Bij deze Courant behoort een Bijvoegsel. Buitenland. Frankrijk. De minister van Oorlog, generaal Billot, is zeer tevreden over den afloop der groote manoeuvres van het 14e en het 15e legerkorps. Deze manoeuvres hebben , volgens het rapport, dat hij in den ministerraad daarover heeft uitgebragt, getoond , dat de oefeningen van het leger werkelijk vooruit zijn gegaan , terwijl ook de tucht en de goede orde geprezen worden. — Emannel Arago , gezant te Bern , is benoemd tot gezant te Madrid. — De Temps spreekt de meening uit, dat zij, die vertrouwen, dat Europa van Engeland de geheele regeling der egyptische quaestie zal overnemen, dwalen, maar evenzeer gelooft dit blad, dat men niet al te veel vrees voor Engelands willekeur behoeft te koesteren. De regeling der egyptische quaestie zal niet van zoo korten duur zijn als de egyptische veldtogt is geweest, maar zij zal niet zoo moeijelijk wezen en aan Engeland insgelijks tot eere strekken, meent de Temps. Men gaat overijld te werk , als men gelooft dat de Conferentie bereid is bijeen te komen om het egyptische vraagstuk te behandelen. Naar alle waarschijnlijkheid zal de Conferentie eerst dan vergaderen, als Engeland de zaak onderzocht heeft en daarna zelf de vierschaar der europesche amphictyonen bijeenroept, aan welke het, volgens zijne bereidverklaring, de gemaakte schikkingen zal voorleggen. Drie onderwerpen moeten in behandeling komen : de regeling der openbare schuld, de regtsbedeeling en de toestand van het Suez-kanaal. Deze drie zaken kunnen niet geregeld worden zonder do medewerking van; de mogendheden , welke in dit opzigt dezelfde regten hebben als Engeland. Maar wat het herstel der civile en der politieke orde betreft, deze zaak raakt den khedive, en hierbij zal de sultan de regten doen gelden, welke hij uit de jongste voorvallen nog heeft kunnen redden. Wij vreezen, zoo vervolgt het blad, dat Engeland in dit opzigt handelen zal met al het gezag, waarop het door zijne bewezen diensten aanspraak heeft. Verzet daartegen zal overigens even moeijelijk als overbodig zijn, want het ligt in Engelands belang de orde op duurzame wijze te herstellen. Aan het slot van het artikel wordt te kennen gegeven dat niet Duitschland, maar Rusland, do oplossing der egyptische quaestie zal bemoeijelijken; Rusland toch beweert dat het, aangezien Engeland het regt geschonden {heeft, gemagtigd s tot uitbreiding van zijn grondgebied aan de Zwarte Zee. Rusland verheelt zijne toebereiselen niet, en wacht slechts op een gelegenheid of een voorwendsel; maar Engeland zal wel zorgen dit voorwendsel niet te geven, omdat anders de oostersche quaestie op nieuw ontbrandt en dan het uur voor de verdeeling van het ottomanische Rijk geslagen is. — De prefect van politie te Parijs heaft eene circulaire gerigt aan de commissarissen, naar aanleiding van den verkoop van wapenen en ammunitie in allerlei winkels. De winkeliers zullen zich voortaan van een patent als wapensmeden moeten voorzien en eene bijzondere vergunning behoeven voor het in voorraad hebben van ammunitie. De prefect maakt de zeer juiste opmerking, dat het misbruik, waarover in den laatsten tijd geklaagd wordt, niet allaen afbreuk doet aan de wapensmeden van beroep, maar ook een gevaar oplevert voor het publiek. Duitschland. Er zullen misschien nog andere kolonisatieplannen verrijzen dan die der vereeniging, welke het oog op de Argentijnsche Republiek gevestigd heeft. In het tijdschrift Unsere Zeit heeft de bekende reiziger Gerhard Rohlfs de vraag behandeld : welke landen voor de Duitschers nog ter kolonisatie openstaan, en hij vestigt daarin bijzonder de aandacht op Afrika, met veel bitterheid klagende over de groote opofferingen van geld en arbeid, jaar in, jaar uit door Duitschland aan de ontdekkingstogten in Afrika ten koste gelegd, zonder dat het geringste praktische nut daarmede verkregen wordt. »Onze kooplieden, zoo zegt hij verder, houden er niet van , factorijen, kantoren of ontginningen aan te loggen , die misschien eerst na een tiental jaren rente opleveren. Hoe ondernemend de handelstand ia de Hanzesteden ook zijn moge, toch vestigt hij zijne overzeescho handelshuizen uitsluitend in landen , die reeds door eene andere europesche mogendheid zijn geannexeerd. Vindt men ergens op onbeheerd gebied eene duitsche factorij ? Men gaat naar Amerika , aaar Australië , naar China, naar Japan , ook naar Afrika, maar eerst dan waaneer de andere mogendheden er een geregelden en veiligen toestand hebben verkregen. Van zelfstandig op te treden, op onbeheerd terrein factorijen te vestigen , gelijk de fransche, angelsche en nederlandsche kooplieden doen en zooals de Spanjaarden en Portugezen hebben gedaan, weten de duitsche kooplieden niet." »Tot dusver, zoo eindigt de heer Rohlfs, heeft men in het binnenland stations oprigt op plaatsen en in streken, welke nimmer aan Duitschland kunnen komen, daar de kust reeds in handen is. Zal Duitschland voordeel trekken uit de sommen , welke het jaa'lijks voor onderzoekingen in Afrika uitgeeft, dan moet van nu aan de werkzaamheid der Afrikaansche Maatschappij zich slechts in zoodanige streken doen gelden, waar men, vrij van concurrentie, zich vouden kan met do hoop, dat eenmaal deze landen in het bezit der Duitschers zullen zijD. Tien jaren heeft Duitschland laten verstrijken ; gaat weder zulk een tijdperk ongebruikt voorbij, dan zal het voor altijd te laat zijn". Oostenriik-Hongarije. De te Ronchi gearresteerde Wilhelm Oberdank— dit schijnt zijn ware naam te wezen — is een vondeling uit Triest. Sinds hij in 1878 van een in Bosnië staand regement deserteerde, leefde hij te Rome als technicus, maar werd hij voornamelijk ondersteund door de comité's van het revolutionaire genootschap sltalia irredenta". Hij zal voor den krijgsraad teregtstaan. — Keizer Frans Jozef heeft maandag het eskader in de Golf van Triest geïnspecteerd. De viceadmiraal Poeckh werd bij die gelegenheid tot admiraal benoemd. Des avonds was de stad geïllumineerd. De haven en de tallooze schepen waren mede met lampions en vlaggen getooid, wat een grootsch schouwspel opleverde. De geest der bevolking bleef uitstekend. — De overstroomingen in Opper-Karinthie en Tirol, in het Draudal vooral, rigtten reeds groote verwoestingen aan. Een 20,000 gevelde boomen voor dan vlothandel zijn meögesleurd door den stroom. Oberdrauburg staat anderhalven meter onder water. De keizer heeft 5000 florijnen voor de noodlijdenden beschikbaar gesteld. De landspresident, gouverneur, van het gewest, heeft de algemeene liefdadigheid ingeroepen. De schade in Zuid-Tirol alleen wordt reeds op twee millioen begroot. Rusland. De plegtige krooning van czaar Alexander III te Moskou zal stellig eerstdaags geschieden — zoo wordt uit Petersburg gemeld op grond van het feit, dat drie bataljons gardetroepen de hoofdstad verlaten hebben, om een gedeelte van den spoorweg naar Moskou te bezetten. Langs den spoordijk zullen veldwachten bivakeren , terwijl patrouilles de beide zijden van den dijk hebben te onderzoeken. Nog meer bataljons zullen volgen, om den geheolen weg af te zetten. Tenten, bagage, enz. is reeds langs de Nicolaïbaan verzonden. — Te Odessa is men weder eene vertakking van het nihilistische genootschap op het spoor gekomen. Dagelijks hebben arrestatien plaats. Verscheidene beambten van den spoorweg en de douane worden verdacht medepligtig te zijn aan de verzending van 200 pud dynamiet, die, naar Moskou vervoerd, door de politie niet is kunnen worden opgespoord. Een der zwaarst verdachten is een jongman, die maanden lang in vrouwenkleederen te Odessa heeft gewoond en door de medebewoners van het huis voor een naaister werd gehouden. In zijne woning is een helscho machine gevonden, zooals die was, welke Thomas te Bremen in een schip heeft trachten binnen te smokkelen. Ook vond men een valschen baard, een pruik en manskleederen. Toen den arrestant die voorwerpen waren aangedaan, herkenden eenige politieagenten in hem iemand, die dikwijls met hen had rerkeerd en zich voor een lid der gehoime politie uitgaf. Het proces tegen de moordenaars van generaal Strelnikcff is uitgesteld, omdat drie aangeklaagden uit de gevangenis zijn ontsnapt. Engeland. Naar de Daily Telegraph verneemt, berust het verschil tusschen den sultan van Turkije en lord Dufferin, betreffende de militaire conventie, op twee punten. Ton eerste wil de sultan de uitdrukking sintervention militaire étrangère" niet uit de proclamatie schrappen, èn omdat de proclamatie reede openbaar is gemaakt, èn omdat da uitdrukking juist is; ten tweede weigert de sultan het memorandum der conventie te onderteekenen, waarin de voorwaarden van deze worden gerecapituleerd, maar waarin tevens verlangd wordt, dat Baker-pacha tot chef van den 3taf worde benoemd, en dat de transport- en verplegingsko3ten geheel door Turkije gedragen worden. De sultan beweert, dat zijne handteekening onder de conventie alleen voldoende is, en dat de eisch van Engeland een beleedigend wantrouwen verraadt. — Dr. Pusey, van wiens overigden wij reeds melding maakten, was in 1800 geboren. In 1828 werd hij benoemd tot professor in de hebreeuwsche taal te Oxford en die betrekking is hg steeds blijven vervullen. Hij stond toen op een geheel ander standpunt dan het later door hem ingenomene; hij helde zeer tot het rationalisme over. Weinige jaren later was hij geheel veranderd. Hij was niet alleen een der grondleggers van de beweging, van welke de »Tracts of the Times" uitging, maar spoedig stond hij aan het hoofd er van. Toen in 1841, na de uitgave van het negentigste »tract", Newman en vele anderen, die het met Pusey eens waren, de engelsche kerk verlieten en katholiek werden, bleef Pusey lid van de engelsche kerk. Hij heeft haar nooit verlaten, en de voldoening gehad, dat het door hem voorgestane ritualisme gedurende zijn leven sterk veld won in de engelsche kerk. De High Churchpartij verliest zeer veel in hem. Ook zij, die het niet met hem eens waren, hebben steeds da reinheid van zijn leven en zijne bedoelingen erkend. — Da iersche onderkoning, lord Spencer, is ongedeerd van zijne reis door de ongastvrije graafschappen Galway en Connemara teruggekeerd. Tegelijkertijd maakte de heer Trevelyan een uitstap iu de beter gazinde streek van Belfast en Londonderry. Egypte Van Damiette is nog niet gemeld, dat het zich heeft overgegeven , ofschoon volgens sommige dépêches de kommandant Abdallah zich bereid zou hebben verklaard, zich aan de bevelen van den khedive te onderwerpen. Bevestigd is dit niet. Integendeel. Dl > britsche oorlogschepen Minotaur, Achilles en Sultan hebban maandag bevel ontvangen oostwaarts op te stoomen, terwijl aan kanonueerbooton in last is gegeven , da stad in te sluiten. Naar Damiette moeten een geheel regement uit Kafr-el-Dowar en een aantal soldaten van Arabi's leger, na den slag bij Telel-Kubir, gevlugt zijn. Op den weg van Tel-elKebir of van Zagazig naar Damiette hebben de troepen te El-Mausurah oproerigheden uitgelokt. Daar schijnt — ofschoon enkele telegrammen het berigt tegenspreken — te zijn geplunderd bij de Europeanen. Tantah is door de Engelschen bezet. Te Kaïro is het tegen alle verwachting volkokomen rustig gebleven. Trouwens de Europeanen en de plaatselijke politie blijven op hunne hoede en verwaarloozen geen enkelen veiligheidsmaatregel. Dat de Eagelschen te Kaïro op eane belangrijke som gelds beslag legden is zaturdag ter beurze te Londen bekend geworden. Hetgerncht was een der oorzaken van de hausse. Te Alexaudrie hebban de Engelschen 700 paarden, 15,000 geweren, 50 veldstukken en een grooten voorraad equipementstukken buit gemaakt. De alexandrijnsche correspcflident van de lim.es seint, dat het vaststaat, dat de sultan in verstandhouding met Arabi stond en bleef zelfs na zijne rebelverklaring. Men verneemt dat de militaire aanvoerders teregt zullen staan voor een gemengd engelschegyptischen krijgsraad, die te Kaïro zitting zal houden. Riaz-pacha eischt dat de hoofdaanvoerders moeten geëxecuteerd worden en hij anders het land verlaat. Arabi is zeer gebeten op de Lesseps, omdat deze hem altijd heeft voorgespiegeld, dat hij van de zijde van het Suez-kauaal niets te duchten had en nu juist van dien kant hem de nederlaag werd toegebragt. --- 9) Berenice NAAR CLAIRE DE CHANDENEUX. — Misschien wel, ik weet het niet zeker. Toen de herder dit vertelde, legde men hem onmiddellijk het zwijgen op, door op mij te wijzen. Hier zag mijn vader zijn wagen stilstaan aan den voet uan een zeer steile helling en staarde om zich heen. j ' " " wa ' ^gt ge wel van dat arendsnest dat we gaan veroveren ? riep hij mij yan verre toe. . 00r <ïeelen naar de streek, waarin het gelegen is , geloof ik wel, dat het woest en schilderac tig ^al wezen, antwoordde ik en voegde mg bg hem. — Kijk eens. De weg maakte een scherpen bogt en plotseling kregen wij de Ravi n08 in het '^ a ' ,.r r ^ een arendsnest, mijn vader had gelijkOp een stei e hoogte, ] a g ,j aar tegenover ons oen vervaen , maar indrukwekkende ruïne, die in vergelg mg e de andere hoogten , welke ons omgaven , gemakkelg k te nader 5 en was. Ter bn er zj j 1 het kasteel vormden onregelmatig °PS . P ® denblokken, grillige reuzentrappen, g egroeid waren imet weelderige slinger;.® 11 klimplanten. Ter re g t ®F Z t f e waa raa 0 n n hR^° ud van twee honderd voet di p> ^ t landgoed zijn naam ontleende, en dl ® 0 h *" z< J n gWekkend schouwoor d °en rand heenbogen! * ' lch nieuwsgierig Op dQn act ter ^ r ^ d 7 ^ m '^ h e m e ^ o °g e k er _ Tcherp afstaken * ' sneenw overdekte topI» n ' * h "<' ""«Mm t» gen a „ b i aau „ "tco, mt teïsk. aata „ die van Hic?a wa3 dlt een heerl 3k schouwspel, op den heer de Mahé maakte het een ernstiger indruk. — Uw moeder en zusters zullen nooit hier willen komen, verzekerde hij zijne dochter. Helaas! dat begon ik ook te begrijpen. Mijne moeder en zusters waren zeer aan Parijs gehecht, konden niet buiten de weelde en het gemak, dat die stad haar bood. De Ravines moesten voor haar gelijk staan met een verbanningsoord. — Mjjn peettante zal wel willen komen, zeide ik plotseling. — Uw peettante ? Dat is wel mogelijk. Bovendien, wij behoeven hier ook zoo lang niet te blijven. Hoe jammer!.. .. dit woeste, schilderachtige oord bragt mij allerlei tafereelen uit romans voor den geest. Geen plekje door Walter Scott geschilderd had zooveel aantrekkelijks voor mij. De kleine boerderij, een gebouw uit later tijd f lag aan den voet der hooge, oude muren, op een plaats die gemakkelijk te bereiken was. Ik vond dat het roode dak van de hoeve zeer veel nadeel deed aan het schoone landschap. Jnlie Monlin was van den wagen gesprongen en wilde het laatste gedeelte van den weg te voet in ons gezelschap afleggen. Onder voorwendsel van mij de noodige inlichtingen te geven omtrent onze nieuwe bezitting, drong zij zich tusschen de twee muildieren in en verliet die plaats niet meer. Het was inderdaad een aardig meisje met een knap uiterlijk en goed ontwikkeld verstand voor een boerinnetje, maar zij was wat al te vrijmoedig in hare manieren en in haar spreken. Zij bood mij haar geleide aan , nadat wij ons in de boerderij te goed haddon gedaan aan versche melk en wij begaven ons in de ruïnen, die [mij zoo bijzonder aanlokten. Naderbij gekomen, zagen we dat er van het groote, vervallen kasteel toch nog drie of vier zalen staande waren gebleven, die door de laatste bewoners reeds over de breedte in tweefin verdeeld waren, en waarin men des noods tijdelijk verblijf zou kunnen houden. Het overige gedeelte was niets dan een ruïne, prachtig van tint, met mos en klimop begroeid, zoodat een schilder in onwederstaanbare verzoeking zou komen, ze op zijn doek weêr te geven, maar waarin menschen geen voldoende schuilplaats zouden vinden. De vorige eigenaar van uit kasteel was door groote verwarring in zijne zaken gedwongen geweest de geheele bezitting zoo spoedig mogelijk over te geven in de handen van onzen notaris, zoodat er geen stuk verwijderd was , noch van het gereedschap in de boerderij, noch van de meubels in de zalen. Die meubels zagen er allerdroevigst nit, maar toch was ik overgelukkig, toen ik ze daar ordelijk gerangschikt zag staan in de hooge gewelfde zalen, die aan een kerk deden denken. Zonder een oogenblik verloren te laten gaan en bijgestaan door Caritas, die zich niet minder verheugde lan ik en Julie nam ik onmiddellijk bezit van «mijn kasteel". Een kamer met zwart houten meubels, die door de wormen letterlijk doorknaagd waren, bestemde ik voor mijn vader. Een ander vertrek minder groot, maar waaide zon hare vrolijke stralen liet schijnen, dacht ik mijne peettante toe, want ik wist zeker, dat die goede tante tot hare dierbare Bérénice zou komen, als Béiénice haar riep. _ Sj Eindelijk bekoorde mij een klein rond torenkamertje zoozeer, dat ik besloot dit voor mij zelve in te rigten. Ga eens na, het kleine ronde vertrek was omringd door een ijzer balkon, dat door roest half verteerd was en waarvan een gedeelte zelfs geheel ontbrak; dat balkon kwam uit boven den afgrond! Een soort van terras uit ruw gehouwen steen, strekte zich langs onze vertrekken uit. Geen beter plekje kon iemand van mijn natuur zich wenschen 1 — Lieve hemel, Ni£a, wat zal het u hier aan veel ontbroken, zeide Pierre, terwijl hij de drie stoelen in het vertrek van mijn vader uitklopte en afwreef, het groote bed teregt schikte en de tafel bij het venster schoof. — Als mijn vader er zich even goed in schikt als ik, dan zullen we hier de gelukkigste menschen ter wereld zijn, antwoordde ik lagchend. Daar riep de schelle stem van Julie uit de kamer van mijn tente, die wij met den naam va* salon hadden bestempeld: — Denkt gij hier langen tijd te blijven, jufvrouw Bérénice ? — We zullen maar hopen, dat zij den heelen zomer blijft! riep Pierre uit. — Dat denk ik niet, was mijn antwoord; maar zeker hoop ik hier toch eenige weken door te brengen. Zult gij ons dikwijls gezelschap honden, Caritas ? — Zooveel ik kan, Ni9a. Men hoorde Julie in het aangrenzende vertrek woedend met de meubels smijten. — Wel dat is aardig! zeide zij met een gemaakt lachje, dat zal ook de beste manier zijn om Pierre Meillassoux te beletten, dat bij den weg naar de Ravines vergeet. Mijn vader voegde zich bij ons. Hij keurde mijn plannen en beschikkingen goed, vertelde mij dat vrouw Monlin ons huishouden zou verzorgen en verzekerde mij dat hij, op het eerste gezigt nog al ingenomen was met onze nieuwe bezitting. — En ik ben er verrukt over! zeide ik, hem omhelzende. Morgen schrijf ik aan tante, zij is nu juist in Lyon, en zal dus zeker spoedig hier komen. Ik deed zooals ik gezegd had, en vijf dagen later deed mijn goede tante, die mij niets kon weigeren, haren intogt in Mont 1'Oars, vanwaar mijn zoogbroeder haar in het eenige rijtuig, dat er in den omtrek te vinden was, naar de Ravines geleidde. (Wordt vervolgd.) ---