BENOEMINGEN, enz. Z. M. heeft bij het wapen der inf. benoemd tot kapt, 2de kl. (naar ouderdom van raag), bij het 7 de reg., de 1ste luit. O. A. W. C. baron van Hemert tot Dingsbof van het reg. grenadiers eu jagers. --- KOLONIEN. Batavia, 4 Maart. Generaal Pel heeft het volgeude berigt: „15 febr. Drie versterkingen genomen Lamara bezuiden Mandarsa Poetib. Gesneuveld één, geblesseerd 17, waarpnder 2de luitenant Popelier. Vijand belangrijke verliezen. 17 februarij. Versterking opgerigt inïibang: geen tegenstand. Gezondheidstoestand treurig. In tien dagen overleden 167 personen, waarvan 97 aan cholera. Luitenant Esser overleed gister aan bekomen wond". Ben later telegram meldt dat van 21 tot 25 februarij de gezondsheidstoestand niet verergerd en de cholera minderende was. De heer L. de Sehoemaker, vroeger adsisent-resident van Boeleleng, is ter beschikking van generaal Pel gesteld voor onderhandelingen met de inlandsche vorsten en hoofden in Atsjin, bij voorkeur op de Oost- en Noordkust, en de luitenant-kolonel de Coenens tot bivouak-kommandant van Kotta-Radja benoemd. In de Javasche Ct. vau eergisteren wordt, op verzoek va» deE minister'van Koloniën, aan de onderteekenaars van het bekende, adres uit Indie aan dei Koning, waarin bezwaren tegen de heffing van nieuwe belastingen op Europeanen en vreemde Oosterlingen aldaar worden geopperd, geantwoord: „dat Z. M. het adres als voorbarig, min voegzaam, op onjuiste gronden steunend en alzoo niet vatbaar voor eene beschikking, heeft ter zijde gelegd." De Indiër toont zich zeer misnoegd over deze wijze, waarop het ópperbestuur zich afmaakt van de grieven uit Indie, door een groot aantal voorname ambtenaren en andere personen aangevoerd. Het blad deelt als gerucht mede, dat nog steeds ijverig gearbeid wordt aan het uitdenken van nieuwe belastingen, o. a. beffing van sluisgeld bij den Boom, waardoor de praauwen getroffen zullen worden , die alleen noodig zijn, zegt het blad , omdat de haven slecht is. Door den Gouverneur-Géneraal van Ned.-Indie zijn nog de volgende beschikkingen genomen: CIVIEL DEPARTEMENT. Verleend : een tweej. verlof naar Ned., wegens ziekte, aau den hoofdinsp. voor de suiker- en rijstkultuur J. P. Zoetelief; aan den off. van just. bij den raad van just. te Amboina mr. C. Viuju; aan deu ads.-res van Ledok E. Kalfsterman en aan den ing. Ie kl. bij den waterst, C. E. S. Verschueren. Ontslagen op verz. eerv., wegens ziekte, deboekh. op het bureau van den waterst. te Soerabaija J. F. Mulder. Ingetrokken : het aan den ambt.^ A. Esink verleend tweej. verlof. Benoemd : tot leeraar in de wis- en natuurk. bij het gymn. Willem III te Batavia H. J. C. Bonemeijer. Tot cipier bij de boeijen van den raad van just. te Batavia A. L. Th. van Sorgen. Bij de algem. rekenk. tot len comrn. J. Martens; tot 2en eomm. A de Bruin. Bij het binnenl, bebt. op Java en Madura tot contr. Ie kl. R. W. H. Pitlo; tot contr, 2e kl. M. H. van Hunsel; tot adsp.-contr. J. P. O. Zwager. Bij het dep. van binnenl. best. tot ref. de hoofdcomm. A. Mijer; tot hoofdcomm, jhr. J. Th. Hora Siccama. Bij den waterst. tot ing. Ie kl. F. J. Th. N. Beukman van der Wijck; tot ipz. 3e kl. A. Esink, C. J. Schotel jr., P. Dorland, J. L. P. Lapra , K. J. Prakken, J. Wilhelmus, J. Pasman J. B. Lond, A. J. Beaudoux, P. Elenftaas , J. E. Scheffer, A. A. Lammers en G. D. van der Swaagh. Bij de posten telegraafd.: tot commies le kl. J. H. Buijten ; tot comm. 3e kl. Th. R. Landouw; tot tel. 2e kl. B. H. Bommezijn. Gesteld : tijdel. ter besch. van den bevelh. te Atsjin, ten einde belast te worden met politieke onderh. en verdere aanrakingen met de inl. vorsten en hoofden in het voorm. rijk van Atsjin , bij voorkeur met die op de oost- en noordoostkust, den ambt. op non-act. L. de Scheemdker, gew. ads.-res. van Boeleleng en zulks in den rang, laatstelijk door hem bekleed. Bij den land- of Minahassaraad te Menado is ontslagen : op verz. eerv. als lid W. D. Semet en benoemd A. de Willigen, koopman aldaar. Door den dir, van onderw., eered. en nijv. zijn benoemd : tot hulponderw. te Grissee H. L. le Bruvn; aan de openb. school té Soerabaija N. Rijnbende; te Banjoemas C. G. Wemmerslager; te Samarang R. Brons Middel; tot 3en hulponderw. te Buitenzorg A. van Moerkerken; tot 4en hulponderw. te Padang D. A. Detmar. DEPARTEMENT VAN OORLOG. Geplaatst: in Ned.-Indie, bij het dep. van Oorlog, de gen. inaj. G. P. de Neve; bij het bur. van den onder-int. le k1. in de le mil. afd. op Java, H. W. C. Brederode ; bij het bur. van den onder-int. le kl. in de 2e mil. afd. op Java, P. van Exter; bij den raad van adm. van het 7e bat., C, J. Smith ; bij den raad van adm. van het tSe bat. , J. H. A. Albrecht; bij den raad van adm. der art. te Weltevreden, G. P. van der Waart van Gulik; bij den raad van adm. van het subs.-kader te Batavia, B J. van der Weide; bij den raad van adm. van het subs.-kader te Samarang, J. H. Koensz ; bij het bur. van den onder-int. 2e kl. van Celebes, H. P. E. E, van der Smissen ; bij de int. der krijgsmagt te Atsjin, B. D, Bosscher en J. van der Plank; bij den raad vau adm. te Medan, J. E. van Schaik; bij den raad van adm. van het 13e bat. J. H. van Baar van Slangenburgh; bij het bur. van den onder-int. 2e kl. van Banka, H. Prins ; bij het hosp. te Padang , J. 1). P. Soeterik ; bij den raad van adm. te Makassar, D. J. Caminha; bij den raad vaü adm. te Amboina, R. M. T. A. Kempers. Overgeplaatst •. Als bivouak-komm. van Kotta Radja en voorwerken, de luit.-kol. K. W. H. de Coenens, plaats, komm. te Soerabaija; bij het bur. van den onder-intend. le kl. in de 2e mil. afd. op Java , A. van Kaathoven; bij het bur. van den onder-int. le kl. in de 3e mil. afd. op Java, S. J. van Coevorden ; bij den raad van adm. te Willem I, W. O. van der Sluys Veer; als beheerder van het hosp. te Soerabaija, de kapt.-kwart. C. Dekker; bij het hosp. te Weltevreden, G. A. Trebert; bij het hosp. te Batoe-Toelis, G. M. A. Gobée; als beheerder van het garniz.kleedingmag. te Willem I, 1 M. Willemstijn ; als beheerder van het garn.-kleedingm. te Soerabaija, G. H. K. ï'uhrop ; bij de gen. dienst ter Sumatra's westkust, M. L. Cannegieter; bij het hosp. te Batoe-Toelis, J. Paré , van de gen. dienst te Atsjin. Infanterie : bij het 3e bat., de luit.-kol. C. B. H. van Deutekom, de le luit. E. G. T. von Ende en de 2e luit. G. A. Herklots ; bij het 4e bat. (Djokjokarta) de luit.-kol. M. C. E. Ruempol; bij het 6e bat. (te Atsjin) dele luit. E. J. Resner, van het 12e bat.; bij het 7e bat., de maj. A, J. H. Lubeck; bij het 9e bat., de le luit. Th. Soeterik, van het 12e bat.; bij het 12e bat., de kapts. J. T. Scbeltema en M. Segov; bij het 13 e bat. , de 2e luit. P. Ahlers ; bij het 16e bat., de 2e luit. T. van der Zee ; als dir. van de mil. school te Meester Cornelis, de kapt. A. S. J, van Kesteren ; bij het mat. der art., als adj. van den komm. der art. in de 8e mil. afd. op Java, de le luit. J. H. ter Spill; bij de 15e komp. te Willem I, de le luit. J. C. van Dorth. DEPARTEMENT DER MARINE. Benoemd : Tot adjunct-bouwk. voor de dienst der bebakening J. van der Linden. Trouw-, Geboorte- en Doodbengten. Gehuwd : M. Wilbers en A. D. P. Zuurdeeg, Ba" tavia. — H. J. Prompt en C. Ph. Oehler, Batavia— S. J. Numans en J. H. von Dentzsch, Tangerang, — L. H. Olie en E. J. Polack, Soerabaija. — S. J. Bodmer en A. L. G. G. J. van der Star. Bevallen : H. C. Schultz, geb. Benjamins, Z., Batavia. — J. Gollner , geb. Wilsen , Z., Batavia. — S. S, Townsend, geb. van der Vliet, Z., Batavia. — A. A. H. L. Wilkens, geb. de la Couture, D., Batavia. — J le Comte , geb. Brocxs, Koedoes, D.— H. Ledeganck , geb. Versluijs , D., Samarang. — A. M. A. van Son, geb. van Hall, Z., Bezoeki. — A. P. Halkema, geb. Hellegers, D., Solo. — G. E. de Jong, geb. Bosscher, D., Plaaer. — L. H. A. Piasberg , geb. Bouker, Z,, Makassar. , Overleden : J. C. G. Kijdsmeir, a/b. st. Madura.— M. A. Nitzschke, geb. Wallner, 32 j., Bonthain. — P. E. E. Platt, Makassar. — C. Olmer, Batavia. --- Buitenland. Dreigt de oorlog? De vrij-conservative te Berlijn verschijnende Post beweerde in een artikel, verleden donderdag, dat de oorlog op handen was: »het huis brandde reeds in zijne bovenverdiepingen." De Allg. Zeitung, het orgaan der Regering, zegt, dat het tafereel van de Post te zwart is geteekend, ofschoon er veel waars in voorkomt. De reorganisatie van het leger in Frankrijk heeft een verontrustend karakter; zij heeft minder ten doel Frankrijk weerbaar te maken, want zelfs het rijkste volk zou op den duur dien oorlogslast niet kunnen dragen; veeleer moet men dus aan toerusting met een bepaald doel denken, dat voor niemand verborgen kan zijn. Met deze toerustingen brengt de Köln. Zeit. het gerucht in verband van een katholiek bondgenootschap van Frankrijk met Italië en Oostenrijk, riaar zij doet uitkomen hoe ongegrond die ge■ruchten zijn, door er op te wijzen, dat de conferentien tusschen de vorsten van beide laatstgenoemde Staten geschieden terwijl Andrassy minister is, die tot zulk een bondgenootschap nooit zou medewerken. Men moet evenwel, zegt een weener correspondent van dit blad, op den mogelijken val van Andrassy verdacht zijn. Voorts maken duitsche bladen opmerkzaam op het gerucht, dat Frankrijk eene leening wil sluiten van 800 millioen francs, tot delging der Morganleening naar het heet; maar dit is slechts een voorwendsel. Het eigenlijke doel der leening is de reorganisatie van het leger. De fransche bladen spreken het uitschrijven eener leening tegen. Volgens de duitsche militaire bladen, die de wapening van Frankrijk naauwkeurig volgen, onder anderen de vorming van '144 nieuwe cadres, moet het doel wezen in 1877 strijdvaardig te zijn, terwijl tot dusverre 1880 als de termijn werd steld, waarop de leorganisatie volbragt zou zijn De eerste militaire attaché der pruissische ambassade te Parijs is in de laatste weken herhaal delijk te Berlijn geweest. De Köln. Zeitung zegt, niet slechts te hopen maar te vertrouwen, dat eene verstandige, well beraden leiding der politiek in Duitschland ons nog langen tijd voor een oorlog zal behoeden. De Daily News meent dat, wanneer bet open. baar maken van artikelen als dat van de P ost herhaald werd, Europa ?ou moeten gelooven dat men te Berlijn Frankrijk tot den oorlog dwingen. Duitschland en Belgie. Aan de Echo du Parlement wordt uit Berlijn geschreven dat in februarij de duitsche nota door graaf Perponcher den minister d'Aspremont-Lynden voorgelezen is. De ministerraad besloot onmiddellijk den heer de Borchgrave, kabinetschef ij het departement van Binnenlandsche Zaken, naar Berlijn te zenden, om met den heer Nothomb der duitsche Begering mondeling ophelderingen te geven. De reis van den heer Borchgrave werd zorgvuldig geheim gehouden. Het gelukte hem echter niet den heer von Bülow te overtuigen, dat de klagten van Duitschland ernstig genoeg waren om de belgische wetgeving te wijzigen. Intussehen had de duitsehe Eegering, zonder Belgie's antwoord af te wachten, mededeeling harer nota gedaan aan de Kabinetten te Londen, Parijs, St. Petersburg, Weenen en 's Gravenhage. Waarom in den Haag? vraagt de correspondent. Nederland toch waarborgde Belgie's neutraliteit niet. De fransche minister van Binnenlandsche Zaken vroeg, met welk doel hem die mededeeling gedaan werd, waarop de gezant alleen antwoordde, dat hij het bevel zijner Eegering volbragt. Hieruit blijkt, dat geen bijzondere wensch aan de mogendheden werd te kennen gegeven. Alleen te Londen werd de opmerking gemaakt, dat Belgie's antwoord moest worden afgewacht, en dat, daar Belgie een vrij land is, zijn Eegering wel niet aan Duitschland de verlangde voldoening zou kunnen verschaffen. Daarna besloot het Kabinet schriftelijk te antwoorden en dit antwoord ook aan de verschillende Kabinetten mede te deelen. Bij dit antwoord is een bijlage gevoegd over de zaak Duchesnè; er wordt in herinnerd, dat de heer vo:^ Balan met de belgische politie over dezen ellendigen «grappenmaker" correspondeerde, en herinnerd, ook met verwijzing naar een brief van dankzegging van den heer von Balan, die daarin is opgenomen, dat men in Belgie in deze zaak al 't mogelijke gedaan heeft om Duitschland genoegen te geven. De engelsche dagbladen blijven zich bezig houden met de wisseling van diplomatieke uukken tusschen Duitschland en België en met Let artikel der berlijnsche Post ; zij trachten dc emoederen over den toestand gerust te stelkn , zonder daarom evenwel op te honden 0|> stellige wijze voor het behoud van de onafhankelijkheid van België te pleiten. De Times zegt: de tekst der duitsche nota bevestigt ons vermoeden, dat de zaak minder ernstig was dan men geloofde. Duitschland dreigde geenszins direct, doch de beginselen, die het in toepassing gebragt wil zien, fzijn zeer gevaarlijk en wij zijn er Jvan verzekerd, dat de duitsche Eegering' niet in haar onhoudbaar denkbeeld zal O c volharden. De Kerk in Duitschland. Zondag is bij de pruissische Kamer ingekomen een wetsontwerp tot opheffing der artt. 15, 16 en 18 der grondwet van 31 januarij 1850. Deze artikelen luiden: art. 15. De evangelische en roomsch- katholieke Kerk, alsmede elk ander kerkgenootschap , regelt en bestuurt hare aangelegenheden zellstandig en blijft in het bezit en genot der instellingen, stichtingen en fondsen die voor hare godsdienst, onderwijs, werken of liefdadige doeleinden bestemd zijn. Art. 16. Het verkeer der kerkgenootschappen met hunne overheden geschiedt onbelemmerd. De bekendmaking van kerkelijke besluiten is slechts aan die beperkingen onderworpen , welke voor alle andere bekendmakingen zijn gesteld. Art. 17. Op het kerkelijk patronaat en de voorwaarden, waarop dit opgeheven kan worden, zal een afzonderlijke wet worden gemaakt. Eene uitvoerige toelichting verklaar*» de intrekking dezer artikelen en het vervangen door eene wet, welke de regten van den Staat waarborgt, uit de houding der ultramontanen tegen het wereldlijk: gezag. De Reichsanzeiger meldt, dat het regtstreeksche request, onder dagteekening van 2 dezer door de pruissische bisschoppen aan Z. M. den keizer en koning gerigt, op 9 dezer van de zijde van het Staatsministerie op last van Z. M. beantwoord is. Het schrijven der pruissische bisschoppen luidde als volgt: j»Allerdoorluchtigste, grootmagtigste keizer! Allergenadigste keizer, koning en heer! »Door het Staatsministerie van uwe keizerlijke en koninklijke Majesteit is aan de huizen van den Landdag een wetsontwerp voorgelegd, volgens hetwelk het genot der aan de katholieke bisdommen en geestelijken uit de Staatskas verzekerde toelagen afhankelijk gemaakt wordt van eene voorafgaande verklaring der hoofden van diocesen of geestelijken, dat zij onvoorwaardelijk zich naar de staatswetten zullen gedragen. Eene zoodanige verklaring in die onbepaaldheid af te leggen is met het geweten van een christen onvereenigbaar. Zijn toch de apostelen en ontelbare christelijke bloedgetuigen liever den dood ingegaan dan zich naar zoodanige staatswetten en verordeningen der overheid te willen voegen, welke hun de verkondiging der goddelijke waarheid verboden o^ van hen eene verloochening van het christelijk geloof vorderden, en kunnen wij th ans , zondei tegen ons geweten te handelen en met het be ginsel des christendoms te breken, die verklaring niet afleggen, zoo kan ook de poging om, door 0 ij S materiele voordeelen voor te spiegelen, ons daartoe te willen noodzaken, van het christelijk standpunt nimmer als geoorloofd beschouwd worj en . Bovendien zijn de bedoelde uitkeeringen van jen Staat aan de desbetreffende bisdommen het gevolg eener regtsverbindtenis, welke de Staat, tegelijk met de geseculariseerde kerkegoederen, jjjachtens uitdrukkelijke bepalingen heeft overgenomen , en die volgens het bekende woord van gen pruissischen minister onder verpanding van pruissens eer werd aangegaan; en wat de overige uitkeeringen uit 's lands middelen aan de geeste'. jij ken betreft, ook deze zijn geenszins voortgevloeid n it eene bloote vrijgevigheid van den Staat jegens de Kerk, maar hebben eveneens een regtsgrond, hetzij in de secularisatie van kloosters of stichten, hetzij in patronaatsregten of in landsheerlijke toezeggingen. Het inhouden dezer uitkeeringen, juist in het tegenwoordig oogenblik, moet in het bijzonder strekken om bittere gevoelens op te ■wekken in de harten der katholieken, wanneer tegelijkertijd aan de geestelijken van andere christelijke belijdenissen van de zijde des Staats m et welwillende vrijgevigheid uit de opbrengst der aigemeene belastingen verbeteringen van inkomen worden toegekend. Het smartelijkst echter doet ons het inhouden der uitkeeringen uit de Staatskas, waarmede wij bedreigd worden, aan om deze reden, dat het uitdrukkelijk wordt aangeduid als eene straf voor de houding der katholieke bisschoppen en geestelijken tegenover de meiwetten, ofschoon zij zonder hunne heiligste pligten en de door Cfftd gegeven wet der katholieke Kerk te verzaken , niet kunnen medewerken tot de uitvoering dezer wetten. Wij zouden vreezeu den jegens Uwe Majesteit ?erschuldigden eerbied te na te komen, wanneer wij de vooronderstelling ook slechts voor mogelijk wilden houden , dat het met de inzigten van Uwe Majesteit zou kunnen sfcooken, eene zoodanige ontrouw en pligtverzaking te vorderen van de zijde der gestelde bewakers van de kerkelijke orde. Daarom wenden wij ons niet tot de huizen van den Landdag, waar men van de christelijke beschouwingswijze meer en meer vervreemd wordt, maar tot Uwe Majesteit zelve , als de beschermheer der in Pruissen erkende christelijke kerken: tot de Kroon, waaraan de katholieken, ook bij politieke stormen, steeds trouw onderworpenheid getoond hebben. Wij wenden ons tot u met de eerbiedige bede, aan de voorgenomen wetten de allerhoogste sanctie te willen onthouden als eene inbreuk op verworven regten en als eene bron van onuitsprekelijke droefheid en vrede verstorende verwarring' »In den diepsten eerbied verblijven met de volkomenste onderworpenheid Uwer Majesteits allerouderdanigste, trouwe en gehoorzaamste, enz." (Het schrijven is gedagteekend : Fulda, 2 april 1875). Het antwoord van wege het Staatsministerie, op allerhoogst bevel gegeven , luidt: Berlijn, 9 april 1875. »Aan uwe aartsbisschoppelijke genade berigten ■wij , dat het Zijne Majesteit den keizer en koning iehaagd heeft, aan het Staatsministerie de beantwoording op te dragen van het regtstreeksch request der te Pulda vergaderd geweest zijnde pruissische bisschoppen van 2 dezer. Ons kwijtende van deze allerhoogste opdragt, kunnen wij niet nalaten onze verwondering uit te spreken en het te betreuren , dat geestelijken in de hooge positie der heeren bisschoppen zich tot het orgaan konden maken van een beweren, alsof het in Pruissen eene verloochening van het christelijk geloof ware de naleving te beloven van zulke wetten , welke in andere duitsche en vreemde Staten sedert eeuwen en nog heden door de katholieke geestelijkheid en de overheid harer Kerk op de bereidwilligste wijze worden opgevolgd en welker opvolging daar door de katholieke geestelijken met heilige eeden onvoorwaardelijk beloofd wordt. Niet minder in het oogvallend en onwaar is de bewering dat de wetten, tegen welke zich onlangs de ongehoorzaamheid der bisschoppen juist alleen in Pruissen gerigt heeft, de verkondiging der goddelijke waarheden verbieden. »Wanneer de heeren bisschoppen aanwijzen, dat aan de geestelijken van andere belijdenissen tegenwoordig verbeteringen van traktement worden toegestaan, welke niet gelijktijdig aan de katholieke geestelijken ten goede komen, zoo zou een vlugtige blik in de voorstellen en in de verhandelingen van den Landdag voldoende zijn geweest om de heeren bisschoppen zeiven van de onwaarheid hunner bewering te overtuigen. Evenzoo Kan het aan de heeren bisschoppen onmogeljjk onbekend zijn, dat de voordragt, waarvoor zij, met gebruikmaking van kwetsende woorden over haren inhoud, onthouding van bekrachtiging van Z. M. verlangen, alleen met de allerhoogste goedkeuring bij den Landdag kon worden ingediend. De eisch dat Z. M. desniettegenstaande aan die voordragt, nadat zij door den Landdag zal zijn aangenomen , hare sanctie weigeren zal, is dest e bevreemdender, omdat de heeren bisschoppen zeiven niet gelooven kunnen , dat de dotatien, om welke terug te krijgen het te doen is, indertijd zouden zijn toegestaan, wanneer bij de toekenning door de bisschoppen en geestelijken het regt ware voorbehouden geworden, ooit naar pauselijk goedvinden de wetten van den Staat al dan niet te gehoorzamen. »Wanneer het bisschoppelijke request de wet, waarbij de toelagen worden ingehouden, eene bron noemt van onnoemelijke droefheid en vredestorande verwarring, dan mogen diegenen onder de heeren bisschoppen, die in het jaar 1870, vóór de afkondiging der vatikaansche decreten , dergelijke toestanden als de gevolgen dier decreten voorspelden en met welsprekende woorden openlijk verkondigden, zich zei ven afvragen, of zij niet misschien door trouw vast te houden aan hunne overtuigingen ons vaderland hadden kunnen bewaren voor den twist en verstoring van den vrede, welke zij zeiven waarschuwend voorspelden en die wij thans met hen betreuren. s »Wij verzoeken uwe aartsbisschoppelijke genade, de overige heeren onderteekenaren van het regtstreeksch verzoekschrift welwilend mededeeling te willen doen van dit schrijven. Het staatsministerie." Verplaatsing der prefecten. Slechts drie fransche prefecten worden van hunne standplaats verwijderd. Vooreerst de heer de Bliguières, die zeer bonapartistisch is, verlaat Charente-inférieure en wordt wat hij vroeger was, inspecteur bij het departement van Finantien, Ten tweede de heer Eambuteau van Haute-GaronneToulouse , een zeer reactionair man, wordt staatsraad ; en ten derde de heer Bevel du Peron, die, omdat hij niet bekwaam genoeg is, op nonactiviteit wordt gesteld. De verplaatsingen van prefecten zullen vrij talrijk zijn. Eeeds worden verscheidene namen genoemd , waaruit blijkt , dat die prefecten, die het meest eene bepaalde kleur hebben aangenomen, overgeplaatst worden naar een departement, waar hunne rigting in het geheel niet wordt gedeeld; de bonapartisten krijgen betrekkingen in republikeinsche departementen. ---