ARNHEM, 30 JULIJ. In Engeland heeft men vaak volksbewegingen zien organiseren, ten einde veranderingen in den palitieken of economischen toestand des lands te weeg te brengen en wie den loop der zaken volgde, stond verbaasd over de ontzaggelijke uitbreiding die dan geleidelijk zulk eene demonstratie verkreeg. Als het mosterdzaadje in den akker waste een schijnbaar vlugtig gesproken woord langzamerhand tot eene krachtige vereeniging, die ten slotte verwierf wat de ontwerper van het denkbeeld als doel stelde. Van zulke bewegingen, waaraan het geheele volk deelneemt, heeft men op het vasteland geen begrip. Men heeft wel eens getracht het engelsche voorbeeld te volgen, maar de imitatie was eene imitatie; zij gelukte zelden of nooit en vóór nog de volksbeweging tot stand kwam, ■ werd zij al bestreden, somtijds juist door hen, die in beginsel er mede instemden, maar inwendig afkeurden dat zij zeiven slechts de rol van volgers zouden vervullen. Evenmin als bij ons, gedijen die maatschappelijke bewegingen tot het bereiken van een bepaald dool in Frankrijk of Duitschland ; zij liggen niet in den volksaard. Nogtans er zijn eene soort van volksbewegingen , die overal schijnen te gelukken: het zjjn die, welke geen maatschappelijk, maar een religieus karakter hebben. De ondervinding van de laatste maanden heeft dit op nieuw in Frankrijk bewezen. Na de politieke rampen, die het land hebben getroffen, zou men mogen verwachten, dat het volk, begeerig om de verloren welvaart te herwinnen , rustig aan den arbeid ware getogen om van de voordeelen van den vrede te genieten en zich onthouden had van staatkundige woelingen. In plaats daarvan ziet men gansch Frankrijk ten prooi aan eene heftige agitatie. De politieke partijschap is weder in volle kracht ontwaakt, en de partij, die het minste regt heeft om aansprak te maken op de regering, heeft het middel 's -• ten te vinden om in alle kringen der zamenlevL[ zich van een steun te verzekeren door het religieus karakter van het volk te exploiteren. Zjj is daarmede met groote slimheid te werk gegaan. Niet plotseling heeft zij hare vaau ontrold en de natie opgeroepen om den zoogenaamden legitimen Koning weder op den troon te brengen; zij had dan moeten redeneren en betoogen dat inderdaad het optreden van dien legitimen Koning eene woldaad voor Frankrjjk zou wezen. Zij heeft een omweg gekozen, die haar ontsloeg van den last om argumenten te vinden en redeneringen te weêrleggen, en die haarveel zekerdor tot haar doel bragt. Er is een wonder geschied. Aanvankelijk haalden de ongeloovigen spottend de schouders op. Wonderen waren geen verschijnselen meer van onzen tijd ; dweepers en dompers slechts waren daarmede nog te leiden of to misleiden. Maar het wonder werd geëxploiteerd, langzaam, langzaam, tcsn al meer en al verder, al krachtiger en luider, tot eindelijk gansch Frankrijk en de geheele wereld van het wonder gewaagde en de stem van de ongeloovige bestrijders gesmoord werd onder het gejubel en de lofzangen der duizenden en duizenden, die vrn het wonder getuigden. En toen eenmaal de overwinning van dat "ééne wonder behaald was, herleefde do herinnering aan alle andere wonderen en voor de mystiek was weder een gulden tijdperk aangebroken. Zelfs de Volksvertegenwoordiging drukte haar stempel op den geest des tjjds en besloot tot de oprigting eener kerk, die een zigtbaar blijk zou moeten wezen, dat Frankrijk tot vroegere begrippen terugkeert. Het wonder was. slechts de aanloiding, hot middel om het volk te vatten ; de bedevaarten werden er uit geboren en thans worden in alle oorden van Frankrjjk bedevaarten georganiseerd. Eene Maatschappij heeft zich gevestigd om, waar de bewoging verflaauwen mogt, haar aan te drijven, en de geestelijkheid schijnt voor het oogenblik geene andere roeping te gevoelen dan de bedevaarten te bevorderen. Ook het hoofd der Kerk heeft zijn krachtigen steun er aan verleend. In zijne laatste allocutie , den 25sten dezer maand uitgesproken , zegt de Paus : «Geven wij ons moeite den tijd der barmhartigheid te verhaasten; laten wij allen geza»menlijk, zoover het heelal zich uitstrekt, onzen «God een heilig geweld aandoen. Dat alle pret laten hunne pastoors aansporen, dat alle pastoors »c jtzalfde doen ten opzigte hunner parochianen ; >1#|{£5 wjj , in één woord , allen neêrgeknield »aau den voet der altaren uitroepen : ««Kom , »»Heer, toef niet langer, vergeef Uw volk, scheld ««het zijne zonden kwijt, aanschouw onze droe »ifenis; hot is niet in ons vertrouwen op onze ««eigene regtvaardigheid, maar in den steun op ««Uwe oneindige barmhartigheid, dat wjj U onze ««gebeden aanbieden; doe Uwe magt gevoelen; ««toon ons Uw gelaat en wij zullen gered zijn " " «Ofschoon wij van onze onwaardigheid bewust x-zyn, vreezen wij niet met vertrouwen tot den «troon der genade tenadoren ; die genade , vra«gen wij haar door alle gelukzaligen des Hemels, «vragen wjj haar in hot bijzonder door de H.H. »Apostelen, vragen wjj haar door den kuischen «bruidegom der moeder van God ; vragen wij «haar vo5ral door de Onbevlekte Maagd, wier »gebeden bijna de waarde hebben van een bevel »bij haren Zoon. Maar vooraf, leggen wij er «ons zorgvuldig op toe ons geweten van de doode «werken te zuiveren ; »»want de oogen des Hoeren ««zijn gevestigd op de regtvaardigen en Zijne ««ooren staan open voor hunne gebedon." " iOm zekerder en moer volkomen te slagen , «verleenen Wij, krachtens Ons apostolisch gezag, «aan alle geloovigen , die na gebiecht te hebben «en tot de H. Tafel genaderd te zjjn, hun vrome »hulp bij deze gebeden voor de behoeften der »Kerk zullen verleenen, een vollen aflaat, welken zjj »slechts eenmaal en ook tot verligting der over»ledeue geloovigen zullen kunnen verdienen." Krachtiger drjjfveer is er voor den geloovigen roomsch-katholiek niet te donken, en de bedevaarten van de tweede helft der negentiende eeuw zullen alles overtreffen wat op dit gebied de geschiedenis beeft vermeld. Althans daar , waar die bedevaarten ongestoord zullen worden toegelaton. Gelukkig die landen , waar men in rustige tijden tegen dien storm maatregelen heeft genomen , en de wet een waarborg is , dat deze aanleiding tot botsing is voorkomen en voor kerkelijke plegtigheden de kerken worden aangewezen. Elders, in Duitschland zal men ze misschien met geweld willen te keer gaan , en een godsdienstkrijg er uit doen voortspruiten. In Italië wil de Regering ze weren op grond van de hygiëne; maar ook daar zal dit niet zonder botsing geschieden kunnen. Duitschland noch Italië echter zijn de landen waarop in de pauselijke allocutie gedoeld wordt; het geldt Frankrijk inzonderheid, zoo niet uitsluitend , want daar wordt deze kerkelijke beweging geëxploiteerd voor een politiek doel; en zij die opgeroepen worden om »God oen heilig geweld aan te doen", smeeken in de eerste plaats om verlost te worden van de revolutie — gelijk men den toestand des lands noemt, zoolang Hendrik V geen Koning van Frankrijk is. Aan die «revolutie" een einde te maken is het eigenlijke doel der bedevaarten ; want is dat bereikt, dan is ook de eerste schrede gedaan tot herstel van het wereldlijk gezag des Pausen. Dit gevoelt Italië en Duitschland en van daar, dat zij nu reeds maatregelen nemen of dreigen te nemen, om te voorkomen dat die onderneming ook in deze Staten steun en aanhang vindt. De bedevaarten zijn het begin van de lang voorziene uitbarsting; het wonder van Lourdes, waarmede de ongeloovigen den spot dreven als een kinderachtigen naklank van lang vervlogen tjjden, was slechts het middel om de beweging uit te lokken, die geheel Frankrijk doortrilt en misschien geheel Europa in vuur en vlam zal zetten. Daardoor werd die volksbeweging opgewekt , welker uitbreiding voor het oogenblik verwondering wekt, maar waarvan de gevolgen do wereld met schrik zullen vervullen, ook dan wanneer het einddoel niet wordt bereikt en 'ook deze uiterste poging aan hen , die haar waagden , eene nederlaag bereidt, waarvan zjj niet meer zullen herstellen. --- 36) PARIJSCHE SCHETSEN, door LOUIS DE SEMEIN. Zevende Hoofdstuk. (Vervolg.) Sedert eenigen tijd is Offenbach, de Hemel zij gedankt! directeur van het théatre de la Gaité en onze hoop begint weêr eenigzins te herleven. Misschien zal Balthazar Gérard in dien schouwburg kennis maken met zijn oppersten regter ,. .. het publiek !... Nu zullen onze lezers zich misschien de volgende vraag stellen : Is Balthazar Gérard een goed stuk ? ... Hierop kunnen wij slechts het volgende antwoord goven: De heer Jules Janin — de prins der kritiek — heeft in het Journal dei Dé'jats van 26 augustus 1872, drie kolommen van zijn feuilleton théatral gewijd aan dit drama. Voorzeker zou hij dit niet gedaan hebben, zoo het stuk een onding waro. Vervolgens heeft hij mij trachten te troosten met hetgeen hij tevens in zijn artikel zeide: «die directeuren zijn botteriken en lomperds !... Indien ik directeur van oen drama-thé&tre ware, zou ik uw stuk onmiddellijk opvoeren en gaarne voor het succes instaan." Het is werkelijk to betrenren , dat groote schouwburgen zóó als het Chatelet bestuurd worden. De directeuren zijn acteurs en zeer goede acteurs; men kan echter uitstekend acteur en ellendig directeur zija. Sedert bijna twej jaar, (november of december 1871) , leeft het Chatelet van reprises en niets strekt meer eene directie en een schouwburg te Parijs totoneer. dan het gedurig opvoeren van oude stukken. Thans — wij hebben reeds gezegd dat de Porte St. Martin , welke door de communards verbrand werd, nog niet wéér opgebouwd is — bezit Parijs slechts twee théatres, alwaar drama's a grand spectacle gespeeld worden: le Chatelet en la Galté. Met geen dezer beide théatres kan men zaken doen. De Gaité wordt gedirigeerd door een steenkolenkoopman , die van niets wil hooren dan féeriën (1) en het Chatelet staat onder beheer deibeide directeuren , welke wij zooevou geschetst hebben. Men moto ze naar hun gesprek. Eenigo typen van schouwburg-directeuren. Dit beroep behoort eveneens tot de aangename baantjes. De directeuren h'ebben natuurlijk vrjjen toegang tot alle schouwburgen , concerten, bals enz., zij zijn zeer gezien te Parijs — wei te verstaan de directouren van groote schouwburgen — en indien zij een weinig op hunne zaken willen letten, kunnen zij zonder groote moeite veel geld verdienen, mits zij intelligent zijn. Een voorbeeld. Sari, de intelligente directeur van het théatre des Folies-Bergère, heeft in don winter 1871/72 — zuivere winst — verdiend met zijn thé&tre-cafépromenoir der Rue Richer : p. m. 50,000 fres. Heeft hij ze echter in zjjn zak weten te houden? Dit gaat ons trouwens niet aan; wij constateren slechts. Een der zonderlingste directeuren , die langen tijd de vreugde heeft uitgemaakt van do théatre-courriéristen, is de heer Billion, bestuurder van het théatre de 1'Ambigu. Billion was scharonslijpersjongon in 1815, toen de geallieerden Parjjs binnentrokken. Gedurende hun verblijf in de hoofdstad vond hij oeno vloeistof uit, welke de hoedanigheid had lepels en vorken te verzilveren. Hiermede plaatste hij zich op de boulevards en verdiende veel gold. Spoedig daarop vertrok hij naar Konstantinopel, waar hij de turkscbe lepels en vorken giug verzilveren. Na verloop van eenige jaren keerde hij met een aardig fortuin naar Frankrijk terug en kocht het théatre des Funambules. Daar hij nooit kosten maakte in zijn théatre, was alles winst en weldra verwisselde hij de Funambules voor het théatre du Cirque. In dezen schouwburg voerde hij tal van militaire stukken op — in welke stukken men Napoleon I braaf vleido — en de keizer verleende hem de decoratie van (1) Offenbach komt volgendon zomer pas aan het hoofd. (Sept. 1872). het Légion d'hcnneur. Heden ten dage is hij directeur van het Ambigu-Cemique. Geen fantastischer directeur heeft ooit een parijschen schouwburg bestuurd. Zijne dwaasheden en zijne onhandelbaarheid hadden hem twee jaren geleden gebrouilleerd met de Société des Auteurs dramatiques, welke zijn théatre en interdit stelde. Geen lid der Société kon dus oen tooneelstuk in het Ambigu laten opvoeren. Doch Billion bekommerde zich daar niet om. Hij koos de slechtste prullen zorgvuldig uit, om ze op zijn tooneel op te voeren. Het drama »de Gondo", «le Roi des Ecoles" hebben Parijs gedurende verscheidene dagen doen lagchen en het waren nog wel drama's 1 Men begrjjpt ligt, dat met dergelijke stukken de recettus nul waren en, hoewel Billion geschreven affiches liet plakken op al de kolommen, welke de heer de Rambuteau op de boulevards gesticht heeft, kwam er niemand meer in het théatre de 1'Ambigu. Na lang dralen besloot de heer Billion eindeljjk een associé te nemen. Men begrijpt, dat onze directeur niet bijzonder met de letterkunde bekend en alles behalve man van de wereld is. Zijn associé, de heer Moreau-Sainti, een zeer bekwaam man, matigt waarschijnlijk een weinig de excentriciteit van den ex-scharenslijper en licht hem voor in de keuze der tooneelstukken. De anekdoten, welke de dagbladen voorheen op rekening van den heer Billion stelden, zijn ontelbaar. Victor Koning, de auteur dramatique, nog théatie-courriériste zijnde van hot Pari» Journal had een Billion-scie gemonteerd. lederen dag eindigde hjj zijn artikel met eene anekdote of een bon-mot van den ongelukkigen directeur Ziehier «enige voorbeelden. Hetgeen den heer Billion van het gros der stervelingen onderscheidt, is zijno inhaligheid en gierigheid. Zoo het mogelijk ware, zou bij hot middagmaal afschaffen. In één woord, hij behoort tot de familie van Harpagon. «Gisteren avond, verhaalde Koning bijv., wandelde ik voorbij het théatre de 1'Ambigu , toen een vuil en smerig manneke mjj met aandrang verzocht een fauteuil d'orchestre te nemen. — Loop heen 1 voegde ik hem toe, ik heb geen lust om in dien ellendigen schouwburg te treden 1... Het vuile manneke bleef echter aanhouden. Dat gezanik eindeljjk moede, wilde ik een sergent, de ville roepen om van den lastigen marchand de contremarques ontslagen te raken, toen ik, hom onder het licht van een lantaarn wel aanziende, bemerkte dat het was Ik geef het u te raden !. .. Neen, zoek maar niet, het zoude toch vruchteloos zjjn !... Het was ... de heer Billion in persoon !..." Eon ander maal dischte Koniug het volgende verhaal op: «Gisteren avond heb ik mij laten verleiden, ik begrijp nog niet hoe, tot een bezoek aan het théatre de 1'Ambigu. Deze dwaasheid kost mij dan ook eene zware verkoudheid. Terwjjl er toch in alle schouwburgen gestookt wordt, kan mon in genoemd théatre geen vuur bekennen. Het is er even koud als in een kelder. Men wil, dat dit eene nieuwe speculatie van den heer Billion is. De schrandere directeur van het Ambigu heeft plan, zegt men, voor eigen rekening pate do Guimauve en drop in zijn schouwburg te doen . .. verkoopen." Een goed schouwburg directeur moet ook eenigzins administrateur zijn — iets dat zeer zelden gevonden wordt — of hij moet een vertrouwd administrateur hebben. Desniettemin is het toch bijna zeker, dat hij bestolen zal worden. Een zeer behendig directeur van het théatre de la Porte St.-Martin , C... genaamd, zeide eens : Ik heb maar een droombeeld . .. — En welk droombeeld is dat ? vroeg men hem. — Wol, ik zou wenschen mijn vader tot administrateur van mijn théatre te hebben. — En waarom ? ... — Omdat ik zeker ben , dat hjj mij evenals alle administrateurs zou bestelen ! — Maar dan kunt gjj het wel doen met uwen tegenwoordigen administrateur. — Neon, hernam C ... er is nog een klein onderscheid. Na den dood mjjns vaders zon ik mijn geld terug vinden 1... --- STAATKUNDIG OVERZIGT. 30 Julij 1873. Do Nationale Vergadering heeft gisteren de handelstraktaten met Engeland en met Belgie goedgekeurd. De heer de Broglie las in de Vergadering eene boodschap van Mac-Mahon voor, waarin gezegd wordt, dat de Vergadering onbezorgd uiteen kan gaan, wijl de president haar de verzekering durft geven, dat gedurende hare afwezigheid niets de openbare orde zal in gevaar brengen, en dat hij met zijne ministers er voor waken zal om zijn gezag te doen eerbiedigen. «De zoo gewenschte overeenstemming tusschen de Regering en de Kamer" — zóó heet het verder in dat stuk — «heeft reeds hare heilrijke gevolgen doen gevoelen. Wat de bevrijding van het fransche grondgebied betreft — deze weldaad is het gemeenschappelijk werk van de Vergadering en van den vorigen president. Hij bragt daartoe krachtig bij; en de Vergadering hielp hein, door het verleenen van eene medewerking, die nimmer in gebreke bleef. Op den plegtigen dag van Frankrijks bevrijding zal het land zijne dankbaarheid betuigen aan allen die het hulp verleenden; doch bij het aan den dag leggen van zijne vaderlandslievende vreugde, zal het zijne waardigheid weten te bewaren; het zal alle luidruchtige demonstration laken, die weinig zouden passen bij de herinnering aan de gedane opofferingeij. De zoo duur gekochte vrede is onze eerste behoeite; — het is ons vaste voornemen, dien te handhaven. Aan zich zelf teruggegeven , zul Frankrijk nog beter in staat wezen om met alle mogendheden in eene opregt vriendschappelijke verhouding te leven. Dit gevoel van vriendschap is wederkeerig; dageljjks ontvang ik daarvan de formele verzekeringen. Het is de vrucht van de verstandige gedragslijn, die de Vergadering zich voorschreef. Gij zult het goedkeuren, dat ik bij die gedragslijn volhard." Onder luide toejuichingen ging de Vergadering uiteen. De permanente commissio heeft besloten om de veertien dagen, des donderdags, eene zitting te houden. De krijgsraad, waarvoor maarschalk Bazaine zal te regt staan, is nu difinitief zamengesteld als volgt: de hertog van Aumale, president, en de heeren Chabaud-Latour, Vinoy, LamothoRouge, Princeteau en Martrimprey. De regters-plaatvervangers zijn nog niet benoemd. Generaal Poucet zal als commis saris van het Gouvernement fungeren. Een telegram uit Madrid van gisteren meldt, dat do troepen, na een gevecht van twee uren, zich van de voornaamste strategische punten der stad Se villa, die door generaal Pavia was ingesloten, hebben meester gemaakt. Men geloofde nu dat de opstand spoedig zou gedempt zijn. Ook te Valencia verwachtte men een einde aan ket bloedvergieten, maar dit einde zou langs minnelijken weg zijn verkregen. De president van den ministerraad moet aan het comité der insurgenten aldaar een depêche hebben gerigt, waarbij waarschijnlijk straffeloosheid werd toegezegd, wanneer de opstandelingen zich onderwierpen en dezen zouden zich daartoe geneigd hebben verklaard. Nogtans was er reeds belegeringsgeschut vóór Valencia aangekomen. Te Malaga hoopte 'men dat de orde zou worden hersteld. Velen, die de stad verlaten hadden, waren er reeds teruggekeerd. Het schijnt alzoo, dat men er de troepen der insurgenten niet verwachtte, welke volgens een telegrafisch berigt van gisteren uit Karthagena derwaarts waren vertrokken , of wel, wat twijfelachtig was, naar Almeria op weg waren. Van die troepen , zoowel als van de bemanning der schepen , waren velen gedeserteerd. Het is dus mogelijk dat deze expeditie verloopen was voor zij haar bestemming had bereikt. De kolonne onder bevel van Villa Campe was Castellon binnen gerukt, zonder tegenstand te ontmoeten en had de revolutionaire junta ontbonden. Zoo dus de verhouding der Regering tegen • over de opstandelingen niet ongunstig is — men vsrgete evenwel niet, dat men weder met spaansche officiele telegrammen heeft te doen — ook tegenover de carlisten wordt zij niet slechter. Deze hebben een aanval op Berga gewaagd, maar zijn teruggeslagen. Het pmissisclie Gouvernement heeft aan den spaanschen gekant beloofd , do Vigilante weder te zullen uitleveren. In eene bijeenkomst van de linkerzijde en het lir.ker-centruLn der Cortes heeft een der leden de linkerzijde beschuldigd al het onheil over het land te hebben gebragt. Een ander verklaarde dat overeenstemming onmogelijk was, zooling de linkerzijde de beweging tot de onaf hankelijkhcidsverklariug der kantons niet tegengaat. De oostenrijksche clericalen zijn naijverig op de glorie der fransche bedevaarten. Van Praag gaat oene agitatie uit, om ze ook in do oostenrijkscho la-ulen populair te maken. Zij zullen gehouden worden ter eere van het heilige Hart van Maria en om de zaak meer luister bij 'te zetten, is men op het Vatikaan bezig eene nieuwe heilige Agne3 te maken. Een bidvereeniging, die het geheole rijk omvatten zal, wordt opgerigt. Ook de schach wordt, evenals in Frankrijk, als reclame voor de ultramontanen gebruikt. Het klinkt bijzonder grappig, als sommige bladen veel weten te vertellen van de vereering voor den Paus, die het opperhoofd der ketterscho muzelmannen aan den dag legt. Het Vat triand deelt in vollen ernst mede, dat Victor Emmanuel te vergeefs al het mogelijke beproefd heeft om den perzischen monarch te bewegen hem in het Quirinaal te bez jeken. De schach was niet te bewegen hem ergens anders daa in zijne »regtmatige residentie Turijn" te ontmoeten. Het Faterland weet verder, dat de italiaanscho diplomatie erg ontmoedigd is door dit besluit en het pryst »het fijne politiek gevoel" van den schach. Den 25sten dezer had in het Vatikaan een consistorie plaats, waarin de Pau3 eene allocutie heeft gehouden , die uitsluitend gewijd was aan de wet tot opheffing der geestelijke broederschappen te Rome. De volgende woorden heeft de heilige Vader onder anderen gesproken : »Wij gelooven, eerwaarde broeders, niet te moeten herhalen wat wij , tot het te keer gaan van de misdadige vermetelheid der hoofden°van het bestuur, zoo dikwijls uitvoerig uiteengezet hebben, als wij van de goddeloosheid dier wet, van haar kwaadwillig karakter, van haar doel en van hare veelbeteek< nendo én noodlottige gevolgen spraken. Maar da op ons rustende pligt, om do regten der Kerk te verdedigen , onze begeerte om do onbodachtzamen to waarschuwer. , zoomede de liofdo die wij j 'gons de schuldigen koesteren, — dit alles noopt ons de stem te verheffen, om allen, die niet geschroomd hebben die wet voor te stellen, goed te keuren , te sanctioneren; allen die haar openbaar maken, hare uitvoering in de hand werken , die er hunne gunstige meening over uitbrengen, die haar aannemen of uitvoeren, on ook allen koopers van geesteljjke goederen, te doen weten, niet alleen dat al wat zij in dien zin gedaan hebben of doen zullen, van nul en geener waarde is; maar ook dat zij allen gestraft worden mot den grooton ban en alle verdere ceusuur en straffen van de Kerk,gelijk die bepaald zijn bij de heilige canons, de apostolische instellingen en de besluiten der algemeene conciliën, en in het bijzonder van het concilie van Trente; dat zij allen de wrake Gods in den strengsten zin op hun hoofd laden , en in waarachtig gevaar van eeuwige verdoemenis varkeeren." De italiaansche Regering verwachtte het anathema over do nieuwe wet. Dit blijkt uit eene circulaire, die de minister van Justitie reeds by voorbaat aan de procureurs-generaal had gezonden , waarin hij hun instruction gaf voor het geval, dat de Paus in zjjae allocutie den persoon des Konings of de wetten des lands mogt aanranden. Hij gelastte hun om de dagbladen in beslag te nemen , die deze allocutie zouden openbaar maken; de voorlezing dier allocutie van den kansel in alle plaatsen te verbieden , en de priesters te vervolgen die de wet zouden overtreden. Krachtens beschikking van den deenschen minister van Justitie zullen de maatregelen tegen verspreiding van cholera onmiddellijk in werking treden voor. schepen uit Königsberg en Neufahrwasser. In antwoord op eene inte'pollatie van deu heer Newdegate, verklaarde de heer Gladstone in de zitting van gisteren in het Lagerhuis, dat, aangezien het nieuwe handelstraktaat met Frankrijk slechts eene prolongatie is van het oude, het onnoodig is het door het Parlement te doen bekrachtigen. Voorts voerde de heer Gladstone het woord naar aanleiding van do boodschap der koningin, waarbij aan het Huis het voorgenomen huweiijk werd bekend gemaakt tusschen den hertog van Edinburgh on de grootvorstin Alexandrowna van Rusland. »De tijden zijn voorbij" — zóó sprak do premier — »toen vorstolijke huwelijken eene staatkundige beteekenis moesten hebben. Wij mogen gelooven dat de bedoelde verbindtenis berust op wederzijdsehe genegenheid. Het is nog niet lang geleden, dat het engel»che volk , wegens bijzondere omstandigheden, Rusland beschouwde als een vijandigen Staat. Deze nieuwe band tusschen do beide groote Rijken zal, zoo hopen wij, eene geheel andere overtuiging doen geboren worden. Wij mogen er ons geluk mede wenscben, da,t deze verbindtenis aangeknoopt werd onder de Regering van een czaar, die nooit gestreefd heeft naar veroveringen, doch die zijn naam roemrijk heeft gemaakt door een voorbeeldelooze daad van humaniteit: de vrijmaking der ljjfeigenen." De heer Gladstone stelde hierop voor, de jaarwedde van den prins van 15,000 op 25,000 p. st. te verhoogen , en aan zijne aanstaande gemalin, zoo zij hem overleven mogt, eeno annuïteit tóe te kennen van 6000 p. st. Dit voorstel werd, ondanks de oppositio van den heer Taylor, aangenomen. In het Hoogerhuis legde lord Granville een adres ter tafel, als antwoord op de kennisgeving der koningin met betrekking tot het voorgenomen huwelijk van haren zoon. Een zelfde voorstel , als de heer Gladstone in bet Lagerhuis deed, werd doov do Lords met algemeene stemmen goedgekeurd. Aan ae Times wordt uit Philadelphia rnedodeeling gedaan van een daar tor plaatee uit Manzanilla op Cuba ontvangen berigt, den llden junij gedagteekend, en waarin opgaven voorkomen van da strijdkrachten der opstandelingen op Cuba. In dit berigt wordt gezegd dat de opstandelingen beschikken kunnen over 15,600 manschappen, waaronder 2700 kavalleristen en 100 artilleristen. Het leger is in vijf afdeelingen verdeel!, welke ieder in een der districten waarin de opstand zich geopenbaard heeft gevestigd zijn; zoo staat een afdeeling van 4600 man in Oriente, eene van 4300 in Camaguay, en drie afdeelingen van 21G0 tot 2400 in de districten Remedios, Puerto-Principe en Ciaco Villas. Onder de officieren bevinden zich zeer vele burgers der Vereenigde Staten. De artillerie der opstandelingen is zeer gering; zij bezitten niot meer dan 23 metalen 'on 46 lederen kanonnen; twee leger-afdeelingen, die van de districton Remedios en Cinco Villas, zijn geheel zonder geschut; wanneer door dezen kanonnen worden meester gemaakt, dan wordt die buit terstond naar de drie andere districten verzonden, tot welke zich hoofdzakelijk de gevechten met de regeringstroepen bepalen. In afwachting van het slagen van hunnen opstand, hebben de insurgenten reeds eeno Regering ingesteld, naar het model van die der Vereenigdo Staten ontworpen. Cuba zal, zoodra de opstand zal hebben gezegevierd, worden verdeeld in tien Staten; het centiale gouvernement zal bestaan uit een president, een vice-president en een uit vier ministers zamengesteld Kibinet. Op hot oogenblik bevindt zich de oostelijke helft van het eiland in der opstandelingen magt. Het Congres bestaat uit een senaat met 20 en een Huis van Vertegenwoordigers met 38 leden ; een opperregter staat aan het hoofd der regteilijke magt ---