ARNHEM, 19 AUGUSTUS. Niettegenstaande «de maat der gruwelen van de Serrano's, Prims en Topetes vol is," niettegenstaande hunne »drakenwetten", niettegenstaande het »haken naar verlossing" van het »ongelukkige" spaansche volk, niettegenstaande de gebeden, zegeningen en heilwenschen van de Kerk, niettegenstaande de » rragtige en talrijke menigte van eclite Spanjaarden" over welke hij »beschikt", ja zelfs niettegenstaande de krachtige ondersteuning in de hoofdartikels van de Tijd, blijkt de pretensie van den jeugdigen don Carlos op den spaanschen troon toch nog altijd onvatbaar voor verwezenlijking. De voorspelling waar te maken van zijne vrienden, dat hij de restauratie van zijne dynastie gemakkelijk , binnen veertien dagen zou tot stand brengen, blijkt voor den antieken, den »echten" koning onmogelijk te wezen. Het is dan ook niet te ontkennen, dat de negentiende eeuw voor de pretendenten eene ongunstige eeuw is. Honderd vijftig a twee honderd jaren geleden was een pretendent eene romantische en tragische figuur. Men geloofde toen aan de pretendenten en men dweepte er mede. Nu is de markt overvoerd en waarde en prijs zijn ontzaggelijk gedaald. Om zich de verschillende pretendenten en hunne verschillende pretensiën te herinneren en ze van elkander te onderscheiden, zou men eene nieuwen Almanach de Gotha der afgedankte dynastiën en vorsten behoeven, een afzonderlijk jaarboekje uitsluitend aan deze schimmenkoningen van schimmenrijken gewijd. Het spaansche volk blijkt te zijn even als andere volken. Het wil niet van de » draken wetten" verlost, het wil niet bevrijd en gered zijn. Het doet, gelijk Frankrijk en Italië vóór hem gedaan hebben ; het jaagt zijne Bourbons — die ne tont pas de ce siècle — weg. Indien de contra-revolutionairen iets wisten te leeren , zij zouden reeds lang geleerd hebben , dat er in de geschiedenis der volken nog geen enkel voorbeeld is van een volk, dat, vrijwillig en uit eigen beweging, eene contra-revolutie gemaakt heeft, om verworven vrijheid tegen onvrijheid te verruilen. Het gaat met de leeringen der contra-revolutionairen gelijk het met de leeringen der protectionisten gegaan is. Het beschermend stelsel was, zeiden zij, de redding en het heil der «nationale" nijverheid ; de bescherming alleen kon leven, bloei , welvaart, algemeene bedrijvigheid geven, terwijl de noodlottige vrije handel alle welvaart sloopt, alle bedrijvigheid doodt en ons afhankelijk maakt van de vreemde industrie. Ondertusschen gaat één volk de proef nemen en geeft het voorbeeld van een zich zeiven ruïnerend volk. Welk een ontzaggelijk voordeel voor de üo g beschermde volken! voor de volken die aan ^e opregt orthodoxe, alleen welvarendmakende leer van monopolie en privilegie getrouw blijven. Zij hebben het regt hunne producten in het gebied van het zich dwaselijk ruïnerend vrijhandelsvolk onbelast, of tegen een laag inkomend regt, in te voeren, terwijl zij, wanneer het vrijhandelsvolk bij ' len wil invoeren, zijne producten weigeren of aan e en hoog regt onderwerpen. Welk'eene profijtelijke manier van handel drijven! Wij betalen Geinig aan het vreemde volk, en het vreemde ^°lk betaalt veel aan ons! Spreekt het niet van ze lf> dat het dwaze volk van den vrijen handel, °°i' schade en schande wijs geworden, na weini ge jaren, met deze ruïneuse proef zal uitscheiden en zich haasten zal tot de beproefde en eenzaligmakende orthodoxe leer van bescheren verbod, van privilegie en monopolie ter «g te keeren ? De ondervinding leert juist het tegendeel. Niet 11 een volharden de vrijhandelende volken bij het s e s el van den vrijen handel, niet alleen passen ^9 het meer en meer toe en breiden zijn beginmeer en meer uit, maar de «geprotectio®emde ' volken beginnen weldra hun voorbeeld e volgen en met het stelsel van verbod en bete van monopolie en privilegie te brejJ n .' hier moet de orthodoxie voor de ketfl en het conservatisme voor de liberaliteit v en ' profijtelijke protectie wordt verlaten 001 ^ en onprofijtelijken vrijen handel. Evenzoo gaat het met de politiek. Niettegenstaande de gruwelijkste, de maat doende overloopen »draken wetten ," — zoo als het burgerlijk huwelijk , de burgelijke stand , de drukpersvrijheid , de vrijheid van geloof en geweten, de gelijkheid van allen (zelfs van bisschoppen, abdissen , biechtvaders , nonnen en monniken , ja zelfs van ketters en joden) voor de wet, blijven de «ongelukkige" volken aan de revolutionaire vrijheden de voorkeur geven boven de rust en de orde der godsgenadige landsvaderlijkheid. Zij verkiezen de »Serrano's, Prims en Topetes" nog boven de don Carlossen. Zoo ingeworteld is zelfs deze trek naar de revolutionaire vrijheid dat, wanneer een volk er slechts ééns den smaak van heeft, het er steeds weder naar smacht, niettegenstaande de gezegendste restauratiën der legitiemste landsvaders. Na de stormen zijner groote omwenteling en de afmattingen van zijn eerste keizerrijk , keerde Frankrijk tot het bedarend regime der godsgenadige lelievorsten terug. Het werd onverdiend gezegend met twee legitime Bourbons , Lodewijk XVHI en Karei X. En wat deed Frankrijk ? Het maakte eene nieuwe revolutie, om in plaats van de legitime orde de revolutionaire vrijheid te heroveren, en toen het onder den jongeren tak der Bourbons zich weder teleurgesteld zag, verjoeg het Louis Philippe, gelijk het Lodewijk XVIII en Karei X verjaagd had, steeds volhardende in zijn streven naar die vrijheid , om welke te verkrijgen, het reeds zoo vele revolutien doorstaan heeft. De zucht naar vrijheid — naar burgerlijke en politieke vrijheid — wordt na elke mislukte proef sterker. Het bourbonisme en het orleanisme zijn ervoor bezweken en het napoleonisme begint er voor te buigen. De geschiedenis van Frankrijk is, in de hoofdtrekken, ook de geschiedenis van Spanje. Het katholieke en monarchale Spanje heeft, nadat het eens den appel van den boom der kennisse des goeds en des kwaads geproefd heeft, den smaak er van nooit vergeten. Het heeft er voor geleden en gestreden; het heeft ondervinding van legitime contra-revolutiën en restauratiën opgedaan , en na elke contra-revolutie en elke restauratie is de drang naar de revolutionaire vrijheid algemeener en sterker geworden. Overal, in alle werelddeelen en bij alle volken, ziet men hetzelfde verschijnsel. Onder allerlei vormen werkt hetzelfde beginsel: het beginsel van vrijheid en gelijkgeregtigdheid; het beginsel van de zelfregering der volken tegenover de alleenheerschappij van de landsvaders bij de gratie Gods. Welk eene les ligt hierin opgesloten voor alle reactionaire en contra-revolutionerende partijen! Wisten zij haar te vatten, hoeveel bloed en geld zou aan burgeroorlogen en de wanhopige pogingen van onmogelijke pretendenten bespaard worden! Een volk dat vrijheid en constitutionele zelfregering wil, is voor de don Carlossen verloren. Het keert niet weer tot zijne landskinderlijkheid terug, en te beproeven het er met geweld naar terug te voeren, is een even ongerijmd pogen als een zeilend schip aan een draad te willen terugtrekken. --- Binnenland. ARNHEM, 18 Augustus. Het Journal des Bébats wijdt een artikel aan het internationaal congres voor statistiek, dat van 6—11 september dezes jaars te 's Gravenhage zijn zevende vergadering zal houden. De schrijver, G. de Molinari, na herinnerd te hebben , dat de vorige zittingen gehouden zijn te Brussel in 1853, te Parijs in 1855, te Weenen in 1857, te Londen in 1860, te Berlijn in 1863 en te Florence in 1867, bespreekt enkele punten van het programma, en verzwijgt daarbij niet, waarin hij van de regelingscommissie verschilt. Zij besloot o. a. dat de vergadering niet zou stemmen , maar dat, twee dagen na de sluiting der zitting, de olficiele gedelegeerden en de geleerden, daartoe door de commissie uitgenoodigd, zullen vergaderen , en een reeks besluiten formuleren, waarop alsdan de aandacht der regeringen zou worden gevestigd , als zijnde beslissingen van het congres. De heer de Molinari zegt, dat de noodzakelijkheid dezer scheiding van de leden eener wetenschappelijke vergadering in twee categoriën, hem niet duidelijk is, en dat de geleerde statistici, die het congres organiseerden, ten deze de liefde voor classificatiën wat al te ver gedreven hebben. Hij brengt vervolgens hulde aan den heer Vissering, voorzitter der regelings-commissie, voor zijne inleiding op het programma; releveert de zeer juiste opmerkingen van den heer von Baumhauer over de eenzijdigheid der vroegere volkstellingen en de oorzaken daarvan, en vermeldt daarbij, dat de heer von Baumhauer om die reden het congres een reeks besluiten voorstelt, ten doel hebbende de regeringen uit te noodigen, voortaan bij hare statistische nasporingen de belangen der wetenschap en van de zamenleving niet minder in het oog te houden en te behartigen, dan de behoefte der administratie. Evenzeer doet de heer de Molinari het gewigt uitkomen der besluiten door twee andere leden der regelingscommissie, de heeren P. N. Muller en Verkerk Pistorius, voorgesteld , met betrekking tot de statistiek van den buitenlandschen handel, waaromtrent de officiële cijfers in geenen deele overeenstemmen, zoodat de waarde dier statistiek zeer betwistbaar en het wantrouwen daarin allezins geregtvaardigd is. Bij voorbeeld : volgens de officiële fransche statistische opgaven bedroeg in 1866 de uitvoer van ijzererts naar Engeland 12 millioen 86,000 kilogrammen; de officiele engelsche statistiek daarentegen geeft als de invoer uit Frankrijk op 16 millioen 322,000 kilogr. Voor de koffij geeft zij 646,000 kilo uitvoer naar Engeland op; Engeland daarentegen in zijne officiele statistiek slechts 65,400 kilo invoer; voor de guano uit Engeland naar Frankrijk 284,500, terwijl Frankrijk 531,300 kilo als invoer opgeeft. Dergelijke verschillen worden evenzeer in de officiele cijfers nopens de handelsbeweging tusschen Frankrijk en de Nederlanden opgemerkt. De nederlandsche statistiek geeft als uitvoer van indigo naar Frankrijk op 15,200 kilo ; Frankrijk echter heeft volgens zijne officiele statistiek slechts 11,100 kilo ontvangen. Daarentegen heeft eene hoeveelheid van 8 millioen 872,000 kilo rogge, de fransche havens uitgevoerd, op den weg naar Nederland zooveel aangewonnen , dat zij bij den invoer in de nederlandsche havens, volgens de officiele cijfers, beliep 6 millioen 359,000 kilo. Derhalve, zal de statistiek iets beduiden, dan is het noodzakelijk, dat de regeringen zich verstaan omtrent de beste wijze van bewerking harer handelsstatistieken, en dat zij ze, zooals de nederlandsche commissie te regt verlangt , aan eene gemeenschappelijke herziening onderwierpen en »eene en dezelfde nomenclatuur voor de statistieken der verschillende landen" aannamen. Door Z. M. den Koning is, bij gelegenheid van den schietwedstrijd aan de Bilt, de heer dr. J. W. Schubart benoemd tot kommandeur van de Eikenkroon , welke tijding met geestdrift en dankbaarheid door den geheelen Bond werd vernomen. De wedstrijd der korpsen , welke ten 9 ure aanving , duurde tot ruim 4 ure onafgebroken voort. Om den ganschen uitslag te vermelden is ons niet doenlijk; alleen willen wij de namen der overwinnaars opnemen , die zijn als volgt: Wedstrijd A. 1. 1. prijs koninklijke scherpschutters uit 'sHage, met 219 punten. 2. id. weerb. vereeniging Delft 202 punten. 3. id. Wirtz Gorinchem 193 punten. 4. id. weerb. vereen. Haarlem 193 punten; beide laatsten moeten kampen, wie het eerst vermeld zal worden. 1 zilveren veldflesch aan: mr. Alberson, lid weerb. Dordrecht met 48 punten. A. Hazebroek, lid koninkl. scherpsch. 's Hage met 46 punten. Van de Poll, lid weerb. Dordrecht 45 punten. Gijsberti Hodenpijl, weerbaarh. Delft 45 » J. J. Becht, koninkl. scherps, 's Hage 45 » H. A. de Lang Evertsen , weerbaarh. Haarlem 45 punten. van Leeuwen , (Z. E.) weerb. Beesterzwaag 45 punten. Buschbroek, weerbaarheid Zeist 45 punten. Goedhart, (E. W. de F.) koninkl. scherpsch. Veluwe Apeldoorn 44 punten. v. d. Bund, Eendragt maakt Magt 's Bosch , 44 punten. punten. Stellenboom , Weerb. Wirtz Gorinchem , 44 Ten Sande , Voorwaarts Utrecht , 44 Rozendaal, Weerbaarheid Hoorn , 44 J. J. Bikkers , Art UI. vrijk. Helder , 43 M. Vierling , Kon. Scherpsch. , 's Hage , 43 Ph. A. A. Simonis, id. id. 43 G. Demmink, id. id. 43 Meulenwerf, Weerb. Wirtz, Gorinchem, 43 Collavid , Weerbaarheid , Nijmegen , 42 Hakkenbroek, id. Utrecht, 42 J. J. Schippers, Kon. scherps.'s Hage, 42 Door de 3 laatsten wordt kamp geschoten om 2 veldflesschen. 1 New-Riflemen Telescope. Mr. Aberson . lid Weerb. Dordrecht, 48 punten. A. Hazebroek , lid Kon. Scherpsch., 's Hage , 46 punten. Gijsberti Hodenpijl, Weerb. Delft, 45 punten. H. A. de Lang Evertsen, Weerb. Haarlem, 45 punten. Goedhart, Kon. Scherps. Veluwe Apeldoorn, 44 punten. SteUenboom , Weerb. Wirtz , Gorinchem , 44 p. Hakkenbroek, « Utrecht, 42 punten. Smit, Arena , Schiedam, 40 van Houten , Weerb. Rotterdam , 40 Hazenberg , Leidsche Scherpsch. 39 Gouden Medaille , voor den besten schutter uitgeloofd door den Zwijger: mr. Aberson , lid Weerbaarh. Dordrecht, 48 Zilveren inktkoker, voor den stud. die de meeste punten behaalt: van Hoytema , Utrecht, 41 punten. Wedstrijd A. 2. I. prijs schutterij Utrecht, 265 punten. 2. id. « 's Gravenhage 1. bat. 258 punten. Pendule met bronzen groep voor den besten schutter van het overwinnende korps. Lietze, sergeant Utrecht, 44 punten. Doos met zilveren theelepels voor den besten schutter v. h. daaropvolgende korps. Mansfeld , schutter, 's Hage, 45 punten. Achterlaadgeweer voor den besten schutter, die aan dezen wedstrijd heeft deelgenomen. Groenendaal, schutter, Gouda, 47 punten. Bokaal met zilver gemonteerd, voor den besten schutter van het schutterijkorps dat voor het eerst aan den nat. schietwetstrijd deelneemt. Wedstrijd A. 3. 1. prijs 2. reg. infanterie. 526 punten. 2. » 7. » » 514 » Bronzen pendule met kandelabres voor den besten schutter. Scheltus , kapt. reg. inf. 49 punten. Riflemen-telescope voor den daaropvolgenden schutter. F. M. baron van Eek, 1. luit.-adj. - bat. mineurs en sapeurs 48 punten. Wedstrijd A. 4. Zilveren medaille. Veld-artillerie, 100 punten. De voorgenomen evolutie, door kapitein Doorman ontworpen en ook gekommandeerd, is in de beste orde afgeloopen. Omstreeks 8 ure begon het diner, door de weerbaarheid Z. M. aangeboden, waaraan ook de prins van Oranje , prins Hendrik, graaf Schimmelpenninck , de commissaris des konings, de burgemeesters van Utrecht, Zeist en de Bilt en vele andere hooggeplaatste personen aanzaten. Vele feestdronken werden uitgebragt, zoowel door Z. M. als door prins Hendrik, den Kroonprins , den heer Schubart e. a. Z. M. zeide o. a. na een dronk van laatstgenoemde op Nederlands onafhankelijkheid : «Slechts een ademtogt scheidt ons, en die «ademtogt ligt alleen in Hooger hand. Mijn «oudste zoon is echter ook de eerste zoon «van Nederland, en ik kan aan het neder»landsche volk geen beter onderpand geven van »de liefde, die het Huis van Oranje altijd voor «Nederland bezield heeft, dan de zorgen, die «grondwettig mij zijn toevertrouwd, aan het «welzijn van het vaderland te wijden, en er »daarom ook voor te waken, dat mijn geliefde »zoon , bij het klimmen zijner jaren , meer en »meer zich vereenzelvige met het volk van «Nederland. Gedurende mijne regering heb ik »dat nederlandsche volk regt hoog leeren waar«deeren ; zoowel in oogenblikken van geluk, als »in oogenblikken van ramp, heb ik het gezien «altijd groot, altijd edel, en dat zal het voor»zeker altijd blijven." Z. M. besloot met een dronk te wijden aan het nederlandsche volk, en stelde zelf voor om thans het Wiens Neêrlandsch bloed aan te heffen, het welk met vuur en opgewondenheid door de aanwezigen gezongen werd. Ten slotte stond Z. M. de Koning nogmaals op, de verklaring afleggende, dat hij de besluiten van den Bond in geenen deele wilde vooruitloopen , maar toch zijn wensch te kennen gaf, dat hij de scherpschutters een volgend jaar op zijn lusthof het Loo zou kunnen ontvangen. Onder luid gejuich verliet Z. M. de Koning , gevolgd door de prinsen , den kommissaris des Konings , en alle verdere gasten, den disch en het kamp. Bij die gelegenheid was het kamp luisterrijk met bengaalsch vuur verlicht, hetgeen een prachtig gezicht opleverde. Men meldt eindelijk nog, dat Z. M. aan den burgemeester van Utrecht, Kien , het grootkruis van de Eikenkroon heeft geschonken. * Men schrijft ons uit Utrecht onder dagteekening van 18 augustus. Wie in deze dagen de grijze bisschopsstad bezoekt, zou ligt in den waan kunnen komen dat de burgerij een kolossaal eenparig protest indient tegen de vreeselijke bewering, voor korten tijd binnen hare wallen openlijk uitgesproken en verdedigd , dat ook zij reeds aan het glijden zou zijn langs het hellend vlak, dat uitloopt op de republiek. Hoog boven de spits van den hoogen Domtoren, wappert een oranjewimpel, zóó lang dat de hollandsehe vlag, die aan denzelfden standaard is vastgehecht, er bij in het niet verzinkt. Pleinen en straten zijn als door een tooverslag in wandeldreven van geurige dennen herschapen, waarin de oranjekleuren hier en daar zoo kunstig zijn aangebragt, dat men van verre een laan van oranjeboomen meent te zien, waarin de goudgele vruchten schitteren. En boven dat glanzende groen een dak van vlaggen, alle kwistig getooid met breede oranjevanen, die hier en daar de rijk met bloemen en groen versierde gevels der huizen laten doorschemeren. En wandelend tusschen al dien pronk Utrechts burgers, oude en jonge, groote en kleine, allen getooid met de dierbare kleuren. De een heeft er den hoed, de ander de borst meê gesierd, sommigen hebben ze zoowel boven als beneden aangehecht. Daar is iets aandoenlijks in vele dier kokarden en strikken, die duidelijk doen zien dat ze tot nu toe deel uitmaakten van kleedingstukken, die gewoonlijk beneden de jas of het jak werden gedragen, en die, kunstig daaruit geknipt, en rijkelijk met saifraan geverfd, op het schamel kleed van den arme bevestigd , welsprekend getuigen van eene liefde tot Oranje, die voor geen opoffering terugdeinst. En niet genoeg is 't hun die kleuren te dragen binnen de veste, waar de Koning den nacht doorbrengt —• neen, ze dragen die met zich ook als ze niet enkel naar 't kamp aan de Bilt bij scharen uitzwermen, om daar door den Yorst als zijn liefhebbende onderdanen erkend te worden, neen, ook als ze zich naar andereplaatsen begeven , blijkbaar met de edele bedoeling, om ook buiten den feestvierenden kring dezelfde geestdrift te wekken, die hun de borst doet zwellen. "We zijn niet geroepen eene beschrijving te geven van den wedstrijd der scherpschutters, die voor Utrecht de heugelijke aanleiding is tot 's Vorsten bezoek. Ware dat het geval, dan zouden we over vrij wat meer ruimte moeten beschikken dan oirbaar is. We zouden dan wel moeten beginnen met de vermelding der teleurstelling van duizenden van utrechtsche ingezetenen , die het aangezigt hadden gewend naar het station, vanwaar de Koning komen moest, volgens 't programma, maar vanwaar hij niet kwam, tot spijt van allen, die gehoopt hadden hem daar den eersten welkomstgroet toe te brengen; we zouden dan ook moeten gewagen van de moeijelijkheid, waarin Utrechts burgervader verkeerde , teen hij, uit zijn welkomstrede bij de aanbieding van den eerewijn, de waarschijnlijk kernachtig schoone zinsneden moest weglaten, die hij er had ingelascht, om den edelen beschermheer te begroeten — om de eenvoudige reden dat Z. M. daarbij niet tegenwoordig was; maar we zouden dan ook van meer aangename dingen moeten verhalen, waarvan de stad en het kamp getuigen waren. Het is er ons echter alleen om te doen, dat we den indruk weergeven dien 's Konings bezoek op Utrechts burgerij schijnt te maken. En dan komen wij tot de erkenning: daar is voor de aanhangers der »getemperde" monarchie reden om «dankbaar" te zijn en »voldaan". De vreugdebetooning is algemeen. Het is waar, ook de zamenkomst van de leden der weerbaarheid kan aanleiding geven tot groote blijdschap. Maar toch betwijfelen wij of, zonder 's Konings tegenwoordigheid, de vreugde zoo algemeen en zoo luidruchtig zou zijn. De zaak der weerbaarheid wordt toch ook hier, in het vaderland van den president van den bond, nog niet zoo gewaardeerd als zij verdient. Men ziet er nog niet algemeen het nut van in. Daar zijn ook hier nog van die bezoekers, die halsstarrig blijven beweren dat er scherpschutters zijn die, als er eens moest geschoten worden buiten de utrechtsche linie, op het open veld, terwijl de mannen op wie geschoten werd ook van tijd tot tijd eens vuurden, uit vaderlands- en koningsgezindheid liever zouden thuis blijven. Dat zijn, helaas , van die onverbeterlijken. Zij zien niet in, dat het ernst is. Zij praten van »pretmaken" bij eene zoo hoogst ernstige zaak. Maar misschien zijn ze nu bekeerd. Bekeerd , nadat ze het strijdbare leger hebben gezien, dat op de Neude geschaard stond. Dat gezigt deed het harte goed. Wij althans ontvingen den indruk, dat we daar vóór ons zagen de mannen waardig om boven de andere reguliere troepen geëerd en gehuldigd te worden, omdat ze geroepen zijn die te verdringen. Nog een paar jaren misschien, en die duizende handen thans aan den arbeid onttrokken om als militairen dienst te doen, zonder dienst te kunnen bewijzen, zullen worden teruggegeven aan de maatschappij, om vóórhaar en met haar te werken. De millioenen, thans nog besteed aan voeding en kleeding van het staande leger, zullen kunnen woiden bespaard, en voor andere zeker nuttiger doeleinden worden besteed. — Wij wensc hten wel dat de minister van Oorlog 't had gezien — dat hij nog kome om het te aanschouwen. Dan laat hij misschien de miliciens in 't najaar nog tehuis. Dan raamt hij voor 't volgend jaar vast de uitgaven van zijn budget wat lager. En in plaats daarvan trekt hij daarop het driedubbele uit van de ƒ 8000, door de stad Utrecht aan de feesten ten koste gelegd, om den eerstvolgenden wedstrijd met nog meer muziek en vuurwerk op te luisteren. En als de Koning dan weer den wedstrijd bijwoont, zullen de burgers der stad, waar de scherpschutters zamenkomen, niet enkel als één eenig man, gelijk hier , den nazaat van Oranje met blijdschap begroeten , maar ze zullen dan ook allen zich. evenzeer als hij, gelukkig gevoelen die waarlijk weerbare mannen binnen hunne muren te zien. mj ontvangen heden het programma van het Elfde Nederlandsche Taal- en Letterkundig Congres, dat den 6den, 7den en 8sten september te Leuven zal worden gehouden. Het congres zal gesplitst zijn in drie afdeelingen, die van half tien tot halfeen hare zittingen houden. Ten twee ure vangen de algemeene vergaderingen aan. Een aantal sprekers zijn reeds ingeschreven , terwijl zeer vele Noord- en Zuid Nederlanders j | j hebben berigt, dat zij het congres zullen bij! wonen. Daaronder is ook mevrouw Storm van der Chijs. Ook dertien maatschappijen zullen worden vertegenwoordigd. Voor de afdeelingen zijn verschillende belangrijke vraagpunten ter overweging gegeven. De feesten bepalen zich tot eene tentoonstelling van bloemen, concerten, bals, tooneelvoorstellingen, vuurwerk en een diné. Tot bijwoning van het laatste moet men zich vóór 30 augustus aanmelden bij den tweeden secretaris, den heer J. A. Torfs (Thiensche straat). Tot het bekomen van een kaart van lidmaatschap bij de boekhandelaren (in Nederland) Noordendorp te Amsterdam, Martinus Nijhoff te 's Gravenhage, J. H. Dunk te Botterdam en D. Beijers te Utrecht. De nederlandsche staatsspoorwegen, de stoombootdienst tusschen Amsterdam en Botterdam, de belgische staatsspoorwegen en de spoorweg tusschen Antwerpen en Gent hebben 50 pCt. korting der tariefprijzen van 4 tot 11 september aan de congresleden toegekend. Enschede , 16 aug. Gisteren werd te Hengelo eene algemeene vergadering gehouden van de leden der twentsche vereeniging tot Bevordering van Nijverheid en Handel. In die vergadering kwamen de volgende punten achtereenvolgens in behandeling: 1°. de openbare aanbestedingen van legerbehoeften, waaromtrent besloten werd zich tot den minister van Oorlog te wenden, met verzoek om eenige wijzigingen te brengen in de toepassing van het stelsel van openbare aanbesteding, opdat zulks de gewenschte vrucht drage, en wel naar aanleiding van de ten vorigen jare opgedane ervaring van de leemten daarin; 2°. de directe stoomvaart op Amerika; volmondig gaf de vereeniging hare adhaesie aan het denkbeeld van zulk eene stoomvaart te kennen en werd het belang, ook van Twenthe, bij eene onderneming als deze, met warmte besproken , terwijl het bestuur gemagtigd werd, wanneer plannen dienaangaande werden op het touw gezet, die door adressen als anderzins, waar zulks noodig bleek, krachtig te ondersteunen , ook voor het verkrijgen van subsidie van den Staat. 3°. De agrarische wet; na eene geanimeerde discussie werd met algemeene stemmen besloten, een adres aan de Tweede Kamer te rigten , met verzoek , het aanhangige wetsontwerp gewijzigd of ongewijzigd aan te nemen, als eene eerste schrede op een goeden weg. De gemeenteraad van 's Bosch heeft een comité benoemd, ter bevordering van de totstandkoming eener stoompaketvaart op Amerika. Dat comité bestaat uit de heeren : J. v. de Grient, pres. van de kamer van koophandel; J. C. Elen, lid van den gemeenteraad ; A. J. A. v. Lanschot, agent der Nederl. bank; G. Bosch , industrieel; W. A. Coolen, secretaris der kamer van koophandel; jhr. mr. de Kuijper, burgemeester aldaar. Bij de discussie daarover werd o. a. door mr. Schlesinger betoogd, dat deze zaak door de particuliere nijverheid moest tot stand komen; moest eene onderneming als deze subsidie hebben, dan was dat een bewijs, dat zij niet in eene behoefte voorzag, geen levensvatbaarheid had. Deze meening, reeds in den raad bestrijders gevonden hebbende , wordt ook wederlegd in een ingezonden stuk in de Prov. N.-Brab. Ct., waarin de heer Coolen, secr. der kamer van kooph. en fabrieken, betoogt, dat de hier bedoelde bescherming der nijverheid eene andere is dan de door de staathuishoudkunde veroordeelde, die op de «handelsbalans" gegrond was. Ondersteuning van deze zaak moet eer gelijkgesteld worden met die, verleend aan bruggen en gemeenschapsmiddelen , die van groot nationaal belang zijn. Het subsidiëren eener stoomvaartgemeenschap , die goede uitkomsten belooft, is, volgens den heer Coolen, dan ook eene zeer productive uitgaaf. Naar aanleiding van de vele onjuiste berigten, die in vreemde en ook sommige binnenlandsche bladen voorkomen omtrent het gebeurde met Lamb , zijn we in staat uit goede bron het volgende mede te deelen : De bewering, nog dezer dagen door den amsterdamschen correspondent van de Echo de Bruxelles herhaald, als zou de arrestatie te Rotterdam door engelsche politie-agenten volvoerd zijn, is luidens ofBciele rapporten geheel onjuist. Na de daad van geweld, waaraan zich de zoon van den gewezen compagnon van Lamb en eenigen zijner vrienden hebben schuldig gemaakt , beijverde zich dan ook de britsche gezant te 's Hage aan den minister van Buitenlandsche Zaken de verzekering te geven, dat de engelsche politie geheel vreemd aan het geval was, en zijn hooge ontevredenheid te betuigen over een daad, waaraan zich britsche onderdanen op nederlandschen bodem hadden schuldig gemaakt; overigens zag hij, zijn wij wel onderrigt, in het gebeurde een geschikte aanleiding om het sluiten van een uitleveringsverdrag op nieuw ter sprake te brengen. De heer Roest van Limburg meende, na deze welwillende mededeeling, te kunnen volstaan met Zr. Ms. gezant te Londen aan te schrijven, om lord Olarendon op vriendschappelijke wijze over het gebeurde te onderhouden. Hieraan werd onmiddellijk gevolg gegeven en .... Lamb was weldra op vrije voeten en weder te Vlissingen aangekomen, waar men zegt, dat hij een proces aanhangig maakt tegen den britschen consul, die hem vroeger door de nederlandsche politie deed gevangennemen. Naar wij vernemen , heeft ook de regering aan het hoofd der politie te Vlissingen haar ongenoegen betuigd over het aldaar gebeurde. Deze korte uiteenzetting van feiten, voor wier juistheid wij durven instaan , zal, hopen we , genoeg zijn om j een einde te maken aan geruchten en berigten, voor welke loffelijke gevoeligheid , waar het de eerbiediging van ons grondgebied geldt, als verontschuldiging dienen moge. ( Vaderland.) Voor eenigen tijd werd alhier bij de politie aangifte gedaan dat er een kalf uit eene weide onder Elden vermist werd. In den nacht van jl. maandag heeft men wel niet het kalf, maar toch zijn kop en pooten gevonden , in de weide tegenover den Reeberg. Het dier was daar geslagt. De dieven hebben de huid en het vleesch medegenomen, aan den eigenaar niets dan kalfskop en poelet voor soep ^latende. Of zij die evenwel slechts met oog op een maaltijd van den eigenaar lieten liggen, gelooven wij niet. Een koopman te dezer stede heeft de gewoonte op krediet te koopen en kontant te verkoopen, en wel beneden den inkoopsprijs. Desniettemin maakte hij goede zaken, daar hjj zijne leveranciers niet betaalde. Een van deze, in Drenthe gevestigd, die eene partij werk aan hem verkocht had en vernam dat hij veel kans had nooit geld daarvoor te zullen ontvangen, waagde er eene reis aan, kocht de geheele partij terug, franco in een schip in de haven te leveren. Toen daaraan voldaan was, verhaalde hij aan den koopman, dat hij zelf de leverancier was en dus met gesloten beursen met hem afrekende. De negative winst eischte hij niet van terug, tevreden dat hij althans de koopwaar zelve gered had. Ruim een maand geleden, is te 's Gravenhage in het gesticht voor krankzinnigen opgenomen de persoon van d. N., oud 30 jaren, wonende te Scheveningen, die aan krankzinnigheid lijdende en in zijne woestheid voor de omstanders hoogst gevaarlijk was. Zijne verpleging en behandeling in het gesticht moeten intusschen al spoedig gunstig op zijne ziekte hebben gewerkt; 16 dezer althans reeds kunnende worden ontslagen, werd d. N. uit het huis met een rijtuig afgehaald , om naar de ouderlijke woning terug te keeren; maar helaas ! naauwelijks was hij bij de zijnen, of hij bleef eensklaps dood ! (A. C.) De jeugdige R. zoo verhaalt de Kamper Courant, ging eenigen tijd geleden uit A. naar F. met eene mand op den rug, waarin hij eenige koopwaren droeg, om deze in laatstgenoemde plaats te verkoopen. Onder weg dronk hij hier en daar een borrel, verhandelde zijne waar, en kwam op zijne terugreis te D. , waar hij op nieuw den noodigen drank gebruikte en , meenende een goeden koop te doen , voor een eivielen prijs zich eene hen aanschafte. Het dier werd in de ledige mand gezet en met dezen niet zwaren last op den rug vervolgde hij vrolijk , eenigszins zwierende en zwaaijende, zijn togt naar huis. Ongelukkig moest hij nog eenige verleidelijke uithangborden voorbij, liet zich hier en daar eens inschenken en sukkelde zoo voort, totdat hij tegen den avond weder in de nabijheid was van A. Hier werd hem eindelijk de sterkedrank te sterk; hij geraakte van den weg af in eene sloot, die vol water stond, maar was niet in staat zich zeiven te redden .... Droevig zou dus 'sjongelings uiteinde geweest zyn, indien niet de kip meer besef van hare benaauwde positie gehad en een luid gekakel aangeheven had. Dit werd gehoord. Voorbijgangers, begeerig te weten hoe dit geluid daar uit die sloot kon komen , traden naderbij en ontdekten den door het koudwaterbad een weinig ontnuchterden jongen kippenkooper. Met veel moeite evenwel bragten zij hem op het drooge en naar zijne woning terug, de kip, die zijn leven gered had door haar geschreeuw , in triomf medevoerende. Wij ruimen gaarne eene plaats in voor het levensberigt van dr. L. J. P. Janssen , hetwelk wij met eene kleine verkorting overnemen uit het Leidsch Dagblad van 30 julij jl. Dr. L. J. P. Janssen , de man die door zijne oudheidkundige onderzoekingen het gansche land door , en vooral in Gelderland, vanwaar hij geboortig was, bekend was , is bij te velen in dit gewest in gunstige herinnering, dan dat wij niet zouden meenen onzen lezers eene dienst te doen met de overneming. Dr. L. J. P. JANSSEN. Maandag 26 julij werd het stoffelijk overschot van L. J. P. Janssen te Overveen ter aarde besteld in tegenwoordigheid van de vrienden des overledenen, B. W. Wttewaall, Ds. C. Krabbe en Prof. J. H. Scholten. De laatste dagen waren in het ziekenhuis te Rotterdam doorleefd. Daarheen had Dr. Janssen zich op raad van eenige zijner vrienden begeven. Eene uitstekende verpleging als die van het Rotterdamsche Nosocomium, meende men, zou den man , die in het laatste jaar aan eene zeer zwakke gezondheid leed, doen herstellen. Telken male moest de werkzame man het in het afgeloopen jaar ondervinden dat zijn ligchaam niet meer mede wilde. Herhaalde keeren moest hij den gang naar het museum of het munt- en penningkabinet opgeven, en waarlijk niet omdat hij in het werk geen belang stelde. Nog kort geleden bezocht ik hem voor het laatst. Hij gevoelde zich toen reeds zeer ongesteld. Toch was hij de beleefde, voorkomende, hulpvaardige man van altoos. Zijn omgang was, voor zoover ik persoonlijk daarover oordeelen kan, humaan, en door de veelomvattende kennis en ondervinding van Dr. Janssen hoogst leerzaam. Aan een ieder het zijne gevende , was hij zeer zacht in het oordeelen. Hij stelde belang in het werk zijner ambtgenooten en vrienden. De lange rij zijner schriften, waarvan de opsomming alleen een paar kolommen van dit Dagblad zouden vullen, vertoont ons eene verscheidenheid van onderwerpen die ons het bewijs levert, dat Janssen met een belangstellenden blik de wereld rondzag. Veel had Janssen aan den omgang met zijne vrienden te danken; hij erkende het openlijk , maar zeker niet het minst aan zijn naauwgezetten arbeid, die, gedurende de circa veertig jaren zijner werkzaamheid, jaarlijks eenige geschriften , het resultaat van zijn onderzoek, het licht deed zien. Een groot gedeelte der oudheid was het gebied zijner werkzaamheid, en op het overige terrein was hij geen vreemdeling. Een kenner der oude Germanen, voelde hij zich tehuis bij Romeinen en Grieken en wandelde hij met belangstelling rond tusschen de puinhoopen van Ninive. Bekend in het buitenland ; ondervond hij de hulde die hem regtmatig to e j kwam. Buiten- en binnenlandsche tijdschriften i namen gretig zijne bijdragen op, en nog onlang, ontving hij van de russische regering eene ri