Niettegenstaande de pogingen der vijanden Niettegenstaande de pogingen der vijanden van eene schielijke en zekere eigenhulp, en hoewel gelijksoortige huismiddelen talloos ver- i schijnen, staan die volgens het voorschrift van den Professor in de medicijnen Dr. Harless en naar het geweten bereideStolWürck'sche BorstBonbons tot heden voikomenonbereikbaardaar De 30-jarige steeds I toenemende consumtie is het zekerste bewijs voor de deugdelijkheid van het fabrikaat, hetwelk aan alle borstlijders niet genoeg kan worden aanbevolen. O O --- STATEN-GENERAAL. Woensdag avond heeft de Eerste Kamer eene zitting gehouden. De heer Philipse was nog steeds ongesteld. Het voorzitterschap werd waargenomen door den heer Blankenheiin, Verscheidene door de Tweede Kamer aangenomen wetsontwerpen zijn ingekomen. De heeren Vindij en Cremers hebben voorgesteld , met het drukken der verslagen niet te wachten tot de memorien van antwoord deiRegering bekend waren. De voorbarige publiekmaking van de nota des heeren van Twist heeft aanleiding tot dit voorstel gegeven. Heden zal daarover worden beraadslaagd. Daarna zijn de afdeelingen zamengesteld. In dezitting der Tweede Kamer op gisteren heeft de heer van der Linden de beraadslaging voortgezet over het wetsontwerp tot afschaffing der doodstraf. De voorstanders der afschaffing Worden niet bewogen door medelijden met de misdadigers; ook zij willen de maatschappij beschermen, maar achten het noodeloos om, ter bereiking van dit doel, een weerloos man te dooden. Vooral bestrijdt spr. de doodstraf met hetoogopregterlijke dwalingen. Tegen deze verlangt hij giooter waarborgen. Het regt van gratie is hem niet voldoende: er kunnen ministers optreden, die geen bezwaar hebben tegen de doodstraf Het lot van den piesident der voormalige Zuidelijken in Amerika bewijst, hoe noodeloos de doodstraf is. Wat het volksgeweten betreft, behoeft spreker slechts te vragen hoe hoog de beul bij bet nederlandsche volk staat aangeschreven, en die beul is toch, volgens den heer van Loon eigenljjk de dienaar Gods. De geschiedenis, ook van de laatste jaren, bewijst, dat men zich door de doodstrat niet heeft laten weerhouden om moorden te plegen , zelfs kort nadat die straf was toegepast. Spreker wijst er verder op, dat voorbeelden uit het buitenland hier eigenlijk niets afdoen; het is de vraag of men in Nederland de doodstraf zal behouden. Bij ons is zij thans niet noodig; waait het gift over en komen de booze tijden , dan komen ook de booze wetten. Met enkele woorden toont hij ten slotte aan , hoe onjuist het is zich op bijbelteksten te beroepen. In Exodus 12 vs. 18 staat, dat toovenaressen met den dood moeten worden gestraft; toch hebben wij op deze de doodstraf niet gesteld. In junij 1854 is, met medewerking van de antirevolutionairen, de doodstraf afgeschaft voor verscheidene gevallen; dit heeft echter aan de kracht van Genesis 9 vs. 6 evenmin afbreuk gedaan als deze wet er afbreuk aan doen zal. De heer van Voorthuyzen erkent, dat de doodstraf het goedkoopst en gemakkelijkst middel is om een misdadiger te straffen; bij ons volk bestaat echter het geloof aan een leven hier namaals: nu is de misdadiger vóór de executie óf bekeerd öf niet bekeerd. In het laatste geval moet spreker vragen, of dan de executie niet kan worden uitgesteld tot na de bekeering. In het eerste geval vraagt hij, of ze plotseling moet worden gestuit. Als men vraagt, waarom Nederland de eerste Staat moet wezen, die de doodstraf afschaft, dan antwoordt spreker: het is zoo vreemd niet, dat Nederland voorgaat op den weg der beschaving. Deze wet is ook geheel in den geest van den Koning. De minister van Justitie zal trachten kort te zijn, na al hetgeen reeds over dit onderwerp geschreven en gezegd is. Ziekelijke philanthropen zijn zij, die'de afschaffing der doodstraf verlangen, evenmin als zij die, op het voetspoor van Beccaria, tegen de pijnbanken streden of in 1854 ten onzent de lijfstraffen afschaften. De ondervinding leeft, dat na de afschaffing dier straffen, de misdaden, waarop zij gesteld waren, niet zijn toegenomen. Ook nu de doodstraf in geen tien jaren is toegepast, zijn de kapitale misdaden niet vermeerderd. De voorstanders van de doodstraf hebben haar in die tien jaren niet durven toepassen. Die toestand is niet houdbaar; het prestige der wet en van de regterlijke magt lijdt er onder, dat eene uitgesproken straf nooit wordt uitgevoerd. Hoe moet aan dien toestand een einde worden gemaakt ? zooals de lieer de Brauw verlangt ? zooals de heer Heemskerk aangeeft ? of zooals de Regering voorstelt? De minister gaat na het eerste denkbeeld, om de doodstraf te behouden voor moord, met beoordeeling door den regter van de verzachtende omstandigheden. De verschillende fouten in dat systeem wijst de minister aan, evenzoo de moeijelijkheid waarin men verkeeren zal ten opzigte van pogingen tot moord, waarop eveneens de doodstraf is gesteld, al mislukken zij. Het voorstel van den heer Heemskerk Az. is eene schrede achterwaarts; het voert terug tot den Code Pénal van 1810. De verantwoordelijkheid voor de doodstraf wordt nu geheel op den rogter overgebragt, die de verzachtende omstandigheden moet waarderen. De tuchthuisstraf zal feitelijk de doodstraf vervangen, welke slechts in naam blijft bestaan. Het voorstel der Regering is het meest raadzame. Overhaast is dat voorstel niet; tien jaren zijn er aan voorafgegaan , dat de straf feitelijk niet bestond. Inbreuk op het regt van gratie maakt het niet. De vermeerdering der misdrijven is een verschijnsel in het buitenland, maar niet in Nederland. Integendeel bij ons verminderen de misdrijven. — De vermeerdering van brandstichtingen dagteekent reeds van 1811 en heeft met de afschaffing der doodstraf niets gemeens. Evenzoo die der kindermoordenaressen , die van 1811 tot 1854 op 3 na gratie hebben bekomen. Die wet is daarop van geen invloed geweest. Ook in andere landen , waar de doodstraf is afgeschaft , neemt men geen vermeerdering waar. Uitvoerig bestrijdt de minister nu de redevoeringen en voorbeelden door den lieer Heemskerk bijgebragt, onder anderen diens bewering , dat de meeste criminalisten vóór de doodstraf waren. De heer van Lilaar bewijst het tegendeel. Verder verdedigt de minister de afschaffing der doodstraf door op hare ondeelbaarheid en op hare onherstelbaarheid te wijzen. De theologische argumenten laat hij buiten discussie. Zoo de volksovertuiging niet is gevestigd, — wat de minister tegenspreekt — dan zal zij gevestigd worden , wanneer deze Kamer het behoud der doodstraf uitspreekt. Maar zij is wel gevestigd: de minister betoogt dit door verscheidene voorbeelden en door te wijzen op de adressen van wetenschappelijke genootschappen. Als afschrikkingsmaatregel zal de levenslange tuchthuisstraf even goed werken als de doodstraf. Wil men de misdadigers onschadelijk maken door hen te dooden, dan moest men dit eer ten opzigte van de dieven dan van de moordenaars doen; onder eerstgenoemden vooral vindt men de recidivisten. Orde en tucht kunnen ook zonder bedreiging met de doodstraf in de gevangenissen gehandhaafd worden. De vraag der afschaffiing van de doodstraf in Indie kan later ter sprake komen ; zij is nu niet aan de orde. De heer Heemskerk Az. repliceert; in deze zaak reiken gemoedelijke philanthropen de hand aan hen, die de maatschappelijke orde verstoren willen. Op de afschaffing der doodstraf is overal revolutionaire wanorde gevolgd. Door de afschaffing der doodstraf zal men bij het volk da overtuiging vestigen, dat moord niet erger is dan opzettelijke verwonding. Hij verdedigt zich tegen de bewering, dat door het al of niet aannemen der verzachtende omstandigheden de verantwoordelijkheid van de executie op de regters zal worden overgebragt. Spreker houdt vol, dat het regt van oorlogsvoeren het regt van dooden is en dat, wanneer de doodstraf wordt afgeschaft, het hoofdstuk der grondwet van de defensie op den duur niet kan blijven bestaan. Doodstraf voor hen die een aanslag tegen den Koning plegen, acht spreker noodzakelijk bij de erkenning der onschendbaarheid. Spreker meent ten slotte, dat, als men het regeringsvoorstel aan het volk onderwierp, dit met groote meerderheid het verwerpen zou. De heer Heydenrijck beantwoordt de sprekers, die zijne rede bestreden hebben. Heden voortzetting. Volgens het Voorloopig Verslag over het wetsontwerp op de banken van leening , bleven verscheiden leden van oordeel, dat het voortdurend bestaan van dergelijke banken, van staatswege opgerigt of geregeld, tot de verouderde begrippen behoorde. Vele andere leden dachten er evenwel anders over; de klasse der minvermogenden in de maatschappij moet tegen misbruiken der pandnemers beschermd worden. Sommigen meenden, dat door het openen van vrije mededinging tusschen gemeentelijke instellingen en particuliere banken, deze door een andere klasse van menschen, dan tot dusver, zouden gehouden worden. Anderen beweerden echter, dat het toezigt zou blijken onmogelijk te zijn. Algemeen achtte men het eene leemte, dat het bedrijf van inbrenger niét uitdrukkelijk bij de voordragt verboden was. Uit het Voorloopig Verslag over de te Mannheim gesloten overeenkomst omtrent de visscherij op den Rijn, blijkt, dat de groote meerderheid van oordeel was, dat het onderwerp der zalmvisscherjj op den Rijn niet vatbaar was om bij internationaal traktaat geregeld te worden. Men had zich nu voor 10 jaar aan banden gelegd ten behoeve van andere groote mogendheden , waardoor wij ons aan gestadige kwelling en reclames blootstellen en beweging op eigen territoir is beperkt. Nagenoeg algemeen achtte men de toelichting niet afdoende en zeer eenzijdig. Bij de Tweede Kamer zijn ingekomen de volgende wetsontwerpen: 1°. tot vaststelling van uitgaven wegens verstrekkingen door het departement van Marine, dienst 1870. Dit strekt om te bepalen, dat uit de gelden, wegens door het departement van Marine gedane verstrekkingen in 's rijks schatkist voorhanden, ten behoeve van dat departement voor de dienst van 1870 beschikbaar wordt gesteld een bedrag van /147,150.51 1 / 2 . 2°. Tot het toestaan van een nieuw krediet ten behoeve van eene tot het dienstjaar 1868 behoorende onvervreemde vordering ten laste van hoofdstuk I der begrooting van Ned.-Indie. Het krediet beloopt f. 5863.68 en strekt tot voldoening eener vordering van het departement van Pinantien in Nederland , ter zake van het vervoer van brieven en drukwerken per overlandmail gedurende het jaar 1868. 3°. Tot goedkeuring eener akte betrekkelijk afstand van rijksgrond aan de gemeente 's Gravenhage, en tot verhooging van hoofdstuk V Staatsbegrooting 1870. Het bestuur der gemeente 's Gravenhage heeft in den loop des vorigen jaars de aandacht van den minister gevestigd op de wenschelijkheid om, ten gerieve van het vermeerderend vertier in dat gedeelte van de stad , eene verbreeding te doen plaats hebben van de zoogenaamde Kloosterkerkstraat. Het nut van dien maatregel, gelijk ook de omstandigheid dat die verbreeding alleen kon geschieden van de zijde der 3traat , gelegen langs de lokalen van het dep. van Finantien, gaven den minister aanleiding om gemeld bestuur de verzochte medewerking van de zijde der Regering toe te zeggen. Inmiddels werd ook, in verband met de overbrenging van het bestuur-der rijks-telegrafie bij het departement van Pinantien, het denkbeeld geopperd, of de aanbouw der nieuwe lokalen niet tevens dienstbaar zou kunnen worden gemaakt aan eene uitbreiding der lokalen van het departement. De kosten voor dien aanbouw werden begroot op; ƒ 102,000, waartegen de gemeente aan het rijk zal uitkeeren /' 69,000. Tot verwezenlijking van dat plan getroost de gemeente zich eene uitgave van ongeveer f 84,000. .Tot bekrachtiging en uitvoering van een en ander, voor zooveel het rijk betreft, strekken de aangeboden ontwerpen. --- BENOEMINGEN enz. Bij Kon. besluit van den 17den mei, is benoemd tot plaatsvervangend kantonregter te Bergum, mr. H. Ferf, seci'. der gem. Tietjerksteradeel. Z. M. heeft benoemd *ot betaalmeesters: te 's Hertogenbosch, C. Hattinga Raven, thans te Alkmaar; te Alkmaar J. F. Mansfeklt, thans te Sneek; te Sneek, D. baron van Slingelandt, thans ontv. der dir. bel. en acc. te Raalte c. a., uit welke betrekking hem tevens eervol ontslag wordt verleend. Z. M. heeft J. W. G. A. van Nouhuys, thans ontv. der ;dir. bel, in- en uitg. regten en acc. te Roermond c. a., benoemd tot ontv. derzelfde middelen te Helder. De 2de luit. H. van Herwerden, van het 4de bat. 7de reg. inf. te Amsterstam, is op verzoek voor een jaar op non-activiteit gesteld. Door Z. M. is bepaald , dat het geheele personeel der nor normaal schietschool, dat van de verschillende inf.-korpsen daarbij is gedetacheerd, bestaande uit officieren, onderofficieren, korporaals en soldaten, alsmede de scherpschutters der infanterie-regementen, van den IJlden junij tot den 15den julij a. s. in de legerplaats te Millingen zullen gekampeerd worden. Het bevel over het kamp is opgedragen aan den majoor Bunnik, directeur van de normaal schietschool. De Staatscourant van heden bevat de oproeping van geneesheeren, die zich willen verbinden bij de militaire geneeskundige dienst in West-Indie. --- Buitenland. Oostenrijk. De onderhandelingen tusschen het ministerie en de Czechen en Polen worden ijverig voortgezet. De poolsche afgevaardigden hebben zich met graaf Potocki verstaan, om te trachten gezamenlijk de Czechen tot hunne transactie over te halen. De Regering heeft een harer leden, den heer Petrino, oud-afgevaardigde van Moravie naar Praag gezonden; hij loopt daar in poolsche kleederdragt door de straten en onderhandelt met de heeren Rieger enSladkovsky. Dr.Schmolka, het bekende hoofd der gallicische oppositie ; eveneens te Praag aangekomen en woont' f conferentie bij; eindelijk verwachtte men da gisteren den minister-president Potocki en o.- ^ Mensdorf-Dietrichstein, den nieuwen stadhond van Boheme. Heden zouden de onderhandel]n ''' dezer gezamenlijke partijhoofden en regerin personen een aanvang nemen, doch hetfaat nog niet in de verte voorzien, wat de uitsl van dezen nieuwen concilanten maatregel zal z ;p De pers in Oostenrijk heeft zich niet gunst?' uitgelaten over het besluit van den gemeente^ raad der hoofdstad, waarvan wij reeds vroe twee redacteurs van le Rappel tot e maanden en 1000 francs. ---