Advertentie Ingezonden mededoelingen betreffende zaken van particulier handels- en nijverheidsbelang. --- BENOEMINGEN, enz. Z. M. heelt benoemd : tot burg. van Havelte A. van Riemsdijk; tot subst.-grifi. bij de arr.regtb. te Roermond mr. A. F. J. H. Leurs, thans plaatsv. kantonr. en adv. aldaar; tot ofEc. van just. bij de arr.-regtb. te Hoorn mr. T. A. van Bommel, thans subst.-oflic. van just. te Alkmaar; tot subst.-oflic. van just. te Alkmaar mr. M. G. P. del Court, thans subst.-offic. te Brielle; tot subst.oflic van just. te Brielle mr. P. E. G. Gerlings, thans regter-plaatsv. in de arr.-regtb. en adv. te Arnhem. • ~ --- KOLONIEN. Batavia , 13 Februarij. Van den militairen tevens civilen bevelhebber te Atsjin is via Padang, onder dagteekening van 3 dezer, een telegram ontvangen, luidende : „28 januarij Mandarsa-poetih genomen. Elf minderen gewond, van welke één overleden. De tweede luitenant Esser den Isten febr. bij een verkenningspatrouille gewond. Eskader van Westkust terug. Ontvangst te Analaboeh en Patti voldoende. Gezondheidstoestand zeer ongunstig. Koorts en dysenterie kwamen veel voor. Cholera van 20 tot 31 januarij 16 gevallen, waarvan 14 doodelijk." Aan een bij het legerbestuur ontvangen telegram van dezelfde dagteekening wordt het volgende ontle end: „Te Poengei Blang-Tjoet is 25 januarij de nederlandsche vlag geheschen. Mandarsa-Poetili is den 28sten januarij genomen door eene kolonne onder majoor van der Meer; dadelijk versterking daargesteld, bezet en bewapend. Wij bekwamen één gesneuvelde en zeven gewonde mindere militairen en 3 gewonde koelies; den volgenden dag hollandsche vlag aldaar geheschen. De vijand is in grooten getale nabij onze postenketen aanwezig; verontrust voortdurend onze posten te micsigit Longbattah en Blang-Tjoet en bemoeijelijkt het openkappen van het terrein en opruimen der wildernis aldaar; werkt bovendien met kracht aan zijne versterkingen in zuidoostelijkerigting." In het algemeen overzigt van de Indiër leest men: Verschillende gewesten van Nederlandseh-Indië, vooral Java, zijn door zware rampen getroffen. In ons vorig overzigt is reeds medegedeeld welke verwoestingen de Kloet in Kediri heeft aangerigt. Volgens officiële pertieuliere berigten nam de vloed van water, modder en zand, die met ongeloofelijk ge - weld afstroomde, alles in zijn vaart mede of vernielde het. De schade is aanzienlijk, zoowel voor het Gouvernement als voor particulieren. Slechts enkele tabakopkoopcrs hebben beteekenende schade geleden. De bevolking verkeert daarentegen in grooten nood, zoodat, commissiën zijn gevormd en inschrijvingen geopend om de ramp te lenigen. De heer d'Abo, wiens edelmoedigheid zich in geene enkele omstandigheid verloochent, heeft f 1000 beschikbaar gesteld en door de Europeanen op Blitar werd reeds f 2000 ten behoeve van de inlandsche bevolking ingeschreven. Door de commissie voor den watersnood is eene som van f 10,000 uit het door haar beheerde fonds ter beschikking gesteld. De bijzonderheden omtrent de verwoesting deelen wij in het volgende nommer mede. Door den Gouverneur-Generaal van Ned.-Tndie zijn de volgende beschikkingen genomen : CIVIEL DEPARTEMENT. Ontslagen', eervol, wegens ziekte, de 3e comm. op het res.-kant. te Muntok A. J. de St. Paul en de 3e comm. op het bur. van den res. van Menado F. A. Hemmelmann; op verzoek , eervol, de gcw. afslager bij het venduk. te Batavia H. J. L. Paulus. Benoemd : Tot griff. bij den landr. te Patjitan (Madioen), J. B. Hanson ; tot 3en comm. op liet res.-bur. te Muntok, P. H. J. Beer. Bij het binnenl. best. op en buiten Java en Madura. Tot contr. le kl. , de contr. 2e kl. A. C. Uljée en H. van Steeden; tot contr. 2e kl. , de ambtenaar op non-act. P. H. van der Kemp en J. Burgerhoudt. Bij het dep. van binnenl. best. Tot hoofdcomm. , jhr. L. Th. Hora Siccama; tot len comm. , J. W. D. Alix; tot 2e comm. A. G. Boudriot en W. N. P. R. van Beusechem. Door den dir. van Justitie is goedgekeurd-, dat is benoemd: tot bniteng. subst.-griff. bij die regtb., buiten bezwaar van den lande, mr. E. Frieswijk. Door den dir. van Fin. zijn bij de in- en uitvoerr. bevorderd : de ver. 4e kl. H. A. Brans te Batavia , tot verifie. 3e kl., en de verific. 5e kl. J. van der Linden J.Fzn. en O. J. A. Munters, resp. te Soerabaija en Samarang , tot ver. 4e kl. Door den resident van Probolingo is benoemd: tot len klerk op het res.-kant. aldaar , E. F. Ungerer, thans klerk bij het dep. van binn. bestuur. Bij de pl. inl. schoolc. te Fort van de Capellen ontslagen: Wegens vertrek, eervol, als lid, H. P. A. Bakker, en benoemd F. A. Bol, ambten voor de burg. dienst. Vtirleend: Een tweej. verlof aan den res. van Amboina D. Boes Lutjens; aan den griff. bij den landr. te Magelang J. C. Beek. Ontslagen: Eervol, dc kantoorchef 3Je kl* bij de telegraaafd. C. Spier; idem ter algeni. secr. J. F. Bertrand; nit 's lands dienbt, de vaccin, voor het eil. Siauw A. Sengké. Ontheven : Eervol, wegens ziekte, als opzigter belast met een onderzoek omtrent den aanleg van spoorwegen op Sumatra C. Schaaff. Benoemd ; Tot ads.-res. voor de compt., tevens super-int. van het vendudep. te te Soerabaija A. P. van Leeuwen; tot comm. op het bureau van den ads. res. van Aijer-Bangies en Rau P, E. Schotel ; tot comm. bij 's lands alg pakh. te Padang C. Ph. Burgemeestre. In de residentie Banka, tot adm. der tinm. in het distr. Soengeislan C. J. E. Klencke; tot adtn. der tinm. in het distr. Toboali, de élève J. L. Weber; tot élève bij de tinm. op Banka, J. D. Toorop, en J. F. W. Michel. Aangesteld: tot makelaar te Batavia, de heer S. J. Dunlop. Verleend: Een tweej. verl. naar Ned., aan den contr. le kl., J. W. Obdam. Benoemd \ Tot voorz. van de landr. te Meester-Cornelis, mr. J. H. Bergsma; tot voorz. van den landr. te Sidoardjo, mr. J. D. Peereboom Voller; tot voorz. van den landr. te Rembang, mr, G. C. C. Specht Grijp; tot voorz. van den landr. te Toeban, mr. J. C. Mulock Houwer; tot voorz. van den landr. te Brebes (Tagal), mr. J. F. Phitzinger; tot voorz van den landr. te Sumanap, mr. J. W. H. de Moulin; tot pres. van den raad van just. te Banda, mr. D. H. van Gelder; tot 3en comm. bij de alg. rekenk., C. F. Meister; tot opz. 3e kl. bij den wat., F. W. van Gulden; tot comm.ophet ads.-res. kant. te Sintang, tev. vendum.. H, J. van der Star; tot comm. op het res.-bur.' te Pontianak, II. O. Fabius; tot buitengew. subst.-off. bij de regtb. te Anjer, buiten bezwaar van den lande, C. J. C. Wijnaendts; tot len huipond. aan de scbool te Cheribon, J. F. den Hollander; werkzaam gesteld: als huipond. aan de openb. school te Batavia, mej. L. E. Meijer Cluwen; tot len klerk bij het dep. van justitie, J. E. Leidelmeijer. ( Vervolg hierna.) --- Buitenland. De pauselijke rede. De Osservatore Roma.no maakt de rede openbaar, welke de Paus den 15 dezer in het consistorie gehouden heeft. Hij had, verklaarde hij, in de eerste plaat» het heilige collegie willen versterken door de benoeming van nieuwe kardinalen ; hij had gewenscht dat deze met de van oudsher gebruikelijke plegtigheden had kunnen geschieden, maar de treurige tijdsomstandigheden hadden dat niet toegelaten. Zijn vrijheid strekte zich niet eens zoover uit, dat hij het ongeluk, waarmede de Kerk bezocht werd, durfde beklagen. Vooral het ongelukkige Italië bedroefde hem. Zij die vroeger zonen der Kerk waren, bestreden haar thans. Daaruit vloeijen alle aanvallen tegen de regte», vrijheden en dienaren der Kerk voort; dat de jeugd, die men aan de hoede der Kerk onttrekt en dwingt de staatsscholen te bezoeken, bedorven wordt, is daarvan de schuld. Aan de studerende jongelingschap werden voorts zulke hinderlijke bepalingen opgelegd, dat het dagelijks moeijelijker werd zich door den studietijd heen te worstelen om zijn bestemming te bereiken. De Paus schijnt hier vooral de bestemming voor de dienst deiKerk op het oog te hebben, want onmiddellijk daarna klaagt hij er over, dat zoo weinigen tegenwoordig , vooral na de invoering der verpligte militaire dienst, zich kunnen laten inschrijven voor adspirant-geestelijke. De Paus voer vervolgens uit tegen de banden, waaraan de vrije uiting der meening gelegd was. Zelfs het prediken van Gods woord en de openbaarmaking onzer redevoeringen, sprak hjj, worden door de vijandige handelingen van het politieke gezag getroffen; strafwetten zijn afgekondigd tegen hen, die, hetzij door de pers, hetzij op eenige andere wijze , de door ons gesprokene woorden en de handelingen van den apostolischen Stoel openbaar maken, zoodra zij , die gezegde strafbepalingen in het leven riepen, iets daarin meenen te vinden, dat strijdt met de staatswetten en instellingen. Uit zulke bedreigingen schemert de eigenlijke geest en het gewelddadige hunner wetten door , ondanks den huichelachtigen toon deiwoorden waarin zij vervat zijn. Zij, die wetten , zjjn slechts een bewijs te meer, hoezeer wij de voJi magt behoeven, trots alle gezag en willekeur die rl' 8 goddelijke Voorzienigheid den roomschen' P au ! heeft verleend, om met vrijheid en ongestoord orv geestelijk ambt in de geheele wereld te kunne * uitoefenen. Bedoelde bedreiging heeft ten gevolo dat de stem van den hoogsten leeraar cle waarheid verstikt wordt, en zich niet naar buiten kan verbreiden. Dat zij, die de Kerk aan zu ^ een zware slavernij onderwerpen, bedenken, dat zi' den toorn Gods tegen zich zeiven keeren en dat zij hunnerzijds eenmaal des te hardvochtig» meesters en des te zwaarder juk zullen te verdra. gen hebben als het gezag hunner moeder, die z « van zich gestooten en met ketenen beladen hebben, milder was. Nog heftiger was de Paus tegen deafvallig en die naar steeds nieuwe oorzaken zochten, om tTreedragt te zaaijen ; die geschriften hadden in het licht gegeven, welke de decreten van het vatikaansche Concilie in een tegenovergestelden z m uitlegden, en de Kerk bij de keuze van een 0 p. volger voor den pauselijken zetel trachtten te bemoeijelijken. Gelukkig stond tegenover deze heilig, schennende daad een andere over, die een der edelste tropheën der waarheid was, namelijk de weêrlegging van die geschriften door een der uitstekendste duitsche bisschoppen. Moge de god. delijke genade, hoopte de Paus, de beraadslagij. gen onzer vijanden verwarren, onze kwade dagen verkorten en zich haar erfdeel herinneren. Het slet der rede betrot de benoeming der zes bekende bisschoppen tot de waardigheid van kardinaal, en vijf anderen in petto, wier namen men, mogt de heilige Stoel vóór hun benoeming vacant worden, zou vinden in een bij het testament gevoegd schrijven. John Lemoinne over een besluit der '2 Nationale Vergadering. Zooals is medegedeeld, werd in de zitting van woensdag der fransche Nationale Vergadering beraadslaagd over het al dan niet intrekken der pensioenen, door het vorige Gouvernement aan zijn ambtenaren verleend; John Lemoinne nu heeft een zijner scherpste pennen opgenomen, om het besluit, die pensioenen te handhaven, te veroordeelen. »Zoo ooit de stelregel summum jus, summa injuria toepasselijk geweest is, zegt Lemoinne, dan is hij dat zeer zeker op het onderwerp, waarmede de Kamer zich thans bezig houdt, namelijk op de pensioenen. Het land is met verbazing getuige van die kwetsende, schaamtelooze bedelarij, welke geschiedt in naam der wet en in naam der voorgangers, door een geslacht van valsche gebrekkigen, die een geheel andere belooning hadden verdiend. Regtsgeleerden van den eersten rang zeggen obs , dat dit overeenkomstig de [wet is, en wij moeten ons nederleggen bij hunne meerdere technische bekwaamheid. Maar toch moet men zich in acht nemen, en hier plaatsen wij ons op een zuiver conservatief standpunt. Het gaat met de wetten even als met de constituties; men moet ze eerbiedigen en de veerkracht er van ontzien, want als men te veel van deze eischt, wordt zij vernietigd. Dat is de geschiedenis van alle omwentelingen. Het publieke bewustzijn heeft zich meer dan geërgerd, het is in opstand gekomen tegen deze eischen van oude ambtenaren, die de overblijfselen gaan opzamelen van het metaal, dat weggesmolten is in de puinhoopen, welke zij zei ven hebben gemaakt. Indien de wet zoo is, moet men haar eerbiedigen; maar dan moet men haar ook veranderen. Anders zal de regtvaardigheid zich zelve ombrengen, en dan verlaat men, bloediger gedachtenis, de wettigheid om te geraken tot de geregtigheid. Er is niets zoo noodlottig, niets zoo doodsgevaarlijk voor de wet dan het op heeterdaad aantoonen, dat zij in tegenspraak is met het begrip van regtvaardigheid, Want men zal nooit zoo mooi kunnen praten, de . beroemdste regtsgeleerden zullen nooit zooveel voorbeelden kunnen aanhalen, van vorige gevallen, men zal het nooit zoo ver kunnen brengen, dat men bij het fransche volk het denkbeeld ingang doet vinden, dat het de steunpilaren en medepligtigen van het oude régime, dat hem niets dan verlies van land en verwoesting heeft ^nagelaten, moet pensioneren, onderhouden, beloonen en decoreren. Zij, die zich herinneren dat na de revolutie van '30 de ministers van Karei X werden gevangen genomen en ter dood veroordeeld, vrage» zich af, waarom de justitie van hun land de mannen niet vóór hen heeft doen verschijnen, die Frankrjjk in den afgrond van 1870 hebben gestort. En als ware die straffeloosheid niet een gunst, waarvoor zij zich dankbaar moesten betoonen, komen zij thans vragen om den prijs voor trouw en dapperheid! Hoe nu! wij hebben tien mi Hinden verloren , wier gewigt eeuwig zal drukken op het tegenwoordige en al de komende geslachten; wij gaan gebukt onder de belastingen, en de schatkist is gedwongen alle bronnen van arbeid uit te putten en te doen opdroogen; het nijvere en bescheiden maar tevens zoo ontzaggelijke deel der bevolking ziet dagelijks die gedrukte biljetten komen, die steeds stijgende lasten van hem heffen, en tot troost zal men hem dan zeggen, dat die vermeerdering van belastingen bestemd is, om die belangwekkende invaliden, men kent ze, te ondersteunen ! »Maar de invaliden uit den oorlog, hoe handelt gij met hen ? Dat de mannen der wet tegenover de gewonden en verminkten van 1870 en '71 dan die valsche gebrekkigen, die valsche kreupelen, die valsche eenarmigen, die valsche borstlijden stellen, die nooit ziek zijn geweest dan in hunn» certicfiaten, en die, zonder hof niet kunnen® leven, het hof der Tuilerien voor het »cour des Miracles" verwisseld hebben! Het is zooals m® op de tribune zeide, al die zieken waren ge zon „ toen zij nog in betrekking waren, en konden z9 morgen hun plaats weder innemen, zoo zouden zij van daag op wonderbaarlijke wijze hun gezon heid terugkrijgen. . * ïOverigens is er, wat de juristen er ook J. , zeggen mogen, hier geen sprake van een con i tusschen de Wetgevende Magt en het Uitvoeie# Gezag. In alle landen waar een volksvertegenwoordiging bestaat, heeft de Tweede Kamer a koorden der beurs in handen. De verwerping v , , budget is een uiterste maatregel, maar een ettige; liet -verwerpen van een artikel is een *aarschuwing. De Nationale Vergadering telt in h 'r juidden een zeker aantal specialiteiten, althans genoeg geneesheeren om een raad van heriening zamen te stellen. Deze zou een commissie tnnnen benoemen, die in last had alle invaliden n vredestijd voor zich te doen verschijnen, ten gj n de den aard ea de ernstigheid hunner gebreken te constateren. >De Vergadering heeft het zóóver niet gtbragt.