Buitenland. Het Cocilie. Aan de Kdlnische Zeilung wordt uit Rome onder dagteekening van 7 januarij geschreven : *Met iederen dag wordt het duidelijker, welke klove ontstaan is tusschen de streng ultramontaansche zienswijze en de denköeelden die in andere gedeelten der kerk heerschen. Een man van zoo hoogen rang en aanzien, als mgr. Nardi, is gedwongen om zijne salons voor de duitsche bisschoppen te sluiten, volgens sommigen uit eigen beweging om zich niet door aanraking met de leden der oppositie te compromitteren, volgens eene andere en meer waarschijnlijke lezing op last van den heiligen stoel, dewijl men in het algemeen tegen de duitsche bisschoppen hevige antipathie koestert. Van den anderen kant klagen de doldriftige leden der oppositie onder de fransche en hongaarsche bisschoppen over de besluiteloosheid en bedeesdheid van hunne duitsche ambtgenooten. Naar het schijnt hebben de welsprekende redevoeringen van eenige opposanten en de stoutmoedigheid, waarmede bisschop Strossmayer zich tegen de pogingen van den voorzittenden kardinaal om de vrijheid van spreken te beperken verzet heeft, onder de fransche en hongaarsche prelaten zekere opgewondenheid teweeggebragt, die door de meer voorzigtige duitsche bisschoppen eenigzins bedenkelijk wordt geacht. Voor het overige is de blijkbare tegenzin van den heiligen stoel juist tegen het duitsche episkopaat zeer opmerkenswaardig. Men is toegevend ten aanzien der nationale wenschen van de fransche en hongaarsche bisschoppen, en neemt den schijn aan alsof men aan de Franschen eenige hunner gallicaansche vrijheden wil bewilligen. Maar aan de nederige en stipt naauwgezette Duitschers kan men den grooten afstand niet vergeven, die men zelf gevoelt dat tusschen hunne gemoedelijke en innerlijke godsdienstigheid en het meer politieke en uiterlijke roomsch-katholicismus bestaat." LUnivers, het ultramontaansche dagblad van Parijs, geeft een schrijven uit Rome van den 6den, waarin de correspondent van dat blad zegt: »Een betoog voor de vaststelling der onfeilbaarheid is opgesteld, door verscheiden vaders onderteekend en aan eenige anderen medegedeeld. Het is eene beknopte en kernachtige memorie, slechts zes bladzijden druks beslaande ; zij ei idigt met het voorstel om het leerstuk af te kondigen in deze bewoordingen: »De Paus is de opperste herder en derhalve vrij van alle dwaling. »De Paus heeft de Heilige Maagd vrij van alle zonde verklaard; hoe zou men dan nog kunnen aarzelen te erke men en te verkondigen dat hij zelf vrij van dwaling is ? »Een ander betoog, tegen dat geloofsartikel, zal, naar verzekerd wordt, aan de vaders worden ter hand gesteld. »Zoo zal de waarheid door wrijving des te glansrijker uitkomen." De gisting te Parijs. Hetgeen zich liet voorzien , is geschied : het treurig incident tusschen prins Pierre Bonaparte en den jeugdigen Victor Noir is aanleiding geweest tot ongeregeldheden, die thans nog van minder ernstigen aard zijn , maar ieder oogenblik gevaarlijker kunnen worden. Men herinnert zich, dat Rochefort de Parijzenaars had bescheiden om op gisteren, 13 januarij, tegenwoordig te zijn bij de begrafenis van zijn vriend. Dat oógenblik zou, volgens zijne belofte, de zegepraal der democratie zijn. Geen wonder dat in den voormiddag van gisteren eene menigte ouvriers zich naar Neuilly begaven , de wijk w iar de verslagene had gewoond ; de troepen groeiden steeds meer aan en werden eindelijk op ongeveer 20,000 geschat. Er heerschte groote gisting en allerlei plannen werden beraamd : het huis van den prins zou worden in brand gestoken, het lijk zou rondom het Wetgevend Ligchaam worden gedragen en dergelijke meer. De persoonlijke invloed van Rochefort, daartoe bewogen door den broeder des overledenen , heeft deze plannen verijdeld en er werd besloten tot eene meer kalme demonstratie. Ten 2 ure zette de trein zich in beweging ; de familie des overledenen en eenige vrienden, waaronder natuurlijk Rochefort, hadden in de volgkoetsen plaats genomen; de begrafenis was zeer eenvoudig, maar kreeg haar karakter door de ongeloofelijke menschenmassa die te voet het lijk volgde , en het met de Marseillaise naar de laatste rustplaats bragten. Op het kerkhof te Neuilly werd het stoffelijk overschot aan de aarde toevertrouwd , zonder eenig incident dat de orde kwam verstoren ; daarna ging de menigte, Rochefort in zijn rijtuig aan het hoofd, in optogt terug; men rigtte zich naar de Champs Elysóes en vond daar een detachement jagers van de garde , dat de Avenue ter hoogte van het palais de rindustrie had afgezet. Volgens Figaro , had de minister Chevandier zich te paard aan het hoofd deimilitairen gesteld. Bij het gezigt der troepen stapte Rochefort uit zijn rijtuig, en verzocht zijnen volgelingen te wachten, daar hij alleen den kommandant der troepen wenschte te spreken. Er werd een eerste roffel geslagen, waarop Rochefort sprak: De mij omringende burgers hebben bij hunrfen terugkeer van het kerkhof denzelfden weg genomen die zij waren g egaan, waarom verspert gij hun den terugtogt ? Een tweede roffel was het antwoord. »Mjjnheer! zei thans de vertegenwoordiger van het 1ste distrikt der Seine, »ik ben afgevaardigde van Parijs, en wensch mij naar het Wetgevend Ligchaam te begeven." De tamboers antwoordden met een derden roffel; was na deze waarschuwing in wettigen vorm het volk niet uiteengegaan, dan was het bevel om te vuren gegeven, en Rochefort dit wetende , en ziende dat hij geen voorwendsel meer had om over schennis der wet te klagen, maande de menigte aan om zich niet te laten vermoorden, maar uiteen te gaan. Ook hij zelf nam wijs elijk een anderen weg. De kavallerie heeft dientengevolge geonerleï charge gedaan, en de troepen zoowel als de sergents-de-ville hebben in last om met het meest mogelijke geduld te werk te gaan; bovendien mogen de troepen niet te hulp komen voordat de nood wezenlijk dringend wordt. Het spreekt wel van zelf, dat het des avonds niet rustig bleef op de boulevards ; vooral op den boulevard Montmartre hadden oproerige zamenscholingen plaats, en werden verschillende personen met de wapenen in de hand gearresteerd. Ook in Belleville was het onrustig , doch de bijzonderheden van gisteren avond ontbreken ons alsnog. De burgers hielpen de politie om de menigte in bedwang te houden. Dit gelukkig verschijnsel heeft zich trouwens ook den vorigen avond vertoond. Toen was eveneens een opgewonden volkshoop tierende en dreigende over de boulevards getrokken, doch de winke> liers en koffijhuishouders, die daar wonen , indachtig aan de verwoestingen van junij, kwamen met stokken gewapend aan hunne voordeur en namen eene dreigende houding aan, waardoor de sergents-de-ville de gelegenheid vonden om de benden uiteen te jagen. In die schermutseling echter werden twee agenten en een officier door steenworpen getroffen en twee andere agenten met een dolk verwond. Tegen 10 uur van dienzelfden avond hebben eenige honderden jongelieden en kinderen op de hoogte van de rue Montmartre de Marseillaise gezongen; dat getier van eenige onrustige gamins moet een treurige parodie zijn geweest op het heilige Choeur des Enfants: Nous entrerons dans la carrière Quant nos alnés n'y serait plus , Nous y trouverons leur poussière Et les traces de leur vertu. De bezoekers van de naburige koffijhuizen hadden ook smaak genoeg, om door fluiten van hunne afkeuring te doen blijken. De keizer heeft gisteren in den namiddag de troepen in de Champs Elysées geïnspecteerd, en vervolgens het Hotel des Invalides en eenige kazernen bezocht, waar hij door de troepen werd toegejuicht. Inmiddels is de Marseillaise andermaal in beslag genomen , en vreest men, dat de regering daardoor een wapen in de handen zal geven van degenen, die aan de goede bedoelingen van den minister van Justitie twijfelen. Het komt ons trouwens ook vóór, dat de regering zich zelve meer schaadt door den verkoop van een tegen haar gerigt libel te verbieden , dan door dien verkoop toe te staan. Men doet inderdaad te veel eer aan den schrijver der Lanterne en zijne > manoeuvres", wanneer men den schijn op zich laadt van zulke pamfletten te vreezen. Rochefort zal zelf, naar alle waarschijnlijkheid, niet ontkomen aan eene nieuwe strafvervolging. In de zitting van het Wetgevend Ligchaam van gisteren, heeft de heer Nogent-Saint-Laurent als rapporteur der commissie ad hoe voorgesteld, om verlof te geven tot de vervolging van den afgevaardigde van Parijs; de commissie was hieromtrent eenstemmig, en het voorstel zal a. s. maandag in discussie worden gebragt. Prins Pierre en Fonvielle zijn gisteren door den regter van instructie verhoord. Natuurlijk is door al het gebeurde de liott Traupmann weder op den achtergrond geraakt, en heeft dus het parijsche publiek slechts ter loops kennis genomen van het berigt, dat het verzoek om cassatie, door dezen ingediend, door het hol van cassatie is van de hand gewezen, Het fransche ministerie en de Kamer. Gisteren heeft de tweede interpellatie in den Senaat plaats gehad, die van den heer de Butenval, over de handelspolitiek. Hij verklaarde zich onbepaald voor het vrijhandels-systeem en gaf zijne verbazing te kennen over de min ot meer beschermende neiging, die hij in het Journal officiel meende te hebben bespeurd. De regering behoort den industrieel te antwoorden: Bescherm u zeiven. De minister Louvet heeft geantwoord, dat het kabinet, den weg van vooruitgang bewandelende en aldus ook niet stilstaande op het gebied der handelspolitiek, evenwel alle mogelijke maatregelen beraamt om te voorkomen, dat iemands belangen worden gekrenkt; is die krenking onvermijdelijk, dan zal zij beproeven het daardoor onstane leed te verzachten. Uitdrukkelijk verklaarde de minister voorts , dat de regering het handeltraktaat met Engeland niet wil opzeggen; het moetin stand worden gehouden, doch do vraag of het ongeschonden in werking moet blijven zal afhangen van den uitslag van het onderzoek der daartoe benoemde commissie. Het laat zich dus voorzien , dat de schennende hand niet zal worden geslagen aan het heerlijk werk, waaraan Cobden en Michel Chevalier voor goed hun naam hebben verbonden. Te gelijkertijd werd de regering in het Wetgevend Ligchaam geïnterpelleerd door den heer Dugnée betreffende de onderwijs-quaestie. De interpellant verlangde te weten, of de regering bij haar voornemen bleef om kosteloos lager onderwijs in te voeren, en tevens welke de persoonlijke inzigten van den tegenwoordigen minister op dit punt waren. De heer Ségris antwoordde hierop eenigzins ontwijkend; althans hij onthield zich van de mededeeling zijner persoonlijke overtuiging, doch verklaarde dat de regering de zaak onderzoekt en zich van alle zijden laat voorlichten , maar nog tot geen resultaat is gekomen. In de zitting van het Wetgevend Ligchaam heeft de heer Jules Ferry vergunning gevraagd, om de regering te interpelleren nopens het in* constitutionele beginsel waarop het hooggeregtshof berust; als gevolg daarvan waren ook de keizerlijke decreten, waarbij genoemd hof wordt bijeengeroepen, inconstitutioneel. De minister Ollivier, in deze zitting antwoordende, heeft zich verzet tegen het doen eener interpellatie» welke dien naam niet verdiende , maar veeleer een voorstel was , waarbij het Wetgevend Ligchaam tot consfituerende magt en het bestaande senatus-consult ongrondwettig werden verklaard. Het Wetgevend Ligchaam is daarop overgegaan tot de orde van den dag- ---