LETTEREN, TOONEEL, KUNST enz. De wijsheid loopt riet zelden met gelapte schoenen en is dan bij de menschen niet in tel; maar ik zeg: zie op den man en niet op het kleed. Wat beteekent de schil der noot, de kern is alles. (Spnrgeon). Zond. 15 Jan. Stadsschouwburg, Nederl. Tooneelvereen. van Amsterdam, 7^5 u. Zond. 15 » Musis-Sacrum, Ochtend-Concert 2Vs u., A. O. V. (Programma (Ochtend-Concert): Sinfonie ( F g r - 3). Hermann Goetz. Allegro Moderato. Intermezzo, Allegretto. Adagio ma non troppe lento. Allegro con fuoco. (Op vereerend verzoek.) — 4e Piano concert (G gr. 3) (met orkest.) L. v. Beethoven. Allegro moderato. Andante con moto. Rondo, Vivace — Ouverture «Euryanthe». C. M von Weber. — Nocturne (G gr. 3) Fréd. Chopin Schmetterling. Edw. Grieg, Aufschwung. Rob. Schumann. Piano-Soli. — Marche militaire fran^aise. C. Saint-Sasns). Dagelijks Kunst en Kennis, Parkstraat 7: Fedor van Kregten, Tentoonstelling. Kunstzaal Ebel, Vijzelstraat 4, Tentoonstelling van Schilderijen door verschillende bekende levende Meesters. Musis Sacrum, Specialiteiten-voorstellingen, 8 u. Poort van Cleve, Specialiteiten-gezelschap. 8 u. Die Olde Munte, Specialiteiten-voorstelling 8 u. Gerbrands' Kunstzaal, Tentoonst. schilderij Jaap Maris. — De begrafenis van Gerard Keiler heeft in onze dagbladen weder enkele intieme bijzonderheden uit zijn leven doen opleven, die kenschetsend zijn zooals alles, wat we dezer dagen over hem lazen. De heer J. de Meester, redacteur van de «N. R. C,» schrijtt in zijn blad o. a.: «Toen ik van morgen even aanliep op het bureau der Arnhemsche en er Keller's veeljarigen vriend Sipman met zijn anderen medewerker van vele jaren mr. Brantsma gezeten vond aan den zelfden dubbelen lessenaar, waar vroeger ook de overledene als hoofdredacteur zat, verlevendigde zich de volle herinnering aan enkele bezoeken, die ik hier had mogen brengen en het meest aan een bezoek van nu vele jaren geleden, toen ik als beginneling een kleine schets kwam aanbieden aan dien meester-verteller en hoofdredacteur, in wien ik als Gelderschman al zoo vele jaren het meest nabij levende voorbeeld van den benijden «schrijver» had bewonderd. Hoe had ik opgezien tegen dat bezoek en met welk een blijheid kwam ik in de menschendrukte der Ketelstraat terug. Wat een heerlijk vak moest de journalistiek zijn, als zij zulke leuke, prettige menschen kweekte. Hoe doodeenvoudig en innig vriendelijk had die man van naam den verlegen beginneling ontvangen. Hoe laag en klein waa de in een steegje uitkomende kamer, waar hij dag aan dag zat te werken en hoe vroolijk waren de korte oogenblikken geweest, die ik daar had vertoefd. Als een ander mensch liep ik door de straat. Vele jaren is dat geleden, maar onwillekeurig schoot het hart me vol bij de herinnering, terwijl Sipman en Brantsma spraken van vroeger, van het heel bijzondere, dat de samenwerking met zulk een chef had gehad.» Zeer treffend, om hare juistheid en vele karakteristieke bijzonderheden, is eene schets, een in memoriam, gisterenavond in het «Nieuws v. d. D.» te lezen. Wij ontleenen er het volgende aan : «Het aatste werk van Keiler is gevonden na zijn dood Geheel gereed vond zijne dochter het op de schrijftafel. Het is eene novelle, waarin al de kenmerken van zijn talent, al de blijken van zijn edel hart en diep gevoel voor den medemensch, voor 't laatst en op 't treffendst uitkomen: het is de geschiedenis van het jongentje uit het paardenspel, arm en hulpeloos te Nijmegen ronddwalend en door menschenvrienden verzorgd. De couranten hadden in het laatst van het afgeloopen jaar het feit vermeld onder de «Verscheidenheden»; Keiler, de fijngevoelige natuur, de menschenkenner, heeft dit een van de «fait divers» in eene aandoenlijke en treffende novelle herschapen. Er is een feit, dat Keiler in zijn bescheidenheid en diep gevoel scherp teekent. In het laatst van zijn loopbaan gewerd hem de onderscheiding te worden benoemd tot officier in de orde van Oranje-Nassau. Hij droeg de orde nooit. Zijn vrienden wezen vaak op het knoopsgat zonder het lintje. »Waarom zal ik het dragen" — zij hij dan — »ieder heeft kunnen lezen, dat ik het heb." Toch heeft hij eens niet alleen het lintje, maar ook de ridderorde gedragen. Weinig tijds na den dood zijner vrouw, kleedde hij zich op een ochtend zorgvuldig aan, deed het teeken van officier in de orde van OranjeNassau op de borst, ging de deur uit en begaf zich naar het kerkhof, om bij het graf zijner vrouw een lange wijle te toeven. Dit is de eerste en eenige keer, dat Keiler de onderscheiding heeft gedragen.» Toynbee. De Toynbee-vereeniging heeft gisteren 'den heer R. A. van Sandick uit Amsterdam laten spreken over steenkolenmijnen. Het was een druk bezochte bijeenkomst in het Loge-gebouw. Het gewone Toynbee-publiek zat dicht naast elkaar op rijen stoelen, stond langs de muren — en hoorde met ingenomenheid den spreker. Toynbee-werk, het is een woord met mooie klank, als het goed opgevat wordt, hetgeen echter zeer moeilijk is. Het eischt kennis, tact, populariteit, en wat al niet meer eigenschappen, die niet bij elk jong meisje te vinden zijn, die met hooge idealen van de kostschool terugkeert en zich nu aan Toynbee-werk wil wijden. Hier zal de roeping spoedig verdwijnen door teleurstellingen en dit werk zal geene resultaten, geene vruchten opleveren. Gisteren hoorden we echter een waardig navolger van Toynbee, duidelijk en ontwikkelend, niet te hooge vlucht nemend, en de diepere en belangrijkste punten telkens weer accentueerend en onderstreepend Vooral de lichtbeelden, die tot de beste behoorden die we ooit zagen, verluchtten telkens het gesproken woord. Eerst eene historische inleiding over de mijnen — de oudste mijn bestond reeds 5000 jaar voor Christus — om zoo te komen tot den tegenwoordigen mijnbouw. De beteekenis en waarde van hout, turf, bruinkool, steenkool en anthraciet werd daarna uiteengezet. Het verschil tusschen galerij-en schachtmijnen werd gewezen en eindelijk daalde spr. in gedachten met het gezelschap in de mijn af. Vooral werd telkens weer gezegd, welk een onschatbare waarde eene goede betimmering voor een mijn heeft. Door instorting ontstaan ninl. meer dan de helft der ongelukken. Vooral in kolenmijnen is het zeer gevaarlijk werken en het publiek kon dit door de lichtbeelden best begrijpen. Voor een werkmanspubliek als dit, was het natuurlijk zeer interessant, wat door samenwerking der arbeiders reeds voor hunne veiligheid verkregen was, In elke mijn in Engeland moeten tegenwoordig minstens twee schachten zijn, een voor nood, en een voor dagelijksch gebruik. Een zeer goed loon en de achturige werkdag zijn verder resultaten van onderlinge samenwer» king. Ook de luchtverversching is veel verbeterd, zoodat de arbeiders niet meer in verpeste lucht behoeven te werken. Na de pauze had spr. hel voornamelijk over ontploffingen. — Morgen treedt Angeloti wederom in Musi s Sacrum op. Hij heeft thans op het repertoire een stukje, waarin hij niet minder dan 8 personen voorstelt, waaronder drie vrouwenrollen, terwijl hij voor de vertooning, die 15 minuten duurt, 25-maal van kostuum moet verwissselen. Reeds de vorige maal was zijn vlugheid zoo onbegrijpelijk, dat velen meenden, dat de verschillende figuren op het tooneul niet door een en denzelfden persoon konden worden voorgesteld In het thans aangekondigde stukje moef' de vlugheid aan het ongelooflijke grenzen. — * Ter gelegenheid van haar vijf-en-twintigjarig jubilé heeft mevr. Bouwmeester hare levensherinneringen meegedeeld aan den heer M. J. Brusse. Zij zullen door de firma Van Holkema & Warendorf worden uitgegeven. Het boekske zal versierd worden met eenige onuitgegeven portretten. — Te Leeuwarden is bij de firma Meijer en Schaafsma verschenen de ie aflevering van «Teekenen des Tijds», tweemaandelijksch tijdschrift in vrijzinnig godsdienstigen geest, onder redactie van de heeren dr. C. J. Niemeijer, G. J. Paré en dr. A. Rutgers van der Loeff Azn. Volgens een voorwoord der redactie, wenscht deze zich te stellen op den breeden grondslag van het vrijzinnig godsdienstig leven in geheel zijn omvang, en aan al de schakeeringen onder de vrijzinnigen zooveel mogelijk de gelegenheid aan te bieden zich uit te spreken. Inhoud van Tijdschriften. «Hollandia» no. 3 : Aanteekeningen. — Gerard Keiler f (1829 — 1899) dr. Jan ten Brink. — Vijandschap, II, J. de Meester. - Een Hollandsche tentoonstelling te Berlijn, Anselm Hartog. — De Rembrandt-Tentoonstelling in de Londensche Academie, S. — De Nieuwe Tijdschriften (vervolg). — Van alles wat. — Koning Willem-Fonds te Londen. — De Kunst-Lakenuitdeeler. — «Wereldkroniek» no. 42 : Prins George op Kreta. — L. J Veltman (portr). — Een tocht over het Kanaal in een luchtballon. — Onthullingen uit de Dreyfus-zaak, door Esterhazy. — Jhr. mr. F. J. J. van Eysinga, ds. H. L. Oort t, dr. A. H. A. Ekker f, J. B. de Bordes t, A. van Asseldonk f, prof. mr. B. H. Pekelharing, mr. J. J, Tavenraat, prof. dr H. Snellen (met portretten). — Het gedenkteeken te San-Stefano. — De nieuwe president van den Zwitserschen Bond. — De aardstorting te Airoio (met illustr.). — Een nieuwe brug over den Niagara-waterval (met illustr.). — Het Bismarck-Mausoleum te Friedrichsruhe (met illustr.). — Kleine Wereldkroniek — Het slot Nijenbeek (met illustr.). — Stuiverspost voor het Britsche Rijk. — Het 1 ode Militaire bijvoegsel bevat: Stadhouder Willem de Derde als veldheer. — Het beleg van Bergenop-Zoom t'n 1747. — Veilighedsschijven voor schietoefeningen. — Het korps pupillen te Gombong (slot). — «Sociaal Weekblad» no. 2 : Het aibeidsen rusttijden-ontwerp. — Een spoorwegovereenkomst, door R. — Wat de werking van leerplicht in Duitschland ons leert, door H. W. J. A. Schook. — Brieven van een zwerveling, door G. Zeemeeuw. — Binnenl overzicht. — Verscheidenheden. — Ingezonden: Centraal bureau voor sociale adviezen. — Minimum-loon, door S. — Feuilleton : Het feminisme gedurende de Fransche omwenteling, door M. F. A. Aulard. --- BENOEMINGEN enz. Bij kon. besluit is aan A. E. J. H. Herfst, op verzoek, eervol ontslag verleend uit zijne betrekking van notaris te Maastricht. Bij kon. besluit is aan jhr. W. Bas Backer, op verzoek, ontslag verleend uit zijne betrekking van notaris te Zwolle. Bij kon. besluit is bepaald, dat de notarisplaats te Nuenen, opengevallen door de benoeming van A. Th. J. Mertens tot notaris te Geldrop, niet zal worden vervuld. Bij kon. besluit is W. O vermars benoemd tot Burgemeester der gemeente Ewijk. Bij kon. besluit is: aan den ingenieur der 2de klasse van den Rijkswaterstaat jhr. F. L. Ortt, op zijn verzoek, eervol ontslag als zoodanig verleend; zijn bevorderd: tot ingenieur van den Rijkswaterstaat der 2de klasse, H. Doijer, thans ingenieur der 3 de klasse, en tot ingenieur van den Rijkswaterstaat der 3de klasse, A. Th. de Groot, thans adspirant-ingenieur; en is benoemd tot adspirant ingenieur van den Rijkswaterstaat A. L. de Gelder. Bij kon. besluit is G. J. Bossem, te Zutphen, benoemd tot bureelambtenaar van den Rijkswaterstaat der 3 de klasse. Bij kon. besluit is jhr. mr. H. C. van der Wijck benoemd tot adjunct-commies bij het Departement van Koloniën. --- BUITENLAND. De Fransche Senaat heeft besloten de interpellatie van het lid Chanaillard over de door het hof van cassatie verdaagde beslissing in zake de overtreding van het «règlement des juges» in de quaestie-Picquart op Donderdag a. s. aan de orde te stellen. De Regeering moet besloten hebben te antwoorden, dat zij in deze zaak geen onderzoek kan openen, daar deze vraag uitsluitend tot de bevoegdheid van het hof van cassatie behoort. De Kamerzitting van Donderdag en de daarop gevolgde motie doet de Republikeinsche bladen concludeeren tot een tweede nederlaag van Beaurepaire, waarbij op vriendelijke wijze herinnerd wordt aan de in 1897 door de kamer aangenomen motie, naar aanleiding van zijn houding in de vervolging der beschuldigden bij het Panama-schandaal. — De «Siècle» heeft een wel wat gewaagde grap uitgehaald. Men herinnert zich dat de «Jour» mededeelde dat er een photographie bestond waarop men Picquart ziet, te Karlsruhe sprekend met von Schwartzkoppen. Een eenvoudige truc stelt den handigen photograaf in staat om twee personen die nooit met elkaar samen zijn geweest, in de meest vriendschapplijke houding naast elkaar te stellen op één photographie. Om dit te bewijzen heeft de «Siècle» nu in haar Zondagsblad een aantal photographieën gepubliceerd van personen, in vriendschappelijke houdingen, die in 't gewone leven elkaar zouden mijden. Men ziet Yves Guyot en Méline, Drtimont en Reinach, Zola en generaal Davoust, Yvette Guilbert en Sarcey, Panizzardi en generaal de Boisdeffre, hertogin d'Uzès en Arthur Meyer op vriendschappelijke wijze samen op één photographie. De hertogin d'Uzès zal naar gemeld wordt de «Siècle» gerechtelijk vervolgen en 50.000 fr. schadevergoeding vragen, — Esterhazy onthult in de tweede aflevering van de «Dessous de 1'affaire Dreyfus», naar de «Siècle mededeelt, dat hij indertijd wel betrekkingen heeft gehad met Schwartzkoppen en ook stukken heeft uitgeleverd aan dezen en aan Panizzardi. Maar dat geschiedde met medeweten en op bevel van zijn chefs en deze stukken waren van a—z valsch. Slechts de zegels, de hoofdjes van het papier en de omslag waren echt. Hij deed dit om belangrijker stukken terug te krijgen, Merkwaardig is uit deze tweede aflevering de onthulling van de reden, waarom Esterhazy niet naar Frankrijk wil komen zonder waarborg dat men hem met rust zal laten. Hij schrijft; «Ik weet dat men een gevangenis heel makkelijk binnengaat, maar er dikwijls slechts als lijk uitkomt.» In den Duitschen Rijksdag werd gisteren de behandeling van de legerwet voortgezet. Na een lange redevoering van den socialistischen leider Bebel en een antwoord van den Minister van Oorlog generaal Gossler verklaarden de woordvoerders van het Centrum, de Nationaalliberalen, de hervormingspartij en de vrijzinnige vereeniging dat hun partijen bereid zijn het ontwerp zonder vooringenomenheid te orderzoeken en toe te staan wat werkelijk het nationaal belang eischt. Het ontwerp werd daarop naar de begrootingcommissie verwezen. De eerstvolgende zitting van den Rijksdag is op Dinsdag bepaald. — De correspondent van het «Berliner »Tageblatt» schrijft in een van zijn brieven uit Sleeswijk aan zijn blad: Te Kopenhagen adverteert een schoenwinkel, gebruik makende van den toestand, dat hij uit vaderlandsliefde alle Duitsche, nog op magazijn zijnde schoenen, louter om dit onwaardige artikel zoo spoedig mogelijk op te ruimen uitverkoopt — natuurlijk tegen verminderde prijzen. De Kopenhagenaars moeten om dit Duitsche artikel formeel vechten — in elk geval alleen wederom uit vaderlandsliefde, namelijk om ze vervolgens met voeten te kunnen treden. De Kopenhaagsche firma kan sedertdien van haren Duitschen fabrikant maar niet genoeg ontvangen ; de wederkeerige handelsbetrekkingen hebben een uitbereiding gekregen als nooit tevoren. Voor den heer von Köller moeten reeds een paar eerelaarzen vervaardigd worden met het opschrift: Aan een bevorderaar van handel en industrie, de dankbare landen Pruisen en Denemarken. — Prins Herbert van Bismarck heeft tijdens een audiëntie bij den Keizer de ridderorden van zijn vader aan den Keizer teruggegeven. De Hongaarsche oppositie heeft reeds sedert eenige dagen bij het onderhandelen het aftreden van Banffij van de lijst der eischen geschrapt. Het staat thans nog op een viertal punten tusschen de beide partijen, die ongeveer aldus geformuleerd kunnen worden. i°. De oppositie staat het voorloopig Vergelijk voor zes maanden, in den door de Regeering begeerden vorm, toe. Zij heeft ook niets tegen het totstandkomen van het Vergelijk zelf, mits dit volgens artikel 61 van de wet op het Vergelijk (Wet XII van 1867) in Oostenrijk op grondwettige wijs tot stand komen kan. Mochten echter in Oostenrijk de wetsontwerpen betreffende het Vergelijk niet grondwettig kunnen worden aangenomen, dan wil de oppositie er ook in berusten dat de bestaande toestand tot 1903 gehandhaafd blijft, op den rechtsbodem van het gescheiden douane-gebied. Van dan af zou Hongarije bij onderhandelingen tegenover buitenlandsche staten als zelfstandig persoon moeten gelden. 8°. De oppositie eischt de beraadslaging over en het wetworden van het ontwerp aangaande de bevoegdheid van de koninklijke curie in verkiezingszaken. 3°. De oppositie eischt herziening van de kieswet. 40. zij eischt streng nakomen van de wet op de onvereenigbaarheid van ambten en betrekkingen — In eene rede door Banffy gehouden tot het stedelijk bestuur van Boedapest, dat hem het eere-burgerschap kwam aanbieden zei hij o. a. dat hij deze onderscheiding opvatte als een goedkeuring van zijn staatkunde en aansporing om op den ingeslagen weg voort te gaan. De Regeering is vast besloten het belang van den nationalen staat te dienen en langs vredelievenden weg het hsertel van den wettigen toestand te verzekeren, maar mocht dit onmogelijk blijken, dan zal zij niet schromen krachtige maatregelen te nemen. De Regeering zal niets doen wat in strijd is met de wet en binnen de perken van de grondwet zal zij alles doen wat met het oog op den buitengewonen toestand noodzakelijk is, zeide Banffy. De Sultan van T u r k ij e heeft bevolen 30,000 geweren, rookzwart buskruit en 162 snelvuurkanonnen aan te koopen. De kanonnen moeten dienen voor de batterijen der eerste drie leger- korpsen. Verder wenscht de Sultan twee houwitsers regimenten der legerkorpsen van Salonika en Adrianopel van nieuw geschut en munitie te voorzien en zullen voor de cavalerie een duizendtal repeteergeweren worden aangeschaft. Alles met het oog op de aanstaande ontwapeningsconferentie. De Vereenigde Staten gordden verleden jaar het zwaard aan «ten behoeve van de door Spanje verdrukte Cubanen en bewoners der Filipijnen.» En thans gaan de negers der Vereenigde Staten een beroep doen op de Europeesche Mogendheden, om hen te bevrijden van de onderdrukking, welke zij te lijden hebben in het groote gemeene best. Dr. Butler, een invloedrijk kleurling van Atlanta (Georgië), heeft in de cZendingsstem» van Bisschop Turner een merkwaardig artikel geschreven. Daarin stelt hij voor, een stuk op te stellen, waarin al de grieven en nooden van de twaalf millioen negers der Vereenigde Staten worden medegedeeld en dat stuk door een deputatie van kleurlingen te doen doen toekomen aan de Regeeringen en de volksvertegenwoordigingen der groote Mogendheden, met verzoek om hunne tusschenkomst in het belang der menschelijkheid. «Dat is onze eenige hoop», zegt dr. Butler, «dat is het eenige wat wij nog kunnen doen. Al de rechtbanken des lands zijn tegen ons in alle zaken. De landsregeering zegt dat zij machteloos is en de zoogenaamd Christelijke kerk der blanken ziet onbewogen toe en hecht zelfs hare goedkeuring aan de barbaarsche en onmenschelijke behandeling welke de negerbevolking heeft te verduren. «Laat ons dus een beroep doen op de beschaafde wereld en haar smeeken mede te werken tot verbetering van het lot der kleurlingen in de Vereenigde Staten, die zoo onrechtvaardig en wreed worden behandeld.» — Uit Nieuw-York komt bericht van een standje tusschen den hoofdcommissaris der Intendance Egan en generaal Miles over rundvleesch, dat de eerste in den oorlog aan de soldaten liet voorzetten. Miles zei, dat het door een chemische bewerking — zooals met onze worsten wel schijnt te gebeuren — oneetbaar was geworden, en daarop werd Egan brutaal, zoodat hij voor den krijgsraad moet verschijnen. Volgens de «NewYork Herald» had Miles wat het vleesch betreft ongelijk, en Mc. Kinley zou voornemens zijn nu Miles tengevolge van dit schandaal het operbevel over het leger te ontnemen. Cecil Rhodes is tot lid van de South African League gekozen. Het bureau van de League te Johannesburg is tweemaal door de politie doorzocht, en naar men zegt niet vruchteloos. ---