STAATKUNDIG OVERZIGT. 3 April 1873. Thiers had gehoopt, reeds gisteren te Parijs te zijn; hg had vooraf het kamp van Roquencourt bezocht, en dacht, dat de Vergadering hem; rust zou l»ten om de vacantiedagen in het Elysée door te brengen, maar het incident-Grévy heeft hem van zijn plan weörhouden. — De zitting van gisteren werd niet door den heer Grévy bijgewoond ; de onder-voorzitter Yitet presideerde , en las een brief voor van den heer Grévy, waarin deze aan de Kamer mededeelde , dat hij zjjn ontslag nam als voorzitter der Nationale Vergadering. Terwijl dit berigt op alle banken der Kamer een pijnlijken indruk had behooren te maken, wanneer men denkt aan het buitengewone talent van presideren, door den heer Grévy steeds geopenbaard , aan de onpartijdigheid , waarmede hij geestverwanten en tegenstanders steeds dezelfde regten liet wedervaren, aan de onvermoeide pogingen door hem sedert twee jaren aangowend , om de erde te handhaven op deze politieke vischmarkt, Leeft de r eg ter zij de van de aangeboden gelegenheid op nieuw gebruik gemaakt om eene kleingeestige wraakoefening te nemen. Grévy, die 4 malen met bijkans algemeene stemmen werd herkozen tot voorzitter der Kamer, had in de zitting van 1 april zijn pligt gedaan, door een hertog tot de orde te roepen , die aan een medeafgevaardigde had toegevoegd, dat hij eene »impertinentie" had gezegd. De overige hertogen waren hierover gescandaliseerd, en omdat Grévy zijn pligt heeft gedaan ook jegens een heer de Gramont, moest hij vallen. Iedereen had verwacht, dat de Kamer zich zou hebben gehaast, om de nieuwste onhandigheid van de uiterste regterzijde te herstellen, door den heer Grévy bij acclamatie of althans met algemeene stemmen te herkiezen, maar men had buiten de »onverzoenlijken" gerekend. Zoodra de brief van den president was voorgelezen, stelde de heer Baragnon (van de regterzijde) zeer koeltjes voor, dat de Kamer niet vóór a. s. vrijdag een nieuwen president zou benomen; de heeren Villain (linkerzijde) en Germain (linker-centrum) stonden verontwaardigd op en eischten, dat terstond tot de verkiezing zou worden overgegaan, terwijl zij hulde bragten aan de groote verdiensten van den heer Grévy; hunne woorden werden uitsluitend aan de linkerzijde der zaal toegejuicht. Het voorstel-Baragnon werd in stemming gebragt; er werd gestemd met zitten en opstaan. Tweemaal bleef de uitslag twijfelachtig, totdat bij hoofdelijke stemming met eene kleine meerderheid werd beslist, dat de benoeming terstond zou plaats hebben. Reeds hierdoor was de gedachte aan eene demonstratie ten gunste van den heer Grévy vervallen , maar de stemming zelve verloor dit karakter geheel. Toen de Kamer de zitting had geschorst en in de afdeelingen hare stem had uitgebragt, bleek het dat 593 leden aan de stemming hadden deelgenomen, dat 9 hunner onverschillig genoeg waren geweest om blanco te stemmen ; dat de heer Grévy 34$ en de heer Buffet 231 stemmen op zich hadden vereenigd; dat de voorzitter dus was herkozen , ja , maar met 50 stemmen meer dan de volstrekte meerderheid en met een protest van 244 leden der Kamer. Dit was dus de erkenning van Grévy's verdiensten door de ijdele en in hunne ijdelheid gekwetste heeren van de regterzijde ! Zelfs het regter-centrum had alweder getrouw medegeholpen, het had zich laten verleiden door lagen politieken hartstogt eu werd medepligtig aan de grievende miskenning, door de uiterste regterzjjde bereid aan het meest geaehte en meest achtenswaardige lid der Kamer. Niets komt ons natuurlijker voor, dan dat de heer Grévy het mandaat, dat hem op deze wijze werd opgedragen , zal weigeren; de tegenwoordige Kamer verdient niet dat zulk een man zijn tijd en zijne krachtep aan haar ten beste geeft; zij verdient , dat hij zich geheel aan haar onttrekt, en hierdoor het uiteinde der Kamer verhaast. Als men nagaat, wat de Nationale Vergadering reeds is geweest ondanks zijne meesterlijke leiding, dan laat zich denken, wat zij zal zijn zoo deze handen de teugels laten varen en de Kamer aan zich zelve is overgelaten. De heer Grévy zal de tribune verlaten , waar hij werkelijk niet op rozen heeft gestaan; hij zal henengaan met het bewustzijn, dat hij zijn pligt heeft gedaan, en de Kamer moge dan voortgaan met zich te laten ringelooren door eene kleingeestige, woelzieke meerderheid, die uit zucht om te heerschen voor haar zelve en voor hare staatkundige beginselen — zoo zij die heeft — een graf graaft. De achting van alle weidenkenden in en buiten Frankrijk zal den gewezen voorzitter volgen, en de minachting voor het streven der meerderheid zal haar gelijktijdig ten deel vallen, ook daar waar men nog trachtte haar te verdedigen. Het is niet waarschijnlijk, dat Thiers onder deze jomstandigheden Versailles zal verlaten, zoodat hij heden ook niet tegenwoordig zal kunnen zijn bij de receptie van den hertog van Aumale als lid van de fransche Académie. De president is voornemens in de vacantie ook eene inspectiereis naar de noordelijke departementen te maken, voornamelijk om plannen te maken voor nieuwe vestingwerken bij Rijssel en Anzin. De Kamer zal eerstdaags de permanente commissie benoemen, die gedurende het reces de Regering op de vingers moet zien. De regterzijde heeft een nieuw blijk van onverdraagzaamheid gegeven door uitsluitend geestverwanten kandidaat te stellen naast twee leden van het linker-centrum en één lid van de republikeinsche linkerzijde. De verkiezingen voor vacante plaatsen in de Kamer zullen waarschijnlijk den 27sten plaats hebben; ook in de departementen Charente-Inférieuro en Rhöne moet eene verkiezing plaats hebben ten gevolge van het overigden van den markies de Chasseloup-Laubat en het bedanken van den heer Laprade, die respectivelijk voor deze beide departementen zitting hadden. In deu duitschen Rijksdag heeft gisteren de heer Lasker zijn bekende voorstel tot uitbreiding van de rijkscompetentie op het gebied der strafwetgeving op nieuw ter sprake gebragt; daar de verbonden Regeringen zich geenszins afkeerig hadden getoond van het plan, meende hij, dat het wenschelijk was tot eene beslissing te komen vóór het einde van de eerste wetgevende periode. De voorzitter van de rijkskanselarij , Delbrück, heeft hierop onder luide en herhaalde toejuichingen van de Kamer verklaard : dat het voorstel door den Bondsraad met allen ernst in behandeling was genomen; dat zich vele moeijelijkheden hadden voorgedaan, die gelukkig meest alle waren overwonnen; dat men gegronde hoop koesterde, dat eerlang de meerderheid, door de grondwet verlangd, ten gunste van het voorstel zou worden verkregen, en eindelijk, dat de Regering voornemens is een speciale commissie te belasten met het ontwerpen ook van een algemeen burgerlijk wetboek. Er volgde nu eene vrij levendige beraadslaging, waarbij de heer Willmanns namens de conservativen zich vóór het voorstel verklaarde , nu de Regering goene bezwaren meer had. Daarentegen werd het voorstel hevig bestreden door de heeren Windthorst en Reichensperger van het ultramontaansche centrum. Volgens de gezwollen taal van eerstgenoemden heer legden de duitsche vorsten »hun kroonjuweel, de Justizhoheit, aan de voeten van Lasker!" werd do zelfstandigheid der duitsche Staten vernietigd, werden hunne vorsten gemediatiseerd en het huis Wittelsbach gelijk gesteld met het huis Hohenlohe. Het voorstel is echter met groote meerderheid tot de tweede lazing toegelaten. De eisch, door bisschop Krementz van Ermeland vóór den wereldlijken regter aangebragt, om van den Staat zijne temporalien te vragen, is den hoogeerwaarden heer ontzegd; hij zal het waarschijnlijk nog eens bij een hoogeren (maar altijd wereldlijken) regter beproeven. De delegatien uit de oostenrijksche en hongaarsche Vertegenwoordigingen zijn gisteron te Weenen bijeengekomen, om de gemeenschappelijke rijksaangelegenheden te behandelen; zij zullen heden door den koning en keizer worden ontvangen. De begrooting voor de rijksministerien van Oorlog en Marine, Finantien en Buitenlandsche Zaken voor 1874 is reeds bij de delegalien ingediend en commissoriaal gemaakt. Uit Spanje hebben wij heden geen nieuws. Do nieuwe minister van Oorlog in Belgie, generaal Thiebault, is den lsten voor het eerst in de Kamer verschenen met een ontwerp van wet op de inkwartieringen. In de Kamer is aangedrongen op den aankoop van den WestVlaamschen Spoorweg voor rekening van den Staat. De heer van den Peereboom wil alle spoorwegen opkoopen. Het deensche Landsthing heeft een adres aan den Koning ingediend, waarbij het Huis eon eigen standpunt inneemt tegenover het laatste besluit van het Folksthing. --- 5.) Reis rondom de wereld in tachtig dagen. DOOR JULES VERNE. VIERDE HOOFDSTUK. WAARIN DE AGENT FIX EEN REGTMATIG ONGEDULD AAN DEN DAG LEGT. Woensdag den 9den october wachtte men te Suez ten elf ure de paketboot Mongolia van de P. & O. Company, eene schrosfboot metende twee duizend acht honderd ton, en een nominale kracht van vijfhonderd paardenkrachten bezittende. Üe Mongolia deed haar reis geregeld van Brindisi naar Bombay door het kanaal van Suez. Het was een der snelle schepen van da Compagnie, en de regelmatige snelheid, namelijk 10 mijlen in het uur van Brindisi naar Bombay, en 9 7 / 8 mijlen van Suez naar Bombay, had het nooit noodig had. Twee heeren wachtten op de aankomst der Mongolia , te midden van de inboorlingen en vreemdelingen, die in groote menigte deze stad bezoeken, welke nog niet lang geleden slechts een dorpje was, waaraan thans het reuzenwerk ran de Lesseps eene schoone toekomst voorspelt. Een van deze twee heeren was da consulaire agent van het Vereenigde Koningrijk, te Suez gevestigd, en die — ten 3pijt van alle ongunstige voorstellingen van het britsche gouvernement en van de sombere beschouwingen van den ingenieur Stephenson — ioderen dag toch de sc epen zag voorbijvaren , om op deze wij zo den ou en weg vau Engeland naar Indie om de Kaap de Goede Hoop tot de helft te verkorten. De ander was een klein mager man, met een verstandigeenigzins zenuwachtig gelaat, die onophoudelgk zijn wenkbrauwen tronste. Ónder zijne lange w.mpers zag men zijne levendige oogen schitteren, maar hij bezat de kracht die te temperen. Op dit oogenblik legde hij duidelijke blijken van ongeduld aan den dag; hij liep heen en weder en kon geen minuut op dezelfde plaats blijven staan. Die man heette Fix , hg was een van die detective» of engelsche politie-agenten, die naar de verschillende havens waren gezonden nadat de diefstal aan de engelsche bank gepleegd was. Aan hem was het opgedragen naauwkeurig toe te zien op al de reizigers , die den weg over Suez namen en te onderzoeken of een van hen ook verdacht mogt zijn. In dat geval moest bij zjjn spoor volgen, totdat hij in het bezit zou wezen van eene volmagt om hem te arresteren. Juist twee dagen geleden had Fix van den directeur der londensche politie het signalement ontvangen van den vermoedelijken dief. Het was dat van den heer, dien men in het betaalkantoor van de engelsche bank had gezien. De detective, die blijkbaar zeer belast was op de aanzienlijke premie, welke hem was toegezegd ingeval hij mogt slagon, wachtte dus met een ligt te verklaren ongeduld de aankomst der Mongolia. — En gij zegt, mijnheer de consul, vroeg hij wel voor de tiende maal, dat de boot niet lang meer weg kan blijven ? — Noen, mijnheer Fix, antwoordde de consul. Zij was van morgen al lang in het gezigt bij de haven van Port-Saïd ep. wat zijn honderd zestig kilometers voor zulk een snelloopende boot? Ik verzeker u dat de Mongolia altijd den prijs van vijf en twintig pond verdiend heeft, dien het gouvernement heeft gosteld voor elke vier en twintig uren, die zij binnen den bepaalden tijd aankomt. — Komt deze paketboot regtstreeks uit Brindisi ? vroeg Fix. — Ja, uit Brindisi, waar zij de post naar Indie heeft opgenomen, en dat zij zaturdag ten tien uur verlaten heeft. Heb dus geduld, zij zal zoo dadelijk komen; maar ik begrijp waarlijk niet hoe gij met het signalement, dat ge nu hebt, uw man kunt herkennen, zoo hij al aan boord van de Mongolia is. — Mijnheer de consul, antwoordde Fix, die menschen ruikt men meer dan dat men ze wel herkent. Men moet ze ruiken, en de reuk is een bijzonder zintuig, dat het gehoor en het gezigt steunt. Ik heb in mijn leven verscheidene van die gentlemen ontmoet, en zoo de dief zich aan boord bevindt, maak er dan maar staat op, dat hij mg ook niet ontglippen zal. — Ik help het je wenschen, mijnheer Fix, want het is een belangrijke diefstal. — Een prachtige diefstal, antwoordde de opgetogen agent. Vijf en vijftig duizend pond! Zulke buitenkansjes hebben wij niet dikwijls! De dieven beteekenen tegenwoordig niet veel! Het ras der Sheppards sterft uit! Men laat zich nu voor eenige shillings oppakken. — Mijnheer Fix, antwoordde de consul, gij praat er zoo zeker over, dat ik van harte wensch dat gij slagen zult; maar ik geloof, dat in de omstandigheden waarin gij verkeert, dit moeijelijk gaan zal. Weet ge wel, dat volgens het signalemont, dat ge gekregen hebt, deze dief zeer veel op een eerlijk man gelijkt ? —- Mijnheer de consul, antwoordde de inspecteur van politie op beslissenden toon, de groote dieven gelijken altijd op eerlijke lui. Gij begrgpt toch wel dat voor hen, die een schurkengezigt hebben, slechts één weg open staat, namelijk om eerlijk te bljjven, anders zouden zij ingerekend worden. De eerlijke gezigten zjjn het, waarop men vooral moet passen. Een moegelijk werk, ik beken het, en dat geen handwerk is, maar eene kunst. Men ziet dat Fix niet zonder een weinig eigenwaan was. Onderwijl kwamen er hoe langer hoe meer wandelaars op de kade. Het wemelde er van zeelui van verschillenden landaard , kooplieden, makelaars, kruijers en fellahs. De paketboot kon blijkbaar ieder oogenblik aankomen. Het weêr was dien dag vrij mooi, doch nog al koud door den oostenwind. Eenige minaretten staken boven de stad uit en werden verlicht door de bleeke zonnen stralen. Een havenhoofd van twee mijlen lengte strekte zich ten zuiden als een arm van de reede van Suez uit. Vele pinkjes of kustvaarders zwierven op de golven der Roode Zee rond; in eenige daarvan herkende men door hun sierlijken bouw nog het model der oude galei. Op den anderen oever arbeidden vele egytische werklieden aan het graven van het kanaal, hetwelk door zjjn tak naar Gessay het zoetwater naar Suez moest brengen, waaraan de stad groote behoefte heeft. Onder deze menigte rondwandelende , nam Fix , krachtens de gewoonte aan zijne betrekking eigen, iedereen in het voorbijgaan op. Het was juist half elf. — Maar zij komt niet! riep hij wanhopend uit, toen hij de klok hoorde slaan. — Zij kan niet ver meer af zijn, antwoordde de consul. — Hoe lang zou zij te Suez toeven ? vroeg Fix. — Vier uren. Juist den tijd om kolen in te nemen. Van Suez naar Aden, aan het uiteinde van de Roode Zee, is de afstand dertien honderd en tien mijlen en moet men een voorraad van brandstoffen inslaan. — En van Suez gaat deze boot regtstreeks naar Bombay ? — Regtstreeks zonder ergens aane leggen. — Welnu, zeide Fix, zoo de dief dezen weg en die boot heeft gekozen , dan moet het zijn plan zijn te Suez aan wal te gaan , ten einde langs een anderen weg in een der hollandsche of fransche bezittingen in Azie te komen. Hij zou in Indie niet veilig zijn, want dat is engelsch grondgebied. — Als het ten minste geen schrander man is, antwoordde de consul. Een engelsch misdadiger is altijd beter te Londen verborgen dan in den vreemde. Na dit gezegde, dat stof tot veel nadenken gaf aan den inspecteur, ging de consul naar zijn bureau niet ver vau daar. Fix bleef alleen achter, in een zeer zenuwachtigen toestand, en met het bepaald voorgevoel, dat de dief zich aan boord der Mongolia moest bevinden. En waarlijk, zoo deze schurk Engeland verlaten had met het plan om naar de Nieuwe Wereld te gaan, moest de weg over Indie wel de voorkeur hebben boven de Atlantische Zee, daar deze minder bewaakt werd of moeijelijker te bewaken was dan laatst genoemde. Fix bleef niet lang aan zijn overpeinzingen overgelaten. Een schril gefluit kondigde de komst der paketboot aan. Alle kruijers en fellahs haastten zich naar de aanlegplaats, en er ontstond een gedrang , dat de ledematen en kleederen der reizigers niet weinig in gevaar bragt. --- Binnenland. ARNHEM, 3 April. Er zou voor acteurs groote zelfverloochening toebehooren — indien het van hunne vrije keuze afhing — om op te treden in eene voorstelling, waarin uitstekende kunstenaars de hoofdrol vervullen. Zij worden dan zoo sterk overschaduwd, dat het publiek onwillekeurig hunne verdienste miskent. Dit lot was ook het lot van het fransche opera-gezelschap uit den Haag, waarmede gisteren avond Marie Monbelli optrad. Men vond de meesten van hen bepaald zwak, vergeleken met de welluidende omvangrijke stem van de talentvolle zangeres, die ook nu weder blijk gaf van hare groote gaven als actrice. Zij voldeed als Rosine in den Barbier de Seville nog beter dan als slaapwandelares. De pétillante Rosine stemt beter met het karakter dezer artiste overeen dan de melancholieke Amina, ofschoon, wat haar zang betreft, zij in beide rollen in even hooge mate de geestdrift van het publiek opwekte. Ook thans was dit weder in zeer grooten getale opgekomen ; de levendige muziek uit den Barbier behoort tot de meest geliefkoosde herinneringen; de opera zelf is onderhoudend en dit gevoegd bij het vervullen der hoofdrol door eene vrouw met zeldzaam talent, moest wel eene volle zaal doen verwachten. Toch werd die verwachting nog overtroffen en Monbelli zal zeker in ons land niet zoo vaak het voorwerp zijn geweest van zulk eene luide, aanhoudende hulde, als haar gisteren werd gebragt. Zoo de verschillende leden van het gezelschap door haar werden overschaduwd , frère Basile had het : voorregt door zijn zang en door zijn spel in de hulde te deelen , terwijl ook het orkest zich hoogst verdienstelijk vau zijne taak kweet. De koren waren niet zoo talrijk en niet zoo goed als die van het duitsche opei a-gezelschap , maar alles te zamen genomen, mag deze opvoering als zeer geslaagd worden beschouwd en heeft zij medegewerkt om Monbelli's naam hier ia blijvende herinnering te houden. * De Kamer van Koophandel en Fabrieken te Arnhem heeft aan de beide Kamers der StatenGeneraal gerigt het navolgende adres: De Kamer ran Koophandel en Fabrieken te Arnhem heeft, met zeer groote belangstelling kennis genomen van het door de Regering ingediende wetsontwerp, waarbij bet aanleggen voor rekening van den Staat van twee nieuwe spoorweglijnen wordt gelast. De Kamer meent, dat deze voordragt allozins gepast mag heeten, omdat de beide bedoelde lijnen noodzakelijke aanvullingen zijn van het Staatsspoorwegnet; vooral de lijn Arnhem—Nijmegen zal de lang gewenschte en hoogst noodzakelijke aansluiting van het noorder- en zuidernet tot stand brengen op een punt, dat hiervoor als aangewezen kan worden beschouwd. Wel verre van eene lokaal-lijn te zjjn, is zij de aanvulling van eene lacune in de hoofdlijn en als zoodanig van uitnemend groot belang voor handel en nijverheid, want het ontbreken van een regtstreeksch verkeer tusschen onze noordelijke provinciën en Noord-Duitschland met Brabant, Belgie en Frankrijk laat zich dagelijks gevoelen. De aanleg voor rekening van den Staat schijnt voldoende gemotiveerd, doordien het niet aannemelijk is, dat particulieren dit werk met zijne kostbare overbruggingen zullen ondernemen ; reeds meer dan ééne poging is mislukt en intusschen wachten handel en nijverheid, wacht het publiek en de schatkist zelve op de aansluiting van het den Staat toebehoorende spoorwegnet. Juist deze algemeenheid van behoeften wettigt den aanleg van rijkswege, die door eene meer voordeelige exploitatie spoedig kan worden gedekt. De Kamer neemt dan ook beleefdelijk de vrijheid bij uwe Hooge Vergadering aan te dringen op de aanneming van het voor gansch Nederland zoo belangrijke regeringsvoorstel. Be Kamer van K, en F. voornoemd ter ordonnantie •• w. ff. F. H. van Berck Weinhagen, Voorzitter. te. g. H. H. tan Cappelle, Secretaris. Naar wij vernemen, is in de op 2 april 1873 gehouden algemeene vergadering der Arnhemsche Bank-Vereeniging alhier, besloten het kapitaal dezer instelling te vergrooten op een millioen. De gelegenheid tot deelneming zal nader opengesteld worden. * Gisteren werd alhier aanbesteed het opbouwen, onderhouden, vernieuwen en weder opbergen van het rivierbad, waarvoor 3 inschrijvingsbiljetten waren ingekomen, en wel G. van Berkum voor ƒ6448, H. Heuvels f 5386, Joh. Amersfoort/5200. Houders van fondsen, waarvan de coupons te Londen betaalbaar zijn, en die teregt zeer ontstemd waren door de jongste maatregelen , op de betaling dier coupons door het engelsche Gouvernement toegepast — zie Finantiele Kroniek van gisteren — zal het zeker aangenaam zijn te vernemen, dat de president van het amsterdamsche beurscomité, ter beurze ;van gisteren, een telegram uit Londen van onzen gezant aldtór heeft ontvangen, waarin deze kennis geeft, dat de zaak met de eugelsche coupons geschikt is en men de stukken niet zal behoeven te vertoonen. De bij zonderheden zou de gezant nader per missive mededeelen. Bij gelegenheid van de tentoonstelling te Weenen zullen van 1 mei e. k. £f, op de groote duitsche spoorweg-stations (ook in Kleef) de volgende biljetten voor Weenen worden afgegeven: 1. Retourbiljetten 1ste en 2de klasse voor alle sneltreinen die op de tarieven zijn vermeld, dertig dagen geldig; 2. Retourbiljetten 2de en 3de klasse voor alle personen-treinen; eveneens dertig dagen geldig; 3. Retourbiljetten 2de en 3de klasse voor extra-treinen, die eiken maandag-avond uit KeHlen zullen vertrekken en eiken zondag morgen van Weenen naar Keulen de reis maken, veertien dagen geldig; De onder 1 en 2 genoemde biljetten zjjn zoowel via Passau als via Munchen, die sub 3 daarentegen alleen via Passau geldig. De prijzen dezer biljetten zijn nog niet door alle hierbij betrokken spoorwegdirectien definitief vastgesteld ; zij kunnen dus nog eenige kleine veranderingen ondergaan, maar vermoedelijk zullen zij zijn als volgt: Via Passau. Sneltrein. Pers.tr. Extratr. lste kl. 54 th. 23 gr. 2de » 39 » 17 » 34 th. 26 gr. 23 th. 6 gr. 3de » 29 » 2 » 15 » 29 » Via Munchen. lste kl. 58 th. 10 gr. 2de » 42 » 2 » 87 th. 3de » 24 » 15 gr, Z. M. de Koning heeft de ridderorde van den Nederlandschen Leeuw verleend aan dr. A. Réville , laatst predikant bij de waalsche gemeente te Rotterdam. Onzen lezers zal het zeker aangenaam zijn te vernemen, dat aan de groote verdiensten van den letterkundige jegens het land waar bij werkzaam is geweest, ook op deze wijze de zoo welverdiende hulde wordt gebragt De minister van Marine brengt ter kennis van belanghebbenden, dat in dit jaar zes jongelingen na afgelegd examen als scheepsklerk zullen kunnen worden aangesteld. De jongelingen die tot dit examen, hetwelk in de maand augustus zal plaats hebben, wenschen te worden toegelaten, moeten zijn Nederlanders en op 1 januarij 1873 den ouderdom van 15 jaren hebben bereikt, doch mogen hun 18de jaar nog niet zijn ingetreden ; alzoo komen alleen zij in aanmerking, die geboren zijn in de jaren 1856 of 1857. De Staats-Courant behelst de nadere bijzonderheden. De minister van Marine brengt ter kennis van belanghebbenden , dat, krachtens bepaling des Konings, in dit jaar twintig jongelingen als adelborst 3de klasse voor de zoedienst (na behoorlijk afgelegd examen) op het Koninklijk Instituut voor de Marine te Willemsoord kunnen worden aangenomen. De admissie heeft plaats op 1 september a.s. Ouders of voogden, die verlangen dat hunne zonen of pupillen in dit jaar worden geplaatst, dienen vóór den laatsten mei aanstaande aan den minister van Marine een op zegel geschreven verzoekschrift in. De St. Ct. behelst de nadere bijzonderheden. * Zalt-Bommel, 2 april. Wederom eene kleine bijdrage omtrent de steeds toenemende schaarschte van onderwijzend personeel. Terwjjl men vroeger voor f 400 gemakkelijk hulponderwijzeressen kreeg, met toelating voor ééne of meor talen, hebben zich nu tegen een salaris van ƒ450 slechts twee jonge dames aangemeld, welke geen van beiden voor talen zijn geëxamineerd. Op het tweetal, waaruit de raad spoedig eene keuze zal doen, komen zij in deze volgorde voor: Agatha Schouten, te Gouda en Anna Maria Bronke, te Zaandijk. Dingsdag avond heeft de heer Pietersen van den Koninklijk nedörduitschen schouwburg te 's Gravenhage geheel alleen grève gemaakt, met het gevolg intusschen dat het aangekondigde drama, Paillas, niet kon worden opgevoerd. Na een uur oponthoud werd Roodkapje ten tooneele gevoerd. Den 14den junij 1871 gingen Cornelis Blok, Dirk de Jong en Pieter Wijker (wij geven de namen zcoals zij in de engelsche bladen voorkomen) van Egmond met een klein scheepje , in zee en ankerden met een ander hollandsch scheepje, bemand door Ary Stom en nog een paar zeelieden, ongeveer 9 mijlen van Camperdown. Op het scheepje van Ary Stom werd toen een korf in den mast geheschen , hetwelk een teeken was dat er jenever en tabak aan boord was, om tegen visch te verruilen. Onmiddelljjk stak een boot met drie man af van een kotter die in de nabijheid lag. Zij kochten acht flesschen jenever voor 10 sh. en roeiden vreedzaam naar den kotter terug. Na anderhalf uur kwamen zij nu met acht mannen terug. Ary Stom verstond een weinig engelsch en vernam dat men meer jenever eischte. Blok gaf twee flesschen, nog eens twee en eindelijk nog twee, maar toen weigerde hij meer te geven, waarop een der Engelschen hem met de vuist een slag op den mond gaf. Hetzij dat hij niet vast ter been been meer was of dat de terugwerking van den slag te hevig was, onze Engelschman tolde overboord. Gelukkig voor den drenkeling, had hij met een goedhartigen Hollander te doen, die , de pijn van den slag en den voorgenomen afzet vergetende, hem weder aan boord hielp. Naauwelijks was hij echter weêr op de been, of hij was de weldaad vergeten , en geholpen door zjjne makkers , plunderde hij de schuit, en onder het bespelen van een geroofde harmonica, keerden zij met den behaalden buit, bestaande uit sigaren , anisette , eau de cologne enz., naar den kotter terug. Het schijnt dat ons Gouvernement zich met die zaak bemoeid heeft, althans de aanvoerder stond , vrijdag j.1., te Norwich wegens die daad teregt. De jury vond hem wel schuldig , maar beval hem in de genade van den regter aan; deze evenwel was van oordeel dat zulke daden de goede verstandhouding tusschen bevriende volken niet bevorderde en zag geen reden voor een zachte strat; hij stuurde den ondankbaren jenever-vriend voor vijftien maanden naar de gevanganis. (N. v. d. D.) ---