagd. Over het geheel is de stemming voor loten willig, in verband tot de vraag in Duitschland voor deze papieren, aldaar door hunne verpligte stempeling veroorzaakt. De hoop der houders van rumeensche Spoorweg-obligatien is weder voor een goed gedeelte vervlogen. De overeenkomst, die de Regering, behoudens de goedkeuring der beide Kamers, met het syndicaat Strousberg gesloten heeft, is den 17den julij door de Kamer van Afgevaardigden en den 18den julij door den Senaat te Bucharest verworpen , en besloten do spoorwegwerken en het materiaal te doen taxeren en de aandeelhouders overeenkomstig de getaxeerde waarde schadeloos te stellen. Hiermede zijn de voorstellen der Regering tot conversie der 7 1 / s pCt. Spoorweg-obligatien vervallen. — Eindelijk is dan ook Turkije gelukt de nieuwe leening te sluiten. Zij is groot £ 5,700,000 en zal eerstdaags door het Crédit Ottoman en Dent Palmer & C°., namens het syndicaat van engelsche en turksche bankiers, welke haar genegotieerd hebben, a 74 pCt. opengesteld worden. De leening geeft 6 pCt rente, maar de contractanten verlangen, dat het gedeelte der schatting van Egypte , dat tot waarborg der leening zal dienen, door Egypte onmiddellijk in de Bank van Engeland zal gestort worden, opdat dit onderpand niet aan zijne bestemming ontvreemd kan worden. De stand der Yereenigde Staten-obligatien is nagenoeg onbewegelijk; de omzettingen daarin waren echter grootendeels onbeduidend. Wat de conversie betreft, kruisten ten opzigte van 's ministers plannen, verschillende berigten elkander. Volgens het eene zou een gedelegeerde v den minister onderhandelen omtrent de plaatsi van 20 millioen dollars nieuwe 5 pCts. goi honds, tot een prijs iets goedkooper slechts c de 6 pCts. en is het de bedoeling daarmede , millioen dollars 6 pCt. 1882/1885 al pari in go ! d. i., iets lager dan de tegenwoordige beu prijs, af te lossen door oproeping van nomm in de dagbladen. Gelukte deze manoeuvre, d wilde de minister daarmede voorloopig tot < bedrag van 120 millioen dollars voortga Volgens andere berigten daarentegen zou eindelijk alle hoop op het welslagen dier opera opgegeven en zelfs gelast hebben het drukken i 1 nieuwe schuldbrieven te staken. De markt voor amerikaansche spoorwegwa den was stil; trouwens bij de velerlei soorti die in den laatsten tijd er een plaats zochte heeft zij vooreerst wel eenige rust noodig. f De meeste omzet had nog plaats in Paul. Pacifics, Denver Pacifics en Maxwells. Gef ceerde verkoopen, in verband met te Niet' York op speculatie gekochte partijen, verc', zaakten eene daling in certificaten Chica North-Western. Zoowel hier als te Lon< wordt de uitgifte der St. Vincent & Brain: Extension voor geldbelegging gekocht. — 1 geld was iets minder ruim en werd zaturdag, prolongatie zelfs met 4 1 /, pCt. betaald. 25 Julij 1871. 'i i --- Binnenland. ARNHEM, 26 Julij. * Gisteren middag, met den trein van 4 40 m. uit den Haag, arriveerde hier de Pri von Wied met echtgenoote, vergezeld door M. de Koningin en Prins Frederik der Ned< 1 landen. Terwijl deze het echtpaar uitgelei deed tot Emmerik, dineerde H. M. op het si, tion met een paar leden van H.D. gevolg, de terugkomst van Prins Frederik hebben beid met den trein van 7 u. 25 m. de terugreis n; de hofstad aangenomen. * Heden morgen heeft de justitie zich bej: ven naar Lobith , ten einde een onderzoek loco in te stellen naar een belangrijken diefst met behulp van buitenbraak en inklimmi: , gepleegd in de woning van den pastoor c r.-k. gemeente aldaar. De Gemeentestem releveert de onregelmatigh 1 bij de verkiezing te Wassenaar, waar de stel ming voor den gemeenteraad niet op den 18c' maar op den 19den heeft plaats gehad, weg* 1 de voltrekking van het huwelijk van prin 1 Marie. Het blad is van oordeel, dat op d grond de stemming niet vernietigd behoeft; worden, indien althans niet blijkt, dat dit u stel invloed heeft gehad op de volstrekte me derheid. De begane informaliteit zou bovendi : zegt het, niet meer te herstellen zijn. Zutphen, 24 julij. Bij de terugkomst \ den pleiziertrein van Bentheim, werd gistel avond de conducteur van T. vermist. Men da( hier dat hij was achtergebleven; maar hed ronden. Men gist, dat hij onder het rijden van ,1e loopplank zal zijn afgegleden. De ongelukkige, die te dezer stede woonachtig en algemeen : .bekend was, laat eene vrouw met drie jonge iinderen na. (A. C.) • ii 1 ! * Men schrijft ons uit Rotterdam: ' 1 Als men sommige bladen zou moeten geloo' : ren, dan zou men alligt denken, dat de rotter, lamsche kiezers de liberale beginselen hebben : 'ipgezegd, zoo groot is het rumoer, dat gemaakt ' vordt van de niet-herkiezing van den heer wet•: : iouder de Bruijn. li 1 De zaak is echter zeer eenvoudig en natuur' : i "ijk. De heer de B. is een respectabel, ijverig ') ' ; nan ; niemand zal daartegen iets hebben in te >rengen; maar . de heer de B. is ultramonaan, met hart en ziel toegedaan de beginselen : an syllabus en encykliek. I' Welnu, in onze dagen is het niet meer dan begrijpelijk, dat de meerderheid het niet illibe;i aal vindt zoo iemand geen publiek mandaat ;: aeer toe te vertrouwen. : : Intusschen niet allen denken zoo, naar het chijnt, en nu ontrolt zich voor onze oogen een jeeks van mysterien, waarbij menigeen de handen ineenslaat, uitroepende: waar moet dat een? Het, zoo het beweert, echt protestantse blad, de Rotterdamsche Courant, trekt partij 'óór den heer de Bruijn. Natuurlijk van wege I e schoolgrieven. De N. R. C. die zich erg boos : iaakt, en te regt, over het onregt prof. Fruin 'i Utrecht door de ultramontanen aangedaan, 'wijgt als een mof over de zaak-de B. De heer -'iacoffs, de liberaal per excellentiam, aan wiens ■■ beraliteit alle andere liberaliteiten plegen geoetst te worden, trekt openlijk voor den heer de te wapen, daarin gevolgd door zijn vriend v. R. Het orgaan echter van den heer P., het Zondagsblad , dat eerst beweerde dat voor den heelde B. niet golden al zijne in den laatsten tijd iiet mannenmoed blootgelegde grielen tegen '■e ultramontanen, heeft echter daarna bakzeil 'e'naald en de kandidatuur van den heer de iruijn hevig bestreden. ! : De Maasbode , zeer natuurlijk , prees den heer "e B. met warmte aan, zoodat zich nu het vermakelijk schouwspel voordoet, dat de geestige I ihrijver van de »ephemeriden" hand aan hand Marcheert met ^monsieur Clincoff." Ou peut on \re mieux ! } Burgerplicht stelde tot kandidaat, in de plaats | ra den heer de B., een dankbaar discipel van ,'sn grooten man , die echter, vreemd genoeg, jn meester weerstaat en niet van plan is de iindidatuur op te geven. : Waar moet dat heen ? ) Dwarskijkers zeiden: de Bruijn bedankt vóór '■) herstemming. Zij zagen goed, want de 'ser de B. heeft al bedankt. ■ Men zal, zeggen ze verder, in .zeer klein i stal opkomen , want de nieuwe kandidaat van : urgerplicht, de man uit de Schrift, valt bij lange 'i niet algemeen in den smaak. '1 In de plaats van de B. zal de heer Pincofïs •>t wethouder gekozen worden, beweren ze verder. 1 Eindelijk, zóó besluiten de dwarskijkers, ein'ilijk zal een welverdiend woord van hulde aan sn afgetreden wethouder gebragt worden bij de stallatie van diens opvolger, die niet dan met '■eeze en beving zijn taak zal verklaren te aanaarden. Al die toespraken zullen in den raad 'i op de tribune luide worden toegejuicht en [otterdam zal den nieuwen magistraat als een : veeden burgervader hoogachten en liefhebben. ' Qui vivra verra. [ ( < * Op zaturdag 9 september e. k. zal te 's Gra!■, unhage de vierde provinciale vergadering plaats 'i inden van onderwijzers en voorstanders van het V hderwijs in Zuid-Holland. Het eere-presidium J il daarbij worden vervuld door dr. M. P. Lindo, i ispecteur van het lager onderwijs in die promcie. I, i ' * Ter gedachtenisviering van het 25jarig be'aan der leerschool voor aankomende onderwij: !rs te Utrecht, zal op vrijdag 4 augustus a. s, | het lokaal Baanlust aldaar, eene bijeenkomst 'houden worden van oud-leerlingen dier leer'hool. Den 27sten april 11. overleed te Gouda de ouw van den winkelier Bik. Naar het alge3en gerucht wilde, moest de oorzaak van den : od worden toegeschreven aan de toen ook al'ar heerschende pokken-epidemie. De winker had evenwel van die ziekte geen aangifte daan bij het gemeentebestuur en evenmin voor ne woning geplaatst eene kaart, waaruit bleek ,t iemand ten zijnen huize aan de kinderziekte ed, zooals de verordening te Gouda voorschrijft, j werd voor het kantongeregt gecagvaard igens overtreding van bedoelde verordening, jor den kantonregter verschenen, ontkende hij ,t zijne vrouw aan de pokken was overleden, ij beweerde dat zij aan koorts had geleden en erd vrijgesproken, omdat het tegendeel van zijn gave niet was beweien. Tegen deze uitspraak ram het openbaar ministerie in hoogor beroep, uidaar eene nieuwe behandeling dezer zaak dén voor de regtbank, waar beklaagde bij zijne oegere opgave bleef volharden. De zaak zou erigens zeer eenvoudig zijn geweest, ware het ?t dat zich bij het verhoor van den lsten geige een belangrijk incident had voorgedaan, ze toch, de geneesheer die de overledene gerende hare laatste ziekte had bijgestaan, weirde aan de regtbank mede te deelen aan welke kte de vrouw was gestorven, omdat hij beloofd d dit te zullen geheim houden. Met het oog artikel 189 Wetboek van Strafvordering ïende hij zich te kunnen excuseren van -t beantwoorden der vragen, die hierop beikking hadden, en refereerde hij zich aan de rklaring door hem bij den dood afgegeven, ,arin de oorzaak van den dood wordt opgeien te zijn j>febris exantimatica." Deze benang echter is eene algemeene, waaronder men rschillende ziektegevallen, als pokken, roodnk, ook wel koortsen met huiduitslag kan menvatten, zoodat de officier eene speciale 1 door hem afgelegden akademischen eed, vermeld in het Koninklijk besluit van 18i5, waar in de latijnsche taal vermeld staat, dat geheimhouding niet verpligtend is, wanneer het publiek belang de openbaarmaking medebrengt, persisteerde get. evenwel bij zijne weigering. Volgens hem zouden die woorden iets anders beteekenen en alleen betrekking hebben op aanslagen tegen den Koning, zamenzweringen en dergelijke zaken, waarbij het staatsbelang gemoeid i3. De officier voerde aan, dat ook de verordening tot wering der besmettelijke ziekten te Gouda den dokters de verpligting oplegt om niet in het algemeen, maar speciaal de ziekte te noemen. Doch getuige bleef weigeren de ziekte te noemen, ook toen hg gewezen was op de gevolgen eener wei' gering, daar hij meende dat hij zich aan meineed schuldig zou maken, wanneer hij de beloofde geheimhouding schond. Alsnu requireerde de officier dat get., op grond van art. 177 en 179 van het Wetboek van Strafvordering, onmiddellijk in gijzeling zou worden gesteld en a. s. vrijdag andermaal voor de regtbank zou worden gebragt, met zijne veroordeeling in al de kosten door de vertraging veroorzaakt en wel ter zake Van weigering om getuigenis af te leggen. Advokaat mr. H. J. Kranenburg, als verdediger voor den bekl. optredende, bragt de redenen in het midden, waarom hij meende, dat dit requisitoir niet kon worden toegestaan en dat de get. zich in deze teregt op art. 189 Wetboek van Strafvord. beriep. Door eischen als nu gedaan werden, meende pleiter, zit een geneesheer gestadig tusschen twee vuren, aan den eenen kant een requisitoir van het officie en aan den anderen kant, bij openbaarmakingvan geheimen, vrees voor eene aanklagt ingevolge art. 378 Code Pénal, dat gevangenisstraf bedreigt tegen geneesheeren die geheimen openbaren. Hiervoor bestond geene vrees, meende daarentegen de officier ; zeker kunnen er klagten van dergelijken aard worden ingeleverd, doch er zou z. i. in ons land geen officier van Justitie gevonden worden, die een dokter zou vervolgen , wanneer hij in het publiek belang de waarheid onthulde. Nadat de zitting geschorst en weder geopend was, deelde de voorzitter den getuige mede, dat de regtbank van oordeel was, dat hij zich in casu op den eed van geheimhouding niet kon beroepen en vroeg, alvorens het vonnis uit te spreken, of getuige nu bereid was de gestelde vraag te beantwoorden. Deze verklaarde zich nu bereid, omdat hij, zooals hij zeide, geen martelaar voor zijne collega's wilde worden. Hetantwoordnu luidde: »de vrouw is aan de pokken gestorven." De tweede getuige, mede een geneesheer, bevestigde dit, terwijl de derde getuige, de commissaris van politie, nog mededeelde, dat bekl. zich op alle mogelijke wijzen aan de verordening heeft trachten te onttrekken. Bij gelegenheid dat zijn kindje aan de pokken was overleden, was hem eene kaart gezonden, die hij door het uitstallen der winkelgoederen voor de voorbijgangers wist te verbergen; zelfs werd door hem een man met den rug voor het raam geplaatst, opdat de kaart niet in het oog zou vallen. Niettegenstaande deze verklaringen blijft bekl. beweren, dat hem alleen van koorts en niets van pokken bekend was. De eisch van het O. M. strekt tot zijne veroordeeling in eene gevangenisstraf van drie dagen en eene geldboete van / 25 , waarna de verdediger trachtte te betoogen, dat bekl. schuld niet was bewezen en hij niet aansprakelijk zou zjjn, omdat hij niet had geweten dat de ziekte, waaraan zijne vrouw leed, de kinderziekte was. Aanst. vrijdag uitspraak (N. R. C.) Men schrijft uit Zwolle van 25 julij aan de N. R. C.: Gisteren tegen den avond had op de Groote Markt alhier een ergerlijk tooneel plaats. De schutterij was van de exercitie teruggekeerd en juist ingerukt, toen esn der onderofficieren door ettelijke korporaals en soldaten der alhier in garnizoen liggende infanterie werd aangegrepen, vreeselijk mishandeld en onder den voet getrapt. Indien hij door de politie niet ontzet ware geworden, zou het waarschijnlijk slecht met hem zijn afgeloopen, want zijne aanvallers hadden hem den dood gezworen, omdat door zijn toedoen een tamboer van hun regement naar de klasse van discipline was gezonden. In den loop van den avond moesten patrouilles worden uitgezonden, om onder de opgewonden volksmenigte de rust te helpen bewaren. Over de cholera in Perzië bevat de Staats- Ct. een rapport van den nederlandschen consul te Bender Bushire, den heer R. C. Keun, waaraan het volgende P.S. is toegevoegd: De jongste tijdingen melden dat de cholera zich verbreid heeft in Dechtisoun, Tengistoun , Borasdjoun, Bender Rieg, enz. "en er groote verwoestingen aanrigt. Mon betreurt den dood van twee der beste hoofden van dit district, Hassan Khan van Tengistoun en Khan Ali van Bender Rieg. ïDe hongersnood wordt ook algemeen. Men schrijft uit Yezd, dat men er alle honden en katten had opgegeten , en dat het getal slagtofiers zeer groot is. Te Scbiraz hjeft de bevolking zich op de magazijnen van eenige korenopkoopers geworpen, welke zij geplunderd heeft. De tijdingen uit Ispahan zijn niet geruststellend. »Te Bushire zijn de straten opgevuld met ongelukkigen, die zich ter nauwernood kunnen voortslepen en van honger sterven op hunne uitwerpselen, waarvan de htank de circulatie door de stad onaangenaam en gevaarlijk maakt." ---