Bij deze Courant behoort een Bijvoegsel. WOORDEN EN DADEN DER TWEEDE KAMER OVER SCHADELIJKE BELASTINGEN EN HERVORMING VAN HET BELASTINGSTELSEL. III. Men hoeft, ook van bevriende zijde, den mi» ■ister van Finantien een verwijt gemaakt van ketgeen men noemde, zyne »ultra-voorzigtigheid", ijjn tegenzin om met een plan van belastinghervorming voor den dag te komen. Wij gelooven dat dit een zeer onverdiend verwet je. Van het oogenblik af, dat dit ministerie optrad, hebben wij onze meening doen kennen , dat de hervorming van ons stelsel van belasten «ene voorloopig uitgestelde zaak was geworden. Zonder te komen tot eene belasting op de inkomsten, schreven wij, kort na de zamenstelling van het Kabinet, is, dunkt ons, eene afdoende hervorming van ons stelsel van belasten eene onmogelijkheid , en thans weder met dit middel bjj dete Kamer te komen, die ondubbelzinnig dit middel verworpen en er eene krisis aan gewaagd heeft, is, volgens onze meening, noch verstandig, *och parlementair. Het votum der Kamer hebben wjj zeer afgekeurd en blijven wij afkeuren, maar het was een votum waartoe zij volkomen bevoegd was. Du Regering heeft geen regt haar, met het pistool op de borst, een ander votum af te dwingen dan het votum harer eigene meening. Ea welk tiguur zou de Tweede Kamer maken , wanneer zij in het najaar van 1872, of het Voorjaar van 1873, van den minister van Delden in het Kabinet-de Vries aannam, wat zij in het voorjaar van 1872 had verworpen van den milister Blnssé in het ministerie-Thorbecke. De redenen van toen zjjn onze redenen van thans. De voortvarendheid op het stuk van belutmg-hervorming die aan het vorig ministerie let Jeven kostte, is voor het tegenwoordig x/nist.rio te regt e.jne waarschuwing geweest «m op dit glibberig pad voorzigtig te wezen. Do anti-liberale oppositie juchte, toen haar, onder het vorig ministerie, door de belasting ep de inkomsten vooruit te schuiven , de welkome gelegenheid verschaft werd , in vereeniging met de liberale dissenters, het liberale Kabinet omver te werpen. Begaat men diezelfde fo«t thans weder, de oppositie zal weder juichen en doen gelijk zij toen deed. En zjj die homogene «menwerking, óók van de dissen tiërende liberalen , met dit Kabinet verlangen , mogen , eer zij 'la»» wedtr op eene inkomsten-belasting aandringen , nog wel eens aandachtig Kappeyne'a anti» inkomstenbelasting-speech herlezen. Voor het oogenblik moet die quaestie zjjn eene niet afged»nt maar uitgestelde quaestie. De inkomsten-belasting moet niet van het programma geschrapt worden, maar zg moet onderaan op de lijst komen. Wil de minister van Finantien , niettegenstaande k>t onlangs nitgebragt votum der Kamer, beproedie belasting thans door te drijven, dan voorWen wjj van de pas doorgestane krisis in eene nog «rgere krisis te zullen vervallen , en daarvoor *ensohen w[j dat de Regering en het land mogen ^boed blijven. Inderdaad, wij begrijpen, na het votum der Kamer op 2 mei 1872, niet, hoe «« nog, uit 4ie*elf,le Kamer stemmen kunnen opgaan, die op afschaffen van schadelijke belastingen , op hervorming van het stelsel van belasten, op de Roering van eene income-tax, aandringen, nebbe» die heeren dan het votum der Kamer *'et begrepen? Welke reden hebben zgtemee#,n . dat de Kamer, die in mei 1872 het begin' e ' Tan de heffing van >eene directe belasting het jaarlgksch zuiver intomen van elk ^gezeten des 1'ijks" met 51 tegen 27 stemmen * ,r wierp, die zelfs — gelijk de beer van Voort®ï«e« te regt deed uitkomen— door de afstem*" n g van art. 1, »de gelegenheid ontnam om *fiiigingen in de volgende aitikelen te brengen ket ontwerp tot e«n «eer diageljjken last de ingezetenen ware hervormd geworden," . p ïe gg«n wjj, diezelfde Kamer, een jaar later, ' Mdersom denken en doen, en teer het heffen eener directe belasting van het jaarljjksch zuivel' inkomen van elk ingezeten des rjjks stemmen zal? Er is niets geschied, er is geen enkel verschijnsel aan te geven, dat van zulk een totalen omkeer in de gezindheid der Tweede Kamer getuigt, en wat is, zonder zulk een omkeer, het op nieuw aan de orde stellen van dit door de Kamerverworpen beginsel anders, dan moedwillig tijd verbeuzelen en het verschaffen van eene nieuwe gelegenheid tot eene nieuwe krisis en tot het vervangen van een liberaal Kabinet door een anti-liberaal Kabinet ? Wat baat het steeds weder op het gewenschte doel te wijzen, wanneer men het middel om het te bereiken niet wil? Het doet denken aan deze menschen die het hoofd steeds vol hebben van eene groote reis welke zij ondernemen willen , maar die niet besluiten kunnen baar te voet te doen, en zich ook niet willen blootstellen aan de gevaren van een rijtuig dat omvallen , van een vaartuig dat schipbreuk lijden, van eene stoomboot die in de lucht springen , of van een spoortrein die derailleren kan. Schadelijke belastingen moeten afgeschaft, het stelsel van belasten moet hervormd worden; op deze punten heerscht bjj alle partijen eene treffende eenstemmigheid; nooit is de Kamer homogener geweest dan op dit punt; maar nu komt het punt der aequivalenten , der verhooging van belasting , der aanschaffing van nieuwe belastingen, en nooit aanschouwde men heterogener Kamer; elk lid heeft zijn eigen aequivalent , met de oppositie van 79 leden er tegen. Do minister van Finantien heeft, in zijne redevoering van 17 december 1.1., dit nog eens krachtig doen uitkomen. »Verscheidene sprekers" zeido bij «hebben de gemakkelijke taak volbragt, op afschaffing van belastingen aan te dringen. Van nieuwe belastingen, die in de plaats zouden kunnen treden, heb ik niet veel gehoord. De heer van Kuyk heeft mg reeds voorshands gewaarschuwd tegen eene nieuwe inkomsten-belasting , die, volgens hem, niet populair is in Nederland. De heer de Bruyn Kops heeft mijne aandacht gevestigd op een successieregt in de regte lijn, welk plan weder met vuur bestreden is door den heer C. van Nispen. Ik betwijfel of eene belasting op de successie in de ïegto lijn in Nederland aanspraak op populariteit zou kunnen maken; doch ik geloof dat wjj het woord populair wel uit de discussien over belastinghervorming mogen verwijderen en de illusie yiarwel kunuen zeggen, dat éénige belasting populair zou zijn. Ik kan zeer wel beamen, dat aan vele der genoemde belastingen groote gebreken kijven. Belastingen zonder gebreken zullen jniet gevonden worden. De inkomstenbelasting , met vuur aangeprezen door den geachten spreker uit Dokkum, is, met niet minder overtuiging, bestreden door den geachten sprekor uit G o 68 , die ook wees op "het opmerkelijk verschijnsel , dat die belasting in Engeland hoe langer hoe meer tegenstand schijnt te ondervinden. Patenten, zeep, bier, geslagt, registratie, zout, alles moet verdwijnen. De toestand van een minister van Finantien is nooit zeer benijdenswaardig, maar als men hem alles wil afnemen en het niet eens kan worden over hetgeen daarvoor in de plaats moet worden gosteld, en als men buitendien dan nog het doen van groote uitgaven aanmoedigt, van welke gezindheid buiten de Kamer met regt gebruik zal worden gemaakt, dan wordt de toestand van den minister geheel onhoudbaar." Hiertegen is niets te zeggen. De Kamer moet weten wat zjj wil; wil zij het doel der hervoi ming van ons stelsel van belaften, dan moet zg ook de middelen er toe willen. Kan zij tot het aanwenden der middelen niet besluiten, dan moet sjj ook den moed hebben te verklaren, dheid van de Kamer hier met hem is. Is het «intusschen geen merkwaardig feit, dat er zelfs «waren onder die lieve vrienden, die nu reeds «den minister durfden aanbevelen ook eens zgne «krachten te beproeven aan de inkomsten-belas»ting zelve ? Treurig betcyt inderdaad, hoever het *me! gemis aan praktischen zin bij sommigen tan tonze volksvertegenwoordigers gekomen is , of, wil urnen liever , hoe weinig ernst eb schuilt in » ettelijke adviezen , welke in 'g iands hoog«ste vergadering worden uitgebragt." Dit, strenge oordeel is waarljjk niet te streng. Serieus te zijn schijnt voor vele leden der Vertegenwoordiging eene even moegelijke taak als consequent te big ven, en toch de besluiton der meerderheid, tot welke men niet heeft medegewerkt , te eerbiedigen. --- STAATKUNDIG OVERZIGT. 1 Februarij 1873. De eerste en zelfs de tweede lezing van het ontwerp tot wijziging der pruissische constitutie zgn reeds in het Huis der Afgevaardigden ten einde gebragt. De algemeene beraadslagingen , waaromtrent wjj gisteren reods een en ander mededeelden, werden besloten door eene heftige rede van den ultramontaanschen afgevaardigde von Mallinckrodt, op het oude thema: er wordt een geweldige, door niets gemotiveerde verdelgingsoorlog tegen de katbolieko Kerk gevoerd. De heeren van het centrum schjjnen te zjjn overeengekomen, dat ieder hunner gedurende twee uren het woord zal voeren; op deze wgze wordt het giootste gedeelte van het debat door hen ingenomen, maar zjj bebben weinig eer van hun werk, want de aandacht, ook van hen die naar de ultramontaansche logika willen luisteren, wordt vermoeid, en de uitslag der stemming laat zich steeds voorspellen. In de zitting van gisteren, toen discussie over de afzonderlijke artikelen werd gevoerd, werd een van de ultramontaansche heeren zelfs ondeugend; het was Windthoret, de parel van Meppen , di), na zjjne hoorders eerst te hebben gewaarschuwd, om toch op den verjaardag der grondwet haar graf niet te graven (de prnissitcbe constitutie is den 31sten jannarij 1850 afgekondigd) aan de meerderheid van het Huis verweet, dat zg «apporteerde" wat de Regering hiar tojwierp. President Forckenbeck , die waarschgnlgk gevoelde , dat het beelf! ïuw maar niet onjuist gekozen was, riep den spreker tot de orde. Het belangrijkste van de zitting van gisteren zou de rederoering van den minister Falk geweest zgn , wanneer deze iets meer had gedaan of kunnen doen dan de oude argumenten van «staatsgevaarlgkheid" (nog een zuiver pruissisch woord) te herhalen. Het was niet uit heerschzucht, zeide hg, maar na harden strjjd en erns'ig onderzoek , dat de Regering had besloten den tegenwoordigen weg te betreden; het is noodzakelijk, als een waarborg voor de bedreigde belangen van den Staat. Met de door de Regering ingediende wetsontwerpen zouden Regering en Kerk beide zich vrjj kunnen ontwikkelen; er werd paal ea perk gesteld, zoowel aan ministeriele willekeur als aan de aann.atiging eener militante geestelijkheid. De minister las op verzoek het protest van den bisschop van Pauerborn en kondigde protesten aan van andere duitscbe bisschoppen, die reeds nu beloven, dat zjj nooit gehoorzaam zullen zjjn aan de wet. Deze gronden schenen voor den minister afdoende,zelfs voor eenegrondwetsherziening, want over dit punt, het eigenlijke punt in quaestie, sprak bjj niet dan ter loops , en dan nog alleen over de redactie. De Regering verwierp de onduidelijke redactie van de rogterzijde, had geen overwegend bezwaar tegen de lezi.ig van v. Virchow , doch vereenigdo zich volkomen met de redactie der commissie. Deze laatste werd dan ook met 262 tegen 117 steramen aangenomen. Daarna werd de wijziging van artikel 18 der grondwet aan de orde gestel 1, waaromtrent wjj nog geene bijzonderheden kunnen mededeelen. De wurtemburgsche Kamer heeft aan het einde harer discussie over de wenschelgkheid eener algouKene burgerljjke wetgeving voor het geheele Rijk , de motie van de heeren Hölder en consorton met groote meerdeiheid vaa stemmen aangenomen; het voorstel-Lasker zal dus niet stuiten op «particularistischen" tegenstand in Wurtemburg. In den omtrek van Praag zijn troepen geposteerd, omdat men vreest voor oproerige bewegingen op 2 februarij. De Czechen hadden namelijk tegen dezen datum eene monster-meeting belegd , die door de Regering is verboden. Het hongaarsche Lagerhuis heeft de algemeene beraadslagingen over de begrooting ten einde gebragt. Heden zou het woord nog worden gegund aan den rapporteur d -r budget-commissie en aan den heer Helfy , die eene motie van afkeuring tegen het miiiisterie-Lonyuy heeft voorgesteld. Daar het tegenwoordige ministerie feitelijk niet veel moor is dan een ministerie-Lonyay zonder Lonyay, wordt de stemming met gespannen verwachting te gemoet gezien Men wil dat de Purte , verlangende om een einde te maken aan de tariet-quaestio in het Suez-kanaal, den khediv heeft uitgenoodigd om eene internationale commissie te Kaïro bjjeen te roepen, die een uniform-tarief zal vaststellen. Te Pargs hebben dagelijks arrest at ien plaat» in de voorsteden Belleville en Montraartre; het schjjnt dat de politie ontdekt heefr, dat in deze wgken nog leden van de verboden Internationale wonen! De discussien in de Nationale Vergadering betreffende de lyonsche koopcontracten, hebben nog geen resultaat opgeleverl. De verslaggevers van de enquête-commissie hebben geantwoord op de verdediging van den heer Cballemel-Licour, die daarentegen een kraebtigen steun vond in den heer Ferronillat, lid van den gemeenteraad van Lyon tijdens den oorlog. Het debat wordt met groote heftigheid voortgezet, en de regterzjjde stelt zoo veel belang in den afloop, dat zelfs de commissie van 30 gisteren niet kon vergaderen. Deze commissie, die dagelyks meer van haar prestige verliest, zet hare werkzaamheden langzatm voort en zonder de aandacht van het publiek te trekken ; de pers ergert zich bijkans eenparig over hare houding, zelfs de reactionair» bladen keuren de laatste besluiten af. Thieii-, die al weder een onderhond met den heer de Larcy heeft gehad , heeft volgens een telegram uit Versailles aan de commissie hare inconsequentie verweten , en voorts verzocht, dat men in zgn geheel moge aannemen, of in zijn geheel over boord werpej. Het proces Bazaine is een nieuw stadium ingetreden. De lijvige memorie van d^n regeringscommissaris generanl Rivières is eindelijk gereed; de kandidaten voor het lidmaatschap van den krijgsraad zjjn aan Tbiers voorgelegd» en Saint- Cyr is als plaats van bijeenkomst bepaald. Uit Madrid wordt gemeld, dat generaal Morioncs zijn hoofdkwartier heeft opgeslagen te Alasua in Guipuzcoa , een station aan den spoorweg van Victoria naar Bayonne. Den 21sten mei van het voorgaande jaar deed de generaal, destijds divisie-generaal van Serrano, hetzelfde en werd to Madrid de hcugelgke tijding verspreid, dat 4000 carlisten waren gevangen genomen. De generaal is dus th^ns even ver als acht maanden geleden , niettegenstaande de nooit genoeg geprezen i #aventio van Amorevieta , dit zonderlinge meestorst k van Serrano's diplomatiek beleid. Do personen zjjn veranderd j de hertog de la Torre is vervangen door zjjn divisie generaal, en de «dikke pastoor" van Acabon metde roode barret heeft eeu plaatsvervanger gevonden in den beruenten pastoor van Santa -Cruz , maar de binnenlandde toestand van het ongelukkige Spanje is dezelfde gebleven. --- Ingezonden. Bommelerwaard, 30 jan. 1873. Mijnheer de Redacteur ! D weet, waarom ik met Q. N. niet in dbe- cnsBie treed. Sta mjj toe, het ook uwen lezers mede te deelen. Q. N. verkeert in dwalng: bjj ziet in den «chvijver der bevruste verkiezing» correspondentie iemand anders dan mij, en van al wat hjj omtrent dien schrijver zegt en vraagt, is niets, zegge niets , op mjj toepasselijk. Mijn naam bekend te maken, is geheel overbodig. Mijn schrijven bljjft even waar, al is mjjn naam onbekend. Want, Mijnheer do Redacteur , de waarheid schreef ik en niets dan de waarheid. In deze overtuiging ben ik bevestigd door hetgeen in Bommel over mgne correspondentie werd gezegd Waar was het , dat was niet te ontkennen, maar .. .. de waarheid wil niet altijd zoo maar gezegd wezen. Er zijn natuurlijk lieden , die door razen en tieren schjjnen te willen bewijzen , dat zij niet bekrompen 7 .yn ; anderen , die insinueren , zooals Q. N. en nog anderen , die, hoewel ze fatsoenlijke menschen willen heeten, zeer onfatsoenlijk vloeken en schelden ; doch , zooals ik u zeide, degenen, op wier meening ik prijs mag stellen, bekeanen , dat ik waarheid schreef. Eer ik voor goed van Q N. afscheid neem, twee opmerkingen : 1°. Sedert wanneer gaat het aan , te spreken van beleeaigen, ten toon stellen en schimpen, als men van iemand, die bekrompen en stijfhoofdig is, zegt dat hjj zulks is? Mijns inziens, kan iemand een goed burger, een onberispelijk echtgenoot, een voortreffeljjk huisvader, een goedhartig rentenier, een geloovig christen , in één woord »een achtenswaardig man ' zijn, zooals Q. N. zegt, en ondanks dat alles totaal ongeschikt om lid van don Raad te wezen. Dit geval doet zich juist hier voor: ik verheug mij om der wille van de gemeente Bommel , dat die achtenswaardige man niet gekozen is, en hoop van harte, dat men zoo wjjs zal zijn hem nooit te kiezen , zoolang er geschikte personen zjjn. Ik acht het ongepast, om niet iets ergers te zeggen, iemand m zijn bijzonder leven aan te tasten, doch die als publieK persoon optreedt, rekene er op als zoodanig behandeld to worden , en wete dat er personen zjin, die meenen, dat de waarheid wèl behoort gezegd te worden. 2°. Ik sprak van de onhandigheid, den heer Pool nu — tegenover den heer den Ouden — voorop te stellen en me dunkt, dat het aantal stemmen , dat de heer Pool verwierf, duidelijk genoeg spreekt: 28 van de 196. Doch wat is er van die onderteekende waarschuwing van 1869 ? Waarom waarschuwde men tegen dat raadslid ? Volgens Q. N. omdat die waarschuwere reeds bekend waren met hetgeen later op cellulaire gevangenis uitliep. Eilieve, Mijnheer de Radacteur, zie eens wat de heeren F. Brinkgreve, J. Everts, J. Kouwenberg, W. Mui man, J. H. Mjjsberg, W. J. v. Haren No man, Fred. Philips, Mr. L. J. H. Philips, C. M Thooft en A. Zonneveld in julij 4 869 ondtrteekenden. »En in de tweede plaats achten wij het wenscheljjk in het belang dezer gemeente — en dat. is onze eenige drjjfveer — dat de heer v. d. G. door een ander vervange worde." Is dat eene waarschuwing ? Ik zie hierin eene phrase en niets meer. Als men niet wist, wat volgens Q. N. die heeren waarschuwere wisten, men werd door dat briefje niets wijzer. En dat al die heeren zelf niet wisten, wat Q. N. beweert dat hun bekend was weet ik met Ontwijfelbare zekerheid. Als het waar was wat Q N. zegt, zou ik moeten bekennen mij in den heer Pool vergist te hebben ; want ik kan mij niet voorstellen , dat een man, als waarvoor ik den heer Pool houd, zoo weinig sympathie zon vinden bij de b :rgerij, dat hij het onderspit moest delven voor iemand, van wien het bekend was, dat de rijkspolitie op hem loerde. Doch Q. N. was blijkbaar te zeer in de war o tref den persoon van den ondergeteekende en te zeer verontwaardigd over diens gruwelijke beleedigingen, om juist te weten wat hij schreef, en ter wille van de eer der bommelfche burgerij stel ik er prijs cp te constateren , dat die burgerij in 1809 niet wist, wat in het najaar van 1872 langs geregtelijkon weg openbaar werd. Mijnheer de Redacteu r / Mot hoogachting, De schrijver va'i de correspondentie over de laaisle verkiesing ie Zalt-Bommel. Mijnheer de Redacteur ! Ik had gaarne boven dit stuk »kunstnieuws" geplaatst, maar omdat uwe lezers gewoon zjju onder deze rubriek een gepaste beoordeeling, door bevoegde hand gesenreven, te lezen , heb ik dat nagelaten. Het is un Jcrs wel »kunstnieuws"; als de kunst verguisd wordt of in het aangezigt geslagen, dan is dit »meuws", alhoewel »slecht". Maar ter zake. In Terborg bestaat een liedertafel, »Art:Sacrum",dieal baar best doet, om met de geringe krach'en waarover zij beschikken kan eene tamelijke hoogte in de muzikale ontwikkeling te bereiken. In Doetinchem bestaat eene »Dames-Zangvereeniging", van zoodanig gehalte, dat, reeds na 3 maanden bestaan , fragmenten uit »die Schöpfung" enz. goed worden uitgevoerd. Deze twee vereenigingen nu gaven gezamenlijk den 21sten jan. in Doetinchem een armen-concert, waarop men stukken uitvoerde van Haydn, Hol, Meyroos, Mozart, Concone, Verhulst enz. In Doetinchem nu bestaat nog een gemengd koor, onder leiding van den heer v. H. Op den concertdag begaf genoemde heer zich naar het lokaal van plaatsbespreking, on vroeg om eerst het tekstboekje eens te mogen hebben, om te zien welke prullenboel er uitgevoerd werd. Nadat hjj de namen dier prul (1?) componisten gelezen bad vertrok hy, en des avonds zag men hem niet. W«t was nu bet gevolg? Slechts eender onder hem staande zangers is op bet concert gekomen, en heeft den armen zijn 2 kwartjes gegund. Die eene heeft verklaard dat het concert hem goed bevallen waa. Wij treden niet in eene beschouwing over do concerten (den vorigen dag werd hetzelfde programma in Terborg uitgevoerd), daarover behoeft men slechts de Zuip hem. tc'he Courant van zaturdag jl na te lezen; ook ig het daarvoor hierdeplaats niet: wjj zjjn de redactie toch al veel dank schuldig voor de opneming; maar kan het waar wezen, dat de invloed van dien directeur zich zoover uitstrekt, dat niemand komt op een armen concert, omdat de andere zangvereeniging zingt? Kan de muziek dien invloed uitoefenen ? Ja, dan beklagen wij die Vereeniging; voor den directeur, die naar men ons berigt, het gem-ngde koor uit »de Zangvogeltjes" laat studeren, hebben we slechts .... Genoeg: wij hebben de eer niet den heer v. H. persoonlijk te kennen, zelfs zagen we hem nooit. Wij zijn hier op zuiver muzikaal gebied en hebben alleen met den persoon van den directeur te doen. Men moest er aan denken dat er niets zoo schoon is, niets zich er zoo uitstekend voor leent als de muziek, om menschen te verbinden. Heeft men een plaatsje van 20 zielen, dan is 't heel goed dat er 2 vereenigingen van 10 leden bestaan, altjjd met bekwame (!) directeuren, maar dan nog moesten de vereenigingen zich in elkanders vorderingen komen verheugen en als zoodanig een «edelen" wedstrijd openen, maar wegbljjven op een arm*nconcert omdat de »andere" Vereeniging zingt; is dat goede invloed? Daar steekt wat achter, en doet ons geheel onwillekeurig denken aan Schoenmaker, bljjf bij je leest! Hoogachtend, X. ---