Bijvoegsel behoorende bij de Arnhemsche Courant van Woensdag 6 October 1880. Bekendmaking. Burgemeester on Wothouders dor gemeente Arnhem; Gelet op art. 8 der wet van 2 Junij 1875 (Staatsblad no. 95) ; Brengen ter algemeene kennis, dat bij hun besluit van 29 September 1880 vergunning is verleend aan: D. A. van Veelen tot oprigting vau eene bakkerij aan de Turfetraat, in het pand No. 23, Kad. Sectie O, No. 1321; H. Lammers tot oprigting van eene bakkerij aan de Willemstraat, in het pand No. 12, Kad. Sectie R , No. 1984 ; de jirina Th. Odendaal 8f Go. tot oprigting van eene bewaarplaats van petroleum aan den Rosendaalschen weg, in het pand No. 53, Kad. Sectie R, No. 2138; ,/. W. Bronkhorst tot oprigting van eene slagerij aan de Beekstraat, ia het pand No. 107 , Kad. Sectie O , No. 580; W. H. Kolkman tot oprigting van eene koper- en blikslagerij aan de Bloemstraat, in het pand No. 82, Kad, Sectie R , No. 252; en J. Gordinou de Gouberville tot oprigting van eene slagerij aan het Johannaplein, in het pand No. 123, Kad. Sectie R, No. 2007. Arnhem, 2 October 1880. Burgemeester en Wethouders voornoemd , F. P els R ijcken. Da Secretaris, H. H. V itkinga. --- BENOEMINGEN, enz. Bij koninklijk besluit is aan J. Ringeling , op zijn verzoek , met ingang van 1 november 1880 , eervol ontslag verleend als leeraar aan de Rijks hoogere burgerschool te 's Hertogenbosch; — aan G. Reuvekamp, met ingang van 1 november 1880, op zijn verzoek eervol ontslag verleend als leeraar in het maken van modellen en werktuigen aan de Polytechnische school; — aan dr. Edmund Mayersberg, te Ween en, en aan Arnold Günther, te Enge (Zurich) , vergnnning verleend de geneeskunst uit te oefenen op nederlandsche zeeschepen , met uitzondering van oorlogsvaartuigen, onder voorwaarde dat zjj de wettelijke bepalingen omtrent de uitoefening der geneeskunst in Nederland stiptelijk nakomen. — De zilveren medaille, ingesteld bij koninklijk besluit van 5 mei 1877, is toegekend aan mr. M. C. L. Lotsy , te Amsterdam , als bljjk van waardering zijner belangstelling in 's Rijks wetenschappelijke verzamelingen, door schenking betoond. — Tot ontvanger der registratie en domeinen zijn benoemd : te Tiel, J. Z. van der Mark, thans in dezelfde betrekking te Oss ; te Helder , D. van Drumpt, thans surnumerair der registratie en domeinen ; — C. C. A. M. Dominicus, ontvanger der directe belastingen en accijnsen te Bellingwolde , is benoemd tot ontvanger derzelfde middelen te Monnikendam e. a. --- Uit de Hoofdstad. September kwam in het land en wederom bragt de tweede maandag van die maand de traditionele amsterdarnsche kermis niet met zich, en voor de vijfde maal zaten de pretmakers en kermisklanten in zak en assche en treurden zij over het feit, dat de Gemeenteraad der hoofdstad ettelijke jaren geleden goedvond om 't aloude volksvermaak af te schaffen en het voor do laatste maal in 1875 te gedoogen. Ik zoude hier een allergeschiktste gelegenheid hebben om over den hoogen ouderdom der kermis en het ontstaan er van te spreken, maar deze zaak is reeds zóó vaak behandeld on bepraat, dat ik verstandig geloof te doen met er over te zwijgen, terwijl ik de liefhebbers , die meer van 't geval willen weten, naar het uitmuntende werk van Jan ter Gouw: De Volksvermaken verwijs, waarin zij alle mogelijke inlichtingen en mededeelingen kunnen vinden. Naar mon zich zal herinneren, bragt de herfstmaand van 1876 eene groote beroering over Amsterdam : met het oog op de genomen maatregelen had men gehoopt dat de stad rustig zoude blijven, maar reeds op den eersten ex-kermis-avond bleek die hoop ij del on brak er een formele opstand uit, die eene zoodanige uitbreiding kreeg, dat het weinig scheelde of de stad ware in staat van beleg verklaard. Reeds in den vroegen morgen van dingsdag verscheen eene kennisgeving van den burgemeester , de mededeeling bevattende : «dat alle verzet tegen de openbare magt mot kracht zoude worden tegengegaan" en «zamenscholingen van meer dan vijf personen" verbiedende. Het document bleek zoo weinig uitwerking te hebben, dat den daarop volgenden dag eene proclamatie noodig word, waarbij de nieuwsgierigen worden gewaarschuwd: «dat zij door do politie en de militaire magt niet konden noch zouden worden gespaard' 1 en welk stuk met de woorden sloot: «een ieder wachte zich voor schade!" Het verzet bloef aanhouden en de courantén bevatten allerlei onrustbarende tijdingen, als b. v.: »Heden nacht ten 12 u. 18 m. zijn hier nog 160 man infanterie en 120 man kavallerie aangekomen", — »de ministers van Binnenlandsche Zaken en Oorlog hadden gisteren oen bijeenkomst met den burgemeester ten stadhuize'', — «eenige artillerie-korpsen worden hier verwacht" enz. enz. Wij beleefden een benaauwden tijd en 's avonds bleef menigeen stilletjes to huis, uit vreeze van onder het bereik van een houwend of hakkend huzaar of een politie-agent te vallen. — Ben eerzaam lid van den Gemeenteraad, die van het stadhuis kwam werd door een kavallerist gemolesteerd en menig wandelaar , die rustig in zijn eentje voortliep , ontving het barsche bevel: «ga uit elkaar J" Ik vermeen, nu verschoidene jaren sedert het opstootje voorbijsnelden, van de maatregelen tot demping er van te mogen zeggen: que de bruit pour une omelette , en de meening te mogen uiten dat de ongeregeldheden veel spoediger en met minder magts vertoon zouden gestuit zijn, wanneer bij het eerste alarm krachtdadig ware gehandeld. Dit nu is, de historie leert het, niet geschied en eerst nadat een groote bende gespuis jammerlijk in Amsterdam had huisgehouden , kwam de storke arm opdagen, en Jan Rap , die gezien had dat hij wat vermogt, maakte zich tot verzet gereed. Hut is echter, naiir ik geloof, de tijd nog niet om de historie van het kermisoproer van 1876 te schrijven, want, al gingen ook ?jjf jaren sedert die revolte voorbij, toch zou men misschien niet geheel onpartijdig oordeelen, en daarom zie ik van mijn oorspronkelijk plan om een overzigt van het gebeurde te leveren , af, echter niet dan volgens mijne overtuiging (die ook de overtuiging van velen is) te hebben gezegd: dat vole maatregelen geheel overbodig waren, het publiek onnoodig geplaagd on verontrust is, nuttelooze verbittering is gezaaid, het gedrag der gowapenden vaak zeer veel te wenschen overliet en dat, om kort te gaan, niettegenstaande de officiele goedkouring die do gemeente door den mond van een der gemeenteraadsleden heet te hebben gedaan, op de manier waarop do onlusten gedempt zijn , nog vrij wat zou zijn aan te merken. Men vergunne mij echter verder over het gebeurde te zwijgen, dat vroeg of laat wol een beschrijver zal vinden, en dat trouwens in zijn verloop niet bijzonder vermakelijk was. Teneinde echter mijn lezers een idéé te geven hoe het bij een groot amsterdamseh standje toegaat, zal ik binnen kort een veridiek verhaal doen van het belangrijke Onstée- oproer, dat tamelijk grappig was en het voordeel oplevert van lange jaren geleden te zijn voorgevallen en min of meer in het vergeetboek te zijn goraakt. Do septembermaanden na 1876 gingen kalmer en rustiger voorbij dan men aanvankelijk zou gedacht hebben; enkele uitspanningen binnenshuis werden oogluikend toegelaten; — op particulier grondgebied Verscheen af en toe een circus ; — hier en daar metamorfoseerde zich een tapperij in een poffertjes- of wafelkraam, — toen eensklaps buiten Amsterdam, maar op slechts weinig minuton afstand der gebiedpalen dier veste , een splinternieuwe kermis-onderneming verrees, dio zóó zeer in den smaak viel, dat zjj jaar op jaar in omvang on luister (!) toonam en thans in 1880 het aloude amsterdamseh» kermisvermaak gelijk een feniks uit zijn assche verrezen schijnt. Het terrein waar de pret gehouden wordt en waar ik mijn lezers een' kijkje wensen te doen nemen, heet het Prinses-Marie-Park, ligt op een half uur gaans of kwartier trammens (zou dit woord goed zijn ?) van de Leidschepoort, en is gedurende de geheele septembermaand de verzamelplaats van al wat kermis-lievend is. Getrouw aan mijn beginsel om iets te onderzoeken alvorens ik er over schrijf, bragt ik in de vorige week een bezoek aan het Park, — dat ditmaal een concurrent kreeg in zeker Café Meeth, waar evenzeer kermisVvordt gehouden, — en deel dus mijn persoonlijke ervaring mede , op grond waarvan ik roeds dadelijk kan verklaren , dat deze imitatie-kermis minder van gehalte en allooi en veel onbeteekenender dan de overledene amsterdarnsche is. Niettegenstaande die verklaring nit ik den wensch, dat men op de nieuwe terreinen geen spaak in het wiel moge steken en de pret ongehinderd late voortgaan , want.... dan , men vergunne mij, alvorens ik tot mijne beschrijving overga, door eene historische anekdote aan te duiden wat ik met mijn wensch op het oog heb: Pedro de Wreedo was, zoo zegt de historie , een slecht vorst, en niet onkel onbemind, maar zelfs gehaat, zoodat zijne onderdanen zoo weinig mogelijk met hem te doen wilden hebben en van zijn persoon geen notitie namen. Nimmer hoorde de vorst dan ook eenigen jubelkreet of eenig vivat-geroep, wanneer hij te voet of te paard door de straten zijner residentie ging. Op zekeren dag evenwel hoorde de koning, tot zijne verbazing, hoe eene stokoude vrouw luide «Leve de koning 1" riep. Hij deed de vrouw voor zich brengen en vroeg haar, waarom zij den kreet geuit had. Aanvankelijk wildo het oudje geen antwoord geven , maar toen Z. M. plegtig beloofde, om haar, wat zij ook vertellen mogt, geen haar te zullen krenken, sprak zij aldus : «Uw grootvader, sire, was een groot deugniet en slecht vorst; uw vader was nog grooter deugniet on slechter vorst, en gij zijt de grootste deugniet en slechtste vorst van de drie : daarom hoop ik dat ge nog vele jaren in gezondheid zult gespaard blijven, want als ge kwaamt to sterven, zou de mogelijkheid bestaan , dat we een koning kregen die u in ondeugendheid en slechtheid al weder overtrof." Reeds de ingang van het terrein doet het vermoeden rijzen, dat men niet in een tooverpaleis zal te land komen. Tot de liefelijkheden van het oord toch komt men door een naauwon on tamelijk morsigon gang , die ten overvloede door een staketsel in tweeön gedeeld is om komenden en gaanden afzonderlijke stroomen te doen volgen. Dat de ondernemers de heilige overtuiging hebben dat Amstels aristocratie niet zal verschijnen en een zeer eigenaardig publiek tot hot feestgetij zal opkomen, blijkt uit een drietal opschriften waarvan no. 1 luidt: »op order der politie mag op den openbaren weg niet worden gezongen"; no. 2 vertelt, dat «beschonken lieden geweerd zullen zijn" on no. 3 de merkwaardige mededeeling bevat, »dat men geen sterken drank op het terrein mag medebrengen on bij overtreding vau dit gebod vernietiging er van zal volgen." Aan het einde van den gang, ter linkerzijde , is een politie-post gevestigd in een onoogelijk houten gebouwtje, dat er zoo wrak en vervallen uitziet, dat ik er niet aan twijfel of een stevige polderjongen kan het met gemak in zijn geheel wegdragen; — in het hok zit, bij het droevig schijnsel eener petroleumvlam, één of anderhalve politie-agent in groot tenue. — Heb ik goed gezien, dan stonden er in de onmiddellijke nabijheid van de verblijfplaats der heilige Hermandad een paar reusachtige gasmeters die vermoedelijk wel een doel zullen gehad hebben, hoewel ik bepaald vermeen op het terrein bijna uitsluitend petroleum te hebben zien branden. Het is echter mogelijk dat ik in deze mij vergis en dan is die vergissing te wijten aan de omstandigheid, dat ik sommige zaken slechts zeer vlugtig heb opgenomen. Het had een paar dagen sterk geregend on het weiland , waar de tenten en kramen zijn op - geslagen , was in in eon soort moeras herschapen; hot kostte kunst- en vliegwerk om niet in den modder te blijven vastzitten en het was eeno w :re verademing, wanneer men nu en dan een der planken mogt bereiken, dio een medelijdende hand op de leelijkste plokken had neérgelegd. Overal in het rond zag men oude bekenden van Boter- en Nieuwmarkt: een circus, een acrobatenspel, een tent met wilde beesten, poffertjeskramen, dito inrigtingen voor het gebruik van wafelen, waarin naar oud amsterdamseh gebruik friesche juffers u nitnoodigden eon «glaassie pons" te komen drinken, draaimolens, tir de salons, photographie-barakken, enz. enz., terwijl een legio tentjes aanwezig waron dio den weidschen titel van «spiegel des geheims" droegen. Op een uithoek van het terrein ontdekte ik een potsierlijk gebouwtje, dat mij bij nadere beschouwing toescheen het ex-paviljoen uit het Vondelpark to zijn, thans herschapen in een muziek-café, gestoffeerd met een tingelend pianist, een paar «jannen" en zeer weinige, bier- of grogdrinkonde heeren, welke laatsten mij tot de overtuiging bragten, dat op het terrein zelf de sterke drank zijn oude glorie blijft handhaven. Behalve al dat fraais, was ik nog in de gelegenheid een onmogelijke concertzaal te bewonderen en heb ik met verbazing naar de evolutien van een tromslager van een kermistent staan luisteren , die bijna voortdurend solo speelde en de kunstvaardige «leistungen" zijner kameraads «nophoudelijk door een donderend geraas overstemde. Over het algemeen bevatte dq imitatie-kermis dus weinig nieuws, voor zooverre kijken en genieten van allerlei vermakelijkheden betreft, maar in één zaak stak zij sterk af bij het vroeger gevierde volksfeest: doordien alles in een betrekkelijk klein bestek vereenigd was , de verlichting te wenschen overliet en de bodem-toestand zoo hoogst ongunstig was, had het geheel een veel onsmakelijker, onooglijker, ja haast zoude ik zeggen viezer , aanzien ; het verlepte en verschotene van kostumes en decoratien, het verwelooze en vergane van het timmerwerk en het smerige der inrigtingen kwam meer dan vroeger uit. Iets wat verder ook meer dan vroeger in het oog viel waren de verdachte , soms onzedelijke, tooneeltjes en de zoogenaamde scharrelpartijtjes, die een aandachtig toeschouwer bij dozijnen kon zien ; ook verwonderde het mij zoovele amsterdarnsche jongelieden uit den beschaafden stand te ontmoeten, die lustig en wel met winkel- en andere juffertjes ouderwetsch kermis hielden.... Mijn stuk zou te uitgebreid worden wanneer ik verdere beschrijvingen wilde geven en ik verklaar dus ten slotte, dat ik na het aanschouwen der nieuwer-amstelsche kermispret (dio ik overigens om bovenvermelde redenen een lang leven toewensch) heb betreurd, dat de vroegere amsterdarnsche zóó op eens en op zoo weinig geleidelijke wijze werd afgeschaft en ik beaam ten volle twee uitspraken van ter Gouw die, beter dan een lang betoog, mijne opinie weêrgeven ; de eerste luidt: «Verbod en afschaffing hebben altijd weinig gebaat ; maar zij die verlichting en beschaving onder het volk verspreidden, hebben steeds het meeste nut gedaan, omdat zij verbod en afschaffing onnoodig maken" ; terwijl de tweede zegt: «do kermissen zijn altijd de spiegels ";van 't volksleven geweest, en dat zullen zij blijven: beschaaf nu het laatste, dan verbetert gij de eersten." --- KOLONIEN. Trouw-, Geboorte- en Doodberigten. Gehuwd : J. G. A. Tiarks met S. Nash, Soerabaija. — B. Kleijkamp met A. Versluijs, Batavia. Bevallen: Mevr. H. L. Dom, Z., Djokja. — E. J. Croes, geb. Heijligers, Z., Soerakarta. — J. Niels, geb. Blasel, Z., Boeloe-Kombo. — A. Zweerts, geb. Meurs, Z., Samarang. — M. J. Cohen Stuart, geb. Abendanon, Z., id. — C. P. E. Baumgarten, geb. Reep, Z., Djokja. — M. L. Willems, geb. van. Bloemen Waanders, Z., Salatiga. — C. Wiselius, geb. Lagerwij, Z., Tagal. — A. Kruijt, geb. van Neck, Z., Paiman. — W. F. J. Peelen, geb. Reuse, levenl. Z., Soerabaija. — S. J. E. E. von Hertling, geb. Krol van Stompwijk, D., Kediri. — D. W. Soeters, geb. de Munninek, Z., Batavia. — C. M. A. Wulfif, geb. Specht, D., id. — J. de Bank Langenhorst, geb. Huisdens, Z., Mr.-Cornelis. — J. G. Tramburg, geb. Aalbersburg, D., Djambie. — Ouwerling, geb. Hagenstein, Z., Batavia. — S. P. Sluiter, geb. Kraay, Z., id. — Eibers, geb. Lans, Z., Soerabaija. — E. H. M. Birnie, geb. Syriër, Z., Djember. — Echtg. van de Korte, D., Gond-Wedel. — C. S. C. Postma, geb. Lassing, Z., Soerabaija. — Echtg. van W. Wetselaar, D., Mr.-Cornelis. Overleden: A. Pijl, 72 j., Samarang. — J. R. Bastiaans, 47 j., id. — H. Brouwer, 47 j., Rembang. — Zuster Cunère, Malang. — Mevr. Huijsdens, geb. Sand, Batavia. — J. M. H. Schlencker, 2 m., Batoetoelis. — W. Paddingée a/b. Aardenburg. — 't .Jongste kindje van Ario Hadi Widjoijo, 3 m., Muntok. — H. J. Süverkropp, Batavia. — C. V. van Wassenaar, geb. Coert, Pasoeroean. — J. H. Z. Bruinier, Pekalongan. — M. C. Eckringa, 6 j., Batavia. — L. H. den Hollander, geb. Agerbeek, 23 j., id. — Johannes Mackertich, 58 j., Julfa (Ispahan). --- Buitenland. Frankrijk. Zondag zou er te Parijs eene vergadering plaats vinden om te protesteren tegen de maritieme demonstratie en Frankrijks oostersche staatkunde. Daar er eenige formaliteiten niet vervuld waren, heeft de Regering, krachtens een keizerlijk besluit van 1852, geweigerd, de vergadering te doon doorgaan. De meeste bladen gispen deze houding. Zelfs de JRépublique Prang, kan het verbod niet goedkeuren; zij meent, dat het verstandiger geweest was, too te staan, dat een paar uren lang zin of onzin over de oostersche quaestie werd gesproken, dan aanleiding te geven tot beschuldigingen die zooveel langer tijd zullen behoeven, eer ze weder van het tapijt zijn. De radikale bladen werpen de Regering natuurlijk voor de voeten, dat zij don oorlog wil en daarom vredelievende demonstratien schuwt. De Temps verschoont de Regoring en zegt, dat de vrede geenszins bedreigd is, gelijk iedereen weet; maar het publiek, in binnen- en buitenland, is nu eenmaal wat opgewonden, en wanneer vandaag eene vergadering ten gunste van den vrede wordt g n - houdon, kan de Regering morgen geen verbod uitvaardigen tegen eene die den oorlog wil aanbevolen. Ook zouden uit de eerstbedoelde vergadering do redenaars niet kunnen geweerd worden, die opruijende redevoeringen hielden. De stemming in het buitenland wil gaarne eene verdeeldheid in Frankrijk bevorderen; de Regering moet harerzijds waken, dat zoo min mogelijk aanleiding gegeven worde, om die stemming voedsel te geven. — Aan de Köln. Zeit. wordt uit Parijs goschreven , dat het fransche leger, volgens alle deskundigen, die de herfstmanoeuvres hebben bijgewoond , in het laatste jaar weinig vorderingen gemaakt heeft. Het materieel is vollediger en beter, ja , maar zaïnenhaug en mobiele kracht mist het nog veel to voel. Van waar trouwens zou de zamouhang konion? Het personeel der korpskommandanten verwisselt nog voortdurend; dat er bij de benoemingen op de staatkundige schakering moot gelet worden, heeft natuurlijk ook zijn nadeel; dan is pas de generale staf volkomen gewijzigd en eindelijk ontbreekt het aan chefs, die algemeen bekend staan als berekend voor hun taak, die het vertrouwen der soldaten bezitten. — Sir Charles Dilke wordt den 15n dezer te Parijs verwacht, om deel te nemen aan de voorbereidende werkzaamheden voor een herzien handelsverdrag tusschen Frankrijk en Engeland. Gambetta, die reeds gisteren op de villa Les Crêtes bij Orarens aan het Meer van Genève zou terugkeeren, zal met Dilko te Parijs een onderhoud hebben. Duitschland. De Bondsraad zal den 20n october weder bijeenkomen, maar prins Bismarck wordt eerst tegen het begin van het volgende jaar te Berlijn verwacht. — Den lsten december van dit jaar zal in alle Staten van den duitschen Bond eene algemeene volkstelling plaats vinden. — De stadhouder vau Elzas-Lotharingen, de veldmaarschalk von Manteuffel, zal waarschijnlijk nog dezo week een onderhoud hebbon met den duitschen keizer te Badeu-Baden. Men weet, dat in sommige bladen, de al te groote beleefdheden, die von Manteuffel tegenover de fransch gezinde bevolking aan den dag heet te leggen, tot een voor hem zeer onaangename polemiek aanleiding hebbon gegeven. — Wanneer de pruissische Landdag zal worden bijeengeroepe n, is nog niet vastgesteld; maar mon meent te kunnen aannomen, dat het uiterlijk op 27 october zal zijn. Daar dit een maand vroeger is dan verleden jaar, hoopt men gereed te zijn met de werkzaamheden vóór de Rijksdag zijn zittingen hervat. — De gezant van Duitschland te Madrid is van daar naar Berlijn vertrokken. Naar men zegt staat zijne reis in verband met de onderhandelingen over don afstand van de haven SantaCruz op de atlantische kust van Marokko. Spanje zou van zijne aanspraken op die haven afstand doen ten behoeve van Duitschland en daarvoor met oen geldsom sohadeloos gesteld worden. Belgie. Volgens de Etoile Beige is in den jongsten ministerraad besloten tot de benoeming van generaal Nicaise tot minister van Oorlog. — Uit de nadere berigten betreffende de te Heule plaats gehad hebbende ernstige ongeregeldheden, blijkt het volgende: Door den pastoor van het dorp was in een gebouw . dat aan de gemeente behoorde , eene bijzondere school ingerigt; de aanmaningen tot ontruiming van het gebouw hadden geen gevolg, waarna hem kennis gegeven was , dat den len october een regerings-commissaris van het gebouw bezit zou komen nemen , indien het niet vóór dien datum ontruimd was. Ook dit had niet gebaat, zoodat vrijdag toe de ontruiming door den sterken arm zou worden overgegaan. De regerings-commissaris, de heer Bouez, chef vau het bureau van den arrondissements-commissaris te Kortrijk , vergezeld van een detachement gendarmes, werd bij zijn aankomst in het dorp door eeno menigte, hoofdzakelijk uit vrouwen bestaande , uitgejouwd , doch begaf zich , zonder zich daarover te bekommeren, naar het bewuste gebouw en liet de gendarmes daarvoor post vatten. Op dit oogenblik word plotseling de alarmklok geluid en , bij het vernemen vau dit signaal, stroomdon van alle zijden, tot uit de naburige dorpen , een aantal boeren te zamen, die zich allen voor het gebouw vereenigden en eerst door gebaron en daarna met steenen en stokken de gendarmes bedreigden. Het gedrang werd steeds grooter, totdat de regerings-commissaris de menigte tot zesmaal sommeerde uiteen te gaan, on toen daaraan geou gehoor gegeven werd, gaf hij het bevel tot vuren. De eerste schoten , die in de lucht gelost werden, prikkelden nog slechts de opgewonden menigte , waaruit stemmen opgingen die riepen: «Zij durven toch niet schieten". Op hetzelfde oogenblik gingen eenigo mannon een der gendarmes te lijf, waarop de regerings-commissaris, inziende , dat zonder geweld de menigte niet tot roden te brengen was , den gendarmes bevel gaf te schieten en daarna te chargeren. Tweo personen vielen doodelijk getroffen neCr, terwijl eerst daarna de menigte voor den aanval met de bajonet uiteen stoof. Nog denzelfden dag waren hot parket van Kortijk en do proviucialo gouverneur Heyvaort tor plaatse aanwezig, om oon onderzoek naar de aanleggers van dit blijkbaar vooraf beraamd komplot te doen. Later is de rust niet meer verstoord. Ofschoon bovenbeschreven ongeregeldheden niet regt,streek.) in verband staan met de onder wijsenqaêie, gelijk eerst gemeld werd, zoo laat het toch geen twijfel over, of zij vinden hun grond in de verbolgenheid der geestelijkheid juist naar aanleiding der enquête Over de voorloopige resultaten der enquête zelve deelen de bladen o. a. nog het volgende mede: Te Hofstade, een dorpje bij Aalst, worden van de woning des onderwijzers de deur en de muren met vuil besmeerd; te Elorenville in Luiemburg zenden de geestelijke zusters, die aan het hoofd der school staan, hare leerlingen, die om zekere reden den vinger opsteken, naaiden drempel van de aan de overzjjde gelegen gemeenteschool. In het reeds genoemde Hofstade wordt de openbare onderwijzer op do publieke straat in ejfu/ie verbrand en wordt hij openlijk van aanranding der eerbaarheid door den pastoor en den vader beschuldigd, zoodat h j deswege te Termonde teregt stond, maar wegens hetbowijs zijner onschuld van alle regtsvervolging ontslagen werd. Eenige weken later blijkt niemand anders dan de vader zelf de schuldige te zijn , die dan ook tot twee jaar gevangenisstraf veroordeeld wordt. Aan de moeder van den hulponderwijzer weigert de pastoor de sacramenten der stervenden; de ouders der leerlingen van de openbare school worden door hom openlijk gehoond ; do leerlingen zeiven niet tot de eerste communie toegelaten ; de vrouwen aangespoord hare echtgenooten te verlaten , on de kinderen , gehoorzaamheid aan hunne vaders te weigeren, enz. onz. Zulke zaken brengt do enquête tot dusver nagenoeg overal aan het licht. De pastoor te Thuillies verklaarde openlijk voor de enquêtecommissie, dat hij op den kansel gezegd had, dat hij de voorkeur geeft aan een huis van ontucht boven eene woning, waarin een liberaal blad dagelijks wordt gelezen; dat doodslag een geringer zonde is dan zich een voorstander te toonen van de openbare school; dat de fortuinen der liberalen niets anders zijn dan de vruchten van bedrog en exploitatie der arbeidersklasse, en een aantal van deze liefelijkheden meer. Engeland en do ooatersohe quaestie. Het telegram van eergisteren, dat de ministers naar hunne landgoederen zijn teruggekeerd, met de bijvoeging, dat hot berigt van den aanstaanden ministerraad ongegrond was, blijkt zelf onjuist te zijn; gisteren althans zijn Gladstone, lord Granville en Northbrook te Londen teruggekoerd en hebben zij , met Childers, Harcourt en Argyll bij den heer Gladstone in Downingstreet een onderhoud gehad. Ongetwijfeld is de oostersche quaostie het onderwerp der bespreking geweest, ofschoon nog niets omtrent het verhandelde is bekend geworden. Het schijnt, dat over de noodzakelijkheid eener collective demonstratie in de Dardanellen beraadslaagd is. De brusselsche Nord, russischgozind, gelijk men weet, wil zelfs reeds bewertn , dat er niet te twijfelen valt, of de mogendheden zullen allen hare medewerking verleenen aan eene dergelijke demonstratie. Nu, dit staat nog te bezien. Een uit Ragusa dd. gisteren te Londen ontvangen telegram meldt, dat lord Seymour te Cattaro is aangekomen en zich dadelijk naar Cettinje begeven heeft. Montenegro vroeg onmiddellijk steun van het eskader, op grond van onmogelijk langer te kunnen wachten, daar de troepen te veel aan het gure weder zijn blootgesteld. Naar men geloofde zou lord Seymour adviseren, Dulcigno terstond aan te vallen en met of zonder medewerking der andere mogendheden hulp te verleenen. —• Uit Woolwich wordt nader berigt, omtrent het vinden van zes patronen schietkatoen, zes slaghoedjes en zes stukken lont nabij het station Brook-Green, dat het schietkatoen het stempel der fabriek te Faversham droeg en men gelooft, dat het op een posttrein der Great-Westernbaan gemunt was. ---