Wegens het Pinksterfeest wordt Wegens het Pinksterfeest wordt Maandag geen Courant uitgegeven. --- Bij deze Courant behoort een Bijvoegsel ; Bij deze Courant behoort een Bijvoegsel; tevens worden bij dit Nommer verzonden 2 J / 2 vel druks, behelzende de vastgestelde lijst der hoogst aangeslagenen in 's Rijks Directe Belastingen in de provincie Gelderland. --- Bekendmaking. Burgemeester en Wethouders der gemeente Arnhem, brengen ter kennis der ingezetenen, dat op donderdag den 5 junij e.k., de jaarlijksche collecte langs de huizen zal piaats hebben ten behoeve van het fonds tot ondersteuning van de gewapende dienst. Zij noodigen de ingezetenen dringend uit tot het doen van ruime gaven aan deze echt vaderlandsche instelling. Arnhem , 31 Mei 187B. Burgemeester en Wethouders voornoemd, P. Pels Rijcken. De Secretaris, H. H. Vitringa. --- DE VERKIEZING VAN EEN LID DER TWEEDE KAMER. Het is moegelijk, zoo niet onmogelijk, in verkiezingszaken beginselen af te scheiden van personen. De kiezer, die zijn stembiljet invult, kan zijne politieke overtuiging niet anders uitdrukken, dan door den naam in te vullen van een persoon. Van daar dat de uitslag der stemming nooit zuiver den toestand van het land weörgeeft, want behalve de politieke beginselen van dien persoon, worden ook in aanmerking genomen zijue persoonlijke hoedanigheden en zijne daden, die met de staatkunde niets hebben te maken. In vele gevallen zelfs worden de politieke beginselen op den achtergrond geschoven, en deze of gene, wij zeggen niet aanbevolen, maar grootendeels gekozen om hem zeiven. De regtschapenheid, de bekwaamheid, de eerlijkheid, do ijver, de goede trouw van de kandidaten worden dan ook breed uitgemeten, alsof er quaestie kon zijn, dat men iemand zou aanbevelen, die onregtschapen, onbekwaam, oneerlijk, traag en ter kwader trouw ware. Men zou hem even goed kunnen aanbevelen op grond dat hij Nederlander, meerderjarig .en in het volle bezit zijner burgeren burgerschapsregten is. Niet dat wij voetstoots aannemen, dat elk kandidaat in werkelijkheid bekwaam, ijverig enz. is, maar dit zijn geen punten van publiek debat, daar niemand de onhoffelijkheid heeft, ze openlijk te ontkennen. Die verzekeringen behooron tot de terminologie der grafschriften, waarmede allen zich stilzwijgend vereenigen, onder voorwaarde, ze in kleinl comité tegen te spreken. Wij onthouden ons dan ook van die banaliteiten ten behoeve van den kandidaat van het kiesdistrict Arnhem. Zonder aarzelen reiken wij aan de heeren Dullert, Keuchenius en van Rappard hetzelfde diploma uit. En mogt bij of op het oogenblik vóór de stemming blijken, dat er nog een vierde kandidaat bestond, wiens geboorte tot het laatst geheim werd gehouden, dan zullen wij ook hem dit getuigschrift niet weigeren. Maar bij een verkiezing van een volksvertegenwoordiger geldt het niet in de eerste plaats zijne persoonlijke eigenschappen, maar bovenal zijne politieke beginselen, en juist met het oog daarop staan wij de kandidatuur van den heer Dullert voor. De heer Dullert is een van de oudste leden der Kamer. Sedert den nieuwen staat van zaken heeft hij bijna onafgebroken zitting gehad, en er zijn weinig parlementaire besluiten in de laatste vijf en twintig jaren genomen, waarbij bij zijne stem niet heeft uitgebragt. Die lange loopbaan is voldoende om zijne beginselen te doen kennen, die hij bovendien herhaaldelijk uiteen zette in zijne parlementaire adviezen, zonder rhetorischen omhaal, en alleen dan wanneer zij eenig nut hadden. Hij behoorde niet onder de leden, die zoo begeerig zijn zich zeiven te hooren en die eene discussie onvolledig achten, wanneer zjj zeiven het woord niet hebben gevoerd. Hij sprak, wanneer het noodig was en zweeg, wanneer zijne meening door anderen was uitgedrukt. Werd die verstandige gedragslijn wat algemeener gevolgd, er zou wat minder nationale tijd verloren zijn gegaan en de Tweede Kamer door hare eindelooze discussien hare populariteit niet zoo sterk hebben gecompromitteerd. Dat zijn zwijgen nogtans niet aan onbeduidendheid was toe te schrijven, daarvan kan men zich met één oogopslag overtuigen bij het raadplegen van het register op het Bijblad. Er is bijna geen wet van eenig gewigt aan het onderzoek der Wetgevende Magt onderworpen , of hij behoorde tot de commissie van rapporteurs. Die betrekkingen, waartoe men door de leden der afdeelingen wordt gekozen, worden niet opgedragen aan hen, wier bekwaamheid en doorzigt aan twijfel zijn onderworpen of die aan hot onderzoek slechts een gering deel nemen. Bovendien wa3 hij tot 48 maal toe voorzitter eener afdeeling, tot dat hij tot voorzitter der Tweede Kamer gekozen werd. Deze onderscheidingen werden hem opgedragen ond' . allerlei ministerien, bij alle verschillende zamenstellingen der Kamer. En zoo zij getuigen voor de achting, welke hg bezit bij diegenen, die het best bex - ekend zjjn om over hem te oordeelen, daar zij dagelijks met hem in aanraking komen, zij getuigen niet minder voor de eigenschap , die wij vooral wenschen te doen uitkomen : de gematigdheid van den heer Dullert. Hij heeft zich nooit als partjj man doen kennen en daarom was hij telkens de man van alle partijen. Men twijfelde niet aan zijne liberaliteit; die heeft hij nooit verborgen; maar men twijfelde evenmin aan zijne onpartijdigheid. Hoe heet het debat ook was in ons Parlement, hij liet zich nooit medeslepen door den hartstogt der partijen en nooit gold zijne bestrijding de personen van zijne tegenstanders. Had men dit voorbeeld meer betracht, de discussien zouden niet dat karakter van bitterheid hebben bekomen , dat haar zoo vaak tot schande strekt en, meer nog, zulk een noodlottigen invloed uitoefende op volgende conflicten en op de verstandhouding der partijen in het algemeen. Men verwijt aan onze Vertegenwoordiging niet ten onregte, dat zij, behalve haar gebrek van breedsprakigheid, lijdt aan het nog erger gebrek van partijschap. Dullert is een dergenen, welke door dit gebrek niet zijn aangetast. Hij wordt noch gedreven door de begeerte om aan het bewind te komen — waartoe toch waarlijk in die vijt en twintig jaar, waarin zoovele ministers elkander afwisselden, ruime gelegenheid voor hem zou hebben bestaan — noch door wrok over het verlies eener portefeuille. Hij is een der weinigen, die noch als oud-minister, noch als toekomstig minister er toe geleid worden, het algemeen belang van een valsch standpunt te beschouwen. Hij kent en handhaaft slechts zijn beginsel, en dat beginsel is : vrijzinnige toepassing der Grondwet. Als zoodanig inzonderheid wenschen wij dat de heer Dnllert herkozen zal worden. Ook wij verlangen niets anders dan de getrouwe naleving der Grondwet. Zij is niet volmaakt, gelijk geen menschelijk werk volmaakt is, maar de »verbeteringen", die men er in verlangt te brengen, zijn verre van verbeteringen. Beginnen wij eenmaal aan onze constitutie te tornen, wij weten niet waar dan het einde zal wezen , en allerminst begeeren wij die proefnemingen in een tijdperk , waarin de partyschap zulk een graad van felheid heeft bereikt. Geen beter protest tegen die openlijke en bedekte aanvallen op onze constitutie , dan de herkiezing van den afgevaardigde die , onder allerlei wisseling van omstandigheden, onder allerlei Regeringen, de onvoorwaardelijke naleving van de Grondwet voorstond en aan dat beginsel getrouw was en getrouw blijven zal. Die herkiezing zal tevens een protest zijn tegen de beginselen van hen, welke onder de leus, dat onze vrijheden worden beperkt, er naar streven ons land op nieuw te verdeelen naar de godsdienst der ingezetenen. Zij verlangen dat, van hunne jeugd af, de kinderen leeren zullen , dat er verscheidenheid van geloof bestaat en een bron van verdeeldheid zal worden datgene, waaraan niemand iets kan toebrengen of afdoen. De geboorte beslist voor verreweg de meesten hunne geloofsbelijdenis, en juist dit verschil in geloofsbelijdenis wil men versterken en bestendigen, op gevaar af, dat eenmaal ons volk in twee of meer vijandige kampen bestaan zal. Tegen dit streven is de herkiezing van Dullert een protest. Maar een protest zij die herkiezing ook tegen den terugkeer tot een vroegeren toestand, tegen het voetgeven aan die partij, welke zich de conservative noemt, maar die, onmagtig om zelf iets tot stand te brengen, zich bepalen moet tot tegenwerken. Zij kan door woelen en intrigeren er in slagen voorgestelde maatregelen te beletten, om dan aan hen, wier arbeid zij verhinderde, te verwijten, dat dezen niets tot stand bragten, maar werd zij eenmaal geroepen om zelve te regeren, niet anders kon handelen dan hare voorgangers. De herkiezing zij een protest tegen de malcontenten , die om aan hunne oppositie eenige kracht te geven , zich bij elke andere partij willen aansluiten, maar door elke andere met minachting worden teruggewezen. Wij verlangen getrouwheid aan beginselen, gematigdheid en geen partijschap; wij verlangen onvoorwaardelijke handhaving van de Grondwet; wij verlangen een Parlement dat meer doet dan spreken en twisten, dat tot stand brengt en overlegt en daarom hopen wij, dat bij de aanstaande verkiezing voor de Tweede Kamer der Staten-Generaal worde gekozen, niet om zijn persoon, maar om zjjne beginselen, Mr. W. H. DULLERT. --- 43.) Reis rondom de wereld in tachtig dagen. DOOR JULES VERNE. zeven en twintigste hoofdstuk. waarin de verschillende ongelukken verhaald worden , die men op een spoort eg der Vereenigdb Staten ontmoeten kan. Denzelfden avond vervolgde de trein zonder eenige hinderpaal zijn weg, reed het fort Sanders voorbij , trok door den bergpas van Cheyenne en kwam aan den bergpas van Evans aan. In deze streek bereikte de spoorweg zijn hoogste punt; het was acht duizend een en negentig voet boven de oppervlakte van den Oceaan. De reizigers behoefden slechts tot de Atlantische Zee te sporen over die onbegrensde vlakte, welke door de natuur tot een effen veld is gemaakt. Op dat oogenblik had men van San-Francisco af dertien honderd twee en tachtig mijlen in drie nachten en drie dagen afgelegd. In vier nachten en vier dagen moest men Nieuw-York bereikt hebben. Phileas Fogg was dus in overeenstemming met de uren van zijn reglement. Gedurende den nacht liet men het kamp van Wal bah links liggen. De Lodgepole-Creek liep met den weg evenwijdig en volgde de regtlijnige grens die de scheiding uitmaakt tusschen Wyoning (het oude Dakota) en Colorado. Ten elf ure trok men Nebraska door en ging digt langs Sedgwick, hield even te Julesbargh op, dat aan den zuidelijken tak van de Platte-rivier ligt. Hier werd den 25sten october 1867 de Unionpacific road ingewijd, waarvan de hoofd-ingenieur was de generaal J. M. Dodge. Daar stonden toto do twee groote locomotieven stil, met zich voerende negen waggons met de genoodigden. Onder hen was ook de vice-president Thomas C. Durant; daar hoorde men de toejuichingen van duizenden; daar gaven de Sioux en de Pawnies een voorstelling van een kleinen indischen oorlog; daar werd het vuurwerk afgestoken; daar eindelijk verscheen door middel van een draagbare drukpers het eerste nommer van den Railicay- Pioneer. Op deze wijze werd de inwijding van dezen grooten spoorweg gevierd , die het middel is tot vooruitgang en beschaving, dwars door de woestijn aangelegd en bestemd om de gemeenschap te vormen tusschen de woestijn en steden die nog niet bestonden. De fluit der locomotief, nog luider dan de lier van Amphion, kondigde weldra aan dat men het amerikaansch grondgebied bereikt had. Ten acht ure in den morgen had men het fort Mac-Pherson achter den rug. Drie honderd zeven en vijftig mijlen scheiden dit punt van Omaha. De spoortrein volgde lan^s den linker oever de grillige bogten van den zuidelijken tak der Platte-rivier. Ten negen ure kwam men aan de belangrijke stad North-Platte, gebouwd tusschen de beide armen van den grooten stroom, die zich in de nabijheid der stad met elkaar vereenigen en dan slechts één bedding hebben. Deze groote stroom, waarin vele rivieren uitmonden , vereenigt zich met de Missourie, een weinig ten zuiden van Omaha. Men was de honderd en eerste meridiaan gepasseerd. Pogg en zijne medespelers hadden hun spel hervat. Geen van allen beklaagde zich over den langen weg. Zelfs niet de blinde. Fix had eenige guinjes gewonnen, die hij wéér op het punt was van te verliezen, maar hij toonde zich niet minder hartstogtelijk dan Fogg. Gedurende dezen ochtend waren de kansen dezen gentleman zeer gunstig. De troeven en de honneurs regenden in zijne hand. Op een zeker oogenblik, toen hij een fijn berekende methode toepaste en schoppen wilde spelen, hoorde hij eene stem achter zich zeggen : — Ik zou ruiten spelen. Fogg, Aouda en Fix keken op. Kolonel Proctor was bij hen, Stamp Proctor en Phileas Fogg herkenden elkander terstond. — Zoo, zijt gij het, mijnheer de Engelsehtnan! riep kolonel Proctor, zijt gij het die schoppen wildet spelen! — En die ze ook speelt, antwoordde Fogg kalm, een tien van deze kleur nederleggende. — Welnu, ik verkies dan dat het ruiten zal zijn, hernam de kolonel driftig. En hij maakte een gebaar om de gespeelde kaart op te nemen, er bij voegende : — Gij verstaat niets van dat spel. — Misschien zou ik een ander beter verstaan zeide Fogg opstaande. — Het staat aan u, om er de proef van te nemen, zoon van John Buil, antwoordde de ruwe majoor. Aouda was bleek geworden. Haar bloed stolde in haar aderen. Zij had Foggs arm gevat, die haar zachtjes terug stootte. Passepartout was bereid om zich op den Amerikaan te werpen, die zijn tegenpartg met het meest beleedigonde gezigt aanzag. Maar Fix was opgestaan en ging naar Proctor met de woorden: — Gij vergeet, mijnheer, dat ik het ben, met wien gij te doen hebt; ik ben het, dien gij niet alleen beleedigd, maar geslagen hebt. — Mijnbeer Fix, zeide Fogg , ik vraag u verschooning , maar dit gaat mij alleen aan. Bewerende dat ik ongelijk had toen ik schoppen speelde , heeft de kolonel mij op nieuw beleedigd, en hij zal er mjj voldoening voor geven. — Wanneer, en waar gij wilt, antwoordde de Amerikaan, en met het wapen van uwe keus. Aouda beproefde te vergeefs Fogg terug te houden. De inspecteur wendde alles aan, maar zijne pogingen om den twist op hem te doen overgaan bleven zonder gevolg. Passepartout wilde den kolonel uit het portier werpen, maar een teeken van zijn meester weêrhield hem. Fogg verliet den waggon en de Amerikaan volgde hem op de brug. — Mijnheer, zeide Fogg tot zijn tegenpartij , ik beb haast om naar Europa terug te keeren, en een oponthoud zou aan mijne belangen veel nadeel veroorzaken. — Wel, wat gaat mij dat aan ? antwoordde kolonel Proctor. — Mijnheer, vervolgde Fogg, na onze ontmoeting te San-Francisco was ik voornemens u weder in Amerika op te zoeken, nadat ik mijne zaken in Europa had afgehandeld. — Waarlijk ! — Wilt gij mij binnen zes maanden rendezvous geven ? — Waarom geen zes jaar? — Ik zeg zes maanden, antwoordde Fogg beleefd, en ik zal zorgen op het rendez-vous te zijn. — Uitvlugten, anders niet! riep Proctor. Nn of nooit. — Goed, antwoordde Fogg. Gij gaat naa r Nieuw-York ? — Neen. — Naar Chicago ? — Noen. — Naar Omaha ? — Kan het u schelen ? Kent gij Plum-Creek? — Neen , antwoordde Fo?g. — Dat is het eerstvolgende station. De trein zal er in een uur zijn. Hij zal er tien minuten ophouden. In tien minuten kunnen wij eenige revolverschoten wisselen. — Goed, zeide Fogg. Ik: zal te Plum-Creek uitstappen. — En ik geloof zelfs dat gij er blijven zult, voegde de Amerikaan er bij met de grootste onbeschaamdheid. — Wie weet, mijnheer, antwoordde Fogg, en hij keerde naar zijn waggon terug. De trein zette zich oogenblikkelgk in beweging. ---