Buitenland. De stand van zaken in Frankrijk. Gisteren moesten te Parijs de verkiezingen voor officieren der nationale garde plaats hebben ; of dit is geschied, en zoo ja wat de uitslag is geweest, is ons nog onbekend. Alleen weten wij dat Langlois en] Schoelcher , het voorbeeld van Saisset volgende, hunne betrekkingen hebben nedergelegd en niet weder in aanmerking wenschen te komen. Verscheidene herstemmingen voor de Commune moeten nog plaats hebben, daar vooreerst enkele verkozenen weigeren het mandaat te aanvaarden, en anderen het vereischte aantal stemmen niet hebben verkregen. Tot de eerste categorie behoort o. a. de maire Tirard, één van de ultra's in de vergadering te Bordeaux, die echter geene gemeeno zaak wil maken met de Commune; in zijn antwoord, dat publiek is gemaakt, zegt hij dat het mandaat in plaats van een zuiver gemeentelijk karakter te hebben veel verder reikt, en eene politieke strekking heeft. Delescluse, een ander welbekend lid der uiterste linkerzijde, heeft het mandaat nedergelegd, nadat de Commune zich had aangematigd, het lidmaatschap onvereenigbaar te verklaren met dat van de Nationale Vergadering. Wat de tweede categorie betreft, hieromtrent verkeert de Commune in niet geringe verlegenheid; bij de uitschrijving der verkiezingen had het comité bepaald, dat l / 8 van de kiezers in ieder arrondissement stem moest uitbrengen, zou de verkiezing wettig zijn. Hierdoor hebben de gekozenen het vereischte aantal stemmen niet verkregen in die arrondissementen, waar de gezeten burger is gevestigd. De verkiezingen daar zijn dus ongeldig, en de Commune zal de bepalingen noodzakelijk moeten wijzigen, daar het niet te verwachten is, dat de ingezeten bij eene herstemming wel zullen opkomen. Voor zoover men uit de verkiezingen kan opmaken, bestaat de Commune deels uit jacobijnsche, deels uit communistische elementen. Plourens, Blanqui en Pyat vertegenwoordigen de eerstgenoemde fractie, terwijl Assy en de meeste onbekende grootheden de communistische bedoelingen der Internationale trachten te bereiken door de vestiging der parijsche Commune. Deze in hoofdzaak tegenstrijdige elementen zullen het zeker niet lang eens blijven. Parijs begint zich te schikken in de omstandigheden ; handel en bedrijf zijn tot op zekere hoogte hervat, de flaneurs vertoonen zich weder op de boulevards en de koftijhuizen worden weder druk bezocht. Nu de Commune meester is van de positie, achtte zij het niet noodig, de passage meer te belemmeren dan hare eigen veiligheid vereischte, zoodat de barricaden vóór het raadhuis grootendeels zijn opgeruimd. Do Halles Centrales en het postkantoor zijn door de belleviliisten bezet, die echter het verkeer niet belemmeren. Daarentegen begrijpt men teregt, dat het grootste gevaar dreigt van de zgde van Versailles, en de westelijke spoorweg, t « worden dan ook door de oproerlingen 't waakt; vooral het station Saint-Lazare li mmu • "'late heel ontoegankelijk is, gemaakt, i s e punt aan deze zijde der stad. sterk Elk oogenblik kan nu eene bestorming Parijs worden te gemoet gezien; de Re^er" Vatl Versailles heeft hare maatregelen genom"® ^ schijnt besloten, om niet langer lijdeliiW ea schouwer te blijven. De generaals Leflö Du ° e ~ Trochu en Chanzy hebben het plan van o-- 10 '? beraamd en in overleg met de steld, en men verwacht dat binnen dagen alles gereed zal zijn. — In de buitéT 89 wone omstandigheden, waarin Frankrijk verkeek is het echter noodig, hiertoe verlof te vra? van de duitsche autoriteit, want, gelijk b kend is, is de sterkte van het garnizoen t" Parijs bij de vrcdes-preliminairen bepaald 40,000 man ; de minister van Pinantiën en "I generaal Valdan zijn nu naar Rouaan vertrokke ° ten einde bij generaal von Fabrice, den opperbe' velhebber van de pruissische bezettingskorp 86 " in Frankrijk, te bewerken, dat verlof zal wor" den gegeven om Parijs door 80,000 man te doen bezetten. De Regering te Versailles schijnt dn g over eene troepenmassa van ongeveer 80,000 man te kunnen beschikken; dit cyfer blijft verre beneden het aantal gewapende nationale garden van de Commune, doch waarschijnlijk zijn deze laatste minder geoefend en zullen zij tusschen twee vuren geraken, wanneer de ordelievende burgers van Parijs , en de garden , die ontwapend werden omdat zij de Commune niet wilden erkennen, zich verstaan met de aanrukkende troepen en de orde helpen herstellen. Het is nog niet duidelijk, welke generaal met den aanval op Parijs zal worden belast; volgens sommigen zou Vinoy het opperbevel behouden; volgeng anderen daarentegen is generaal Barral reeds benoemd tot kommandant van het leger te Versailles. Van den hertog van Aumale isnatuar. lijk geen sprake; men wil zelfs, dat hij niet eens te Versailles is geweest, doch zich in de Pyreneën ophoudt. De berigten uit de overige steden van Frankrijk blijven geruststellend luiden. Bij Lyon wordt een legerkorps geconcentreerd, om aan de belhamels den lust tot eene nieuwe oproerige beweging te benemen. Marseille is in staat van beleg verklaard, hetgeen een goeden indruk heeft gemaakt, als een bewijs van energie der wettige autoriteit. De roode vlag op het raadhuis is door een rouwvlag vervangen, en de raddraaijers der beweging hebben hunne plannen wijselijk laten varen; de bijeenkomst van gecommitteerden uit de nationale garde, die tegen 29 maart was uitgeschreven om de Commune te vestigen, had geen plaats en de kolonel der garde Ducein heeft zijne betrekking nedergelegd. De meeste leden der republiekiusche comité's namen eveneens hun ontslag en in de stad is het dientengevolge rustig. — De gemeenteraad heeft zijn intrek genomen in het fort Saint-Jean, en de administratie der belastingen in het fort SaintNicolas, aan de beide uiteinden van den havenmond, waar men dus veilig is, en in geval van nood per scheepsgelegenheid kan ontkomen. Een gerucht zegt, dat de heer Crémieux te Marseille is gearresteerd, doch door wie blijkt niet. Te Creuzot is eene poging om de Commune te vestigen volkomen mislukt, daar verreweg de meeste arbeiders, Assy's bedoelingen kennende, weigerden deel te nemen aan de beweging en de orde hielpen herstellen. Ook te Narbonne schijnt de orde geheel hersteld. — In het officieel orgaan der Commune leest men het volgende: »Wij plaatsen het volgende artikel van den burger Ed. Vaillant, een artikel dat ons voorkomt voldoende te beantwoorden aan een der moeijelijkheden van het oogenblik. »De gedelegeerde hoofdredacteur van het Journal officiel. Ch. Longuet." »Men verzekert ons, maar het berigt is niet officieel, dat de hertog van Aumale zich te Versailles zou bevinden. Indien dit waar was, dan® 1 de hertog van Aumale van Bordeaux tot Versailles geen burger hebben ontmoet. , »Zulke leiten bewijzen, hoezeer de publieke gee' is verzwakt. In de republikeinen van vroeger® tijd was de moord der tirannen een wet. Hier bestempelt een zoogenaamde zedeleer die daad van regtvaardigheid en noodzakelijkheid met naam van moord. . »Bij de verdorvenen, die zich vermeijen in monarchale verrotting; bij de intriganten, die da&r onder leven, sluit zich aan de groep der sentnne tele onnoozelen. ^ sDoze verklaren, dat die arme duivels van vors niet verantwoordelijk zijn voor de misdaden » ner vaderen, voor hun naam, hun familie, even als het de zoon van Traupmann zou zijn. . »Zij vergeten, dat de zoon van den S 8, door de openbare meening niet wordt t deeld als hij zelf geen galeiboef is ; on . wantrouwt men dengene, die in zijne j eU o ^ der den invloed heeft gestaan van zulke s ^ voorbeelden, wiens eerste opvoeding onde een leiding heeft plaats gehad. cea »Zoo ook wekt een prins, de zoon v _ prins, die zich bij voortduring prins blrp « en die, gelijk de, bewuste hertog van Au® het republikeinsche Frankrijk de , m °r e durft quaestio en de kandidatuur van zijne fami i ^ stellen, onzen toorn op en verdient hg, regt over hem doen. _ denk® 0 j. En wanneer die vorsten, die er aan ons weder in de verdrukking te brenge' ^ den geest der revolutie bezield waren, dan ^ zij begrijpen, dat zij zich niet tot hetzaJ, jroor . tweedragt en tot het opwekken van _ ^jjzel* log moesten leenen, en dan moesten ZI J ^ jet ven doemen in een verwijderde 'ands a ongeluk en do schande hunner geboort boeten. , •: z eW en i»Want het is niet voldoende, rtat ber inverklaren geen eerzucht te hebben — ^. to; - neren ons de eeden en protesten van Li0I V^ n n9 a®; al waren zij opregt, dan nog z ° l V. yD ioiteer< i hunne tegenwoordigheid worden g j 0 tr>g°® door degenen, die door eerzucht, beiaiy, ^ o0 ]c aan hun fortuin worden verbonden, de prin 3 zou willen, zijn noodlottige invloed zon de fie mSlchi 'ippij heeft slechts één pligt tegendo vorsten: den dood. Zij is slechts tot °I' formaliteit gehouden : te constateren, dat zij fn reeten man voor zich heeft. De Orleansen d -- kf Frankrijk; de Bonapartes willen terugkomen; alle goede burgers zijn gewaarschuwd! TWrs heeft de volgende circulaire uitgevaardigd: Tbiers ne »Versailles, 26 maart. ,Het hoofd van het uitvoerend gezag aan de heeren prefecten , onder-prefecten , procureurs-generaal, divisie-generaals. Fr is n iets nieuws in den toestand gekomen; T von is de orde geheel hersteld, dank zij de 10 '' van den generaal en den prefect, en dank nok de hulp door de nationale garde hun •1 nd Te Marseille hebben vreemdelingon , j'b de anarchisten steunden, eene voorbijgaande wesing in het leven geroepen, die door f militaire magt, welke daarheen werd Honden, spoedig onderdrukt is. Toulouse tracht dit treurig voorbeeld na te volgen, 1 zonder wezenlijke magt. Behalve deze beduidende pogingen schaart het vastbesloten maar verontwaardigde Frankrijk zich om het gouvernement der Nationale Vergadering, ten einde de anarchie te onderdrukken ; die anarchie tracht altijd Parijs te beheerschen. Eene overeenkomst, waaraan het gouvernement vreemd is gebleven , is vastgesteld tusschen de zoogenaamde Commune en de maires, om een beroep te doen op de kiezers. De verkiezingen zullen heden waarschijnlijk gejchieden, maar zonder vrijheid en zonder zedelij k zezag. Dat het land er zich niet om bekommere en vertrouwen koestere: even als elders zal ook de orde in Parijs hersteld worden. (get.) Thiers." De afkondiging der Commune. Dezo gebeurtenis heeft zich, volgens het verhaal van de Siècle , volgender wijze toegedragen. Ten twee ure liet het comité-centraal affiches op de muren plakken, en aan alle mairiën berigten, dat de mededeeling der verkiezingen ten vier ure zou geschieden. De weinige tijd, waarover men te beschikken had, veroorloofde niet, dat er groote toebereidselen voor dezo plegtigheid gemaakt werden. Alleen werd bevel gegeven om zoo spoedig mogelijk de bataljons uit de verwijderde kwartieren te vereenigen. Ten drie ure begonnen de bataljons der nationale garde aan te komen, met vliegende vaandels en slaande trom. Tot vier ure duurde het eer zij zich geschaard haddon op het plein; het waren bataljons uit alle arrondissementen. Sommige marcheerden op de wijze van volksliederen. Eene estrade was geplaatst voor den ingang van het raadhuis, onder het standbeeld van Hendrik IV. Deze herinnering aan het koningschap was verborgen achter eene roode vlag, waartegen een borstbeeld van de republiek, met roode sjerp en door roode vlaggen omgeven, uitkwam. Voor op ck) estrade stond eene lange tafel, waaraan eenige leden van het comité plaats namen , sommigen in burgerkleeding, anderen in de uniform der nationale garde, maar allen droegen eene roode sjerp. Achter die tafel bevond lich eene menigte van burgers, die in de gunst stonden van het comité. Ten vier ure kreeg de tafel een waarlijk schilderachtig voorkomen. Da vaandeldragers rangschikten zich regts en links Tan de tafel. De kanonnen op de quai de Sèvres openden de zitting met herhaalde salvo's, die gevolgd werden door toejuichingen en de kreten: 'leve de Commune! leve de republiek 1" Op een gegeven oogenblik zetten allo nationale garden hunne kepi's op hunne bajonnetten en staken hunne geweren omhoog. De voorzitter, de heer Ranvier, schelde tot opening van de vergadering; een lid van het comité las de lijst, dien morgen door den Officiel medegedeeld. Die voorlezing werd gevolgd door twee redevoeringen, gehouden door leden van ?e^ comité, welke beantwoord werden met de '^en: leve de Commune. >an tijd tot tijd speelde een militair muziekdat vóór de estrade had post gevat, de ar, ®llaite, het Chant du départ en de Girondins, r aarbij het volk het koor zong. De redevoedefif n Werc ' en gevolgd door kanonschoten; daarop de , en de bataljons nationale garde voorbij ^ met den kreet: »leve de Commune!" t e 611 Ouderling schouwspel leverde het plein metl f zes °P' vensters waren bozet bezet' . en ' barricaden waren met menschen p ' na tionale garden zaten op alle uitstekende vol s? VatI k 0 t raadhuis, en de boomen waren Deran raa y° n o en s. Meer dan honderd duizend j e „ woo &den deze plegtigheid bij. aale H Ure kwamen nog bataljons der natiotoaak+ g ö aan ' deze > k 0t plein vol vindende , een e m a . e ^ er elkander halt, en vormden nu aa n ,° zienbaro re8ks door de rue Rivoli tot Werd W ~ >ou ^ evar d Sebastopol. Ten zes ure défilé voortgezet, ook door deze batalzoodat het ruim een uur duurde eer de aiet ■ S i voorbi j was - ?an p' 0ren dag tracht de roode republiek hiinp,, ri J s meer en meer de revolutie der Jaco"^nden" 1 ev0naren ' De namen der ^«adem 1 . Wor den, even alajtoen, vervangen door: viose v a ?' ^ rum aire, Frimaire, Nivose, Plusidfjf' rpt 030 ' Germinal, Florial, Prairial, Mesf°rdt ® rmi dor en Fructidor; de jaartelling ^sten t. er § er0 kend te beginnen met den 'Ws Vief^ 6 r zoodat de republikeinen 1)in ttenh n i a u rtal 79 scllr i)ven. Meaziet het, de eQ iandsche vrede is nog verre. Ten 5 00d , van den Prefect 1'Espée. Vers cheen mo 111 ^ eu namiddag van den 28sten ® a 'Qt-Eti Pn °^ P'ein voor het raadhuis te *Marseil]o; a n ?» een bataljon oproerlingen, de den i',. 0 4. zm o e nde, en onder het aanheffen Terstond e : »Leve do Commune!" bister dpr W . een geweerschot gelost uit het .""•genten -,JT° mng van den lleer Marx; de inS stort Tl°^ den met schoten. Een van i s in dodelijk getroffen neder. De heer 6 slagtoifers TT f ekw f. tst - Er z Ü n verschei• Het volk, opgewonden door JOBS, den kruiddamp, werpt zich op de trappen van het raadhuis; het werpt allen op zijde, die het willen tegenhouden. Het dringt in de vestibule door en maakt zich meester van het raadhuis. Terstond neemt het eenige personen in hechtenis. De prefect wordt in verzekerde bewaring genomen. Terwijl de overwinnaars hunne zegepraal door luid gejuich verkondigen en de roode vlag van den nok laten wapperen , brengt men de dooden en gekvvetsten in draagbaren weg; het volk en de nieuwsgierigen vlugten naar alle zijden. De winkels worden gesloten. De mannen van de Commune nemen de zetels in, en maken zich gereed hunne eerste besluiten te nemen. Tegen middernacht hielden de afgevaardigden der Commune vergadering, en beraadslaagden over het lot, dat de prefect en de andere gevangenen moesten ondergaan. De prefect was, zeide men, in de groote zaal en werd bewaakt door zekeren Fillon en 30 garden. Fillon was in een stoel gezeten naast den prefect 1'Espée, dien hij beschimpte en beleedigde, terwijl hij langzaam zijn flesch wijn uitdronk. De prefect verloor eindelijk het geduld en antwoordde. Een garde gaf vuur op den prefect; deze loste zijn revolver; de garde viel en daarop Fillon, voordat de heer 1'Espée dood was. Toen men toeschoot; waren er drie lijken. Men liet de nationale garde voorbij die lijken defileren, het geweer in den arm. Eerst des anderendaags ten zes ure werden de lij ken weggehaald. Tegen tien ure in den morgen verscheen er eene talrijke magt met mitrailleuses , die voor het raadhuis werden gesteld; men verwachtte eene botsing; en men spreekt dan ook van troepen, die in aantogt zijn. De telegraaf is in de magt der Commune; vandaar dat men geenerlei berigt uit Saint-Efcienne ontvangt. Karlsruhe. (Particuliere correspondentie, 29 maart). Men moet niet denken, dat onze badensche couranten iets te wenschen overlaten, al is het formaat misschien klein, en al is het grootsts deel van den inhoud aan andere bladen ontleend. Wij lezen uitvoerig, hoe de keizer gebogen hoeft en de keizerin met haren zakdoek wuifde: dat de keizer er vergenoegd uitzag en dat de keizerin goed geslapen heeft;, wie de keizer ontvangen heeft en wie naast hem aan tafel zaten; maar wij vinden evenzeer, dat vorst Bismarck een groot diner gegeven heeft, ja, zelfs het geheele menu is afgedrukt. Zeer belangrijk inderdaad! Hoogst opmerkenswaardig! Jammer maar, dat deze mededeelingen zóóveel plaats innemen, dat tot heden de ruimte schijnt te ontbreken voor een levensberigt van Gervinus. Het is vreemd, maar toch waar, dat er menschen zijn, die liever iets lezen van dien aard en die gaarne naauwkeurig ingelicht worden van mannen, die zooveel hebben bijgedragen tot den roem van Duitschland op wetenschappelijk gebied. Misschien is de werking van de versierde stad met hare talrijke triomfbogen zoo groot, en neemt de tijding van do terugkomst der troepen de aandacht zoo geheel in beslag, dat men dergelijke zaken over hot hoofd ziet. Wie kan ook aan alles denken! Wie zou iets aan residentiebladen mogen verwijten! Inderdaad, ik had bijna vergeten, dat ik in Karlsruhe wa3, de stad der lakeijen, zooals mij een kunstenaar in zijne ergernis verzekerde, waarin alles zich om het hof beweegt. Wanneer het hof het initiatief neemt, is het resultaat gunstig; anders mislukt alles. Het valt niet te ontkennen, dat dit oordeel in vele opzigten juist is, al willen do inwoners het niet weten, en al verklaren zij u, dat geene andere kloine residentiestad zooveel afwisseling en zooveel veelzijdigheid aanbiedt, terwijl een ieder, als het ware, gloeit voor het nationaal libéralisme. Wij vragen echter niet naar verzekeringen en woorden, maar naar daden, en dan kunnen wij den stroom van dezen woordenvloed niet volgen, hoewel wij gaarne toegeven, dat andere deelen van het land een gunstiger oordeel verdienen en een beter voorbeeld geven. De uitslag der verkiezingen toont dit reeds aan ; want zie, de voor nationaal-liberaal uitgegeven prins Wilhelm heeft eene plaats onder de vrije conservativen genomen, ofschoon hij natuurlijk geheel onpartijdig stemmen zal. » Alles reeds daar gewezen," zeide Ben Akiba, toen hem de verderfelijke strekking van het tegen de joodsche leer gerigte boek van Uriël Acosta, de leermeester van Spinoza, werd uiteengezet. De partijvorming in den Rijksdag schijnt moeite te kosten; althans men kan nog niets met zekerheid mededeelen. Het schijnt, dat de zuidelijke nationaal-liberalen zich aan de noordelijke zullen aansluiten, en wanneer het Roggenbach gelukt de vrije conservativen met de meest gematigde nationaal-liberalen tot een centrum te vereenigen, dan zal men wel stapvoets tot de gewenschte vrijheid komen, ofschoon men nu en dan zal moeten toegeven aan de wenschen der meer geavanceerden, om niet door de magtige katholieke fractie, die, waar het een principe geldt, gemeene zaak met de conservativen maken, te worden overstemd. Eene fusie der verschillende liberale partijen ware voorzeker zeer wenschelijk, te meer daar de politieke leiding van de Fortschrittspartij niet zeer te roemen is en de zuidelijken meer geneigd zullen zijn, den weg van vooruitgang sneller te bewandelen. Ook zal men voortdurend op de opinie van vorst Bismarck moeten achten, wat men na '66 reeds gedaan heeft. Vorst Bismarck — ik kan niet zeggen, dat die titel ons aangenaam in de ooren klinkt en met geestdrift vervult. Wij h ooren liever eenvoudige namen als Washington en Lincoln, en wij hebben te groote achting en bewondering voor Bismarck, om het niet te betreuren , dat belooning noodig zou zijn , waar men het algemeene vaderland gediend heeft. Wij hebben reeds met leede oogen de geldelijke belooning in 1866 gezien; niet omdat wij de verdiensten gering achten, maar omdat wij de personen te hoog stellen om anders beloond te kunnen worden, dan door de algemeene sympathie en door de vereering des volks. Hoe ligt zouden niet velen geneigd zjjn uit te roepen: »Ora der wille van het smeer, Likt de kat do kandeleer." Uiterlijke teekenen verhoogen slechts den glans, terwijl ware grootheid ligt in den eenvoudigen zielenadel, in het bewustzijn het goede te hebben gedaan om het goede, in de overtuiging zijnen pligt te hebben volbragt. De toekomst zal echter leeren, of Duitschland het moegelijke standpunt, als heerscher en magthebber, de overwinning aan de vrijheid te verzekeren, zal weten in te nemen. — Te midden van zooveel donkere stippen aan den voorjaarshemel, kan ik een na volgings waardig feit melden. De mildheid "bij de uitdeeling van ordeteekenen is nog altijd toenemend, zoodat zelfs enkele militairen , die bij de depóts aangesteld waren en geen kruid geroken hebben , een ijzeren kruis hebben gekregen, wat niet weinig de waarde der onderscheiding doet verminderen. Daar verklaren nu eensklaps meerdere personen teMünchen, die zich bij de verpleging der troepen en in de lazaretten verdienstelijk gemaakt hebben, dat zij do ordeteekenen meenen te moeten terugzenden , omdat het hun voorkomt, dat meer op hunne sociale positie, dan op hunne verdienste gelet is, en dat zij voor eene dergelijke onderscheiding bedanken. Zoo geeft men op beleefde wijze de Regering de waarheid te hooren. — Virchow schijnt van het politiek tooneel terug te willen treden , na zoovele jaren zoo krachtig voor de zaak der vrijheid werkzaam te zijn geweest. Schweitzer heeft de leiding zijner partij neêrgelegd ; echter verklaart hij , dat de nederlaag bij de verkiezing in Westfalen daarop geenen invloed gehad heeft. Zijn orgaan is opgetogen over de houding der parijsche insurgenten en wijst op de uitdrukking van Lassalle, die het eene domheid noemde, dat men zich in 1848 niet van wapens voorzien heeft, waardoor de vrijheid, gelijkheid en broederschap waren te redden geweest. Zijno partij schijnt voortdurend kleiner te worden, sinds de leidsman beschuldigd werd door de politie te zijn omgekocht. Bij het arbeiderscongres te Stuttgart werd zij, ten gevolge der oneenigheid over de keus van den president tusschen Schweitzer , Bebel, Liebknecht en Mende, uit de zaal gedrongen en, hoewel zij zich den volgenden dag in de zaal eene plaats wist te veroveren, ware zij waarschijnlijk verpletterd , indien de politie niet bij tijds de zitting, of eigenlijk het algemeene vuistgevecht, gesloten had. In Eisenach gelukte het haar evenmin eene hoofdrol te spelen. — Zijn besluit zal do gravin Hatzfeld niet zeer aangenaam in de ooren klinken. Waarschijnlijk zal de agitator Tulcke de leiding overnemen. De aanmaning van prof. Holtzendorff en Fanny Lewald aan de duitsche vrouw, om tot den germaanschen eenvoud terug te keeren en de fransche mode vaarwel te zeggen , vindt bij voortduring in de kleine pers ondersteuning; en moge tot hiertoe niets te ontdekken zgn van den invloed op de vrouwen, zoo zijn zulke pogingen zeer toe te juichen, daar zij een terugkeer tot het natuurlijke en eenvoudig smaakvolle beoogen. Ik geloof, dat menig huisvader die neiging bij zijne dochters met vreugde zou ontdekken. Het moet den voorstanders eener beweging tot terugkeer tot de oude germaansche traditie en hare natuurlijke ontwikkeling zeer onaangenaam zijn, dat het menu bij het diner van Bismarck in de fransche taal opgesteld was, en vooral moet dit de Kreuzzeitung melancholisch stemmen, daar deze in augustus 11. zelfs hoopte, dat de fransche taal in de diplomatie door de duitsche zou vervangen worden, zoodat het vredestraktaat in die zou kunnen worden gesloten. Het zou voor de Franschen nuttig zijn om hunne inbeelding uit te roeijen. Hcevele Franschen het traktaat zouden kunnen lezen, deelde dit blad niet mede, wat echter zeer wenschelijk zou zijn geweest, daar bijv. op het admiraalschip van den vice-admiraal Fourichon niemand de brief van Vogel von Falckenstein, die in de duitsche taal geschreven was, in staat was te verstaan, zoodat men moest wachten totdat het schip met den tolk aangekomen was. Wanneer men weet, dat het te Orleans geen fransch burger gelukte, den naam von Voigt Rhetz nit te spreken, zoo zou men iets dergelijks bijna onmogelijk achten. Uit goede bron verneem ik, dat men in Japan de fransche officieren, die met de organisatie van het leger belast waren , heeft ontslagen , omdat men van een volk, dat zich zoo had laten verslaan, niet goeds zou kunnen verwachten. Het ware zeer te wenschen, dat landweer en reserve gedemobiliseerd werden, opdat de burger niet langer dan hoogst noodig in de wapenen blijve en aan zijne betrekking ontrukt zij. Wat voor dezen nadeelig is, is door de gedurende dien tijd vastgestelde verhooging van traktement door extra-toelage, voor de linie zeer voordeelig. --- STATEN-GENERAAL. Aan het antwoord der Regering op deafdeelingsverslagen der Twee Kamer over de definitive begrooting3wetten voor 1871, Algemeene beschouwingen, ontleenen wij het volgende: Ten aanzien der kolonialo politiek verklaart het Kabinet zich de rigting toegedaan , die de koloniën beschouwt als een deel des rijks, waarvan de welvaart en ontwikkeling met gelijke zorg als die van het moederland en met deze in gestadig verband moet worden behartigd. Eene rigting die, schoon gezind tot verbeteringen in het bestuur en beheer in Nederlandsch-Indie, toch bovenal acht wil gegeven hebben op de materiële voordeelen, die de kolonie aan het moederland afwerpt, is niet de zijne. Het verwijt, dat de nieuwe minister van Koloniën niet door persoonlijke aanschouwing met den toestand en de behoeften in Indie bekend is, wordt beantwoord door de opmerking, dat die bekendheid door persoonlijke aanschouwing toch somwijlen niet voor misstappen heeft beveiligd. De groote verwarring in het indisch muntwezen b. v. was te wijten aan den stichter van het kultuurstelsel zeiven. Tot verduidelijking deelt de Regering daarna mede, dat in de rede van 23 februarij alleen die onderwerpen werden opgenoemd, waarvan afdoening te verkrijgen was. De intrekking der wetsontwerpen tot census-herziening en regeling van het hooger onderwijs zal gevolgd worden door een nader onderzoek, waarvan de resultaten in het volgend zittingjaar aan de overwegingen der Kamer zullen worden aangeboden. De Regering vindt geen reden tot herziening van de artt. 56 en 57 der grondwet (regt van oorlogsverklaring). Voor dadelijke bezorgdheid wegens den finantielen toestand bestaat geen reden. Het tekort van 12 millioen is niet te groot om door schatkistbiljetten te worden gedekt. Nog deelt de minister van Finantien daarin medo, dat hij zich niet in onbestemde beschouwingen en onzekere toezeggingen ten aanzien van het belastingstelsel wenscht te verdiepen, maar dat de Regering overtuigd is, dat geen nieuwe dienst kan worden ingetreden, zonder dat do middelen voorgedragen zijn tot verzekering van het evenwigt tusschen ontvangsten en uitgaven. In de memorie van beantwoording, nopens hoofdstuk II der staatsbegrooting wordt o. a. gezegd: Raad van State. Bij de behandeling van het wetsontwerp tot regeling der zamenstelling en der bevoegdheid van den Raad van State is de vraag, of de leden der afdeelingen periodiek zouden moeten aftreden, na uitvoerige beraadslaging bevestigend beantwoord. Naar het oordeel der Regering, op goede gronden. Tegen het nadeel of liever ongerief, dat de afwisseling kan hebben, staan veel grooter voordeelen over. Ook wordt de tegenwoordige werkkring van den directeur van het kabinet dos Konings gehandhaafd. De directeur heeft geen bevoegdheid van regering. Kan hij invloed uitoefenen, dan zal het die zijn van een particulier, wiens advies gevraagd wordt. Aan het eindverslag der commissie van rapporteurs over het wetsontwerp tot definitive vaststelling der staatsbegrooting voor het dienstjaar 1871, en wel over het Vide hoofdstuk (departement van Marine) ontleenen wij het volgende : § 1. Bij de overweging van dit wetsontwerp verklaarden onderscheiden leden op nieuw, in het tegenwoordig hoofd van dat departement vertrouwen te stellen en geen overwegend bezwaar te zien in de door hem voorgestelde begrooting, die, onder de bestaande omstandigheden, niet als te hoog kon worden beschouwd. Anderen deelden niet in dit gevoelen. Zij deden opmerken , dat heteindcyfer der tegenwoordige begrooting dan toch weder een ton gouds hooger was dan die voor 1870. Huns inziens was het materieel der Marine gedurende de laatste jaren niet in evenredigheid tot de daaraan bestede aanzienlijke geldsommen toegenomen. Zij toonden zich dan ook weinig geneigd, den minister op den tot nu door hem gevolgden weg te stennen. Het had hen bevreemd, daff' die bewindsman, na met den minister van Oorlog van het vorig Kabinet homogeen te zijn geweest, thans scheen in te stemmen met een opvolger, die, voor zoover zich dit tot nu toe beojrdeelen laat, een ander systeem van defensie voorstaat. Enkele leden in eene der afdeelingen voegden er bij, dat zij van de slotzinsneden der memorie van toelichting tot de tegenwoordige begrooting met leedwezen kennis hadden genomen. Bij de beraadslaging over de wet op de militaire akademie had de minister van Marine beweerd, dat het reglement van het maritime instituut te Willemsoord zeer goed werkte, en ook op grond daarvan regeling van het onderwijs aldaar bij de wet afgewezen. Thans sprak hij niet slechts van de plaats gehad hebbende nieuwe regeling van de opleiding der adelborsten bij Kon. besluit, maar wees daarop als op een bewijs, dat hij tot een regeling bij de wet niet had kunnen besluiten. Ofschoon er onder deze leden waren, die niet met een regeling van het militair onderwijs bij de wet waren ingenomen, meenden ook zij, dat in de bedoelde verklaring een bewijs lag van gemis aan homogeniteit onder de leden van het tegenwoordige Kabinet, en tevens van gemis aan overeenstemming met een aanmerkelijk deel der Kamer. Men moest toch bij het Kabinet, evenals bij vele leden der Kamer, het bestaan deiovertuiging onderstellen, dat wettelijke regeling van het militair onderwijs door de grondwet wordt gevorderd. § 2. In een paar afdeelingen werd teruggekomen op de goedkeuring, in het Yoorloopig Verslag geschonken aan de kalme en spoedige wijze , waarop in den afgeloopen zomer do wapening onzer oorlogschepen heeft plaats gehad. Eenige leden meenden, dat op dien lof wel wat is af te dingen. De hier bedoelde oorlogschepen mogen met spoed in dienst zijn gesteld ; meer en meer is gebleken, dat aan uitrusting en inwendige betimmering, zelfs nadat zij zes weken lang bemand waren, vrij wat ontbrak. Ook toen nog waren, naar men meent, de stoombatterijen de Ruijler, Neplunus en Jupiler zoo goed als onbewoonbaar; terwijl ook sommige der in dienst gestelde schepen , bij gebrek aan voldoend machine-personeel , niet onder stoom konden blijven. Men wilde voorts den minister gevraagd hebben, of hij, na de thans verkregen ondervinding, vertrouwen stelt in oorlogsbodems, met zeemilitiens bemand. Enkelen dezer leden gevoelden zich teleurgesteld, dat na het vroeger deswege verhandelde, het houden van gezamenlijke oefeningen der zee- en landmagt onder de laatste buitengewone omstandigheden , in § 4 der memorie van toelichting zoo onbepaald afgewezen en als verkeerd voorgesteld wordt. Zij wezen teyens op het daar voorkomend gezegde : >Het stoomen met volle kracht van onze oorlogschepen voorbij de kustbatterijen heeft, gelijk te voorzien was , bewezen dat zij van haar vuur niet veel te lijden hebben." Indien dit gezegde, gelijk men moet aannemen , volkomen juist is , bewijst dit dan iets anders, dan dat de kustbatterijen , ofschoon met zwaar geschut gewapend, niet aan het doel beantwoorden ? En moesten die batterijen niet zoodanig worden ingerigt en gewapend, dat voorbijvarende vijandelijke oorlogschepen wei van haar vuur te lijden hadden? Deze redenering bleef in de commissie van rapporteurs niet zonder tegenspraak. Voorts is de wenschelijkheid van het tot stand komen eener wet op de quarantaine op nieuw in herinnering gebragt. — Bij de overweging in de afdeelingen van het VUIe hoofdstuk der staatsbegrooting voor 1871 gaven verscheiden leden den wensch te kennen, meer in bijzonderheden met de inzigten en plannen van den tegenwoordigen minister van Oorlog te worden bekend gemaakt. De overige leden, hoewel met den meesten klem wenscljende aan te dringen op eene zeer spoedige indiening der aangekondigde wetsontwerpen nopens de defensie, deelden overigens niet geheel in het gevoelen der eerstbedoelde. Do tegenwoordige minister heeft de begrooting van zijn departement moeten indienen weinige dagen na de aanvaarding der portefeuille. Meerdere mededeeling zou slechts leiden tot eene onvruchtbare discussie zonder resultaat. Bij vele leden had de lezing van het eerste gedeelte der memorie van toelichting den twijfel doen ontstaan, of deze minister wel geaoeg doordrongen is van de noodzakelijkheid van doortastende verbeteringen en van datgene, wat het meest noodzakelijk is en het meest spoed vereischt. In het oog van enkele leden was het eene grief tegen den minister van Oorlog, dat hij, terwijl eene algemeene legerorganisatie voor de deur staat, voort wil gaan met op het bestaande inbreuk te maken. Men wees daarbij op de aangevraagde gelden tot vermeerdering van het getal luitenants bij de infanterie. Men heeft gevraagd , waarom de tegen 1 mei aanstaande vastgestelde garnizoensveranderingen niet zullen plaats hebben ? Wel wordt beweerd , dat zulks geschied is op aandrang van sommige gemeentebesturen, met het oog op de heerschende pokken-epidemie, maar indien dit zoo is, zou men de nieuwe ligting der militie in mei ook niet moeten laten opkomen. Naar het oordeel van verscheidene leden laat de militaire geest en discipline bij ons leger in den laatsten tijd te wenschen over. Met leedwezen heeft men de bijzonderheden gelezen omtrent den tragen gang, dien de aanmaak der Beaumont-geweren neemt. — Aan de memorie van antwoord op het afdeelingsverslag der Tweede Kamer over hoofdstuk II der begrooting ontleenen wij nog het volgende; IVde afdeeling. — Kanselarij der beide orden. »Een betrekkeljjk groot aantal officieren is met de orde van den Nederlandschen Leeuw begiftigd, zonder dat bij diezelfde gelegenheid eenige benoeming van burgerlijke personen tot ridder van die orde heeft plaats gehad." Het geldt de blijken van 's Konings erkentelijkheid voor diensten, in den buitengewonen toestand van voorleden jaar door de marine, het leger en de indische krijgsmagt bewezen. Huldigt de Regering, die zich hiertoe bij de viering van 's Konings verjaardag bepaalde , daarom uitsluitend militaire verdiensten ? De werkkring van het kapittel der Militaire Willemsorde is omschreven in het reglement van administratie en discipline voor die orde , gearresteerd bij Kon. besluit van den 25en junij 1815 , n°. 10. Volgens art. 43 van genoemd reglement moet dit kapittel den Koning dienen van advies, omtrent de voordragten en aanvragen om in de orde te worden aangenomen en bevorderd. Dit heeft echter tot dusverre geen plaats gehad. Alleen zijn bij Koninklijk besluit van 23 mei 1865, n°. 52, voor do viering van het halve-eeuwfeest der herinnering aan den veldslag bij Waterloo en der instelling van genoemde orde, uitsluitend voor die gelegenheid eenige ridders uit de verschillende rangen der orde aangewezen, om met den kanselier het kapittel te helpen uitmaken. Tct het benoemen van een vast kapittel, in den zin van art. 11 der wet van den30en april 1815, n°. 5, is tot dusverre niet overgegaan, en het niet aanwezig zijn van dat kapittel heeft, voor zooverre der tegenwoordige Regering bekend is, nimmer tot bezwaren aanleiding gegeven. Wac de overwegingen betreft, die over dit onderwerp bij het departement van Oorlog aanhangig zouden zijn geweest, deze zullen zich gewis slechts tot mondelinge besprekingen hebben bepaald ; althans in de archiven van dat departement zijn omtrent die overwegingen geene schriftelijke aanteekeningen aanwezig. ^ Art. 21. De vermindering in het bedrag van dit art. zal geen moeijelijkheid opleveren voor de betaling der verhoogde soldijen van schepelingen , die wegens diensten, in of ten behoeve van Nederlandsch-Indie bewezen, gedecoreerd zijn , daar de post der begrooting van Nederlandsch-Indie, waaruit die soldijen voortaan te kwijten zijn, vatbaar is om door af- en overschrijving te worden aangevuld. Vde afdeeling. Kabinet des Konings. »Door eenige leden werd de tegenwoordige inrigting van het kabinet des Konings geacht niet geheel in overeenstemming te zijn met den geest van onze grondwettige instellingen." Blijkbaar stellen die leden zich den werkkring van het kabinet des Konings niet juist voor. De directeur heelt geen bevoegdheid van Regering. Hij kan, zooals men onderstelt, invloed uitoefenen, dan zal het die zijn van een particulier, wiens advies gevraagd wordt. In ieder geval blijven de ministers voor al hetgeen daarvan op regeringsgebied het gevolg zou kunnen zijn, aansprakelijk ; gelijk in hot algemeen kabinet en directeur onder de ministeriele verantwoordelijkheid staan. ---